MrDBA Blog. http://mrdba.info MrDBA Blog. Thu, 22 Dec 2011 09:26:01 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 ကိုယ့်အကြောင်း သောင်းပြောင်း http://mrdba.info/2011/06/%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9a%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2011/06/%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9a%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/#comments Tue, 21 Jun 2011 02:14:18 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1573

ဧပြီလဆန်းကလောက်အထိ ဖြစ်ညှစ်ရေးပြီးသကာလ ဘာမှဆက်မရေးဖြစ်တော့တာ ၂လကျော်ကျော် ရှိပါပေါ့။ ကိုယ်ကလဲ ရသတွေရေးတဲ့လူမဟုတ်တော့ ကွာလတီထိမ်းနေတာ မဟုတ်တာတော့ သေချာပါတယ်။ စိတ်ထဲရှိတာရေးတာများတော့ အခုနောက်ပိုင်း စိတ်ထဲရှိသလို ရေးလို့မရတော့အောင် နယ်မြေကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်လို့ ခံစားလာရတယ်။ (ဆင်ခြေဆင်လက်တွေ ပေးနေတာလား ပြန်စဉ်းစား။)

မိဘတွေ အလည်အပါတ်လာရာကနေ ပြန်သွားတော့ မိဘလွမ်းနာကျသွားတယ်။ လင်မယား၂ယောက်ထဲ ငေါင်းစင်းစင်းကျန်နေခဲ့တယ်။ မိဘတွေလာမယ်ဆိုကထဲက အပြောင်ရှင်းထားတဲ့ အိမ်မှာ အိမ်ငှားထပ်တင်ဖို့ မရှာသေးပဲ ၂ယောက်ထဲ တစ်ကမ္ဘာလုပ်နေကြရာက ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေ မီးနီပြလာတာကြောင့် လူငှားပြန်တင်လိုက်တာမယ် ပျောက်နေတဲ့ မုဒ်ဟာ ​နောက်လာတဲ့ အကြည်ဓာတ်နဲ့ပေါင်းပြီး ပျော်ပျော်ကြီး ခရီးဆက်သွားကြတယ်။

ဒီကြားထဲမယ် လေးနှစ်လောက် လည်သလိုလုပ်စားနေတာလေး အလည်ရပ်မသွားခင် ဆီဖြည့်ဖို့ သတိရလိုက်တာနဲ့ ကုန်းရုန်းထပြီး ကမူးရှုးထိုး ထလုပ်တာတွေနဲ့ လူက အရမ်းအလုပ်များသွားတယ်။ ကိုယ့်ဘလော့ကိုယ် အလည်လာတဲ့အခါမယ် အင်္ကျီရောင်းရောင်းနေတဲ့ ပို့စ်ကြီးက တော်တော်ခေတ်နောက်ကျနေပြီဆိုတာကို သတိပေးနေသလို၊ ဘာသိဘာသာ နေလို့မရတော့သလိုလို ခံစားလာရတာကြောင့် တစ်ခုသော နေသာတဲ့ အင်္ဂါနေ့မှာ ထင်ရာတွေရေးလိုက်ပါတယ်။

စာမရေးဖြစ်တဲ့ ဒီလတွေထဲမှာ အားအရဆုံးကတော့ Facebook သုံးတာကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်လာတာကိုပါပဲ။ စာမရေးဖြစ်တာ ဖေ့စ်ဘုတ်သုံးနေလို့ ဆိုတဲ့အပြစ်တင်ခံရမှုကနေတော့ လွတ်တာပေါ့၊ နေက်ပြီး ဖေ့စ်ဘုတ် မသုံးဖြစ်တဲ့အခါ အရင်ကလို ဆေးစွဲသလိုဖြစ်နေတဲ့ ခံစားမှုကို ကျော်လွှားသွားနိုင်တာကိုတော့ ကျေနပ်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ်စွဲစရာတစ်ခုက မထင်မှတ်ပဲ ရသွားတယ်။

တလောလေးက ဖိဖိစီးစီးစာကလေးဖတ် ရိုးသားတဲ့ ဖိုးသခွားလုပ်နေလိုက်တာ အချိန်တန်လို့ လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပြီးတဲ့အခါ ခဏအပန်းဖြေမဟဲ့ဆိုပြီး မနူးမနပ်နဲ့ တီဗွီစီးရီး တစ်ခု အင်တာနက်ကနေ ဒေါင်းလုဒ်ချတယ်။ 24 Hour ဆိုတဲ့ TV Series ကို သဲသဲမဲမဲ ထိုင်ကြည့်တာ နားလိုက်ကြည့်လိုက်နဲ့ အခုဆို အပိုင်း ၇ ရောက်သွားပြီ။ အဲဒါကလဲ ဆေးစွဲသလိုစွဲတယ်။  အပိုင်းတစ်ပိုင်းမှာ အခန်းဆက် ၂၄ခန်းနဲ့ တစ်ခန်းကို ပြသချိန် ၄၄မိနစ်ကြာတယ်။ စုစုပေါင်း အပိုင်း (၈)ပိုင်းရှိတယ်လေ။ (Download Link: http://goo.gl/CyQWo)

လူ့ဘဝဆိုတာ အမြဲတမ်း စိတ်ချမ်းမြေ့စရာတွေနဲ့ချည်း ပြည့်နှက်မနေဘူး မဟုတ်လား။ ဒီကာလအတွင်းမှာ စာပေဟောပြောပွဲတွေလဲ သွားဖြစ်တယ်၊ လူမမြင်ဖူးပဲ သိနေတဲ့လူတွေနဲ့လဲ လူချင်းဆုံဖူးသွားတယ်။ စင်ကာပူဟာ ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်တုန်းကထက် ပိုကျဉ်းသွားသလိုလဲ ခံစားလာရတယ်။ နေရာစုံကို မရောက်ဖူးပေမယ့်လဲ ဘယ်မှမသွားချင်တဲ့ စိတ်က အမြဲနေရာယူထားတယ်၊ ဒါဟာကောင်းတဲ့ လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကြုံရဆုံရ ရှတတတွေကိုလဲ အရင်ကလို လက်ရဲဇက်ရဲ မရေးနိုင်တော့ဘူး၊၊ ဒါဟာလဲကောင်းတဲ့ လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ဘူး။

၂၀၁၁ အစဟာ အရှိန်ပြင်းပြင်း အပြောင်းအလဲများစွာနဲ့ စတင်လိုက်တဲ့အခါမယ် အံ့ဩဘနန်း ရင်သတ်ရှုမော စိတ်မောစရာတွေလဲ အခန်းဆက် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရသလိုပဲ အနိမ့်အမြင့်လှိုင်းတွေဟာ ဟောတစ်လုံး ဟောတစ်လုံးနဲ့ မရိုးနိုင်အောင်ပါပဲ။ အူလည်လည် ခံစားနေရတဲ့ အချိန်မယ် ပူလောင်ရှတတဲ့ အရသာရှိတဲ့ အရည်တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ တွဲဖက်လို့ မျိုးကျော့်မြိုင်ရဲ့ ၂မိနစ်နောက်ကျ ဆိုတဲ့ သီချင်းဟာ Play Back ဖွင့်ထားလို့ သိပ်အကောင်းဆုံး သီချင်းပါပဲ။

သူ့အလှည့် ကိုယ့်အလှည့် ဘယ်သူမှ ညှိမထားပါပဲနှင့် ဟိုအရင်က ကျောင်းတက်နေတဲ့လူတွေ ကျောင်းတွေပြီးလို့ အလုပ်တွေဝင်လုပ်ကုန်ကြတော့ ကိုယ်ကကျောင်းသင်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားမိတယ်။ ဝလုံးကလေး ဝိုင်းဝိုင်းရေး ဆိုတာတွေ သင်နေတဲ့ ကျောင်းမဟုတ်တော့ နဂိုက မရွှင်တဲ့စိတ်ကို ထပ်ပြီးလေးပင်အောင် ဖိလိုက်သလိုဖြစ်သွားတယ်။(ပိုက်ဆံပေးပြီး ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။) ဒါပေမယ့် လူချင်းမမြင်ရတဲ့ Virtual World မှာတော့ ကျွန်တော်ဟာ အမြဲပျော်နေတဲ့လူပါပဲ။

သူဌေးတွေဟာ အကြွေးနဲ့ ချမ်းသာကြတာကွ ဆိုတဲ့ ဘယ်သူပြောမှန်းမမှတ်မိတော့တဲ့ စကားကို သိပ်ကြိုက်နေတယ်။ သို့ပေတဲ့ ကဒ်ကလေးလှတယ်ဆိုပြီး မနူးမနပ်နဲ့ လျှောက်ထားပြီး ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ပထမဦးဆုံး အကြွေးကဒ်ကို ငါမသုံးဘူး အလှကြည့်မယ် လုပ်ထားလိုက်တာ တစ်နှစ်ပြည့်တော့ သကောင့်သားက မသုံးထားတာကိုမှ မျက်နှာမထောက် ကဒ်ဖိုးဆိုပြီးတောင်းလာတာကို အောင့်သက်သက်နဲ့ ပေးလိုက်ရတယ်။ မပေးခင်တုန်းကတော့ ငါမှမသုံးတာ မပေးဘူး စဉ်းစားသေးတယ်။

တကယ်တော့ အကြွေးဝယ်ခွင့်ကဒ်ပြားဆိုတာ သုံးဖို့လိုတဲ့အချိန်မှာသာ ကောင်းပြီး ပေးဖို့လိုတဲ့အချိန်ကျတော့ မကောင်းတဲ့ ကဒ်မျိုး။ သူက ကျားမီးဆွဲလိုက်သလိုပဲ လွှတ်မယ်ဆိုရင်လဲ လွတ်အောင်ပြေးမှ မလွှတ်နိုင်သေးရင်တော့ သူ့နောက် တစ်ကောက်ကောက်လိုက်နေပေတော့ပဲ။ ကဒ်ဖိုးပေးရတာ တန်အောင်သုံးမယ်ဟလို့ လုပ်လို့မရတဲ့ကိစ္စမျိုးမဟုတ်လား။  ကိုယ့်လည်ပင်းကိုယ်ပြန် ကြိုးကွင်းစွတ်နေတာမျိုးကြီးလေ။

အနောက်နိုင်ငံ တော်တော်များများမှာ Facebook အသုံးပြုတာကို လျှော့ချနေကြတယ်လို့ သတင်းဖတ်လိုက်ရတယ်။ သို့သော် သန်းပေါင်းများစွာကတော့ ဆက်အသုံးပြုနေဆဲပါပဲ။ ခေတ်ကာလကိုက လူနည်းစုဖက်မှာနေတာ ကောင်းတဲ့ခေတ်ဆိုတော့ အသုံးလျှော့မိတာကို ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ကျေနပ်နေမိသေးတယ်။ အသက်လဲကြီးလာပြီဆိုတော့ ကလေးကလားတွေ သိပ်လုပ်နေလို့ မတော်တော့ဘူးလို့လဲ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်တွေးနေမိတယ်။

ကံဆိုးမသွားရာ မိုးလိုက်လို့ရွာလို့ ပြောမယ်ဆိုရင် ကံဆိုးနေတဲ့ မိန်းမတွေကို စော်ကားရာကျမယ်။ ဒီနှစ်စပိုင်းလောက်က ငါးနှစ်တာကာလလုံး ကင်မရာမျိုးစုံနဲ့ လျှောက်ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေဟာ external HDD သုံးလုံးနဲ့ တစ်စစီပြန့်ကျဲနေတဲ့အတွက် သတ်သတ်ရပ်ရပ်ဖြစ်သွားအောင်ဆိုပြီး 1TB external HDD တစ်လုံးဝယ်ပြီး တစ်နေရာထဲ စုထည့်ထားလိုက်တာ ပြီးခဲ့တဲ့လက HDD လက်ထဲကလွတ်ကျသွားတာမှာ ဘာမှအဖတ်ဆယ်လို့ မရလိုက်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ပုံတွေက ပရိုပုံတွေ မဟုတ်သော်လည်း အဲဒီပုံတွေထဲမှာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့တဲ့ ဘဝတွေရဲ့ အရိပ်တွေပါတယ်။ မိဘတွေ ဒီလာလည်သွားတုန်းက အမှတ်တရရိုက်ထားတာတွေ အကုန်ပါကုန်တယ်။

မကောင်းတာတွေချည်းဖတ်နေရတာ စိတ်ပင်ပန်းစေပါတယ် ကောင်းတာလေးလဲ နဲနဲပြောဦးမှပါ။ ရုံးကဆေးခန်းမှာ တစ်လတစ်ကြိမ်ဆေးမှန်မှန်ယူနေရာကနေ အထူးကုနဲ့ ခဏခဏသွားပြခိုင်းနေလို့ ဒါလောက်တောင်ရှိလှတာဆိုပြီး အရင်ကကြိုက်တဲ့ အစားအစာတွေ တစ်ခုမှမစားပဲ ခပ်စိမ်းစိမ်းနေပလိုက်တယ်၊ ကွေကာအကြမ်းကို သကြားမပါပဲ ပဲနို့ပူပူလေးနဲ့တွဲစားတယ်၊ တစ်ပါတ်ကို အများဆုံး သုံးရက် Tennis ကစားတယ်၊ ရေနွေးကြမ်း ခဏခဏသောက်တယ်၊ အဲလိုစားတာသောက်တာ မှန်မှန်ကစားတာ တစ်လအကြာမှာတော့ ဆရာဝန်က သွေးစစ်ဖို့လောဆော်တာနဲ့ သွေးစစ်ကြည့်တာ bad cholesterol တော်တော်ကျသွားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘယ်လိုမှမနေဘူး ဆရာဝန်ကတော့ တော်တော်ပျော်သွားပုံရတယ်။ ဆက်ထိမ်းထားပါဆိုပြီး ကျေနပ်သွားပုံပဲ။

လောလောဆယ်မှာတော့ scam call တွေခဏခဏ လက်ခံရနေတယ်။ တကယ်တန်း တရတ်စပ် အခေါ်ခံနေရတာက ကျွန်တော့မိန်းမ။ သူ့ဆီကို ခဏခဏ ဖုန်းမှားမှားဝင်နေတာ အတော်ကြာပြီ။ ဖုန်းမှားတယ်ပြောလိုက်လဲ ဟိုဖက် ရှေ့ဆက်ပြီး ဟိုဟာမေး ဒီဟာမေးနဲ့ တော်တော်နဲ့ မပြီးနိုင်ဘူး။ ဒါနဲ့တစ်ရက် အဲဒီဖုန်းလိုင်းဝင်လာတော့ ကျွန်တော်လဲ အိမ်မှာရှိနေတာနဲ့ ဖုန်းပြောလိုက်တယ်၊ အောင်မယ် ကိုယ်တော်က တစ်ကြိမ်နဲ့တစ်ကြိမ် လူမေးတာချင်း မတူဘူးခင်ဗျ။ ပထမတစ်ကြိမ် ဒီဖုန်းဟာ မဒမ်အမီတာရဲ့ဖုန်းလားလို့ မေးပြီးလို့ နောက်တစ်ကြိမ်ထပ် ကိုင်လိုက်ရင်လဲ မေးတာက နောက်တစ်ယောက် ဆက်တာကတော့ ဒီလူပဲ လေသံကိုမှတ်မိနေပြီ။ နောက်ဆို လိပ်စာတွေပါမေး၊ အိုင်စီနံပါတ်တွေပါ မေးနဲ့လုပ်လာလို့ မင်းကို ရဲစခန်းသတင်းပိုက်လိုက်မှာလို့ ပြောယူရတယ်။ ဒါလဲ မမှုပါဘူးဗျာ ဆက်ခေါ်နေတုန်းပါပဲ။

ပြီးခဲ့တဲ့ အပါတ်ထဲကတော့ အတန်းထဲ စာသင်နေတုန်း miss call တစ်ခုရတယ်။ အတန်းနားတော့ ပြန်ခေါ်မယ်လုပ်ပြီး သတိရသွားတာနဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို Google မှာရိုက်ထည့်ပြီး ရှာလိုက်တာ အဲဒီနံပါတ်ဟာ ရာဇဝင်နဲ့ဆိုတာ ဖတ်လိုက်ရတယ်။ ခေတ်မီသွားပါလားလို့တောင် တွေးမိလိုက်ရပါသေးတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘလော့ကိုဘလော့လို ရေးနိုင်အောင် ကြိုးစားပါဦးမယ်၊ လောလောဆယ်တော့ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စတွေနဲ့ ရှုတ်ထွေးနေရင်း……

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 18 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/06/%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9a%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/feed/ 18 Buy T-Shirt to HELP Myanmar Earthquake Victims http://mrdba.info/2011/04/buy-t-shirt-to-help-myanmar-earthquake-victims/ http://mrdba.info/2011/04/buy-t-shirt-to-help-myanmar-earthquake-victims/#comments Fri, 01 Apr 2011 17:39:39 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1550

ODF ကနေ မြန်မာနိုင်ငံ တာလေမှာ လှုပ်ခတ်သွားတဲ့ ငလျင်ဘေးဒဏ်သင့် ပြည်သူများအတွက် သီးသန့် အလှူငွေ ကောက်ခံနေတာလဲ ရှိသလို အမှတ်တရ T-Shirt လေးတွေဝယ်ပြီးတော့လဲ၊ လှူဒါန်းနိုင်ပါပြီ။ ရောင်းရငွေထဲက အမြတ်ရသလောက် အားလုံးကို တာလေ ငလျင်ဘေးဒဏ်သင့်ခံနေရသူများထံ ပေးပို့လှူဒါန်းသွားမှာပါ။

T-Shirt ရှေ့ဖက်က ဒီဇိုင်းပါ။

T-Shirt နောက်ကျောဖက်က ဒီဇိုင်းပါ။ (လည်ပင်းပေါက်ကို မကြည့်ပါနဲ့ နောက်ကျောဖက်က ပုံမရှိလို့ ရှေ့ဖက်မှာပဲ နောက်ကျောဒီဇိုင်းကို နမူနာ ပြထားတာပါ)

အရောင်အနေနဲ့ကတော့ အစိမ်း၊ အပြာနဲ့ အနက်ဆိုပြီး သုံးရောင် စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဧပြီလ ၁၁ ရက်နေ့ကစလို့ ရောင်းချပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ဝင်စားလို့ ဝယ်ယူအားပေးချင်တယ်ဆိုရင်ဖြင့် ODF ဗော်လံတီယာများကို ဆက်သွယ်လို့ဖြစ်စေ၊ ဧပြီလ ၁၁ရက်နေ့မှာတော့ နေရာတစ်ခု သတ်မှတ်ပြီးတော့ ရောင်းချပေးတဲ့နေရာမှာ သွားရောက်ဝယ်ယူလို့ဖြစ်စေ အားပေးနိုင်ပါတယ်။

T-Shirt Design ကိုတော့ ကိုတိုး မှရေးဆွဲပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

စာကြွင်း

ဒီကြော်ငြာကို မနေ့က တင်ဖို့ဖြစ်ပေမယ့် April Fool ထင်သွားမှာစိုးလို့ နေ့ကူးအောင်စောင့်ပြီးရေးရချင်း ဖြစ်ပါတယ်။ :D

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/04/buy-t-shirt-to-help-myanmar-earthquake-victims/feed/ 3 iDhamma for iPhone/iPod Touch http://mrdba.info/2011/02/idhamma-for-iphoneipod-touch/ http://mrdba.info/2011/02/idhamma-for-iphoneipod-touch/#comments Wed, 23 Feb 2011 12:31:10 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1536

စင်ကာပူမှာ အခုနောက်ပိုင်းနှစ်များမှာ ရထားပေါ်မှာ၊ အထူးသဖြင့် မနက်ရုံးသွားချိန်ဆို မြန်မာမိန်းခလေးအချို့ ပဋ္ဌာန်းစာအုပ်ကလေးဖွင့်ပြီး ပဋ္ဌာန်းရွတ်ကျတာ၊ ဘုရားဂုဏ်တော်တွေရွတ်ကျတာ မြင်မြင်လာရတာ များပါပြီ။ ရန်ကုန်မှာတုန်းက ရုံးသွားချိန်ဆို ကားပေါ်မှာ ပါးစပ်ကလေး ပွစိပွစိနဲ့ ဘုရားစာရွတ်ဖတ်နေတာမျိုး၊ တာလီစက်ကလေးနဲ့ အခေါက်ရေနှိပ်နေတာမျိုးတွေကို ပြန်သတိရမိပါတယ်။ ရန်ကုန်ကားတွေက ကျပ်တော့ စာအုပ်ဖွင့်ဖတ်ရလောက်အောင် မချောင်ချိဘူးလေ။ ဒီမှာတော့ ရထားစီးရင်း ကားစီးရင်း ဘုရားစာအုပ်ဖတ်နိုင်ကြတယ်။

ဘုရားစောင်းတန်းတွေမှာ ရောင်းတဲ့ ဘုရားရှိခိုးအမျိုးမျိုးစာအုပ်တွေကလဲ ရိုက်လို့မရိုးနိုင်အောင် ရောင်းကောင်းတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေပါပဲ။ စင်ကာပူမှာနေသော ဘုရားတရား အင်မတန်ကိုင်းရှိုင်းပြီး ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်လေးများ ရေးတတ်သော မြန်မာလူငယ်တစ်ယာက်မှ သူ၏ ရံဖန်ရံခါစာအုပ်မေ့ကျန်တတ်သော အကျင့်မှလွန်မြောက်စေခြင်းအလို့ငှာ iPhone ပေါ်တွင် ဖတ်လို့ရနိုင်သော ဘုရားစာအုပ်စနစ်တီထွင်ဖို့ စိတ်ကူးပေါ်လာပါသတဲ့။ အဲဂလိုမျိုး တတ်သိပညာ မနေသာဆိုသလို ရေးလိုက်ရင်းက အသုံးပြုကြည်းပြီးသောအခါ မိတ်ဆွေများကိုလည်း မျှဝေသုံးစွဲစေလိုတဲ့ စိတ်ကူးပေါ်ပေါက်လာတဲ့အတွက်ကြောင့် အခု iDhamma ဆိုတဲ့ Application ကို iTune Store ပေါ်မှာ အလကား ရယူသုံးစွဲနိုင်ပါပြီ။

လောလောဆယ်မှာတော့ သူစုဆောင်းလို့ရသမျှလေးနဲ့ အမြဲရွတ်ဆိုနေကြ ဂုဏ်တော်များ ပဋ္ဌာန်းဒေသနာများကိုသာ ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ပိုင်သုံးအနေဖြင့် လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီးတော့ အများသူငါ စိတ်ဝင်စားသူများ သုံးကြည့်နိုင်စေခြင်းအတွက်သာ ရည်ရွယ်ပြီး သုံးခွင့်ပေးလိုက်တာဖြစ်လို့ ဒီစနစ်အတွက် ရှေ့လျှောက် ဘာတွေဆက်လက်တိုးချဲ့သွားမယ်၊ မတိုးချဲ့သွားဖူးဆိုတာတော့ သူ့ရဲ့ အလုပ်အားလပ်မှုနဲ့ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ စိတ်ကူးအသစ်များ အရသာ တိုးတက်လာမှာဖြစ်ပါတယ်။

အသုံးပြုသူများ အနေနဲ့ အမှားပေါ်ပေါက်မှု၊ စာလုံးပေါင်းအမှားများ၊ အသုံးပြုရတာ အဆင်ပြေမပြေ စတာတွေကို ကူညီပြီး အကြောင်းကြားပေးမယ်ဆိုလျှင် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။

အသေးစိတ် ဖတ်ခြင်လျှင်တော့ မူရင်းရေးသားသူဖြစ်တဲ့ Zack-Note မှာသွားဖတ်နိုင်ပါတယ်။ Support နဲ့ ထူးခြားပြောင်းလဲမှုများ၊ အသစ်တိုးချဲ့မှုများကိုတော့ Support Site မှာ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။

iTune Link မှာသွားပြီး ဒေါင်းလုဒ်ချ၊ Review ရေးပေးနိုင်ပါကြောင်း သတင်းပါးရပါတယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2011/02/idhamma-for-iphoneipod-touch/feed/ 0 Just Another Converters http://mrdba.info/2011/02/just-another-converters/ http://mrdba.info/2011/02/just-another-converters/#comments Thu, 03 Feb 2011 09:22:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1528

ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး ကနေ့အိမ်မှာ စာဖတ်ရင်း ပျင်းလာတာနဲ့ တောင်တောင်အီအီလိုက်ကြည့်နေရင်းနဲ့ မြန်မာ အိုင်တီပရိုမှာ လုပ်ထားတဲ့ ဇော်ဂျီကနေ ယူနီကုဒ်ပြောင်းတဲ့ ကွန်ဗာတာလေး သဘောကျတာနဲ့ Hosting မှာဘလော့တင်ထားရတာ တန်အောင်လို့ ကိုယ်ပိုင်တစ်ခု လုပ်ကြည့်ပါတယ်။

ဇော်ဂျီကနေ ယူနီကုဒ်ပြောင်းတဲ့ ကွန်ဗာတာကိုတော့ Unicode Converter လင့်ကနေ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့ ဘလော့ အပေါ်နားက Page Link တွေကနေလဲ သွားနိုင်ပါတယ်။

ယူနီကုဒ်ကနေ ဇော်ဂျီပြောင်းတဲ့ ကွန်ဗာတာကိုတော့ ZawGyi Converter လင့်ကနေ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့ ဘလော့ အပေါ်နားက Page Link တွေကနေတဆင့်လဲ သွားနိုင်ပါတယ်။

ဒါတွေရှိတော့ ဘာထူးသွားတုန်းဆိုတော့ စိတ်ကူးတည့်ရာ သုံးသွားပေါ့လို့ပဲ ပြောချင်ပါတယ်။ အင်တာနက်ပေါ်မှာ သိလျှင်တော့ ရှာနိုင်လို့တွေ့နိုင်ပေမယ့် မသိလျှင်တော့ ဘာတွေရှိနေမှန်းတောင် သိဖို့ခက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် Just Another Converters အဖြစ် စုစည်းထားချင်တာ သက်သက်ပါ။

know issue အနေနဲ့ကတော့ IE ပေါ်မှာ ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်ချင်မှ လုပ်ပါမယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: , ,

]]> http://mrdba.info/2011/02/just-another-converters/feed/ 2 မလေးရှား ၄ http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/ http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/#comments Wed, 02 Feb 2011 17:08:20 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1475

ရေးမယ့်သာရေးရတာ ဒီရက်ပိုင်းက ကြီးတော်ကြီးရဲ့ ရန်ကုန်ပြန်စီးရီးရယ်၊ မင်္ဂလာဆောင် သတို့သားစီးရီးတွေရယ်က အတွဲလိုက်ထွက်နေတာဆိုတော့ ကိုယ့်စီးရီးလေး တိုးမပေါက်မှာ စိုးရသေးတယ်။ နေ့လည်ကတော့ Google Analytics ထဲရောက်သွားတာနဲ့ ဘလော့ ဇယားကြည့်လိုက်တာ မျဉ်းတစ်ကြောင်းက အောက်ခြေနားမှာ ခပ်တည်တည်နဲ့ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရွေ့လျားနေတာ တွေ့တာနဲ့ မဖြစ်ချေဘူးဆိုပြီး အခုလိုရေးရတော့တာပါပဲ။

ထမင်းစားပြီးတယ်ဆိုလျှင်ပဲ အဲဒီအတွင်းမှာပဲ လှည့်ပါတ်ကြည့်ဖို့သာ ရှိတော့တာပေါ့။ အပြင်မှာကလဲ မိုးတွေရွာဆိုတော့ ဓာတ်ပုံများများစားစား ရိုက်စရာ မရှိလေတော့ဘူး။ မိခင်ကြီးကတော့ ထုံးစံအတိုင်း လီမစ်ပြည့်ပြီမို့ ဘယ်မှ ဆက်မလျှောက်ချင်တော့ပါဘူး။ သူထိုင်ဖို့နေရာချည်းရှာနေတော့တာပါပဲ။ ဖခင်ကြီးခမျာမှာ ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်ကြည့်ချင်တဲ့လူပါ။ သို့သော်လည်းတဲ့ပေါ့လေ လင်နဲ့မယား တစ်သားထဲ ဖြစ်နေရမယ်မဟုတ်လား။ သူ့မိန်းမအနားက ဘယ်မှမခွာပါဘူး။ တကယ်ဆို ကျွန်တော်တို့က လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်လောက်က တစ်ခေါက်ရောက်ဖူးပါတယ်။ အတွင်းဖက်ဆိုတာကလဲ သိပ်ကြည့်စရာ များများစားစား မရှိလေတော့ ရောက်ပြီးမှ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေရရင် မတန်မှာစိုးလို့ အပျင်းပြေ တစ်ပါတ်လျှောက်ပတ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဒီနှစ်ကတော့ အတွင်းရော အပြင်မှာပါ ဓာတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်ပါဘူး။ တစ်ခေါက်ရောက်ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ အသိက ဓာတ်ပုံထပ်ရိုက်ဖို့ စိတ်ကူးစိတ်သန်း ကောင်းကောင်း မထွက်အောင် ပိတ်ပင်ထားသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ အခုလိုရေးခါနီးကျတော့ တော်တော်နောင်တရပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်လောက်က ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေကို Hard Disk ထဲပြန်ရှာရင်း အခုလို ရေထိုးလိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီတုန်းက ရန်ကုန်မှာတုန်းက တစ်ရုံးထဲ အတူတူလုပ်ခဲ့တဲ့ အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ တူတူသွားတာမို့ သူတို့ပုံတွေ ခွင့်မတောင်းပဲ တင်လိုက်ပါတယ်။ မိန်းခလေးတွေက ဆံပင်တွေနဲ့မျက်နှာကို ကာပြီးသားဖြစ်လို့ ကိစ္စမရှိတော့ပါဘူး။

တောင်အောက်ပြန်ဆင်းဖို့ ကားလက်မှတ်က ဝယ်ထားပြီးသားမို့ အပြန်လမ်းမှာ ဈေးနဲနဲဝယ်ဖို့အတွက် ညနေသုံးနာရီလောက်မှာ အပေါ်ကိုပြန်တက်ကြပါတယ်။ လိုက်ပို့တဲ့ကောင်လေးက အပြန်လမ်းမှာ ချိုချဉ်နဲနဲဝယ်ဦးမယ်ဆိုလို့ သူခေါ်သွားတဲ့ ဆိုင်ထဲ ရောက်ပါတယ်။ အဲဒီမှာတွေ့တာပါပဲ။

သရက်သီးခြောက်လေ … သရက်သီးခြောက်။ တစ်ဆိုင်လုံး အသီးခြောက်အချိုတွေ၊ သကြားလုံးပျော့တွေ ရောင်းတယ်။ သူတို့ချင်တွယ်ထားတဲ့ အထုပ်လေးတွေကို ဝယ်နိုင်သလို ကိုယ်ကြိုက်သလောက်လဲ အလေးချိန်နဲ့ ဝယ်နိုင်ပါတယ်။

စိတ်ကြိုက်ရွေးဝယ် မြည်းဟယ်စမ်းဟယ်လဲ လုပ်လို့ရပါသေးတယ်။ အမြည်းနဲ့တင် ဗိုက်တင်းလောက်ပါတယ်။

ဝယ်တယ်၊ ဝယ်တယ်… စင်ကာပူအတွက်ဝယ်တယ်၊ ရန်ကုန်ပြန်အတွက်ပါဝယ်တယ်။ ပိုက်ဆံတွေ ရွှမ်းကနဲ ရွှမ်းကနဲ ထုတ်ရှင်းလိုက်ရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ပါဘူး။(ဟမ်) စင်ကာပူမှာလို ပလတ်စတစ်ကဒ်လေးပေးပြီး ပစ္စည်းယူလာရတာမျိုးမဟုတ်ပဲ ရန်ကုန်မှာလို ငွေအထပ်လိုက်ပေးပြီး ပစ္စည်းယူလာရတဲ့ အရသာမျိုးပါ။

ဒီလိုနဲ့ တောင်အောက်ပြန်ဆင်းလာခဲ့ကြတယ်ပေါ့ကွယ်။ ညနေဖက် KLCC Tower ကိုဓာတ်ပုံသွားရိုက်ချင်လို့ Sunway Lagoon သွားမယ့်ဟာကို KLCC သွားပြီးမှ သွားမယ်လို့ အစီအစဉ်ပြောင်းလိုက်တယ်။ အဲဒါဟာ ကိုယ်မှားသွားတယ်ဆိုတာ နောက်ကျမှ သိခဲ့တယ်ကွယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/feed/ 3 မလေးရှား ၃ http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/ http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/#comments Wed, 02 Feb 2011 15:19:55 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1451

မရေးတာကြာပြီဖြစ်လို့ မလေးရှားခရီးစဉ်လေး ဆက်လိုက်ပါဦးမယ်။ ဒီဖက်နှစ်ထဲရောက်မှ အလုပ်ကလဲတော်တော်များတာနဲ့ ခရီးစဉ်ကို ဆက်မရေးပဲ ရပ်ထားတာကနေ ဆက်ရေးဖို့ လက်နှေးသွားတာလဲ ပါမယ်ထင်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း ခရီးဆုံးအောင်တော့ ရေးမှပါဆိုပြီး ကြိုးစားရေးလိုက်ရပါပေတယ်။

မလေးရှားသွားလို့ Genting သွားကြရင် စီးဖို့အကောင်းဆုံးက Cable Car ပါပဲ။ ခရီးရှည်တာမို့ အချိန်ကြာကြာလဲ စီးရသလို တောတွေ တောင်တွေပေါ်က ဖြတ်သွားတာမို့လို့ တောတောင်ရှုခင်းတွေကြည့်လို့ကောင်းသလို တိုက်ဆိုင်လျှင် တိမ်တွေအပေါ်ကိုလည်း ရောက်သွားနိုင်သေးတာမို့လို့ စင်ကာပူမှာ ဆင်တိုဆာကို Cable Car စီးတာလောက်ကို ရယ်တာပေါ့လို့ ပြောလို့ရလောက်အောင် စီးရတာ တန်ပါတယ်။

လမ်းမှာလဲ ဒေါက်တိုင်တွေနေရာကို ရောက်လျှင် စီးရတာ ဂလုံးဂလုံးနဲ့ အသည်းယားစရာ ကောင်းတယ်။ အသွားအပြန်နှစ်ကြောင်းစီးပါမှ ရင်းဂစ်၁၀ပဲ ပေးရတာပါ။ စင်ကာပူမှာတုန်းက မိဘတွေရောက်နေတုန်း Cable Car ကြာကြာစီးရအောင်ဆိုပြီး Mount Faber ပေါ်ကနေ ဆင်တိုဆာအထိ စီးဖို့ဝယ်တာ အပြန်မှာပြန်မလိုက်တော့တာကြောင့် တစ်ကြောင်းထဲဝယ်စီးတာ တစ်ယောက်ကို ၄၀တောင်ပေးစီးရတဲ့အပြင် ခဏလေးစီးရတာမို့ မတန်ပါဘူး။

အဲဒီလိုနဲ့ တောင်ပေါ်ရောက်တော့မယ်ပေါ့ကွယ်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ တောင်ပေါ်က အဆောက်အဦးတွေကို မြင်နေရပြီပေါ့။

အဲဒီလိုနဲ့ တောင်ပေါ်ရောက်တယ်ပေါ့ကွယ်။ (မရောက်လို့လဲ မဖြစ်တော့ဘူး စီးရတာတောင် ၁၁မိနစ်ပဲကြာတာ၊ ရေးတာကိုစောင့်ရတာက လချီကြာနေပြီ။)

အပေါ်ကိုရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ၁၂နာရီထိုးနေပါပြီ။ နေ့တစ်ဝက်ကုန်သွားပါပြီ။ တကယ်မှာဆို လူငယ်တွေချည်းဆို စောစောသွား ကြာကြာနေ လျှောက်ဆော့၊ ဒါမှမဟုတ် ညနေခင်းလောက်ပြန်ဆင်းပြီး KL ဖက်မှာ လျှောက်လည်၊ ဈေးဝယ် အဲဒါမျိုးတွေ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အခုကတော့ လူကြီးတွေ ပါတာကြောင့် အေးအေးဆေးဆေးပဲ သွားလာရတာမို့လို့ တစ်နေရာဆို တစ်နေရာပဲ ခရီးရောက်ပါတယ်။ အပိုသွားလို့မရပါဘူး။

တောင်ပေါ်ရောက်တာနဲ့ နေ့လည်စာစားဖို့ လုပ်ရပါတယ်။ Cable Car ပေါ်ကဆင်းတာနဲ့ အဆောက်အဦးထဲဝင်၊  ဟော်တယ်ကြီးထဲကဖြတ်၊ ကစားကွင်းတွေကျော်၊ စက်လှေခါး သုံးခါလောက် ဆင်းလိုက်တာနဲ့ စားသောက်စရာတွေရောင်းတဲ့ နေရာရောက်ပါလေရော။ (မှတ်နည်းက ဟန်မကျလား၊ လွယ်လိုက်တာ။)

လိုက်ပို့တဲ့ကောင်လေးက စားစရာသောက်စရာတွေမှာဖို့ဆိုင်တွေ လိုက်ပို့ပေးပါတယ်၊ မဟုတ်လဲ စင်ကာပူမှာ ဟော်ကာမှာ မှာစားသလို ဝယ်ရတာမို့ စိတ်ထဲဘယ်လိုမှ မနေပေမယ့် စားမယ်လို့ရွေးလိုက်တဲ့ဆိုင် ရောက်တယ်ဆိုလျှင်ပဲ ဆိုင်ကဝန်ထမ်းကို ဗမာလိုပြောပြီး မှာလိုက်တာကြောင့် အတော်အံ့အားသင့်ရပါတယ်။ ကိုယ့်ဘာသာဆို အင်္ဂလိပ်လို ပြောမှာဖြစ်မှာပါ။ သူ့အပြောအရတော့ ဆိုင်တိုင်းမှာ ဗမာဝန်ထမ်းတွေရှိပါသတဲ့။

လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါက်ဆွဲပြုတ်၊ ခေါက်ဆွဲကြော် အဲဒါပဲဝယ်စားလိုက်ကြတယ်။ ဓာတ်ပုံလား ဟင့်အင်း မရိုက်နိုင်လိုက်ပါဘူး။ မနက်က အဝတီးထားတဲ့ မနက်စာဘူဖေးဆိုတာ ဘယ်ပျောက်သွားမှန်းတောင် မသိပါဘူး။ ဆာတယ်ဆာတယ်နဲ့ စားလိုက်ကြပါတယ်။ လုံးဝမရိုက်ဘူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး တဝက်လောက်မှာ သတိရလို့ လူပုံတွေနဲ့ပါတွဲရိုက်ထားလို့ အိမ်မှာပဲ သိမ်းထားလိုက်တယ်။

တကယ်တော့ အဲဒီနေ့က မြူနှင်းတွေ ထူထူထဲထဲကြတဲ့အပြင် မိုးပါရွာသေးတယ်ထင်ပါတယ်။ ပြင်ပကစားကွင်းတွေ ပိတ်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ထမင်းစားပြီးလျှင်လဲ ဘယ်မှ သွားစရာမရှိတော့ပါဘူး။ လူကြီးတွေနဲ့ သွားတာမို့ ကစားကွင်းတွေ ဝင်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် ဟိုဟိုဒီဒီလေးလျှောက်ကြည့်မယ်၊ Colorfull Hotel ကြီးနောက်ခံထားပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်မယ်ဆိုတာတွေ လုံးဝပစ်လိုက်ရပါပြီ။

ဒါတောင်မှ အပြင်ထွက်လို့ရတဲ့နေရာတစ်နေရာနားက ရိုလာကိုစတာ တစ်ခုဖွင့်နေတာရှိလို့ သူများတွေ စီးနေကြတာ ခဏသွားကြည့်လိုက်သေးတယ်။ တကယ်ဆို တက်စီးပြီး အားရပါးရ အော်ခဲ့လိုက်ရမှာ။ အလုပ်ထဲမှာ အော်ချင်တာတွေအားလုံးကို အဲဒီမှာဖွင့်ချခဲ့လိုက်ရမှာ။

ဆက်ဦးမယ်လေနော့ ပျော်ပျော်ပါးပါးပေါ့.. ဒီပိတ်ရက်မှာတော့ အကုန်ပြီးအောင် ရေးပါ့မယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/02/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/feed/ 1 Flip Flap http://mrdba.info/2011/01/flip-flap/ http://mrdba.info/2011/01/flip-flap/#comments Mon, 17 Jan 2011 16:01:08 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1444

မလေးရှားမှာ လျှောက်လည်ကြတုန်းက ကားစီးနေသမျှ တစ်ချိန်လုံး မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ လှုပ်စိစိ ပန်းအလှကလေးကို အားအားရှိ ရိုက်နေလိုက်တာ အခုပြန်ကြည့်တော့ တော်တော်များများရလိုက်တယ်။

ဘေးက အစ်မကြီးက ပါတ်ဝန်းကျင်နေရာဒေသလေးတွေကို ရှင်းပြတယ် ကျွန်တော်က မြင်သမျှတွေ့သမျှ လိုက်ရိုက်တယ်။

ဒီပုံကတော့ တရုတ်တန်းမှာရှိတဲ့ Big Mouth ဆိုတဲ့ ဆိုင်ကို ညစာထမင်းစားဖို့အသွားမှာ ရိုက်ထားတာပါ။ စားသောက်ဆိုင်တိုင်း လိုလို မြန်မာဝန်ထမ်းတွေ တော်တော်များတယ်၊ အချက်အပြုတ်နေရာလဲသူတို့ပဲ စာပွဲလာထိုးလဲ သူတို့ပဲ စားချင်တာမှန်သမျှ ဗမာလို မှာစားလို့ရတယ်။

ကနေ့ကတော့ မန်းဒေးဘလူးတဲ့အတွက် ဓာတ်ပုံလေးတွေနဲ့ပဲ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်လိုက်ရပါတယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 5 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/01/flip-flap/feed/ 5 မလေးရှား ၂ http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/ http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/#comments Sun, 16 Jan 2011 16:16:36 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1426

ပြီးခဲ့တဲ့ အပိုင်း၁တုန်းက မတင်လိုက်ရတဲ့ အခန်းပုံကို လွမ်းတသသနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီပုံက ကျွန်တော် ရိုက်လာတဲ့ ပုံမဟုတ်ပါဘူး။ ရောက်တဲ့ညက လင်းအားကြီး ၂နာရီဖြစ်နေတာကြောင့် အတင်းထိုးဝင်ပြီး အိပ်လိုက်ရတာကြောင့် ဓာတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်ပါဘူး။ ဒါကြောင်း ဟော်တယ်ဝက်ဆိုဒ်ကနေ ပြန်ယူထားရပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့ရိုက်ဖို့ဆိုပြန်တော့လဲ တစ်နေကုန်လျှောက်လည်ထားပြီး ပင်ပန်းလွန်းမှ ပြန်ရောက်တာဆိုတော့ ရေမိုးချိုးပြီး အိပ်ယာထဲ တန်းထိုးဝင်တော့တာပါပဲ။ ဒါတောင် စနေညက မန်ယူပွဲကို ဟော်တယ်အိပ်ခန်းထဲကနေ ကြည့်လိုက်ရသေးတယ်။ (တန်သဗျာ) ပုံထဲကအတိုင်း ခေါင်းအုံးအသေးနှစ်လုံးရယ် စားပွဲပေါ်က ပန်းအိုးတစ်လုံးရယ် မပါတာကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အခင်းအကျင်းကတော့ ပုံထဲက အတိုင်းပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့ မိုးလင်းသွားတယ်ပေါ့ကွယ်။ (ညအိပ်ခန်းတွေ အမြန်ကျော်ပစ်လိုက်တော့မယ်) မိုးလင်းတော့ ရေမိုးချိုး ပြင်ဆင်ပြီးတော့ အောက်ထပ်ကိုဆင်းလို့ မနက်စာ စားဖို့စားသောက်ခန်းရှာရပါတယ်။ ဟော်တယ်ခထဲမှာ မနက်စာ ဘူဖေးအလကားစားလို့ရတာမို့ အပီအပြင်ဆွဲဖို့ ချီတက်ကြပါတယ်။ စိတ်မကောင်းစရာက အစားအသောက်ဖက် အာရုံကျနေလို့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ သတိမရလိုက်ပါဘူး။ ရိုက်ဖြစ်တော့လဲ လူပုံတွေပဲ ဦးစားပေး ရိုက်ဖြစ်လိုက်လို့ ဒီမှာမတင်တော့ပါဘူး။

ဒါနဲ့ ဟော်တယ်ဝက်ဘ်ဆိုဒ်မှာ ပြန်ရှာကြည့်တော့ ပုံတွေ့တာနဲ့ ပုံနှင့်တကွ သက်သေပြခိုင်းမည့် လူတွေအတွက် စိတ်အေးသွားရပါတယ်။ မနက်စာ ဘူဖေးကို အတော် အိန္ဒြေမပျက်အောင် စားခဲ့ရပါတယ်။ နေ့လည်စာဆိုလို့ကတော့ တစ်ဝဆွဲပြီးသားပေါ့။ အနောက်တိုင်း၊ အရှေ့တိုင်း၊ တရုတ်၊ မလေး၊ အိန္ဒိယ အစားအစာမျိုးစုံ တင်ထားပါတယ်။

မနက်စာ စားအပြီးမှာတော့ မလေးရှားခရီး စတင်လည်ပါတ်ဖို့ ကားရောက်လာပါတယ်။ တိုးဂိုက်လုပ်တဲ့ အစ်မကြီးကိုယ်တိုင် ကားမောင်းပြီးရောက်လာတာပါ။ ပထမဆုံး ကွာလာလန်ပူမှာရှိတဲ့ ထိုင်း ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကျောင်းဆိုတာကို လိုက်ပို့ပါတယ်။

ဘုန်းကြီးကျောင်း သမိုင်းကိုတော့ သူ့ဝက်ဘ်ဆိုဒ်လိပ်စာမှာ စိတ်ဝင်စားရင် ဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ မလေးရှားမှာ ရှေးကျသော ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကျောင်းလို့ မှတ်သားရပါတယ်။ အဲဒီမှာ ခဏဖြုတ် ဘုရားဝတ်ပြု၊ အမွှေးတိုင် ဆီမီးပူဇော်ပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ မနက် ၁၀နာရီလောက် ရှိပါပြီ။ ဒီကနေ Genting Highland ကိုဆက်သွားဖို့ဖြစ်ပါတယ်။

လိုက်ပို့တဲ့ အစ်မကြီးက တောင်တက် တောင်ဆင်းခရီးကို မောင်းဖို့မရဲတာကြောင့် သူရဲ့မောင်တစ်ယာက်ကို Genting သွားမည့် ကားလက်မှတ် ဝယ်ခိုင်းပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်ပို့ဖို့ လက်လွှဲလိုက်ပါတယ်။ ညနေ၅နာရီမှာ တောင်အောက်ပြန်ဆင်းလာဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ Genting ဟာ Resort World ရဲ့ အပိုင်မှန်း ဒီတစ်ခေါက်သွားမှ သေသေချာချာ သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီ Resort World Singapore ဟာ စင်ကာပူမှာ ကာစီနို လာဆောက်ထားတယ်ဆိုတာကိုပါ တွဲပြီးနားလည်လိုက်တော့တယ်။  အဲဒီလိုနဲ့ တောင်ပေါ်တက်မည့် ကားဂိတ်မှာ ခဏတဖြုတ်ထိုင်စောင့် ပြီးတော့ တောင်တက်ခရီးစပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကားမောင်းသမားတွေနဲ့ သွားနေကျလမ်းကြောတွေကြောင့် ခရီးဟာ ချောချောမွေ့မွေ့ ရှိပါတယ်။ အစီအစဉ်အရ တောင်ပေါ်ကို Cable Car စီးပြီးတက်မှာဖြစ်လို့ ကားရပ်နားစခမ်းရောက်တာနဲ့ Cable Car လက်မှတ်ဝယ်ရမှာပါ။ သို့သော် ကျွန်တော်တို့က တောင်အောက်မှာကထဲက Package (Bus fare round trip + cable car ticket) ကို ဝယ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်လို့ ဟိုရောက်တော့ Cable Car လက်မှတ်ကို တန်းစီစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ကိုယ့်အလှည့်ရောက်အောင် နာရီဝက်စောင့်ပြီးတော့ တောင်ပေါ်တက်တဲ့ Cable Car စပြီး စီးရပါပြီ။

ကိုယ့်အလှည့်ရောက်ဖို့ကို သီးသန့်နားနေရာကနေ စောင့်ရပါတယ်။ အဲဒါက Package ဝယ်လာတဲ့ လူတွေမှ သီးသန့်စောင့်ရတာပါ။ ပုံမှန် Bus ကားဂိတ်ဆုံးတော့မှ Cable Car လက်မှတ်ဝယ်မယ်ဆိုရင် လူတန်းက အတော်ရှည်ပါတယ်။ နှစ်ကူးပိတ်ရက်လဲ ဖြစ်တာမို့ ကာစီနိုလာကစားတဲ့လူ အပျော်ခရီးထွက်လာတဲ့လူတွေနဲ့ မနည်းလှပါဘူး။

(အိပ်ချင်လာပြီ … ဆက်ပါဦးမယ်)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/feed/ 2 How to set your Browser http://mrdba.info/2011/01/how-to-set-your-browser/ http://mrdba.info/2011/01/how-to-set-your-browser/#comments Sun, 16 Jan 2011 09:40:45 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1411

ေလာေလာဆယ္ မေလးရွား ပို႔စ္ေတြ ဆက္မေရးခင္မွာ ၾကားျဖတ္အေနနဲ႔ အထူးအေရးေပၚ တစ္ပို႔စ္ေရးရပါတယ္။ မိတ္ေဆြေတြကို သိပ္ခ်စ္လြန္းလို႔ ေရးရတာပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ ယူနီကုဒ္ေျပာင္းျပီးတဲ့ေနာက္ မည္သို႔ပင္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ပင္လုပ္ထားေသာ္ျငား ဖတ္၍မရဟု တြင္တြင္ေျပာေနသူမ်ားအတြက္ပါ။

လူေတြ အဓိက အသံုးမ်ားတဲ့ Major Browser ၂ခုျဖစ္တဲ့ IE and Fire Fox တို႔ေတြမွာ မိမိစက္ထဲမွာ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ မရွိပင္ မရွိေသာ္ျငားလဲ ဖတ္လို႔ရေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ ကြန္မန္႔ေပးေသာ အခါတြင္လည္း ေဇာ္ဂ်ီႏွင့္သာရိုက္ထည့္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ ေပၚေသာအခါ ယူနီကုဒ္ အလိုလိုေျပာင္းသြားေအာင္္ လုပ္ထားပါတယ္။ (Fire Fox တြင္ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ မရွိ႔ပဲ စာဖတ္ႏိုင္ရန္ႏွင့္ ကြန္မန္႔ေရးႏိုင္ရန္ Ko Saturn ေရးထားေသာ WordPress Plugin - MMUniCode Embed ကိုသံုးထားပါတယ္။ IE တြင္ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ မရွိ႔ပဲ စာဖတ္ႏိုင္ရန္ အတြက္ကိုေတာ့ EOT Font ျပဳလုပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့မွာ သံုးထားပါတယ္။)

ထိုကဲ့သို႔႔ လုပ္ထားတာကို မည့္သို႔ျမင္ရပံုကိုလည္း မပန္ဒိုရာဘေလာ့ႏွင့္ မပန္းႏြယ္ ဘေလာ့မ်ားမွာ သူတို႔ဘာသာ သူတို႔စမ္းသပ္ထားတာကို ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ မပန္ဒိုရာကေတာ့ Fire Fox တြင္စမ္းသပ္ထားတာ ျဖစ္ႏိုင္ျပီးေတာ့ မပန္းႏြယ္ကေတာ့ IE ေပၚမွာစမ္းသပ္ထားတာပါ။

သို႔ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္အထိ ဖတ္၍မရေသးသူမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း ေလ့လာသိရွိရတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျမင္လဲမျမင္ရ၊ သို႔ေသာ္လည္း သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ လာလာဖတ္ရ၊ ကြန္ဗာတာနဲ႔ ေျပာင္းဖတ္ေနရ စတာေတြ ျမင္ရေတာ့ မည္သို႔မည္ပံုလုပ္ရင္ ျမင္ရႏိုင္မည့္အေရး ေရးေပးရပါတယ္။

ေစာေစာစီးစီးက ေရးလွ်င္ ရႏိုင္သားနဲ႔ ဘာလို႔အခုမွ ေရးရသလဲ ေမးမယ္ဆိုတာ သိလို႔ ၾကိဳေျဖပါရေစ။ တခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ့လဲ မင္းတို႔ယူနီကုဒ္နဲ႔ေရးတဲ့ဟာ ဖတ္ဖို႔အေရး ဟိုဟာလုပ္ရ ဒီဟာလုပ္ရ စိတ္ရႈတ္တယ္လို႔ ေျပာခံထိမွာစိုးလို႔ရယ္၊ အခုအဆင့္ေလးေတြက သိျပီးသားလဲ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္တယ္လို႔ ေတြးမိတာရယ္နဲ႔ေၾကာင့္ မေရးျဖစ္တာပါ။ ေျပာေန စကားေၾကာရွည္ပါတယ္ မေလးရွားပို႔စ္ကလဲ ဆက္ရဦးမွာဆိုေတာ့ အေျပာေတြ အသာထားလို႔ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပလိုက္ၾကစို႔လား။

ပထမဆံုး IE မွာ ျမန္မာလို ဖတ္လို႔ရေအာင္ setting ေလးေတြ စစ္ၾကည့္လိုက္ရေအာင္။

IE ရဲ႕ Tools -> Internet Options ကိုေရြးလိုက္ပါ။

အဲဒီကမွတဆင့္ ပြင့္လာတဲ့ Dialogue Box ထဲကမွ General Tab ေအာက္က Accessbility Button ကိုႏိွပ္ေပးပါ။ ေအာက္ကပံုမွာ အနီအဝိုင္းနဲ႔ ျပထားပါတယ္။

ေနာက္တစ္ဆင့္ေပၚလာတဲ့ ေနရာမွာ Check Box ကေလးေတြ ျမင္ရပါမယ္။

အဲဒီျမင္ရတဲ့ ေလးေထာင့္ အကြက္ကေလးေတြထဲက Formatting ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က အကြက္သံုးခုထဲက Ignore font style specified on webpages ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အမွန္ျခစ္မ်ား ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ အဲဒီအမွန္ျခစ္ကို ျဖဳတ္ေပးပါ။  ျပီးရင္ေတာ့ OK Button ေလး ႏွိပ္ေပးဦးခင္ဗ်။

တစ္ခ်ိဳ႕ယူဆာေတြ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္သံုးႏွစ္ေလာက္က ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ကို စက္ထဲ သြင္းဖူးၾကလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါမယ္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေဖာင့္သြင္းရင္းနဲ႔ အိုင္အီးရဲ႕ Settings ကို အလိုလို ျပင္သြားတာ ရွိဖူးပါတယ္။ အဲဒီလူမ်ိဳး အခုအခ်ိန္ရွိေနေသးရင္ သူရဲ႕ IE Browser မွာ အခုေနရာေရာက္ရင္ User Style sheet ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာရွိတဲ့ ေလးေထာင့္ကြက္မွာပါ အမွန္ျခစ္ျဖစ္ေနျပီးသား ျဖစ္ေနမွာပါ။ အဲဒါဆိုရင္လည္း အဲဒီအမွတ္ျခစ္ကို ျဖဳတ္ေပးဖို႔ လိုပါမယ္။ အဲဒီလိုျဖဳတ္လိုက္ရင္ အရင္က အိုင္အီီးနဲ႔ ဖတ္ေနလို႔ရတဲ့ ေဇာ္ဂ်ီသံုးတဲ့ ဘေလာ့ေတြ ဖတ္မရျဖစ္သြားမွာေပါ့ဆိုရင္ ဟုတ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ ဘာလုပ္လို႔ရႏိုင္ပါသလဲဆိုရင္ ေဇာ္ဂ်ီေနာက္ဆံုးဗားရွင္းကို စက္ထဲ သြင္းလိုက္ပါ၊ ျပီးေနာက္ Mozilla Fire Fox နဲ႔ဖတ္ရင္ ေဇာ္ဂ်ီသံုးေသာ ဘေလာ့ေတြကို ဆက္ဖတ္လို႔ ရေနမွာပါ။ မင္းဘေလာ့ တစ္ခုဖတ္ဖို႔အတြက္ ငါ့ IE ကို မေျပာင္းႏိုင္ေပါင္ဆိုရင္လဲ ဟုတ္ကဲ့ မေျပာင္းပါနဲ႔ခင္ည။ သို႔ေသာ္ Mozilla Fire Fox ေလးေတာ့ စက္ထဲ သြင္းထားေပးပါ။ အဲသာဆိုရင္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ Mozilla Fore Fox မွာ ဖတ္လို႔ရေအာင္ လုပ္နည္းေလး ဆက္ဖတ္ၾကည့္ေပးပါဦး။

မွတ္ခ်က္။  ။ IE တြင္ ေဖာင့္မရွိပဲ စာဖတ္၍ ရျခင္းမွာ ထိုဘေလာ့တြင္ EOT Font သံုးထား၍ ျဖစ္ပါတယ္။ EOT font မသံုးထားလွ်င္ အထက္ပါ setting မ်ား ေျပာင္းေသာ္လည္း ဖတ္၍ရမည္မဟုတ္ပါ။

Mozilla Fire Fox ကို ဒီေနရာကေန အလကား ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ယူႏိုင္ပါတယ္။

မျမင္ဖူးေသးဘူး မသံုးဖူးေသးဘူး ဆိုသူမ်ားလဲ ပံုၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ နမူနာျပရပါတယ္။ ဆိုေတာ့ စက္ထဲမွာ Mozilla Fire Fox ရွိျပီးသြားျပီး ဆိုၾကပါေတာ့။ အဲဒါဆိုရင္ Tools -> Options ကိုသြားပါ။

အဲဒီကေနပြင့္လာတဲ့ Dialogue Box ကေနမွ ေအာက္ကပံုမွာ ျပထားတဲ့အတိုင္း Content Tab ကိုသြားပါ။

Default Font မွာ Zawgyi-One လုပ္ထားရပါမယ္။ ဒါမွ ေဇာ္ဂ်ီနဲ႔ေရးေသာ ဘေလာ့မ်ားကို ေအးေအးေဆးေဆး ဖတ္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုလုပ္ဖို႔အတြက္ ေဘးနားက Advanced button ကိုႏွိပ္ေပးရပါမယ္။ ေနာက္ထပ္ပြင့္လာတဲ့ Dialogue Box မွာ ေအာက္ကပံုမွာ ျပထားတဲ့အတိုင္း အနီေရာင္ ဝိုင္းျပထားတဲ့ ေနရာေလးမွာ လုုပ္ထားတဲ့ အတိုင္း ေျပာင္းထားလိုက္ရံုပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ အေရးၾကီးတာက ေအာက္နားေလးက Check Box ေလးတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Allow pages to choose their own fonts, instead of my selections above ဆုိတာရယ္ ေအာက္ဆံုးက Default Character Encoding ကို Unicode (UTF-8) ဆိုတာေလး ေရြးထားလိုက္ဖို႔ပါပဲ။ အဲဒီလိုလုပ္ျပီးရင္ေတာ့ OK Button ကေလး ႏွိပ္လိုက္ျပီးရင္ အားလံုးျပီးပါျပီ။

ဒါဆိုရင္ သင့္စက္ထဲ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ေရာ ယူနီကုဒ္ေဖာင့္ပါ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးရွိေနရင္ေတာင္မွ ေဇာ္ဂ်ီသံုးေသာ ဘေလာ့မ်ားကို ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ျဖင့္ဖတ္ႏိုင္ျပီးေတာ့ ယူနီကုဒ္သံုးထားေသာ ဘေလာ့မ်ားကိုလဲ ယူနီကုဒ္အတိုင္း ဖတ္လို႔ရႏိုင္မယ္ျဖစ္ပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္၊ ၊ Facebook တြင္ေတာ့ ေဖာင့္၂မ်ိဳးလံုး ေသေသခ်ာခ်ာ ျမင္ရမည္မဟုတ္ပါ။ default font လုပ္ထားေသာ ေဇာ္ဂ်ီမ်ားသာ ျမင္ရပါမယ္။)

ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ေျပာလိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကိုဖတ္ဖို႔ ဒီဟာဒီဟာေတြ လိုက္လုပ္ေပးပါလို႔ ေျပာၾကားလိုျခင္းမဟုတ္ပါဘူး၊ သို႔ေသာ္ ဒီလိုဒီလို လုပ္ေပးျခင္းအားျဖင့္ ယူနီကုဒ္စံသံုး ဘေလာ့မ်ားႏွင့္ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္သံုး ဘေလာ့မ်ားကို မည္ကဲ့သို႔ အဆင္ေျပေျပျမင္ႏိုင္ ဖတ္ႏိုင္ပါမည့္အေၾကာင္း စာဖတ္သူဖက္မွ ယခုကဲ့သို႔လုပ္လိုက္ျခင္းျဖင့္ အဆင္ေျပသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပျခင္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္။

(ယခုပိုု႔စ္အား မိတ္ေဆြမ်ား အလြယ္တကူဖတ္၍ ရေစျခင္းအလို႔ငွာ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ျဖင့္ ေရးသားပါတယ္။ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခု အၾကာမွာေတာ့ ယူနီကုဒ္သို႔ ျပန္လည္ေျပာင္းလိုက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 9 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2011/01/how-to-set-your-browser/feed/ 9 မလေးရှား ၁ http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%81/ http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%81/#comments Sun, 16 Jan 2011 04:36:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1399

မလေးရှား ခရီးစဉ်အကြောင်း ပြန်ဆက်ပါဦးမယ်။ မိဘတွေ အလည်အပါတ်ရောက်လာကထဲက အဆင်ပြေရင်သွားလို့ရအောင်ဆိုပြီး မလေး Visa ယူထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လဲ မိခင်ကြီး ဒူးမကောင်းတာကြောင့် စင်ကာပူ ကျဉ်းကျဉ်းကလေးတောင် မနည်းကြိုးစားပြီး စုံစေ့အောင် လည်ပါတ်နေရတော့ မလေးဆိုတာကို မသွားဖြစ်တော့ဘူးတောင် ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒီလိုနဲ့ နှစ်ကူးခါနီး တစ်ပါတ်အလိုမှာမှ ဘွန်လေးဘုန်းကြီးကျောင်းက ဘုန်းဘုန်းနဲ့ စကားဆက်ကျပြီး မလေးရှားမှာ တိုးဂိုက်လုပ်နေတဲ့ တစ်ယာက်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရပြီး ခရီးသွားဖို့ အကြောင်းဖန်လာပြန်ပါတယ်။

မလေးရှားကို တိုးဂိုက်နဲ့သွားတယ်ဆိုတာ ကြားရရင် စင်ကာပူမှာ နေတဲ့လူအဖို့တော့ ရယ်စရာပါ။ ဒါပေမယ့် မိခင်ကြီးရဲ့ ဒူးအခြေအနေကို ငှဲ့ကွက်ပြီးတော့ အေးအေးဆေးဆေး သွားနိုင်ဖို့ကို စဉ်းစားရပါတယ်။ အဲဂလိုနဲ့ စင်ကာပူနဲ့ မလေးရှား သုံးလေးငါးကြိမ်လောက် တယ်လီဖုန်း အပြန်အလှန်ဆက် ဈေးညှိနှိုင်းပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ခရီးသွားဖို့ ကားလက်မှတ် ဝယ်ရပါတယ်။ နှစ်ကူးခါနီး အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် ဟိုဖက်မှာလဲ ဟော်တယ်အခန်းတွေ မအားမလပ်ဖြစ်နေတဲ့ကြားက အဆင်ပြေအောင် ကူညီဆောင်ရွက်ပေးတဲ့ မလေးရှားဖက်က တိုးဂိုက် အစ်မကြီးကိုလဲ ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အတော်တော့ ဈေးဆစ်လိုက်ရပါတယ်။ သူကစင်ကာပူငွေနဲ့တောင်းနေလို့ပါ။ ဈေးသက်သာချင်လို့ စလုံးမှာငွေရှာပြီး မလေးမှာ သွားသုံးပါတယ်ဆိုမှ သူကစလုံးကလာတယ်ဆိုပြီး စလုံးငွေနဲ့တောင်းတယ်ဆိုတော့ ကိုယ်က ငတုံးမှ မဟုတ်တာ။ (ဟမ်)

ဟိုဖက်က တိုးဂိုက်က သေချာပြီဆိုတော့ ဒီဖက်မှာ ကားလက်မှတ် ဝယ်ရပါတယ်။ Golden Mile Shopping Centre မှာ မလေးသွားတဲ့ ကားတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲကနေ ကိုယ်လိုက်ချင်တဲ့ နေ့နဲ့ အချိန်မှာ လက်မှတ်ရှိသေးတဲ့ ကားလိုင်းကနေ အသွားအပြန်လက်မှတ်ဝယ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ StarMart Express ဆိုတဲ့ လိုင်းကနေ လက်မှတ်ရပါတယ်။ တခြားလိုင်းတွေက ကိုယ်လိုက်ချင်တဲ့ အချိန်ရသော်လည်း လူလေးဦးစာ လက်မှတ် မကျန်တော့လို့ပါ။ နှစ်ကူးပိတ်ရက် မလေးကိုပြန်မယ့်လူ အလည်သွားမည့်လူတွေ များနေလို့ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

StarMart Express ကအွန်လိုင်းကနေလဲ လက်မှတ်ဝယ်လို့ရပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့လက်မှတ်ရောင်းတဲ့ နေရာမှာ သွားဝယ်မယ်ဆိုရင်တော့ အသွားအပြန်၂ကြောင်းပေါင်းဝယ်ရင် နဲနဲသက်သာပါတယ်။ ဒီဖက်က လက်မှတ်တွေ ဝယ်ပြီးသွားမှ ဟိုဖက်က တိုးဂိုက်အစ်မကြီးက ဖုန်းပြန်ဆက်ပါဆိုလို့ ပြန်ဆက်ပြီး ခရီးစဉ်အသေးစိတ်နဲ့ ကျသင့်ငွေတွေ ညှိနှိုင်းကြတာ ဖြစ်လို့ တော်တော်ဈေးဆစ်လိုက်ရပါသေးတယ်။ မလွယ်ပါဘူး အသည်းမာဖို့လိုပါတယ်။ ကိုယ်ဘာသာ သွားရင်ရသော်လည်း ဟိုရောက်မှ ကြည့်ပြီးစီစဉ်မယ်ဆိုရင် အဆင်မပြေတာရှိခဲ့သော် ရတဲ့၂ရက်ကလေးနဲ့ လူကြီးတွေ စိတ်ရှုတ်မှာကို စိုးရိမ်လို့သာ တိုးဂိုက်နဲ့သွားရတာပါ။ မိသားစုလေးယာက်တည်းကို သွားလိုရာလိုက်ပို့တဲ့ တိုးဂိုက်နဲ့သွားကြည့်တော့လဲ မဆိုးပါဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိုးရစ်လို့ ခံစားလို့ရတာပေါ့။ (အဟက်)

စင်ကာပူကနေ ညနေ ၇နာရီခွဲကားထွက် မလေးရှားကို ညဖက် ၁၂နာရီလောက် ရောက်မှာပါ။ ဟိုဖက်က ကားဂိတ်မှာ လာကြိုနေမှာဆိုတော့ ညဖက်ခဏကားစီး ဟိုဖက်ရောက် ညအိပ် နောက်နေ့လျှောက်လည်ဆိုတော့ ခရီးတွင်တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ရောက်တဲ့ အချိန်ကလဲ အချိန်ကောင်းပါပဲ နှစ်ကူးအတွက် မီးရှုးမီးပန်းတွေ ဖောက်နေတဲ့ အချိန်မှာ ရောက်သွားတာပါ။ ကားဂိတ်ကလဲ မြို့လည်ခေါင်တည့်တည့် Times Square မှာဂိတ်ဆုံးမှာဆိုတော့ လာကြိုတဲ့ လူခမျာမယ်လဲ လမ်းတွေ ပိတ်ထားတဲ့ကြားက ရောက်အောင် လာကြိုရပါတယ်။

မြို့ထဲရောက်ပြီ။

ကားရပ်တဲ့နေရာရောက်တော့ ပျော်နေကြတဲ့ လူတွေကြားထဲ သဉ်ဇာ တစ်ယာက်များ တွေ့မလား ချောင်းကြည့်လိုက်သေးတယ်။

ကားရောက်တော့ လာကြိုတဲ့ သူတို့က ပလက်ဖောင်း ဟိုဖက်ရောက်နေကြလို့ ကားပြန်ပတ်တာကို တော်တော်စောင့်လိုက်ရသေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တည်းမည့်ဟော်တယ်ရောက်တော့ မနက်ကြီး ၂နာရီနီးပါးဖြစ်နေပါပြီ။ အောက်မှာတော့ လူတွေ ပျော်ကောင်းနေတုန်းပါ။ ဟော်တယ်ကိုတော့ မသွားခင်ကထဲက ဘယ်မှာ  ထားပေးမယ်ပြောလို့  ကြိုပြီး Google မှာကြည့်ထားလိုက်လို့ မဆိုးဘူးမို့လို့ စိတ်အေးရပါသေးတယ်။ Armada Hotel ဆိုတာ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်လို့ သူတို့ဝက်ဆိုဒ်မှာ ရေးထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရတဲ့ အခန်းတွေက ဆေးလိပ်မသောက်ရဆိုတဲ့ အထပ်မှာ မရလို့ ဘေးခန်းတွေက အလွန်သောက်တဲ့ ဆေးလိပ်ငွေ့တွေရဲ့ ဒါဏ်ကိုတော့ တော်တော်ခံလိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဓိကက အဓိကပဲမဟုတ်လား ကြိုးစားအိပ်လိုက်တယ်ပြောပါတယ်။ အစီအစဉ်အရ နောက်တစ်နေ့မှာ Genting Highland ကိုသွားရမယ် မဟုတ်လား။

ဆက်ပါဦးမယ်…

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 4 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%81/feed/ 4 မလေးရှား http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Wed, 12 Jan 2011 17:55:55 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1393

အခု​ရက်​ပိုင်း အလုပ်​က​လဲ မ​အား၊ အလုပ်​ထဲ ခေါင်း​ရှုတ်​လာ​ရင် ဘ​လော့​မှာ စာ​တွေ အဆင်​တ​ပြေ​မြင်​ရ​ဖို့​အရေး ဟို​လုပ်​ဒီ​လုပ်​နဲ့၊ ဘ​လော့​ပြင်​တဲ့ အလုပ်​ပဲ လုပ်​နေ​မိ​တယ်၊ အခု​တော့ ဘ​လော့​ကို​တော့ ဘာ​နဲ့​ဖွင့်​ဖွင့် မြင်​ရ​ပြီ၊ အဓိက​အလုပ်​ဖြစ်​တဲ့ စာရေး​ဖို့​ပဲ​လို​တော့​တယ်။

လောလောဆယ် စာမ​ရေး​နိုင်​သေး​ခင် မလေးရှား သွား​လည်​ထား​တုန်း​က ရိုက်​ခဲ့​တဲ့ ပုံ​ကလေး​တွေ​နဲ့ လက်​ပြန်​သွေး​ပါ​မယ်။

မလေးရှား​ကို လွန်​ခဲ့​တဲ့ ၂​နှစ်​လောက်​က အလည်​တစ်​ခေါက်ရောက်​ဖူး​ပေ​မယ်​လို့ အခု​မြင်​ရ​တဲ့ KL Tower ကြီး​ကို နေ့​လည်​နေ့ခင်း​အချိန်​မှာ​သာ ရောက်​ဖူး​တာ​ပါ။ ဒီ​တစ်​ခေါက်​ကတော့ ရောက်​တဲ့​အချိန်​က​လဲ ည​ကြီး​သန်းခေါင်​အချိန် ဖြစ်​တာ​ကြောင့် KL Tower ရဲ့ ည​အလှ​ကို မြင်​ဖူး​သွား​ပါ​တယ်။ ဒါ​နဲ့​ပဲ နောက်​တစ်​ရက် လျှောက်​လည်​ပြီး ည​မှောင်​လာ​တာ​နဲ့ အဲ​ဒီ KL Tower ရှိ​တဲ့​နေရာ​ကို တစ်​ခါ​ထပ်​သွား​ပြီး ည​အလှ​ပုံ ရိုက်​ခဲ့​ပါ​တယ်။ သုံးချောင်းထောက် မ​သယ်​သွား​တဲ့​အတွက် ပုံ​ကို သိပ်​စိတ်​တိုင်း​ကျ​ကြီး​တော့ မဟုတ်​ပါ​ဘူး။ ရေ​တစ်ဝက်​ပါ​တယ်​လို့ သဘောထား​လိုက်​ပါ​တယ်။

မလေးရှား​သွား​ရင် အဲ​ဒီ​နေရာ​ပဲ သွား​လည်​ရ​မယ်​လို့ စိတ်စွဲ​နေ​တာ​မျိုး​လား မ​ဆို​နိုင်​ပါ​ဘူး၊ Genting Highland ဆို​တာ​ကို သွား​ခဲ့​သေး​တယ်။ တကယ်​တော့ ဒီ​တစ်​ခေါက်​က မိဘ​တွေ​ကို အလည်​ပို့​ချင်​တာ​နဲ့ ကမန်းကတန်း​သွား​လိုက်​ရ​တဲ့ ခရီး​ဆို​ရင်​လဲ မ​မှား​ပါ​ဘူး။

တောင်ခြေ​က အတက်​မှာ ရာသီ​ဥတု သာသာ​ယာ​ယာ ရှိ​သ​လောက် … 

တောင်ပေါ်​ရောက်​တော့​မယ်​ဆို​တာ​နဲ့ အအေး​ဓာတ်​က ပို​လာ​တာ သိသိ​သာသာ​ခံစား​ရ​ပါ​တယ်။ Cable Car ရဲ့ မှန်​သားပေါ်​က ရေ​ငွေ့​က သက်သေ​ပါ​ပဲ။ 

(ဆက်​ပါ​ဦး​မယ်…)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 6 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/01/%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 6 Unicode ပြောင်းပြီ http://mrdba.info/2011/01/unicode-%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/ http://mrdba.info/2011/01/unicode-%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/#comments Wed, 05 Jan 2011 14:55:10 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1310

မနှစ်က ဒီဇင်ဘာ ၂၈ / ၂၉ လောက်က ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မယ် မိတ်ဆွေတချို့နဲ့ ရုတ်တရက် ၊ ယူနီကုဒ်သုံးကြဖို့ တိုက်တွန်းဖြစ်ကြပြီး အုံးအုံးကြွက်ကြွက်ဆုံးဖြတ်ကြပြီး ၂၀၁၁ မှစလို့ ယူနီကုဒ်စံ လိုက်နာထားသော ဖောင့်များဖြင့်သာ ရှေ့လျှောက် ဆက်လက်ရေးသွားတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မိတ်ဆွေတွေက ၁ ရက်နေ့အမှီ အသည်းအသန် ပို့စ်တွေ ပြောင်းကြပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ အလုပ်ကလည်းများနေ နှစ်ကူးညမှာလဲ မိသားစုနဲ့ ခရီးတိုတစ်ခု ထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာကြောင့် ဘယ်လိုမှ အကုန်ပြောင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့်လဲ စတိအနေနဲ့ ရှေ့ဆုံးနှစ်ပုဒ် ယူနီကုဒ်ပြောင်းပြီး ခရီးထွက်သွားပါတယ်။

အစကတော့ တိုးတိုးတိတ်တိတ်ပဲ ပြောင်းလိုက်မယ်လို့ စိတ်ကူးထားပေမယ့် စာဖတ်သူများကိုလဲ အသိပေးရင်း နောက်ပြီး ဘာတွေလုပ်ထားတယ်ဆိုတာလေးလဲ ပြောပြထားလိုက်ခြင်တာကြောင့် ဒီပို့စ်ကို ရေးဖြစ်ပါတယ်။ ယူနီကုဒ်ဘာလို့ပြောင်းတယ်ဆိုတာကို အထူးအထွေပြောပြနေမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ စာရေးတယ်ဆိုတာကလဲ ဖတ်တဲ့လူရှိလို့ ရေးသက်ရှည်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖတ်တဲ့လူအဆင်ပြေအောင် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားထားပါတယ်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင်တော့ ဘလော့ဖတ်ဖို့ ဘလော့မှာသုံးထားတဲ့ ဖောင့်ဆိုတာကို ကိုယ့်စက်ထဲ ထည့်မှဖတ်လို့ရမှာပါ။ အဲဒီအခါမှာ တချို့က ပြဿနာတက်ကြတာက အရင်က စက်ထဲမှာ ဇော်ဂျီစာလုံးရှိတယ်၊ အခု နောက်ထပ်ဖောင့် အသစ်ထပ်သွင်းရတဲ့အခါမှာ နဂိုက ကြည့်လို့ရနေတဲ့ ဘလော့တွေ ဖတ်မရတော့ဘူးဆိုပြီး နောက်ထပ်သွင်းဖို့လိုတဲ့ ဖောင့်ကို စက်ထဲသွင်းဖို့ လက်တွန့်ကြပါတယ်။

တကယ်တော့ စက်ထဲမှာ ဖောင့်၂ခုရှိခြင်းကြောင့် ပြဿနာတတ်ရခြင်းမဟုတ်ပါဘူး၊ Web Site, Blog ရေးတဲ့လူတွေက မိမိဘလော့မှာ ဘာဖောင့်သုံးထားသလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ မကြော်ငြာထားလို့ အခုလို မလိုလားအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်ရတာပါ။ အရင်တုန်းက ဇော်ဂျီတစ်လုံးထဲ သုံးကြတော့ မကြော်ငြာထားလဲ ကွန်ပြူတာက စက်ထဲရှိတဲ့ဖောင့်ကို သိပြီးပြတဲ့အတွက် မြန်မာလိုမြင်ရတာပါ။ အခုလို ဖောင့်၂မျိုး စက်ထဲရှိနေလျှင် မိမိဖတ်နေကျ ဘလော့ကလဲ ဘယ်ဖောင့်သုံးထားမှန်း သေသေချာချာ မကြော်ငြာထားဘူးဆိုလျှင် ကွန်ပြူတာက ဘယ်ဖောင့်နဲ့ပြရမှန်း မသိတဲ့အတွက် ပေါ်ချင်တာတွေ ပေါ်လာတာပါ။

အခုကျွန်တော့ ဘလော့မှာတော့ မိမိစက်ထဲမှာ ယူနီကုဒ်ဖောင့် တစ်ခုခုရှိမနေလဲ စာဖတ်လို့ရအောင် အတွက် စေတန်ဂေါ့ဒ် လုပ်ထားတဲ့ MMUnicode Embed Plugin ကိုသုံးထားပါတယ်။ သူက WordPress Blog တွေအတွက် လုပ်ထားတာပါ။  အဲဒီ Plugin က Google Reader တွေမှာ RSS Feed ယူပြီးဖတ်နေတဲ့ လူတွေအတွက်ပါ အဆင်ပြေပြေ ဖတ်လို့ရအောင်လုပ်ထားတာပါ။ ကျွန်တော် စသုံးတဲ့ အချိန်တုန်းက ကွန်မန့်ရေးတဲ့အခါမှာ ဘာနဲ့ရေးရေး ယူနီကုဒ်ပြောင်းပေးမယ့် ကိစ္စအတွက် သူလုံးပန်းနေတုန်းပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ မြန်မာ အိုင်တီပရိုမှာ ကိုအိမောင် ပေးထားတဲ့ Javascript လေးနဲ့ ကွန်မန့်ရေးတဲ့နေရာမှာ ဇော်ဂျီနဲ့ရေးမလား ယူနီကုဒ်နဲ့ရေးမလား ကြိုက်တာနဲ့ ရေးလို့ရပါတယ်။

ပုံမှာ မြင်ရတဲ့ အတိုင်းပါဘဲ ကွန်မန့်ပေးတဲ့ ဘောက်စ်ကလေးရဲ့ အောက်နားလေးမှာ Z နဲ့ U ဆိုပြီး ခလုပ်လေး ၂ခုတွေ့ပါလိမ့်မယ်၊ Z ဆိုတဲ့ ခလုပ်ကလေးက အဖြူရောင်ဖြစ်နေခြင်းဟာ လောလောဆယ် ဇော်ဂျီကီဘုတ်နဲ့ အကျွမ်းဝင်နေသူတွေ ဇော်ဂျီကီးဘုတ်နဲ့ စာရိုက်ပြီး ကွန်မန့်ပေးလို့ရပါတယ်။ ယူနီကုဒ် ကီးဘုတ်နဲ့မှ ရေးလိုသူများအတွက်ကတော့ U ဆိုတဲ့ ခလုပ်ကလေးကို နှိပ်ပေးခြင်းဖြင့် ယူနီကုဒ်လက်ကွက်နဲ့ ရေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကနေ့မနက်က စေတန်ဂေါ့ဒ်ရဲ့ Plugin က ကွန်မန့်ပေးဖို့အတွက်ပါ ရေးလို့ပြီးသွားပြီဆိုတာကြောင့် မနေ့ညက သုံးထားတဲ့ ပုံစံကို မသုံးတော့ပါဘူး။ အခုဟာကတော့ ဘာနဲ့ရေးရေး ကြိုက်တာနဲ့ရေး ယူနီကုဒ်ကို အလိုလိုပြောင်းသိမ်းသွားမှာပါ။ အင်္ဂလိပ်လိုရေးလာလျှင်တော့ အင်္ဂလိပ်လိုပဲ ပြသွားမှာပါ။

နောက်တစ်ခုက ယူနီကုဒ်ကို ပြောင်းကြတဲ့နေရာမှာ လောလောဆယ် လူသုံးများနေတဲ့ မြန်မာ၃ (Myanmar3) ဆိုတဲ့ဖောင့်က FontFace မလှတဲ့အတွက်ကြောင့် အလှအပကြိုက်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဘလော့ရေးတဲ့လူတွေ အခက်တွေ့ကြရပါတယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ လူပျိုကြီးနဲ့ သူ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက် လုပ်ထားတဲ့ Yunghkio ဖောင့်ကို သုံးထားပါတယ်။

ပုံမှာမြင်ရတဲ့ အတိုင်းပါပဲ မြန်မာ၃ ဖောင့်စာလုံးထက်စာလျှင် အမြင်လှတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ လူပျိုကြီးပေးလို့ ဦးဦးဖျားဖျား အနေနဲ့ မြန်မာကျူတိုရီရယ်၊ စေတန်ဂေါဒ်၊ လူပျိုကြီးနဲ့ ကျွန်တော် သုံးထားပါတယ်။

နောက်တစ်ခု အနေနဲ့ကတော့ Google Reader ကနေ ဖတ်လို့ရအောင်ပါ စေတန်ဂေါ့ဒ်ရဲ့ Plugin က ကူညီပေးထားပါတယ်။ အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ကိုယ့်စက်ထဲမှာ ဖောင့်ရှိသော်လည်း ရီဒါထဲက ဖတ်မယ်ဆိုလျှင် ယူနီကုဒ်ဖောင့်သုံးထားလျှင် ဖတ်လို့အဆင်မပြေပဲ လင့်ကိုနှိပ်ပြီး သူ့ဘလော့ကို ဖွင့်ဖတ်ပါမှ ဖောင့်ကို သေသေချာချာမြင်ရ ဖတ်ရပါတယ်။ အခုတော့ အချိန်ပါးလျားလှတဲ့ စာဖတ်သူများအတွက် ဘလော့ကို လာလည်စရာမလိုပဲ ရီဒါထဲကနေ ဖတ်လို့ရပါပြီ။

ပြင်ဆင်ချက်။ ။ Reader ထဲက ဖတ်ဖို့ဆိုလျှင်တော့ စက်ထဲမှာ ယူနီကုဒ် ဖောင့် တစ်ခုခုရှိမှ ရပါမယ်။ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်တုန်းက ဖောင့်အကုန်ဖျက်မိတယ်ထင်ပေမယ့် သေချာပြန်ကြည့်တော့ ပရပိုက်ဆိုတဲ့ ဖောင့်တစ်ခု စက်ထဲ ရှိနေလို့ မြင်ရတာပါ။

စာဖတ်သူများ အဆင်မပြေတာ ရှိလျှင် ပြောပြသွားနိုင်ကြပါတယ်။ ကြိုးစားပန်းစား ဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ဒီပို့စ်ကို အက္ခရာ ကီးဘုတ်ဖြင့်ရိုက်၍ Yunghkio ဖောင့် သုံးထားပါသည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2011. | Permalink | 12 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2011/01/unicode-%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%ae/feed/ 12 Nook Color http://mrdba.info/2010/12/nook-color/ http://mrdba.info/2010/12/nook-color/#comments Thu, 09 Dec 2010 14:06:27 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1237

ခရစ္စမတ်ရက်လဲ နီး​လာ​ပြီ​ဆို​တော့ သူ​များ​တွေ​က​လဲ Wish Lists တွေ​လုပ်​လာ​ကြ​ပါ​တယ်။ ငယ်⁠ငယ်​ကတည်းက က​နေ့​အထိ တစ်​ခါ​မှ အပြင်​မှာ လူ​ချင်း​မ​ဆုံ​ဘူး​တဲ့ ခ​ရစ္စ​မတ်​ဘိုး⁠ဘိုး​က​လဲ ဒီ​နှစ်​ကိုယ့်​ဆီ​လာ​မှာ မဟုတ်​လောက်​ပါ​ဘူး။ အဲ​ဒီ​တော့ ကိုယ့်​ဘာသာ​ဘဲ ဘိုး⁠ဘိုး​ဝတ်​စုံ​ဝတ်​ပြီး လက်ဆောင်​ပြန်​ပေး​ဖို့ စိတ်ကူး​ရ​ပါ​တယ်။

လောလောဆယ်တော့ eBook တွေ​မှ ဖတ်​ရ​မယ်​ဆို​လျှင် iPod Touch လေး​နဲ့​ဖတ်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ဒါ​ပေ​မယ့်​လည်း iPod Touch ဆို​တာ​က screen သေး⁠သေး​လေး​ဆို​တော့ ဖတ်​ရ​တာ အားရ​လှ​တယ်​လို့​တော့ မဟုတ်​လှ​ပါ​ဘူး။ သူ​များ​တွေ Kindle တွေ​ဝယ်​သုံး​ကြ​တာ​တော့​တွေ့​မိသား၊ ရ​ထားပေါ်​မယ်၊ ကားပေါ်​မယ် သို့သော်​လည်း အဲ​လောက် ဇွဲ​န​ဘဲကြီး​ကြီး​နဲ့ ဖတ်​မှာ​လား​လို့ ကိုယ့်​ဘာသာ ပြန်⁠ပြန်​မေး​မိ​တော့​လဲ အဖြေ​သေချာ မ​တွေ့​ပါ​ဘူး။ ဒါ​နဲ့ ကိုယ်​နဲ့​မ​ဆိုင်​သ​လို နေ​လိုက်​ပါ​တယ်။

အဲဒီနောက် iPad ထွက်​လာ​ပြန်​တော့​လဲ ဈေးနှုန်း​ကြီး​လှ​တာ​ကြောင့်​ရယ် eBook ဖတ်​မယ်​ဆို​ရုံ​နဲ့​တော့ iPad မ​ဝယ်​ပါ​နဲ့​လို့ အကြံပေး​ကြ​တာ​ကြောင့် အသာ​လေး နေ​နိုင်​နေ​ခဲ့​ပြန်​ပါ​တယ်။

သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပြော​ဖူး​ပါ​တယ်၊ ငါ​တို့​ဟာ ပိုက်ဆံ​ငတ်​နေ​တဲ့ လူ​တွေ​တဲ့။ သူ​ဆိုလို​ချင်​တာ​က အစားအသောက် ငတ်​ပြတ်​နေ​တဲ့​လူ​ဟာ စားစရာ​သောက်​စရာ တွေ့​ရင် အငမ်း​မ​ရ​စား​ချင်​သ​လို​ဘဲ ကျွန်တော်​တို့​ဟာ ငွေ​ငတ်​နေ​တဲ့​လူ​တွေ​မို့့ အခု​လို နိုင်ငံ​ခြား​မှာ ငွေ​လွယ်⁠လွယ်​ရှာ​လို့​ရ​နေ​တော့ ဟို​ဟာ​ဝယ်​ချင် ဒီ​ဟာ​ဝယ်​ချင် ဖြစ်​တယ်​လို့ ပြော​ချင်​တာ​ပါ။

နိဒါန်းချီနေတာ တော်တော်များ​သွား​ပြီ။ ပြော​ချင်​တာ​ကတော့ eBook Reader တွေ​ကို ကိုယ်​နဲ့​မ​ဆိုင်​သ​လို နေ⁠နေ​ရင်း​က တ​နေ့​တော့ မိတ်ဆွေ​တစ်​ယောက်​က eBook Reader တစ်​မျိုး​အကြောင်း စကား​စ​လာ​ပါ​တယ်။ သူ​တော့ ဘာ​ဘဲ​ဖြစ်​ဖြစ် ဝယ်​တော့​မယ်​တဲ့။ စာအုပ်​လဲ ဖတ်​လို့​ရ​တယ်၊ အရောင်​အသွေး​ကလေး​လဲ စို⁠စို​ပြည်​ပြည် ကြည့်​လို့​ရ​တယ်၊ အင်​တာ​နက်​လဲ ချိတ်​လို့​ရ​တယ်၊ သူငယ်ချင်း​တွေ အမြဲ​နေ​တဲ့ Facebook ဆို​တာ​နဲ့​လဲ ချိတ်ဆက်​ထား​တယ် ဆို​တာ​တွေ​ကြောင့် ပေး​ရ​တဲ့​ဈေး​နဲ့​ဆို​ရင် မ​ဆိုး​ဘူး တန်​တယ်​လို့ ပြော​လာ​တာ​ကြောင့် နဲ⁠နဲ​ပါး​ပါး လေ့​လာ​တီး​ခေါက်​ကြည့်​တဲ့​အခါ။

BARNES & NOBLE ကထုတ်​တဲ့ Nook Color ဆို​တဲ့ eBook Reader လေး​ပါ။ 

Video မိတ်​ဆက် ကြည့်​နိုင်​ပါ​တယ်။

[wp_youtube]cBYjxsaZlj8[/wp_youtube]

တစ်​ကား​ထဲ​ကြည့်​ရ​တာ စိတ်​မ​ဝင်စား​သေး​ဘူး​ဆို​လျှင် နောက်​တစ်​ကား ထပ်​ကြည့်ပါ။

[wp_youtube]R390Ey9Ldjg[/wp_youtube]

သိပ်​မ​ဆွဲ​ဆောင်​သေး​ဘူး​ဆို​လျှင် ထပ်​ကြည့်ပါ​ဦး။ ဒါ​လေး​ကတော့ eBook Reader တင်​မက Game ပါ​ဆော့​လို့​ရ​တယ်​လို့ ပြော​လို​တာ​ပါ။ (လက်​ပု​တို⁠တို​ဖြစ်​နေ​တာ​လေး​တော့ သည်းခံ​ပေး​ကြ​ပါ။) နောက်ဆုံး Video ကတော့ Rooted လုပ်​ထား​တဲ့ version လို့​ပြော​ကြ​တာ​ပဲ​ခင်​ဗျ။ ကြည့်​ရ​တာ Root လုပ်​ပြီး​မှ Application တွေ အလကား​သုံး​လို့​ရ​မယ် ထင်​တယ်။ မ​ဝယ်​ခင်​က​ထဲ​က ဖျက်​ဖို့​စဉ်းစား​နေ​ပြီ။

  • http://www.dkszone.net/root-nook-color-android
  • http://www.pathikshah.com/blog/how-to-root-nook-color/
  • http://nookdevs.com/NookColor_Rooting

[wp_youtube]FEw3bs5Xybw[/wp_youtube]

စိတ်ဝင်စား​တယ်​ဆို​လျှင်​တော့ ဈေး​က USD249 နဲ့​ရောင်း​ပေး​ပါ​တယ်။ စင်​ကာ​ပူ​က​နေ မှာ​ချင်​တယ်​ဆို​ရင်​တော့ vPost ကို​သုံး​ပြီး မှာ​ယူ​လို့​ရ​ပါ​တယ်။ ပေး​ရ​တဲ့​ဈေး​နဲ့​ဆို​လျှင်​တော့ iPad ကို​မ​လှမ်း​နိုင်​တဲ့၊ အဲ​ဒီ​လောက် မ​လို​ပဲ​နဲ့ အရောင်​အသွေး​စို⁠စို​လေး​နဲ့ စာ​ဖတ်​နိုင်​မယ်၊ Tablet တစ်​လုံး​လို​သုံး​နိုင်​မယ် ဖြစ်​ပါ​တယ်။ eInk သုံး​ထား​တာ မဟုတ်​တဲ့​အတွက်​ကြောင့်​တော့ ပြင်​ပ​အလင်း​မှာ ရောင်​ပြန်​တာ​တွေ ဖြစ်​နိုင်​ပါ​တယ်။ ဒါ​ပေ​မယ့် သူ​လဲ​အတတ်​နိုင်​ဆုံး အကောင်း​ဆုံး​ဖြစ်​အောင် ကြိုးစား​ထား​တယ်​ဆို​တာ​ကို ဒီ​လို​ရေးထား​တာ​ကို ကြည့်​ပြီး နားလည်​ပေး​နိုင်​ပါ​တယ်။

  • Stunning 7 inch VividView™ Color Touchscreen shows more than 16 million colors on the best-in-class IPS** display.
  • Incredibly clear, sharp text and images from an unsurpassed high resolution display at 1024 x 600 delivering 169 pixels per inch (PPI).
  • Reduced glare and optimum brightness for reading indoors or outside.

အသေး​စိတ်​ကို သူ့ Web Site က Specification မှာ သွား​ကြည့်​နိုင်​ပါ​တယ်။ အသုံးပြု​နိုင်​မယ့် File Extension များ​ကတော့

  • EPUB (including Non or Adobe DRM)
  • PDF
  • Other documents: XLS, DOC, PPT, PPS, TXT, DOCM, XLSM, PPTM, PPSX, PPSM, DOCX, XLX, PPTX
  • Graphics: JPG, GIF, PNG, BMP
  • Audio: MP3, AAC
  • Video: MP4

Kindle ကိုကျော်​တက်​သွား​မှာ​လား ဘာ​လား​ဆို​တော့ အဲ​လို​လဲ မဟုတ်​ပါ​ဘူး။ Kindle ကတော့ စာ​ဖတ်​ဖို့​သက်သက် ပြုလုပ်​ထား​တာ​ပါ။ အား​တစ်​ခါ​သွင်း​ထား​လျှင် အကြာ​ကြီး​ခံ​ပါ​တယ်၊ Nook Color ကတော့ wi-fi ပိတ်​ထား​လျှင် ၈​နာရီ​ကြာ သုံး​လို့​ရ​နိုင်​ပါ​တယ်။ Kindle ကတော့ Memory ထပ်​တိုး​လို့ မ​ရ​တော့​ပေ​မယ့် Nook Color ကတော့ 32GB (MicroSD) အထိ တိုး​ချဲ့​လို့ ရ​နိုင်​ပါ​တယ်။ အချုပ်​ဆို​ရ​လျှင်​တော့ Knidle လို ရိုး⁠ရိုး​အေးအေး​ကြီး​ကို​လဲ မ​ကြိုက်၊ iPad လို Celebrity ကြွ​ကြွရွ​ရွ​လေး​နား​လဲ မ​ကပ်​နိုင်​ဖြစ်​နေ​သူ​များ​အတွက် Nook Color လေး​က ပစ္စည်း​ကောင်း ဈေး​သင့် ကိုယ်​နဲ့​လည်း အလွမ်း​သင့်​လောက်​တယ်​ဆို​တာ​လေး လေ့​လာ​မိ​သ​လောက် ဖောက်​သယ်​ချ​လိုက်​ရ​ပါ​တယ်။

BONUS:

[wp_youtube]uBXTvq9dlbs[/wp_youtube]

Kindle အကြောင်း ဖတ်​ရန်။ (1) | (2)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 8 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/12/nook-color/feed/ 8 လူကြုံ http://mrdba.info/2010/12/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%af%e1%80%b6/ http://mrdba.info/2010/12/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%af%e1%80%b6/#comments Mon, 06 Dec 2010 16:37:36 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1232

အကြင်သူသည် မြန်မာပြည်သို့ လူကြုံပစ္စည်းထည့်အံ့၊ သို့တည်းမဟုတ် မြန်မာပြည်မှ လကြုံပစ္စည်းပါလာအံ့သော် အကြင်သူသည် ပစ္စည်းကြုံသယ်ပေးလာသော (ဝါ) ပစ္စည်းအကြုံ သယ်ပေးမည့် လူပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ မည်၍မည်မျှ ခရီးဝေးသော်ငြား သွားရောက်ပို့ဆောင်/ ယူငင်ရမည်သာဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာကား မည်သူမျှ စည်းကမ်းသတ်မှတ်မထားသော နှစ်ဦးနှစ်ဖက် နားလည်မှုပင်ဖြစ်ပေသည်။

လူကြုံထည့်သည် ဆိုသည်မှာ အပြောလွယ်သလောက် အားနာဖို့ အင်မတန်ကောင်းသော အလုပ်ဖြစ်ပေသည်။ ဥပမာဆိုရလျှင် ဘဲအုပ်ကတစ်ရာ နှစ်ရာ မဗေဒါက တစ်ပင်တည်း ဆိုသလိုပါပင်။ အလည်ပြန်မည့်သူက ကီလို ၂၀ (သို့) ၃၀ သာရသည်၊ လူကပါးမည့်လူများက အတော်များပါသည်။ တစ်နှစ်က နှစ်နှစ် ပြန်ပါများသောအခါ အတွေ့အကြုံက သင်ပေးသွားသောကြောင့် တစ်ချို့များဆို အလည်ပြန်မည်ကိုပင် တိုးတိုးတိတ်တိတ်လုပ်တတ်လာကြသည်။ လကြုံတစ်ခါ သယ်ပေးရလျှင် အသွားအပြန် သယ်ပေးရသည်မှာ ဖော်မြူလာပင်ဖြစ်နေပေတော့သည်။

တစ်ဦးတည်း ပြန်သောသူများ ပို၍ပင် ဒုက္ခရောက်ကြသည်၊ ကိုယ့်အတွက်လဲသယ်ရသေး၊ လူကြုံအတွက်လဲ သယ်ပေးရသော အခါ လူကသယ်ပင်သယ်နိုင်ငြားသော်လည်း ကီလိုတွေပိုသောအခါ ကျသင့်ငွေကို ကိုယ်ကပင် ပေးရသည်သာ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဟန်းကယ်ရီခေါ် လူဖြင့်သယ်ရသော ပမာဏကို တနင့်တပိုး အပြံးမပျက် သယ်ရပေတော့သည်။တစ်ချို့ကတော့ ပစ္စည်းမည်၍မည်မျှလေးသလဲဆိုတာ အားမနာတမ်း မေးထားပြီးမှ ကိုယ်သယ်နိုင်လောက်သော ပမာဏကိုသာ သယ်ယူသွားပေးကြသလို၊ ကိုယ့်မသယ်နိုင်သော ပမာဏဖြစ်ပါက သယ်မပေးနိုင်ကြောင်း ပွင့််ပွင့်လင်းလင်းပြောကြသည်သာ၊ သို့သော် မိတ်တော့ ပျက်တတ်သည်ပေါ့။

တစ်ချို့များ ကုန်ကူးနေသလား အောင့်မေ့ရလောက်အောင် ပစ္စည်းများ ဂဒီးဂဒီးပို့ကြသည်။ ကိုယ့်မိတ်ဆွေ များနှင့်ပင်မကတော့ပဲ မိတ်ဆွေများကို အပူကပ်ကာ လူကရှာခိုင်းပြီး ပို့ကြသည်။ အရေးကြီးသော စာရွက်စာတမ်းများ ဆိုလျှင်တော်သေး၏၊ သို့သော်များသောအားဖြင့် ရန်ကုန်အဝင်တွင် ချွေးပြန်စေတတ်သော ပစ္စည်းများကို ကိုယ်ပြန်လျှင် သယ်ရပြုရမည်မျှခက်ခဲမည်ကို မသိတာလား၊ သိ၍သူများကို သယ်ခိုင်းချင်းလားမပြောတတ်ပေ၊ Laptop, Hand Phone များကစ၍ တစ်ခါသား ကြားဖူးသည်မှာ Singha အပ်ချုပ်စက်ကိုမှ လိုချင်၍ စင်ကာပူမှ သယ်လာပေးပါဟု မှာကြားသည်ဟူ၏။

ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အားနာရသော အဖြစ်အပျက်ရှိဖူးပေသည်။ ကျွန်တော့်အမျိုးသမီး၏ မိဘဆွေမျိုးများသည် နယ်တွင်နေကြသော သူများဖြစ်ကြ၍ ဘယ်သောအခါမှ သူတို့သမီး၊ ညီမကို အစားအသောက် လက်ဆောင်ဆိုတာကို ခွင့်ပြန်သော အချိန်မှလွဲ၍ တစ်ခါဘူးမျှ လူမကဖူးကြချေ။ တစ်ခါသားတွင်တော့ သိပ်ကိုရင်းနှီးရသော မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ရန်ကုန်ပြန်သောအခါ တကူးတက လကြုံထည့်ပါရန် စကားခံလာတာရော အပြန်တွင်ပါ သယ်လာပေးနိုင်ပါကြောင်း ပြောကြားသောကြောင့် ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးမှ သူ၏အမျိုးများထံ စားစရာအချို့ လှမ်းတောင်းဖူးလေသည်၊ နိုင်ငံခြားသို့ တစ်ခါမှ လကြုံမထည့်ဖူးသော သူ့အမျိုးများသည် အားနာစရာမလိုဟူသော စကားကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်၍ စားစရာများ လူကြံုထည့်တာ မာမီးခေါက်ဆွဲထည့်သော စက္ကူဖာဖြင့် တစ်ဖါဖြစ်နေတော့သည်။ ထိုမိတ်ဆွေမှာ သူ၏ပစ္စည်းအချို့ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းကို ဂတိစကား မပျက်လို၍ သယ်လာပေးရပေတော့သည်။

များသောအားဖြင့် အလည်ပြန်မည့်သူများသည် ပြန်ခါနီး ပျော်နေသည့်အရှိန်ဖြင့်ရော၊ လူကြုံမျှော်ရသည့် အဖြစ်ကို ကိုယ်ချင်းစာခြင်းအားဖြင့် အိမ်ပြန်ခါနီးတွင် အေးရာအေးကြောင်း စကားများများ ပြောမနေပဲ ပေးသမျှယူသွားကြသည်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ချို့လူများ ကိုယ်ကလဲ လကြုံထည့်ချင်သေး၊ ပစ္စည်းကိုလဲ လာယူစေချင်သေး ဆိုတာမျိုးလဲ ရှိတတ်လေသည်။ အရှေ့ယွန်းယွန်းမှလူနှင့် အနောက်ယွန်းယွန်းတွင်နေသော သူတို့ကဲ့သို့ အလွန်ဝေးသော နေရာများတွင် နေကြသောသူများဖြစ်က တတ်နိုင်သမျှ စီးတီးဟော တစ်ဝိုက် ဆုံတွေ့ပြီး လက်ခံပေးသည်များ ရှိကြသော်လည်း တစ်ချို့များ အားမနာတမ်း မိမိအားမည့်အချိန်ကိုသာ  လကြုံသယ်ပေးမည့်သူ အားမအား နားမလည်ပဲ ချိန်းဆိုတတ်ကြသေးသည်။

တစ်လောလေးတွင်ကမှ ကျွန်တော့်မိဘများ အလည်လာကြသောအခါ ရန်ကုန်က မိတ်ဆွေတစ်ဦးမှ စင်ကာပူရှိ သူ့အမျိုးထံသို့ အရေးကြီးသည့် စာရွက်စာတမ်းပေးလိုပါသည်ဆို၍ သူတို့ စာတစ်စောင်သယ်လာပေးကြသည်။ ဒီရောက်တော့ ဆက်သွယ်ရန်ဖုံးနံပါတ်သို့ ဆက်သွယ်၍ စာတစ်စောင်ပါလာကြောင်း အသိပေးသောအခါ အနှီပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဟော်ကာတွင်ဘီယာသောက်နေဟန် တူပါသည် သူသည် အောင်မိုခရိုတွင် နေထိုင်၍ ယနေ့အပြင်ထွက်ဖို့လမ်းကြုံခဲ့လျှင် သယ်လာခဲ့ဖို့ ပြောပါသည်။ အတော်ပင် ရှတတဖြစ်သွားရပါသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပင် ဘယ်မျှသွားစရာမရှိပါ၍ သူအားသော အခါမှသာ အိမ်သို့လာယူပါရန် လိပ်စာနှင့်တကွပြောလိုက်ရပါသည်။

လူကြုံသယ်ပေးမည့်သူသည် အားမနာတတ်ဖို့ လိုပေသည်။ မိမိသယ်နိုင်မလောက် အလေးချိန်နှင့် မိမိအဝတ်သေတ္တာ ဆံ့မလောက်ကိုသာ လက်ခံဖို့ အသည်းမာဖို့လဲ လိုပေသည်။ တချို့များ မျက်နှာမပျက်လို၍ ပစ္စည်းလက်ခံထားပြီးမှ ပစ္စည်းများ နေရာချသောအခါ မဆံ့မပြဲဖြစ်လာ၍ ထားခဲ့တတ်တာရှိသေးသည်။ အိမ်တွင်ထားခဲ့လျှင် ပြန်ရနိုင်၍ တော်သေးသော်လည်း လေဆိပ်ရောက်မှ အလေးချိန်ပိုနေသောကြောင့် ပိုငွေလည်း မပေးချင်သော အခါ လေဆိပ်တွင် ပစ်ထားခဲ့ရသော် နှမြောစရာဖြစ်ပေသည်။ လိုက်ပို့သူရှိလျှင် ပြန်ပေးလို့ရသေးသော်လည်း လိုက်ပို့သူမရှိပါက အဆုံးပင်ဖြစ်တော့သည်။

လူကြုံထည့်ကြသော သူများတွင် တူညီသော အမြင်တစ်ခုရှိကြသည်၊ ဤသည်မှာ သူထည့်သော ပစ္စည်းမှာ နဲနဲလေးဖြစ်၍ သယ်မသွားပေးနိုင်စရာ မရှိဟူသော အမြင်ပင်၊ သို့သော် သယ်ပေးသွားရမည့်သူမှာ ကိုယ့်တစ်ယောက်ထဲ အသိမိတ်ဆွေရှိသည်မဟုတ်ပဲ သူ့တွင်လည်း ကိုယ့်လိုလူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကို လက်ခံပေးနေရသည်လည်းဆိုတာကိုမူ မတွေးမိကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုရာသီသည်ကား လူကြုံရာသီပင်ဖြစ်ပေတော့သည်။ လူကြုံမှ မပေးလိုက်ရလျှင် ခေတ်မမှီသူမဖြစ်လိုက်ရလေအောင် မနက်ဖြန်တော့ စာအုပ်တစ်အုပ် လူကြုံထည့်ရပေဦးမည်။ အကြင်သူသည် မြန်မာပြည်သို့ လူကြုံပစ္စည်းထည့်အံ့ ပစ္စည်းအကြုံ သယ်ပေးမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ မည်၍မည်မျှ ခရီးဝေးပင်ဝေးသော်ငြားလည်း သွားရောက်ပို့ဆောင်ပေးရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/12/%e1%80%9c%e1%80%b0%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%af%e1%80%b6/feed/ 0 DIY-Bokeh Kit http://mrdba.info/2010/11/diy-bokeh-kit/ http://mrdba.info/2010/11/diy-bokeh-kit/#comments Fri, 26 Nov 2010 15:20:19 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1226

မရေးတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဘလော့ကို ယနေ့တော့ DIY လေးတစ်ခုနဲ့ ပြန်လည် အသက်သွင်းချင်ပါတယ်။ ခုတစ်လော မဒမ်ဒီဘီက အရင် ၆ရက်အလုပ်ကနေ၊ ၅ရက်အလုပ်ကိုပြောင်းလိုက်တော့ အရင်လို စနေတစ်ရက် ကိုးကျင်းကိုးကြောင်း လျှောက်သွားပြီး ဓာတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်တာလဲ တော်တော်ကြာသွားပါပြီ။ အိမ်ထဲမှာလဲ လိုက်ရိုက်စရာ အတော်ကုန်နေပါပြီ။ အဲဒါနဲ့တစ်ရက်တော့ အင်တာနက်မှာ Bokeh အကြောင်းတွေ လျှောက်ဖတ်ကြည့်နေရင်းနဲ့ Bokeh Master Kit ဆိုတာလေး သွားတွေ့တော့၊ လုပ်ကြည့်ရင် ဖြစ်နိုင်တာနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးရသွားပါတယ်။ အင်တာနက်ကနေ ဝယ်ရင် ၁၅ဒေါ်လာ လောက်ပေးရမှာဖြစ်ပေမယ့် ကိုယ့်ဘာသာလုပ်ရင် သက်သာနိုင်တာရယ်၊ ပစ္စည်းမှာရင် ရောက်ဖို့စောင့်ရတဲ့အချိန် မလိုတော့တာရယ်ကြောင့် DIY Project အဖြစ် စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အကြံရသွားပါတယ်။

အဲဒါနဲ့ပဲ Popular ကိုသွားရပါတယ်၊ စက္ကူအမည်း ခပ်ထူထူတစ်ကဒ်ဝယ်ပါတယ်၊ စက္ကူညှပ်ဖို့ ကပ်ကျေးခပ်သေးသေးတစ်လက်ဝယ်တယ်။ စာရွက်က ၁.၇ဝနဲ့ ကပ်ကျေးက ၁.၂ဝ ဒေါ်လာပဲ ကုန်ကျပါတယ်။

အင်တာနက်ကနေ ရောင်းနေတဲ့ Bokeh Kit က အပေါ်ကပုံအတိုင်း အတွဲလိုက်၊ မှန်ဘီလူးမှာ တပ်ရမယ့် အထိုင်ရယ်၊ ပုံဖေါ်ပေးမယ့် Template စာရွက်ကလေးတွေရယ်ပါ။

Popular က စာရွက်အမည်းတစ်လိပ် ဝယ်ပြီးအိမ်ပြန်ရောက်တော့ အိမ်ကအင်ဂျင်နီယာမိန်းမကို အပူကပ်ရပါတယ်။ ကိုယ်ဒီလိုဒီလို ပုံလိုချင်တယ်ပေါ့၊ ဆိုပြီး ပုံကြမ်းဆွဲပြ၊ မှန်ဘီလူးထိပ်ဝ အတိုင်းအတာတွေပြောပြနဲ့ သူက AutoCAD နဲ့ဆွဲပေးပါတယ်။ အစက ကိုယ်တိုင်ဆွဲမယ်ဆိုပြီး ထောက်ချွန်တွေဘာတွေတောင် ဝယ်လာခဲ့သေးတာ၊ အိမ်ရောက်တော့ ကျောင်းတုန်းက မယူမနေရယူလာတဲ့ ပုံဆွဲပညာရပ်ကလဲ ခပ်မေ့မေ့ဆိုတော့ သူ့ပဲအကူအညီတောင်းလိုက်ရပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်ရာ လိမ္မာဆိုသလိုပါပဲ သူ့ကျတော့လဲ ဆွဲလိုက်တာ မြန်ပါ့။

ပုံပါအတိုင်း ပုံကြမ်းရလာတော့ ကပ်ကျေးနဲ့ကိုက်၊ အဲဒီပုံစံအတိုင်း စက္ကူကပ်ထူအမည်းပေါ်မှာ တင်ပြီးခဲနဲ့အရာပေး ကပ်ကျေးနဲ့ထပ်ကိုက်လိုက်တာ လိုချင်တဲ့ပုံရသွားပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ခပ်လွယ်လွယ် ကြယ်ပုံနဲ့ အသည်းပုံနှစ်ခု လုပ်ကြည့်လိုက်တယ်။

ကင်မရာမှာ တတ်တာကတော့ ပုံပါအတိုင်းပေါ့။ (ဒီဓါတ်ပုံက Lifehacker မှာပြထားတဲ့ ပုံကိုယူထားတာပါ။)

ဖြတ်ညှပ်ပြီးသွားတော့ ကိုယ်သုံးမယ့် မှန်ဘီလူးမှာ တတ်ကြည့်ပါတယ်။ ပထမက အလယ်ကပုံဖော်ထားတာကို ခပ်သေးသေးညှပ်မိလို့ အဆင်မပြေတာနဲ့ ခပ်ရွယ်ရွယ်ထပ်ညှပ်ရပါသေးတယ်။ အားလုံးပြီးသွားတော့ လူကစိတ်သိပ်လှုပ်ရှားနေပါပြီ။ ရိုက်ကြည့်ချင်နေပြီ၊ စမ်းရိုက်ကြည့်နေချင်ပြီလေ၊ မတားပါနဲ့တော့ ထမင်းစား စားပွဲမှာထိုင်လုပ်နေတုန်း ထမင်းစားမယ်လို့ ဆော်သြတာတောင် လှည့်မကြည့်ပါဘူး။

စမ်းရိုက်ကြည့်ဖို့အတွက် နောက်ခံမီးရောင် သုံးလေးပွင့်လိုပါတယ်၊ ဒါနဲ့ ပုလင်းပေါ်မှာ ဖယောင်းတိုင် သုံးတိုင်တင်ထွန်းပြီး ဆက်တင်ကို စိတ်တိုင်းကျ ဆင်လိုက်ပါတယ်။

အသည်းပုံ။

ကြယ်ပုံ။

ခပ်မည်းမည်းသောကြာတစ်ရက်မှာ သူများတွေ အပြိုင်အဆိုင် အပြေးအလွှား အလုအယက် ဈေးဝယ်နေကြချိန်မှာ ကျွန်တော်ကတော့ DIY လေးနဲ့ ချွေတာရေးလုပ်ရင်း။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/11/diy-bokeh-kit/feed/ 1 မုန့်ဟင်းခါး (၂) http://mrdba.info/2010/10/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8-%e1%81%82/ http://mrdba.info/2010/10/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8-%e1%81%82/#comments Sat, 23 Oct 2010 10:43:32 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1223

ဒီနေ့ သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ပါ။ ညနေပိုင်း မိုးတွေတအားရွာပါတယ်။ အပြင်မထွက်နိုင်လောက်အောင် ရွာတဲ့အတွက် ပူပူလောင်လောင် စားရအောင်လို့ဆိုပြီး မုန့်ဟင်းခါးချက်စားပါတယ်။ မိုးအေးအေးမှာ ပူပူလောင်လောင်လေး စားကောင်းတယ်ဗျာ။

မုန္႔ဟင္းခါး

မုန့်ဟင်းခါး (၁) ကိုတော့ ဒီမှာဖတ်ပါ။ ပုံကို ရဲရဲတင်းကလစ်လိုက်ပါ သိပ်ကြိုက်သွားမှာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/10/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8-%e1%81%82/feed/ 0 Singapore 95 http://mrdba.info/2010/10/singapore-95/ http://mrdba.info/2010/10/singapore-95/#comments Thu, 21 Oct 2010 16:53:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1218

တကယ်တော့ မနက်စောစာနေအထွက်ကို အတူတူဓာတ်ပုံရိုက်မယ်လို့ ကတိအကြိမ်ကြိမ်ပေးထားတဲ့ မိတ်ဆွေကြီးတစ်ယောက် အချိန်မှီမလာနိုင်လို့  မနက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်ထဲ စိတ်အေးလက်အေး စိတ်ကူးတည့်ရာ လျှောက်ရိုက်နိုင်ခဲ့တာလို့လဲ ပြောလို့ရပါတယ်။ နေအတော်မြင့်လာတော့မှ သူဖုန်းဆက်လာပါတယ်။ နောက်တော့ သူရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ နီးနီးနားနားမှာ ရှိတဲ့ Bottle Tree လို့ခေါ်တဲ့ နေရာကို ဆက်သွားကြပါတယ်။

အဲဒီမှာ ထွေထွေထူးထူး သိပ်မရှိလှပါဘူး။ စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ရှိတယ်၊ ငါးမျှားလို့ရတဲ့ ကန်ရှိတယ် ၊ ကန်ပတ်လည်မှာ လူထိုင်ဖို့ (များသောအားဖြင့် အတွဲတွေ ထိုင်စကားပြောတာ တွေ့ရပါတယ်။) အမိုးမိုးပေးထားတဲ့ စားပွဲခုံလေးများ၊ ကလေးတွေ ရေထဲမှာ ဘဲရုပ်လှေစီးလို့ရပါတယ်၊ နောက်ပြီးတော့ အဓိကဇတ်လိုက် ပုလင်းပုံ သစ်ပင် နှစ်ပင် အဲတာတွေရှိပါတယ်။ 

Bottle Tree ဆိုတာ ဒါကြီးပါဘဲ။ လူဝကြီးတစ်ယောက် မြက်ခင်းပေါ်မှာ မှောက်အိပ်လုနီးပါး ကြိုးစားပန်းစား ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ လုပ်ကိုင်နေတာကို ပန်းကလေးတွေက သနားနေကြတယ်တဲ့လေ။ (အလဲ့)

အရုပ်ဆိုးဆိုး သစ်ပင်ကြီးကို ရိုက်အပြီးမှာတော့ ကိုယ့်ကို သနားနေကြတဲ့ ပန်းကလေးတွေကို သေချာထပ်ရိုက်ခဲ့တယ်။ နေအတော်ပူပါတယ်။ ဒါတောင် ၁ဝ နာရီဝန်းကျင်ဘဲ ရှိပါသေးတယ်။ မနက်တုန်းကလဲ မမှီမှာစိုးလို့ ဘာမှမစားမသောက်ရသေးတော့ ဗိုက်ကလဲ တော်တော်ဆာလာပါပြီ။ အဲဒါနဲ့ အထဲမှာရှိတဲ့ စားသောက်ဆိုင်မှာ ဝင်စားခဲ့ရောလားလို့ မေးကြမယ်မဟုတ်လား။ မစားခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီ ခြံဝင်းထဲမှာ Paint Ball လေသေနတ်ပစ် ကစားနည်းလဲ ကစားလို့ ရပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကစားကွင်းဖက်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ခဲ့ပါဘူး။ အရင်က အဲဒီအနားနေတုန်းက ခဏခဏ ရေကြည့်ဖို့သွားပါတယ်။ များသောအားဖြင့် ရုံးဆင်းချိန် ညဖက် ထမင်းစားသောက်ပြီးမှ အညောင်းပြေလမ်းလျှောက်တာဆိုတော့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ တစ်ခါမှ မစီစဉ်ခဲ့ပါဘူး။ အခုအဲဒီနားမှာ မနေတော့မှ တကူးတကန့် ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ရောက်ပါတယ်။ လူတွေဟာ နီးနေရင် သတိမထားမိတတ်ကြဘူးဆိုတာ တယ်မှန်တာဘဲနော်။ စိုင်းထီးဆိုင် သီချင်းလိုပေါ့ " အချစ်ကမင်းအနားမှာပါ .. လှည့်မကြည့်လို့ မသိတာပါ"။ ကဲဒါကြောင့် မိတ်ဆွေတို့ အခုချက်ချင်းဘဲ အနားမှာရှိတဲ့ လူကိုသတိထားလိုက်ပြီး လုပ်စရာရှိတာ မြန်မြန်လုပ်ပစ်လိုက်ပါ။

ဟိုး နောက်နားလေးမှာ မြင်ရတာကတော့ စားသောက်ဆိုင်ပါ။ ညာဘက်ကတော့ ပျက်နေတဲ့ အအေးရောင်းစက်ကြီးပါ။ ရေဆာတတ်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ရေဘူး၊ အအေးဘူးဆောင်သွားပါ။ ကန်ထဲကရေတွေ ခပ်မသောက်ပါနဲ့။ ငါးတွေမွေးထားလို့ ညစ်ပါတ်ပါတယ်။

ရှေ့တည့်တည့်မှာ မြင်ရတဲ့ အဖြူရောင် မိုးကာတဲထဲမှာတော့ ကျောင်းသားတွေ Camping လုပ်ကြတာ ခဏခဏတွေ့ရပါတယ်။ မူလတန်းကျောင်းက ကလေးတွေ Team Building ရအောင်၊ မိဘအိမ်နဲ့ခွဲနေပြီးတဲ့အခါမယ် လူမှုပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး တတ်ကျွမ်းအောင် ကျောင်းတွေကနေ ဦးစီးပြီး ကလေးတွေ Camp ထွက်ရတယ်ထင်ပါတယ်။ ကန်ထဲမှာတော့ ရန်ကုန်က ကန်တော်မင် ပန်းခြံအတိုင်းပါဘဲ၊ ဘဲငန်းရုပ်တွေ စီးလို့ရပါတယ်။

ချုပ်ရရင်တော့ Lower Selector ပန်းခြံဖက် ရောက်ခဲ့ရင်တော့ ဒီပုလင်းပန်းခြံကိုလဲ ကားခကုန်ပြီးသည့်အတူတူ ဘာလို့မလာရမလဲလို့ သဘောထားပြီး သွားဖြစ်အောင် သွားကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုပါတယ်။ အဲဒီမှာ ရိုက်စရာသိပ်မရှိလို့ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ခရီးဆက်ခဲ့ကြတယ်။ မော်ဒယ်လ် ပါရင်တော့ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ ကောင်းတဲ့ နေရာပါ။ သို့သော်လည်းတဲ့ပေါ့လေ …….။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/10/singapore-95/feed/ 0 Singapore 94 http://mrdba.info/2010/10/singapore-94/ http://mrdba.info/2010/10/singapore-94/#comments Wed, 20 Oct 2010 14:24:33 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1211

စင်ကာပူစီးရီး ဆက်ရေးပါဦးလို့ တောင်းဆိုကြသူများအတွက်(ဘယ်သူတောင်းသလဲဟင်) အခုပို့စ်ကို ဆက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ အခုခရီးစဉ်ကတော့ သွားခဲ့တာ တော်တော်ကြာပါပြီ။ တစ်ကိုယ်တော် စွန့်စားခန်းဆိုရင်လဲ မမှားပါဘူး။ စင်ကာပူမှာ ရုံးပိတ်ရက်ဆို လူတိုင်းအအိပ်မက်ကြပါတယ်။ ညဖက်ကြတော့ စောစောအိပ်ဖို့ မကြိုးစားဘဲနဲ့ မနက်ဆိုဘယ်သူမှ တော်တော်နဲ့မထချင်ကြပါဘူး။ အဲဒီလို အိပ်စက်ချင်စရာကောင်းတဲ့ မနက်ခင်းလေးတစ်ခုမှာ တစ်ဦးတည်းသော လူဝကြီးတစ်ယောက်ဟာ အိပ်ယာကနေ အတင်းလူးလဲထပြီး ကင်မရာအိပ်ကိုလွယ် သုံးချောင်းထောက်ကိုသယ်လို့ အနီလိုင်းပေါ်မှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရေကန်သာကြီးဆီကို ချီတက်လာခဲ့ပါတယ်။

Lower Selector Reservoir လို့ခေါ်တဲ့ Khatib MRT နားမှာရှိတဲ့ ရေကန်ကြီးပါ။ အရင်က အဲဒီအနားမှာ နေဖူးပါတယ်။ ညနေတိုင်း ထမင်းစားပြီးရင် လမ်းလျှောက်ထွက်တတ်ပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာလိုတော့ ရန်ကုန်မြစ်နား လမ်းလျှောက်ရသလို လေတစ်ဖြူးဖြူးတော့ မဖြစ်ပါဘူး။ သို့သော်လည်း မြင်ကွင်းကျယ်ကျယ် မြင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ခဏတစ်ဖြုတ် စိတ်ထွက်ပေါက်လုပ်လို့ရပါတယ်။

အဲဒီနေ့က MRT စီးပြီး Khatib မှာဆင်းတယ်၊ ပြီးတော့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်တယ်၊ အရင်က ကြိုလေ့လာထားတဲ့စိတ်ကူးအတိုင်းဘဲ ကန်ဘေးက ရထားလမ်းအောက်ကို ဟိုကြည့်ဒီကြည့်လုပ်ပြီး၊ ကန်ဘေးကို ခပ်သွက်သွက်ချီတက်လိုက်တယ်။ နေ့ဖက်ဆို ငါးမျှားတဲ့လူတွေ ရှိတတ်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့ကတော့ မနက်စောသေးလို့ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။

ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မနက်နေထွက်တာကို ရိုက်ကြည့်ချင်လို့ပါ။ စင်ကာပူများ တစ်လလောက် လျှောက်ရိုက်ပြီးသွားရင် ဓာတ်ပုံရိုက်စရာနေရာ တော်တော်ရှားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ရှုခင်းပုံရိုက်ချင်ရင်ပေါ့လေ။ ဒါကြောင့် မိတ်ဆွေတွေ မော်ဒယ်လ်ရိုက်တဲ့ဖက် ပြောင်းကုန်ကြတာဖြစ်မယ်။

ကျွန်တော်သွားခဲ့တဲ့ သြဂုတ်လ အချိန်လောက်က အခုရေပန်းကို ဆောက်လက်စ စမ်းသပ်ကာလဘဲရှိပါသေးတယ်။ လှေကားထစ်လေးတွေနဲ့ ကလေးတွေ ဆော့ချင်စရာလုပ်ထားပါတယ်။ ကလေးရှိတဲ့ မိသားစုတွေ မနက်စောစောနဲ့ ညနေခင်းဖက် သွားဆော့ဖို့ကောင်းပါတယ်။  

ရေကန်အပေါ်မှာ သစ်သားလျှောက်လမ်းကလေး ဖောက်ထားတာမြင်တော့ ဦးပိန်တံတားကို သတိရမိပါတယ်။ ဟိုး နောက်ဖက်က စလောင်းဖုံးကြီးတွေ မမြင်ရရင် တကယ်ကို တောတောင်ရေမြေသဘာဝကို ကြည့်ပြီး မြို့ပြကို မေ့ထားနိုင်ပါတယ်။

တော်တော်လေး နေတက်လာတော့ ငါးမျှားတဲ့ အဖိုးကြီးတွေ ရောက်လာကြပါပြီ။ အဲဒီကန်နားမှာ လှေလှော်အသင်းရှိပါတယ်။ နေမြင့်လာတော့ လှေလှော်လေ့ကျင့်မယ့် ကလေးတွေ ရောက်လာပါတယ်။ ရန်ကုန်က အင်းလျားကန်က မြန်မာ့ဂုဏ်ဆောင် လှေလှော်သင်းကို သတိရမိပါတယ်။ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေတစ်ယောက် သူတို့ခေတ်က အရှေ့တောင်အာရှမှာ ခဏခဏလှေလှော်သွားပြိုင်ရပါတယ်။ 

 

အခုတစ်လော အင်ဒိုဖက်မယ် တောမီးလောင်ပြန်ပြီထင်ပါတယ်။ မြူခိုးတွေ အမြဲဝေ့နေတတ်လို့ ရာသီဥတုက အိုက်စပ်စပ်ကြီး ဖြစ်နေပါတယ်။ အဲဒီမီးခိုးတွေ ပိတ်ရက်အထိ ဆက်ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ပိတ်ရက်မှာ ရေများများရှိတဲ့ ကမ်းခြေဖက်တွေမှာ လေကောင်းလေသန့် (တကယ်တော့ သိပ်မသန့်နိုင်တော့ပါဘူးလေ) သွားရှူသင့်ပါကြောင်း အခမဲ့ကြော်ငြာမောင်းခပ်ရပါပေတယ်။

စာကြွင်း။ ။ Flickr အရမ်းလေးပါတယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/10/singapore-94/feed/ 0 That’s how we do http://mrdba.info/2010/10/thats-how-we-do/ http://mrdba.info/2010/10/thats-how-we-do/#comments Wed, 06 Oct 2010 15:07:12 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1198

တလောလေးတုန်းက ပြောဖူးတဲ့ SPUR Programme နဲ့သင်ပေးတဲ့ သင်တန်းဆိုတာလေး တက်နေပြီလေ။ အရင်တုန်းကတော့ စာအုပ်တွေထဲဖတ်ပြီးတော့ ချီတက်နေရတာ၊ အခုလို သေသေချာချာ သင်ကြည့်တော့လဲ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ တကယ်တော့ လေးရက်ဆိုတဲ့ အချိန်ဟာ ရေကူးတတ်အောင် ရေကူးကန်ထဲ တွန်းချပြီး သင်သလိုပါဘဲ။ တော်သေးတာက ဒီနယ်ပယ်ထဲက လူတွေချည်းဘဲဆိုတော့ စူ့ထက်စူ လူစွမ်းကောင်းတွေချည်းဘဲ ဖြစ်ပြီးတော့ သင်ကြားရေးမှာ နှောင့်နှေးမနေဘဲ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း ဆက်သွားလို့ ရနေပါတယ်။

ကနေ့သင်သွားတဲ့ အထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေအကြောင်းကို ဟာသလုပ်ထားတဲ့ ကာတွန်းလေးတစ်ကွက်ကို အငိုက်ပြေ ပြသွားပါတယ်။ ဒီလိုဟာမျိုး တွေ့ဖူးတာတော့ ကြာပါပြီ။ ကနေ့တွေ့တာကတော့ အရင်တုန်းကထက် ပိုပြီး ထိရှလွယ်ပါတယ်။

ဒီပုံကတော့ တကယ့်ကို ခံစားရပါတယ်။ ပရိုဂရမ်မာတွေ ရေးလိုက်ရင် သေချာပေါက် အလုပ်မလုပ်တဲ့ဟာ ထွက်တာဘဲလို့ ပြောချင်ပုံပါဘဲ။ ခံစားရပါတယ်။

အလုပ်အပ်တဲ့ Customer က သူလိုချင်တဲ့ ပုံစံကို စိတ်ကူးနဲ့ မှန်းပြီး ပြောပြပုံကို ဒီလို ပုံနဲ့ တင်စားပါတယ်။

ကနေ့သင်တန်းမှာ ရုံးက မန်နေဂျာအဒေါ်ကြီးနဲ့ တူတူတက်ရတာဆိုတော့ ဒီပုံတွေပြတော့ သူကပြောတယ်၊ ဒီပုံလေးကတော့ မဆိုးပါဘူးတဲ့လေ၊ အားနာလို့ မပြောလိုက်တာ၊ သေချာကြည့်ပါ ပုံထဲက အတိုင်းဆို အဲဒီဒန်းဟာ ဘယ်လိုလွှဲလို့ ရမှာတုန်း၊ သူသာအဲဒီလို နားလည်လာခဲ့ရင် သွားပြီပေါ့။

ဒါပေမယ့် မန်နေဂျာ အဲဒီလို နားလည်လာခဲ့လဲ မပူပါဘူး၊ အင်မတန် သွက်လက်ဖျတ်လတ် လက်စွမ်းပြချင်တဲ့ အင်မတန် ထိုးထွင်းတီထွင်တတ်တဲ့ သူတွေက ဒီလို ဒီဇိုင်းထုတ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ ဆန်းသစ်ရမယ်၊ တီထွင်နိုင်ရမယ်၊ သူများထက်ထူးခြားရမယ်၊ စင်ကာပူကလူတွေ ဒီလိုမှ ကြိုက်တယ်လေ။

အဲ.. နဲနဲလေးများ ပုံစံထွက်လာလို့ကတော့ အကြံပေးဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူများဆီမှာ ထပ်ရောင်းဖို့ စိတ်ကူးရသွားလို့ အကြံပေးတင်ပြပြီဆို ဂလိုထွက်တာပါတယ်။ အရောင်အဝါတွေ တောက်ပလို့၊ သုံးရပြုရတာ ချောမွေ့ပြေပြစ်လို့ အစချီချီးမွမ်းပါတော့မယ်။

တကယ်တော့ သုံးစွဲသူ လိုချင်တာက နောက်ဆုံးပုံကဟာလောက် ရရင်ဖြစ်ပါပြီ။ သူစပြောတော့ အကြီးအကျယ် ပြောချထားတော့ လုပ်ကြတဲ့ လူတွေကလဲ မိုးလောက်ကြီး လုပ်ကြတာပေါ့။ အဲဒီအတွက်လဲ သူတို့မှာ ရိုလာကိုစတာ လောက်ကျမယ့် အဖိုးအခကိုလဲ ပေးရပါသေးတယ်။ စင်ကာပူမှာ ရယ်စရာက များပေးရတာကို ဂုဏ်ယူကြသေးတာ။

Anyway, that's how we do it.

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/10/thats-how-we-do/feed/ 0 ရေလျှံတယ် http://mrdba.info/2010/09/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2010/09/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/#comments Sat, 25 Sep 2010 03:36:39 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1192

အလည်လွန်ပြီး ပျော်ရွင်ကြည်နူးနေကြတဲ့ လင်မယားတစ်စုံကို တစ်စုံတစ်ရာသော ကံကြမ္မာက စီရင်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပါတယ်။  အကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ အရင်းခံတဲ့ အကြာင်းအရာတစ်ခုမှာ အိမ်မှာနေတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ဇတ်လိုက်အဖြစ် ပါဝင်ကပြခဲ့ပါတယ်။ သူသိပ်ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်ပြောဖို့ နောက်ကျသွားပါပြီ။ ဘာလို့ဒီလောက် နမော်နမဲ့လုပ်ခဲ့ရလေသလဲလို့ တွေးရင်းတွေးရင်း ဒေါသတွေထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် တို့တွေနောက်ကျခဲ့ပါပြီ၊ ကိုယ်တို့တွေ နေက်ကျသွားခဲ့ပါပြီလေ။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပါတ်လောက်ကပေါ့၊ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာဖို့အတွက် အရင်းခံတဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုတော့ တွေ့ခဲ့ပါသေးတယ်။ သဲလွန်စဟာ သဲလွန်စသာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိကြီးမားလာမယ်လို့လဲ မထင်မိတာဟာ ပေါ့ဆမှုတစ်ခုဆိုရင်လဲ မမှားပါဘူးလေ။ ကွေ့ဝိုက်ပြီး ပြောမနေတော့ပါဘူးလေ အဖြစ်အပျက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ရက်လောက်က မီးဖိုချောင်ထဲ ရေဆိုးလျှံပါတယ်၊ ဆေးသမျှရေ အောက်မဆင်းသွားဘဲ မီးဖိုချောင် ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို အောက်ကရေ ပြန်တက်လာပါတယ်။ ဒါဟာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခုလဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ထမင်းအပီအပြင်ဆွဲအပြီးမှာ နှပ်မလို့ကြံစည်နေတုန်း မီးဖိုချောင်ဆီမှ ဆူညံပူညံအသံတွေထွက်လာလို့ ကြည့်မိလိုက်တော့ ရေလျှံနေတယ်။

ပထမဦးဆုံး တတ်သလောက် မှတ်သလောက် တုတ်တစ်ချောင်းနဲ့ ဟိုထိုးဒီထိုးလုပ်ကြည့်တယ်၊ ချိတ်ပြီးဆွဲကြည့်တယ် ပါလာတယ် နွားနို့အပျက်အခဲတွေ၊ အဲဒီမှာမှ လွန်ခဲ့တဲ့အပါတ်က မြင်ခဲ့တဲ့ သဲလွန်စကို သတိရသွားတယ်။ ကြည့်ရတာ နွားနို့တွေပျက်သွားတော့ ဗူးလိုက်မလွန့်ပစ်ဘဲ နို့အပျက်တွေကို Basin ထဲလောင်းထည့်ပြီး သွန်ခဲ့ပုံပေါ်တယ်။ Basin က Filter မှာဒိန်ချဉ်လို ဒိန်ခဲ အစအနတွေကပ်နေလို့ သေချာဆေးလိုက်ရသေးတာ။ တော်သေးတယ် အိမ်မှာ နွားနို့သောက်တာ အဲဒီတစ်ယောက်ထဲရှိတော့ သူ့ဘဲချက်ချင်းမေးလိုက်တယ်၊ သူနဲနဲဘဲသွန်တာပါတဲ့၊ ဒါပေမယ့် ကလော်ထုတ်လိုက်သမျှမှာ ထွက်ထွက်လာတာက ဒိန်ခဲအတုံးတွေ အတုံးတွေ။

အိမ်မှာ ပစ္စည်းအစုံအလင်မရှိလို့ အောက်ဆင်းပြီး လက်အိပ်၊ စုပ်ခွက်ပါတဲ့ ထိုးချတဲ့တုတ်တံ၊ Kleen သန့်စင်ဆေးမှုန့် စတာတွေဆင်းဝယ်တယ်၊ ဖြစ်တာကလဲ ညအချိန်မှဆိုတော့ သန့်ရှင်းဖို့လူခေါ်ရင် မတန်တဆတောင်းမှာလဲ စိုးတာရယ်နဲ့ တတ်နိုင်သလောက် လျှောက်လုပ်ကြည့်တယ်၊ ဆေးမှုန့်ဖြူးဖို့ရာမှာလဲ အညွှန်းက ရေကုန်မှဖြူးပါဆိုတော့ ခက်နေတယ်။ ရေကလုံးလုံးမဆင်းတော့ဘူးလေ။

ပုံကိုဒီကယူပါတယ်။ http://renovation-greencoal.blogspot.com/2010/04/do-dont-sometimes-toilet-bowl-gets.html

နောက်ဆုံးတော့ လက်မြှောက်ပြီး ဆေးမှုန့်တွေ ရေထဲပစ်ထည့် မနက်ရောက်မှဘဲ ကြည့်တော့မယ်ဆိုပြီး ပစ်ထားခဲ့ရတယ်။ မနက်ရောက်တော့ ရေနဲနဲဆင်းသွားပြီ၊ ဒါပေမယ့် ရေလောင်းချကြည့်တော့ ရေပြန်တက်လာတယ်၊ ဒါနဲ့ရုံးအသွားမှာ ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်ကြည့်ပြီး ကြော်ငြာစာရွက်တစ်ခုမယ် ပိုက်ပြင်တယ်၊ ပိုက်ပိတ်တာတွေ လုပ်ပေးတယ် ရေးထားတာတွေ့တာနဲ့ ဖုန်းခေါ်ကြည့်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ လူခေါ်ရတော့တာပါဘဲ။ 

ညနေရောက်တော့ တတ်ကျွမ်းတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာတယ် ဇွပ်ဇွပ်ဆိုပြီးတော့ သူ့ရဲ့စုတ်ခွက်ပါတဲ့ တုတ်ရှည်နဲ့ လေးချက်လောက် ထိုးချလိုက်တာ ရေတွေဆင်းပါလေရောဗျာ။ ကနဦးဖုန်းဆက်တုန်းက Standard $80 ပေးရမယ်ဆိုလို့သာ၊ သူ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ သူမို့သာပေးရတာ၊ ညကဆိုရင် ကိုယ့်မှာချွေးတွေပြန်ပြီး ပင်ပန်းလိုက်တာ။ နောက်ဆုံးတော့ ပိုက်ပိုက်ထွက်သွားမှဘဲ အေးတော့တာပါဘဲ။

လူပိန်းအတွေးနဲ့ဆိုရင်တော့ အဲဒီရေဆင်းပိုက်ကို ပုံမှာပါတဲ့အတိုင်း ကောက်ကောက်ကွေးကွေးမလုပ်ထားဘဲ ခပ်လျောလျောလေး လုပ်ထားလိုက်မှာ ဒါဆို ပိတ်စရာမရှိတော့ဘူးပေါ့။ အဲဒါနဲ့ စိတ်ဝင်စားလို့ အင်တာနက်မှာ လိုက်ရှာကြည့်တာ၊ မှတ်သားမိတာတစ်ခုကတော့ တစ်ပါတ်ကို တစ်ခါ(သို့)နှစ်ခါ ရေနွေးပူတစ်ကရားလောက် Basin ထဲ၊ ရေဆင်းပိုက်ထဲ လောင်းထည့်ပေးချင်းအားဖြင့် ပိုက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဆီချေး၊ ဂျေးညှော်အဆီခဲ စတာတွေ ပျော်ဆင်းနိုင်ပြီး၊ ပုံမှန်သန့်ရှင်းပြီးသား ဖြစ်တယ်လို့ မှတ်သားရပါကြောင်း။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/09/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/feed/ 0 Singapore 93 http://mrdba.info/2010/09/singapore-93/ http://mrdba.info/2010/09/singapore-93/#comments Sat, 18 Sep 2010 02:35:48 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1178

ကနေ့ကတော့ လေဒီဒေးအောက်ပါဘဲ။ ဝယ်သမျှသယ်ဖို့အတွက် ရှင့်ကင်မရာကြီး မယူခဲ့နဲ့ဆိုသဟာကြောင့် ကင်မရာကြီးကို ထားခဲ့ရပါတယ်။ သို့သော်လည်း အပြန်မှာ ကိုယ်က ပစ္စည်းတွေသယ်ရမယ့်အတွက် အသွားမှာကထဲက ရော့မင့်အိတ်ထဲ ထည့်ခဲ့ဆိုပြီး ကင်မရာ သေးသေးလေးတစ်လုံး ပါအောင် သယ်ခဲ့ပါသေးတယ်။ အဲဒါကြောင့်လဲ ဒီပို့စ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်ရေးနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် မမှားပါဘူး။

တယ်လီဖုန်းနဲ့ အမြဲရိုက်တဲ့ ဟိုအဒေါ်ကြီးလောက် ပုံထွက်မကောင်းပေမယ့် မှတ်တမ်းချန်ထားလို့ရအောင်တော့ ပုံဖြစ်ပါသေးတယ်။  အင်မတန်ပေါပေါလောလောနဲ့ ရောင်းပေးနေတာပါ။ C (စီ) အကြီးကြီး တွေရေးချယ်ထားတဲ့ အိပ်တွေနား မကပ်နိုင်တဲ့အတွက်  c (စီ)အသေးတွေ ရေးချယ်ထားတဲ့အိတ်တွေကို စိတ်တိုင်းကျဖွပါတယ်။ ကျွန်တော့အတွက် ဝယ်စရာ Lens တွေကုန်သွားရင် သူ့အတွက် C အကြီးတစ်လုံး ဝယ်ပေးလိုက်မယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေဖြစ်ပါတယ်။

လမုန့်ရာသီမို့လို့ လမုန့်ကို အားရပါးရရောင်းကြတာပါ။ အဲဒီကနေ ရှေ့ဆက်သွားရင် စာချလို့ရတဲ့ ကွမ်ရင်မယ်တော်ကျောင်းရောက်ပါတယ်။ အလုပ်လာရှာတဲ့လူများ မသွားဘဲမနေနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပေါ့။ ဒီကနေ ရှေ့ဆက်မသွားဘဲ ညာဖက်ကွေ့လိုက်ရင်တော့ ဘူးဂစ်လမ်းကြားဈေးထဲ ရောက်သွားမှာပါ။

ဒီရှေ့နားကဆိုင်လေးတွေမှာ ရင်ဘတ်မှာ သဘောကျစရာ စာတမ်းအမျိုးမျိုးထိုးနှိပ်ရိုက်ထားတဲ့ တီရှပ်တွေ တစ်ထည်ကို ၁ဝ နဲ့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒီမှာဘဲ ဒီဇိုင်းထွင်ပြီး ရိုက်သလားဆိုတော့ ထိုင်းကမှာတာလို့ပြောပါတယ်။ တော်တော်မြတ်မှာပါ ဟိုမှာဝယ်မယ်ဆို ဘတ်၂ဝဝလောက်ဆို ရပါတယ်။

ရှေ့ကိုမျှော်ကြည့်လိုက်ပါ၊ ဘူးဂစ်လမ်းကြားဈေးကို မြင်နေရပါပြီ။ ရန်ကုန်မှာ ၁၉၉ဝ လောက်က လေဟာပြင်ဈေး၊ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးတို့မှာ ဈေးဝယ်သလို ခံစားမှုမျိုးလိုချင်ရင်တော့ ဒီနေရာလေးကိုသွားဖို့ကောင်းပါတယ်။ 

ဈေးအဝင်ဝမှာတော့ သစ်သီးတန်းတစ်ခုရှိပါတယ်။ အပင်တွေကိုရေလောင်းတဲ့အခါမှာ ပလတ်စတစ်ရေဗူးကို အရည်ဖျော်ပြီး လောင်းခဲ့သလား မဆိုနိုင်ပါဘူး၊ အသီးတွေဟာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းနဲ့ စားချင်စဖွယ်ရှိလှပါတယ်။ ဝီကီအလိုအရဆိုရင်တော့ ၁၉၅ဝ လောက်ကနေ ၁၉၈ဝ ခုနှစ်လောက်အထိ ဘူးဂစ်လမ်းကြားဟာ ယောကျာင်္းကနေ မိန်းမသို့အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ လူတစ်မျိုး ညဖက်စတည်းချရာနေရာပါတဲ့။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ နိုင်ငံခြားသားများကို မျက်စိကျစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် စင်ကာပူရဲ့ အကြီးဆုံး လမ်းပေါ်ဈေးအဖြစ် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြတာပါတဲ့။

ကျိတ်ကျိတ်တိုး ကြက်ပျံမကျ စည်ကားပါတယ်။ နိုင်ငံခြားသားတွေထက် ကျောင်းသားလူငယ် လူရွယ်တွေသာ ဖန်စီလေးတွေ အဝယ်များတယ်လို့ မြင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တတွေလဲ မြန်မာနိုင်ငံ အလည်မပြန်ခင်မှာ ပေါပေါလောလော လက်ဆောင် လာလာဝယ်နေကြ နေရာပေါ့။ အရင်က အခုမြင်နေရတဲ့ မိန်းလမ်းမကြီးတစ်ခုထဲ ရှိတယ်ထင်နေတာ ဒီနေ့မှာ သေချာမြင်မိတယ်၊ မိန်းလမ်းမကြီးကနေ ဘေးကို လမ်းသွယ်လေးတွေခွဲပြီး ဆိုင်တွေရှိသေးတာပါ။ များသောအားဖြင့်ကတော့ ဖန်စီအထည်တွေ၊ နာရီခပ်ပေါပေါတွေနဲ့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းလေးတွေ ရှိပါတယ်။ 

ဈေးလမ်းမအလယ်မှာ တစ်ဆိုင်တည်းသော အအေးဆိုင်ပါ။ ဟိုအဒေါ်ကြီးရိုက်သလို တုန်ဝါးဝါးဖြစ်အောင် မနဲကြိုးစားရိုက်ခဲ့ရပါတယ်။ ဆလံပေး အလေးပြုပါတယ်၊ ဒီလိုအမြဲတမ်းရအောင် မရိုက်တတ်ပါဘူး။ သူတကယ် နှစ်ယောက်မရှိအောင် ရိုက်တတ်တယ်လို့ ဂုဏ်ပြုရမှာဖြစ်ပါတယ်။

မဆိုင်တဲ့အပေါက် ဂလိုင်နဲ့ခေါက်တဲ့အနေနဲ့ နှစ်ယောက်သား ပြန်မရတော့မယ့် အခွင့်အရေးတွေကို လွမ်းဆွတ်တသကြပါတယ်။ ငယ်တုန်းက မဝယ်နိုင်၊ ဝယ်နိုင်တဲ့အခါကျတော့ မငယ်တော့ပါဘူး။ သက်ပြင်းတွေချရင်း ရှေ့ဆက်လျှောက်ကြပါတယ်။

ယံချင်ယုံ မယုံချင်နေပါ။ ကြိုက်တာယူသွား ဈေးမများပါဘူးတဲ့။

အဲဒီစာတမ်းအကြီးကြီးပေါ်နေတဲ့ဆိုင်မှာ ကစားစရာ ပစ္စည်းအသစ်အဆန်းတွေ အမြဲရောင်းတတ်ပါတယ်။ ပစ္စည်းအထူးအဆန်းတွေ ကြိုက်နှစ်သက်တတ်သူများ သွားရောက်ငေးမောနိုင်ပါတယ်။ ဟိုးအရင်တုန်းကဆို ဒီလိုဆိုင်မျိုးကို အောချတ်လမ်းမ တစ်နေရာမှာဘဲ မြင်ဘူးပါတယ်။ အခုတော့ ရောင်းကောင်းတယ်လား မသိပါဘူး၊ ပင်နီဆူလာ မြေညီထပ်မှာတစ်ဆိုင်၊ ပင်နီဆူလာ သုံးထပ်မှာတစ်ဆိုင်၊ ပင်နီဆူလာဘေးက ဟော်တယ်အောက်မှာ တစ်ဆိုင်၊ ဘူးဂစ်မှာတစ်ဆိုင် (ဟယ် .. ငါဆိုင်တွေလိုက်ရေကြည့်နေမိပါလား) တိုးပွားလာပါတယ်။ အတွင်းမှာ ဈေးရောင်းကြတဲ့ အရောင်းစာရေးများဟာ မိန်းခလေးတွေဖြစ်နေတာကို သတိထားမိပါတယ်၊ ယောကျာင်္းလေးတွေရောင်းတာဆိုရင် မျက်မှာပူစရာမလိုဘဲ စပ်စပ်စုစု သွားမေးလို့ ကောင်းမယ့်ပုံပါဘဲ၊ ကြည့်ရတာတော့ ယောကျာင်္းလေး ဝယ်သူကို ပစ်မှတ်ထားပုံမရပါဘူး။

ဒီဆိုင်နားအရောက်မှာတော့ ဂွစာအတွက်ယူရင် သောင်းသောင်းအတွက်ပါ တစ်ထည်ထဲ့လိုက်လို့ အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောသံကြားလိုက်ရပါတယ်။ လူကြုံရှိတာလား .. အလည်ပြန်ကြမှာလား မသိရပေမယ့် ဟိုကလူတွေလက်ဆောင်ရဦးမှာတွေးမိပြီး ပြုံးမိပါသေးတယ်။

ဈေးတန်းကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီးသွားရင်တော့ သင်ဟာ ချွေးသံရွှဲရွှဲနဲ့ ရေဆာနေမှာ သေချာလို့နေပါတယ်။ ရေဆာတာနဲ့ ကြံရည်တစ်ဗူးဝယ်ပြီး ဗူးမယူသေးဘဲ စင်ပေါ်မှာတင် လက်တစ်ဖက်ထဲနဲ့ ပိုက်ပျော့ပျော့ကို အားနဲ့ထိုးစိုက်လိုက်တာ ဗူးပြုတ်ကျပြီး မှောက်ကုန်ပါသေးတယ်။ မင်းပိုက်ကပျော့လို့ အားနဲ့စိုက်ရတာ ငါ့အမှားမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အထာနဲ့ မျက်နှာခပ်တင်းတင်းထားပြီး နောက်တစ်ဗူး ခပ်တည်တည်နဲ့ လှမ်းဆွဲရပါတယ်။ သူများကို အနိုင်ကျင့်ရတာ ကျွန်တော့အတွက်တော့ ခက်ခဲပါတယ်။

အအေးသည်က စိတ်တိုလာပြီး အော်မလွှတ်ခင်မှာ အဲဒီနားကနေ ပြေးချင်နေတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ဘေးနားက အင်္ကျီတွေငေးနေတဲ့ သူမကို ကမန်းကတန်းနဲ့ အဲဒါတွေလှပါဘူးကွာ ရန်ကုန်ရောက်မှ မင်္ဂလာဈေးမှာ ဝယ်စမ်းပါလို့ လူတတ်ကြီးလုပ်ပြီး မနဲဝင်ဆွဲခေါ်ခဲ့ရပါသေးတယ်။ အအေးဗူးကုန်တာနဲ့ လူလဲဖတ်ဖတ်မောနေပြီဖြစ်လို့ အိမ်ကိုသာ တန်းပြန်ကြပါတော့တယ်။

ဤတွင် စင်ကာပူခရီးစဉ် ခဏနားပါဦးမည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/09/singapore-93/feed/ 0 Singapore 92 http://mrdba.info/2010/09/singapore-92/ http://mrdba.info/2010/09/singapore-92/#comments Fri, 17 Sep 2010 14:06:29 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1167

Singapore 92 ဆိုလို့ ကွမ်း​ယာ​ရောင်း​နေ​တယ် မ​ထင်​ကြ​ပါ​နဲ့။ ပိတ်​ရက်​ရှည်​ရဲ့ ဒုတိယ​နေ့ အနေ​နဲ့ Marina Bay Sands – Skypark ကို​သွား​ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်​ကျ​ပါ​တယ်။ အရင်​က​ထဲ​က ဖွင့်​စ​တုန်း​က သွား​ဖို့ စိတ်ကူး​ပါ​သေး​တယ်၊ သူ့​ရဲ့ Web Site မှာသွားဖတ်ကြည့်တော့ Pro Camera တွေ​နဲ့ လာ​လို့​မ​ရ​ဘူး​လို့ နားလည်​ရ​စေ​တဲ့​စာ​တွေ ရေးထား​တော့ ၂​ဝ ပေး​ပြီး သေချာ​မှ မ​ရိုက်​ရ​ရင် မတန်​လှ​ဘူး​ဆို​ပြီး အင်တင်တင်​ဖြစ်​နေ​တာ​ပါ။ နောက်​တော့ စွန့်စား​သွား​လာ​တတ်​တဲ့ ဘော်​တာ​တစ်​ချို့​ဆီ​က သတင်းစကား​အရ လူ​တိုင်း ကင်​မ​ရာ​အကြီး​ကြီး​တွေ​နဲ့ ရိုက်​နေ​တာ မြင်​ခဲ့​တယ်​လို့​ဆို​တာ​နဲ့၊ အခု​လို​ပိတ်​ရက်​ကြုံ​တုန်း တစ်​ခါ​တစ်​ခေါက်​တော့ ရောက်​အောင် သွား​ဦး​မ​ဟဲ့​လို့ စိတ်​ပိုင်းဖြတ်​လိုက်​ကြ​ပါ​တယ်။

လက်မှတ်​ဝယ်​ဖို့ တန်း​စီ​နေ​တဲ့ အတန်း​ကြီး​ဟာ မြွေ​လိမ်​မြွေ​ကောက်​နဲ့ လူ​တွေ​များ​လှ​ပါ​တယ်၊ အလကား​ပေး​တက်​သလား ထင်​ရ​လောက်​အောင်​ပါ​ဘဲ။ ကိုယ်​တွေ​က​သာ နောက်ကျ​နေ​တာ သင်ဇာဝင့်ကျော် ကတော့ ရေ​တောင်​တက်​ကူး​ပြီး​ပါ​ပြီ​တဲ့။

၅​၆ ထပ်​ကို​တက်​ကြ​မှာ​ပါ။ ဟို​တစ်​လောက ဖွင့်​ထား​တဲ့ ၅​ကျပ်​ပေး​တက်​ရ​တဲ့ ကွန်​ဒို​ထက် ၆​ထပ်​ပို​မြင့်​ပါ​တယ်။ တကယ်​တော့ ၅​၇​ထပ်ရှ်ိ​တာ​ဖြစ်​နိုင်​ပါ​တယ်။ ရေကူး​ကန်​ကို​များ တိုက်ရိုက်​တက်​သလား​ဘဲ။

လက်မှတ်​ကတော့ တစ်​ဦး​လျှင် ၂​ဝ​ပါ။ ဒီ​လို Tour Guide လုပ်​ပေး​မယ့် အသံ​သွင်း​ထား​သော ကိရိယာ​လေး​ကို ထည့်​ယူ​မယ်​ဆို​ရင် ၂​၁ဒေါ်​လာ​ပေး​ရ​ပါ​မယ်။ ဒီ​လူ​နဲ့​ဒီ​လူ​တွေ​ဘဲ​ဟာ Tour Guide မ​လို​ပါ​ဘူး၊ ဒါ​နဲ့ မ​ယူခဲ့​ပါ​ဘူး။

ဂ​လို​နံပါတ်​ထိုး​ထား​တဲ့ နေရာ​လေး​တွေ​ရောက်​ရင် ခု​န​က​ရီ​မုဒ်​ကွန်​ထ​ရိုး​လို Tour Guide ကို​နား​မှာ​ကပ်​လို့ နံပါတ် ၈ ကို​နှိပ်​လိုက်​မယ်​ဆို​ရင် အဲ​ဒီ​နေရာ​က​နေ မြင်​ရ​မယ့် ပါတ်​ဝန်းကျင် တည်​နေရာ၊ လေတိုက်​နှုန်း၊ စ​တာ​စ​တာ​တွေ​ကို ရှင်း​ပြ​မယ်​ထင်​ပါ​တယ်။

Web Site မှာဖတ်ခဲ့တာရော၊ လက်မှတ်​တန်း​စီ​တဲ့ နေရာ​နား​မှာ​ပါ စာရေး​ကပ်ထား​တာ​ရော အရ​ဆို​ရင် ကင်​မ​ရာ သုံးချောင်းထောက်​ကို​ပါ သယ်ယူ​ခွင့်​မ​ရှိ​ပါ​ဘူး။ သို့့သော်​လည်း​တဲ့​ပေါ့​လေ ..

ကြည့်​သော​သူ​မြင်​၏၊ မြင်​သော​သူ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​လာ​ခဲ့​၏ ဆို​သ​လို​ပါ​ဘဲ။ အုပ်ချုပ်​သူ​များ​ကို နားရွက်​ကလေး​ဆွဲ​ပြီး ဒါ​ဟာ သုံးချောင်းထောက်​မဟုတ်​လား မဟုတ်​လား ဆို​ပြီး ဆွဲခေါ်​ပြ​လိုက်​ချင်​ပါ​တယ်။ တကယ်​ဆို​ရင် ကျွန်တော်​လဲ သယ်​ချင်​တာ​ပေါ့​ဗျာ၊ ဒါ​မှ​လဲ ည​ဖက်​ပုံ​ရိုက်​ရင် ကောင်း⁠ကောင်း​လေး ရ​မယ်​မဟုတ်​လား၊ အနဲ​ဆုံး​တော့ နှစ်​ယောက်​တွဲ​ပုံ​ရိုက်​ချင်​ရင် သူ​များ​ကို အကူအညီ​တောင်း​နေ​စရာ မ​လို​တော့​ဘူး​ပေါ့။ မ​ဆိုး​ပါ​ဘူး နားလည်​လိုက်​တယ် မြန်မာ​ပြည်​လို​ပါ​ဘဲ လည်​သ​လို လုပ်​စား​လို့​ရ​ပါ​တယ်။ ။

မ​ကျေနပ်​တာ​လေး​တွေ မေ့​ထား​ပြီး​တော့ ရောက်​တုန်း​ရောက်​ခိုက် နေရောင်ခြည်​လေး​ရှိ​တုန်း ဟို​ရိုက်​သည်​ရိုက် ရိုက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။  ရေပေါ်​ဘော​လုံး​ကွင်း​ကို တ​အံ့​တ​သြ​မြင်​ရ​ပါ​တယ်။ Free Fall ခုန်​ချ​ချင်​စိတ်​တွေ မ​နဲ​ထိမ်း​ထား​ရ​ပါ​တယ်။ ကျွန်တော်​တို့​ရောက်​သွား​တဲ့​အချိန်​က ညနေ​၅​နာရီ​ခွဲကျော်ကျော်​ဆို​တော့ နေ​ကတော်တော်​ပြင်း​ပါ​သေး​တယ်။ အိမ်​ကမော်​ဒယ်​ကို ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ပေး​တာ​မှာ​လဲ နေရောင်​အောက်​မှာ​နေ​မှ​လဲ အလင်း​အမှောင်​က ကောင်း​မှာ​ဆို​တော့ နေ​ပြင်း​တဲ့​ကြား​က​ဘဲ နေ​ကို​မျက်နှာမူ​ပြီး ရိုက်​ရ​ပါ​တယ်။ သူ့​ခ​မြာ​မျက်မှန်​တောင်​ချွတ်​ပြီး မ​ရိုက်​လိုက်​ရ​ရှာ​ပါ​ဘူး။ တစ်​နာရီ​လောက်​အကြာ​မှာ​တော့ ရွှေရောင်အချိန်များ လို့ခေါ်​တဲ့ သ​ဘာ​ဝ​အလင်း​ရောင်​ဖြင့် ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ရန်​ကောင်း​သော အချိန်​ကို ရောက်လာ ပါ​တော့​တယ်။

ရွှေဖြူ​ရောင် ဓာတ်​ပုံ​တစ်​ပုံ​ကို လူပျိုကြီး​တွေ​အတွက် ရိုက်​ယူလာ​ခဲ့​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​အပြောကြီး​လှ​တဲ့ ခေါင်​မိုးပေါ်​က ရေကူး​ကန်​မှာ ရေကူး​တဲ့​လူ​က​လဲ​ကူး၊ ရေကူး​နေ​တဲ့​လူ​တွေ​ကို ကျွန်တော့်​လို အား​မ​နာ​ပါး​မ​နာ၊ အလိုက်​ကန်း​ဆိုး​မ​သိ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ကြ​တဲ့​လူ​တွေ အများ​ကြီး​ပါ​ဘဲ။ ရေကူး​ရေစိမ်​နေ​ကြ​တဲ့ လူ​တွေ​အစား တွေး​ကြည့်​မိ​တာ ဒီ​လောက် ပွဲ​ဈေး​တန်း​လို လူစည်​ကား​နေ​တဲ့​နေရာ​မှာ ဘယ်​လို​မျိုး စည်းစိမ်​နဲ့ စိတ်​အေး​လက်​အေး ရေစိမ်​နိုင်​ပါ့​မ​လဲ​လို့ တွေး​ကြည့်​လို့​တောင် မ​ရ​ပါ​ဘူး။ ရေကူး​ကြ​သူ​နိုင်ငံ​ခြား​သားဦး​ရေ​နဲ့ စင်​ကာ​ပူ​အခြေ​စိုက်​လူ​ဦးရေ မျှ​ချေ​လောက်⁠လောက်​ရှိ​ပါ​တယ်။

လူ​တွေ​လဲ မ​များ​နေ​ဘဲ​နဲ့​ဆို​ရင်​တော့ ဒီ​လို​ရေ​ပွက်​ပွက်ထ​နေ​တဲ့ ကန်​ကလေး​မှာ ရှန်​ပိန်​ကလေး​သောက်​လို့ ရှု​ခင်း​လေး​ကြည့်​ပြီး ရေစိမ်​ရ​မယ်​ဆို​ရင်​တော့ တော်တော်ပျော်​ဖို့​ကောင်း​မှာ​သေချာ​ပါ​တယ်။ သို့သော်​လည်း အဲ​ဒီ​ကန်​မှာ​ဆင်း​စိမ်​မည့် ကို⁠ကို​မမ​တွေ​ခ​မြာ ကန်​ကလေး​နောက်​ခံထား​ပြီး ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ချင်​တဲ့​လူ​တွေ​ကို အားနာ​ပြီး ကန်​ထဲတော်တော်​နဲ့ မ​ဆင်း​ရ​ရှာ​ပါ​ဘူး။

သင်္ဘော​တွေ​ကို ဒီ​လို​အများ​ကြီး​မြင်​ရ​တော့​လဲ တစ်​မျိုး​ကြည့်​ကောင်း​ပါ​တယ်။ အောက်​နား​က ရေကာ​တာ​ကတော့ ခု​တ​လော အဖြစ်​များ​နေ​တဲ့ မြို့​ထဲ​ရေ​ခဏခဏ​လျှံ​တဲ့ ကိစ္စ​ရဲ့​အရင်းအမြစ်​လို့ ကျွန်တော်​ကတော့​စွတ်​စွဲ​ပါ​တယ်။ ဟုတ်​တယ်​လေ ရှေး​နှစ်​ပေါင်း​များ​စွာ​က​ထဲ​က အခု​လို​ဆိုး​ဆိုးဝါး​ဝါး​ေ​ရေ​လျှံ​တာ မ​ဖြစ်​သေး​ဘဲ​ကိုး၊ ဒီ​ဟာ​ကြီး​ပြီး​မှ တိုက်တိုက်​ဆိုင်⁠ဆိုင်​ဖြစ်လာ​တာ​ဆို​တော့​လေ။

တ​ကဲ့​သစ်ပင်​ပါ၊ အပင်​အစစ်​ပါ။ အဲ​ဒီ​လို​ခေါင်​မိုးပေါ်​မှာ မြက်ခင်း​စိမ်း⁠စိမ်း​နဲ့ အပင်​တွေ​စိုက်​ထား​တာ​ကို သိပ်​သဘောကျ​တယ်။

သူ​များ​တွေ ရေကူး​ကြ​တာ​ကို နောက်​ခံထား​ပြီး ဓာတ်​ပုံ​တွေ ရိုက်​အပြီး​မှာ​တော့ မောပန်း​လာ​ပြီ​မို့​လို့ အောက်​ထပ်​ပြန်​ဆင်း​ပါ​တယ်။ အောက်​ထပ်​က သင်္ဘောင်​ဦး​ပိုင်း​မှာ အင်မတန်​ရောင်း​ကောင်း​တဲ့ အအေး​ဆိုင်​ရှိ​ပါ​တယ်။ ပြား​၈​ဝ​တန် (အအေး​ခံ​ပြီး ၁.၂​ဝ)နဲ့​ရောင်း​တဲ့ အအေး​ဗူး​ကို ၄ဒေါ်​လာ​နဲ့​ရောင်း​ပါ​တယ်။ Marina Barrage အောက်​က စား​သောက်​ဆိုင်​ထက်​တော့ သက်သာ​ပါ​သေး​တယ်၊ ဟိုမှာ​က အအေး​ဗူး​ကို ၅ဒေါ်​လာ​နဲ့​ရောင်း​ပါ​တယ်။ သူ​တို့​က မော​အောင်​နေရာ​တွေ အများ​ကြီး​သွား​ခွင့်​ပေး​ထား​တော့ မော​ကြ​တာ​ပေါ့​ဗျာ၊ မော​တော့​ဝယ်​သောက်​ရ​တာ​ပေါ့၊ ဒါ​တောင် စား​သောက်​ဆိုင်​တွေ ပြင်ဆင်​နေ​တုန်း​မို့​လို့ မ​ရောင်းချ​ကြ​သေး​ပါ​ဘူး။ ရောင်း​ရင်​လဲ စား​ကြ​ဦး​မယ့်​သဘော​ရှိ​ပါ​တယ်။

အအေး​သောက်​လို့ ခဏ​နား​နေ​တုန်း​မှာ​ဘဲ နေ​လုံး​နီ⁠နီ​ဟာ တိုက်​တွေ​ကြား​ကို တိုးဝင်​ပုန်းကွယ်​ဖို့ ကြိုးစား​နေ​ပါ​ပြီ။ ဆည်းဆာ​ဆို​တာ အဲ​ဒါ​ပါ​ဘဲ။ သုံးချောင်းထောက်​ကို ပြန်​သတိရ​မိ​ပါ​တယ်၊ အတတ်​နိုင်​ဆုံး ဂိုက်​ပေး​ကြမ်း​ပြီး ဒီ​ပုံ​ရအောင် ရိုက်​ယူခဲ့​ပါ​တယ်။ လူ​တိုင်း​မှာ လက်​သုတ်​စရာ တစ်​ရှုး​တစ်​ထုတ်​လောက်​စီ​ပါ​ကြ​သ​လို​မျိုး​ပါ​ဘဲ လူ​တိုင်း​မှာ​လဲ ကင်​မ​ရာ​တွေ အမျိုး​အစား​စုံ​နဲ့ စိတ်​ကြိုက်​ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ကြ​ပါ​တယ်။

နေဝင်​လို့​မ​ပြီး​သေး​ဘူး လထွက်​လာ​ပါ​ပြီ။ လ​နဲ့​ကြယ်​နဲ့ အတော်​နီး⁠နီး​ကပ်​ကပ်ပါ​ဘဲ။

နေ့​လည်​စာ စား​ပြီး​က​ထဲ​က ထွက်​လာ​လိုက်​တာ ည​မိုးချုပ်​တဲ့​အထိ တစ်​ထိုင်​မှ မ​ထိုင်​ရ​သေး​ပါ​ဘူး။ ခု​န​က​လဲ မော⁠မော​နဲ့ အအေး​ဝယ်​သောက်​ရင်း ကြမ်းပြင်​လေး​မှာ ခဏ​ထိုင်​လိုက်​တာ အရောင်း​ဆိုင်​က ကောင်​မ​လေး​က မ​ထိုင်​ရ​ပါ​ဘူး​ရှင်​လို့ လာ​ပြော​လို့ ပြန်​ထ​ကြ​ရ​ပါ​တယ်။ မ​ပြန်​ခင် ည​ရှု​ခင်း​လေး တစ်​ပုံ​ကြိုးစား​ရိုက်​ခဲ့​ပါ​သေး​တယ်။ သုံးချောင်းထောက်​မ​ပါ​တော့ မှုံ​တုန်တုန်​ဖြစ်​နေ​နိုင်​ပါ​တယ်။ နှစ်​ယောက်​သား ဗိုက်​လဲ​ဆာ​နေ​ပြီ​ဖြစ်​လို့ မြို့​ထဲ​မှာ​ဘဲ ထမင်းစား​မ​လား ကား​ငှား​ပြီး အိမ်​ပြန်​ပြေး​စား​မ​လား​ဆို​ပြီး ကျား​ဗိုလ်​ဆွဲ​လိုက်​တာ အိမ်​ထမင်း​ဘဲ​စား​ချင်​တဲ့ လေ​ဒီ ဒီ​ဘီ​နိုင်​သွား​လို့ အိမ်​ကို​ဘဲ​ပြန်​လိုက်​ကြ​ပါ​တယ်။

အပြန်မှာတော့ လျှောက်​လည်​ရ​တာ ပျော်​တယ် ကို⁠ကို​ရယ်​တဲ့ (အဟိ) ခင့်​အိပ်​ကလေး​က​လဲ ဟောင်း​နေ​ပြီ​ဆို​တော့ နက်ဖြန်​ကျ​ရင် မ​ရောက်​တာ ကြာ​ပြီ​ဖြစ်​တဲ့ ဘူး​ဂစ်​လမ်းကြား​ကို သွား​ကြ​ရ​အောင်နော်​တဲ့ …(တိန်) သူမ စကား​စ​လာ​ပါ​တယ်။ ဇတ်​လမ်း​ကတော့ မ​ပြီး​သေး​ခင်​မှာ​ဘဲ နောက်ထပ် ထပ်​စ​ပြန်​ပါ​တယ် ….

ဘူး​ဂစ်​လမ်းကြား​သို့​တစ်​ခေါက် မ​ကြာ​ခင်​လာ​မည် မျှော့် …. ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/09/singapore-92/feed/ 0 Singapore 91 http://mrdba.info/2010/09/singapore91/ http://mrdba.info/2010/09/singapore91/#comments Thu, 16 Sep 2010 14:52:53 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1160

စင်ကာပူအကြောင်း အခန်း​ဆက်​ရေး​လာ​တာ အခု​ဆို​ရင် အပိုင်း ၉​၁​တောင်​ရောက်​သွား​ပါ​ပေါ့ (ခပ်​တည်⁠တည်​ဘဲ)။ အခု​နောက်​ပိုင်း​မှာ ကျွန်တော်​တို့ လင်မယား​နှစ်​ယောက် ဟို⁠ဟို​ဒီ​ဒီ သိပ်​မ​သွား​ဖြစ်​ပါ​ဘူး။ အဲ​ဒါ​နဲ့ အခု​သုံး​ရက်​ပိတ်​တုန်း​မှာ လျှောက်​လည်​ကြ​မ​ဟဲ့​ဆို​ပြီး ထွက်​ဖြစ်​ကြ​ပါ​တယ်။ မ​ထ​မနေ့​မှာ​တော့ မရိုး​နိုင်​တဲ့ East Cost ကို​ဘဲ သွား​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ တရုတ်​နှစ်ကူး​တုန်း​ကတော့ တဲ​ပါ​ထိုး​ပြီး ည​အိပ်​ဖြစ်​တယ်၊ ဒီ​နှစ်​တော့ မနှစ်​က အတွေ့​အကြုံ​အရ ရေချိုး အိမ်သာ​တက်​ရ​တာ ခက်ခဲ​တာ​နဲ့ ည​မ​အိပ်​တော့​ဘဲ မနက်​ပိုင်း​ရောက်​အောင်​လာ ညနေ​မိုးချုပ်​မှ အိမ်​ပြန်​ကြ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​နေ့​မနက်​ခင်း​မှာ ပေါ့​ပေါ့ပါး​ပါး ကလေး​နှစ်​ယောက်​ကို နေရာ​သွား​ဦး​ခိုင်း​ထား​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ ဒါ​တောင် ကံကောင်း​လို့ ကျောက်​စားပွဲ​တစ်​လုံး​ရ​တာ​ပါ။

ရာသီ​ဥတု​ကတော့ ဘော​လုံး​သမား​များ အကြိုက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ သို့သော် ဘော်​လုံး​တော့ မ​ကန်​ကြ​ပါ​ဘူး။ မိုး​မ​ရွာ​ခင်​မှာ ဘောင်းဘီ​လိုက်​ရှာ​ဝယ်​ပြီး​တော့ မိုးရွာ​သော​အခါ ရေ​ဆင်း​ချိုး​ကြ​ပါ​တယ်။ ကံကောင်း​ထောက်မ​စွာ​နဲ့ အဲ​ဒီ​နေ့​က လူတော်တော်​မ​များ​ပါ​ဘူး။ မျက်စိ​နောက်​စရာ​တွေ သိပ်​မ​တွေ့​ရ​တဲ့​အတွက် တော်တော်​စိတ်​ချမ်းသာ​ပါ​တယ်။ ရေချိုး​တဲ့​ပုံ​ကတော့ Facebook ထဲ​မှာ တော်တော်​လေး ပေါ်​ပြူ​လာ ဖြစ်​လိုက်​ပါ​သေး​တယ်၊ အခု​တော့ ရှက်​သွား​တဲ့​အတွက် ကြည့်​ရှု​ခွင့်​ကို ပိတ်​ပင်​ထား​လိုက်​ပါ​ပြီ။ (ဟမ်)

ရေ​က​ကမ်းခြေ​မှာ ချိုး​တာ ဖြစ်​ပေ​မယ့်​လဲ၊ ရေ​မ​ကူး​တတ်​တဲ့​အတွက် ရေနစ်​မှာ​တော့ ကြောက်​ပါ​သေး​တယ်။ ဒါ​ကြောင့် ကြောက်​ပြီး ဒူး​တုန်​မ​နေ​အောင် ရဲ​ဆေး​တင်​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ သိပ်​အကြိုက်​ကြီး​တော့ မဟုတ်​လှ​ပါ​ဘူး။ စား​တယ် သောက်​တယ် ပေါက်​တယ် လေ​ပန်း​တယ်​နဲ့ တ​နေ​ကုန်​ပါ​တယ်။

ကလေး​တွေ စက်ဘီး​စီး​တာ တွေ့​တာ​နဲ့ အတူ​လာ​ကြ​တဲ့​အထဲ​က စက်ဘီး​ငှား​ပြီး စကား​ထိုင်​ပြော​နေ​ကြ​တဲ့ နှစ်​ယောက်​အစား စက်ဘီး​စီး​ထွက်​လိုက်​ပါ​သေး​တယ်။

ဟို​ဘက်​သွား​လိုက် ဒီ​ဘက်​သွား​လိုက်​နဲ့ ဒီ​ကလေး​ဟာ မ​မော​နိုင်​မ​ပန်း​နိုင်  ကျွန်တော်​တို့​အနား​မှာ​ဘဲ လှည့်​ပါတ်​စီး​ပါ​တယ်။ စက်ဘီး​ချိမ်း​ကျ​ရင် လမ်းပေါ်​မှောက်​ထား​လိုက်​လို့ သူ့​အဖေ​လို့​ထင်​ရ​တဲ့ တရုတ်​ကြီး​က လာ⁠လာ​ပြင်​ပေး​မှ ထပ်​စီး​ပါ​တယ်။ သူ့​ကြည့်​ပြီး ကျွန်တော်​တို့ ထပ်​တင်​စရာ​မ​လို​ဘဲ အရှိန်​တွေ​တက်​နေ​ကြ​ပါ​တယ်။

အဲ​ဒီ​နေ့​က လိုလိုမယ်မယ် ကင်​မ​ရာ​သာ ယူသွား​တာ စိတ်​အေး​လက်​အေး​နား​ချင်​တဲ့​အတွက် ဓာတ်​ပုံ​အများ​ကြီး မ​ရိုက်​ဖြစ်​ပါ​ဘူး။ ဒီ​ပုံ​ကတော့ ကင်​မ​ရာ​မြင်​ရင် မ​နေ​နိုင်​တဲ့ ပိန်⁠ပိန်​ရိုက်​ထား​တာ​ပါ။

ဒါ​ကတော့ အရသာ​အား​ဖြင့် အောင်မြင်​သွား​တဲ့ အိမ်​ချက်​ဒံ​ပေါက်​ပါ။ အရောင်​ပိုင်း​မှာ စိတ်​တိုင်း​မ​ကျ​သေး​ပါ​ဘူး။ တတိယ အကြိမ်​မြောက်​မှာ​တော့ လုံး​ဝ​အောင်မြင်​မယ်​လို့ ယုံကြည်​နေ​ပါ​တယ်။ ထပ်​ဖောက်​ဦး​မှာ​ပါ။ အဲ​ဒီ​အခါ​ကြ​တော့ လာ​အားပေး​ကြ​ပါ​ဦးနော်။

ညနေပိုင်းမှာမှ ရောက်လာ​တဲ့​တစ်​ယောက် ဝယ်​လာ​တဲ့ ဘဲ​ကင်​စား​ပြီး​မှာ​တော့ အားလုံး​အိမ်​ပြန်​ကြ​ပါ​တယ်။ ဘဲ​ကင်​ကတော့ တစ်​ယောက်​တစ်​လက် ကျောင်းသား​လက်​မှာ နောက်​မ​ကျ​ရအောင် လိုက်​နေ​ရ​တဲ့​အတွက် ပုံ​ထွက်​မ​လာ​ပါ​ဘူး။ ဒုတိယ ပိတ်​ရက်​ကို​တော့ အပြောကြီး​လှ​တဲ့ Marina Sand Bay က Sky Park ဆို​တာ​ကြီး​ကို သွား​ဖို့ လင်မယား​နှစ်​ယောက် ဆုံးဖြတ်​လိုက်​ကြ​ပါ​တယ်။ ….

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/09/singapore91/feed/ 0 Congratulation to Ornagai App Winners! http://mrdba.info/2010/09/congratulation-to-ornagai-app-winners/ http://mrdba.info/2010/09/congratulation-to-ornagai-app-winners/#comments Sun, 12 Sep 2010 08:29:40 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1153

 

အရင်ကတော့ ညရောက်မှ မဲဖောက်ပေးမလို့ပါဘဲ၊ သို့သော်လည်း ကိုစေတန်၏ ပြောပြချက်အရ အခုလာမယ့် ကြာသာပတေးနေ့မှာ Ornagai က New Version Release လုပ်ဖို့ရှိတယ်ဆိုတော့ အရင်ပေးထားတဲ့ Promo code တွေ အလုပ်မလုပ်တော့မှာ စိုးလို့ အခုညနေပိုင်းမှာဘဲ ကြော်ငြာပေးလိုက်ပါတယ်။ မနက် ကထဲက လူစာရင်း အရ ၁၁ ယောက်ရှိတဲ့အထဲက ငါးယောက်စာ Random.org မှာ ငါးကြိမ် Random နံပါတ် နှိုက်ထားပြီးသားဖြစ်ပါတယ်။

စာရင်းပေးထားသူများ ကတော့ နံပါတ်စဉ်အလိုက် ဖြစ်ပါတယ်။

  1. Kay Thwe Win
  2. Nwe Ni 
  3. Ko Boyz
  4. Nyi Lin Win
  5. Moe Seth
  6. emoracket (????)
  7. Min Naing Oo
  8. Myo Win Yee (?????)
  9. Kyaw Mg Mg Zaw
  10. Sai Khay Sit
  11. Ko Htun

Promo Code ၅ခုဖြစ်တဲ့အတွက် ငါးကြိမ် Random နံပါတ် နှိုက်လိုက် တဲ့အခါ အောက်ပါအတိုင်း ကံထူးသူ ငါးဦးထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

ကံထူးသူ ငါးဦးမှာ : 

  1. Ma Nwe Ni (SrNo. 2)
  2. Ko Nyi Lin Win (SrNo. 4)
  3. Ko Min Naing Oo (SrNo. 7)
  4. Moe Seth (SrNo. 5)
  5. Ma Kay Thwe (SrNo. 1)

ကံထူးသူများရဲ့ ဆက်သွယ်ရန် ပေးထားတဲ့ အီးမေးကို Promo Code များ ပို့ပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ Promo Code များဖြင့် Application Download လုပ်ရန်အတွက် App US Store Account ရှိရပါမယ်။ အကယ်၍ စင်ကာပူမှလူများ စင်ကာပူ Account ရှိပြီးသားဖြစ်နေရင်လဲ US Account ကို BanK Card မလိုဘဲ Account အသစ်ဖွင့်နိုင်သော နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ ကိုစေတန်မှ စမ်းသပ်ပြုလုပ်ကြည့်ပြီး ဖြစ်လို့ သူ၏ ဘလော့လင့် မှတဆင့် ပြုလုပ်ပုံများကို ဖတ်ရှုပြီး account အသစ်ဖွင့်နိုင်ကြပါတယ်။

ကျွန်တော့်ကြော်ငြာဘဲ အချိန်နဲသွားတာလား လူတွေဘဲ Ornagai ကို ဝယ်ပြီးသုံးကုန်ကြလို့လားတော့ မသိပါဘူး၊ မဲဖောက်ပေးဖို့ စာရင်းလာပေးတာ အခုလို ပေါက်မဲ မတိုင်ခင်အထိ လူ ၁၁ ဦးသာ ရှိပါတယ်။ အဲဒီအထဲက ၂ ဦးမှာ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာမပေးခဲ့လို့ စာရင်းထဲက ဖယ်မယ်ဆိုရင် ၉ ဦးသာ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မှ Application Owner ကိုစေတန့်ကို နားပူနားဆာ လုပ်ကြည့်တော့ ကျန်တဲ့ လေးဦးအတွက်ပါ Promo Code များ ပေးအပ်ဖို့ သဘောတူပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ မဲမပေါက်တဲ့ ကျန်လေးဦးလဲ Promo Code ရရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။

ထပ်မံပြီးတော့ အခု ကံထူးသူများ စာရင်းရေးနေတုန်းမှာဘဲ နောက်ဆုံး Last Minute မှာမှ လာပြီး စာရင်းပေးတဲ့၊ (တကယ်ဆိုရင်တော့ ညကျမှ စာရင်းပိတ်ရမှာပါ Promo Code သုံးဖို့ အချိန်နဲသွားမှာစိုးလို့ ညနေမှာ မဲဖေါက်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လို့ပါ။) တစ်ယောက် အတွက်လဲ ထပ်မံပြီးတော့ ကိုစေတန့်ဆီမှာ အပူကပ်လိုက်တဲ့အခါမှာ သဘောကောင်းစွာနဲ့ Promo Code တစ်ခု ထပ်ပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာ မပေးခဲ့တဲ့ လူ၂ဦးမှလွဲ၍ ကျန်လူ ၁ဝ ဦးလုံး ဗလာမပါ ကံထူးကြပါကြောင်း သတင်းကောင်းပါအပ်ပါတယ် ခင်ဗျား။

မဲပေါက်သူများ အီးမေး စစ်ပေးကြပါခင်ဗျ။

မဲပေါက်သူများ ကိုယ်စား ကိုစေတန့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါကြောင်း ပြောကြားလိုပါတယ်ခင်ဗျား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/09/congratulation-to-ornagai-app-winners/feed/ 0 Ornagai iPhone/iPod Touch Dictionary App Give Away!! http://mrdba.info/2010/09/ornagai-iphoneipod-touch-dictionary-app-give-away/ http://mrdba.info/2010/09/ornagai-iphoneipod-touch-dictionary-app-give-away/#comments Fri, 03 Sep 2010 18:06:14 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1132 Myanmar to Eng ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး အျပန္အလွန္ ရွာေဖြႏိုင္ပါတယ္။ ယေန႔အထိ Eng to Myanmar အတြက္ စာလံုးေရေပါင္း 31043 လံုး ျပဳစုျဖည့္တင္း ရွာေဖြႏိုင္မယ္ျဖစ္ျပီးေတာ့၊ Myanmar to Eng အတြက္ကိုေတာ့ စာလံုးအေရအတြက္ 52902 လံုး ျဖည့္တင္းထားရွိျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ]]>

iPhone/iPod Touch/iPad မ်ားတြင္ အသံုးျပဳရန္ ထုတ္လုပ္ထားေသာ Ornagai Dictionary ကို တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ကံစမ္းမဲ ေဖါက္ေပးဖို႔ အခ်ိန္ထပ္မံေရာက္ရွိလာျပန္ပါျပီ။ ပထမအၾကိမ္အေနျဖင့္ Myanmar Tutorials တြင္ ငါးခုႏွင့္ ဒုတိယအၾကိမ္အေနျဖင့္ ထူးေတဇာ၏ဘေလာ့မ်ားမွ ကံစမ္းမဲေဖါက္ေပးျပီးျဖစ္ပါတယ္။ အင္မတန္မွ သနားၾကင္နာတတ္ေသာ ေစတန္ေဂါ့မွ Promo Code ၅ ငါးခုကို တတိယအၾကိမ္ ထပ္မံမဲေဖါက္ကာ အလကားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Ornagai ဆိုတာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေလာက္က Web version အေနနဲ႔စတင္ခဲ့တဲ့ Online Dictionary ေလးတစ္ခုပါ။ Eng to Myanmar <> Myanmar to Eng ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး အျပန္အလွန္ ရွာေဖြႏိုင္ပါတယ္။ ယေန႔အထိ Eng to Myanmar အတြက္ စာလံုးေရေပါင္း  31043 လံုး ျပဳစုျဖည့္တင္း ရွာေဖြႏိုင္မယ္ျဖစ္ျပီးေတာ့၊ Myanmar to Eng အတြက္ကိုေတာ့ စာလံုးအေရအတြက္  52902 လံုး ျဖည့္တင္းထားရွိျပီးျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ Ornagai ကို အင္မတန္မွ ေသးငယ္ေသာ ႏႈန္းထားျဖင့္ Apple Store မွာ $0.99 ျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဈးနဲေပမယ့္လည္း ျမန္မာေတြအတြက္သာ အသံုးတည့္ေသာ ပစၥည္းျဖစ္တာမို႔ အျမတ္အမ်ားၾကီးက်န္ေသာ ေရ႔ာင္းကုန္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အခုလိုေရာင္းခ်ရတာကလဲ iPhone/iPod Touch/iPad မ်ားေပၚတြင္ ယခုလို အသံုးျပဳႏိုင္ေသာApplication မ်ားကို တီထြင္လိုတယ္ဆိုလွ်င္ Apple မွထုတ္လုပ္ေသာ Software ေရးသားႏိုင္ေသာ အေထာက္အကူျပဳTools မ်ားကို ဝယ္မွသာ Apple ကလက္ခံလို႔၊ ထိုသို႔ ဝယ္ယူထားေသာ Tools မ်ား၏ အဖိုးအခ ေက်ေစျခင္းအလို႔ငွာ အင္မတန္သက္သာေသာ $0.99 ဆိုေသာ ႏႈန္းထားျဖင့္ ေရာင္းခ်ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ယခုေနာက္ဆံုး Release လုပ္ထားေသာ version 1.4.1 တြင္ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုအမွားမ်ား၊ ပရိုဂရမ္အမွားအခ်ိဳ႕မ်ားကို ျပင္ဆင္ျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အျပင္ iOS4 အသံုးျပဳထားပါက JailBreak လုပ္စရာမလိုဘဲ ျမန္မာလို ျမင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါဝယ္ထားရံုျဖင့္ ေနာက္ပိုင္း အဆင့္ျမွင့္သမွ်ေတြကို အလကား အဆင့္ျမွင့္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ Install လုပ္စဥ္သာ အင္တာနက္ရွိရန္လိုျပီးေတာ့ က်န္ေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္ မရွိေသာ္လည္း အလုပ္ေကာင္းစြာလုပ္မွာျဖစ္လို႔ အလြန္အဆင္ေျပပါတယ္။

ယခုမဲေဖါက္ေပးမယ့္ အစီအစဥ္မွာ ပါဝင္ကံစမ္းလိုတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပို႔စ္ရဲ႕ Comment ေရးတဲ့ေနရာမွာ မိမိနာမည္၊ ဆက္သြယ္ရန္ အီးေမးလိပ္စာ တို႔ကို ခ်ေရးျခင္းအားျဖင့္ ကံစမ္းႏိုင္ၾကပါတယ္။ လာမည့္ စက္တင္ဘာလ ၁၂ ရက္ တနဂၤေႏြညမွာ ကံထူးသူမ်ားစာရင္းကို ေၾကျငာေပးပါ့မယ္။ comment ေတြေပးတဲ့ အခါမွာ iTunes App Store မွာ သံုးတဲ့ email ေပးေစျခင္ပါတယ္။ iTunes App Store အေကာင့္ရွိမွသာ download free လုပ္လို႔ရပါမယ္။ မရွိရင္ အရင္လို US Store ကေနလဲ ဘဏ္ကတ္မလိုပဲ လုပ္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ iTunes App Store account ရွိတဲ့သူမ်ား၊ မ၀ယ္ရေသးတဲ့သူမ်ားသာ ကံစမ္းမဲ အစီအစဥ္မွာ ပါ၀င္ၾကေစလိုပါတယ္ မဟုတ္ရင္ မဲေပါက္သည့္တိုင္ေအာင္ ဘာမွမလုပ္လိုက္ရပဲ အၿခားသူလဲ မရလိုက္ၿဖစ္မွာ စိုးလို႔ပါ။

ကဲ စာရင္းေပးရင္း ကံစမ္းလိုက္ၾကပါဦးလို႔။  …

ကံစမ္းမဲ ပါဝင္ဆင္ႏြဲလိုလွ်င္ျဖင့္ Comment ေပးေသာ ေနရာတြင္ မိမိနာမည္၊ iTune Store တြင္ Register လုပ္ထားေသာ Email Address တို႔ကို ေရးခ်ေပးသြားပါ။

ဥပမာ၊ ၊ ကိုကိုဒီဘီ ၊  kokodb[at]gmail.com

ကံစမ္းမဲ စာရင္းေပးၾကသူမ်ား

  1. Kay Thwe Win
  2. Nwe Ni
  3. Ko Boyz
  4. Nyi Lin Win
  5. Moe Seth
  6. emoracket (????)
  7. Min Naing Oo
  8. Myo Win Yee (?????)
  9. Kyaw Mg Mg Zaw
  10. Sai Khay Sit
  11. Zwe Yan Aung
  12. Ko Htun

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 20 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/09/ornagai-iphoneipod-touch-dictionary-app-give-away/feed/ 20 ဝါဆိုသင်္ကန်း ကပ်ကြမယ် http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9d%e1%80%ab%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8-%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9d%e1%80%ab%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8-%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%ba/#comments Fri, 16 Jul 2010 16:32:13 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1129

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျင်းပမြဲဖြစ်သော ဗုဒ္ဓဂယာ သုခါရမကျောင်း၏ ပဥ္စမအကြိမ်မြောက် ဝါဆိုသင်္ကန်း စုပေါင်းဆက်ကပ်လှုဒါန်းပွဲကို ယခုနှစ်တွင်တော့ ၁၃၇၂ ခု၊ ဒုတိယဝါဆိုလဆန်း (၇)ရက်၊ ၂၀၁၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၈) ရက်နေ့၊ တနင်္ဂနွေနေ့မှာ စင်ကာပူနိုင်ငံ Informatic Campus (10 & 12 Science Centre Road, Singapore 609080. Near Jurong East MRT) တွင်ကျင်းပမည်ဖြစ်ပါသည်။

ယခုနှစ်တွင်လည်း ယခင်နှစ်များနည်းတူ တကာ တကာမများဆီသို့ ဂေါပကအဖွဲမှ အီးမေးများမှတဆင့် အလှုသို့ကြွရောက်ချီးမြင့်နိုင်ရန် တတ်အားသမျှ ဖိတ်မန်တကပြုထားပါတယ်။ ဖိတ်စာမရခဲ့လျှင်လည်း ယခုဖတ်မိသည်နှင့် ကြွရောက်ချီးမြင့်နိုင်ပါတယ်။

အစီအစဉ်အနေနှင့် နံနက် ၁၀ နာရီမှ ၁၁ နာရီအထိ အနုမောဒနာတရား နာကြားနိုင်မှာဖြစ်ပြီးတော့ ၁၁ နာရီမှ ၁၂ နာရီအထိ နေ့ဆွမ်းဆက်ကပ်လှုဒါန်းသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဧည့်ပရိသတ်များကိုတော့ နေ့လည် ၁၁ နာရီမှ ၁း၃၀ အထိ နေ့လည်စာဖြင့် တည်ခင်းကျွေးမွေးမှာဖြစ်ပါတယ်။

ထိုသို့ ဧည့်ခံကျွေးမွေးခြင်း အစီအစဉ်များအပြင် စေတနာရှင်များမှလဲ စတုဒီသာ မုန့်များဖြင့် ဝါဆိုသင်္ကန်းကပ်လာကြသူများကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့အတူ မည်သူမဆို စေတနာတတ်အားသလောက် စတုဒီသာ မုန့်များ ကျွေးမွေးလှုဒါန်းနိုင်ပါကြောင်း သတင်းကောင်းပါးအပ်ပါတယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 4 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9d%e1%80%ab%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9e%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8-%e1%80%80%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%ba/feed/ 4 SPA မဟုတ်တဲ့ SPUR http://mrdba.info/2010/07/spa-%e1%80%99%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-spur/ http://mrdba.info/2010/07/spa-%e1%80%99%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-spur/#comments Fri, 16 Jul 2010 15:37:57 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1121

တစ်နေ့သောနေ့တစ်နေ့မှာပေါ့။ အကျွန်ုပ်တို့၏ ကန်ပဏီတွင် Tell Me Your Dream ဆိုသောအစီအစဉ် ရှေးအစဉ်အဆက်ကပင် ရှိခဲ့ပါသော်လည်း မနှစ်ကတော့ မည်သူမျှပင် အရေးလုပ်ကြသည် မတွေ့မိပါ။ ယခုနှစ်တွင်မတော့ ယခုနှစ်အစီအစဉ်ပြီးလျှင် အကန့်အသတ်မရှိ ရပ်တန့်ထားပါဦးမည်လို့ အကြောင်းကြားစာပို့လေသောအခါ၊ စင်ကာပူရှိလူတို့၏ အကျင့်အတိုင်း မရလိုက်လျှင် ခေတ်မမှီသူဖြစ်မသွားစေရင်အလို့ငှာ သူသူကိုယ်ကိုယ် စာရင်းပေးနိုင်ရန် အားထုပ်ကြလေသည်။

အနှီ Tell Me Your Dream ဆိုသည်မှာကား၊ မိမိကြိုက်နှစ်သက်သော သင်တန်းတစ်ခုခုကို တက်နှိုင်ပါသည် အလုပ်နှင့်ပါတ်သက်သော သင်တန်းဖြစ်ပါက ကုပ္မဏီမှဖွတ်ကလိဒဂ္ဂါး အပြား၅ဝဝ ထောက်ပံ့မည်ဖြစ်ပြီးတော့၊ အလုပ်နှင့် မပါတ်သက်သော မိမိဝါသနာပါရာ သင်တန်းတစ်ခုခုဖြစ်ပါက ဖွတ်ကလိဒဂ္ဂါး အပြား ၂ဝဝ ထေက်ပံ့မည်ဟူသော အစီအစဉ်ဖြစ်ပါသည်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်များ ဟိုဟိုဒီဒီရှာဖွေကြတဲ့အခါ ယခုလိုတန်ဖိုးရှိသော သင်တန်းများကို ဈေးသက်သက်သာသာဖြင့် တက်နိုင်ကြောင်း၊ စင်ကာပူမှာ နေထိုင်ကြကုန်သော ပျိုပျိုအိုအို ကျားမမရွေး မနှေးအမြန် အပြေးသန်စေရန်အလို့ငှာ သတင်းထူးမဟုတ်တဲ့ သတင်းတစ်ခုပေးချင်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ SPA မဟုတ်တဲ့ SPUR ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်လေးပါ။ Skills Programme for Upgrading and Resilience (SPUR) လို့ခေါ်တွင်ပါတယ်။ မင့် SPUR က ငါတို့ SPA လောက်ကောင်းလို့လား ဆိုလျှင်ဖြင့် အထူးပင်ဆက်လက်ရှင်းပြပါဦးမယ်။

ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကတော့ နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးကျဆင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားတဲ့ အလုပ်သမားတွေအပါအဝင် မိမိရဲ့ လက်ရှိအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ချင်တဲ့ အလုပ်သမားများအတွက်၊ ဒါမှမဟုတ် ကုပ္မဏီကိုယ်တိုင်က မိမိရဲ့ဝန်ထမ်းများ လုပ်ငန်းခွင်Skillများ ဆပွားတိုးတက် ဉာဏ်ရည်ထက်စေရန်အတွက်၊ အစိုးရက စီစဉ်ပေးထားတဲ့ အစီအရင်လေးပါ။ (ယတြာဟု မထင်မှတ်စေရ။) လိုရင်းပြောရရင်တော့ အရည်အသွေးမြှင့် သင်တန်းတစ်ခုခုကို တက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီသင်တန်းက ကောက်ခံတဲ့ သင်တန်းကြေးရဲ့ ၉ဝ% ကို အစိုးရကပေးမှာဖြစ်ပြီးတော့၊ ကျန်တဲ့ ၁ဝ% ကိုသာ မိမိကိုယ်တိုင်ပေးဆောင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအစီအစဉ်ရဲ့ အထောက်အပံ့အောက်မှာ အကြုံးဝင်တဲ့ မည်သည့်သင်တန်းကိုမဆို မိမိအစီအစဉ်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ အလုပ်ရှင်မှ စီစဉ်၍ ပို့ဆောင်ပေးသည်ဖြစ်စေ သွားရောက်တက်နိုင်ပါတယ်။

တကယ်ကြီး ၉ဝ% လျှော့တယ် မလျှော့ဖူးဆိုတာ အပေါ်ကပုံကို ကြည့်လို့ပင်သိနိုင်ပါသည်။ တကယ်တန်းသင်တန်းကြေးက ၃၇၄၅ ဒေါ်လာဖြစ်ပြီးတော့ SPUR System နဲ့များ တက်ခွင့်ရလိုက်မယ်ဆိုလျှင်ဖြင့် အစိမ်းရောင် အကွက်ထဲမှာ ပြထားတဲ့အတိုင်း ၃၇၄.၅ဝ ဒေါ်လာသာလျှင် ကျသင့်တော့မှာဖြစ်ပါတယ်။ ကဲမတန်လား။

ဘေးကပုံကလေးကို နှိပ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် SPUR အစီအစဉ်အောက်ကနေ IT Related Project Management ဆိုင်ရာ သင်တန်းများ အကြောင်းကို တွေ့ရှိနိုင်မယ်ဖြစ်ပြီးတော့ သင်တန်းများရဲ့ အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို သိနိုင်မယ်ဖြစ်ပါတယ်။ သင်တန်းများဟာ ရက်တိုသင်တန်းများသာ ဖြစ်လို့ အလုပ်ကစေလွှတ်တာဆိုရင်လဲ ရက်ပိုင်းလောက်သာဖြစ်လို့ ထုပ်လုပ်မှုအင်အား ကျဆင်းစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ (အလုပ်ရှင်ကို လွှတ်ပါလို့ ပြောကြနော်။)

ကျွန်တော် ကျွန်မကတော့ IT သမားမဟုတ်လို့ ဒီသင်တန်းတွေ တက်လို့မရတော့ဖူးပေါ့နော်လို့ စိတ်မကောင်းမဖြစ်လိုက်ပါနဲ့။ ဟောဒီ လင့်ကလေးကနေကိုယ်နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်အလိုက် ဘာသင်တန်းတွေ တက်လို့ရမလဲဆိုတာ ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်။

 

နမူနာအနေနဲ့ Drawing ဆိုပြီးရှာကြည့်တဲ့အခါ အထက်ပါပုံမှာ ပါတဲ့အတိုင်း ဘယ်မှာဖွင့်မယ် သူ့ရဲ့လင့်ကနေတဆင့် မူရင်းဆိုဒ်ကိုရောက်သွားမယ်ဆိုရင် သင်တန်းများအကြောင်း အသေးစိတ်ကို သိရှိနိုင်မယ်ဖြစ်ပါတယ်။ သို့ပါသော်လည်း အဲဒီအစီအစဉ်ဟာ နိုင်ငံသားများနှင့် အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့်ရထားသူများသာ (တကယ်တော့ အမြဲတမ်းမနေရပါဘူးဗျာ ၅နှစ်ထဲခွင့်ပြုတာပါ ဘုရားစူးရစေရဲ့) အဲဒီအစီအစဉ်မှာ အကြုံးဝင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့ နိုင်ငံခြားသားများအတွက်ကတော့ မူရင်းဈေးအတိုင်းပေးဆောင်ကာ တက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ သို့ပါသောကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မြန်မာများထဲမှ မတတ်သာ၍ နိုင်ငံသားပြောင်းလိုက်ရသူများ (နိုင်ငံကြီးသားအဖြစ်ကနေ ကျွန်းပိစိသားဖြစ်ရတာ ဘယ်သူဖြစ်ချင်ပါ့မလဲနော့)၊ အမြဲတမ်း ခဏနေထိုင်ခွင့်ရထားသူများ မနှေးအမြန် စာရင်းပေးလိုက်ကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုပါတယ်။ သြော် အဲဒီ SPUR အစီအစဉ်ကလဲ စင်ကာပူ စီးပွားပြန်ကောင်းလာပြီဖြစ်လို့ ဒီနှစ် နိုဝင်ဘာ ၃ဝ ရက်နေ့နောက်ဆုံးအဖြစ်နဲ့သာ အကြုံးဝင်တော့မှာဖြစ်လို့ နောင်နှစ်များမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး ဆိုတဲ့အကြောင်း ထပ်လောင်း သတိပေးလိုပါတယ်။

ှSPUR

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 8 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: , ,

]]> http://mrdba.info/2010/07/spa-%e1%80%99%e1%80%9f%e1%80%af%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-spur/feed/ 8 ရော်ဂျာဒီဘီ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%82%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%82%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/#comments Tue, 13 Jul 2010 16:04:16 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1107

မနှစ်ကဝန်ထမ်းများကို ရုံးမှာဆေးအလကားစစ်ပြီးတဲ့ အခါသမယအလွန်လောက်ကပေါ့ .. ကျမ်းမာရေးလိုက်စားဦးမှပါဆိုပြီး ဘလော့ရေးတာလျှော့တယ် အဆီအငန်လျှော့တယ်၊ အချိုရည်မသောက်ဖူး၊ အားကစားလုပ်မယ်ဆိုပြီး အားကစားအကျီင်္တွေ အရင်ဝယ်ပလိုက်တယ်၊ ဗမာပြည်က ဗမာတိုင်းရင်းဆေးတွေ အသည်းအသန်မှာပလိုက်တယ်၊ ကင်ပွန်းချည်ရည်ဟင်းကို ကျမ်းမာရေးမတိုးတက်သေးသ၍ ချက်ပေးစမ်းပါဆိုပြီး လှုတ်လှုတ်ခပ်ခပ်ဖြစ်သွားလိုက်ပါသေးတယ်။

သို့သော်လည်းပေါ့လေ လမ်းလျှောက်မယ်၊ ပြေးမယ်လို့ မည်သို့ပင်ကြုံးဝါးသော်လည်းပဲ ရုံးကပြန်ရောက်လျင်တော့ဖြင့် ကွန်ပျုတာရှေ့ ထပ်ရောက်တာပါဘဲ။ ဒီလိုနဲ့ ဟိုစပ်စပ်ဒီစပ်စပ် အားကစားလေးတွေ တောက်တိုမယ်ရ ထမင်းစားကောင်းရုံလုပ်နေတုန်း တစ်ရက်မှာ ရုံးကလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖိလစ်ပီနိုတစ်ယောက်က တင်းနစ်ကစားဖို့ အဖေါ်စပ်လာပါတယ်။ သူကတော့ တခြားအဖော်တွေနဲ့ ရုံးပိတ်ရက်တွေမှာ ရိုက်နေကြလို့ဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရုံးခေါင်မိုးပေါ်မှာလဲ လူမကစားတဲ့ တင်းနစ်ကွင်းရှိတာ သိထားလေတော့ ရုံးဆင်းချိန်ရိုက်ရအောင်လို့ အဖော်စပ်တာလဲ ပါမှာပါ။ နောက်ပြီးတော့ သူနဲ့ကျွန်တော်နဲ့က ဟိုးယခင်က ရံဖန်ရံခါဆိုသလို စားပွဲတင်တင်းနစ်ရိုက်ဖေါ်ရိုက်ဖက်ဆိုတော့ တင်းနစ်လဲ မင်းရိုက်ပါလားလို့ ဆွယ်တာပါ။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ အဖေသင်ပေးလို့ ရိုက်ဖူးပေမယ့် လောက်လောက်လားလား မတတ်မြောက်ခဲ့လေတော့ ခုလိုအချိန်ကြီးမှာ ပြန်စပြီးကစားဖို့ရာ စိတ်ထဲမရဲပါဘူး။ သို့သော်လည်း သူ့မှာလဲ ရိုက်စရာအဖော်မရှိတော့လေသလား မသိပါဘူး ဆက်ကာဆက်ကာ တိုက်တွန်းလာလေတော့ ရိုက်မကွဲ့ဆိုပြီးတော့ကာ လိုအပ်သော Gear တွေဝယ်ရပါတယ်။ (Gear လို့ဘာလို့ခေါ်လဲ မသိဘူးဗျ။)

ဒီလိုနဲ့ဘဲ ရုံးဆင်းချိန်ဆို တစ်ပါတ်မှာ ၂ရက်လောက် ကစားဖြစ်တယ်ဆိုပါတော့။ အစပိုင်းတော့ နှစ်ယောက်သား တောင်ရိုက်မြောက်ရိုက်နဲ့ အိပ်ထဲက ဘော်လုံး၃၀ကုန်သွားရင် လိုက်ကောက်လိုက်ကြနဲ့ လက်မတွေ့ဖြစ်နေကြတုန်းမှာ သူ့အဖေအလည်လာတယ်ဆိုလို့ ၂ယောက်ကနေ ၃ယောက်ဖြစ်အသွားမှာဘဲ ကျွန်တော်တို့ဟန်ကျသွားပါတယ်။ သူ့အဖေကလဲ ဟိုမှာ သင်တန်းတွေဘာတွေပေးတယ်ဆိုတာကိုးဗျ၊ သူရောက်မှ ကျွန်တော်တို့လဲ မှန်မှန်ပြန်ရိုက်ပေးမယ့်လူရောက်လာလို့ ဟန်ကျပန်ကျ လက်တွေတွေ့ရပါတယ်။

တစ်နေ့တစ်နေ့ ထမင်းစားချိန်ဆို Youtube ကနေ Roger Federer ရဲ့ရိုက်ပေါက်များ ..အဲလေ ရိုက်နည်းရိုက်ဟန်များဆိုတာတွေ ရှာကြည့်ကြပြီး မှတ်သားရ၊ ညနေကြတော့ ရိုက်ကြည့်ကြနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုရိုက်ရိုက် ဘော်လုံးဘယ်ရောက်ရောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြေးလွှားပြီး ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ကောင်းရုံနေရာလေး ပြန်ရောက်အောင် ပို့ပေးနေတာတော့ သူ့အဖေကြီးပါဘဲ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ထိချက်မှန်ရင် ဖုန်းခနဲဖြစ်လိုက် ထိချက်မမှန်ရင် ဖတ်ခနဲဖြစ်လိုက်နဲ့ တစ်နေ့တစ်နေ့ အင်တာနက်မှာ သင်ယူလိုက်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ညနေတွေပေါ့ဗျာ။

တစ်နေ့တစ်နေ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် မင်းရိုက်တာဘယ်လိုကောင်းတယ် ငါရိုက်တာဘာလိုသွားတယ်၊ စသဖြင့် တစ်လှည့်စီ အားပေးနေကြပြီဆိုရင်ဖြင့် အဖိုးကြီးဟာ ခပ်ပြံုးပြံုးကြီးလုပ်လို့နေပါတယ်။ ကိုယ့်ဖာသာလဲ ငါတို့လက်တက်တယ်ပေါ့၊ တခြားဌာနကလူတွေပါဖိတ်ပြီး တောနမန့်လေး ဘာလေးလုပ်ကြမယ်ပေါ့ စိတ်ကြီးတွေဝင်နေကြပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကောင်းဆုံးအချိန်များကို ကုန်ဆုံးစေမယ့်အချိန်ကိုရောက်လာပါတော့တယ်၊ အဖိုးကြီး ပြည်တော်ပြန်ဦးမယ်ဆိုပါတော့ တိုတိုပြောရရင်။ သူမပြန်ခင်မှာ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် တိုင်ပင်ထားတာက သူပြန်သွားရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် တစ်လှည့်စီ လေ့ကျင့်ဖို့လုပ်ကြမယ်ပေါ့။ အိမ်အပြန်လမ်းက ဘူတာနားမှာ တင်းနစ်လေ့ကျင့်ကွင်းကြီးတစ်ခုရှိတော့ ညနေတိုင် အဲဒီအနားရောက်ရင် နှစ်ယောက်သား အထဲကလူတွေ ဘယ်လိုရိုက်တယ် ဆရာကဘယ်လို ဘောလုံးပို့ပေးတယ်ဆိုတာတွေ မှတ်သားကြပါတယ်။

ကနေ့ဟာတော့ဖြင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ် နှစ်ယောက်တည်း ပြန်ကစားရတဲ့နေ့ပါ။ ပထမဆုံး ဟိုဖက်ဒီဖက်နေပြီး ကစားကြည့်တယ်၊ သူတစ်ချက်ကိုယ်တစ်ချက် ရိုက်ပြီးရင် ဘောလုံးလိုက်ကောက်ရတယ်၊ ပြီးပြန်ရိုက်တယ်၊ ပြန်ကောက်တယ်၊ ဒါနဲ့ တစ်လှည့်စီ ဘောလုံးပစ်ပေးမယ် လေ့ကျင့်သလိုရိုက်ကြမယ်လုပ်ကြပြန်တယ်၊ ဆရာတွေလို လက်မှမမှန်ကြသေးတဲ့လူတွေဆိုတော့ ဘောလုံးပစ်ပေးတာတောင် မမှန်ချင်တော့ ရိုက်ရတာ အဆင်မပြေပြန်ပါဘူး။ ဒါနဲ့တစ်ခါ အမှတ်နဲ့ ရိုက်ကြမကွာဆိုပြီးတော့ လုပ်ကြပြန်တယ်။ အမှတ်နဲ့ဆိုတော့ အမှတ်တက်ချင်တာနဲ့ လူဆီမပေး အကွက်ထိုးရိုက်ကြပြန်တော့ တစ်ယောက်တစ်ချက်စီရိုက်ပြီး တစ်မှတ်တက်သွားနဲ့ မရိုက်လိုက်ရဘဲ ပွဲပြီးကြပြန်ရော။ ဒီလိုနဲ့ဘဲ လက်တက်လာပြီလို့ အထင်ကြီးထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ရိုက်ကြည့်မှဘဲ ဘောကောက်မောပြန်ဖြစ်ရပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းနဲ့ငါနဲ့ ချွေးထွက်တာတစ်ခုအတွက်ဆိုရင်တော့ ကျမ်းမာရေးအရ အမြတ်ထွက်ပါသေးတယ်ကွာ ဆိုပြီးတော့သာ ဖြေကြရင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျမ်းမာရေးလှုပ်ရှားမှုများကို တင်ပြလိုက်ရပါပေတယ်။ (ဟမ်)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 15 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%82%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/feed/ 15 အိမ်ခန်းလွတ် ငှားရန်ရှိသည် http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba-%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ad/ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba-%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ad/#comments Sun, 11 Jul 2010 08:21:33 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1101

အိမ်ခန်း အငှားသမား လိုချင်လို့ပါခင်ဗျ။

ကျွန်တော်နေတဲ့အိမ်မှာ လင်မယားစုံတွဲ နေထိုင်ရန် အလို့ငှာ နှစ်ယောက်အိပ် KING SIZE ကုတင်+ မွေ့ယာ ပါပြီးသား Common ခန်း တစ်ခန်း အလွတ်ရှိနေသေးတဲ့ အပြင်၊ ကျန်ရှိသော common ခန်းတစ်ခန်းမှာ မိန်းခလေး တစ်ယောက် လွတ်နေသေးပါသဖြင့် အခန်းလိုအပ်နေသူများ ဆက်သွယ်နိုင်ကြပါတယ်။ အခန်းငှားခမှာ ၃၅၀ ကျသင့်မယ် ဖြစ်ပြီးတော့ တစ်ခန်းလျှင် နှစ်ဦးသာ နေထိုင်ရမယ်ဖြစ်ပါတယ်။ လင်မယားစုံတွဲနေနိုင်သော အခန်းမှာ ယခုချက်ချင်း နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီးတော့ မိန်းခလေး တစ်ဦးလွတ်သော အခန်းမှာလဲ ချက်ချင်း နေနိုင်မည် ဖြစ်ပါတယ်။ ဇူလိုင်လကုန်တွင်တော့ မိန်းခလေးတစ်ဦးလက်ရှိနေထိုင်သော အခန်းမှာလဲ အိမ်ပြောင်းဦးမည်ဖြစ်၍ လူလွတ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအခန်းတွင် ယောကျာ်းလေး ၂ဦး (သို့) မိန်းခလေး ၂ ဦး နေနိုင်မယ် ဖြစ်ပါတယ်။

အိမ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အိမ်ရှေ့ခန်း တစ်ခုပါရှိ၍ လူ၆ယောက်တစ်ချိန်ထဲ တစ်ပြိုင်ထဲ ထမင်းအတူစားနိုင်သော စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင် အပြည့်အစုံပါသော ထမင်းစားခန်း တစ်ခန်း၊ လူနှစ်ဦး ပြိုင်တူ ချက်ပြုတ်နိုင်သော မီးဖိုဆောင်တစ်ခု၊ အဝတ်လျှော် အဝတ်လှန်း လုပ်နိုင်သော အခန်းငယ်တစ်ခု၊ ဘုံရေချိုးခန်း+အိမ်သာတွဲရက်တစ်ခန်း၊ မာစတာခန်းတစ်ခန်း (လက်ရှိ အိမ်သူကြီးနေထိုင်) ပုံမှန် အိပ်ခန်း ၂ ခန်းပါသော အိမ်ကျယ် ဖြစ်ပါသည်။

စိတ်တိုင်းကျ ချက်ပြုတ်စားသောက်နိုင်ပြီးတော့ အဲယားကွန်း စိတ်ကြိုက်အသုံးပြုနိုင်မယ် ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့အတွက်ကြောင့် PUB မှာ လကုန်လျှင် အိမ်ရှိလူများနှင့် အချိုးကျ ပေးဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပြီးတော့၊ အင်တာနက်နှင့် အိမ်ဖုန်းမှာ အလကား အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်ပါတယ်။ ရေမီးကို ချွေတာသူမျိုးဖြစ်လျှင် အင်မတန်ပင် ဝမ်းသာအဲလှဲ ကြိုဆိုမည်ဖြစ်ပါသည်။ (အကြောင်းမှာ စင်ကာပူရောက် လူတော်တော်များများမှာ အင်မတန်အေးသော မြန်မာပြည်မှ လာသော သူများဖြစ်သောကြောင့် ယခုလိုပူလောင်သော စင်ကာပူရောက်သောအခါ အဲယားကွန်းကို အနွေးထည်ဝတ်ကာ၊ စောင်ခေါင်းမီးခြုံကာ အသုံးပြု၍ ထိုအခန်းမှာ ထွက်သောအခါ ရေချိူးရန်အလို့ငှာ Heater ကိုသုံးကြလေသည်။)

အိိမ်ရှင်မှာ အထူးသဘောကောင်း၊ အေးဆေးစွာ နေတတ်သူဖြစ်လို့ နားအေးပါးအေး နေမည့်သူများကိုသာ အထူးလိုလားသူဖြစ်ပြီးတော့၊ စပေါ်တစ်လစာ ကြိုတင်ပေးရမည် မဟုတ်ပါ။ ရံဖန်ရံခါ အိမ်ရှင်မှ အထူးစမ်းသပ် ချက်ပြုတ် လုပ်ကိုင်သော ဗမာစာ၊ ရခိုင်စာ၊ ကုလားစာ၊ ဥရောပစာများကို ကျွေးမွေးဦးမှာ ဖြစ်လို့ ငြင်းပယ်လျှင်ပင် စိတ်ဆိုးမည့်သူများဖြစ်ကြပေသည်။ သို့ပါသော်လည်း သဘောကောင်း၏ အလိုတော့ မလိုက်ပါဆိုသည့် လူများဖြစ်ကြပေသေးသည် ဖြစ်၍၊ စည်းနှင့်ကမ်းနှင့် နေထိုင်နိုင်မည့် သူများကိုသာ မျှော်လင့်နေသော သူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးစိတ် တစ်ဦးမသိခင်ကာလတွင် သည်းခံနေရမည်ကို လက်ခံသော အိမ်ရှင်များ ဖြစ်ကြ၍ အထူးစိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ မိသားစု ညီအစ်ကို မောင်နှမများလို တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလိုက်သိကာ ၊ သည်းခံဖေးမ ပျော်ရွှင်စွာ နေနိုင်မည်ဆိုလျှင်တော့ အထူးပင် ဝမ်းမြောက်ကြမည့် သူများပင်ဖြစ်ပေသည်။

Admiralty MRT နှင့် ၅ မိနစ် လမ်းလျှောက်လျှင် ရောက်နိုင်မည့် နေရာ (BLK 727 Woodlands Circle, Singapore 730727) ဖြစ်ပြီးတော့ စျေးနီး ကျောင်းနီး ကားမှတ်တိုင် အိမ်အောက်တွင်ရှိ၍၊ ဟော်ကာစင်တာနှင့်လည်းနီးကာ၊ ငွေထုတ်စက်မှာလည်း နီးကပ်လွယ်ကူလွန်း၍ ခဏခဏမထုတ်မိစေရန် မိမိကိုယ်ကို ထိမ်းသိမ်းနိုင်ရန် အထူးသတိပေးလိုလှပေသည်။ ဓါတ်လှေကားမှာ အထပ်တိိုင်းတွင်ရပ်သော ပုံစံဖြစ်၍ အိမ်ရွှေ့အိမ်ပြောင်း လွယ်ကူမည်ဆိုသည်ကို ပူပင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် ဓါတ်လှေကားတွင်းတွင် ကင်မရာ တတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဓါတ်လှေကားထဲတွင် တောင်တောင်အီအီလုပ်ရန်တော့ စိတ်မကူးပါနှင့်။ (ဟမ်)

ထိုသို့ ထိုသို့ အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီ၍ မိမိ၏ ရုံး ကျောင်း သွားရန် အဆင်ပြေမည်ဆိုလျှင်တော့ ..
ဆက်သွယ်ရန် တယ်လီဖုန်း နံပါတ် ၈၁၁၈ ရ၉၆၁ သို့ ယခုအမြန်ပင် ဆက်သွယ်လိုက်ပါလို့ ကြော်ငြာမောင်းခတ်လိုက်ရပါတော့တယ် ခင်ဗျား။

စက်ရပ်သတင်း၊(11 July 5:30pm) ယခုလို ကြော်ငြာနေစဉ် အတွင်းမှာဘဲ အင်မတန်စေ့စပ်သေချာ၍ ဥပဓိရုပ် ရှင်းသန့်တည်ကြည်သော မိန်းခလေးနှစ်ဦးမှ ယခုလကုန်တွင် လာရောက်နေထိုင်ပါ့မည့်အကြောင်း၊ အိမ်တိုင်ယာရောက် လာရောက်ကြည့်ရှု၊ စရံသတ်သွားပြီဖြစ်လို့ လင်မယားစုံတွဲ၊ (သို့) တစ်ခန်းလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းနေလိုသူများအတွက်သာ KING SIZE ကုတင်ကြီးက မျက်စပစ်နေပါသည့်အကြောင်းနှင့် မနှေးအမြန်ယခုပင် လာရောက် ကြည့်ရှုလိုက်ပါလို့ သတင်းပေးရင်း ညစာအတွက် ဟင်းနွှေးလိုက်ပါဦးမယ်ခင်ဗျာ .. ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 33 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba-%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%9b%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%9b%e1%80%be%e1%80%ad/feed/ 33 ကြင်ဖော်​ကြင်​ဖက် http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%80%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%80%e1%80%ba/#comments Fri, 09 Jul 2010 13:44:37 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1097

အသွင်တူ ၏ မ​တူ​၏​လို့ မေး​လာ​ကြ​ရင်​တော့ အသွင်တူ​လို့​လဲ အိမ်ထောင်​ဖက်​ဖြစ်​နိုင်​သ​လို မ​တူ​တဲ့​အသွင်​များ​ကြောင့်​လဲ တစ်​ဦး​ကို​တစ်​ဦး စိတ်ဝင်စား​မှု ပိုမို​များပြား​စေ​နိုင်​ပါ​တယ်။ ကျွန်တော်​တို့​နှစ်​ယောက်​မှာ​လဲ တူညီ​တဲ့​အကျင့်​စရိုက်​ကလေး​တွေ​ရှိ​သ​လို မ​တူညီ​ကွဲပြား​တဲ့ အကျင့်​စရိုက်​ကလေး​တွေ​လဲ ရှိ​ကြ​ပါ​တယ်။

ကျွန်တော် တို့​နှစ်​ယောက်​စလုံး ကိုယ့်​မိသား​စု​တွေ​မှာ အငယ်​ဆုံး​တွေ​ဖြစ်​ကြ​ပါ​တယ်။ ဒါ​ကြောင့်​မို့ အကြောင်း​တိုက်ဆိုင်​လာ​တိုင်း​မှာ အနိုင်​ယူ​ချင်​စိတ်​ကလေး​တွေ ရှိ​နေ​ပါ​သေး​တယ်။ အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်ကျ​ခါ​စ​မှာ ကျွန်တော်​တို့ အမြဲ​တမ်း တ​ကျက်​ကျက် ရန်​ဖြစ်​ကြ​ပါ​တယ်။ ဖြစ်​လိုက်​ရင်​လဲ ဘာ​မှ​မဟုတ်​တဲ့ ကိစ္စ​လေး တစ်​ခု​ကို အလျှော့​မ​ပေး​ကြ​ဘဲ အနိုင်​ယူ​ချင်​ကြ​တာ​ကြောင့် ဖြစ်​ရ​တာ​များ​ပါ​တယ်။ အိမ်ထောင်​သက်​ကြာ​လာ​တာ​နဲ့​အမျှ အဲ​ဒီ​စကား​များ ရန်​ဖြစ်​ရ​တဲ့ ကိစ္စ​ကို အပို​အလုပ်​လို့ မြင်​လာ​တဲ့​အတွက် တတ်နိုင်​သ​မျှ ရန်​မ​ဖြစ်​ရအောင် နှစ်​ဖက်​လုံး​ထိမ်း​ကြ​ပါ​တယ်။

အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်​က စိတ်တို​စိတ်ဆတ်​လွယ်​တဲ့​သူ​ဖြစ်​လို့ ကျွန်တော်​က​သာ အရင်​စိတ်​မ​တို​ဖြစ်​အောင် ထိမ်း​ရ​တာ​များ​ပါ​တယ်။ သူ​ကတော့ တစ်​ခု⁠ခု​ဆို မှား​ရင် ဝန်​မ​ခံ​တတ်​ပါ​ဘူး၊ သူ​ရဲ့ သူ​မှား​သွား​ကြောင်း အသိ​အမှတ်ပြု လက်ခံ​တဲ့​အနေ​နဲ့ ကျွန်တော်​စိတ်တို​လို့ တ​တွတ်⁠တွတ်​ပြော​နေ​ရင် ငြိမ်​ခံ​နေ​တဲ့​နည်း​နဲ့ သူ​က​ထိမ်း​သွား​ပါ​တယ်။ ကျွန်တော်​က စိတ်တို​လွယ်​ပေ​မယ့် ပြီး​သွား​တဲ့​အခါ​မှာ စိတ်​ထဲ​မ​ကျန်​တော့​လို့ တစ်​ခါ​တစ်​လေ သူ​များ​နဲ့ အဆင်​မ​ပြေ​ဖြစ်​လို့ ပြောဆို​ပြီး​ကြ​ရင် ငါ​ပြော​တာ လွန်သွား​သလား​ဆို​ပြီး အမြဲ​ပြန်​တွေး​တတ်​တဲ့​လူ​ပါ။ သူ​ကတော့ စိတ်တို​ခဲ​ပြီး​တော့ စိတ်​ထဲ​အဆင်​မ​ပြေ​တာ ရှိ​လို့​ကတော့ ဖွဲ့​နွဲ့​ပြီး ရန်တွေ့​တတ်​တဲ့​လူ​မျိုး​ပါ။ စည်​ကာ​ပတ်​ကုံး ရှေး​ဟောင်း​နှောင်း​ဖြစ်​တွေ ပြန်ဖော်​တတ်​ပြီး​တော့ တဖက်​သား​ကို ပြန်လှန်​လို့​မ​ရအောင် ဖွဲ့⁠ဖွဲ့​နွဲ့​နွဲ့ ပြောဆို​တတ်​ပါ​တယ်။ သူ​စိတ်ကုန်​တယ်​ဆို​ရင်​တော့ တစ်​လုံး​မှ ပြန်​မ​ပြော​ဘဲ မှင်​သေ⁠သေ​အကြည့်​နဲ့ ပြန်​ကြည့်​နေ​တတ်​တာ သူ​အကျင့်ပါ။ သူ​စိတ်ကုန်​သွား​ရင်​တော့ အဲ​ဒီ​လူ​ကို ဘယ်​တော့​မှ မိတ်ဆွေ​အဖြစ် ပြန်​မ​ဖွဲ့​တော့​တတ်​တဲ့​လူ​မျိုး​ပါ။ ကျွန်တော်​ကတော့ အမှတ်​မ​ရှိ လမ်း​မှာ​တွေ့​ရင် အနဲ​ဆုံး ပြုံး​ပြ နှုတ်ဆက်​တတ်​သေး​တာ​ပါ။

စိတ်တို လွယ်​သူ​က ကျွန်တော်​ဖြစ်​ပေ​မယ့် အိမ်​မှာ ဟာ​သ​အများ​ဆုံး​ပြော​တတ်​သူ​က​လဲ ကျွန်တော်​ဘဲ ဖြစ်​နေ​ပြန်​ပါ​တယ်။ စကား​အများ​ဆုံး​လူ​က သူ​ဖြစ်​နေ​တတ်​ပြီး​တော့ သူ​ပြော​သ​မျှ အင်း​ခတ်​ပြီး နားထောင်​ရ​သူ​က ကျွန်တော်​ပါ။ တစ်​နေ့​တစ်​နေ့ ရုံး​က​ပြန်​ရောက်​ရင် တစ်​နေ့​တာ ရုံး​က အတွေ့​အကြုံ​တွေ ပြော​ပြ​တတ်​တာ​ဟာ​လဲ သူ့​အကျင့်ပါ​ဘဲ။ သူ့​ရုံး​ကလူ​တွေ​ကို လူ​သာ မ​မြင်​ဘူး​တာ နာမည်​တွေ​တော့ အမြဲ​အလွတ်​ရ​နေ​ပါ​ပြီ။ ကျွန်တော်​နဲ့ ပေါင်း​ပြီး​တဲ့​နောက်​မှာ သူ့​ရဲ့ ဟာ​သ​ဥာဏ်​ဟာ တိုးတက်​လာ​တယ်​လို့ ပြော​လို့​ရ​ပါ​တယ်။ 

သူ့ မှာ လက်ချိုး​ရေ​လို့​ရ​တဲ့ မိတ်ဆွေ​ရင်း​တစ်​ချို့​သာ​ရှိ​ပြီး (ကျွန်တော်​နဲ့ ပါတ်​သက်​ပြီး​သိ​တာ​က​လွဲ​ရင်) ကျွန်တော့်​မှာ​တော့ လူ​တောင်​မ​မြင်​ဖူး​သေး​တဲ့ မိတ်ဆွေ​တွေ​အပါအဝင် မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်း​များ​ပါ​တယ်။ ကျွန်တော်​က ရွယ်​တူ​လဲ​ပေါင်း​သ​လို ငယ်​တဲ့​လူ​တွေ​နဲ့​လဲ အလွမ်း​သင့်​သေး​တဲ့​အတွက် အရွယ်​ပေါင်း​စုံ​နဲ့ ပေါင်း​တတ်​ပြီး​တော့ သူ​ကတော့ ကျွန်တော်​နဲ့ ပါတ်​သက်​ပြီး​မှ​သာ အသိမိတ်ဆွေ ထပ်​တိုး​ရ​တာ​များ​ပါ​တယ်။ သို့သော် အပေါင်းအသင်း​ကံ​ကြ​တော့ သူ​က ကျွန်တော့်​ထက်​ပို​ကောင်း​ပါ​တယ်။ သူ့​မှာ​ရှိ​တဲ့ လက်ချိုး​လို့​ရ​တဲ့ အရေအတွက်​မိတ်ဆွေ​ရင်း​ဆို​တာ​ဟာ သူ​နဲ့​ခု​ချိန်​အထိ မိတ်​မ​ပျက်​ကြ​သ​လို ဒုက္ခ​ပေး​တယ်​လို့​လဲ တစ်​ခါ​မှ​မ​ကြား​ဖူး မ​ရှိ​ဖူး​ပါ​ဘူး။ ကျွန်တော့်​မှာ​တော့ ကျွန်တော့်​ဇာတ်​လမ်း​များ​ဟာ သူ့​အတွက် အမြဲ​ရသ အမျိုး​မျိုး​ပေး​တတ်​ပါ​တယ်။

ကျွန်တော်ဟာ တစ်​ခု⁠ခု​ဆို ထိခိုက်​ရှ​တ​လွယ်​တတ်​သ​လောက် သူ​ကတော့ အသည်း​မာ​တယ်​လို့ ပြော​ရ​မ​လို​ပါ​ဘဲ။ စိတ်​ထဲ​ဘာ​မှ ကြာရှည်​မ​ထား​တတ်​တဲ့​လူ​မျိုး​ပါ။ အလုပ်​မှာ​ရုံး​မှာ တက်​နင်း​ပြီး ကျော်​ခွ​တက်​ချင်​တဲ့​လူ​မျိုး​တွေ​နဲ့ ကြုံ​ရ​ရင် ကျွန်တော်​က လုပ်ရက်​ကြံ​ရက်​လေ​ချင်း​လို့ ဝမ်းနည်း​နေ​တတ်​ပေ​မယ့် သူ​ကတော့ အဲ​လို​မ​ဖြစ်​အောင်​နေ​တတ်​သူ​ပါ။ ရံ​ဖန်​ရံ​ခါ ကျွန်တော့်​ကို​တောင် အကြံပေး​တတ်​ပါ​သေး​တယ်။ ဥ​လဲ​ဥ တွန်​လဲ​တွန် ဆို​တာ သူ့​ရဲ့ လက်သုံး​စကား​တစ်​ခု​ပါ။

ကျွန်တော် တို့​နှစ်​ယောက်​စလုံး စည်း​စနစ်​သိပ်​ကြ​တဲ့​လူ​တွေ​တော့ မဟုတ်​ကြ​ပါ​ဘူး။ အရင်​လူ​လွတ်​တုန်း​က သူ​ဘယ်​လို​ဖြစ်​သန်း​လာ​တယ် မ​သိ​ရ​ပေ​မယ့် အိမ်ထောင်ကျ​တဲ့ အခါ​မှာ​တော့ အိမ်ထောင်​ဦးစီး​ဆို​ပြီး ကျွန်တော့်​ကို​သာ ဦးစီး​ခိုင်း​ပါ​တော့​တယ်။ စာ​ရွက်​စာ​တမ်း သိမ်​ဆည်း​တာ ရှာဖွေ​တာ​က​အစ ကျွန်တော့်​တာဝန်​ပါ။ စည်း​စနစ်​မ​ကျ​တဲ့ ကျွန်တော်​က အသိမ်း​အဆည်း​မှား​ရင်​တော့ သူ့​ဆီ​က​အကူအညီ မ​ရတတ်​ပါ​ဘူး။ စိတ်​အေးအေး​ထား​ရှာ​ပေါ့ ဆို​တာ​လောက် အား​ပေးဖေါ်​ရ​လို့ ကြံဖန်​ကျေးဇူးတင်​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ ကျွန်တော့်​ရဲ့ လက်သုံး​စကား​က ပစ္စည်း​တစ်​ခု တစ်​နေရာ​ရာ​မှာ ကျနေ​ရင် ပြန်​မ​ကောက်​ထား​ပါ​ဘူး။ နေရာ​မှတ်ထား​တယ်​လို့ ပြော​တတ်​ပါ​တယ်။ ပြော​တဲ့​အတိုင်း​ဘဲ အဲ​ဒီ​ပစ္စည်း​လို​ပြီ​ဆို အဲ​ဒီကျ​နေ​တဲ့ နေရာ​ကို ချက်ချင်း​မှတ်မိ​ပါ​တယ်။ တစ်​ယောက်⁠ယောက်​က နေရာ​ရွှေ့​မ​ထား​လို့​ကတော့ ပြန်​ရှာ​တွေ့​ပါ​တယ်။ ဖုန်​လေး​ဘာ​လေး​သုတ်​ပြီး လို​ရာ​သုံး​တော့​ပေါ့။ တစ်​ခါ​တစ်​လေ သူ​အိမ်​ရှင်း​လို့ နေရာ​တွေ​လွဲ​ကုန်​ရင်​တော့ ရှာ​ရ​ခက်​ပါ​ပြီ။ အဲ​ဒါ​ကြောင့်​လဲ သူ​အိမ်​ရှင်း​ရင် ကျွန်တော်​ပါ​ရ​ပါ​တယ်။ ကူညီ​လုပ်​ပေး​ဖို့​မဟုတ်​ပါ​ဘူး သူ​မေး​တဲ့ ဒီ​ဟာ​လေး လွှတ်​ပစ်​ရ​မ​လား၊ ဘယ်​နေရာ​ရွှေ့​ရ​မ​လဲ စ​တာ​တွေ ဖြေ​ပေး​ဖို့​ပါ။ ဒါ​မှ ကျွန်တော်​လဲ ပစ္စည်း​ရဲ့​နေရာ​သစ်​ကို ပြန်​မှတ်​နိုင်​မယ်​လေ။ .. :P

အစားအသောက် မှာ ကျွန်တော့်​အတွက် ကြိုက်​တာ​ရယ် ပို​ကြိုက်​တာ​ရယ် နှစ်​မျိုး​သာ​ရှိ​ပြီး သူ​ကတော့ တော်တော်​အစား​ရွေး​ပါ​တယ်။ သူ့​ကို​အစမ်း​ကျွေး​ကြည့်​တာ​တွေ​မှာ သူမ​ကြိုက်​လို့​ကတော့ နှမြော​တာ​နဲ့ ကျွန်တော်​ချည်း စား​ရ​တာ​ပါ​ဘဲ။ သူ​က အိမ်​ထမင်း​အိမ်​ဟင်း​သာ ခုံမင်​လွန်း​သူ​ဖြစ်​ပြီး​တော့ ကျွန်တော်​ကတော့ ဘယ်​မှာ​ကြုံ​ကြုံစား​တတ်​သူ၊ စား​ချင်​သူ​ပါ။ မ​ကြုံ⁠ကြုံ​အောင်​လဲ တောင်း​ဆို​တတ်​ပါ​တယ်။ အပြင်​မှာ​စား​ရင်​တော့ သူ​စား​နိုင်​တာ တစ်​မျိုး​နှစ်​မျိုး​ထက်​ပို​ပြီး ရှာဖွေ​မ​စား​တတ်​ပေ​မယ့် ကျွန်တော်​ကတော့ အကုန်​စမ်း သပ်​စား​သောက်​တတ်​ပါ​တယ်။ ယေဘူယျ​ကြည့်​ရင် သူ​က စိစစ်​နှမြော​တတ်​သ​လို​ရှိ​ပေ​မယ့် ကျွန်တော်​ကတော့ လက်​ဖွာ​တတ်​တဲ့ အမျိုး​ပါ။ အရင်​က​ဆို မြန်မာ​ပြည်​က အလုပ်​လာ​ရှာ​တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်​ယောက်​ယောက် ရောက်​နေ​ပြီ​ဆို အမြဲ​အပြင်​မှာ ထ​မင်းခေါ်ခေါ်​ကျွေး​တတ်​တာ ကျွန်တော်​ပါ။ သို့သော် ကျွန်တော်​ကျွေးမွေး​နေ​တာ​ကို တား​မ​ရ​လို့​သာ ကြည့်​နေ​ရ​ပေ​မယ့် ကျွန်တော်​က ကျွေး​ပြီး⁠ပြီး​တာ ဖြစ်​ပေ​မယ့် ကြုံ​ရင်​ကြုံ​သ​လို ကျွန်တော်​က မိတ်ဆွေ​တွေ​ကို အဲ​လို​ကျွေးမွေး ဂရုစိုက်​တတ်​တယ်​ဆို​တဲ့ အကြောင်း​ကို မ​မော​မ​ပန်း ပြော​တတ်​တာ​က သူ​ပါ။ ကျွန်တော့်​မှာ တစ်​ခါ​တစ်​လေ မ​နေ​တတ်​လို့ ဟန့်​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ သူ​က​လဲ ဖွဲ့​နွဲ့​ပြော​တတ်​တဲ့​သူမ​ဟုတ်​လား .. စဉ်းစား​သာ​ကြည့်ပါ​လေ။

သို့ သော်လည်း အလှု​အတန်း​လို​ဟာ​မျိုး​မှာ​ကြ​တော့ လက်​တွန့်​နေ​တတ်​တဲ့​သူ မဟုတ်​ပါ​ဘူး။ အဲ​ဒီ​နေရာ​မှာ​တော့ နှစ်​ယောက်​စလုံး လက်​ညီ​ကြ​ပါ​တယ်။ သူ​က အလှု​မှတ်တမ်း​စာအုပ်​ကလေး​တစ်​အုပ်​လုပ်​ပြီး ကျွန်တော်​တို့ ရံ​ဖန်​ရံ​ခါ စိတ်ညှို​နွမ်း​နေ​တဲ့ အခါ​မျိုး​မယ် အဲ​ဒီ​အလှု​မှတ်တမ်း​လေး​တွေ ဖတ်⁠ဖတ်​ကြည့်​ကြ​ပြီး စိတ်​ကြည်လင်​အောင် လုပ်​ယူ​တတ်​ကြ​ပါ​တယ်။

ကျွန်တော် က လူ​ပေါင်း​စုံ အရွယ်​ပေါင်း​စုံ​နဲ့ ပေါင်း​တဲ့​အတွက် ခေတ်​မှီ​တယ်​လို့ ပြော​လို့​ရ​ပေ​မယ့် သူ​ကတော့ နဲ⁠နဲ​ရိုး​ပါ​တယ်။ ပွင့်​ပွင့်လင်း​လင်း​ပြော​ရ​ရင် ခေတ်​မ​မှီ​ဘူး​ပေါ့။ သို့သော်​လည်း ကျွန်တော်​က အိမ်​မှာ အမြဲ​ပြော​ပြ​တတ်​တဲ့​အတွက် လိုက်​လို့​မှီ​နေ​ပါ​သေး​တယ်။ ကျွန်တော်​ကတော့ ဘာ​ဖြစ်​ဖြစ် ဖတ်​တတ်​ပြီး မေ့​လွယ်​ပျောက်​လွယ်​ပေ​မယ့် သူ​ကတော့​ဖတ်​ပြီး​ရင် သတိရ​နေ​တတ်​သူ​ပါ။ ကျွန်တော်​ဖတ်​ရ​မှာ ပျင်း​တဲ့​ဟာ​မျိုး​တွေ​ဆို သူ့​ဖတ်​ခိုင်း​ပြီး ပြန်​နားထောင်​ရ​တာ ကြိုက်​ပါ​တယ်။ သူ​က​လဲ ပြော​စရာ​ရှာ​နေ​တဲ့​သူ​ဆို​တော့ အကိုက်​ပါ​ဘဲ။ အင်​တာ​နက်​က မြန်မာ​ပြည်​ဆိုင်​ရာ​သ​တင်း​တွေ​ဆို သူ​ပြော​ပြတာ​ကို နားထောင်​ရ​တာ များ​ပါ​တယ်။ တစ်​ခါ​တစ်​လေ​တော့​လဲ ကျွန်တော်​ဖတ်​ပြီး​သား ဖြစ်​နေ​ပေ​မယ့် သူ​က​အခု​မှ​ဖတ်​လာ​ဖြစ်​လို့ အားတက်သရော ပြော​ပြတာ​မျိုးရှိ​တတ်သော်​လည်း နောင်​ပြော​မ​ပြ​တော့​မှာ စိုး​လို့ ဘာ​မှ​မ​သိ​သေး​သ​ရောင် နားထောင်​ပေး​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ သို့သော်​လည်း ဖွဲ့​နွဲ့​နေ​လို့ တစ်​ခါ​တစ်​ရံ လိုရင်း​ရောက်​အောင် စကား​ထောက်​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ အဲ​လို​စကား​ဖြတ်​ပြီ​ဆို​ရင်​တော့ ပြော​ရ​တာ အရသာ​မ​ရှိ​လိုက်​တာ​လို့ အမြဲ​ပြော​တတ်​ပါ​တယ်။

ကျွန်တော် သာ​လျှင် သူ့​ရဲ့​ဖက်​ရှင်​ဒီ​ဇိုင်း​နာ​ဖြစ်​တယ်​ဆို​ရင် အံ့​ဩော​ကြ​ပါ​လိမ့်​မယ်။ တစ်​သက်​လုံး သူ့​အမ​တွေ​ဆင်​တာ​ကို ဝတ်​လာ​တတ်​တဲ့​သူ​ဟာ ကျွန်တော်​နဲ့​ရ​တော့ အဝတ်​အစား​ဝယ်​ရင် ကျွန်တော့်​မျက်စိ​နဲ့ ကြည့်​လို့​လိုက်​တာ​မှ ဝယ်​ဖြစ်​ရာ​က​နေ သူ​ဖာ​သာ အဝတ်​အစား​ဝယ်​ဖို့ မ​ယုံ​ရဲ​တော့​ပါ​ဘူး။ ဝယ်​ရင်​လဲ ကျွန်တော်​ကြိုက်​တတ်​တာ​မျိုး​ကို​သာ ဝယ်​တတ်​လို့ အဆင်​ဆန်း၊ ပုံစံ​ဆန်း​ဆို​ရင် သူ​က မ​ကြည့်​တတ်​တော့​ပါ​ဘူး။ သို့သော်​လဲ​ပေါ့​လေ .. ကျွန်တော်​က မြင်​သ​မျှ​အကုန်​ကြည့်​တတ် .. အဲ​လေ လူ​ငယ်​တွေ​နဲ့ ပေါင်း​နေ​တဲ့​သူ​ဆို​တော့ မိန်​ခ​လေး​တွေ ဝတ်​တာ​စား​တာ ကိုယ့်​မျက်စိ​ထဲ​သဘောကျ နှစ်ခြိုက်​တာ​တွေ့​ရင် သူ​နဲ့​များ​လိုက်​မ​လား​လို့ တွဲ⁠တွဲ​ကြည့်​တတ်​ပါ​တယ်။ လိုက်​မယ်​ထင်​တာ​တွေ​ကို​တော့ သူ့​ကို ဝယ်​ခိုင်း​တတ်​ပါ​တယ်။ ရံ​ဖန်​ရံ​ခါ​များ​ဆို သူ​ကတောင် မ​ဝတ်​ရဲ​သေး​ပါ​ဘူး။ အတင်း​မြှောက်​ပေး​ပြီး​ဝတ်​ခိုင်း​လို့ ဝတ်​တတ်​သွား​မှ သူ​ကြိုက်​တော့​တာ​ပါ။ ရှင်​ဒါ​တွေ​ဘယ်​လို ကြည့်​တတ်​နေ​သလဲ​လို့ စိတ်ကူး​ပေါက်​လို့​မေး​လာ​ရင်​တော့ ကြည့်​ကျက်​ဖြေ​ရ​တာ​ပေါ့​ဗျာ။

သီချင်းဆို ရင်​လဲ စိုး​စန္ဒာ​ထွန်း​လောက်​အထိ​သာ ခေတ်​အမှီ​ဆုံး ကြိုက်​တတ်​တဲ့​သူ​က "နင်​နောက်ကျ​ရင် နင့်​ကို​နမ်း​မယ် .. ငါ​နောက်ကျ​ရင် ငါ့ကို​နမ်း​ပါ.." လို့ ရေချိုး​ရင်း အော်​ဆို​တတ်​ရင် ရှင်​ဘာ​တွေ​ဆို​နေ​တာ​လဲ လို့​မေး​တတ်​ပါ​တယ်။ အငဲ​ရဲ့ ရောဂါ ဆို​တဲ့ သီချင်း ခေတ်​စား​တုန်း​က ရှင်​တို့​သီချင်း​တွေ​က​လဲ မ​ထိတ်​သာ မ​လန့်​သာ​ရှိ​လိုက်​တာ နိမိတ်​မ​ရှိ န​မာ​မ​ရှိ​လို့ ပြော​တတ်​သေး​ရဲ့။ ကျောင်း​တုန်း​က ခင်​မောင်​တိုး​သီချင်း​တွေ ကျွန်တော်​ဆို​တုန်း​ကတော့ အသံ​ကောင်း​တယ်​လို့ ပြော​ဖူး​တာ​လေး တစ်​ခု​ရှိ​လို့​သာ တော်​သေး​ရဲ့။

အိမ် မှာ အား​လို့ နားနားနေနေ​ရှိ​ရင် တရား​ခွေ​ဖွင့်​ပြီး နားထောင်​တတ်​တာ​တော့ နှစ်​ယောက်​လုံး အကြိုက်​တူ​ပါ​တယ်။ ဟို​က​ဒီ​က ဆရာတော်​တွေ စုဆောင်း​လာ​တတ်​တာ​လဲ သူ​ပါ​ဘဲ။ ဓမ္မ​ဒေါင်း​လုဒ်​ဒေါ့​ကွန်း​မှာ သူတော်တော်​များ​များ နားထောင်​ပြီး​သား​တွေ​ပါ။ ကျွန်တော်​က နားထောင်​တုန်း​သာ ခေါင်း​ထဲ​ဝင်​ပြီး အသိ​တစ်​ခု​ရ​ပေ​မယ့် သူ​က အမြဲ​မှတ်မိ​နေ​တတ်​တာ​မျိုး။ သူ​များ​ကို​တောင် ပြန်​ပြီး​တရားဟော​ခြင် ဟော​နေ​တတ်​သေး​တာ​ပါ။ ခင်မင်​တဲ့ ဘုန်းကြီး​တစ်ပါး​နဲ့ စကား​စ​မြည်​ပြောဆို​ဖြစ်​ရင် သူ​က​ချည်း ရှေ့က​ပြော⁠ပြော​သွား​လို့ ဘုန်းကြီး​ကတောင် လက်မြောက်​ရ​တဲ့​သူ​ပါ။ ဥပမာ ဘုန်းကြီး​က တရား​စခန်း​လေး ဝင်​ပါ​လား .. တစ်​ခါ​မှ မ​ဝင်​ဖူး​ဘူး ဆို​တာ​မျိုး အပြစ်တင်​စကားပြော​လာ​ရင် ဖုန်း⁠ဖုန်း​ရဲ့ တရား​ထိုင်​နေ​မှ​ချည်း ကုသိုလ်​ရ​တာ မဟုတ်​ပါ​ဘူး နှလုံးသား​မှာ ဘုရားတည်​ထား​ရင်၊ တ​ရားတော်​ကို အမြဲ​နှလုံးသွင်း​ထား​ရင်​လဲ ကို​သိုလ်​ရ​ပါ​တယ် ဘုရား​လို့ စည်​ကာ​ပါတ်​ကုံး ပြော​တတ်​တဲ့​သူ​မျိုး​ပါ။

သူ က ကျောင်း​တက်​တုန်း​က​လဲ ဆိုင်​ထမင်းစား​ပြီး ကျောင်း​ပြီး​လာ​တာ၊ အိမ်​မှာ​လဲ အမ​သုံး​ယောက်​ရှေ့က​ခံ​နေ​တော့ ချက်​ပြုတ်​ရေး​မှာ ဗလာ​သက်သက်​ပါ​ဘဲ။ အိမ်ထောင်ကျ​မှ ကျွန်တော့်​အမေ​ဆီ​က သင်​ရ​ပါ​တယ်။ အခု​ထိ​လဲ သူ​တတ်​ပြီး သူ​ကြိုက်​တဲ့ ဟင်း ၁​ဝ​မျိုး​လောက်​ကို ပါတ်​လည်​ရိုက်​ပြီး ချက်​လာ​တာ ဆယ်​စု​နှစ်​တစ်​စု ပြည့်​ပါ​တော့​မယ်။ ကျွန်တော်​ကတော့ ဟို​စပ်​စပ် ဒီ​စပ်​စပ် လျှောက်​စမ်း​တတ်​တဲ့​သူ​ဆို​တော့ စိတ်ပါ​ရင် အကုန်​လျှောက်ချက်​တတ်​ပါ​တယ်။ ခက်​တာ​က သူ​က အစား​ရွေး​တော့ ကျွန်တော်​ချက်​သ​မျှ အကုန်​မ​စား​နိုင်​ပါ​ဘူး။ ကျွန်တော့်​မှာ ချက်​မယ်​ဆို ဘယ်​သူ​စား​နိုင်​မ​လဲ အရင်​တွေး​ထား​ရ​တဲ့​လူ​ပါ။ အခု​လဲ ဒံ​ပေါက်​ဖေါက်​မ​လို့ စဉ်းစား​နေ​တာ ပြီး​ဘယ်​သူ​စား​ပေး​ပါ့​မ​လဲ တွေး​နေ​ရ​ပါ​သေး​တယ်။ သူ​ဟင်း​ချက်​ရင် ဘာ​လုပ်​နေ​မှန်း​မ​သိ ကြာ​တတ်​ပြီး​တော့ ကျွန်တော်​ဝင်​ကူ​မှ မြန်​တတ်​ပါ​တယ်။

အိမ်ထောင် ဖက်​တွေ​မှာ အသွင်​မ​တူ​ခြင်း​ကြောင့်​လဲ တစ်​ဦး​ကို​တစ်​ဦး မ​တူညီ​တဲ့ ရှု​ထောင့်​က​နေ ကူညီ​ဖေးမ​ထောက်ပံ့​နိုင်​ကြ​ပါ​တယ်။ အဓိက​ကတော့ နားလည်​ပေး​နိုင်​မှု​နဲ့ မေတ္တာ​တရား​ပါ​ဘဲ။

(ဒီ​မှာ ရပ်​မှ​ပါ​ဘဲ မဟုတ်​ရင် ရေး​စရာ​တွေ များ⁠များ​နိုင်​လွန်း။ တိ​ခနဲ ရပ်​လိုက်​ပါ​ကြောင်း။)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 35 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%80%e1%80%ba/feed/ 35 ထောပါတ်သီး လက်ဖျော် http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%91%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%91%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba/#comments Thu, 08 Jul 2010 14:13:14 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1089

ပျ​င​်း​တာများ​လာ​ေ​တာ့ ဖျ​င​်း​လာ​တ​ယ​်။ မေ​ရး​တာ​ြ​ကာ​လာ​ေ​တာ့ ေ​ရး​ဖို​့​မ​သွက်ဘူး​ြ​ဖ​စ​်ေ​န​တ​ယ​်။ ဒီ​ပိတ်ရက်မှာ အမ​သ​က​်ေ​ဝ တဂ်ထား​တာ​ေ​လး ေ​ရး​ရ​ဦး​မယ်ဆို​ေ​တာ့ လ​က​်ေ​သွး​ရ​င​်း ကေ​န​့​ညေ​န​ဖ​က​် လုပ်စား​ြ​ဖစ်တဲ့ ေ​ထာ​ပတ်သီး လ​က​်ဖျော​်ေ​လး ကို​တင်ဖို​့ စိတ်ကူး​ရ​သွား​ပါ​တ​ယ​်။ စင်ကာ​ပူ​မှာ​က ြ​မန်မာ​ြ​ပည်မှာ​လို ေ​ထာ​ပတ်သီး​ဖျော​်​ရ​ည​် လု​ပ​်ေ​ရာ​င​်း​တာ မေ​တွ​့​မိ​ဘူး။ ေ​နာ​က​်ြ​ပီး ေ​ထာ​ပတ်သီး​ေ​တွ ေ​တွ​့ေ​တာ့​လဲ အလုံး​ခ​ပ​်ေ​သး​ေ​သး​ဆို​ေ​တာ့ စား​ေ​ကာ​င​်း​မယ်လဲ မ​ထင်လို​့ တစ်ခါ​မှ မ​စား​ြ​က​ည​့်​မိ​ဘူး။ အေ​ြ​ကာ​င​်း​တိုက်ဆိုင်သွား​ေ​တာ့ တေ​န​့​က ဘုရား​တင်မယ်လို​့ စိတ်ကူး​ရြ​ပီး ေ​ထာ​ပတ်သီး သုံး​လုံး​ဝယ်လာ​လိုက်တ​ယ​်။

ဘုရားနှစ်ရက်တင်ပြီးေ​တာ့ အသီး​ကို လက်နဲ​့ သွား​ကို​င​်​ြ​က​ည​့်ြ​ပီး ဆွ​မ​်းေ​တာ​်​စွ​န​်​့​ကာ ဆန်ပုံး​ထဲ တစ်ရက်ထ​ည​့်​ထား​လို​က​်ေ​သး​တ​ယ​်။ ကေ​န​့​ညေ​န ရုံး​ကြ​ပ​န​်ေ​ရာက်တာ​နဲ​့ ဖျော​်​ရည်လုပ်ဖို​့ စို​င​်းြ​ပ​င​်း​ပါ​ေ​တာ့​တ​ယ​်။ ေ​ထာ​ပတ်သီး​ကို အလယ်ပို​င​်း​ကေ​န ဓါး​နဲ​့​ရစ်လှီး​လို​က​်ြ​ပီး ထက်ချ​မ​်းြ​ဖ​စ​်ေ​အာင်လု​ပ​် အသား​ေ​တွ ပ​န​်း​ကန်တစ်လုံး​ထဲ ြ​ခစ်ချ​လိုက်ပါ​တ​ယ​်။

က​ျွ​န​်ေ​တာ​်​ကေ​တာ့ နို​့​ဆီ​နဲ​နဲ သ​ြ​ကား​နဲ⁠နဲ​ထ​ည​့်ြ​ပီး အဆိ​မ​့်​အရသာ​ဖျော​်​ရ​တာ ြ​ကိ​ုက်ပါ​တ​ယ​်။ ဆိုင်မှာ​ဆို​ရ​င​်ေ​တာ့ စက်နဲ​့ဖျော​်​ရ​င​် အရ​ည​်ြ​ဖစ်ကုန်လို​့ က​ျွ​န​်ေ​တာ​်​က လ​က​်ဖျော​်​ကို ပို​ြ​ကိ​ုက်ပါ​တ​ယ​်။

ေ​ထာ​ပတ်သီး လ​က​်ဖျော​်​မှာ​ေ​တာ့ မေ​ြ​က​တေ​ြ​ကြ​ဖ​စ​်ေ​န​တဲ့ ေ​ထာ​ပတ်သီး အဖ​တ​်ေ​လး​ေ​တွ ဝါး​ရ​တာ​ကို နှစ်သက်လို​့​ပါ။ အဆိ​မ​့်​စားချင်ရ​င​် ေ​တာ​်ေ​တာ​်ေ​လး မှ​ည​့်​တဲ့​အထိ​ေ​စာ​င​့်​ရ​ပါ​တ​ယ​်။ ဒါ​ေ​ြ​ကာ​င​့် ဆန်ပုံး​ထဲ တစ်ရက်ထ​ည​့်​လိုက်တာ​ပါ။ ခပ်ဆတ်ဆတ်အ​ရ​သာမျိ​ုး​လိုချင်ရ​င​်ေ​တာ့ သ​ပ​်ပျော့​ေ​အာ​င​် ေ​စာ​င​့်​စရာ​မ​လို​ဘဲ စား​နိုင်ပါ​တ​ယ​်။ အဲ​ဒါ​ဆို​ရ​င​်ေ​တာ့ ပ​န​်း​ကန်ထဲ​မှာ ခေ​လာက်တဲ့ အချိန်မှာ လ​က​်ေ​ညာ​င​်း​တာ​ေ​ပါ့ဗျာ။ ဒါ​ေ​ပ​မ​ယ​့်​လဲ ဆ​တ​်ေ​တာ​က​်ေ​တာ​က​် အရသာ​ေ​လး​က​လဲ တစ်မျိ​ုးေ​ကာ​င​်းြ​ပန်တာ​ပါ​ဘဲ။

အား​လုံး သ​မေ​အာ​င​် ေ​မွှ​နှော​က​် ခေ​လာ​က​်ြ​ပီး​တဲ့ အခါ​မှာ​ေ​တာ့ ယခု​လို အင်မ​တန်စား​ေ​ကာ​င​်း​တဲ့ ေ​ထာ​ပတ်သီး လ​က​်ဖျော​်​တစ်ခွ​က​် ရ​လာ​ပါ​ေ​တာ့​တ​ယ​်။ ေ​ထာ​ပတ်သီး​ကို ယခု​လို အချိ​ု​အေ​န​နဲ​့​မ​ဟုတ်ဘဲ အသီး​အရွက်သုတ်စား​သ​လို စား​လို​့​လဲ ရေ​သး​ေ​ြ​ကာ​င​်း ေြ​ပာ​ြ​ပ​ြ​က​သြ​ဖ​င​့် မှတ်သား​ရ​ဘူး​ပါ​တ​ယ​်။ ေ​နာက်များ​မှ သုတ်စား​ြ​က​ည​့်​ပါ​ဦး​မ​ယ​်။

ဆေးဖက်ဝင် ထော​ပတ်သီး​အေ​ြ​ကာ​င​်း​ကို ဒီ​မှာ သွား​ဖ​တ​်​ြ​က​ည​့်နိုင်ပါ​တ​ယ​်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 10 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/07/%e1%80%91%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%b8-%e1%80%9c%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba/feed/ 10 Blog on mobile Edition http://mrdba.info/2010/06/blog-on-mobile-edition/ http://mrdba.info/2010/06/blog-on-mobile-edition/#comments Tue, 22 Jun 2010 15:09:31 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1081

စာမေရးတာလဲ ၾကာသြားေတာ့ ေရးရမွာလဲ လက္မသြက္တာနဲ႔ ၾကာသြားလိုက္တာဟာ အခုေတာ့ျပန္ျပီး ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ျပန္လုပ္လိုက္ပါဦးမယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားကလဲ ယိုးဒယားက ျပန္မေရာက္ေသးဘူးလားနဲ႔ ေျပာေနၾကေပမယ့္လဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ေတာင္ ကိုယ္သြားမလည္ျဖစ္တဲ့ ရက္ေတြေတာင္ရွိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘေလာ့ေလာကဆိုတာ သိုင္းေလာကထက္ ရက္စက္ပါတယ္။ စာမေရးဘူးလား ဟင့္အင္း လာမလည္ဘူးဆိုတဲ့ အမ်ိဳးပါ။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆို Follow လုပ္ထားတာပါ ဖ်က္ျပစ္ပါတယ္။ အနားယူတာလဲ ရက္ၾကာသြားျပီဆိုေတာ့ ျပန္စဦးမွပါဆိုျပီး စိတ္ကူးေနတာ ၾကာေနပါျပီ။ အနဲဆံုးေတာ့ ေရခဲတံုးခ်ည္းျမင္ေနရတဲ့ အျဖစ္ကေန ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ေအာင္ေပါ့။

စစျခင္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေၾကာ္ျငာပို႔စ္ကေလးနဲ႔ စလိုက္ပါ့မယ္။ ရံုးမွာလုပ္ေနတဲ့ စနစ္ေတြကို iPhone App အျဖစ္ ထပ္ေဆာင္းလုပ္ၾကမယ္လို႔ စကားဦးသမ္းလာတဲ့ေန႔ကေပါ့၊ လိုလိုမယ္မယ္ဆိုျပီး အင္တာနက္မွာ ေလွ်ာက္ရွာရာကေန wordpress မွာ mobile edition ရတယ္ဆိုတာနဲ႔ ျပစ္ထားတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ စမ္းၾကည့္ဦးမွပါဆိုျပီး စမ္းသပ္ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ plugin ေလးတစ္ခုပါဘဲ။ WordPress Mobile Edition ဆိုတာေလးကို သြင္းထားလိုက္ရံုပါဘဲ။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို Internet Browser ကေန ေရာက္လာရင္ ပံုမွန္ျမင္ေနၾက ပံုစံအတိုင္းျမင္ရျပီးေတာ့ Mobile devices တစ္ခုခု (ဥပမာ၊ ၊ iPhone, iPodTouch) ကေန အလည္ေရာက္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခုလိုျမင္ရတဲ့ အတိုင္း Mobile Edition ကို ျမင္ရမွာပါ။ အဲဒီ Plugin ထဲမွာလဲ ကိုယ့္ဘာသာ Configuration ထပ္လုပ္လို႔ ရပါေသးတယ္။ ဥပမာ အသံုးျပဳလာမယ့္ Mobile Device Model မ်ား၊ Mobile Browser Versions မ်ားကို ထပ္မံျဖည့္စြက္ေပးလို႔ ရပါေသးတယ္။

ဗမာလိုျမင္ရဖို႔ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း iPhone ဆိုရင္လဲ ျမန္မာစာ သံုးလို႔ရမွ (JailBreak လုပ္ထားျပီး ဗမာစာလံုးသြင္းထားမွ) စာလံုးေတြ ျမင္ရမွာပါ။ ကိုယ့္ဘာသာ စမ္းသပ္ျပီးေတာ့ မိုဘိုင္းေပၚေတာ့ရျပီ မင္းက စာေရာဆက္ေရးဦးမွာမုိ႔လားလို႔ေတာင္ ေမးျဖစ္ပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းတဲ့ေပါ့ေလ အမာခံ ပရိတ္သိတ္ၾကီးကေတာ့ ဆက္လက္အားေပးေနဦးမွာပါဘဲလို႔ အားတင္းရင္း အရာရာ မိုဘိုင္းလ္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ဒီဘီလဲ မိုဘိုင္းလ္ေပၚ ေရာက္သြားပါျပီ။

မိုဘိုင္းလ္ ဗားရွင္းဆိုေပမယ့္လဲ လိပ္စာကို မေျပာင္းထားပါဘူး။ ပံုမွန္လိပ္စာ mrdba.info ဆိုတာနဲ႔ ဘယ္မိုဘိုင္းလ္နဲ႔သံုးသလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမူတည္ျပီး ျပတဲ့ပံုစံေျပာင္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုနမူနာျပထားတဲ့ ပံုေတြကေတာ့ iPod Touch နဲ႔ စမ္းသပ္ထားတဲ့ ပံုေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ဆက္စဥ္းစားျဖစ္တာက အခုပို႔စ္ကိုေရးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြက Blogger (blogspot) ေပၚမွာ ဘေလာ့ေရးၾကတာဆိုေတာ့ သူတို႔အတြက္မ်ား ရွိႏိုင္မလားဆိုျပီး ရွာၾကည့္ပါတယ္။ ရွာေဖြေတြ႕သေလာက္ေတာ့ Template ေျပာင္းလိုက္ရင္ေတာ့ မိုဘိုင္းလ္ ေပၚမွာ ၾကည့္လို႔ရမယ့္ ဒီဇိုင္းေတြ ရွိေပမယ့္ WordPress လိုေတာ့ ႏွစ္မ်ိဳးတြဲၾကည့္လို႔ရတာ မေတြ႔ပါဘူး။ (ႏွစ္မ်ိဳးဆိုတာ ပံုမွန္ Browser ေပၚမွာေပၚတဲ့ ဒီဇိုင္းနဲ႔ Mobile Browser မွာေပၚတဲ့ ဒီဇိုင္းကို ဆိုလိုတာပါ။) iBlock Template ဆိုတာေလးတစ္ခုေတာ့ ရွာေတြ႔လို႔ စမ္းသပ္ၾကည့္ျဖစ္ပါေသးတယ္။ 

စာမေရးတာ ၾကာသြားတဲ့မိတ္ေဆြမ်ား အပ်င္းလဲေျပ ေခတ္လဲမွီ ျဖစ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လိုဘဲ ေလ်ာက္စမ္းသပ္ၾကပါဦီးလို႔ အတင္းတိုက္တြန္းလိုပါတယ္။

ခုရက္ပိုင္းမွာ ရံုးကမန္ေနဂ်ာ အေဒၚၾကီး ကေလးေတြေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သူ႕ကေလးေတြနဲ႔ မေလးရွား ခရီးသြားျပီမို႔လို႔ အခြင့္သာရင္ေတာ့ ရံုးကေန ဘေလာ့ပါဦးမယ္။ ေၾသာ္ဒါနဲ႔ ဒီမိုဘိုင္းလ္ ဗားရွင္းေလးကို စမ္းသပ္ျဖစ္ေတာ့ ရံုးမွာလဲ ျဖစ္ျပန္၊ iPod ကလဲပါမသြားေတာ့ မိတ္ေဆြေတြကိုလွမ္းျပီး သံုးခိုင္းရပါေသးတယ္။ ကူညီျပီး စမ္းသပ္ေပးတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရပါေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။ iPod မဟုတ္တဲ့ ဗားရွင္းလဲ စမ္းခ်င္ေသးတဲ့ အတြက္ တေလာကမွ ဖုန္းအသစ္လဲထားတဲ့ မိတ္ေဆြၾကီး TZA (နာမည္ပါသြားပဟ ေခတ္မေနာက္က်ရေအာင္ ထည့္ရတာ။) ကိုလဲ စမ္းသပ္ခိုင္းရတဲ့အတြက္ အေဆြေတာ္အားလဲ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားရင္းနဲ႔ ခဏနားပါဦးမယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 15 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/06/blog-on-mobile-edition/feed/ 15 ယိုးဒယား ၆ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%86/ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%86/#comments Thu, 04 Mar 2010 06:49:52 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1056

ဒီလိုနဲ့ လာကြိုတဲ့ကားရောက်တော့ ညနေဖက်ပွဲကိုနွဲဖို့ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ ခရီးဆက်ကြပါတယ်။ ကားထဲမှာ အလာတုန်းက လူနဲ့ကွက်တိ ချောင်ချောင်ချိချိထိုင်နိုင်ပေမယ့် ဈေးဝယ်အပြီးမှာတော့ သူသူကိုယ်ကိုယ် ပါလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါတင်ရတာကြောင့် အားလုံးတိုးဝှေ့ထိုင်ကြရပါတယ်။ လမ်းမှာတော့ ဘယ်သူကဘာရခဲ့တယ်၊ ဈေးဘယ်လောက်တန်တယ်၊ စသဖြင့် ပစ္စည်းချင်း ဈေးချင်းပြိုင်တဲ့ အသံတွေ ဆူညံနေပါတယ်။

မင်္ဂလာပွဲကျင်းပမယ့် ခမ်းမနေရာရောက်တော့ ရေခဲပန်းပုထုနေတဲ့ လူတစ်ယောက်နားမှာ လူတွေဝိုင်းအုံကြည့်နေတာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ရောက်သွားပါသေးတယ်။ အလယ်မှာ အသည်းပုံ ပုံကြမ်းဖော်ထားတာကလွဲလို့ ဘာပုံထွက်လာမယ်မှန်း မသိနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွေမျိုးတွေ စုံလာချိန်မှာတော့ လက်ဖွဲ့လက်ခံတဲ့ ကောင်တာတစ်ခု ဝင်ပေါက်နားမှာ ချပါတယ်၊ ကော်ဇောနီခင်းထားတဲ့ လျှောက်လမ်းနဘေးမှာတော့ ခုနက ထွင်းနေတဲ့ ရေခဲပန်းပုကို နေရာတကျ ချထားအပြီးမှာတော့ ….

ညပွဲကတော့ ကျွန်တော်တို့ မြင်ဖူးနေကျ ညစာဧည့်ခံပွဲ ပုံစံပါဘဲ။ သတို့သား သတို့သမီးက အနောက်တိုင်း မင်္ဂလာပွဲတက်ဝတ်စုံနဲ့ပါ။ မနက်က ချွေးတစ်လုံးလုံးနဲ့ လုံးပန်းခဲ့ကြတဲ့ ဆွေမျိုးတွေဟာ ညကျတော့ ဝတ်စုံပြည့်နဲ့ တချို့ကိုဆို မှတ်တောင် မမှတ်မိပါဘူး။ သို့သော် အမှတ်သညာကောင်းတဲ့ မိန်းခလေးများကတော့ ဒီလူဟာ မနက်တုန်းက ဘာဝတ်စုံဝတ်ပြီးတော့ ဘယ်လိုနေခဲ့တာ၊ ခုတော့ ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားလိုက်တာနဲ့ ပြောသံများကြားလို့သာ ကျွန်တော်လဲ မှတ်မိနိုင်တာပါ။ မနက်ပိုင်းက စိုစိုပြေပြေဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ကတော့ ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ပေါ့ဗျာ။

လူတွေစထိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ငါးမုန့်ကျော်တစ်ပွဲ အဆာပြေစားနေလို့ရအောင် ဝိုင်းတိုင်းမှာလာချပါတယ်၊ အအေးတည်တဲ့လူကလဲ မနက်ကပုံစံပါဘဲ တစ်ခွက်ကုန်တာနဲ့ နောက်တစ်ခွက် မေးမနေတော့ဘဲ လိုက်လိုက်ချတော့တာပါဘဲ။ ၇ခွက် ၈ခွက်လောက် သောက်ပြီးသွားတဲ့ အခါမှာတော့ လာမချတော့အောင် ခွက်ကို လုံးဝမသောက်ထဲ ထားလိုက်ရတဲ့ အထိပါဘဲ။ ကျွန်တော်တို့ စင်ကာပူကဧည့်သည်များ ဝိုင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ဆွေမျိုးများနဲ့ ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဧည့်သည်များ ဝိုင်းတွေမှာတော့ ဝီစကီပုလင်းတွေ တိုက်ကြပါတယ်။ ညပွဲမှာတော့ ဧည့်သည် တချို့လာတာ တွေ့ရပါတယ်။ လူတော်တော်စုံပြီဆိုတာနဲ့ သတို့သား သတို့သမီး ခမ်းမထဲကို ထွက်လာပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အင်္ဂလိပ် မင်္ဂလာလမ်းထွက်သီချင်းနဲ့ပေါ့။

သတို့သား သတို့သမီး စင်ပေါ်ရောက်တာနဲ့ အောက်မှာလဲ စားစရာတွေ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး လာချပေးပါပြီ။ ငါးမန်းတောင်ဟင်းချိုတစ်ပွဲ၊ ပေါက်စီ ကော်ပြန့် တစ်ပွဲ၊ ပုစွန်ကြော်တစ်ပွဲ၊ ဘဲပေါင်းတစ်ပွဲ၊ တုန်ယန်းဟင်းရည်တစ်ပွဲ၊ ထမင်းကြော်တစ်ပွဲ စုစုပေါင်း၆မျိုးပါ။ စင်ပေါ်ကြည့်လိုက် သီချင်းနားထောင်လိုက် စားစရာတွေစားလိုက်နဲ့ သတိလစ်ပြီး လာလာချတဲ့ အအေးတွေနင်းကန်သောက်မိတာရယ် နေ့လည်ကပင်ပန်းထားတာရယ်နဲ့ ဘဲပေါင်းအရောက်မှာ အားလုံးလက်နှေးကုန်ပါပြီ။

စင်ပေါ်မှာတော့ အမျိုးသား အဆိုတော်တစ်ယောက်၊ အမျိုးသမီးအဆိုတော်တစ်ယောက် တစ်လှည့်စီ သီချင်းဆိုကြပါတယ်။ အမျိုးသား အဆိုတော်တစ်ယောက်ဟာ ကျွန်တော် အမှတ်မမှားဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အင်မတန်နာမည်ကြီးတဲ့ ထုံချိုင်းလို့ထင်တာဘဲခင်ဗျ။ မဟုတ်ရင်လဲ မှားတာပေါ့ခင်ဗျာ။ သို့သော်သူတို့ဟာ ထိုင်းသီချင်းတွေမဆိုကြဘဲနဲ့ အမျိုးသားအဆိုတော်က အင်္ဂလိပ်သီချင်းဆိုပြီး၊ အမျိုးသမီးကတော့ တရုတ်သီချင်းတလှည့် ကိုးရီးယားသီချင်းတစ်လှည့်နဲ့ အပြီအပြင်ဆိုကြတော့တာပါဘဲ။

အပေါ်ကလူ ထုံချိုင်းမဟုတ်ကြောင်း သက်သေထူပါတယ်။ ဒီအောက်က ပုံကမှ ထုံချိုင်းအစစ်ပါ။ (ဟှုး မလွယ်ပါလား)

(Photo Source:http://blog.tourismthailand.org)

ဆက်ပါဦးမယ်….

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 23 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%86/feed/ 23 ယိုးဒယား ၅ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%85/ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%85/#comments Tue, 02 Mar 2010 05:36:01 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1052

ဘုန်းကြီးများမှ ရွတ်ဖတ်နေစဉ်အတွင်းမှာတော့ သတို့သား သတို့သမီးတို့ဟာ လှူဒါန်းဖွယ်ရာ ခဲဘွယ် ဘောဇဉ် ချိုချဉ်ရသာတို့ကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ပြင်ဆင်ရပါတယ်။ ဆွမ်းပွဲပြင်တာ သူတို့သိပ်မြန်ပါတယ်။ နေရာက မထဘဲ နောက်နားကလူတွေက ပွဲတွေ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး အဆင်သင့်လာပေးထားလို့ မင်္ဂလာသတို့သား သတို့သမီးဟာ ဘန်းကြီးဆွမ်းပွဲထဲကိုသာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်နဲ့ ထည့်ပေးရုံပါဘဲ။ ကြည့်ရတာတော့ ဗမာပြည်မှာဆို ဒေါင်းလန်းလို့ခေါ်မယ့် တစ်ဦးစာ စားပွဲမှာ တစ်ပါးခြင်းစီအတွက် ဆွမ်းပြင်ဆင်ပေးတာပါ။ ကောင်းပါတယ်။ ဘုန်းကြီးတွေ ဆွမ်းဟင်းခွက်တွေ လက်နဲ့မမှီမကမ်းလှမ်းနှိုက်ရတဲ့ အဖြစ်မျိုးမရှိတော့ဘဲ၊ ဟန်ဆောင်ပြီး နဲနဲလေးဘဲ စားစရာလဲ မလိုဘဲ၊ ဝဝလင်လင် ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုး အိန္ဓြေအပြည့်နဲ့ ဘုန်းပေးသွားနိုင်ကြပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ လေးခွက်မြောက် အအေးခွက်ကို သောက်ပြီးနေပါပြီ။ ဓါတ်ပုံလိုက်ရိုက်ရတာလဲ မောသကိုးဗျာ။ စကားမစပ် သူတို့ အခမ်းအနားကို ဓါတ်ပုံဆရာလေးကို အားနာလိုက်တာ။ သူ့ခမြာမယ် 400D ကလေးနဲ့ ပုံတွေတဖျတ်ဖျတ်ရိုက်နေပေမယ့် တစ်ချက်တစ်ချက် ကျွန်တော့် 7D ကိုလှမ်းလှမ်းကြည့်နေတာ မျက်နှာပူပူနဲ့ သိနေတယ်လေ။ (ဒါက ကြုံတုန်းကြွားရတာ)

ဘုန်းကြီးတွေ ဆွမ်းဘုန်းပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ဧည့်သည်များကို နေ့လည်စာ ဘူဖေးနဲ့ တည်ခင်းဧည့်ခံပါတယ်။ ဧည့်သည်တွေ ဆိုပေမယ့် ကြည့်ရတာ နှစ်ဖက်ဆွေမျိုးလောက်သာ တွေ့တာပါ။ သတို့သမီးဖက်က ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သတို့သားဖက်က အမျိုးရင်းဆိုလို့ မိဘနှစ်ပါးနဲ့ ကျန်တာ ကျွန်တော်တို့ စင်ကာပူကလာတဲ့ အဖွဲ့ဘဲရှိပါတယ်။ ဘူဖေးဆိုပေမယ့် စင်ကာပူဘူဖေးလို တိုးဝှေ့လုယက်မနေကြဘဲ အေးအေးဆေးဆေး စားနိုင်ပါတယ်။ ဗိုက်သိပ်ဆာနေတဲ့ အတွက် ဘူဖေးကို ဓါတ်ပုံမရိုက်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ဘူဖေးစားခဲ့တယ်လို့ ယုံပေးပါနော်။

နေ့လည်စာ စားအပြီးမှာတော့ မနက်ပိုင်း အစီအစဉ်များပြီးစီးလို့ ကျွန်တော်တို့ကို အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ Shopping Mall တစ်ခုနဲ့ လေဟာပြင်ဈေးတစ်ခုကို လိုက်ပို့ပေးပါတယ်။ Mall ဆိုပေမယ့် မင်္ဂလာဈေးလို ပုံစံပါဘဲ။ ဒဂုံစင်တာလို သားသားနားနားတွေက နောက်နေ့မှ ရောက်ပါတော့တယ်။ အဲဒီ JJ Mall ဆိုတာထဲမှာ မိန်းခလေးတွေ ဈေးဝယ်ကြတယ်ခင်ဗျ။ သူတို့တွေ ကြည့်ရတာ ဟိုဟာလည်းလိုချင် ဒီဟာလည်းလိုချင်၊ ဖြစ်နိုင်လို့ ပိုက်ဆံမလောက်ရင်တောင် ပါလာတဲ့ ယောကျာ်းများကို အပြီးထားခဲ့ပြီး ဝယ်ကြမယ့် ပုံပါဘဲ။(ဟုတ်တယ်လေ အဲမှာက ယောကျာ်းလေးကို လိုအပ်ရင် လိုအပ်သလို ပုံပြောင်းလို့ရတယ်မဟုတ်လား) ကျွန်တော်လား ပိုက်ဆံတွေ တရွှမ်းရွှမ်းနဲ့ လိုက်ရှင်းရတော့တာပေါ့။ အရသာတော့ရှိသား၊ စင်ကာပူမှာဆို ကဒ်ကလေးနဲ့ ရှင်းရှင်းနေရတာ အရသာမရှိဘူး။ ပိုက်ဆံကို အရွက်လိုက် ကိုင်ပြီးရှင်းရတာဟာ တယ်အရသာရှိတာဘဲ။

JJ Mall ဆိုတာဖက်မှာ ပြီးတော့ လေဟာပြင်ဈေးဖက် ထွက်ကြပြန်တယ်။ ရန်ကုန်က လေဟာပြင်ဈေးလိုပါဘဲ။ ပူလိုက် အိုက်လိုက်တာလဲ မပြောပါနဲ့တော့။ ရေခဏခဏဝယ်သောက်ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ထဲက မိန်းခလေးတစ်ယောက်ဟာ ဈေးဝယ်ထွက်သလို အေးအေးဆေးဆေး မဝယ်နိုင်ပါဘူး။ လိုချင်တာတွေ များလွန်းလို့ လူပျောက်ရှာသလို တစ်ဆိုင်ဝင်တစ်ဆိုင်ထွက်နဲ့ မြင်မြင်သမျှ သဘောကျနေတော့တာပါဘဲ။

တစ်ယောက်ထဲနေရင် ပျင်းပျင်းရှိ ဈေးအဝယ်ထွက်ထွက်နေတဲ့ ကျွန်တော့် အရီးတစ်ယောက်ကို သတိရလိုက်ပါဘိတောင်း။

နေ့လည် တစ်နာရီလောက်ကနေ ပတ်လိုက်ကြတာ ညနေ သုံးနာရီလောက်မှာ သူတို့တော့ မသိဘူး ကျွန်တော်တော့ ခြေထောက်တွေ ပူလာပါပြီ။ လူကလဲ ညောင်းလာပါတယ်၊ ဘယ်နေရာမှာ ပြန်ဆုံကြမယ်ဟေ့လို့ ပြောလို့ မရတော့အောင် အဖွဲ့လဲ ကွဲကုန်ကြလို့ ရှိတဲ့လူလေးတွေနဲ့ မကွဲအောင် ရထားတွဲလို လိုက်နေရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ညနေမှာ မင်္ဂလာဆောင်ကို ပြန်ဖို့ ကားလာကြိုဦးမှာမို့ ကာလာကြိုမယ့်နေရာမှာတော့ ညနေ ၄နာရီမှာ ပြန်ဆုံကြမှာပါ။ အထူးသဖြင့် အကျီင်္တွေ တန်တယ်လို့ မြင်ပါတယ်။ ဘတ် ၁၀၀ ပေးရင် အင်မတန်ကောင်းတဲ့ ရန်ကုန်မှာဆို ယိုးဒယားကလာတဲ့ တီရှပ်လို့ ပြောရောင်းတဲ့ အသားမျိုး ရနေပါပြီ။ ငယ်ငယ်တုန်းက ဈေးကြီးပေးစီးခဲ့ရတဲ့ ယိုးဒယား မြင်းကြယ်၊ ဆင်ကြယ်ဖိနပ်ကို ပေါက်ပေါက်ရှာရှာသတိရမိသေးတယ်။ တွေ့ရင်တော့ ဝယ်ဦးမှာ။

ပြောခဲ့တဲ့ အတိုင်း ညနေ၃ နာရီလောက်မှာ ဗိုက်ပြန်ဆာလာတယ်။ ဒါနဲ့ ရှော့ပင်းမောဖက်ပြန်သွားပြီး (အဲဒီအထဲမှာက Air Con ရှိလို့ အပူသက်သာတယ်) စားစရာ ရှာကြပါတယ်။ တွေ့ပါတယ် ယိုးဒယားရောက်နေမှတော့ သဘောင်္သီးထောင်း မစားလို့ ဖြစ်မလား။ ပူပူလောင်လောင် ဂရုမစိုက်အားပါဘူး၊ သဘောင်္သီးထောင်းကိုချည်း သီးသန့်မှာစားကြပါတယ်။

ပူတယ် စပ်တယ် ဒါပေမယ့် စားလို့ကုန်ပါတယ် ..

ညနေဖက် မင်္ဂလာဆောင်ကို ပြန်ဖို့ လာကြိုမယ့် ကားကို စောင့်နေကြတာပါ။ လူတွေကလဲ ချွေးတွေနဲ့ မဲတူးကုန်ပါပြီ။ ညနေဖက်က ဒင်နာတစ်ခုထဲ ရှိတော့တာမို့ အမှောင်ထုကို အားပြုပြီး နေကြမှာမို့ မမှုကြတာနေမှာပါ။ အားလုံးကတော့ ပင်ပန်းနေပါပြီ။ ဒါကတော့ အနီးတဝိုက် လျှောက်ရိုက်ထားတာလေးတွေပါ ..

ဆက်ပါဦးမယ်…..

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 15 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%85/feed/ 15 ယိုးဒယား ၄ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/ http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/#comments Mon, 01 Mar 2010 07:27:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1045

မင်္ဂလာခန်းမထဲမှာ ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်များ နေရာယူပြီးသည့် အခါမှာတော့ သတို့သား၊ သတို့သမီး ရောက်လာပါတယ်။ သူရို့မှာလည်း အခမ်းအနား စီစဉ်ပေးသူ ရှိသဗျ။ အဲဒီလူက လိုအပ်တာတွေ ပြောဆိုညွှန်ပြပေးရင်းနဲ့ အခမ်းအနားကို စတင်ပါတယ်။ အရင်ဆုံး ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းများမှ သတို့သား သတို့သမီးထိုင်မည့် နေရာနောက်နားမှာ၊ အသိသက်သေသဘောမျိူး၊ ကန်တော့ခံ နေရာယူကြပါတယ်။ အဟမ်း .. အဟမ်း။

ငွေတွေ ငွေတွေ တင်တောင်းထားတာများ နဲတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် လျှပ်တစ်ပျက် ကြည့်လိုက်တာ ဘတ် ၁၀၀၀တန် လေးအုပ်ရှိမယ်။ အဲဒါအပြင် လက်စွပ်၊ လည်ဆွဲ အဲဒါကလည်း ပါသေးသဗျ။ အခမ်းအနားမှူးကလဲ ပတွတ်ပတွတ်နဲ့ ထိုင်းလိုပြော၊ သတို့သား သတို့သမီးကလည်း တခုပြောပြီး တစ်ခါ လက်အုပ်ကလေးချီလိုက်ကြ၊ ကျွန်တော်တို့ကလဲ ပြန်ပြီး လက်အုပ်ကလေး ပြန်ချီလိုက်ကြနဲ့ ဟုတ်တော့နေတာပါဘဲ။

ပြီးတဲ့အခါမယ်တော့ မင်္ဂလာခမ်းဝင် တင်တောင်းကြသော ငွေတွေ ရွှေတွေအပေါ်မှာ ပန်းတွေဖြူး၊ ဆုတောင်းပေးကြနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ကိုယ့်အလှည့်မှာ ပန်းတွေ အများကြီးဖြူးပေးလိုက်တယ်၊ ကိုယ်ကနှမ်းဖြူးနေကြလေ ကျွမ်းပါတယ် ဒီလောက်တော့ ..ဟမ်။

ကြည့်ပါဦး ချစ်စရာ သတို့သားနဲ့ သတို့သမီး။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး အတော်ပျော်နေကြပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သတို့သမီးဟာ ကြုံရင် ကြံုသလို မျက်နှာပြောင်ပါတယ်။ အခုလဲ ကြည့်ပါဦး အသေအချာ အခန့်အထည် လုပ်နေတဲ့ ပွဲမှာ ဓါတ်ပုံရိုက်တာကို အဲဂလို လက်ထောင်ပြပါသေးတယ်။

သတို့သမီး တင်တောင်းတဲ့ အခမ်းအနား ပြီးတဲ့အချိန်လောက်မှာတော့ ပင့်သံဃာ ၉ပါးကြွချီလာပါတယ်။ သတို့သား သတို့သမီးတို့ ဘုရားစင်မှာ ဘုရားဝတ်ပြု၊ ဘုန်းကြီးတွေက ပရိတ်ရွတ် မေတ္တာပို့ အမျှဝေ (ထင်တာဘဲဗျ တချို့ အသံထွက်တွေတော့ ခပ်ဆင်ဆင်ဘဲ၊ အဲဒီလို ရွတ်ဖတ်နေတာကိုက တစ်နာရီလောက်ကြာသကိုးဗျာ) မင်္ဂလာမောင်မယ်ကို ပရိတ်ရေဖျန်း အေးချမ်းအောင် ဆုတောင်းပေးကြပါတယ်။ တစ်ခုဘဲ စိတ်ထဲ မတွေ့တာက လူတွေကလဲ ထိုင်ခုံတွေမှာ ထိုင်ပြီး တရားနာကြတာကိုပါဘဲ။ ကိုယ့်ဆီမှာတော့ ကြမ်းပြင်မှာ ကြံု့ကြံု့လေး ထိုင်ကြတယ်မဟုတ်လား။

ဆက်ပါဦးမယ်……

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 6 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/03/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%84/feed/ 6 ယိုးဒယား ၃ http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/ http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/#comments Sun, 28 Feb 2010 15:16:02 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1039

တနင်္ဂနွေ မနက်မှာတော့ မနက်၅နာရီ ကားလာခေါ်မယ်ဆိုလို့ မနက်၄နာရီလောက်ကထဲကထပြီး ပြင်ကြဆင်ကြတာဆိုတော့ မထချင်သေးသော်လည်း အိပ်ယာကနိုးနေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မနက်၅နာရီ စွန်းစွန်းမှာ လာခေါ်မယ့်ကား ထိုင်စောင့်လိုက်တာ မနက် ၆နာရီမှဘဲ ကားရောက်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေရာကို ရောက်တယ်ဆိုပါတော့။

ဟိုရောက်တာနဲ့ ခဏနေတော့ အခန်းအနားကျင်းပမည့် ခန်းမကိုသွားဖို့ သတို့သမီးတောင်းသွားသလို အပြင်အဆင်မျိုးတွေနဲ့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ ပါလာတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့က သတို့သားဖက်က ကိုယ်စားပြုလို့ သတို့သမီးတောင်းခန်းမှာ ကြရာနေရာက သရုပ်ဆောင်ရပါတယ်။

သတို့သား မိဘများလဲ တယ်မလွယ်လှပါဘူး။ ငရုတ်သီးတွေ ကျွေးလိုကျွေး၊ သံပုရာသီးစိတ်တွေ ကျွေးလိုကျွေးနဲ့ အဖိုးကြီး အဖွားကြီးခမြာမယ် စားရရှာပါတယ်။ ထိုင်းရိုးရာကိုးခင်ဗျ။

မင်္ဂလာခန်းမကိုတက်မယ့် သတို့သားကို ရွှေကြိုးတားပါသေးတယ်။ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေမို့ထင်ပါတယ် တော်တော်များများဟာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ တူကြပါတယ်။ သတိို့သားမိဘများက တရုတ်လိုကလွဲလို့ ဘာမှမပြောတတ်တဲ့ ထိုင်ဝမ်က တရုတ်များပါ။ သတို့သမီးနှင့် သူ့ဆွေမျိုးများကလဲ ထိုင်းလိုကလွဲလို့ ဘာမှမပြောတတ်တဲ့ မိသားစုပါ။ သတို့သားက သူလဲသတို့သားနေရာမှာနေရသလို သတို့သမီးမိသားစုများကြားမှာလဲ စကားပြန်လို ဝင်ဝင်ပြောပေးနေရပါသေးတယ်။ သြော် Power Of Love ပါလား။ ခမြာမယ် ထိုင်းလိုပြောလိုက် တရုတ်လိုပြောလိုက် ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ကိုပြောမယ်ဆို အင်္ဂလိပ်လိုပြောလိုက်နဲ့ အတော်ဗျာများရှာပါတယ်။

ဒါက မင်္ဂလာခန်းမမှာ ဘုန်းကြီးတွေ ထိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သံဃာစင်ပါ။ ဘုန်းကြီးတွေ မလာခင်မှာ သတို့သမီးတင်တောင်းတာတွေ၊ ဘိသိတ်ခံတာ၊ ဘိသိတ်ရေသွန်းတာ၊ ဆွေမျိုးတွေကို ကန်တော့ခံတာ စတဲ့ အစီအစဉ်တွေ အများကြီးလုပ်ကြပါသေးတယ်၊ အိပ်ယာကနိုးကထဲက ဘာမှမစားရသေးတဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဗိုက်တွေ တဂွမ်ဂွမ် တဂွီဂွီနဲ့ပါဘဲ။

အခန်းအနားမှာ အချိုရည် ခဏခဏလာတိုက်လို့တော်ပါသေးတယ်။ ထိုင်းလိိုကလွဲလို့ ဘာမှမပြောတတ်တဲ့ ဧည့်ခံရေးအဖွဲ့နဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ဟာ အတော်အပေးအယူဖြောင့်ပါတယ်။ အုန်းနံလေးသင်းတဲ့ ဘာလို့အမယ်တတ်ရမှန်းမသိတဲ့ ချိုမွေးမွေး အရည်တစ်မျိုး ကျွန်တော်ယူသောက်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်း တခွက်ကုန်သွားရင် သူတို့တစ်ပါတ်ကိုယ့်ဖက် ပြန်လည်လာတဲ့အခါမှာလဲ ဘာထပ်သောက်ဦးမလဲ မမေးတော့ပါဘူး။ ဆင်တူခွက်ဘဲ ထပ်ချပေးသွားပါတယ်။ မယူတော့ပါဘူးလဲ တားလို့မနိုင်ပါဘူး။ လက်တခါခါ လည်တခါခါငြင်းလဲ ပြုံးပြံုးလေးကြည့်ပြီး ခွက်ကိုချသွားတာပါဘဲ။ ဒီလိုနဲ့ ထမင်းစားတဲ့ အချိန်အထိ ဒါမျိုး ၆ခွက်လောက် ကျသွားတယ်။ Tiger တွေသာဆို ကောင်းလိုက်မယ့် အမျိုး။

ဆက်ပါဦးမယ် …

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 7 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/feed/ 7 ယိုးဒယား ၂ http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/ http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/#comments Sun, 28 Feb 2010 04:29:23 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1035

စနေညနေဖက်မှာတော့ ဘန်ကောက်ကို ရောက်ပါတယ်။ လူကလဲ စားစရာဘာဆိုဘာမှ မကျွေးတဲ့ လေယာဉ်ပေါ်ကဆင်းလာတာဆိုတော့ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပြီး နွမ်းဖတ်ဖတ်သာ ကျန်ပါတော့တယ်။ ရောက်တာနဲ့ လဝက ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ မင်္ဂလာ သတို့သားကို ဖုန်းလှမ်းဆက်ရပါတယ်၊ ခမြာမယ် ၁၅ မိနစ်အတွင်း အရောက်လာရှာပါတယ်။ တကယ်မှာဆို နေ့လည် ၁၂ ကျော်ကျော်လောက်ကထည်းက ရောက်နေရမယ့် အဖွဲ့ဟာ ညနေ ၅နာရီကျော်မှ ရောက်တယ်ဆိုတော့ သူ့ခမြာမယ်လဲ ပြင်ရဆင်ရကြားကနေ ပြေးလာကြိုရှာပါတယ်။ လေဆိပ်ကနေ ဘာမှန်းမသိတဲ့ လမ်းမကြီးတွေဖြတ်ပြီ ဘာတွေရေးထားမှန်းမသိတဲ့ ဆိုင်ပေါင်းများစွာရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကြည့်ကာ အင်မတန် နာမည်ကြီးလှတဲ့ ဘန်ကောက်ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။

ဟိုမှာတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ညနေခင်း နေလုံးဟာ အရောင်တော်တော်လှပါတယ်။ သို့သော်လည်း ကားပေါ်ကဖြစ်နေတာရယ် အကွက်အကွင်း ကောင်းကောင်းမရတာရယ်နဲ့ဘဲ အခုလောက်ပုံလေး တစ်ပုံလောက်ဘဲ ရခဲ့ပါတယ်။ ရောက်ရောက်ချင်း ရန်ကုန်ကို သိပ်သတိရမိပါတယ်။ လမ်းပေါ်က ဓါတ်ကြိုးများ၊ ဆိုင်တွေဖွဲ့စည်းပုံ၊ အဆောက်အဦပုံစံ စတာတွေဟာ ရန်ကုန်အတိုင်းပါဘဲ။ မတူတာကတော့ လမ်းတွေသိပ်ကောင်းတာရယ်၊ နေရာတိုင်းမှာ တယ်လီဖုန်းရုံလေးတွေရှိတာနဲ့ ကားတွေသိပ်များတာ၊ ပိုပြီးကောင်းတာတွေပါဘဲ။

သတို့သားက သူ့မင်္ဂလာဆောင်ကို လာတဲ့လူတွေဖြစ်လို့ မင်္ဂလာဆောင် အခမ်းအနားနဲ့ နီးနီးမှာ ထားတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ မြို့လည်နဲ့ဝေးတဲ့ နေရာမှာ တည်းခိုခဲ့ရပါတယ်။ Don Muang Airport ဆိုတာနဲ့ မနီးမဝေးအရပ်ဆိုတာကိုဘဲ သိရပါတယ်။ တည်းခိုရာမှာ အိပ်တွေ ချပြီးတဲ့ ကျွန်တော်တို့တွေဟာ စားမယ်ဝါးမယ်၊ အသားကုန်ဝယ်ပစ်မယ်ဆိုပြီး Calculator တပြင်ပြင်လုပ်နေတဲ့သူကလုပ်၊ ပါးစပ်နပြင်ပြင်လုပ်နေတဲ့လူကလုပ်နဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မြို့လယ်ပိုင်းနားဖြစ်တဲ့ ပါရဂွန် ပလာဇာတဝိုက်မှာ စားကြသောက်ကြဖို့ ထွက်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဆာလောင်နေတဲ့ လူတွေဟာ ကင်မရာခလုပ်တွေကို မေ့လျော့စေပါတယ်။ ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ ရောက်တဲ့ညက ဘာမှ မရိုက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ လူများလို့ ကားနှစ်စီးခွဲငှားပေးလိုက်ပေမယ့် ပါရဂွန်နားရောက်တော့ ရှေ့ကားဘယ်နားရပ်သွားမှန်း မသိကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ နှစ်ဖွဲ့ကွဲသွားပြီး စည်စည်ကားကား မဖြစ်တော့ဘဲ ကျွန်တော်ပါတဲ့ အဖွဲ့က စားသောက်ပြီးတာနဲ့ အိပ်ဖို့ပြန်ကြပါတော့တယ်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ ဆင်ရင်နွဲမှာမို့ သတို့သားက မနက် ၅နာရီမှာ ကားအကြိုလွှတ်ပါမယ် မှာလိုက်တာကြောင့် အိပ်တာကောင်းပါတယ်လေ ဆိုပြီး တည်းခိုရာကို ပြန်လာကြပါတယ်။

ဆက်ပါဦးမယ် …

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 8 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/feed/ 8 ယိုးဒယား http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Sat, 27 Feb 2010 17:27:50 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=1021

အကြောင်းတစ်ခု တိုက်ဆိုင်လာသဖြင့် မြို့တော် ဘန်ကောက်ကို သွားစရာ ကိစ္စဖန်လာခဲ့ပါပြီ။ ဟမ် .. အမှန်တော့ သွားပြီးပါပြီ။ အစကွန့်ကြည့်လိုက်တာ လွဲသွားပေမယ့် ရေးထားတာတွေ နှမြောလို့ မဖျက်တော့ဘူး။ ဆိုကြပါစို့ရဲ့ လွန်ခဲ့သော စနေနေ့က ဘန်ကောက်ကို ရောက်ခဲ့ပါသည်။ အကြောင်းကတော့ ရုံးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တရုတ်တစ်ယောက်က ယိုးဒယားသူနဲ့ အကြောင်းဆက် ပေါင်းဖက်မယ်ဆိုလို့ မင်္ဂလာပွဲကို ကြင်ယာနဲ့ တွဲလာခဲ့ပါဆိုပါသဖြင့် ကိုယ်ဟာဖြင့် ရောက်ခဲ့ပါသည်။ (ဟမ် ဇတ်အသွားတွေ ဖြစ်ကုန်ုပြန်ပြီ။)

လေယာဉ်ဖိုးအလကား၊ တည်းခိုစရိတ်အလကားဆိုတာကလဲ သွားရည်တမြားမြားနဲ့ သွားချင်စရာဖြစ်အောင် ဆွဲဆောင်လို့ နေခဲ့တာကိုးခင်ဗျ။ ကိုယ်ဟာ ဝီရိယတွေစောပြီး ၁၁ခွဲမှာထွက်မယ့် လေယာဉ်ကို ၁၀ခွဲထွက်မှာထင်ပြီး အိမ်ကနေ ၉နာရီခွဲမှာ ထွက်ခဲ့တယ်။ ဟိုရောက်တော့ ၁၀နာရီ။ ကံမပါလို့ထင်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က လေယာဉ်ထွက်ဖို့ နောက်ကျပါမယ်တဲ့။

ခရီးသွားဖို့ ရင်ခုန်နေတဲ့ (အမှန်တော့ စားမယ်ဝါးမယ်၊ ဝယ်ချမ်းမယ်) လူတစ်စုဟာ တာမင်နယ် ၁ ထဲမှာ ထွက်ပေါက်မရှိ ပိတ်မိနေပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ တာမင်နယ် ဇတ်လမ်းထဲကလိုဘဲ လေဆိပ်ထဲမယ် ဟိုရောက်ဒီရောက် လျှောက်သွားပြီး စားသောက် အချိန်ဖြုန်းရပါတယ်။

သွားမယ့်အဖွဲ့ထဲမှာ ဒီကတရုတ်တစ်ယောက်လဲ ပါတာမို့ သူချည်း ခဏခဏ Check In Counter မှာသွားသွားမေးနေလို့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ဆီက သတင်းစကားနဲ့ဘဲ ဘယ်အချိန်ထွက်မယ်၊ ထွက်ချင်မှလဲထွက်မယ်၊ လေယာဉ်လက်မှတ်ဖိုး ပြန်အမ်းချင်လဲ အမ်းမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းမျိုးစုံနဲ့ အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းကြရပါတယ်။ သူများတွေ ဖြတ်သန်းကြတာကိုလဲ သေချာလိုက်ကြည့်ကြပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မနက် ၁၁ခွဲမှာ စီးရမယ့် လေယာဉ်ပျံကို ညနေ ၃နာရီခွဲမှဘဲ စီးရပါတော့တယ်။ လက်မှတ်သွားထုတ်တဲ့ အချိန်မှာ ကောင်တာက မိန်းခလေးက လက်မှတ်မှာ သေသေချာချာရေးပေးလိုက်တာက စောင့်နေရတဲ့အတွက် စားစရာတစ်ခုခုနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်တဲ့လေ၊ ဒီငါးနာရီလောက် အချိန်ပေးလိုက်ရတာကို စားစရာနဲဲ့ တောင်းပန်ရုံနဲ့ ကျေနပ်ရရိုးလား။ စိတ်ဆိုးဟန်နဲ့ အားလုံးမူပြီး ဘယ်သူမှ သွားထုပ်မစားကြလို့ ကိုယ်လဲ မစားခဲ့ရဘူး။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘန်ကောက်ခရီးစဉ်ဟာ အဲဒီလိုလေး လှလှပပ စတင်ခဲ့တယ် … ဆက်ပါဦးမယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2010. | Permalink | 7 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2010/02/%e1%80%9a%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%92%e1%80%9a%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 7 နှစ်ချုပ် http://mrdba.info/2009/12/%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2009/12/%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ba/#comments Sun, 20 Dec 2009 11:51:49 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=998

စာမရေးဖြစ်တာဟာ ၂လတင်းတင်းပြည့်တော့မယ်။ အဲဒီလိုရက်ရှည် လရှည် စာမရေးဖြစ်ဖို့အစပျိုးလာတာက သြဂုတ်လလောက်ကထဲကဆိုတော့ ပြောရရင် စာမရေးဖြစ်တာ ၅လလောက်ရှိပြီိဆိုရင်လဲ မမှားဘူးပေါ့။ မိတ်ဆွေတွေကလဲ ဖေ့ဘွတ်မှာ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုမြင်နေရတော့ ဘလော့မှာတော့ စာမရေးဘူး ဆိုတာမျိုးတွေ အပြစ်တင်ကြပါတယ်။ အကြောင်းတွေကတော့ အများကြီးရှိပါတယ်။ သို့သော်လည်း ကိုယ့်ဝမ်းနာ ကိုယ်သာသိစေဆိုပြီးတော့ ဘလော့ပေါ်မှာ တင်မရေးချင်တာတွေ ပါလာရာကနေ ဘာမှမရေးဖြစ်တော့တဲ့ အထိဖြစ်သွားတာပါဘဲ။ လူကလဲ ရှတတလေးတွေ ရေးရတာ လက်တွေ့လေတော့ ကိုယ့်ကြုံသမျှတွေကလဲ ရှတတမကတော့ဘဲ ဟက်တက်ကွဲတွေပါ ပါလာတော့ကာ ရေးရမှာလဲ မကောင်းသလိုတွေဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲမှာဘဲ မြိုချထားတာတွေ များလာရာကနေ မထွေးနိုင်မအံနိုင် ဖြစ်လာပါတော့တယ်။

စာရေးတယ်ဆိုတာကလည်း အကြည်ဓါတ်လေးရှိဦးမှဆိုတော့ ကိုယ့်မှာကနောက်ကျိနေတာတွေ များလာတော့ ဘာမှမရေးချင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပါတယ်။ အရင်က ဘိန်းစွဲသလိုစွဲနေတဲ့ ခြံစိုက်တဲ့ ကိစ္စတောင် ဒီအတိုင်းပစ်ထားလိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါးမွေးကြည့်တယ်။ သူက ခြံစိုက်သလို အင်နဲ့အားနဲ့ လုပ်စရာမလိုတာလဲ ပါလိမ့်မယ်။ ဘဝမှာ အောင်မြင်မှု နည်းပါးတဲ့နှစ်တွေ စာရင်းပြုစုထားမယ်ဆိုရင် ၂၀၀၉ ကိုလဲ စာရင်းထဲ ထည့်ထားရမယ့် နှစ်ဖြစ်မယ်။ ဘုရားတရားလုပ်ဖြစ်ချိိန်နဲပါးလို့များလားလို့ အရင်နှစ်တွေနဲ့လဲ ချိန်ထိုးကြည့်နေမိပြန်တယ်။

၂၀၀၉ ဟာ ပြဿနာ အများဆုံးနှစ်များလားလို့ ထင်ရလောက်အောင် ဖိုရမ်ဖက်မှာ လူမှုရေးတွေ တော်တော်ရှင်းခဲ့ရတဲ့ နှစ်ဖြစ်နေတယ်။ တော်သေးတာက ပြင်ပကမ္ဘာမှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် အပြင်က လူနေမှုပုံစံကို မထိခိုက်သွားဘူး။ ဒါပေမယ့် စိတ်တွေက နောက်ကျိလာတယ်။ ၂၀၀၉ ဟာ စံချိန်တင်ရလောက်အောင် အိမ်အပြောင်းရဆုံး နှစ်ဖြစ်လို့နေတယ်။ တစ်နှစ်အတွင်း အိမ်းသုံးလုံး ပြောင်းဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ယုံပါ့မလားဘဲ။ ပြောင်းခဲ့တဲ့ နေရာတိုင်းမှာလဲ ကိုယ်စိတ်တိုင်းကျ လူတွေနဲ့ မတွေ့ခဲ့လို့ ငါကံမကောင်းပါလားလို့ မတွေးနိုင်တော့ဘဲ ငါများ လူမှုရေးညံ့ဖျင်းနေပြီလားလို့ ကိုယ့်ဘာသာ မယုံမကြည်ဖြစ်ရတဲ့ နှစ်ဖြစ်နေတယ်။

၂၀၀၉ဟာ ဆင်ဖမ်းမယ် ကျားဖမ်းမယ်နဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါးမရရေချိုးပြန်ခဲ့ရတဲ့ ကိန်းဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အသက်ကို ပြန်ငယ်လို့ မရနိုင်တော့တာမို့ ဖြစ်ချင်တာတွေကိုဘဲ လျော့လိုက်ရတော့မယ့် ကိန်းများလားလို့ အလန့်တကြားတွေးနေမိတယ်။ ဒါတွေက အကြည်ဓါတ်တွေကို ခမ်းခြောက်လာစေခဲ့တာလို့ အကြောင်းပြရမှာလား ကိုယ့်လက်ရည်က ဒါဘဲလားလို့ လက်ခံရမှာလား တစ်ခုခုတော့ သေချာတယ်။ အတွင်းကအပူတွေကို ဖုံးဖိရင်း လူကကြိုးစားပျော်ကြည့်နေတော့ ဖေ့ဘွတ်မှာ ဘေးကလူတွေကတောင် ဒီလူကြီးတော်တော်ပေါတောတော နိုင်ပါလားလို့ အထင်မှားနိုင်တဲ့ နှစ်ဖြစ်မယ်။

ပြီးတော့ ၂၀၀၉ဟာ စံချိန်တင်ရလောက်အောင် ဆံပင်ဖြူတွေ အထွက်များတဲ့နှစ် ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဖေ့ဘွတ်မှာတော့ မိတ်ဆွေတိုးတဲ့နှစ်လို့ပြောရမယ်။ ဒါပေမယ့် စသုံးတာကလဲ ဒီနှစ်မှဆိုတော့ အစကောင်းတယ်ပြောရမလားဘဲ။ ကိုယ်ကသူများတွေလို မာဖီးယားမင်ဘာ များများလိုချင်လို့ လိုက်အက်တာ မဟုတ်လေတော့ ရှိတဲ့လူဟာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သိပြီးခင်နေတဲ့လူ၊ ကိုယ့်ကိုခင်တဲ့လူနဲ့ ကိုယ်ကခင်ချင်တဲ့လူ ဒါမျိုးတွေဘဲရှိတယ်။

အကြည်ဓါတ်နဲနေလေတော့ တတ်နိုင်သမျှ စာတွေဘဲလိုက်ဖတ်နေတယ်။ ရန်ကုန်ကမှာပြီးဖတ်တယ်၊ ဒီမှာလဲ မိန်းမမသိအောင် ဝယ်ဖတ်တယ်။ အိမ်တစ်ခါပြောင်းရင် အဲဒီစာအုပ်တွေကြောင့် လိုက်ပြီးကူပြောင်းပေးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို မျက်နှာနာရပေါင်းလဲများပြီ။ ဒီနှစ်တော့ ရန်ကုန်ကို ပြန်ပို့လိုက်တာ စာအုပ်ချည်းဘဲ ကီလို၂၀ ကျော်တယ်။ မကောင်းတာတစ်ခုက နည်းပညာနဲ့ပါတ်သက်တာကို သိတ်မဖတ်ဖြစ်ဘူး။ ထဲထဲဝင်ဝင်မဖတ်ဖြစ်ဘူး။ သတင်းလောက်နဲ့ဘဲ ရပ်ထားလိုက်ဖြစ်တယ်။ အလုပ်ကလဲ တစ်နှစ်ပြည့်ရင်ကိုဘဲ လူကခုန်ဆွခုန်ဆွဖြစ်နေပြီ။

ဒီနှစ်ဟာ စံချိန်တင်ရလောက်အောင် အလုပ်များလွန်းတဲ့ နှစ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ နောက်နှစ်မှာလဲ တန်းစီနေတယ်။ ခေတ်ပျက်ကြီးမှာ အလုပ်များတာ ကောင်းတာပေါ့လို့ မိတ်ဆွေတွေကပြောကြသော်လည်း ဒီအလုပ်များပုံကြီးက အထက်ကလူတွေ မန်နေ့ချမန့် မကောင်းလို့ ပြီးသင့်တာတွေ မပြီးနိုင်သေးတာလို့ မြင်နေရတော့ အဲဒါတွေကို စိတ်တိုင်းမကျနိုင်ဘူး။ အခုဘဲကြည့် သူများတွေ ခရစ်စမတ်မှာ ပျော်ပြီး ခရီးတွေ သွားလာနေကြတဲ့ အချိန်မှာ ကိုယ့်မှာ အိမ်ကိုခွင့်ပြန်မှာတောင်မှ အလုပ်ကတန်းလန်းဖြစ်နေသေးတယ်။ ဒါတောင် ခွင့်ဟာ တစ်လကြိုပြီးတင်ထားတာ။ ရုံးက လူကြီးတွေဟာ အမေခဏခဏပြောတဲ့ ချီးယိုခါနီးမှ ချီးတွင်းတူးကြတဲ့ လူတွေနဲ့တူတယ်။

ဒီပို့စ်ဟာ ဒီနှစ်အတွက် နှုတ်ဆက်ပို့စ်လဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ရှေ့တစ်ပါတ်မှာ ရန်ကုန်ကို အလည်ပြန်ဦးမယ်ဆိုတော့ အင်တာနက် သုံးဖြစ်မယ် မထင်ဘူး။ ရှေ့နှစ်ထဲရောက်မှ ပြန်ရောက်မယ်။ ပုံမှန်လာလည်ကြတဲ့ မိတ်ဆွေများကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါကြောင်း ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်ချင်ပါတယ်။ ရှေ့နှစ်မှာ ဘလော့ကို ပြုပြင်မှုတွေလုပ်ဦးမယ်။ အထူးသဖြင့် ဝင်ရတာကြာတဲ့ လက်ရှိ ဟို့စတင်းကလဲ ဖေဖေါ်ဝါရီဆို သက်တန်းပြည့်တော့မှာ ဆိုတော့ ဟို့စတင်းအသစ်ပြောင်းတော့မယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 26 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/12/%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%85%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ba/feed/ 26 ဘဝနတ်ထံ ပျံတော်မူခြင်း http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%98%e1%80%9d%e1%80%94%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%91%e1%80%b6-%e1%80%95%e1%80%bb%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%b0%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%98%e1%80%9d%e1%80%94%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%91%e1%80%b6-%e1%80%95%e1%80%bb%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%b0%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/#comments Thu, 22 Oct 2009 15:30:20 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=988 ashin_ponnya_nanda

ပဋိပတ္တိ၊ ပရိယတ္တိ အလုပ်များ မနေမနား ပွားများအားထုပ်၍ ဝိပဿနာ တရားစခန်းများကို ဒေသအသီးသီးနှင့် ပြည်တွင်းပြည်ပ နိုင်ငံများသို့ လှည့်လည်ဟောပြလျက် ရှိတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ရှင် ပုညာရာမဆရာတော် အရှင်ပုညာနန္ဒသည် ယမန်နေ့က အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓဂရာတွင် ဘဝနတ်ထံပျံတော်မူသွားကြောင်း ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ သတင်းရရှိပါသည်။

ဆရာတော်၏ ဝိပဿနာ အလုပ်ပေးတရားများကို အင်တာနက်စာမျက်နှာ အရှင်ပုညာနန္ဒ (ပုညာရာမကျောင်းတိုက်) တွင် ကြည်ညိုနာယူနိုင်ပါကြောင်း။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 6 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%98%e1%80%9d%e1%80%94%e1%80%90%e1%80%ba%e1%80%91%e1%80%b6-%e1%80%95%e1%80%bb%e1%80%b6%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%99%e1%80%b0%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8/feed/ 6 နိဗ္ဗာန် အကျိုးမျှော်၍ နှိုးဆော်ရပါသည် http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%80%b9%e1%80%97%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%ba-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%81%8d/ http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%80%b9%e1%80%97%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%ba-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%81%8d/#comments Sat, 10 Oct 2009 14:17:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=974

ဗုဒ္ဓဂယာ သုခါယာမ ကျောင်းတိုက်၌ ပုရိမ ဝါကပ်တော်မူကြသော သံဃာတော် အရှင်မြတ်များအား ဗုဒ္ဓဘာသာ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့်အညီ နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်သော စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် စုပေါင်းကထိန်သင်္ကန်း ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပမည်ဖြစ်ပါသဖြင့် အောက်ပါ အစီအစဉ်အတိုင်း ကြွရောက်ပူဇော် ကြည်ညိုဆက်ကပ်လှူဒါန်း၍ ကထိန်အနုမောဒနာတရားများ နာယူနိုင်ကြပါသည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျောင်းတိုက်တည်ရှိရာ ကျောင်းဝင်းတွင်းတွင် စီစဉ်ကျင်းပမြဲဖြစ်သော်လည်း ယခုနှစ်တွင်တော့ နေရာထိုင်ခင်း ကျယ်ပြန့်၍ သွားရလာရလွယ်ကူသော ဂျိုရောင်းအရှေ့အရပ်ရှိ (Jurong East)၊ Informatics ကျောင်းဝင်းအတွင်းတွင် စီစဉ်ကျင်းပမည်ဖြစ်ပါသည်။

စုပေါင်းကထိန်သင်္ကန်း ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲကို မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၇၁ ခု တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့၊ ၁-၁၁-၂၀၀၉ (တနင်္ဂနွေနေ့) တွင် နံနက်(၉)နာရီမှ နေ့လည်(၂) နာရီအထိ ကျင်းပပြုလုပ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ကထိန်အနုမောဒနာ ရေစက်ချတရားကို နံနက်(၁၀)နာရီတွင် စီစဉ်ကျင်းပမည် ဖြစ်ပါသည်။

A1

လှူဒါန်းဖွယ်ရာ အစုစုတို့ကိုလည်း အောက်ပါဖိတ်စာပါ အတိုင်း ကြည်ညိုပူဇော် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းနိုင်ပါကြောင်း နိဗ္ဗာန်အကျိုးမျှော်၍ နှိုးဆော်လိုက်ရပါပေသည်။

A2

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 7 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: , ,

]]> http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%80%b9%e1%80%97%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%ba-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%bb%e1%80%be%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%81%8d/feed/ 7 ကျေးဇူးပါမေမေ http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%b1/ http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%b1/#comments Sun, 04 Oct 2009 02:02:06 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=954

ကျွန်တော်ငယ်ငယ်က မှတ်မိသေးသည်၊ အဖေတို့အမေတို့ သာမန်ဝန်ထမ်းဘဝ ရသမျှလခလေး တော်တော်စစ်စစ်စီစီသုံးပါမှ လကုန်အထိ အကြွေးမရှိ စားနိုင်သောက်နိုင်သော အခြေအနေမှာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ မွေးနေ့ရောက်လာလျှင် ခေါက်ဆွဲလေးကြော်လို့ တစ်မျိုး၊ ငှက်ပျောသီးပျော့ပျော့ကို ဆီနဲ့ကြော်လို့ သကြားလေးဖြူးကာ ကော်ဖီနှင့်တွဲလို့တစ်ဖုံ၊ အိမ်နားနား သူငယ်ချင်းများကို ဖိတ်ခေါ်ကျွေးမွေးစေသည်။ မွေးနေ့လက်ဆောင်ကတော့ ဘာမှမရတတ်။ ဆော့နေကျ သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်ကိုတစ်စုတစ်ပေါင်းတည်း လာစားကြတာကို ကြည့်ပြီး ပျော်ရတာကပင် လက်ဆောင်ရခြင်း မရခြင်းထက် ပိုပျော်ဖို့ကောင်းပါသည်။ တကယ်တော့ နယ်မှနေသော စက်ရုံတစ်ခု၏ စက်မှုရပ်ကွက်မှာနေကြသော ဝန်ထမ်းမိသားစုတွေ အနေဖြင့် လက်ဆောင်ပေးရလောက်အောင် မခမ်းနားကြတာလဲ ပါမည်ပင်။

မွေးနေ့များက ကျောင်းဖွင့်ရက်ကြုံနေပြန်တော့လဲ ကျောင်းသို့ထမင်းဗူးကြီးတစ်ဗူးနှင့် မုန့်တွေထည့်ပေးတတ်သေးသည်။ နဲနဲကြီးလာတော့ ကလေးတွေလို အိမ်ခေါ်ကျွေးတာတွေ လုပ်လို့မဖြစ်တော့၊ အဲဒီအခါမှာတော့ ပိုက်ဆံကလေးထုတ်ပေးကာ ဆိုင်တစ်ခုခုမှာ သူငယ်ချင်းတွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ထွက်စားစေတော့သည်။ အိမ်သားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မွေးနေ့ရောက်ပြီဆို အဖေက ညနေစာကို အထူးစီစဉ်တတ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ဆိုင်ဟင်းလျာများ ချက်ပြုတ်လို့ုဖြစ်စေ ၅ မိုင်လောက်ဝေးသည့် မြို့ကိုသွားကာ တရုတ်ဆိုင်မှ ဟင်းလျာများ ဝယ်လို့ဖြစ်စေ ညစာကို မိသားစု ပျော်ပျော်ပါးပါး စားကြသောက်ကြသည်။ ငယ်တုန်းကတော့ မွေးနေ့ဆိုလျှင် စားရသောက်ရတာဘဲ ရှိသည်။ အမေ့မွေးနေ့ဆိုလျှင်တော့ အဖေ့ဆီမှာ မွေးနေ့လက်ဆောင် ထမီတစ်ကွင်းတို့ အကျီင်္တစ်စ ဆိုတာတို့ တောင်းတာကြားရတတ်သည်။

ဆယ်တန်းအောင် ကျောင်းတွေတက်တော့ မွေးနေ့ဆိုတာက မိသားစု စုံစုံညီညီဆုံဖို့ခဲရင်းသွားသည်။ အချိန်ကိုက်အိမ်မှာရှိနေတာမျိုး မရှိတော့။ အဲဒီအချိန်တွေမှာ မိသားစုစုံညီစားကြတာထက် အချစ်နဲ့ တခြားသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မွေးနေ့ပွဲတွေ ဖြတ်သမ်းခဲ့တာများသည်။ ဒီလိုနဲ့ အိမ်ထောင်တွေဘာတွေကျ၊ မိဘများနဲ့ နီးနီးနားနားပြန်နေဖြစ်တော့မှ မွေးနေ့တွေကို စုံစုံညီညီပြန်ကျင်းပခွင့်ကြံုရသည်။ အဲဒီအခါမျိုးမှာတော့ မွေးနေ့ရောက်လျှင် ကျွန်တော်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက် ကန်တော့စရာ ပစ္စည်းတွေနဲ့ မွေးနေ့အထိမ်းအမှတ် မိဘများကို ကန်တော့ကြသည်။

မွေးနေ့မှာ အမေတို့ကို ကန်တော့ရတာလဲ ရင်ခုန်စရာကောင်းလှသည်။ အမေသည် သူမကြိုက်သည့် ပစ္စည်းဆိုလျှင် ဘယ်တော့မှ အားနာပါးနာ ကောင်းသည် မပြော၊ နင့်ဟာကြီးကလဲ ဘာကြီးလဲ ဟု အမြဲပြောတတ်သည်။ အဲဒီတော့ အမေဘာလိုချင်သလဲ ကန်တော့တဲ့အခါ ဘာထည့်ရမလဲ မေးပြန်လျှင်လဲ မကြိုက်တတ်၊ အဲဒီလိုကြီး လိုချင်တာကို ပြောမှ ကန်တော့ခံရတာ ဖီလင်မလာဟုလည်း ပြောတတ်သေးသည်။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်ရော ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးရောက တစ်နှစ်ပါတ်လုံး ဒီအမေကြီး ဘာဆန္ဒရှိနေသည်၊ ဘယ်ထမီအဆင် အရောင် အမျိုးအစားမျိုးကို သူလိုချင်နေသည်၊ ဘယ်အစားအသောက်ကိုတော့ သူအာသီသရှိနေသည် ဆိုတာကို အမြဲလေ့လာထားရသည်။ အဲဒါမှ ကန်တော့သည့် ကိစ္စတွင် အဆင်ပြေကာ တစ်ပြံုးပြံုးဖြစ်နေတတ်သည်။ အဖေကတော့ ဘာလာလာကိစ္စ မရှိ အကုန်အဆင်ပြေသည်။ ဒါတောင်သူကလဲ မကြိုက်တတ်တာ ရှိသေးသည်။ သူကျတော့ တိုက်ရိုက်မပြော အမေမှတဆင့် သဘောထားခံယူချက်ကို ပြန်လည်နားထောင်ရသည်။ ထုံးစံအတိုင်း ညဖက်မှာတော့ ဆိုင်တစ်ခုခုမှာ သွားပြီးစားကြတာတော့ ပုံမှန်လုပ်ဖြစ်သည်။ ဆိုင်မှာစားတာကိုတော့ အဖေက ငယ်ငယ်ကထည်းက ပုံစံအတိုင်း သူကဘဲ အကုန်အကျခံကာလုပ်ပေးတတ်လေသည်။

မနှစ်ကတော့ မွေးနေ့မှာ အိမ်ပြန်ခွင့်ရလိုက်လို့ မိသားစု ဆုံလိုက်ရသေးသည်။ ဒီနှစ်တော့ ကိုယ့်ဘာသာဘဲ မွေးကျေးဇူးအောက့်မေ့ရင်း ကန်တော့လိုက်ရပါသည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 32 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/10/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%b1%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%b1/feed/ 32 ကျွန်တော်နှင့် ကားမောင်းခြင်း http://mrdba.info/2009/08/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%84%e1%80%b7%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/08/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%84%e1%80%b7%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Thu, 13 Aug 2009 08:38:19 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=904

ခုတစ်လော ကားမောင်းချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်နေမိပြီးတော့ ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီးလောက်လဲ ပိုင်ဆိုင်ချင်နေမိတယ်။ ဘာဝယ်ဝယ်အကြွေးနဲ့ ဝယ်လို့ရနေတာကို သိနေတော့လဲ လိုချင်မိတာပေါ့။ ခုရက်ပိုင်းမှာကလဲ တခြားရုံးတစ်ခုကို
နေ့တိုင်းနီးပါးလောက် အလုပ်သွားလုပ်ရတာရယ်၊ ထမင်းထွက်စားကြရင် လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဖက်တွေရဲ့ ကားတွေနဲ့ သွားကြတဲ့အခါမယ် ကျွန်တော်ကကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးတော့ နောက်ခန်းမှာ သုံးယောက်ထိုင်လို့ရအောင် ကိုယ့်ကို
အမြဲရှေ့ခန်းခေါ်ကြတော့ ကားမောင်းသူဘေးမှာ ထိုင်ရတဲ့အခါ သူကားမောင်းတာကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ကားမောင်းချင်စိတ်တွေ ဖြစ်လာတာလဲပါမယ်။ သူတို့ကားမောင်းတာကိုကြည့်ရတာ အော်တိုဂီယာမို့ မောင်းရတာ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူရှိတာကို မြင်ရပြန်တော့ ကျွန်တော်ရန်ကုန်မှာနေတုန်းက ကားမောင်းသင်ပြီးစ အဖေ့ကားကိုမောင်းရင်း အဖေနဲ့တကြိတ်ကြိတ် ရန်ဖြစ်ကြတာကို သတိရမိသေးတော့တယ်။

ကျွန်တော်က ကားသာသေချာမမောင်းတတ်သေးတာ ကားမောင်းလိုင်စင်သက်တမ်းက ၁၀နှစ်လောက်ရှိနေပြီ။ ငယ်ငယ်ကနယ်မှာနေကြဆိုတော့ ၁၈နှစ်ပြည့်ပြီးတာနဲ့ ကညနရုံးမှာ ကားမောင်းလိုင်စင် သွားလုပ်ထားလိုက်တယ်။
ရန်ကုန်ပြောင်းကြတော့ နယ်ပြောင်းဆိုပြီးလုပ်လိုက်တော့ ဘာမှကားမောင်းပြနေစရာမလိုဘူး။ နောက်တော့ အဖေကားဝယ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် ကျွန်တော်က ကားမမောင်းတတ်သေးဘူး။ အဖေမောင်းတာထိုင်စီးနဲ့ လုပ်နေတာ
၂နှစ်လောက်ကြာသွားတယ်။ အဖေကလဲ ကျွန်တော်ကားမောင်းတတ်သွားရင် ကားမောင်းဖြစ်မှာဆိုတော့ အန္တရယ်တွေ့မှာ စိုးရိမ်တာလဲ ပါတယ်၊ ဒါနဲ့သူကလဲ ကျွန်တော့်ကို ကားမောင်းသင်ဖို့ သိပ်ပြီးတွန်းအားမပေးဖူး။ နောက်တော့ အဖေ့ခမျာ သူချည်းမောင်းရရှာပါတယ်လေဆိုပြီး ကျွန်တော်ကအတင်းတောင်းဆိုတာနဲ့ ခွင့်ပြုလိုက်ပြီးသကာလ ကားမောင်းသင်တန်းကို နာမည်ကြီး သိမ်ဖြူကွင်းမှာ သွားသင်ပါတယ်။

ကားမောင်းမသင်ခင် ဆိုင်ကယ်အရင်စီးမိတာလဲ ပါမယ်ထင်တယ်။ ရန်ကုန်မှာတုန်းက ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးက စည်ပင်ရုံးမှာ တာဝန်ခံအရာရှိပေါက်စပေါ့ဗျာ၊ အဲဂလိုဆိုတော့ သူတို့ရုံးကနေ ဆိုင်ကယ်တွေ ထုတ်ပေးတယ်ဗျ၊
ရပ်ကွက်ထဲ လျှောက်ပတ်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်တွေ စစ်ဆေးဖို့ဆိုပါလား။ အဲဒီတုန်းကပေါ့ ကျွန်တော်ကွန်ပြူတာ ကုပ္မဏီမှာလုပ်လို့ရတဲ့လစာဟာ သူ့ဝင်ငွေရဲ့ အဖျားအနားလောက်ပဲရှိတယ်။ အဖေက အဲဒီဆိုင်ကယ်ကို ကျွန်တော်တက်တက်စီးမှာလဲ စိုးရိမ်သေးတယ်။ သူငယ်ငယ်က မန္တလေးမှာကြီးပြင်းခဲ့တော့ သူမျက်စိရှေ့မှာ ဆိုင်ကယ်နှစ်စီး အရှိန်မထိမ်းနိုင်လို့တိုက်ပြီး လူတွေသေကြတာမြင်မိထားတော့ ဆိုင်ကယ်ဟာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် အကာအကွယ်နဲတယ်ဆိုပြီး သူလဲမစီးရဲ ကျွန်တော့်ကိုလဲ စီးမှာစိုးရိမ်ပုံရပါတယ်။ သူရို့ခမျာ ချွေးမရှေ့ထားပြီး မင်းဆိုင်ကယ်မစီးနဲ့နော် မစီးနဲ့နော်ချည်းပဲ ပြောပြောနေရတော့ ကြာတော့ကျွန်တော့မိန်းမက ရှင့်ကြတော့ စိုးရိမ်လို့မစီးနဲ့ ကျုပ်ကြတော့ ဘာဖြစ်ဖြစ်စီးစေပေါ့လေ ဆိုပြီး တခါတခါ အငေါ်တူးပါတယ်။

သားလိမ္မာနေကျောက်ခဲကလဲ မိဘစကား နားထောင်ပါတယ်။ ညရောက်မှ လင်မယားနှစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်နဲ့ လှည်းတမ်းသွား အအေးသောက်တယ်၊ ကြည့်မြင်တိုင်ညစျေးဖက်ရောက်တယ်၊ စမ်းချောင်းထဲ ဟိုသွားဒီသွား ဆိုင်ကယ်နဲ့ပါဘဲ။ စက်ဘီးစီးတတ်ပေမယ့် ဆိုင်ကယ်ကတော့ မိန်းမရမှ သူသင်ပေးလို့ စီးတတ်တာဗျ။ အစပိုင်းကတော့ သူ့နောက်ကထိုင်လိုက်တယ်ပေါ့၊ သို့သော် ညဖက်ဖြစ်သော်ငြားလည်း ကိုယ်ကယောကျာင်္းကြီးဖြစ်ပြီး သူ့နောက်ကထိုင်စီးရတာကို မျက်နှာပူတာရယ် သူများနောက်က ထိုင်စီးရတာကို ကြောက်တာရယ်နဲ့ အစီးတတ်အောင် သင်ရပါတယ်။ မခက်ပါဘူး တစ်ညပါဘဲ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ကားပွဲစားတမ်းလုပ်တဲ့ လမ်းကြားမှာ ညဖက်သွားပြီး အမောင်းသင်ရပါတယ်။ စက်ဘီးစီးတတ်လို့ ဆိုင်ကယ်စီးသင်တာ မကြာလိုက်ပေမယ့် ကားတွေသွားနေတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ တကယ်စီးရတဲ့အခါ ကြောက်စိတ်ဝင်မိပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါလဲ မှားပြီးကိုယ်လုပ်ချင်တာလုပ်မိပြီးရင် နောက်ကိုလှည့်မကြည့်တော့ဘဲ စွတ်ရွတ်မောင်းသွားရတာမျိုးတွေ ခဏခဏပါဘဲ။

အဲဒီလိုနဲ့ ဆိုင်ကယ်စီးနေပြီမှန်း အိမ်ကသိသွားပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ ကားမောင်းသင်စေဖို့ စိတ်ကူးလိုက်ကြပုံရပါတယ်။ ကားမောင်းသင်ရတော့ တကယ်ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်၊ အမြဲစိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။ အခုလက်ရှိလုပ်နေတဲ့ အလုပ်နားမှာ ကားမောင်းသင်တဲ့ စခန်းတစ်ခုရှိတော့ နေ့တိုင်းအမောင်းသင်ကားတွေ တွေ့တွေ့နေရတော့ ရန်ကုန်မှာတုန်းက ကိုယ်ကားမောင်းသင်ခဲ့တာလေး ပြန်ပြန်သတိရမိပါသေးတယ်။ သင်တန်းဆိုတော့ ကိုယ်က စာတွေ့လက်တွေ့ အဲလိုလာမယ်ထင်တာ ဘယ်ဟုတ်လို့တုန်း စလာတာနဲ့ ကားပေါ်တက်ခိုင်းပြီး ဂီယာဘယ်လိုထိုးရတယ်၊ ကလပ်ရှ်၊ လီဗာ၊ ဘရိတ် ဘယ်လိုနင်းရတယ် စပြီးပြောပြတော့တာပါပဲ။ သူတို့ကလူတွေတန်းစီပြီး သင်နေရတာရယ် နေ့တိုင်းသင်နေရတော့ ပျင်းရိညည်းငွေ့ကြတယ်လားမသိ၊ စတာနဲ့ နှုတ်တိုက်ရွတ်သလိုကို သင်တော့တာဘဲ။ စက်မနှိုးခင် ကလတ်ရှ်နင်း ဂီယာဖြုတ်၊ စက်နှိုးပြီးရင် ကလတ်ရှ်နင်း ဂီယာထိုး လီဗာ ဖြေးဖြေးနင်း၊ ဘရိတ်မနင်းခင် လီဗာပေါ်က ခြေထောက်ရုတ် ကလတ်ရှ်နင်း ပြီးမှဘရိတ်နင်း၊ ကလတ်ရှ်နင်းရင် အဆုံးအထိနင်း လီဗာနဲဲ့ ဘရိတ်နင်းရင် ဖြေးဖြေးစနင်း စတာတွေကို ကြက်တူရွေး နှုတ်တိုက်သင်သလိုသင်ပြီး ပြန်ရွတ်ပြဆိုလို့ အယောင်ယောင် အမှားမှားနဲ့ ရွတ်ရသေးတယ်။

အဲဒီလို နှုတ်တိုက်ရွတ်တာလဲမှန်ရော ကဲကားစမောင်းမယ်ဆိုပြီး စမောင်းရတော့တာပါဘဲ။ ကားစမောင်းသူတို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ကလတ်ရှ်နဲ့လီဗာ အကြွအဖိကြားမှာ ချိန်သားမကိုက်လို့ ခဏခဏစက်ရပ်ရပ်သွားသေး။ ငေါက်တောက်ငေါက်တောက်နဲ့ ထွက်လိုလည်းထွက်ပေါ့။ ကားရွေ့ပြီးသွားပြီးဆိုရင်တော့ စိတ်ပေါ့ပါးသွားတာပါဘဲ။ ကျန်တာက လမ်းကြည့်ပြီး လက်ကိုင်လေး ဟိုလှည့်ဒီလှည့်နဲ့ ကွင်းကိုပတ်နေရတာဆိုတော့ မဆိုးသေးဘူးပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ ကွင်းထဲတစ်ရက် အပြင်ထွက်တစ်ရက် Parking ထိုးလေ့ကျင့်တစ်ရက် နောက်ပိုင်းရက်တွေကိုတော့ အပြင်ချည်းဘဲ နေ့တိုင်းထွက်မောင်းရပြီးတော့ ရရက်အကြာမှာတော့ သင်ကားမောင်းတတ်ပြီဆိုပြီး သင်တန်းကနေ ပေးဆင်းလိုက်ပါတော့တယ်။ သင်တန်းဆင်းတော့ အဖေ့ကားတက်မောင်းရမယ်ထင်ပါသလား၊ ဝေးပါသေး၊ မြို့ထဲကားရှုတ်တာနဲ့ ညရောက်သွားတာနဲ့ စတာတွေနဲ့ ချက်ချင်းပေးမမောင်းသေးဘူး၊ ဒီမှာကလဲ ရွပိုးထိုးနေပြီမောင်းချင်နေတာ၊ မောင်းရပြန်တော့လဲ ကျင်းသားမကျသေးတဲ့ ကျွန်တော်က တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြစ်နေတာတွေ အယူအဆမှားတာတွေကို အဖေက မျက်စိထဲမတွေ့တော့ ဆူပူအော်ဟစ်နေတာနဲ့ နောက်ဆို အဖေ့ကားမောင်းရမှာ ကြောက်လာတာနဲ့ မမောင်းဖြစ်တော့တာနဲ့ ဒုံရင်းပြန်ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်များ ကားမောင်းပြီဆို အဖေရယ် အမေရယ် ကျွန်တော်ရယ် သုံးယောက်သား ကားထဲမှာ ဆူညံနေတော့တာပါဘဲ။ အမေကလဲအဖေ့ကို အမောင်းတတ်စတစ်ယောက်ကို မဖေးမပဲ ဆူပူရပါမလားဆိုပြီး နောက်ခန်းကပြန်အော်တယ်၊ ကျွန်တော်ကလဲ အာရုံများလာတော့ ပိုပြီးအယောင်ယောင်အမှားမှား ဖြစ်လာတယ်၊ ကျွန်တော်မှားလေ အဖေကလဲဆူလေဆိုတော့ မုန့်လုံးစက္ကူကပ်ဖြစ်ပြီး လက်ရည်က တက်ကိုမလာတော့ပါဘူး။ မောင်းရချိန်နဲတာလဲ ပါမယ်ထင်ပါတယ်။

အခုဒီနိုင်ငံက ကားတွေမြင်ရတာ တော်တော်သက်တောင့်သက်သာရှိလှပါတယ်။ အော်တိုဂီယာနဲ့ဆိုတော့ ကလပ်ရှ် အကြွအဖိ ချိန်သားကိုက်စရာလဲ မလိုဘူး၊ Parkingလုပ်ရင်လဲ အသံနဲ့သတိပေးနေတာဆိုတော့ တိုက်မိမှာလဲ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး၊ ရုံးကလူတွေကလဲ ကားကောင်းတွေ ဝယ်စီးကြတော့ မာစီဒီးလဲ စီးဖူးရဲ့၊ Lexus လဲစီးဖူးရဲ့၊ BMW အိုစုံလို့ပါဘဲ။ ရန်ကုန်မှာများ ကားအစုတ်ပဲ စီးနိုင်တယ်။ ခုနေအခွင့်အခါများ ရနိုင်သေးရင်တော့ မောင်းရလွယ်ကူတဲ့ ကားလေးတစ်ခေါက်လောက် မောင်းကြည့်ချင်သေးတယ်ဗျာ။

 

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 53 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/08/%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%90%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%be%e1%80%84%e1%80%b7%e1%80%ba-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 53 ဘောင်းဘီကျွတ်၍ လွှတ်လိုက်သည် http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%98%e1%80%ae%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%81%8d/ http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%98%e1%80%ae%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%81%8d/#comments Fri, 10 Jul 2009 15:31:47 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=878

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပါတ်လောက်က စင်ကာပူဓါတ်ခွဲခန်းတစ်ခုက ရုံးမှာလာပြီး ပရိုမိုးရှင်းလုပ်တဲ့အနေနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ကျမ်းမာရေးအတွက် ဆီး၊သွေး၊ ကိုယ်အလေးချိန် စတာတွေကို အလကား လာစစ်ပေးပါတယ်။ Basic Package ဆိုရင် ဆီးချို သွေးချို သွေးတိုးရှိမရှိဆိုတာတွေ စစ်လို့ရနေပါပြီ။ Basic Package ကအလကားဆိုတော့ ကျွန်တော်လဲ အလကားရတာဘဲ စစ်လိုက်ပါတယ်။

စာရင်းချုပ်လိုက်တော့ တစ်ခုမှ မကောင်းတော့ပါဘူး။ သွေးထဲမှာ ကိုလက်စထရောလ် ရှိတယ်၊ သွေးချိုအရိပ်အရောင်ပြနေတယ်၊ ကိုယ်အလေးချိန်က အဝလွန်ထဲရောက်နေတယ်၊ သွေးတိုးနိုင်တယ်၊ လေဖြတ်နိုင်တယ်နဲ့ အားမနာ လျှာမကြိုး သတိပေးချက်ကြီးထွက်လာတယ်။ လူကတော့ နေနေကြမို့လားမသိ ပေါ့ပါးနေတာဘဲ။ နေ့တိုင်း သံပုရာရည်ရေနွေးစိမ် သောက်နေလို့လားတော့မသိ၊ ဘာမှမခံစားရဘူး။ သူပြောမှဘဲ စိတ်ထဲဝေဒနာဖြစ်သွားတော့တယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းများများလုပ်ဖို့ စားသောက်နေထိုင်မှု ပုံစံကို ပြုပြင်ဖို့ စတဲ့အကြံပေးချက်တွေ တလှေကြီးနဲ့ ထွက်လာတော့ တာပါဘဲ။

စဉ်းစားကြည့်တော့လဲ ဟုတ်တာဘဲ။ တစ်နေ့ကို ၉နာရီလောက် ရုံးမှာထိုင်ရတယ်၊ အိမ်ရောက်တော့လဲ ဆက်ထိုင်တယ််၊ ညဖက် ၁၂နာရီထိုးမှ မနဲထိုးအိပ်ရတယ်၊ လှုပ်ရှားမှုဆိုတာ လက်ဆယ်ခြောင်းဘဲ ရှိသလိုဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မှဖြစ်မယ်၊ ဘလော့လေးဘာလေး လျှော့မှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး ဘော်ဒါတွေနဲ့ပြောဖြစ်တော့ သူတို့ကအားပေးကြတယ်၊ မချိုသင်းလို ကပါလားတဲ့၊ အာခီဒိုကစားပါလား၊ တိုက်အပေါ်တက်အောက်ဆင်း နေ့တိုင်းလုပ်ပါလား စတဲ့ အကြံပေးချက်မျိုးစုံ ရပြီးသကာလ တစ်ယောက်သောသူက လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်ခင် ကိုပေါရေးထားတဲ့ ပို့စ်တစ်ခု လိုဖြစ်နေဦးမယ်လို့လဲ သတိပေးလား ပေးရဲ့။

ကျွန်တော်ကလဲ ဟုတ်တယ်၊ စင်ကာပူကိုလာတုန်းက ခါးဆိုဒ် ၃၈နဲ့လာတာ။ ခုဆိုရင် ၄၂ဖြစ်နေပြီ။ အရပ်ကလေး ရှည်နေလို့သာ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်လို့ကတော့ ဆေးဘဲဥလိုဖြစ်နေမှာ။ ဒီနေ့တော့ ဒုက္ခရောက်စရာ တစ်ခုကြုံရပါတယ်။ အလှည့်ကျဝတ်တဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ့ဗျာ ကနေ့အလှည့်ကျတဲ့ကောင်က တော်တော်လေး ဆားဗစ်ရင့်နေပြီ။ ရင့်ဆို ဒီလာကထဲက အတူပါလာတာဆိုတော့ သုံးနှစ်ရှိရောပေါ့။ ဘောင်းဘီများ ဒီမှာရှာရခက်လွန်းလို့ ရန်ကုန်တရုတ်တန်းက အမြဲလှမ်းလှမ်းမှာထားရတယ်၊ အသစ်ရှိလဲ အဟောင်းလေးဘဲ တလည်လည်ဆိုသလို အဲဒီအဟောင်းတစ်ထည်ကို ဘယ်လိုဝတ်ကောင်းမှန်းမသိ ဝတ်နေမိပါတယ်။

သူကသက်တန်းရင့်လာပြီဆိုတော့ ဆွေးမြေ့လာပြီပေါ့၊ သုံးနှစ်လုံး ၃၈ဘဝကနေ ၄၂ဘဝအထိ အတူတူမခွဲဘဲ တာဝန်ထမ်းဆောင် လာတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ မျှော့ကြိုးဆိုတာကလဲ တော်တော်လျှော့ရဲနေပြီပေါ့။ ဒီဘောင်းဘီဝတ်တဲ့နေ့ဆို အမြဲသတိထားရပါတယ်၊ သို့ပေမယ့် အမြဲထိုင်နေရတာဆိုတော့ ထူးပြီးစိတ်ထဲထည့်နေစရာမလိုပါဘူး။ သို့သော် ဒီနေ့တော့ တနလာင်္နေ့မှာ ရုံးက ကျွန်တော်တို့လုပ်နေတဲ့ စနစ်တစ်ခုကို Presentation ပြဖို့ရှိတာနဲ့ Data Centre ကိုသွားပြီး စနစ်ကို မွန်းမံစရာရှိတာ မွန်းမံ၊ အသစ်ထပ်လုပ်ထားတာလေးတွေ သွားပေါင်းထည့်ဖို့့ရာ ကျွန်တော် တာဝန်ကျလာပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ နေ့လည်က Data Centre ရောက်နေခဲ့တယ်။ Data Centre ဆိုတာကလဲ အအေးခန်းထဲ ရောက်နေသလိုထင်ရလောက်အောင် အေးခဲနေတဲ့ နေရာမှာ ထိုင်စရာကလဲ မရှိနဲ့ မိုးတိုးမတ်တတ် တနေ့လည်ခင်းလုံး အလုပ်မှာ လုံးပန်းနေလိုက်တာ၊ ကိစ္စတွေ ပြီးလို့ အပြန်မှာတော့ လမ်းလျှောက်ရတာ ဖီလင်တစ်မျိုးဖြစ်နေတယ်ဗျ။

အရင်က ခါးနေရာမှာ တင်းတင်းရင်းရင်းဖြစ်နေရမယ့် ကိစ္စဟာ တင်ပါးနေရာကို ရောက်နေသလို၊ တင်ပါးနေရာမှာ အပိုတစ်ခုတင်နေသလို ခံစားနေရတယ်။ အဲဒါနဲ့ သေသေချာချာ စေ့ငုကြည့်တော့ ဟိုက်…ရှာလပါတ်ရည် ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးဟာ အနိစ္စသဘောနဲ့ ကိစ္စချောပြီးတော့ အရာရာကို လက်မြှောက် အလျှော့ပေးသွားပုံရပါတယ်။ တော်သေးတာက ဒီနေ့ သောကြာဆိုတော့ ပုံမှန်အတိုင်း စတိုင်ဘောင်းဘီမဝတ်ဘဲ ဂျင်းဘောင်းဘီဝတ်လာလို့သာ၊ မဟုတ်ရင် တော်တော်ဒုက္ခရောက်မယ့်ပုံပါဘဲ။

ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ကြားထဲက ကိုပေါရေးတဲ့ ပို့စ်ကို သတိရသွားပြီး မဒမ့်ဆီကို ဖုန်းလှမ်းဆက်လိုက်ပါသေးတယ်။ ငါတော့ ကိုပေါရေးထားသလို တကယ်ကျွတ်ပြီဟေ့လို့ ဟာသလှမ်းလုပ်လိုက်သေးလို့ ဟိုကတခွီးခွီးနဲ့ ရီနေပါသေးတယ်။ ဟိုကပိန်သွားလို့ ဘောင်းဘီတွေ ချောင်ကုန်တာကို အလကာင်္ဖွဲ့ရေးလိုက်တာပါ၊ ကျွန်တော်ကတော့ အဝလွန်ပြီး ဘောင်းဘီမျှော့ကြိုးက လက်မြှောက်ပြီး ကျွတ်သွားတာပါခင်ဗျ။

အိမ်ရောက်လို့ အကျီင်္ဘောင်းဘီလဲတဲ့ အခါမှာတော့ အတွင်းကဘောင်းဘီဟာ သူ့နေရာမှာ သူရှိမနေဘဲ ဇောက်ထိုးဖြစ်နေပါတော့တယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မှ ဖြစ်ပါတော့မယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း မိတ်ဆွေများကို အကြောင်းကြားအပ်ပါတယ်။ ကျမ်းမာကြပါစေ၊ ရုံးအိမ်သာထဲမှာ ဝမ်းသာအားရ ထိုင်ပြီးမှ စက္ကူလိပ်ကုန်နေတာကို မြင်ရတဲ့ အဖြစ်မျိုးမှ ကင်းဝေးကြပါစေ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 34 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%98%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%98%e1%80%ae%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%bd%e1%80%90%e1%80%ba%e1%81%8d/feed/ 34 Prisoner of the State http://mrdba.info/2009/07/prisoner-of-the-state/ http://mrdba.info/2009/07/prisoner-of-the-state/#comments Tue, 07 Jul 2009 15:07:27 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=869

တေန႔က ရန္ကုန္မွ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ယခုႏွစ္ ေမလကမွ အသစ္ထြက္ထားတဲ့ Prisoner of the state ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို eBook version ဝယ္ေပးပါ ဆိုလာပါေသာၾကာင့္ အင္တာနက္တခြင္ ေလ့လာၾကည့္ျပီးသကာလ တစ္ခုေသာ နာမည္ၾကီး အီးဘြတ္အေရာင္းဆိုဒ္တစ္ခုမွ အေမရိကန္ အသျပာ ၁၂ျပားတိတိ ေပးကာ ဝယ္ရပါတယ္။ အီးဘြတ္ဝယ္ဖူးတာ ဒါပထမဆံုး အၾကိမ္ပါ။ အျမဲတမ္းလိုလိုကေတာ့ အလကားရမည့္ေနရာကေန လိုက္ရွာတာပါဘဲ။ ဒီတစ္ခါကေတာ့ ေမလကမွ ထြက္ထားတာ ျဖစ္လို႔လား ကိုယ္ဘဲ အရွာမတတ္လို႔လား အလကားရတာ ရွာမေတြ႔ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ဘဲ သူကလဲ အခုဖတ္ခ်င္တယ္ ေတာ္ေနဖတ္ခ်င္တယ္၊ ဘာသာျပန္ေနတာ တန္းလန္းၾကီးျဖစ္ေနပါျပီဆိုျပီး အပူကပ္ေနတာေၾကာင့္ ေနာင္ခါလာေနာင္ေစ်းဆိုျပီး ဝယ္ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမထင္တာက အီးဘြတ္ဗားရွင္း (PDF) နဲ႔ရမယ္ထင္တာ သူတို႔ကသူတို႔ Application နဲ႔ဖြင့္မွရတဲ့ ပံုစံနဲ႔ေရာင္းတာျဖစ္ေတာ့ သူ႔Application ကိုပါ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ယူရပါတယ္။ အားလံုးေငြရွင္းျပီးေတာ့ သူတို႔က အီးေမးကေန စာအုပ္ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ရန္ လင့္ကိုေပးပါတယ္။ စာအုပ္လဲရ application လဲရျပီဆိုေတာ့ စာအုပ္ကိုဖြင့္ၾကည့္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဒုကၡေရာက္ေတာ့တာဘဲ။ စာအုပ္ဖြင့္ဖတ္ဖို႔ ရန္အတြက္ security code ဆိုတာကို ထည့္ရပါေသးတယ္။ ခက္တာက အဲဒီ security code ဆိုတာကို ကိုယ့္ရဲ႕ credit card နံပါတ္ကို ျပန္ေပးထားတာျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာ ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ သူမ်ားကို ဒီစာအုပ္ေပးရမွာ ျဖစ္ေနေတာ့ သူဖတ္ဖို႔ရန္ ကိုယ့္ card နံပါတ္ပါေပးလိုက္ရမယ့္ ကိန္းျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ ဟိုကမိတ္ေဆြကို ေျပာျပေတာ့ သူကလဲ အဲဒီလိုၾကီးမယူလိုဘူး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ တစ္ခုခုဆို သူ႔ပေယာဂ မကင္းဘူးျဖစ္ေနမွာ သူလဲ စိုးရိမ္တာေပါ့ေလ။ ဒါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား အဲဒီ security code ကိုမထည့္ဘဲဖြင့္လို႔ ရမယ့္နည္း၊ ဖြင့္ျပီးရင္ security code ျပန္ျဖဳတ္လို႔ရႏိုင္မယ့္နည္းေတြ လိုက္ရွာၾကရေတာ့တာေပါ့။ ဒီလိုန႔ဲ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကာသြားတဲ့အထိ ဘယ္လိုမွ အေျဖရွာမရတဲ့အခါမွာ ကိုယ္လဲမေနႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ ခင္ဗ်ားကို ယံုပါတယ္ card နံပါတ္သာယူျပီး စာအုပ္ကို ဖြင့္ဖတ္လိုက္ပါေတာ့ ဆိုျပီး ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔သူလဲ သူ႔Palm ေလးနဲ႔ စာအုပ္ဖတ္ေနတာေပါ့။

အဲဒါဒီေန႔ စိတ္ထဲမေက်နပ္တာနဲ႔ ထပ္ရွာလိုက္တာ အခုလို PDF version နဲ႔စာအုပ္ကို ရေတာ့တာပါဘဲ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ဒီစာအုပ္အေၾကာင္း မသိပါဘူး။ သူကနဲနဲရွင္းျပပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ဟာ တရုတ္ျပည္က Zhao Ziyang (ေက်ာက္က်ိရန္) တီယန္မန္ အေရးအခင္း ျပီးေတာ့ ေနအိမ္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ အက်ဥ္းခ်ခံထားရတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ကာလမွာ အနာဂတ္တရုတ္ႏိုင္ငံၾကီးအတြက္ သူေျပာခ်င္တာေတြကို အသံသြင္းျပီး ေျပာထားခဲ့တာ အေခြ၃၀ေတာင္ ရွိသတဲ့ေလ။ အဲဒီအေခြေတြထဲက အသံသြင္းထားခဲ့တာေတြကို အခုလို စာအုပ္ျပန္လုပ္ထားၾကတာပါတဲ့။

မိတ္ေဆြကေတာ့ ေျပာပါတယ္ စာအုပ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးစံနစ္ကို ဘယ္လိုေျပာင္းလဲပစ္သင့္တယ္ဆိုတာေတြကို ေထာက္ျပထားတယ္။ တကယ့္ တရုတ္ပညာရွိၾကီးျဖစ္လို႔ တရုတ္အဖိုးၾကီးေတြကို ေခတ္ေနာက္က်တယ္လို႔ ထင္ရင္မွားသြားမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အဖိုးၾကီးေပမယ့္ လူငယ္ေတြလိုပဲ ေတြးႏိုင္ျပီး တစ္ကယ့္ THINK TANK ၾကီးေတြျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘာစိတ္ကူးရသြားလဲ ဆိုေတာ့ ထြက္တာလဲ မၾကာေသး၊ ကိုယ္ကလဲ PDF Version ကိုအလကားရထားတယ္ဆိုေတာ့ ဒီစာအုပ္အေၾကာင္းကို သိသူ စိတ္ဝင္စားသူ၊ ဖတ္လိုသူရွိရင္ အလကား ဖတ္လို႔ရပါေစဆိုျပီး ျပန္လည္ေဝမွ်ဖို႔ စိတ္ကူးရသြားပါတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန႔လိုေန႔မ်ိဳးမွာ ဒီစာအုပ္ရလိုက္လို႔လဲ စိတ္ထဲ ေက်နပ္သြားတာပါတယ္ေပါ့။

စိတ္ဝင္စားတယ္ဆိုရင္ ေအာက္ကလင့္မွာ ေဒါင္းလုဒ္ခ်ျပီး ဖတ္ႏိုင္ပါတဲ့ အေၾကာင္း။

Prisoner of the State

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 24 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/07/prisoner-of-the-state/feed/ 24 အိမ္ခန္းငွားစားၾကမလား (၃) http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/ http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/#comments Sun, 05 Jul 2009 12:12:02 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=841

"ကၽြန္မတို႔လဲ အစကပြဲစားေျပာေတာ့ မိန္းခေလးေတြခ်ည္းဘဲ လက္ရွိေနေနၾကတယ္ တစ္ခန္းလြတ္ေသးတယ္ ဆိုတာနဲ႔ မိန္းခေလးအခ်င္းခ်င္းဘဲ ဆိုျပီး ေနလိုက္တာ၊ ေနာက္ေတာ့မွ သူတို႔က ရံုးပိတ္ရက္ဆို သူတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အိမ္မွာစုျပီး မာေဂ်ာင္းကစားၾကတယ္၊ ေဆးလိပ္ဆိုတာလဲ ေသာက္လိုက္တာ မိုးမႊန္ေနတာဘဲ။ ျပီးေတာ့ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ေနၾကတာဘဲ၊ အဲဒါနဲ႔ မေနႏိုင္လို႔ သံုးလေလာက္ေနေတာ့ အိမ္ေျပာင္းရတာပါဘဲ" လူမ်ိဳးျခား မိန္းခေလးမ်ားႏွင့္တြဲေနဖူးေသာ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးမွ သူ႕တို႔အေတြ႔အၾကံဳကို ေျပာျပသြားပါတယ္။

"ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳရေအာင္ဆိုျပီး စင္ကာပူလူမ်ိဳး တရုတ္အိမ္မွာ တစ္ခါေနၾကည့္ဖူးပါတယ္။ အိမ္ကေတာ့ အက်ယ္ၾကီးဘဲခင္ဗ်။ တစ္အိမ္လံုးမွာ အိမ္ရွင္ရဲ႕သားတစ္ေယာက္ထဲေနတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္စားတာကလဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်က္လို႔ရတယ္ဆိုတာနဲ႔ ေနၾကည့္ပါတယ္။ ေစ်းကေတာ့ အေတာ္သက္သာပါတယ္။ common ခန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ မာစတာခန္းမွာေတာ့ အိမ္ရွင္ရဲ႕သားတစ္ေယာက္ထဲေနတယ္။ ျပီးေတာ့ သူက ညဖက္အလုပ္ဆင္းရတဲ့လူဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ သိပ္မဆံုျဖစ္ပါဘူး။ သူကညေန ၇ နာရီေလာက္ဆို ရံုးသြားျပီးေတာ့ မနက္ေစာေစာမွ ျပန္ေရာက္တတ္တယ္။ အစပိုင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပပါတယ္ဗ်ာ ေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အမ်ိဳးသမီးခ်က္ျပဳတ္တာနဲ႔ ၾကံဳသြားရင္ သူက အနံ႕မခံႏိုင္သလိုလို မၾကိဳက္သလို အမူအရာေတြ ျပျပလာတယ္၊ ေနာက္ဆို သူ႔အေမကို လွမ္းတိုင္ေတာ့တာပါဘဲဗ်ာ။ သူ႕အေမကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆက္ဆံေရးေကာင္းတဲ့ အဖြားၾကီးပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုေတာင္ ျပန္ျပီးေတာင္းပန္ပါေသးတယ္၊ သူ႔သားဟာ အနံ႔နဲ႔ပါတ္သက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ႏူးညံ့ေၾကာင္း အန႔ံသိပ္ျပင္းျပင္းၾကီးေတြဆိုရင္ မခံႏိုင္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲဗ်ာ တစ္အိမ္ထဲေနၾကတာ တစ္ေယာက္လုပ္တာ တစ္ေယာက္မၾကိဳက္တဲ့ အမူအရာေတြ ျပလာေနေတာ့ အဖြားၾကီးက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း အိမ္မွာေနရတာ မလြတ္လပ္ေတာ့သလို ျဖစ္လာတာေပါ့။ ခ်က္ျပဳတ္ျပီးရင္ ပန္ကာေတြ ဖြင့္ထားရတယ္၊ ေလသန္႔ေဆးဗူးေတြ မႈတ္ထားရတယ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ အေနက်ပ္လာတယ္ဗ်။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆံုး စိတ္က်ဥ္းက်ပ္လာတဲ့အခ်ိန္  အိမ္ေျပာင္းေတာ့မယ္လို႔ စဥ္းစားေနတုန္း အိမ္ရွင္ကဘဲ အိမ္ေျပာင္းေပးဖို႔ ေတာင္းပန္စကားဆိုလာျပီး အိမ္ရွာခေအးဂ်င့္ဖိုးပါ သူေပးပါမယ္လို႔ ဆိုလာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေအးဂ်င့္ဖိုး အိမ္လခတစ္လစာကို သူကေပးတဲ့အျပင္ အိမ္ေျပာင္းတဲ့ေန႔မွာပါ သူ႔အိမ္ကကားနဲ႔ လိုက္ေျပာင္းေပးေတာ့တာပါဘဲဗ်ာ။" စင္ကာပူလူမ်ိဳး တရုတ္တစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္မွာ ေနခဲ့ဖူးသူ တစ္ေယာက္မွလဲ သူရဲ႕အတြ႔အၾကံဳကို ယခုလိုေျပာျပေပးသြားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လဲ ႏွစ္ေတြမ်ားလာတဲ့အထိ အဆင္ေျပေျပနဲ႔ ေနႏိုင္ၾကတဲ့ လူေတြလဲ ရွိၾကပါတယ္။ မခ်က္မျပဳတ္ဘဲ သူတို႔လို ဆိုင္မွာစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တရုတ္အိမ္ဟာ ေနလို႔အေကာင္းဆံုးအိမ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

တရုတ္အိမ္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ အဖိုးၾကီး အဖြားၾကီးေတြခ်ည္း ႏွစ္ေယာက္ထဲ ေနတဲ့အိမ္ ျဖစ္တတ္တာ မ်ားပါတယ္။ တခါတရံ အိမ္ရွင္က ခရီးခဏခဏထြက္ေနရတဲ့လူမ်ိဳး ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေနရထိုင္ရတာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လဲ ကိုယ့္လိုဘဲ တစ္အိမ္လံုးငွားျပီးမွ လူငွားျပန္ရွာျပီး စရိတ္မွ်ခံခ်င္ၾကတဲ့ တရုတ္ျပည္မၾကီးက လာေနတဲ့ တရုတ္ေတြ၊ မေလးကအလုပ္လာလုပ္တဲ့လူေတြ နဲ႔လဲၾကံဳရတတ္ပါတယ္။

တခါတေလမွာ တရုတ္အိမ္ရယ္လို႔ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရဘဲ အလုပ္နဲ႔နီးတဲ့အိမ္ဟာ အိႏိၵယအိမ္ပိုင္ရွင္ျဖစ္ေနရင္လဲ အဲဒီအိႏိၵယအိမ္ပိုင္ရွင္နဲ႔ ေနျဖစ္သြားတဲ့အေျခအေနေတြ ရွိပါတယ္။ "ကၽြန္မေလ မႏွစ္ကေပါ့၊ ေစ်းလဲသက္သာ အလုပ္လဲသြားရတာ အဆင္ေျပ၊ တစ္ေယာက္ထဲလဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခ်င္တာနဲ႔ အိႏိၵယ သားအမိႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတဲ့ အိမ္မွာ common ခန္းတစ္ခန္းငွားေနတာ၊ အစပိုင္း သံုးေလးလေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္၊ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သားလုပ္တဲ့လူက ကၽြန္မေရခ်ိဳးခန္းသြားတာတို႔ ေနာက္ေဖးမွာ ခ်က္ျပဳတ္တာလုပ္ေနတာတို႔ဆိုရင္ ေနာက္နားက ရစ္သီရစ္သီ လုပ္လုပ္ေနတတ္တာရယ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ ညၾကီးမင္းၾကီးက်မွ အိပ္ခန္းတံခါးလာလာေခါက္ျပီး မုန္႔လာေကၽြးတာတို႔ စကားလာေျပာတာတို႔ လုပ္လာေတာ့ ကၽြန္မလဲ ေၾကာက္ျပီး ကိုယ့္ဗမာေတြ ေနတဲ့အိမ္မ်ိဳးဘဲ ျပန္ရွာျပီး ေနရတာပါဘဲ၊ ကိုယ့္ဗမာအခ်င္းခ်င္းဆိုေတာ့လဲ လံုျခံဳမႈတစ္မ်ိဳးေတာ့ ရတာေပါ့ရွင္ တျခားဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ေလးေတြကို သည္းခံႏိုင္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းေနရတာလဲ တစ္မ်ိဳးေကာင္းပါတယ္"

"ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မေယာက်ာ္းက ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကေတာ့ တိရိစၦာန္ေဆးကု ဆရာဝန္ေတြပါ။ ကၽြန္မက ဝါသနာအရ ဟိုမွာတုန္းကလဲ အိမ္ပြဲစားလုပ္တယ္ေလ။ ေနာက္ဒီေရာက္ေတာ့ အစပိုင္းမွာေတာ့ ဟိုလုပ္ဒီလုပ္ပါဘဲ ေနာက္ပိုင္း PR ရေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေလးေတြစုျပီး စီးတီးေဟာမွာ ဆိုင္ခန္းတစ္ခန္းယူျပီး ျမန္မာျပည္နဲ႔ ဒီနဲ႔ ပစၥည္းအပို႔အယူလုပ္တယ္၊ ကြန္တိန္နာေတြငွားတယ္၊ ေနာက္အခုလို အိမ္ခန္းငွားစားတဲ့ အလုပ္လဲ လုပ္တယ္ေပါ့ရွင္၊ ကိုက္တယ္လို႔လဲ မဆိုသာပါဘူး အစ္ကိုရယ္ တစ္လတစ္လ အိမ္ငွားေတြနဲ႔ ေျပာဆိုေနရတာနဲ႔တင္ စိတ္ပင္ပန္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ကၽြန္မကိုက ဝါသနာပါတယ္ရွင့္၊ သူတို႔နဲ႔ ေျပာရဆိုရလြန္းလို႔ ကၽြန္မလဲ အေျပာအဆိုၾကမ္းလာသလား မသိပါဘူး။ ကၽြန္မလား မနာေတာ့ပါဘူးရွင္ သူတု႔ိေျပာလဲ ဒီဘက္နားကဝင္ ဟိုဘက္နားကထြက္ လုပ္လိုက္ရတာပါဘဲ။"

"တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒီက ERAလို႔ေခၚတဲ့ အိမ္ဝယ္/ေရာင္း/ငွား ကုပၼဏီမွာ Marketing Executive အေနနဲ႔ ဝင္လုပ္ၾကတယ္ရွင့္။ သင္တန္းေတြဘာေတြ တက္ရေသးတယ္ထင္တယ္၊ ျပီးမွသူတို႔ဆီမွာ ဝင္ရတာ။ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ ကိုယ့္ကုပၼဏီလဲရွိေတာ့ အဲဒီနာမည္နဲ႔ဘဲ အကုန္လုပ္ပါတယ္။ အလုပ္အကိုင္ေတြက လူလိုရင္လဲ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာျပည္ကေန လူရွာတဲ့ အလုပ္လဲလုပ္ေသးတယ္ရွင့္။"

"ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ ဒီမွာေက်ာင္းတက္ကထည္းက အတူတူေနလာၾကတာ၊ အလုပ္ရေတာ့လဲ အားလံုးရဲ႕ အလုပ္ေတြနဲ႔ သြားလို႔လာလို႔ အဆင္ေျပမယ့္ တစ္ေနရာကို ေရြးျပီးေနလာၾကတာ အခုဆို သံုးႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေရာ့မယ္။ အားလံုးသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ ဘာမွအခက္အခဲမရွိပါဘူး။ တစ္ေရာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မွ်တစားေသာက္ေနထိုင္ၾကတာဆိုေတာ့ေလ။ သူမ်ားေတြဆီကေတာ့ ဒီလို အိမ္ရွင္အိမ္ငွား အခက္အခဲေလးေတြေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္။ အဲဒါေတြၾကားေလ သူမ်ားနဲ႔ မေနခ်င္ေလျဖစ္ျပီး အခ်င္းခ်င္းအဆင္ေျပေအာင္ ေနၾကတာပါဘဲ။"

တကယ္ေတာ့ စင္ကာပူတြင္ေနရသည္မွာ မိသားစုလိုက္ တစ္အိမ္လံုးငွားေနၾကေသာ သူမ်ားမွလြဲ၍ ယခုလို သူမ်ားႏွင့္ တြဲဖက္ေနၾကရသူမ်ားမွာ အနည္းႏွင့္အမ်ားေတာ့ အဆင္မေျပမႈေလးေတြ ရွိၾကသည္ပင္။ အဓိကကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း စာနာစိတ္ကေလးေမြး၍ မေနႏိုင္ၾကလို႔ဘဲ ျဖစ္ပါသည္။ သူလဲႏိုင္ငံျခားထြက္ႏိုင္ ငါလဲႏိုင္ငံျခားလာႏိုင္၊ သူလဲဒီအလုပ္ ဒီလစာ၊ ငါလဲဒီအလုပ္မ်ိဳး ဒီလစာေလာက္ရေနတာဘဲဆိုကာ မာနေလးေတြခံေနၾက၍ ထင္သေလာက္ မစည္းလံုးၾကဘဲ အဖုအၾကိတ္ကေလးေတြ ရွိေနၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အိမ္ရွင္အိမ္ငွားအလႊာဆိုတာလဲ တကယ္ေတာ့ မရွိသင့္ေတာ့ဘဲ စရိတ္အတူမွ်ခံကာေနၾကေသာ အိမ္သူအိမ္သားမ်ားအေနျဖင့္ေနမွသာ ေရရွည္စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရႏိုင္မွာျဖစ္ေၾကာင္း စင္ကာပူအိမ္ငွား ေစ်းကြက္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

အပိုင္း(၁)၊ အပိုင္း (၂)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 15 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%83/feed/ 15 နိဗၺာန္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏိႈးေဆာ္ရပါတယ္ http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%81%ba%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%81%8d-%e1%82%8f%e1%80%ad/ http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%81%ba%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%81%8d-%e1%82%8f%e1%80%ad/#comments Thu, 02 Jul 2009 07:42:52 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=844

စင္ကာပူႏိုင္ငံ ဗုဒၶဂယာ သုခါရာမေက်ာင္း (ဘြန္ေလး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း) တြင္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း က်င္းပျပဳလုပ္လ်က္ရွိေသာ ဝါဆိုသကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲကို စတုတၳအၾကိမ္ေျမာက္အျဖစ္ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္(၆)ရက္ ၁၂-၇-၂၀၀၉ (တနဂၤေႏြေန႔)တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သဒၶါၾကည္လင္ ပါရမီ့ရွင္မ်ား ဝါဆိုသကၤန္းမ်ား ၾကည္ညိဳဆက္ကပ္လွဴဒါန္းႏိုင္ရန္ႏွင့္ ဝါဆိုသကၤန္းအႏုေမာဒနာတရားမ်ား နာယူႏိုင္ၾကေစရန္အတြက္ နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

အခမ္းအနား အစီအစဥ္ကိုေတာ့ မနက္တစ္ၾကိမ္ ညေနတစ္ၾကိမ္အေနနဲ႔ ႏွစ္ၾကိမ္ခြဲျပီး က်င္းပျပဳလုပ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ မနက္ပိုင္း အခမ္းအနားမွာေတာ့ ေန႔လည္(၁)နာရီမွာ ေရစက္ခ် တရားနာႏိုင္မွာျဖစ္ျပီးေတာ့ ညေနပိုင္း အစီအစဥ္အေနျဖင့္ ညေန(၅)နာရီတြင္ ေရစက္ခ်တရား နာယူႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

မနက္ပိုင္းအစီအစဥ္တြင္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား စုေပါင္းျပီး သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းျဖင့္ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကမွာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ၾကြေရာက္လာၾကကုန္ေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားကို ဒံေပါက္ျဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ညေနပိုင္း အစီအစဥ္မွာေတာ့ ၾကြေရာက္လာတဲ့ ပရိတ္သတ္မ်ားကို ရခိုင္မုန္႔တီျဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဝါဆိုသကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းလိုသူမ်ား အေနနဲ႔ ေအာက္ပါ လွဴဒါန္းဖြယ္ရာမ်ားနဲ႔ ၾကည္ညိဳဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း နိဗၺာန္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

အလွဴေတာ္ မဂၤလာ ဖိတ္စာကိုေတာ့ ဒီေနရာမွ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္ယူ ၾကည့္ရႈႏိုင္ၾကပါတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 22 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: , ,

]]> http://mrdba.info/2009/07/%e1%80%94%e1%80%ad%e1%80%97%e1%81%ba%e1%80%ac%e1%80%94%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%81%8d-%e1%82%8f%e1%80%ad/feed/ 22 အိမ္ခန္းငွားစားၾကမလား (၂) http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/#comments Tue, 30 Jun 2009 15:55:34 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=827

စီးပြားျဖစ္ အိမ္ခန္း ငွားစားေနတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္း သီးသန္႔ရွိပါတယ္။ သူတို႔မွာ အိမ္ေလးငါးလံုးေလာက္ စင္ကာပူလူမ်ိဳး အိမ္ရွင္ေတြဆီကေန ငွားထားၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ myanmarroom.com မွာျဖစ္ျဖစ္ စီးတီးေဟာက ဗမာဆိုင္ေတြမွာ ေၾကာ္ျငာလို႔ ျဖစ္ျဖစ္ အငွားျပန္ခ်ၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္ခန္းကို သံုးေယာက္ေနၾကရတာမ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕အိမ္ရွင္ေတြက တပါတ္လွ်င္တစ္ၾကိမ္ သူ႕စရိတ္နဲ႔သူ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဖို႔ လူလႊတ္ျပီး အိမ္လာရွင္းေပးပါေသးတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အဲဒီဝန္ေဆာင္မႈမပါပါဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း အိမ္ငွားေတြကဘဲ အပါတ္စဥ္ အလွည့္က် အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ကြန္ဒိုကအခန္းေတြပါ ငွားထားျပီး အငွားျပန္ခ်ၾကပါတယ္။

ေစ်းမ်ားမ်ားနဲ႔ မိထားတဲ့အိမ္၊ ေနရာထိုင္ခင္းေကာင္းတဲ့အိမ္၊ ရထားဘူတာနီးျပီး ေစ်း၊ စားေသာက္ဆိုင္ စတာေတြနဲ႔ပါနီးတဲ့ အိမ္မ်ိဳးဆိုလွ်င္ လူနဲနဲက်ပ္တတ္ပါတယ္။ ငွားထားရတဲ့ေစ်းကကို မ်ားေနတဲ့အတြက္ ကိုက္ေအာင္ လူကိုမ်ားမ်ားတင္ရတဲ့ သေဘာပါ။ တခ်ိဳ႕အိမ္မ်ိဳးမွာဆိုရင္ ထမင္းစားခန္းလိုဖြဲ႔လို႔ရတဲ့ အခန္းမွာပါ လိုက္ကာ ကာထားျပီး လူႏွစ္ေယာက္သြင္းပါေသးတယ္။ သူတို႔က်ေတာ့ Air Con မပါဘူးေပါ့။ အဲဒီအတြက္ ပန္ကာထားေပးထားျပီး သူတို႔ကိုေတာ့ Air Con မပါတဲ့ ေစ်းတစ္မ်ိဳးနဲ႔ ယူတတ္ပါတယ္။ ေစ်းတစ္မ်ိဳးဆိုေပမယ့္လဲ အနဲဆံုးကေတာ့ စင္ကာပူေဒၚလာ ၃၀၀ ေလာက္ေပးရတာပါဘဲ။ အိမ္ေတြက က်ယ္တဲ့အတြက္ ဝရန္တာလိုမ်ိဳးေနရာမွာပါ တစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္တစ္လံုး ေအးေအးေဆးေဆး ခ်ထားလို႔ရတဲ့အတြက္ အဲဒီေနရာမွာပါ လူတစ္ေယာက္ထားပါေသးတယ္။

တခ်ိဳ႔ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္လဲ အိမ္အငွားပြဲစားပါ တစ္ခါထဲလုပ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္လက္ကအိမ္အတြက္ ကိုယ္တိုင္လူရွာသလို သူမ်ားမွာ ရွိေနတဲ့အခန္းအတြက္ပါ လူရွာေပးၾကပါတယ္။  အခုေနာက္ပိုင္း အလုပ္အကိုင္ပါးရွားမႈေၾကာင့္ လူေတြေလွ်ာ့တဲ့အထဲ ပါကုန္ၾကတဲ့လူေတြ ရွိလာတာေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္ထပ္ရွာလို႔မရတဲ့လူေတြအတြက္ ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးေတြ ရွိလာတဲ့အခါ၊ အိမ္ေတြမွာ ေနရာလြတ္ေတြ ထပ္ရွိလာျပန္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ လူျပန္မရမွာစိုးရိမ္ရတဲ့ အတြက္ စေပၚေတာင္မေတာင္းေတာ့တဲ့ အိမ္သူၾကီးေတြ ရွိလာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလဲဒီက တရားဝင္နာမည္ရ အိမ္ျခံေျမ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ကုပၼဏီေတြမွာ အလုပ္ဝင္လုပ္ရင္း ဗမာအသိုင္းအဝိုင္းအတြက္ ေရာင္း/ဝယ္/ငွား သီးသန္႔ ဝန္ေဆာင္မႈေတြေပးတဲ့ လူေတြလဲရွိလာပါျပီ။ ေနာင္ဆိုရင္ ဗမာျပည္က အိမ္ပြဲစားေတြ စင္ကာပူမွာမ်ား အလုပ္လာလုပ္ႏိုင္ၾကမလား ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။

ေလာကမွာ အေကာင္းန႔ဲအဆိုး အျမဲဒြန္တြဲေနသလိုပါဘဲ။ အိမ္သူၾကီးမ်ားရဲ႕အေနအထားဟာလဲ အျမဲတမ္း အျမတ္ရျပီး ေကာင္းေနၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူဆင္းသြားမွာ စိုးရိမ္တတ္တဲ့ အိမ္သူၾကီးမ်ားက အိမ္ငွားမ်ားကို တည့္ေအာင္၊ ေက်နပ္ေအာင္ ေပါင္းေနၾကရတဲ့ လူေတြလဲ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ကိုယ့္နာမည္နဲ႔ စာခ်ဳပ္ျပီး ငွားထားတဲ့ အိမ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ရဲမႈရဲခင္းနဲ႔ ပါတ္သက္လာရင္ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရမွာက နာမည္ခံထားတဲ့ အိမ္သူၾကီးပါ။ ေယာက်ာ္းေလးေတြခ်ည္းေနတဲ့ အိမ္ဆို ပိုျပီး သတိထားရပါတယ္။ ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးျပီး ဆူညံပြက္ေလာရိုက္ေနလို႔ ေဘးနီးနားက အခန္းေတြက ရဲကိုလွမ္းတိုင္လို႔ အမႈအခင္းျဖစ္ရင္ နာမည္ခံျပီး ငွားထားတဲ့ အိမ္သူၾကီးကသာလွ်င္ အရင္ဆံုးေျဖရွင္းရတာပါ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အိမ္ရွင္ဆီကို အိမ္လခ မွန္မွန္ပို႔ႏိုင္ဖို႔ Pub Bill မွန္မွန္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ စတဲ့ကိစၥေတြမွာလဲ အိမ္သူၾကီးကသာလွ်င္ ဝီရိယစိုက္ထုပ္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ား လစာထြက္ေနာက္က်လို႔ပါဆိုျပီး အိမ္လခေပးတာ ေနာက္က်လို႔ရွိရင္ အိမ္သူၾကီးခမ်ာမယ္ အိပ္စိုက္ထားရတာပါဘဲ။ လစဥ္မွန္မွန္ေပးရတဲ့ အိမ္လခကို မေတာင္းရင္ မေပးေသးတဲ့ အိမ္ငွားမ်ိဳးနဲ႔ ၾကံဳရျပန္ရင္လဲ အိမ္သူၾကီးခမ်ာမွာ အမုန္းခံျပီး ေတာင္းေနရေတာ့တာပါဘဲ။

တခ်ိဳ႕လဲ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ အကုသိုလ္အျဖစ္ခံျပီး ေမ့ခ်င္ေရာင္ေဆာင္ေနတတ္တဲ့ အိမ္ငွားမ်ိဳးေတြလည္း ရွိေနတတ္ပါေသးတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ျပီး ေဆးေက်ာဖို႔ေမ့သြားတတ္တာ၊ စားလက္စပန္းကန္ေတြ မေဆးဘဲ ေမ့ေနခဲ့တာ၊ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရမယ့္ ကိုယ့္အလွည့္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ သြားအိပ္ျပီး အိမ္သန္႔ရွင္းေရး စေတးေရွာင္တတ္ၾကတာ၊ စတဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္ သိတတ္မႈအသိတရား နည္းပါးၾကတဲ့ အိမ္ငွားမ်ိဳးေတြ ပါလာျပန္ရင္ အိမ္သူၾကီးခမ်ာမွာ မေျပာခ်င္လ်ွင္ ကိုယ္တိုင္ရွင္းဖို႔သာ ရွိပါေတာ့တယ္။ ေရခ်ိဳးဖို႔အသြားမွာ သတိတရဖြင့္ရတဲ့ ေရပူေပးစက္ကို ေရခ်ိဳးျပီးတဲ့ အခါမွာေမ့ထားခဲ့တတ္ၾကတဲ့ အိမ္ငွားမ်ိဳးေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။ မီးဖြင့္မွ ျမင္ရမယ့္ ေရခ်ိဳးခန္းကို ေရခ်ိဳးအျပီးမွာ မီးျပန္ပိတ္ဖို႔ေမ့ခဲ့တတ္တာကေတာ့ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ အိမ္ကေန အလုပ္အသြားမွာ ေနာက္ဆံုးထြက္ခြာရသူက အိမ္တံခါးေသာ့ခတ္ဖို႔ေမ့ျပီး ထြက္သြားမွာကိုပါဘဲ။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ျပင္ပမွာ အျမဲနာမည္ၾကီးတတ္တာကေတာ့ အိမ္သူၾကီးမေကာင္းေၾကာင္းေတြျဖစ္လို႔၊ ဇတ္လမ္းေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳးမရိုးႏိုင္ေအာင္ဘဲ ရွိလို႔ေနပါတယ္။ ကပ္ေစးနဲလြန္းတဲ့ အိမ္သူၾကီးမ်ိဳး၊ အစစအရာရာ မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ လိုက္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ အိမ္သူၾကီးမ်ိဳး၊ တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ေျပာေနတတ္တဲ့ အိမ္သူၾကီးမ်ိဳး၊ အရွင္လုပ္ထားတဲ့ ခန္းဆီးလိုက္ကာတန္းတစ္ေခ်ာင္း ခန္းဆီးဆြဲရင္း ျပဳတ္က်သြားတဲ့အတြက္ အေလွ်ာ္ေတာင္းတဲ့ အိမ္သူၾကီးမ်ိဳး အမ်ိဳးမ်ိဳး မရိုးႏိုင္ေအာင္ ၾကားရတတ္ပါတယ္။ ဗမာအိမ္သူၾကီးျဖစ္ျပီးေတာ့ တရုတ္အိမ္လို က်င့္ၾကံခ်င္သူမ်ားလဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဟင္းကို ႏွစ္ခြက္ထက္ပိုမခ်က္ရ၊ တစ္ပါတ္မွာ တစ္ၾကိမ္ထက္ပိုျပီး အဝတ္မေလွ်ာ္ရ၊ ေန႔တိုင္းဟင္းမခ်က္ရ စသျဖင့္ အထူးစီမံတြက္ခ်က္ထားတဲ့ စည္းကမ္းမ်ားကိုလဲ ခ်တတ္ပါေသးသတဲ့။ ေရမ်ားေရႏိုင္ မီးမ်ားမီးႏိုင္ဆိုသလို (၁း၆) ၁ အခ်ိဳး ၆၊ လူ၆ေယာက္ရွိလ်င္ တစ္ေယာက္သာ အိမ္သူၾကီးျဖစ္ႏိုင္တာဆိုေတာ့ နာမည္ထြက္တာက အိမ္သူၾကီးသာ ျဖစ္လို႔ေနတတ္ပါတယ္။

တကယ္မွာေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မွ်မွ်တတေတြးေတာ တတ္ဖို႔ေတာ့လိုပါမယ္။ အိမ္သူၾကီးဆိုးတဲ့လူနဲ႔ေတြ႔လာတဲ့ အိမ္ငွားကလဲ ေနာက္အိမ္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုအႏိုင္မက်င့္ရဲေအာင္ ၾကိဳတင္အေပၚစီးက ေနၾကတဲ့လူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အိမ္ငွား ႏွိပ္စက္တာကို ၾကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ္သူၾကီးၾကေတာ့လဲ အေတြ႔အၾကံဳအရ ဘယ္လိုတင္းက်ပ္ထားမွ အလုပ္ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ေတြးမိၾကတာဆိုေတာ့ သူသူကိုယ္ကိုယ္ အျပစ္ေတာ့မဆိုသာပါဘူး။

အဲဒီလို ဗမာအိမ္ငွားရပ္ကြက္က သတင္းေတြကိုေၾကာက္လို႔ ေအးေအးလူလူေနခ်င္ၾကသူေတြက တရုတ္အိမ္၊ ဒါမွမဟုတ္ တျခားႏိုင္ငံျခားသားနဲ႔ တြဲေနၾကတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။ ဗမာပြဲစားေတြထဲမွာလဲ အဲဒီလို တရုတ္အိမ္ကိုမွ ငွားေပးတဲ့ ဗမာအိမ္လံုးဝမကိုင္တဲ့ အိမ္ပြဲစားေတြလဲ သီးသန္႔ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံျခားသားနဲ႔ ေနမယ္ဆိုရင္ ခ်က္ျပဳတ္မစားခ်င္တဲ့ ေယာက်ာ္းေလးေတြဘဲ အဆင္ေျပတတ္ပါတယ္။ ခ်က္ျပဳတ္စားဖို႔လိုတဲ့၊ ခ်က္ျပဳတ္စားမွ အာသာေျပတဲ့ ဗမာေတြအတြက္ေတာ့ အဆင္မေျပလွပါဘူး။ အငွားေစ်းႏႈန္းကေတာ့ အံ့ၾသေလာက္စရာေကာင္းေအာင္ သက္သာပါတယ္။ Master Room ကို ပံုမွန္ဗမာေစ်းကြက္မွာ ေရမီးအျပီးအစီး ၈၀၀ ေလာက္ေပးေနရခ်ိန္မွာ တရုတ္အိမ္မွာ ေနလ်င္ ၅၀၀/ ၆၀၀ ေလာက္နဲ႔ရတတ္ပါတယ္။ Common ခန္းဆိုလွ်င္ေတာ့ ၄၀၀ ေလာက္နဲ႔ရႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔နဲ႔ေနရင္ေတာ့ Lite Cooking ဘဲလုပ္ခြင့္ရမွာပါ။ Lite Cooking ဆိုတာက ေညွာ္မလုပ္တဲ့ ရိုးရိုးဟင္းခ်က္ပံုစံလို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေလာက္၊ အျပင္ကဝယ္လာတဲ့ဟင္းကို အပူျပန္ေပးရံုေလာက္ကိုသာ ေျပာတာပါ။ မိန္းခေလးတစ္ခ်ိဳ႕လဲ အဲဒီလို တရုတ္အိမ္မွာ ေပါင္းျပီးေနဖူးၾကသူေတြရွိပါတယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ မိန္းခေလးဆိုလွ်င္ေနဖို႔ အဆင္မေျပတာ မ်ားပါတယ္။ ေခ်ာင္းၾကည့္ခံရတာတို႔ စူးစိုက္ၾကည့္ၾကတာတို႔၊ အိပ္ခန္းတံခါးလာေခါက္တတ္တာတို႔ စတဲ့ ဇတ္လမ္းေတြကလဲ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ပ်ံ႕လြင့္လို႔ေနပါတယ္။

 (ဆက္ပါဦးမယ္…)

အပိုင္း(၁)

အပိုင္း(၃)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 25 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%81%82/feed/ 25 အိမ်ခန်းငှားစားကြမလား http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Tue, 30 Jun 2009 03:44:19 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=819

စင်ကာပူရောက်တာ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အိမ်သုံးကြိမ် ပြောင်းပြီးတဲ့ အခါမှာတော့ စင်ကာပူရဲ့ အိမ်စျေးကွက်ကို လေ့လာမိပြီးသား ဖြစ်သွားပါတယ်။ တကယ်မှာတော့ နောက်တောင်ကျနေတယ်လို့ ပြောလို့ရတဲ့ အခြေအနေပါ။ အခုဆိုရင် စင်ကာပူမှာ အိမ်ခန်းငှားချင်ရင် လွယ်ကူလာပြီလို့ ပြောလို့ရတဲ့ အနေအထားပါ။ ယခင်ကာလတွေတုန်းကဆိုလျှင် တစ်အိမ်လုံး ငှားချင်လျှင်သာ သတင်းစာမှာရှာ အေးဂျင့်ဖုန်းကိုခေါ် စသဖြင့် လွယ်ကူပေမယ့် ကိုယ့်ဗမာ အချင်းချင်းနေနိုင်ဖို့၊ သူများအိမ်မှာ တစ်ခန်းငှားနေဖို့ ဆိုတာတွေအတွက် တော်တော်ကိုချိတ်ဆက်ယူရပါတယ်။ ခင်မင်သူအချင်းချင်း သတင်းပေး ရှာဖွေပေးမှသာ ပိုနေတဲ့လူနဲ့ လိုနေတဲ့လူတွေ အချင်းချင်း ချိတ်မိကြပါတယ်။

အခုတော့ အင်မတန်လွယ်ကူသွားပါပြီ။ စီးတီးဟောက ဗမာဆိုင်တွေမှာ အခမဲ့ အခန်းကြော်ငြာတွေ ကပ်လို့ရတယ်၊ စာအုပ်အလွတ်တွေ ချပေးထားတယ်၊ အဲဒီမှာ ပိုနေတဲ့လူတွေက အခန်းငှားလိုကြောင်း ကြော်ငြာကပ်ထားနိုင်ပါတယ်၊ အခန်းလိုနေတဲ့ လူတွေကလည်း အဲဒီကြော်ငြာတွေ သွားဖတ်လို့ ကိုယ်နေလို့တဲ့ နေရာကို စိတ်ကြိုက်ရှာနိုင်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ myanmarroom.com လို၊ shweroom.com လို ဗမာ Web Site တွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အတွက် အခန်းပိုနေသူတွေ ကြော်ငြာ အလကားထည့်နိုင်ပါတယ်။

အဲဒီလို အခန်းငှားကြတယ်ဆိုတဲ့ စျေးကွက်ပေါ်ပေါက်လာတာက အစပိုင်းကတော့ စင်ကာပူမှာ အလုပ်လာရှာပြီး အမြဲတမ်းနေထိုင်ဖို့လိုလာတော့ ခင်ရာမင်ရာ သူငယ်ချင်းများနဲ့ စုပြီး Flat တစ်ခုလုံးကို စင်ကာပူအေးဂျင့်ဆီကနေ ငှားပြီးတော့ နေထိုင်ကြပါတယ်။ နောက်တော့ လူတွေက အလုပ်အကိုင်တွေပြောင်းရွှေ့၊ အလုပ်နဲ့နီးတဲ့နေရာတွေမှာ ထပ်မံငှားရမ်းလို့ နေဖို့ဖြစ်လာတော့ Flat တစ်ခုလုံး ငှားပြီးနေရင် အခန်းတွေ ပိုနေတဲ့အတွက်၊ ပိုနေတဲ့ အခန်းတွေအတွက် စရိတ်ကာမိအောင် ပြန်ပြီးစရိတ်မျှကြတဲ့ သဘောလောက်ပါဘဲ။ ယခင်ကတော့ အခန်းဆိုတာ ပိုနေတာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ယခုကာလကတော့ အခန်းဆိုတာ အမြဲတမ်းလိုနေတာလို့ ပြောလို့ရတဲ့ အချိန်ကိုရောက်နေပါပြီ။

စီးပွားမကောင်းလို့ ဗမာပြည်ကလူတွေ အလုပ်လာမရှာဘူးလို့ မထင်ပါနဲ့၊ ကိုယ်နဲ့နီးစပ်တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းလောက်သာ မလာနဲ့ဦးလို့ ပြောထားပေမယ့် တချို့လဲ အခုထက်ထိ တဖွဲဖွဲလာနေတုန်းပါဘဲ။ တချို့ဒီမှာရှိတဲ့ မိတ်ဆွေများဆီကလဲ သူတို့ရဲ့ အပေါင်းအသင်းများ လာရောက်အလုပ်အကိုင်ရှာနေတဲ့ သတင်းတွေ နေ့တိုင်းကြားနေရတာပါဘဲ။ အလုပ်လဲ ရတဲ့လူလဲ ရနေကြတာပါဘဲ။ အဲဒီလို အလုပ်လာရှာတဲ့ လူတွေများလေလေ အိမ်ခန်းငှားတဲ့ စျေးကွက်ဟာ ကြီးထွားလာလေလေဖြစ်ပါတယ်။

စျေးကွက်ထဲမှာ အိမ်ခန်းငှားခဟာ ပုံသေနီးပါးလောက် ငြိမ်သက်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက Flat တစ်ခုလုံးငှားစျေး မဟုတ်ဘဲ တခန်းချင်းစီပြန်ငှားကြတဲ့ စျေးနှုန်းကို ပြောတာပါ။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် အခန်းတစ်ခန်းမှာ လူသုံးယောက်အတူတူနေရမယ် အင်တာနက်အပါအဝင်၊ရေမီးအပြီးအစီး Air Con သုံးနိုင်တယ်ဆိုရင် စင်ကာပူဒေါ်လာ တစ်ဦးလျှင် တစ်လကို ၃ဝဝ ကနေ ၃၃ဝ အထိစျေးရှိပါတယ်။ တစ်ခန်းကို လူနှစ်ယောက်နေရမှာဖြစ်ပြီးတော့ အင်တာနက်အပါအဝင်၊ ရေမီးအပြီးအစီး Air Con သုံးနိုင်တယ်ဆိုရင် စင်ကာပူဒေါ်လာ တစ်ဦးလျှင်တစ်လကို ၃၅ဝ ကနေ၃၈ဝ အထိစျေးရှိပါတယ်။ အဲဒါတွေက Common ခန်းလို့ခေါ်တဲ့ ရေချိုးခန်း အိမ်သာတွဲလျက်မပါတဲ့ အခန်းမျိုးတွေရဲ့ ပေါက်စျေးပါ။ Master Room လို့ခေါ်တဲ့ ရေချိုးခန်း အိမ်သာတွဲလျက်ပါတဲ့ အခန်းမျိုးမှာ နေမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် ၂ဝ ကနေ ၃ဝ လောက်အထိ ထပ်မံစျေးပိုပေးရတတ်ပါတယ်။ တချို့အိမ်တွေမှာ အင်တာနက်ကို အလကားပေးသုံးပါတယ်လို့ ပြောထားတဲ့အတွက် အင်တာနက်မသုံးလဲ ဒီစျေးပါဘဲ။ တချို့အိမ်မှာတော့ အင်တာနက်မသုံးဘူးဆိုလျှင် စင်ကာပူ ၁၅ ဒေါ်လာကနေ ၂ဝဒေါ်လာလောက်အထိ စျေးလျှော့ပေးပါတယ်။

ရေဖိုးမီးဖိုးအပြီးအစီးလို့ ပြောထားတဲ့ အိမ်တချို့မှာ ရေသုံးတာ၊ အဝတ်လျှော်တာ၊ မီးသုံးတာ၊ ချက်တာပြုတ်တာ၊ Air Con သုံးတာတွေကို လိုက်လံထိမ်းချုပ်မှုတချို့ ရှိပေမယ့်၊ တချို့အိမ်တွေမှာတော့ အမှန်တကယ် ကျနိုင်မယ့် Bill ကိုမှန်းထားပြီးသားဖြစ်နေလို့ ထူးပြီး မထိမ်းချုပ်ပါဘူး။ အဲဒီလို ထိမ်းချုပ်မှု မလုပ်လိုတဲ့ အိမ်တွေမှာကျတော့ အိမ်ခန်းငှားခကို ရေဖိုးမီးဖိုးမပါ စျေးတစ်မျိုးနဲ့ ပြောကြပါတယ်။ စျေးကတော့ ၃ဝ ကနေ၅ဝလောက်အထိ လျှော့နည်းသွားနိုင်ပါတယ်။ ရေဖိုးမီးဖိုးကို Pub Bill လာမှ လူရှိသလောက်နဲ့ တွက်ချက်ပြီး ပြန်မျှလို့ပေးရမှာပါ။ များသောအားဖြင့် ရေဖိုးမီးဖိုးကလဲ ၃ဝကနေ ၅ဝလောက်အထိဘဲ ကျနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ရေမီးအပြီးအစီးဆိုတာရဲ့နောက်မှာ ထိမ်းချုပ်မှုဆိုတာ ပါလာတတ်လို့ တချို့က ရေမီးအပြီးဆိုတာထက် ပြီးမှ ပြန်မျှရမယ်ဆိုတာကို ပိုကြိုက်သလို တချို့ကလဲ စရိတ်ငြိမ်းအပြီးအစီးဆိုတာကို နှစ်သက်ကြပါတယ်။ တစ်ချို့ကလဲ တစ်ခန်းမှာ သုံးယောက်နေရတာကို စျေးသက်သာလို့ သဘောကျပေမယ့် တစ်ချိုကတော့ အေးအေးလူလူ နှစ်ယောက်ထဲ နေရတာကိုနှစ်သက်ကြပါတယ်။ ဒါတွေက အိမ်ငှားတွေဘက်ကနေ ကြည့်ပြီးပြောပြတာပါ။

အိမ်ရှင်တွေဘက်က ကြည့်မယ်ဆိုလျှင်တော့ ဟိုးအရင်က စျေးကွက်မရှိခင်ကတော့ တစ်အိမ်လုံးငှားထားရငွေကိုလိုက်လို့ အိမ်ရှိသမျှလူနဲ့ ပြန်မျှပြီးစျေးတောင်းကြပါတယ်။ အကုန်လုံးမျှရတဲ့ သဘောပေါ့။ Pub Bill မျှရမယ်၊ အင်တာနက်၊ အိမ်ဖိုး အားလုံး ညီတူညီမျှပေးရတာပါ။ နောက်ပိုင်းစျေးကွက်ရှိလာတော့ စျေးကွက်မှာတောင်းတဲ့ စျေးအတိုင်းလိုက်တောင်းနိုင်ကြတော့ အိမ်ငှားတွေဘက်မှာလဲ သက်သာသွားသလို အိမ်ကိုဦးစီးပြီးငှားလိုက်တဲ့လူတွေဖက်မှာလဲ စျေးသက်သာသွားပါတယ်။ အဲဒီလိုငှားကြတယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာ အခန်းနဲ့တဲ့ အိမ်တွေကို ငှားလိုက်ရင်တော့ မကိုက်ပါဘူး။ စင်ကာပူမှာ Flat ငှားရင် အခန်းများလေး စျေးတန်လေပါဘဲ။ ဥပမာ၊ ၂+၁ လို့ခေါ်တဲ့ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းဘဲ ပါတဲ့ အိမ်ကိုလောလောဆယ်ပေါက်စျေး ၁၄ဝဝ ကနေ ၁၅ဝဝ ပေးနေရတဲ့ အချိန်မှာ အိပ်ခန်းသုံးခန်းပါတဲ့ Flat ကိုငှားမယ်ဆိုရင် ၁၇ဝဝ ကနေ ၁၈ဝဝ ကြားမှာ ရနိုင်ပါတယ်။ အိပ်ခန်းလေးခန်းလောက်ပါတဲ့ Flat ကိုငှားမယ်ဆိုရင် ၂ဝဝဝ ကနေ ၂၂ဝဝ ကြားမှာရနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူငယ်ချင်းတွေချည်း စုနေကြတဲ့အဖွဲ့တွေဆို အခုလို သုံးခန်း လေးခန်းပါတဲ့ အိမ်ကိုငှားမှ စျေးသက်သာပါတယ်။

သူငယ်ချင်းတွေချည်း စုငှားနေကြတာမဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးက ဦးဆောင်ပြီး တစ်အိမ်လုံးငှားလိုက်တယ် နောက်ပြီးမှ လူငှားထပ်ရှာတဲ့ လူတွေလဲ ကိုက်ကြပါတယ်။ ဥပမာ အခန်းသုံးခန်းပါတဲ့ အိမ်ဆိုပါတော့၊ ကျန်တဲ့နှစ်ခန်းကို အငှားချမယ်ဆိုလျှင်၊ မာစတာအခန်းကို အိမ်ရှင်တွေ အမြဲနေကြပါတယ်။ ပိုတဲ့ common ခန်းတွေကို အငှားချပါမယ်။ တစ်ခန်းကို သုံးယောက်နဲ့ နှစ်ခန်း အငှားချလိုက်ရင် တစ်ဦးလျှင် ၃၃ဝနဲ့ နှစ်ခန်းဆိုတော့ ၁၉၈ဝ ရပါမယ်၊ အိမ်ငှားထားတာက ၁၈ဝဝ ဆိုပါစို့၊ Pub ဖိုးက ၃ဝဝလို့ထား၊ အင်တာနက်ကို ပုံမှန်ဆိုလျှင် ၆ဝ တန်ဆိုရပြီ။ မြန်နှုန်းမြင့်ကိုယူမယ်ဆိုမှ ၉ဝလောက်ကျတယ်။ ဆိုတော့ အိမ်လခ ရေဖိုးမီးဖိုး အင်တာနက်ဖိုးအပါအဝင် ၂၂ဝဝ ကျတယ်ထား၊ အိမ်ငှားတွေဆီက ပြန်ရတာက ၁၉၈ဝဆိုတော့ အိမ်သူကြီးက လိုတဲ့ ၂၂ဝဘဲ ပေးစရာလိုပါတော့တယ်။ လူတွေနဲ့နေတတ်ဖို့ဘဲ လိုပါတယ်။ မကိုက်လား။ (မှတ်ချက် လူပြည့်နေဖို့လိုပါတယ်။ လူဆင်းသွားတဲ့ လမှာတော့ သူကလိုသမျှ စိုက်နေရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။) ဒါကြောင့် အခန်းများလေ ကိုက်လေဖြစ်ပါတယ်။ လူတွေတော့ ရှုတ်တာပေါ့လေ။ အခုနက တစ်ခန်းသုံးယောက်နှုန်းနဲ့တွက်တာပါ။ တစ်ခန်းမှာ နှစ်ယောက်နှုန်းဘဲ နေကြမယ်ဆိုရင်တော့ အိမ်သူကြီးအတွက် သိပ်မကိုက်ပါဘူး။ သို့သော် အပြင်ပေါက်စျေးနဲ့ ချိန်ကြည့်ရင်တော့ သူလဲ သူများအိမ်မှာ မာစတာခန်းသွားငှားနေရင် ပေးရမယ့် နှုန်းထားလောက်ဘဲ ကျသင့်တာဖြစ်တဲ့အတွက် မဆိုးဘူးလို့ ပြောလို့ ရပါသေးတယ်။ အေးဂျင့်ဆီက အိမ်ငှားခစျေးသက်သာလေ အိမ်သူကြီးအတွက် ကိုက်လေ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် တချို့အိမ်တွေမှာ ဝရန်တာလိုနေရာမျိုးမှာပါ အလုပ်လာရှာတဲ့ လူလိုမျိုး ယာယီနေတဲ့လူတွေကို အငှားချပါသေးတယ်။ (ပိုပြီးခွက်ကျတဲ့ အိမ်တွေမှာ စတိုခန်းကျယ်ကျယ်လဲ ပါသေးတယ်ဆိုရင် စတိုခန်းမှာပါ ပန်ကာပေးထားပြီး လူငှားချပါသေးတယ်။)

အိမ်သူကြီးဖက်က ဘာတွေနစ်နာထားသေးလဲ ဆိုတော့ အိမ်ကိုစငှားတုန်းက အေးဂျင့်ဖိုးကို သူကပေးလိုက်ရပါတယ်။ နောက်မှလာမယ့် အိမ်ငှားတွေက အဲဒီအဖိုးအခကို ကုန်စရာမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်တချို့က အိမ်ကိုဦးဆောင်မငှားလိုဘဲ အိမ်ငှားအဖြစ်နဲ့ဘဲ နေချင်ကြပါတယ်။ အိမ်သူကြီးအနေနဲ့ အိမ်ရှင်ဆီမှာ တစ်လစာ Deposit ဆိုတာပေးထားရပါသေးတယ်၊ အဲဒီ Deposit ဆိုတာက အိမ်ပြန်အပ်တော့မယ်ဆိုရင် အိမ်ရှင်ရဲ့ပြူးပြဲကြည့်ပြီး သူ့အိမ်ကို ဝယ်စတုန်းကအတိုင်း အသစ်ပြန်ဖြစ်လိုမှုနဲ့ ပြင်ဆင်ရန်အလို့ငှာဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေအောက်မှာ ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့အခါ Deposit ရဲ့တစ်ဝက်လောက် ပြန်ရရင် တော်တော်ကံကောင်းနေပါပြီ။ အခန်းကိုပြန်ငှားတဲ့ လူတွေကလည်း အိမ်သူကြီးတွေဆီမှာ တစ်လစာ Deposit ဆိုပြီးပေးရပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အိမ်ကဆင်းတော့မယ်ဆိုရင် တစ်လကြိုပြောပြီးဆင်းမယ်ဆိုရင် Deposit ကိုအပြည့်ပြန်ပေးရပါတယ်။ အိမ်ကလည်း ပြန်မအပ်သေးဘူးဆိုရင် အိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားမယ့်လူဟာ အင်မတန်တန်ပါတယ်။ အိမ်သူကြီးအနေနဲ့ အိမ်ရှင်ဆီကနေ Deposit အပြည့်ပြန်မရမယ့် အချိန်မှာ သူက အိမ်သူကြီးဆီကနေ အပြည့်ပြန်ရနိုင်လို့ပါဘဲ။ (ဒါတောင် တစ်ချို့ အိမ်သူကြီးတွေက Deposit တစ်ဝက်ကြိုတင်ဖြတ်ထား တတ်တယ်လို့လဲ ကြားဖူးပါတယ်။ များသောအားဖြင့်တော့ ကြိုပြောရင် အကုန်ပြန်အမ်းရပါတယ်။) အကိုက်ဆုံးကတော့ JTC ကအခန်းရရင် အဲဒီကယူပြီး ပြန်အငှားချတာပါဘဲ။ ပရိဘောဂတွေ ဝယ်ထည့်ရတာက အေးဂျင့်ကို တစ်လစာပေးလိုက်ရသလောက်တောင် မကျပါဘူး။ နောက်ပြီးတော့ အနဲဆုံး ၂နှစ်တော့ တည်ငြိမ်ပါတယ်။ သူက သုံးခန်းပါတဲ့ အိမ်မှ ၁၄ဝဝ လောက်ကျတာဆိုတော့ အများကြီး သက်သာသွားမှာပါ။ လေးခန်းပါတဲ့ အိမ်ဆို ၁၆ဝဝ လောက်ဘဲရှိတော့ ပိုကိုက်ပါတယ်။

အခုဆက်ပြောမှာက စီးပွားဖြစ် အိမ်ငှားစားကြမယ့် အကြောင်းပါ။ အပေါ်မှာ ပြောပြခဲ့သလို အိမ်သူကြီးလုပ်တဲ့လူတွေအနေနဲ့ အမြတ်အများကြီး မကျန်ပေမယ့် အပြင်ပေါက်စျေးထက် သက်သာနိုင်သလို တချို့ထူးပြီးမသက်သာပါဘူး။ နေရာအနေအထား၊ လူအနဲအများ၊ အိမ်စျေးကိုလိုက်လို့ပေါ့။ အဲဒီစျေးကွက်ကို ကြိုမြင်တဲ့ စီးပွားရေးမျက်စိရှိတဲ့ အနေကြာသူများက အိမ်တွေကို နေရာစုံမှာ လိုက်ငှားထားပြီး ဗမာစျေးကွက်မှာ ပြန်အငှားချပါတယ်။ အိမ်သူကြီးနဲ့ အတူမနေရဘူးဆိုတဲ့ အချက်ကလဲ အိမ်ငှားတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို အိမ်ငှားစားနေတဲ့ အိမ်မှာနေရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမှ နှစ်ယောက်တစ်ခန်း နေဖို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

အပိုင်း(၂)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 22 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%81%e1%80%94%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%84%e1%80%be%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%99%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 22 နားနားနေနေ..ခြံစိုက်နေ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1-%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b6%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1-%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b6%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1/#comments Sat, 27 Jun 2009 14:55:50 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=816

ခေါင်းစဉ်က ဆွဲဆောင်မှုရှိအောင်သာ တပ်ရတာ ရေးမှာကတော့ ဟိုရောက်ဒီရောက်ပါဘဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တနလာင်္နေ့က စပြီး ဖျားလိုက်တာဟာ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ည ရောက်မှဘဲ သိသိသာသာ သက်သာသွားပါတယ်။ ဒါတောင် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က ရုံးသွားလိုက်သေးတယ်။ ရုံးရောက်တော့ လူကဟန်ပုံမပေါ်တာကို မန်နေဂျာတွေက သိတာကြောင့် ပြန်နားလိုက်ပါဆိုတာနဲ့ အခွင့်အရေးရတုန်း ပြန်လစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကြာသာပတေး သောကြာကိုတော့ ပြန်ကောင်းလာမယ် မျှော်မှန်းပြီးတော့ ဆေးခန်းမပြတော့ဘဲ ခွင့်ကြိုယူလာလိုက်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ဘဲ တစ်ပါတ်လုံး အိမ်တွင်းအောင်းရတဲ့ အဖြစ် ရောက်ပါလေရောလား။

ရာသီဥတုကလဲ ပူတော့ ညညဆို အိပ်မပျော်ပါဘူး။ လူကလဲပူနေ အဲယားကွန်းကလဲ ဖွင့်လို့မဖြစ်နဲ့ ချွေးတွေပြန်ပြီး ဘယ်လိုမှ အိပ်မပျော်ပါဘူး။ ညဆို ကုတင်မှာလှဲပြီး ဘေးစောင်းလေး ဘေးက ကွန်ပျုတာမှာ ရုပ်ရှင်ဖွင့်ပြီး ကြည့်ပါတယ်။ တားမယ့်လူကြီးလဲ မရှိတော့ မိုက်တာလဲပါပါတယ်။ မဒမ်ကတော့ ရုံးတက်ရမှာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို ထိုင်ကြည့်မနေနီုင်ပါဘူး။ အိပ်ပျော်သွားပါတယ်။ ညမအိပ်တော့ နေ့အိပ်သလား ဆိုတော့လဲ မအိပ်ပါဘူး။ မနက်ကို နောက်ကျမှထပြီး စားစရာရှိတာလေးစား၊ ဆေးလေးသောက်ပြီး၊ ရုပ်ရှင်ဒေါင်းလုဒ်လုပ် ကြည့်နဲ့ ပျင်းလာရင် စာအုပ်ဖတ်လိုက် အဲဒီလိုနဲ့ နေ့တွေကုန်သွားတာပါဘဲ။

ဒါနဲ့ တခြားလုပ်ဖြစ်တာက Face Book မှာ မာဖီးယား သေသေချာချာဇွဲနဲ့ ထိုင်ကစားဖြစ်သွားတယ်။ ပိုက်ဆံတွေလဲ ရတာ သောက်သောက်လဲ၊ လူကလောဘတောင်တက်လာတယ်။ တကယ်ပြောတာ။ အဆော့ကောင်းလို့ ဘလော့တောင် မရေးနိုင်ဘူး။ အစကစိတ်ကူးတာက အိမ်မှာ နားနားနေနေ ရှိတုန်း ဘလော့လေးဘာလေး ခပ်စိပ်စိပ်ရေးမယ်ပေါ့။ ဘယ်ကလာ အချိန်တောင်မလောက်ဘူး။ ခုတစ်လော လူတွေ Face Book မှာ မာဖီးယား သိပ်ဆော့ကြတယ်ထင်တယ်၊ တခါတရံ Face Book တောင် Error တက်ချင်ချင်ဖြစ်လာတယ်။ ကိုယ့်မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်းတွေတင်မက ဖိုရမ်က အဖွဲ့တွေပါ မာဖီးယားထဲရောက်နေလို့ အစည်းအဝေးတောင် Face Book မှာလုပ်လိုက်ရသေးတယ်။

ကျူဘားမှာသွားပြီး လူချလိုက်၊ အလုပ်ကလေးလုပ်လိုက်၊ ကျမ်းမာရေးမကောင်းတော့ရင် နယူးယောက်ပြန်လာ ဆေးကုလိုက်နဲ့ ဟန်တွေကိုကျလို့။ မာဖီးယားရောဂါကလဲ ဘလော့ရောဂါလိုဘဲ ဖြစ်လာဦးမယ်ထင်ပါရဲ့။ ဂိမ်းကစားတာတောင်မှ အစပိုင်းက လူမချချင်သေးဘူး။ ကိုယ့်ရှိသလောက် အင်အားလေးနဲ့ အလုပ်ကလေးတနိုင်လုပ် ရသလောက်ကလေးနဲ့ လုပ်ငန်းလေးတွေနယ်ချဲ့နဲ့ ဒီလိုနေတုန်း ကိုယ်ကသာ လူမချချင်တာ မာဖီးယားတောထဲ သူတော်ကောင်း သွားလုပ်နေလို့မှ မရဘဲဗျ။ ဟိုကဒီကနေ လာလာပြီး ဆော်ပလော်တီးသွားကြတယ်၊ ဓါးပြတိုက်သွားကြတယ်၊ ရှိတာလေးတွေ ကုန်ကုန်သွားပါရောလား၊ ဒါနဲ့ဘဲ မဖြစ်ချေဘူးဆိုပြီး လူချတတ်အောင် ကြိုးစားရတော့တယ်၊ ဓါးပြလား တိုက်တတ်သွားပြီ။ အစကတော့ သနားတာပေါ့လေ သူ့စီးပွားလေး ပျက်သွားပြီလို့ စာတန်းကလဲ ထိုးထိုးပြနေတော့ ကိုယ့်မှာ ဆော့နေတာတောင်မှ သနားနေရသေးတယ်။ ခုတော့ ကိုယ့်ကို လာမလုပ်နိုင်အောင်ပြင်ဆင်ထားပြီးတော့ ရိုးရိုးသားသား (အဲလေ မာဖီးယားပါဆိုမှ ရိုးသားလို့ရမလား) ဒုစရိုက်အလုပ်ကလေးဘဲ လုပ်နေတော့တယ်။

ခုတော့ တစ်မျိုးပြောင်းကစားနေတယ်ဗျ။ အခု ခြံစိုက်စားနေတယ်။ စတော်ဘယ်ရီသီးလေးတွေစိုက် ခရမ်းသီးလေးတွေစိုက် သီးလာရင် စျေးသွားရောင်း အခင်းပြန်ပျိုး အပင်ပြန်စိုက်နဲ့၊ ငြိမ်းချမ်းတယ်မောင်။ အဟုတ်။ မာဖီးယား ကစားတာနဲ့ ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်သွားတယ်။ ဟိုဖက်မှာက ရောက်တာနဲ့ ဘယ်သူတီးသွားလဲ စစ်ရတယ်၊ ဝင်ငွေစစ်ရတယ်၊ ကိုယ်မနိုင်တဲ့လူ ရှိလာရင် လူငှားနဲ့ ပြန်ဆော်ရသေးတယ်၊ မကောင်းပါဘူး။ ခြံကလေးစိုက်စားနေရတာ ကစားနေရင်းတောင် အပြင်မှာ ခြံစိုက်စားခြင်စိိတ်ပေါက်လာတယ်။ တကယ်ရယ်။

မနက်ဖြန်တော့ အိမ်လဲ ပြောင်းရပြန်ဦးတော့မှာမို့ အိမ်ကလဲ ရှင်းရသေးတယ်။ နေမကောင်းလို့ အိမ်ရှိနေတာ မဒမ်ကအကြိုက်ဘဲ ကျွန်တော့်မှာ တစ်နေ့နဲနဲချင်း ပစ္စည်းစုရတယ်၊ အိမ်ရှင်းရတယ်။ ချွေးဆိုတာ ခဏခဏထွက်နေတာမို့ လူကအားပြန်ပြည့်လာတယ်လို့ မရှိဘူး။ နေမကောင်းဖြစ်တော့ ဒီကဟာတွေ မစားချင်ပြန်ဘူးဖြစ်လာတယ်။ အဲဒါနဲ့ စိတ်ကူးမရတိိုင်း ခေါက်ဆွဲချည်း ပြုတ်ပြုတ်စားနေတာ အားကဘယ်ပြန်ပြည့်မလဲ။ မဒမ်ကလဲ ရုံးသွားရသေးတော့ သူ့ကိုလဲ ဘာချက်ပါညာချက်ပါ မပူဆာချင်ဘူး။ အိမ်ကလဲပြောင်းတော့မှာ ဆိုပြီး အသားငါး များများစားစား ဝယ်မထားတော့ စားစရာမရှိ။ သူတောင် အိမ်ကပို့ထားတာလေးနဲ့ ရုံးကို ထည့်ထည့်နေတာဆိုတော့ ကိုယ်လဲ ငတ်ပြီပေါ့။ အခုတော့ အိမ်လဲ သိမ်းပြီး၊ နလံထကို စီးတီးဟောကဝယ်လာတဲ့ ငါးပိရည်ကြိုပြီးသားနဲ့ လဘက်နဲ့ ထမင်းနယ်တယ်၊ ကြက်ဥကြော်နဲ့ ပူပူလေးစားပြီး ဒီတပါတ်အတွက် အသစ်မျှော်နေသူများကို ချွေးသိပ်လိုက်ရပါပေတယ်။ မိတ်ဆွေများ ကျမ်းမာချမ်းသာကြပါစေ။ (မာဖီးယားဆော့ကြရင် ကျွန်တော့်ကို ဖိတ်နော်…နော်)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 37 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: , ,

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1-%e1%80%81%e1%80%bc%e1%80%b6%e1%80%85%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%94%e1%80%b1/feed/ 37 အချစ်​လား … သူ​ဖျားနေတယ် http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8%e2%80%8b-%e1%80%9e%e1%80%b0%e2%80%8b%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8%e2%80%8b-%e1%80%9e%e1%80%b0%e2%80%8b%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/#comments Tue, 23 Jun 2009 14:26:23 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=810

သံလွင်​မှာ သ​တင်း​ဖတ်​လိုက်​ရ​တယ်၊ စ​င်ကာ​ပူ​တွင် H1N1 ကူး​စက်​ခံ​ရ​သူ ​၁​၆​၈ ဦး​အထိ များပြား​လာ တယ်​ဆို​တာ​နဲ့ ဝက်​တုတ်​ကွေး​ကို မ​ကျေနပ်​တာ​ရယ်၊ သူငယ်ချင်း အပျိုကြီး မမ​တစ်​ယောက် စာ​မေး​ပွဲ​ပြီး​တာ​ကို အကြောင်းပြု​တာ​ရယ်​ပေါင်း​ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့​က သူ​တို့​အိမ်​မှာ ဝက်သား​တုတ်​ထိုး လုပ်​စား​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​နေ့​က နေ​တော်တော်​ပူ​ပါ​တယ်။ သူ​က​ဝက်​တုတ်​ထိုး​လုပ်​တယ် ကိုယ်​က ငါး​ခေါင်း​ပြန်​ချက်​ပေး​တယ်၊ ဟင်း​လဲ​စား​လိုက်​သ​လို​ပါ​ဘဲ။ ဝက်သား​တုတ်​ထိုး​များ တယ်​စား​ကောင်း​တာ​ဘဲ။ နေပူ​တာ​ရယ် အ​အီ​ပြေ​အောင်​ရယ်​ဆို​ပြီး သံပုရာ​ရည် တစ်​ဗူး​ဝယ်​သွား​တာ​ကို တစိ​မ့်​စိမ့်​သောက်​ပါ​တယ်။ စာရင်း​ချုပ်​လိုက်​တော့ တနင်္ဂနွေနေ့​ည​မှာ အာ​သီး​ရောင်​သွား​ပါ​တယ်။

အာသီး​ရောင်​တာ အ​တော်​ခံ​ရ​ခက်​ပါ​တယ်။ တစ်​ည​လုံး လည်ချောင်း​တွေ​ပူ​နေ​ပြီး​တော့ တံတွေး​မျို​တာ​တောင် နာ​ပါ​တယ်။ ဒါ​နဲ့​မိုးလင်း​တော့ ကိုယ်ပူ​လာ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒါ​နဲ့ ဆေး​ခန်း​သွား​ပြ​တော့ ထုံးစံ​အတိုင်း ဆေး​ခွင့်​ရ​ပါ​တယ်။ ဒီ​တစ်​ခါ​တော့ ဟန်ဆောင်​စရာ​မ​လို​ပါ​ဘူး။ ဒါ​နဲ့​ပေးလိုက်​တဲ့​ဆေး​တွေ​သောက် ခဏ​အနား​ယူ​လိုက်​တာ လူ​က​နဲ​နဲ​လန်း​လန်း​ဆန်း​ဆန်း ပြန်​ဖြစ်လာ​ပါ​တယ်။ ဒီ​လို​နဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့​က မြန်မာ​ပြည်​က ပြန်လာ​တဲ့ မိတ်ဆွေ​တစ်​ယောက်​က လူ​ကြုံ​ပစ္စည်း​ပါလာ​တာ​ကို သွား​ယူ​ရင်​ကောင်း​မ​လား စဉ်းစား​လိုက်​ပြီး အိမ်​ထဲ​အောင်း​နေ​ရ​မှာ​ကို ပျင်း​တာ​နဲ့ လူ​ကြုံ​ပစ္စည်း​အယူ​ထွက်​ရ​ပါ​တယ်။

သူ ​နေ​တဲ့ Bedokကို ကိုယ်​နေ​တဲ့ Yishun က​နေ​သွား​ရ​မှာ​ပါ။ အဲ​ဒီ​လို​နဲ့ ချွေး​တွေ​သေချာ​သုတ်၊ အ​ကျီ​ၤ​လဲ​ကာ​ထွက်​သွား​လိုက်​တယ်။ နေ့​လည်​၂​နာရီ​လောက်​မှာ Bedok ကို​ရောက်​တယ်၊ ထုံးစံ​အတိုင်း အိမ်​ရှာ​ရ​လွယ်​အောင် ​ဘူ​တာ​က​နေ လမ်းလျှောက်​သွား​လိုက်​တယ်။ စကား​စ​မြည်​ပြောဆို​ပြီး အိမ်​ပြန်​ဖို့​လုပ်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​မှာ တစ်​ခု​သတိရ​သွား​ပြန်​တယ်၊ တနင်္ဂနွေနေ့​က တခြား​တစ်​ဦး​က​လဲ ဖုန်း​ဆက်​ထား​ပြန်​တယ်။ နောက်​လူ​ကြုံ​တစ်​ယောက် (မ​ဒ​မ်​မိဘ​များ​နယ်​ဘက်​က) က​ပစ္စည်း​ကြုံ​လာ​ယူ​ဖို့ အကြောင်းကြား​ထား​ပြန်​သေး​တယ်။ ဒါ​နဲ့ အပြင်​ရောက်​တုန်း ဆက်​သွား​လိုက်​မယ်​ဆို​ပြီး Bedok က​နေ Lakeside ကို​ခရီး​ဆက်​ခဲ့​ပြန်​တယ်။ Lakeside က​နေ​အ​ပြန် အိမ်​ကို​သာ ရထား​ပြန်​စီး​မယ်​ဆို​ရင် စင်​ကာ​ပူ​တစ်​ပါ​တ် ရထား​စီး​ဖြစ်​မယ့်​နေ့​ဖြစ်​သွား​မှာ​ပါ။

Lakeside ရောက်​တော့ ​၄​နာရီ​ထိုး​ပါ​ပြီ။ စကား​စ​မြည်​ပြော​ပြီး လူ​က​လဲ​နုံး​နေ​ပြီ​ဆို​တော့ အိမ်​ပြန်​ပါ​တယ်။ အစ​ကတော့ ရထား​စီး​မ​လို့​ပါ​ဘဲ သို့​သော် လူ​ကတော်​တော်​လေး ​နုံး​ချိ​နေ​ပြီ​ဆို​တော့ ကား​ငှား​စီး​ပြီး ပြန်​လိုက်​ပါ​တယ်။ စာရင်း​ချုပ်​လိုက်​တော့ တန​လာ​ၤ​ည​က ထပ်​ပြီး​ဖျား​ပြန်​ပါ​တယ်။ ည​ဖက်​ကြီး အား​သီး​ရောင်​တဲ့ အရှိန်ရ​ယ် နေ့​လည်​က​ပင်ပန်း​သွား​တာ​ရယ်​ပေါင်း​ပြီး နှာ​တွေ​ပိတ်​တယ်၊ အပူ​တွေ​တက်​တယ်​နဲ့ မိုးလင်း​တော့ ဆေး​ခန်း​တစ်​ခါ​သွား​ရ​ပြန်​ပါ​တယ်။

အပူ​ချိန် 38.C ရှိ ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒါ​နဲ့ ဆေး​ခွင့်​တစ်​ရက်​ရ​ပြန်​ပါ​တယ်။ ဆေး​တွေ​ထပ်​များ​လာ​တယ်၊ လူ​က​လဲ​ဆေး​တွေ​သောက်​ရ​တော့ ​နုံး​ချိ​ချိ​ဖြစ်​သွား​တယ်။ ဒီ​နေ့​တော့ တစ်​နေ့​လုံး အခန်း​အောင်း​ပါ​တယ်၊ ဖျား​နေ​တုန်း တစ်​ယောက်​ထဲ​နေ​ရ​တော့ တော်တော်​ပျင်း​စရာ​ကောင်း​ပါ​တယ်။ ကျွန်တော်​ငယ်​ငယ်​က နယ်​မှာ​နေ​ရ​တော့ နယ်​ထုံးစံ​အတိုင်း ဖျား​ရင် ငှက်ဖျား​ဘဲ​ဖျား​ပါ​တယ်။ ငှက်ဖျား​ဆို​တာ​က​လဲ ညနေ​မှ အဖျားတက်​တာ​ဆို​တော့ တစ်​နေ​ကုန် စာအုပ်​ဖတ်​လိုက် ဆေး​သောက်​လိုက်​နဲ့ ညနေ​ရောက်​ရင်​တော့ တ​ဟီး​ဟီး​နဲ့ အဖျားတက်​ပါ​တော့​တယ်။ တစ်​ခါ​သား အ​ပြင်း​ဖျား​တာ လေး​ရက်​လောက် အပူ​ချိန် ​၁​၀​၃၊ ​၁​၀​၄ က​မ​ဆင်း​ပါ​ဘူး။ ကျွန်​တော့်​အဖေ​က ​၁​ဝ​မိ​နစ်​ခြား​တစ်​ခါ အပူ​ချိန်​တိုင်း​ပြီး ဇယား​လေး​တောင် ဆွဲထား​ပြီး စောင့်​ကြည့်ပါ​တယ်။ ဆေး​ခန်းမ​သွား​နိုင်​လို့ စက်​ရုံ​ဆရာဝန်​ကို အိမ်​ပင့်​ရ​ပါ​တယ်။

ဒီ ​နေ့​ဖျား​နေ​တော့ အဖေ့​ကို သတိ​ယ​သွား​ပါ​တယ်။ အိမ်​မှာ​ဖျားနာ​ကြ​ရင် အမေ​က​ပြုစု​ရ​တာ စိတ်​မ​ရှည်​ဘဲ ဘာ​စား​ချင်​လဲ ချက်​ကျွေး​မယ်​ဆို​တာ​ဘဲ လုပ်​ပါ​တယ်။ အဖေ​ကတော့ ဘယ်​သူ​ဖျား​ဖျား အနား​မှာ​ထိုင်​ပြီး ချွေး​သုတ်​ပေး​တာ၊ အ​ကျီ​လဲ​ပေး​တာ၊ အပူတိုင်း​တာ၊ ဆေး​တိုက်တာ စ​တာ​တွေ စိတ်ရှည်​လက်ရှည်​လုပ်​ပါ​ပေး​တယ်။ ရန်ကုန်​မှာ​နေ​တုန်း​က​လဲ မ​ဒ​မ်​က​ရုံး​သွား​ရ​သေး​တော့ ကျွန်တော်​ဖျား​ပြီ​ဆို နေ့​လည်​နေ့ခင်း အဖေ​တို့​အိမ်​မှာ သွား​ပြီး​ဖျား​ပါ​တယ်။ မနက်​ခင်း​ဆေး​ခန်း​ပြ​ပြီး​ရင် အဖေ​တို့​အိမ်​တက်​ပြီး အပြု​စု​ခံ​ပါ​တယ်။ ည​အိပ်​တော့​မယ်​ဆို​မှ​သာ ကိုယ့်​အိမ်​ကို​ပြန်​ပါ​တယ်။

ဒီ ​နေ့​တော့ တစ်​ယောက်​ထဲ အိမ်​မှာ အိပ်​လို့​လဲ​မ​ရ၊ ပူ​က​လဲ​ပူ​ဆို​တာ​နဲ့ အိပ်​မ​နေ​ဘဲ ရုပ်​ရှင်​ဒေါင်း​လု​ဒ်​လုပ်​ပြီး ကြည့်ပါ​တယ်။ မ​ဒ​မ်​က​ရုံး​မ​သွား​ခင် ကွန်​ပြူ​တာ​ရှေ့​ထိုင်​မ​နေ​နဲ့ မှာ​သွား​ပေ​မယ့် မ​နေ​နိုင်​ပါ​ဘူး။ တစ်​နေ​လုံး ရေနွေး​သောက်​လိုက် ခေါက်​ဆွဲ​ပြုတ်​သောက်​လိုက်​နဲ့ ချွေးထွက်​ရင်​သုတ်​လိုက် ကိုယ့်​ဘာသာ​ဘဲ ပြုစု​ရ​ပါ​တယ်။ အဖျား​တို့​ထုံးစံ​အတိုင်း အခု​လဲ​ညနေ​ဘက် ခေါက်​ဆွဲ​စား​အပြီး​မှာ အပူ​တက်​လာ ပြန်​ပါ​သေး​တယ်။ ချွေး​တွေ​မ​ထွက်​တော့​ဘဲ အပူ​သာ​တိုးတိုး​ပြီး တက်​လာ​ပါ​တော့​တယ်။ အင်္ဂလိပ်​ဆေး​ဘယ်လောက်​ကောင်း​ကောင်း ကိုယ့်​ဗမာ​ဆေးလေး နဲ​နဲ​ကူ​လိုက်​မှ​ဘဲ အောင်း​နေ​တဲ့ အပူ​တွေ​ထွက်​ပြီး ချွေး​လေး​တ​စို​စို ပြန်​ဖြစ်လာ​ပါ​တော့​တယ်။ မနက်​ဖြန်​တော့ ဆေး​ခန်း​သွား​လို့ မ​ကောင်း​တော့​ပါ​ဘူး။ ကြိုးစား​ပြီး ရုံး​သွား​တက်​လိုက်​ဦး​မယ်။

ရာသီ ​ဥတု​က တော်တော်​ပူ​ပါ​တယ်။ ပူ​တဲ့​အချိန်​မှာ ဖျား​တော့ လူ​က​အပူ​ခန်း​ထဲ​အောင်း​နေ​ရသ​လို​ပါ​ဘဲ။ ဝက်​တုတ်​ကွေး​တော့ မဟုတ်​လောက်​ဘူး ထင်​ရ​တာ​ပါ​ဘဲ။ ကျမ်း​မာ​ရေး ဂရုစိုက်​ကြ​ပါ မိတ်ဆွေ​များ။ အိပ်​နေ​လို့ မ​ရ​တာ​နဲ့ အပူ​ချိန် 38.C ရှိ​လျက်​နဲ့ စာ​တစ်​ပုဒ်​ရေး​လိုက်​ရ​ပါ​ပေ​တယ်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 23 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%a1%e1%80%81%e1%80%bb%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%b8%e2%80%8b-%e1%80%9e%e1%80%b0%e2%80%8b%e1%80%96%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%ba/feed/ 23 ဘွန်​လေး​မှ​သည် သီ​ရိ​လင်္ကာ​ဆီ​သို့ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%99%e1%80%be%e2%80%8b%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba-%e1%80%9e%e1%80%ae%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%ad%e2%80%8b%e1%80%9c/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%99%e1%80%be%e2%80%8b%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba-%e1%80%9e%e1%80%ae%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%ad%e2%80%8b%e1%80%9c/#comments Mon, 15 Jun 2009 15:31:15 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=787

ပြီး ​ခဲ့​တဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့​က ​ဘွ​န်​လေး​မှာ ပြောင်း​ရွေ့​ကာ သာသနာပြု​နေ​တဲ့ ဗုဒ္ဓ​ဂါ​ယာ သု​ခါ​ရာ​မ​ကျောင်း​ရှိ​ရာ​ကို တစ်​ခေါက်ရောက်​ခဲ့​ပါ​တယ်။ ပထမ​ဦးစွာ ဘာ​ကြောင့်​သွား​ခဲ့​သလဲ မ​ပြော​ခင်​မှာ အဲ​ဒီ​ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​အသစ်​ကို ဘယ်​လို​ရောက်​အောင်​သွား​ရ​တယ်၊ သွား​နိုင်​တယ်​ဆို​တာ​လေး​ကို လက်​တို့​ချင်​ပါ​သေး​တယ်။ ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​ရောက်​ရင် ဖုန်း​ခဏခဏ​လာ​သ​မျှ​ဟာ ဘယ်​နား​ရောက်​နေ​လို့ ဘယ်​လို​ဆက်​လာ​ရ​မယ်​ဆို​တာ​ကို လမ်း​ညွန်​တောင်း​တောင်း​နေ​တာ​ကို​ဘဲ မြင်​နေ​ရ ကြား​နေ​ရ​တာ​ကြောင့် မ​ရောက်​ဖူး​သေး​သူ​များ​အတွက် ပါ​တ်​ဝန်းကျင်​တည်​နေရာ​ကို ဓါတ်​ပုံ​များ ဝေ​ဝေဆာ​ဆာ​နဲ့ ရှင်းလင်း​ပြော​ပြ​ပေး​သွား​မှာ ဖြစ်​ပါ​တယ်။ (ဟ​မ် .. သ​တင်း​ကြော်ငြာ​နေ​တာ​နဲ့ တူ​တူလာ​ပြီ။)

ဆက် ​သွယ်​ရန်​လိပ်စာ​ကတော့ No. 264, Westwood Ave, (Off Jurong West Ave 5) Singapore 648464. Tel: (65) 6777 7018. လာ​နိုင်​တဲ့ လမ်း​ညွှန်​ကတော့ Bonlay Interchange မှ​နေ​၍ 181 ကို ​၅​မှတ်တိုင်​စီး​ရ​မှာ​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ 243​လဲ​ရောက်​ပေ​မယ့် 181​လောက်​သွား​ရ​တာ လွယ်ကူ​မယ်​မ​ထင်​လို့​ပါ။ 181​ကို ​၅​မှတ်တိုင်​စီး​ပြီး​တာ​နဲ့ ​၅​မှတ်တိုင်​မြောက်​မှာ​ဆင်း၊ ရှေ့​ကို​နဲ​နဲ​ဆက်​လျှောက်​ရင် Condominium တစ်​ခု​ကို​တွေ့​ရ​မှာ​ဖြစ်​ပြီး​တော့ အဲ​ဒီ​ကွန်​ဒို​ကို ကျော်သွား​ပြီး​တာ​နဲ့ ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​တည်​ရှိ​ရာ ခြံ​ဝင်း​ဘေး​ကို ရောက်​ပါ​ပြီ။

မြေပုံ ​မှာ ပြ​ထား​တဲ့ အစိမ်း​ရောင်​လိုင်း​ကလေး​ကတော့ 181 သွားရာလမ်း​ကြော​င်း​ဖြစ်​ပြီး​တော့ နောက်ဆုံး​မှတ်တိုင် ရောက်​ခါ​နီး​လေး​ကို​သာ ကပ်​ပြီး​ပြ​ထား​တာ​ပါ။ ပုံ​မှာ ထောင့်​ချိုး​ကွေ့​သွား​တဲ့ မီး​ပွို​င့်​ထောင့်​ကတော့ Gek Poh Shopping Center ဘဲ​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ မီး​ပွို​င့်​မှာ ကွေ့​ပြီး​ရင် ရောက်​တဲ့​မှတ်တိုင်​မှာ ဆင်း​ရ​ပါ​မယ်။

လမ်းမ ​ရဲ့ တစ်ဖက်​ခြမ်း​က​နေ လှမ်း​ကြည့်​ရင် မြင်​ရ​မယ့် ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​ရဲ့ ဘေး​မှ မြင်​ရ​ပုံ​ပါ။ ကိုယ်​က ကား​မှတ်တိုင်​က​နေ လမ်းလျှောက်​သွား​ရင် အဲ​ဒီ​ခြံ​ဝင်း​ရဲ့ ဘေး​ကို ကပ်​လို့​ရောက်​သွား​မှာ​ပါ။ အခု​တော့ ခြံ​စည်းရိုး​မှာ သာ​သ​နာ့​အလံ​လေး ထောင်ထား​ပါ​တယ်။ နဲ​နဲ​သတိထား​ကြည့်​မိ​ရင် တွေ့​နိုင်​ပါ​တယ်။

ကျောင်းပေါ်ကို တက်သွားနိုင်မယ့် လှေခါး။

ဘုန်းကြီး ​ကျောင်း​ရဲ့ အတွင်း​ပိုင်း အပြင်​အဆင် အကျယ်အဝန်း​ကတော့ Eunos မှာ​ရှိ​တဲ့ ဓါတ်​တော်​တိုက်​လို ပုံစံ​မျိုး​ပါ​ဘဲ။ သုံး​ထပ်​တိုက် ထောင့်​ခြံ​ဖြစ်​တဲ့​အတွက် မြေ​နေရာ​နဲ​နဲ​ပို​ရ​ပြီး​တော့ ရှေ့​နဲ့​နောက်​ဘက်​မှာ အ​ကျွေး​အမွေး အချက်​အပြု​တ်​လုပ်​လို့​ရ​နိုင်​တဲ့​နေရာ​ပို​လေး ရှိ​ပါ​တယ်။ ဆရာတော်​အနေ​နဲ့ စနေနေ့​တိုင်း ညနေ ဓမ္မ​စကြာ​ၤ​ရွတ်​ဖတ်​ပူဇော်​ပွဲ အ​မြဲ​ရှိ​မှာ​ဖြစ်​ပြီး​တော့၊ တနင်္ဂနွေ​မှာ​တော့ ကလေး​များ​အတွက် ယဉ်ကျေး​လိမ္မာ သင်​တန်း​များ ဖွင့်​လှစ်​နေ​တာ ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ယခင် က​လီ​မင်​တီ​ကျောင်း​မှာ ရှိ​စဉ်​က​ထ​ည်း​က လုပ်​နေ​ကြ​ဖြစ်​တဲ့ တရား​စခန်း​များ​ကို​လဲ ဒီ​ကျောင်း​မှာ​ဘဲ ဆက်လက်​ဖွင့်​လှစ်​သွား​ဖို့ စီမံ​နေ​ပါ​တယ်။

ကျောင်း ​ဝင်း​ထဲ​မှာ​လဲ သစ်ပင်​ပန်း​မာန်​များ​နဲ့ စိမ်း​စိမ်း​စို​စို​ရှိ​နေ​တာ​လေး​ဟာ​ဖြင့် တကယ်​ဘဲ စိတ်​ကြည်နူး​အေးမြ​စေ​မှာ​ဖြစ်​ပါ​တယ်။

မူလ​အိမ်​ပိုင်​ရှင်​ရဲ့ အ​လှ​မွေး​ငါး​တွေ​က​လဲ ပန်းခြံ​ထဲ​က ရေကန်​ထဲ​မှာ မျက်စိ​အ​လှ​ဖြစ်​စရာ​ပါ။

အဲ ​ဒီ​နေ့​က​ရောက်​သွား​ရ​တဲ့ အကြောင်း​ကတော့ ကျောင်း​ထိုင်​ဆရာတော် ဦး​သု​ပီ​ယ​၏ သိက္ခာ​ထပ်​ပွဲ​အတွက်​ဘဲ​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ဆရာတော်​နဲ့ က​လီ​မင်​တီ​မှာ​က​ထ​ည်း​က ရင်းနှီး​ကျွမ်းဝင်​ရှိ​တာ​က​တစ်​ကြော​င်း၊ သိက္ခာ​ထပ်​ပေး​မယ့် အ​လှု့​ရှင်​နဲ့​က​လည်း ရင်းနှီး​နေ​တာ​က​တစ်​ကြော​င်း​တို့​ကြောင့် အလှု​မှာ​သွား​တီး (အဲ​လေ) အလှု​မှာ​သွား​ပြီး အားပေး​ချီး​မြှောက်​ဖြစ်​တယ်​ပေါ့။

မနက် ​ခင်း​ဆွမ်း​ကပ် နေ့​လည်​တရား​ချီးမြှင့်​ပြီး​တဲ့​အခါ​မှာ​တော့ နေ့​လည်​၂​နာရီ​မှာ ကြိုတင်​ငှားရမ်း​ထား​တဲ့ ကား​နဲ့ ဒကာ​ဒကာမ​များ​အပါအဝင် ဘုန်း​တော်​ကြီး ​၈​ပါး​တို့​ဟာ သိက္ခာ​ထပ်​သိမ်​ဝင်​ရန်​အတွက် ဆီ​ရ​မ်​ဂွမ်း​အနီး​တ​ဝိုက်​မှာ​ရှိ​တဲ့ သီ​ရိလင်္ကာ ​ဗုဒ္ဓ​ဘာသာ ကျောင်း​ရှိ​ရာ​ကို ဆက်လက်​ထွက်​ခွာ​ခဲ့​ကြ​ပါ​တယ်။

သီရိ​လင်္ကာကျောင်း​ဟာ​လည်း ဝင်း​ခြံ​အကျ​ယ်​ကြီး​ထဲ​မှာ တည်ထား​တာ​ဖြစ်​ပြီး​တော့ ဗုဒ္ဓ​ဂါ​ယာ​က ​ဗော​ဒိ​ညောင်​ကို ပင်ပွား​ယူ​စိုက်ပျိုး​ထား​တာ​ကို တွေ့​ရှိ​ခဲ့​ရ​ပါ​တယ်။ ဆရာတော် သိမ်​ဝင်​မယ့် သိမ်​ကတော့ အဲ​ဒီ​ဗော​ဒီ​ညောင်​ရဲ့ န​ဘေး​လေး​မှာ သေး​သေး​ကွေး​ကွေး​ပါ​ဘဲ။ ဒီ​က​ပါလာ​တဲ့​ဆရာတော် ​၈​ပါး​ရယ် သီ​ရိ​လ​ကာ​ၤ​ကျောင်း​က ဆရာတော် ​၂​ပါး​ရယ် စုစုပေါင်း ဘုန်း​တော်​ကြီး​၁​ဝ​ပါး​ဟာ သိမ်​တွင်း​ဝင်​ရောက်​သွား​ကြ​ပါ​တော့​တယ်။ ဆရာတော်​များ သိမ်​အဆ​င်း​မှာ လောင်း​လှု​နိုင်​ဖို့​အတွက် ဒကာ​ဒကာမ​များ​ဟာ အပြင်​မှာ​စောင့်ဆိုင်း​ရင်း ကျောင်း​ဝင်း​ထဲ​မှာ လှည့်ပတ်​ကြည့်​ရှု​ကြ​ပါ​တယ်။

ဗော​ဓိ​ညောင်​လေး သေချာ​ကြည့်​ရှု​ပူဇော်​လို့​ရအောင် အနီး​ကပ်​ရိုက်​လာ​ပေး​ပါ​တယ်။ (နောက်မှ ပုံ​ဆက်​တင်​တော့​မယ် ငိုက်​လာ​ပြီ။)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 16 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%99%e1%80%be%e2%80%8b%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%ba-%e1%80%9e%e1%80%ae%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%ad%e2%80%8b%e1%80%9c/feed/ 16 ဘ​လော့​ရေး​ဆရာ ဖြစ်​ရ​တာ ကောင်း​တယ် http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%b7%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%86%e1%80%9b%e1%80%ac-%e1%80%96%e1%80%bc%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9b%e2%80%8b%e1%80%90/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%b7%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%86%e1%80%9b%e1%80%ac-%e1%80%96%e1%80%bc%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9b%e2%80%8b%e1%80%90/#comments Mon, 08 Jun 2009 16:28:21 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=777

မြန်မာ ပြည်​တွင် စာရေး​ဆရာ​ဖြစ်​ရ​သည်မှာ အတော်​စိတ်​ချမ်းသာ​စရာ ကောင်း​မည့်​ပုံ​ပင်။ စာ​လေး​ပေ​လေး​ဖတ် ဖတ်​မှတ်ထား​တာ​လေး​တွေ ပြန်​ရေး၊ စာပေ​ဟောပြော​ပွဲ​ရာသီ​ရောက်​လျှင် တ​ကူး​တ​က​ဖိတ်မန်​တ​က​ပြု​လို့ စာ​အကြောင်း​ပေ​အကြောင်း ဟောပြော​လို့။ လူ​နေ​မှု​မ​ချမ်းသာ​လျှင်​တောင်​မှ စိတ်​တော့​ချမ်းသာ​ကြ​မည်​ပင်။ ရသ​စာပေ​ရေး​သော ဆရာ​တွေ​ကို​ဆို​လည်း ရသ​ပိုင်း​မို့ လေးစား​အားပေး​ကြ​သ​လို သုတ​ပိုင်း​ရေး​တဲ့ ဆရာ​တွေ​ကို​ဆို​လည်း မှတ်သား​စရာ​တွေ ဝေမျှ​ရေးသား​ပေး​ကြ​လို့ ကျေးဇူးတင်​ကာ၊ ကိုယ်​မ​ဖတ်​နိုင်​သော နယ်ပယ်​မှ အသိ​ပညာ​တွေ ရေး​ပေး​နေ​သော အင်မတန်​တတ်​ကျွမ်း​သော ဘက်​စုံ​ရ​ဆရာ​တွေ​ဟု​ပင် ထင်မှတ်​ကာ အားကိုး​လေးစား​ကြ​လေ​သည်။

ကျွန်တော် ငယ်⁠ငယ်​က​ဆို​လျှင် ခေတ်​က​လဲ​ခေတ်​ကောင်း စက်​ရုံ​က​လဲ ဆောက်​ပြီး​စ​မ​ကြာ​သေး၊ ကုန်ထုပ်​လုပ်​မှု​များ​က​လဲ အောင်မြင်​လို့ လူ​တွေ​က​လဲ နယ်​မှာ​သာ​နေ​ရ​တယ် ဘာ​မှ​စိုးရိမ်​ပူပန်​မှု​မ​ရှိ၊ ရှိ​တာ​လေး​ဝတ် ရ​တာ​လေးစား၊ အတော်​ပင်ပျော်​စရာ​ကောင်း​ခဲ့​သည်။ နှစ်စဉ်​လဲ ရန်ကုန်​မှ စာရေး​ဆရာ​များ​ကို အလှည့်ကျ​ဖိတ်​လို့ ဝန်​ထမ်း​များ​အတွက် စာပေ​ဟောပြော​ပွဲ လုပ်​ပေး​ခဲ့​ဘူး​သည်။ စာရေး​ဆရာ​ကြီး၊ငယ် အရွယ်​လတ် စုံ​စုံလင်​လင်​ဖိတ်​ကြ​သည်။ စာရေး​ဆရာ​များ​နေ​ဖို့ ဝန်ကြီး​လာ​လျှင် တည်းခို​ရန်​ဆောက်​ထား​သော နား​နေ​ဆောင်​တွင် ထား​ပေး​သည်။ စား​ကြ​သောက်​ကြ​ဖို့ ရုံး​အဖွဲ့​တွေ​က ချက်​ကြ​ပြုတ်​ကြ​သည်။ အမေ​က အချက်​အပြုတ်​တာဝန်​ယူ​ရ​သော အဖွဲ့​တွင်​ပါ​နေ​ကြ​ဖြင့်​သ​ဖြင့် အမြဲ​ချက်​ပြုတ် ဈေး​ဝယ်​အဖွဲ့​တွင်​ပါဝင်​ရ​သည်။ အမေ​တို့​တော့ ဘယ်လောက်​ပင်ပန်း​သည်မ​သိ ကျွန်တော်​တို့​ကတော့ ဧည့်သည်​တွေ ပြန်​ကြ​လို့ ပို​လျှံ​သော ဟင်းလျာ​များ​ကို ဝန်​ထမ်း​တွေ ခွဲဝေ​ယူ​လို့ အမေ့​ဝေစု​ရ​လာ​လျှင် အားရ​ပါ​ရ​တီး​ရ​တာ​ဘဲ မှတ်မိ​တော့​သည်။

ကျွန်တော် တို့ ဗမာ​လူ​မျိုး​များ​သည် စာရေး​စာ​ဖတ်​ကို လူ​တိုင်း​နီးပါး ဝါသနာ​ပါ​ကြ​သည်။ ငယ်⁠ငယ်​က​စ​လို့ အသက်အရွယ်​အလိုက် ဖတ်​သော​စာ​သာ ကွဲပြား​ခြား​နား​သွား​မည်၊ စာမ​ဖတ်​သော လူ​ဟူ၍​ရှိ​မည်​မ​ထင်။ စာ​ဖတ်​တော့ ဘာ​ဖြစ်လာ​သလဲ​ဆို​လျှင် စာ​များ⁠များ​ဖတ်​တဲ့​လူ​ဟာ ဖတ်​ပြီး​သ​မျှ​တွေ​ထဲ​က ကိုယ့်​စိတ်​ထဲ​ရှိ​တာ​လေး​တွေ ပြန်​ချ​ရေး​ချင်​လာ​ကြ​တတ်​သည်။ ငယ်⁠ငယ်​ဆယ်ကျော်​သက်​အရွယ်​တွင် စာ​တို​ပေ​စ မ​ရေး​ဖူး​သူ​ဟူ၍​လည်း ရှိ​မည်​မ​ထင်​ပေ။ ရုတ်​စွ​အဆုံး အနု​အလှ​ချယ်​မှုန်း​ထား​သော ရည်းစား​စာ​တော့ ရေး​ဖြစ်​ကြ​သည်​ချည်း​သာ။ အခု​ခေတ်​လူ​တွေ​ကျ​တော့ ရည်းစား​စာ မ​ရေး​ကြ​တော့ အချစ်​ကဗျာ ရေး​ကြ​သည်။ သူ့​ထက်​သူ​လူစွမ်းကောင်း​တွေ​ချည်း​သာ​ဖြစ်​သည်။ သို့သော် စာရေး​ဆရာ ကဗျာ​ဆရာ​တော့ များ⁠များ​စား​စား ဖြစ်​မ​လာ​ကြ​ပေ။

မ ဖြစ်​ရ​ချင်း​မှာ​လဲ အကြောင်း​အရင်း​များ​စွာ ရှိ​မည်​ပင်။ ကိုယ့်​စာ​ကို အရေး​တယူ​ဖတ်​ပြီး ဝေဖန်​ထောက်​ပြ နည်း​ပေး​လမ်းပြ​လုပ်​ပေး​မယ့်​သူမ​ရှိ​တာ၊ စင်​တင်​ပေး​မည့်​နေရာ​မ​ရှိ​တာ စ​သ​ဖြင့် ငယ်​တုန်း​မှာ​ဘဲ လက်​သင်​ကလေး​ရေး​ပြီး နောက်​တော့ ကျောင်း​တွေ​ပြီး၊ လုပ်​ငန်း​ခွင်​တွေ ဝင်​ကြ​သော​အခါ အလုပ်​ဖက်​ကို အားသန်​သွား​သော​ကြောင့် အနု​ပညာ​ဖက်​ကို အချိန်​မ​ပေး​နိုင်​တော့​တာ​တွေ​လဲ ပါ​ကောင်း​ပါ​မည်။

ဟော.. အခု​ကြ​တော့ ဘ​လော့​တွေ ရေး​လို့​ရ​ပြီ​လဲဆို​ရော ထွက်​လာ​လိုက်​ကြ​တာ ရွက်​ပုံး​သီး​တွေ၊ သူ့​ထက်​သူ​လူစွမ်းကောင်း​တွေ၊ တင်ပြ​ပုံ​အမျိုး​မျိုး ရေး​နည်း​ရေး​ဟန် အမျိုး​မျိုး​နဲ့၊ သူ့​အကြိုက်​ကိုယ့်​အကြိုက် စိတ်​ထဲ​ရှိ​တဲ့ အတိုင်း​ရေး​လို့​ရ​နေ​ကြ​သည်။ ကောင်း​တာ​မ​ကောင်း​တာ အသာ​ထား ဟိုး​အရင်​က​လို ဗလာ​စာအုပ်​ထဲ​ရေးထား​ပြီး ချောင်​ထိုး​ထား​လိုက်​ရ​တာ​လို​မျိုး မ​ရှိ​တော့။ အနဲ​ဆုံး ကိုယ့်​လို​စိတ်​တူ အတွေး​တူ ရင်ဘတ်​တူ​သူ​တစ်​ယောက် လာ​ဖတ်​ဖြစ်​ရင်​တော့ ကိုယ်​ရေး​တာ​ကို ကောင်း​တယ်​လို့ ပြော​မယ့်​သူ​တွေ ရှိ​လာ​ပြီ။

ဘာ ဘဲ​ရေးရေး ဖတ်​လို့​ကောင်း​တယ်​ပြော​ရင် ပီ​တိ​ကလေး​ဖြစ်​ကာ မော​လာ​တာ ပင်ပန်း​လာ​တာ​လေး​တွေ ပြေပျောက်​ကုန်​တတ်​ကြ​တာ​ဘဲ​ဖြစ်​သည်။ တစ်​ချို့​ကြ​တော့​လဲ ဘ​လော့ဂ်​ဂါ​ဆို​တာ ဘာ​ဖြစ်​ရ​မယ် ညာ​ဖြစ်​ရ​မယ်၊ ဘာ​တွေ​ထိမ်း​သိမ်း​သင့်​တယ်၊ ဘာ​တွေ​လိုက်နာ​သင့်​တယ်၊ စ​သ​ဖြင့် တိုင်းတာ​မှု​တွေ​ရှိ​လာ​ကြ​သော​အခါ ဘ​လော့​ရေး​ကြ​သူ​တွေ​မှာ​လဲ ဘ​လော့​ဂါ​အဖြစ် နာမည်​မ​ခံယူ​ချင်​သူ​တွေ ရှိ​လာ​သည်။ တချို့​ကြ​တော့​လဲ ကျွန်တော်​ဘ​လော့​ဂါမ​ဟုတ် တ​ခါ​တ​ရံ​တော့ ဘ​လော့​ဂင်း​တယ်​လို့ ပြော​တတ်​လာ​ကြ​သည်။

ဘ လော့​ရေး​ချင်း​သည် စိတ်​ပင်ပန်း​မှု​ကို ပြေပျောက်​စေ​ရန်​အတွက် ရေး​ကြ​သည်၊ မ​ရေး​ရ​မ​နေ​နိုင်​လို့ ရေး​ကြ​သည်၊ တစ်​ချို့​များ အလကား​ရေး​လို့​ရ​တာ​ကို ကိုယ့်​ပိုက်ဆံ​ကိုယ် အကုန်ခံ​၍​ပင် ရေး​ကြ​သေး​သည်။ သို့သော် ဘ​လော့​ကို ထုပ်​ကုန်​တစ်​ခု​လို မ​ထွက်​မ​နေ​ရ ရေး​ကြ​လျှင်​တော့ ပင်ပန်း​ဖို့​ပင်​ရှိ​တော့​သည်။ ဘ​လော့​သည် ရေး​သူမ​ပြော​နှင့် ဖတ်​သူ​များ​လည်း ပင်ပန်း​သည်​ပင်။ တစ်​ဦး​နှင့်​တစ်​ဦး​တွင် ချိတ်ဆက်​ထား​သော လင့်​တွေ​မှာ ဆက်​လို့​သွား​သ​ဖြင့် တစ်​ခါ​တစ်​ခါ​ဖတ်​လျှင် ဆုံး​ပင်မ​ဆုံး​နိုင်​တော့​ပေ။

ဒါ ဆို​လျှင် ဘ​လော့ရေး​တာ ဘာ​ကောင်း​သ​နည်း။ ကိုယ်​ရေး​တာ​ဖတ်​သွား​ပြီး ကောင်း​လိုက်​တာ ပြော​သွား​လျှင် ကျေနပ်​ပီ​တိ​ဖြစ်​လို့ ပြီး​သွား​ပြီ​ဟု ယခင်​က​ထင်​ခဲ့​ပါ​သည်။ ဘယ်​မှာ​က​လို့​တုန်း ဘ​လော့ပေါ်​မှာ ရေးထား​သော စာ​တွေ​ထဲ​တွင် စိတ်ညစ်​နေ​သည်​ဟု စာ​ဖတ်​သူ​များ​မှ ခံစား​လိုက်​ရ​ပါ​က စိတ်​မ​ညစ်​ကြ​စေ​ရန် အားပေး​သွား​ကြ​သည်၊ အခက်​အခဲ​ဖြစ်​နေ​ပါ​က ကူညီ​သွား​ကြ​သည်။ မိတ်ဆွေ​သစ်​များ​ပင် ရ​သေး​သည်။

ဟိုတစ်လောက ဝက်ခြံ​ကို ဘာ​ထင်​သလဲ ရေး လိုက်​သော​အခါ စာ​ဖြင့်​ဆက်​သွယ်​လို့ အကူအညီ​အမျိုး​မျိုး ပေး​ကြ​ပါ​တော့​သည်။ ယခင်​က ကိုယ့်​ဘ​လော့​ကို လာ​ဖတ်​ကောင်း ဖတ်​နေ​မည်​ဖြစ်သော်​လည်း တစ်​ခါ​မှ​နှုတ်ဆက်​သွား​ခြင်း မ​ရှိ​သော စာ​ဖတ်​သူ​များ ဖြစ်​နေ​သော​ကြောင့် ပို​လို့​ပင် ဝမ်းသာ​ကြည်နူး​ဖြစ်​ရ​သည်။ ဘ​လော့​ရေး​သူ​များ​က​လဲ ဝက်ခြံ​အကြောင်း သိ​ကောင်း​စရာ​များ​ကို ကိုယ့်​ဘ​လော့​များ​မှာ ရေးသား​ကာ ပညာ​ဖြန့်​ဝေ​ပေး​ကြ​သည်။ ဆေး​နည်း​တွေ ပေး​ကြ​သည်။ တကယ်​ပင် ကျေးဇူးတင်​ရ​ပါ​သည်။ ကျွန်တော်​တို့​လို သာမန် ဘ​လော့​ရေး​သူ​တွေ​တောင်​မှ ဒီ​လို​ကြည်နူး​မှု​မျိုး​တွေ ရ​ကြ​သည်​ဆို​လျှင် နိုင်ငံ​နှင့်​အဝှမ်း လေးစား​ချစ်ခင်​ကြ​သော စာရေး​ဆရာ​များ​ဆို​လျှင် ဘယ်လောက်​စိတ်​ကြည်လင် အေးချမ်း​ကြ​မ​လဲ တွေး​ကြည့်​လို့​ပင်​ရ​သည်။ စာရေး​ဆရာ​ကတော့ ဒီ​တစ်​သက် မ​ဖြစ်​နိုင်​တော့၊ သို့သော် ဘ​လော့​ရေး​ဆရာ ဖြစ်​ရ​တာ​ကို​တော့ အင်မတန် ကောင်း​ပါ​သည့်​အကြောင်း ထပ်လောင်း​ပြော​ကြား လိုက်​ချင်​ပါ​တော့​သည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 27 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%98%e2%80%8b%e1%80%9c%e1%80%b1%e1%80%ac%e1%80%b7%e2%80%8b%e1%80%9b%e1%80%b1%e1%80%b8%e2%80%8b%e1%80%86%e1%80%9b%e1%80%ac-%e1%80%96%e1%80%bc%e1%80%85%e1%80%ba%e2%80%8b%e1%80%9b%e2%80%8b%e1%80%90/feed/ 27 Bukit Timah ေတာင္သို႔ တစ္ေခါက္ http://mrdba.info/2009/06/bukit-timah-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/06/bukit-timah-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9/#comments Sat, 06 Jun 2009 17:26:01 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=765

အခုတစ္ေလာ က်မ္းမာေရးအတြက္ ေဆးတစ္ခြက္ဆိုကာ လူလဲညီသျဖင့္ စေနေန႔မ်ားမွာ လမ္းေတြေလွ်ာက္လိုက္ ေတာင္ေတြတက္လိုက္ လုပ္ေနတာမွာ ျပီးခဲ့တဲ့စေနေန႔ကေတာ့ Bukit Timah ေတာင္ကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အနီးဆံုးတစ္ေနရာမွာ ဆံုၾကျပီးေတာ့ ေနမပူခင္ေရာက္သြားေအာင္လို႔ ကားငွားကာ ေတာင္ေျခအေရာက္ သြားခဲ့ၾကတယ္။

ေတာင္ေျခေရာက္ေတာ့ ေတာင္ေျခမွာ စခန္းေလးတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီမွာ ေရခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲ၊ ေရေသာက္၊ အကုန္လုပ္လို႔ရတယ္။ အေပၚကပံုကေတာ့ စခန္းကေနထြက္ရင္ စတက္ရမည့္ ေတာင္တက္လမ္းပါ။ လမ္းရိုးအတိုင္းသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုလမ္းေကာင္း လမ္းေျဖာင့္ၾကီးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေတာလမ္းေတြကိုမွ ေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ိဳက္ထီးရိုး ေတာလမ္းေတြလိုဘဲ ၾကမ္းတမ္းမတ္ေစာက္တဲ့ ေလွခါးထစ္ေတြနဲ႔ တက္ရတဲ့ ေတာလမ္းမ်ိဳးလဲရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာလမ္းကိုေရြးခဲ့ၾကပါတယ္။

Summit ဆိုတာ လမ္းဆံုးမွာရွိတဲ့ စခန္းေလးတစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုအဲဒီေနရာကို သြားေတာ့မွာပါ။ လမ္းကေတာ့ ေတာလမ္းပါ။ သို႔ေသာ္ ေျမလမ္းတစ္ေျပးညီလမ္းမဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာက္ေလွခါးထစ္ေတြ (တစ္ထစ္တစ္ထစ္ကို လူၾကီးလက္တစ္ေတာင္ေလာက္ျမင့္ပါတယ္) နဲ႔ ေဖါက္ထားတဲ့ လမ္းေတြပါ။ အတက္အဆင္းေတြနဲ႔မို႔ ဒူးေတြအေတာ္ အလုပ္ေပးလိုက္ရတဲ့ေန႔ပါဘဲ။ ကားသမားေတြေျပာေျပာေနတဲ့ ဒူးဆစ္မေကာင္းေတာ့ဘူး ဆိုတာကို နားထဲျပန္ၾကားေရာင္ေနမိတယ္။

အဲဒီေန႔က ရာသီဥတုက မိုးေလးအံုေနပါတယ္။ ေတာထဲေတာင္ထဲေရာက္ေနတာရယ္ မိုးအံု႔ေနတာရယ္နဲ႔ဆိုေတာ့ ေတာဟာတကယ့္ကို မဲေမွာင္ေနတယ္လို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေမွာင္ပါတယ္။

ဒီလိုႏြယ္ေခြ အၾကီးၾကီးေတြ ခဏခဏေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ ေမွာင္မဲေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လို လက္သင္ကင္မရာသမားဟာ အလင္းအေမွာင္ ခ်ိန္လို႔မရႏိုင္ဘဲ စိတ္တိုင္းက်မရႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္။

ဒီလိုေလွခါးမ်ိဳး သံုးၾကိမ္ေလာက္ တက္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ ကင္မရာကို လြယ္မထားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေခၽြးေတြက တအားထြက္ေနတဲ့အျပင္ ရိုက္သမွ်ပံုေတြကလဲ ေမာေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ လက္ကိုျငိမ္ေအာင္ မထားႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပံုေတြေကာင္းေကာင္း ရိုက္လို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ဘဲ စိတ္ေလွ်ာ့ကာ ေက်ာပိုးအိပ္ထဲ ကင္မရာကို သိမ္းလိုက္ရပါေတာ့တယ္။ စက္ဘီးၾကာၾကာစီးလို႔မရမွန္း ပူလာအူဘင္ သြားျပီးကထဲက သိသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေျခလ်င္ေတာင္တက္အသင္း ဝင္လို႔မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကိုပါ လက္ခံလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

ေတာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဒီလိုသစ္ပင္ အျမင့္ၾကီးေတြ ခဏခဏေတြ႔တယ္။ သိပ္လွတာဘဲ။ လမ္းတစ္ဝက္ေလာက္ကေန စျပီးေတာ့ကင္မရာထုပ္ မရိုက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ အတူသြားသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အလြယ္ရိုက္ ကင္မရာေလးကိုဘဲ အားကိုးျပီး သူ႔ပံုမ်ားကိုသာ ရယူလိုက္ဖို႔ စိတ္ေလွ်ာ့ထားလိုက္ ရပါတယ္။ သစ္ပင္ကို ေမာ့ၾကည့္ရတာ အရသာတစ္မ်ိဳးေတြ႔လို႔ ဘယ္လိုခံစားရလဲ ဆိုတာ ၾကည့္ၾကပါဦး။

Bukit Timah ေတာင္ကုန္းဆိုတာ ဂ်ပန္ေခတ္က စစ္ေရးအရ အေရးပါခဲ့တဲ့ ေနရာတစ္ခုလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂ်ပန္ေတြဟာ ဒီေတာင္ေပၚမွာဘဲ စခန္းခ်ျပီးေနထိုင္သြားၾကပံုရပါတယ္။

ဂ်ပန္ေတြရဲ႕ စခန္းေဟာင္းတစ္ခုလို႔ ယူဆလို႔ရတဲ့ ဂူတစ္လံုးရဲ႕ အဝပါ။ အတြဲေတြရန္ကေအးေအာင္လို႔ တံခါးပိတ္ထားပံုရပါတယ္။ (:D)

အညႊန္႔တလူလူတက္ေနတာေတြ႔ရင္ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္တာ ကၽြန္ေတာ္ပါ။ အမိအရသြားရိုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ႏြယ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ တစ္ပင္ထည္း ရင္ထဲကညြန္႔ ဆိုျပီးေတာ့ ေခါင္းစဥ္တတ္ရမလား။

တကယ္မွာဆို ဒီထက္ပံုအမ်ားၾကီး ေတြ႔ရမွာပါ။ ေနာက္ပိုင္း အားလံုးေမာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ကင္မရာအေသးသယ္လာတဲ့လူေတာင္ မရိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေတာင္ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးေနရာျဖစ္တဲ့ မိုက္ခရိုေဝ့တာဝါတိုင္ကိုသာ အေရာက္သြားၾကဖို႔ဘဲ အားသန္ေနၾကျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကဖို႔ စိတ္ကူးမရၾကေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပန္းတိုင္ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါဟာအျမင့္ဆံုးဆိိုတဲ့ တာဝါတိုင္ရွိတဲ့ေနရာ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေရွ႕နဲနဲဆက္ေလွ်ာက္မွ ေရာက္ပါတယ္။

Lens ေျပာင္းတတ္ဖို႔ အားမရွိေတာ့လို႔ တပ္ထားလက္စဟာနဲ႔ဘဲ ရိုက္လိုက္ရတဲ့အတြက္ တစ္တိုင္လံုးမပါခဲ့ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ေရာက္ေၾကာင္း သက္ေသေလးေတာ့ ျပလို႔ရေသးတာေပါ့ေလ။

ျပန္ဆင္းေတာ့ ေတာင္ေအာက္နားေနစခန္းနားက သစ္ပင္နီနီၾကီးကို သေဘာက်လို႔ ရိုက္လာခဲ့တာပါ။ အျပန္က်ေတာ့ အေမာသက္သာသား။ သက္သာဆို ေတာလမ္းက မျပန္ေတာ့ဘဲ လမ္းရိုးကျပန္လာတာကိုး။ လမ္းရိုးကေတာ့ ကတၱရာလမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလွ်ာက္ရတာ သက္ေတာင့္သက္သာရွိလွပါတယ္။

အျပန္ၾကေတာ့ လမ္းမဘက္ေန ျပန္ျပီးရိုက္ထားတာပါ။ ခုနကေရာက္ခဲ့တဲ့ ေတာင္ထိပ္ပါ။ အျပင္ကလွမ္းၾကည့္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ ေမွာင္မဲေနတဲ့ ေတာၾကီးရွိတယ္လို႔ အထင္ၾကီးစရာမရွိတဲ့ ေတာပါ။ ကိုယ္တိုင္ေရာက္ခဲ့မွဘဲ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပင္ပန္းပန္းတက္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ သိပါေတာ့တယ္။

ေတာင္တက္ဝါသနာပါသူေတြလဲ ေက်ာပိုးအိပ္အေလးၾကီးေတြလြယ္လို႔ လမ္းေလွ်ာက္တုတ္ကေလးေတြ ေဆာင္လို႔နဲ႔  ေတာင္တက္ ေလ့က်င့္ေနၾကတဲ့လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ရပါတယ္။ ျမိဳ႔ျပဘဝမွာ ေညာင္းညာေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ိဳက္ထီးရိုးအလြမ္းေျပ (ကိုေတာင္ငူကို သတိရထွာ) ေတာင္တက္လို႔ရပါတယ္လို႔ ေျပာၾကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 24 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/06/bukit-timah-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%80%e1%80%b9/feed/ 24 HAPPY FRIDAY http://mrdba.info/2009/06/happy-friday/ http://mrdba.info/2009/06/happy-friday/#comments Fri, 05 Jun 2009 03:28:04 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=757

Happy Friday တဲ့ေလ။ ေသာၾကာေန႔ေရာက္ရင္ လူေတြကထူးျပီး ေပ်ာ္ၾကတယ္ခင္ဗ်။ ဒါနဲ႔က်န္တဲ့ေန႔ေတြက်ေတာ့ မေပ်ာ္ၾကဘူးလားလုိ႔ အေငၚတူးစရာ ရွိလာတာေပါ့ေလ။ စင္ကာပူေရာက္စက ကိုယ့္မွာ Happy Friday လဲမသိ၊  စေန၊ တနဂၤေႏြမွာေတာင္ သူေဌးက အီးေမးကိုလွမ္းလွမ္းစာပို႔ျပီး ၾကိဳၾကိဳခိုင္းတတ္ေသးတာ။ တစ္ပါတ္မွာ ၆ရက္ေလာက္ေတာင္ လုပ္ေစခ်င္ေနတာ။ ရံုးေသာ့ကိုလဲ ေပးထားေသးတာဆိုေတာ့ အေရးေပၚဆိုရင္ မျဖစ္မေနသြားရေတာ့တာဘဲ။ အလုပ္ႏွစ္ခုေလာက္ ေျပာင္းျပီးသြားေတာ့မွဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေသာၾကာဆိုတာကို နားလည္လာေတာ့တယ္။

တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ရန္ကုန္မွာတုန္းကလဲ အဲဒီလိုေန႔မ်ိဳးရွိပါတယ္ေလ။ ရန္ကုန္မွာက စေနအထိပါ အလုပ္ဆင္းရတာဆိုေတာ့ စေနတစ္ေန႔ေတာ့ ဒီကေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေသာၾကာလိုဘဲ ျပဳမူၾကပါတယ္။ ဒီမွာေတာ့ ေသာၾကာဆိုရင္ အဝတ္အစားကို ဖန္စီနဲနဲျဖစ္တာေလး ဝတ္လာလို႔ရတယ္၊ ေရွ႕ရက္ေတြက Formal ဝတ္လာတာေတြအတြက္ Dress Down လုပ္လို႔ရေတာ့ ဝတ္ခ်င္စားခ်င္သူေတြအတြက္ ေပ်ာ္စရာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး ေရာက္လာေတာ့မယ့္ ပိတ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြက္ ေတြးျပီး ၾကိဳတင္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္လာတာလဲ ျဖစ္တယ္။ ေသာၾကာေန႔ေရာက္လာရင္ ခံစားရတဲ့ ခံစားမႈဟာ တကယ္ကိုဘဲ တျခားေန႔ေတြနဲ႔ မတူတာေတာ့ အမွန္ဘဲ။

ရန္ကုန္မွာတုန္းကလဲ စေနေန႔ဆို ၾကိဳက္တာဝတ္လာလို႔ရတယ္။ ၾကားရက္ေတြမွာေတာ့ ရံုးထံုးစံ ေယာက်္ားေလးေတြက လည္ကတံုးအက်ၤီအျဖဴနဲ႔ ပုဆိုးနဲ႔၊ မိန္းခေလးေတြကလဲ လည္ေစ့အက်ၤီအျဖဴနဲ႔ ထမီအျပာ ဝတ္ရတာဆိုေတာ့ ျငီးေငြ႔တယ္ေပါ့။ စေနေရာက္ျပီဆိုရင္ အသစ္အဆန္းဝယ္ ထားတာေလးေတြ ရံုးသူရံုးသားအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဝတ္ျပလို႔ရၾကေတာ့ စေနဆိုရင္ အေရာင္အေသြးစံု ျမင္ရတာပါဘဲ။ ၾကားရက္မွာ ရံုးဝတ္စံုနဲ႔ အျမင္မထူးဆန္းၾကတဲ့ မိန္းခေလးေတြေတာင္မွ စေနလိုေန႔မ်ိဳး ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္ ဝတ္လာလိုက္ရင္ လွပလာတတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ေျပာမနာဆိုမနာေနၾကတဲ့ ေကာင္မေလးေတြဆို ဒီလိုမ်ိဳးလွလာတဲ့ေန႔ေတြဆို အျမဲသြားသြားစတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ေလာက္က မင္းဘယ္ေရာက္ေနခဲ့လဲလို႔ေပါ့။

အိုင္စီတီဝင္းထဲ မေရာက္ခင္က ရံုးကသိမ္ၾကီးေစ်းေပၚမွာဆိုေတာ့ စေနဆိုကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔က ထမင္းစားေသာက္ျပီးရင္ ဟိုဟိုဒီဒီထြက္ၾကေသးတာ။ ထမင္းအျမန္သြတ္ျပီး ေလွ်ာက္ထြက္တာေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းကို မိန္းခေလးေတြက သြားခ်င္လို႔ က်န္တဲ့ေယာက်ာၤးေလးေတြ လိုက္သြားၾကဖူးတယ္။ FMI မွာဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ နဲနဲၾကာမယ္ သြားရမွာေဝးတဲ့ေနရာဆိုရင္ မျဖစ္မေနသြားရမယ့္လူက သြားျပီးေတာ့ က်န္တဲ့လူေတြက ရံုးမွာေစာင့္ရင္း သူ႕အလုပ္ေတြကို ကာဗာလုပ္ေပးၾကတယ္။ လူၾကီးကလာလာရွာျပီဆို ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ေျပာျပီးဖာေထးေပးထားၾကေသးတာ။ တစ္ခါသားမယ္ အဖြဲ႔ထဲက မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ရည္းစားနဲ႔ သိမ္ၾကီးေစ်းေပၚမွာပါဘဲ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ခ်ိမ္းေတြ႔ေနတုန္း သူ႔အိမ္က အေမလုပ္သူလိုက္လာလို႔ စကားလက္ခံေျပာေပးထားတဲ့လူကေျပာ မေရာင္မလည္နဲ႔ထြက္ျပီး လိုက္ရွာတဲ့လူကရွာနဲ႔ အေတာ္ေတာင္အလုပ္ရႈတ္သြားဖူးေသးတယ္။ အဲဒီလိုေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တဲ့ စေနေတြပါ။

ဒီေရာက္ေတာ့ ဒီကေသာၾကာဟာလဲ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးပါဘဲ။ ေသာၾကာေန႔ဆို အထူးသျဖင့္ မိန္းခေလးေတြ အေရာင္အေသြးစံုလာတာပါဘဲ။ စေနပါဆင္းရတဲ့ ရံုးေတြမွာေတာ့ စေနတစ္ရက္ကို ၾကိဳက္တာဝတ္လို႔ရတယ္။ ဒါဆို ၾကိဳက္တာဝတ္စားလာလို႔ရရံုနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေသာၾကာျဖစ္ေရာလား။ ခုနကေျပာခဲ့တာေတြက တရားဝင္ လူသိရွင္ၾကား ေသာၾကာေန႔မွာေပ်ာ္ရေၾကာင္း လူၾကားေကာင္းေအာင္ အေၾကာင္းျပရတာပါ။ တကယ္မွာေတာ့ အဲဒီထက္ပုိပါတယ္။

အလုပ္ကသိပ္ျပီးေတာ့ မ်ားတယ္၊ Dead Lineနားကပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ လူေတြကလြဲလို႔ က်န္တဲ့လူေတြ ဘာေတြလုပ္ေနၾကတယ္ထင္ပါသလဲ။ MSN မွာခ်က္ၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆို တခိခိေတာင္ ရယ္သံထြက္လာပါေသးတယ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ Youtube အေသအခ်ာၾကည့္ၾကပါတယ္။ ရံုးမွာ အကုန္ပိတ္ထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္ လူတိုင္းနီးပါး Wireless Receiver ေလးေတြရွိၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႔လဲ ကိုယ္ပိုင္ Brodband Access Kit ေလးေတြနဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္ခ်င္တာ အကုန္လုပ္လို႔ရၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕လဲဖတ္ခ်င္တဲ့ ဖိုရမ္ေတြ အသီးသီးဖတ္ၾကလို႔၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဌာနမွာ တျခားဌာနေတြလို လူတစ္ေယာက္ အကြက္တကြက္ပံုစံနဲ႔ ကာရံထားတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုဘဲ စားပြဲေပၚမွာ စက္ေတြတင္ျပီး ေနၾကတာပါ။ ဆိုေတာ့ လွမ္းျပီးေတာ့ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္ေမာ္နီတာကို တစ္ေယာက္ျမင္ေနရတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပါ။ အဲဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာေတာင္ ဘယ္သူ႔မွ ဂရုမစိုက္ဘဲ လူေတြဟာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ၾကေတာ့တာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္လား ခုထက္ထိလက္တြန္႔ေနလို႔ ဒီအလုပ္ေရာက္မွ Gtalk ေတာင္ အခ်ိန္ျပည့္တက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။

ဒီေန႔လား ထံုးစံအတိုင္းေပါ့။ ေန႔လည္စာ ဘာသြားစားၾကမယ္ဆိုတာ တိုင္ပင္တဲ့လူေတြက တိုင္ပင္လို႔၊ ျပံဳးစိစိနဲ႔ MSN ခ်က္တဲ့လူကခ်က္လို႔။ ေမာ္နီတာကို ျပဴးျပီးၾကည့္ကာ ျငိမ္ေနတဲ့လူတို႔။ ပိတ္ရက္ႏွစ္ရက္မွာ ဘာေတြေစ်းခ်မလဲ လိုက္ရွာေနတဲ့လူတို႔နဲ႔ ေပ်ာ္စရာေသာၾကာကို သရုပ္ေဖၚေနၾကပါတယ္။ ေသာၾကာေန႔ေရာက္ရင္ျဖင့္ တစ္ပါတ္လံုးလုပ္လာသမွ် အလုပ္ကိုအရွိန္ေလွ်ာ့လိုက္ၾကတာ ဘယ္လိုယဥ္ေက်းမႈလဲေတာ့ မသိဘူး။ အားလံုးက တက္ညီလက္ညီလုပ္ေနၾကတာဘဲ။ ကဲတစ္ပါတ္မွာ ေလးရက္ခြဲေလာက္ဘဲ အလုပ္လုပ္ရတယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံၾကီးေတြကို သြားစရာလိုဦးမလား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 15 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/happy-friday/feed/ 15 LUNCH@NYP http://mrdba.info/2009/06/lunchnyp/ http://mrdba.info/2009/06/lunchnyp/#comments Wed, 03 Jun 2009 12:00:35 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=727

ေန႔လည္စာ စားၾကျပီဆိုရင္ ဘယ္မွာသြားစားၾကမလဲ စဥ္းစားရတာ အလုပ္တစ္ခုပါ။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကဘဲ ေကာင္းပါတယ္။ ထမင္းဗူးပါတယ္ဆိုေတာ့ ကင္တန္းသြားထိုင္ျပီး ကိုယ့္အထုပ္ကိုယ္ ေျဖစားရံုဘဲ။ ထမင္းဗူးမပါဘူးဆိုလဲ ေရြးစရာမရွိဘူး ဆိုင္မွာေရာင္းတဲ့ အစားအေသာက္ဘဲ မွာစားလိုက္ရံုပါဘဲ။ ေရာင္းတာကလဲ မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး။ ၾကက္သား၊ ဝက္သား၊ ၾကက္ဥခ်ဥ္ရည္၊ ၾကက္ဥေၾကာ္၊ ထမင္းေၾကာ္၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ စတဲ့ အလြယ္စားစရာေတြပါဘဲ။ ေနာက္ပိုင္း စာစစ္ရံုးကို လိႈင္ေက်ာင္းဝင္းထဲ ေရြ႕လိုက္ေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ေရာက္လာတယ္။ ဆိုင္ၾကီးၾကီးမားမားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ တြဲေရာင္းတဲ့သေဘာေရာင္းၾကတာပါ။ စားလို႔ေကာင္းတာေတြက အာလူးထမင္း၊ လဘက္ထမင္း၊ ပဲထမင္း စတာေတြပါဘဲ။ အားလူးထမင္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ အထဲမွာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထဲကလူေတြ အာလူးထမင္းမ်ားစားရင္ အေျပာခံရတာ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အာလူးစားျပီး ႏွာဘူးစကားမေျပာနဲ႔ ဆိုတာပါဘဲ။

ဒီေရာက္ေတာ့ ပထမလုပ္တဲ့ အလုပ္မွာက ေရြးစရာသိပ္မရွိပါဘူး။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကုပၼဏီမွာ ထမင္းထြက္စားတာက ကိုယ္တို႔ဗမာႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာဆိုေတာ့ သိပ္ရွည္ရွည္ေဝးေဝး မသြားၾကဘဲ ရံုးနားက ဆိုင္ေလးဆိုင္ရွိတဲ့ ေဟာ္ကာေသးေသးေလးမွာ စားၾကတယ္။ Mixed Rice ရယ္၊ ငါးစြပ္ျပဳတ္ရယ္၊ အေနာက္တိုင္း အစားအစာရယ္ မေလးဆိုင္ရယ္ ေလးဆိုင္ထဲရွိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ဆိုျပီး ေလးဆိုင္ကို တစ္လွည့္စီ စားၾကပါတယ္။

ဒုတိယအလုပ္ေရာက္ေတာ့ ျမိဳ႔လည္ေခါင္မွာ လုပ္ရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ အလုပ္မွာလဲ ထမင္းစားထြက္တဲ့အခါ အဖြဲ႔လိုက္ထြက္ၾကတာဆိုေတာ့ ဒီကလူေတြထံုးစံအတိုင္း တစ္ေန႔တစ္ေန႔ မရိုးေအာင္ဆိုျပီးေတာ့ ဆိုင္ေတြလွည့္ေျပာင္းျပီး စားၾကပါတယ္။ စီးတီးေဟာနဲ႔ ဘူးဂစ္တစ္ဝိုက္မွာ ေတာ္ေတာ္လွည့္လည္ စားေသာက္ခဲ့တာေပါ့။ ျမိဳ႕လည္ကဆိုင္ေတြမွာ စားရတာဆိုေတာ့ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေန႔လည္စာဖိုး ေတာ္ေတာ္ကုန္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူတို႔က ထူးထူးဆန္းဆန္းစားခ်င္ၾကတယ္ဆိုလို႔ လိုက္စားရရင္ တစ္ေယာက္ကို $18/$20 ဖိုးေလာက္ေတာင္ ကုန္ပါတယ္။ သူတို႔ကမစားခင္ေတာ့ ေမးၾကပါေသးတယ္။ ငါတို႔ဒီေန႔ ဘယ္ဆိုင္မွာ စားၾကမလို႔ ေစ်းႏႈန္းကေတာ့ ဒီေလာက္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိတယ္ လိုက္မလားေပါ့။ ဟုတ္ကဲ့ ဗမာေတြဘဲ မျငင္းပါဘူး။ အိမ္ေရာက္မွ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ သံုးေလးရက္ေလာက္ ျပန္ေသာက္ခ်င္ေသာက္မယ္ အညံ့ေတာ့မခံပါဘူး။ လိုက္စားတာပါဘဲ။

အခုလက္ရွိအလုပ္ေရာက္ေတာ့ ျမိဳ႕ရဲ႕ေျမာက္ဖက္မွာ စက္မႈဇံုထဲေရာက္ေနတာဆိုေတာ့ ရံုးကကင္တန္းမွာ စားလိုကစား မစားလိုရင္ေတာ့ ရံုးကလူေတြ ကားနဲ႔အျပင္ထြက္စားရင္ လိုက္သြား၊ ဒါမ်ိဳးဘဲရွိတယ္။ အနီးအနားမွာလဲ ကိုယ့္လိုရံုးေတြခ်ည္းဘဲမို႔ အစားအေသာက္အတြက္ နဲနဲခက္ပါတယ္။ ေဟာ္ကာစင္တာတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေရာက္ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ ရံုးကလူေတြစုစုျပီး သူတို႔ကားေတြနဲ႔ အဖြဲ႔လိုက္ ဟိုဟိုဒီဒီသြားစားၾကေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါလိုက္ရင္ အျပင္မွာၾကာေနတတ္တာရယ္၊ ရွိတဲ့ကားေတြမွာ လူေတြဆန္႔ေအာင္ စဥ္းစားစီစဥ္ရတာေတြရယ္ကို အားနာျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အပါအဝင္ ေလးေယာက္ေလာက္က အျပင္ကို ကားနဲ႔ထြက္စားၾကတာမွာ မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

အဲဒီေတာ့ နီးနီးနားနားမွာ စားစရာ ကိုယ့္ဘာသာရွာရေတာ့တယ္။ ေန႔တိုင္းလဲ ရံုးကင္တန္းမွာခ်ည္းဘဲ မစားႏိုင္ဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေလာက္အထိ ရွာရွာေပါက္ေပါက္သြားစားၾကသလဲဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔အနားမွာ ရဲစခန္းတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီရဲစခန္းထဲမွာလဲ ကင္တန္းအေသးေလးတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီကိုလဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ရံုးကိစၥရွိသလိုလိုနဲ႔ ဝင္သြားျပီး ကင္တန္းမွာ ထိုင္စားဖူးတယ္။ ေစ်းကေတာ့ အျပင္နဲ႔မတူေအာင္ကို ခ်ိဳသာပါတယ္။ ေနာက္ေတြ႔ရွိတာက လမ္းေလးနဲနဲထပ္ေလွ်ာက္လိုက္ရင္ ေရာက္တဲ့ NYP (Nanyang Poly)ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရံုးမွာ TP ကေန အလုပ္သင္လာဆင္းေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ကေျပာလို႔ ေက်ာင္းကင္တန္းေတြမွာ ေစ်းလဲခ်ိဳတယ္ အစားအေသာက္လဲေကာင္းတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်ီတက္သြားၾကတယ္။

ေက်ာင္းမွာေရာင္းတာဆိုေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္း ေစ်းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခ်ိဳသာပါတယ္။ သေဘာက်စရာေကာင္းတာက အျပင္ကနာမည္ၾကီးဆိုင္ေတြကလဲ ဆိုင္ခြဲေတြလာဖြင့္ေပးၾကသလို အျပင္မွာေန႔စဥ္ေရာင္းတဲ့ အစားအေသာက္မ်ိဳးစံုကိုလဲ ရေအာင္စီစဥ္ထားတာပါဘဲ။ ေက်ာင္းသားေတြၾကားထဲ သြားစားတာဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြအဖြဲ႔က လူၾကီးေတြလိုျဖစ္လို႔ ဆရာေတြနဲ႔ အထင္မွားမွားျပီး အျမဲအရိုအေသေပးလဲ ခံရတတ္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ထိုင္စရာေနရာမရွိရင္လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဆရာ/ဆရာမမ်ားသာ ဆိုတဲ့ခံုေတြမွာ သြားထုိင္ၾကပါတယ္။ တစ္ခါသား ဟန္ၾကခ်င္ေတာ့ ဆရာမေတြခ်ည္းဘဲထိုင္တဲ့ စားပြဲနဲ႔နီးနီးသြားၾကတယ္။ ဆရာမဆိုတာကလဲ ငယ္ေသးေတာ့ ရြယ္တူေလးေတြ စုလိုက္ရင္ ေက်ာင္းသူေတြလိုျပန္ျဖစ္ၾကတာ မဟုတ္လား။ သူတို႔လဲ ေက်ာင္းသားေတြၾကားထဲမွာ ရုပ္တည္ၾကီးေတြနဲ႔ ေနခဲ့သမွ် ဆိုင္ေရာက္မွ ေပါက္ကြဲရတယ္ထင္ပါတယ္။ တဟီးဟီး တဟားဟားျဖစ္ေနတာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလဲ မ်က္ႏွာသစ္မွန္းသိပံုရပါတယ္။

ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ All Time Favourite ဂ်ပန္စာပါ။ အျပင္မွာစားရင္ $5 အထက္မွာေပးရမွာျဖစ္ေပမယ့္ ဒီမွာေတာ့ $3.5ပါ။ တျခားအပိုေလးေတြထပ္ထည့္မွဘဲ ပိုေပးရပါတယ္။ အခုလို Set အၾကီးေတြမစားဘဲနဲ႔ တျခား set ေလးေတြလဲ ျပင္ေပးထားတာရွိပါတယ္။ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္လိုဟာမ်ိဳးေတြေပါ။ အဲဒါမ်ားစားရင္ေတာ့ $2 ေလာက္ဆိုရေနပါျပီ။ တေန႔ကေတာ့ Yishun မွာ ဂ်ပန္စာသြားစားတာ အနဲဆံုး $5ကေနစပါတယ္။ ကဲဒီမွာ မသက္သာဘူးလား။ ေစ်းအၾကီးဆံုးဆိုလို႔ McDonald ကေရာင္းတာဘဲရွိတယ္။ သူေတာင္မ်ားတယ္ဆိုေပမယ့္ $4.5/set ပါ။ အျပင္မွာေတာ့ ေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာဘဲ ေရာင္းေပးတယ္ထင္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကို ျမင္ရတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားဘဝကို ျပန္သတိရေစပါတယ္။ စားတာေသာက္တာေတြကလဲ ကိုယ့္ရတဲ့ေငြကေလးနဲ႔ မွ်တစားရတယ္ထင္ပါတယ္ သူတို႔စားတာေတြၾကည့္ျပီး ကိုယ့္မွာအလိုလို အားနာရတယ္။ ကေလးမ်ားကေတာ့ ဒီမွာမွမဟုတ္ပါဘူး ကိုယ့္ဆီမွာလဲ အစားအေသာက္ဆို နဲနဲစားျပီး တစ္ျခားဟာေတြမွာ မ်ားမ်ားပိုသံုးခ်င္ေနၾကတာမ်ားပါတယ္။ ကိုကိုပီအမ္ဆိုၾကည့္ပါလား။ မစားမေသာက္ဘဲ ကင္မရာၾကီး ဝယ္ပစ္လိုက္တယ္။ မခက္ေပဘူးလား။ ဒါေပမယ့္ ရုပ္ကေလးကရွိေတာ့ ေကၽြးခ်င္ေမြးခ်င္သူေတြက ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနလို႔ ေတာ္ေသးတာပေလ။ ေနာက္ျပီး ကင္မရာၾကီးလဲ ရွိေတာ့ ေမြးေန႔လား အထိမ္းအမွတ္လား ဘာလာလာ အခမဲ့လိုက္ရိုက္ေပးေတာ့တာဘဲ။

 

ကဲစာေတြ ခဏနားလို႔ ပံုေလးေတြ ရႈစားၾကပါဦး။ 

ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ရုိက္လာတဲ့ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ၾကည့္သြားပါဦး။ တကယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရံုးက ကင္မရာပါတဲ့ဖံုးေတြ ယူခြင့္မရွိပါဘူး။ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က သူ႕ကင္မရာဖံုးေလး ယူလာလို႔ ရိုက္လို႔ရသြားတာပါ။ သူတို႔ေက်ာင္းေတြျမင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီကေက်ာင္းေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ဒီလိုျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးရင္းရင္ေမာရပါတယ္။ အပန္းေျဖစရာ ပန္းျခံရွိတယ္။ အလွၾကည့္စရာ အလွေမြးငါးေတြရွိတယ္။ ေနာက္ျပီးတစ္ခုသတိထားမိတာက ဓါတ္ေလွကားထဲမွာ ကင္မရာတတ္ထားျပီး ဓါတ္ေလွခါးအျပင္မွာ တီဗြီတစ္လံုးနဲ႔ ျပထားတာပါဘဲ။ ဓါတ္ေလွကားထဲ ဘယ္သူပါသြားတယ္ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ အျပင္ကလူေတြ အကုန္ျမင္ေနရတယ္။

ဒါက ပိုလီေက်ာင္းမုိ႔လို႔ ဒီေလာက္ အစားအစာေကာင္းေသးတာ။ ရံုးကိစၥနဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ခဏခဏသြားဖူးတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ အေဖာ္ပါသူတစ္ေယာက္က ဗိုက္ဆာတယ္ ဆိုလာတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းကင္တန္းကို သြားၾကပါတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္း ကင္တန္းကမွ ပိုျပီးကေလးဆန္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က အထက္တန္းေက်ာင္းေတြက မုန္႔ဆိုင္တန္းေတြလိုပါဘဲ။ စားစရာေတြကလဲ ခုထက္ကို ခ်ိဳသာေသးတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ အမ်ားဆံုးက $3တန္ဘဲ ရွိမယ္ထင္တယ္။ ဒါေတာင္ေနာ္ စပါဂတ္တီတို႔ ဂ်ပန္ဆူရွီတို႔ ရေသးတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္ကလိုဘဲ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြက ျပန္ျပီးေစ်းေရာင္းၾကတာရွိေသးတယ္။ လြယ္လြယ္ကူကူ ေရခဲမုန္႔ေရာင္းၾကတာပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ဒီရက္ပိုင္းက ျမန္မာျပည္မွာ ေက်ာင္းဖြင့္ရာသီဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားဘဝကို သတိရသြားျပီး ဒီကေက်ာင္းဓေလ့စရိုက္ကေလးေတြ ေျပာျပတာပါ။ (နားဦးမယ္ကြယ္။)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 16 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/lunchnyp/feed/ 16 သံုးႏွစ္တာ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%9e%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%ac/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%9e%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%ac/#comments Tue, 02 Jun 2009 03:02:01 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=684

တေန႔ကဆိုလွ်င္ စင္ကာပူေရာက္တာ သံုးႏွစ္ျပည့္သြားျပီျဖစ္သည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ အေဟာင္းေလးေတြ ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစားရင္း အမွတ္တရ ေရးထားလိုက္ခ်င္တာနဲ႔ ေရးေနတာ စိတ္မရႊင္တာနဲ႔ အျပီးမသတ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္သြားတယ္။ ခုေတာ့လဲ အားလံုးဟာ ေနသားတစ္က်ျဖစ္လို႔ေနပါလား။

လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ ထံုးစံအတိုင္း အိုင္စီတီပတ္ခ္ထဲက ေဘာ္ဒါေတြ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ စင္ကာပူထြက္ျပီး အလုပ္လုပ္ကုန္ၾကျပီဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြလဲ စိတ္ပါလာတာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ဘဲ အဲဒီတစ္ေလာက စင္ကာပူသြားေရးအတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈေတြ စလုပ္ေတာ့တယ္။ ေရာက္ေနတဲ့ လူေတြကို စာနဲ႔ဆက္သြယ္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ ျဖည့္တင္းစရာရွိတာေတြ ျဖည့္တင္းဖို႔လုပ္ရတယ္။

အလုပ္အတူတူလုပ္ၾကတဲ့ ညီတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူတူလာမယ္ဆိုျပီး စီစဥ္ၾကတယ္။ သူ႕မိဘမ်ားက ကိုဒီဘီနဲ႔ဆို သူ႕သားေလး စိတ္ခ်ပါတယ္ဆိုျပီး အပ္ေနလို႔ တစ္ပါတည္း သြားၾကဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကတာေပါ့။ သူ႕မွာက ပီအာအသိရွိေတာ့ ေခၚစာကို သူကစီစဥ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က စင္ကာပူေရာက္ရင္ေနဖို႔အတြက္ အခန္းၾကိဳငွားတာကို လုပ္ရတယ္။ လမ္းထဲက အသိိတစ္ေယာက္ဆက္သြယ္ေပးမႈနဲ႔ ကလီမင္တီအရပ္မွာရွိတဲ့ ဗမာအိမ္တစ္အိမ္မွာေနဖို႔ အဆက္အသြယ္ရခဲ့တယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ အခန္းတစ္ခန္းငွားျပီး ႏွစ္ေယာက္သား ႏွစ္ေယာက္အိပ္ေမြ႔ယာနဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။ ညညဆို သူကတစ္ေတာင္နဲ႔တြက္လို႔ အိပ္ေရးခဏခဏပ်က္ရတယ္။ သူကေတာ့မသိပါဘူး။ မင္းမိန္းမရရင္ေတာ့ ဒုကၡဘဲလို႔ေျပာေတာ့ ျပံဳးျဖီးျဖီးလုပ္ေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ မလာခင္က အေတြ႔အၾကံဳရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ဘာေတြယူခဲ့ဖို႔ ညႊန္ၾကားထားတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေစာင္ပါတယ္၊ ေခါင္းအံုးပါတယ္၊ ထမင္းစားပန္းကန္ျပား တစ္ခ်ပ္စီပါတယ္၊ ဇြန္းခရင္းတစ္စံုပါတယ္၊ ဆပ္ျပာတံုးကစလို႔ ေရာက္ရင္စားဖို႔ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္အထိပါ ပါခဲ့ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသြားတယ္ဆိုျပီးေတာ့ ရန္ကုန္က နာမည္ၾကီး စိန္ေရႊဆိုတဲ့ အပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္ကေန ဆုတစ္စံုစီလဲ ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကေသးတယ္။ (ခုထိ ထုပ္မဝတ္ရေသးဘူး။ ပူလြန္းလို႔။) ေဒၚလာေတြ ေလဆိပ္အထြက္မွာ စကင္ဖတ္ရင္ မျမင္ေအာင္ဆိုျပီီးေတာ့ ကာဘြန္စကၠဴနဲ႔ပါတ္ဆိုလို႔ ပါတ္လာခဲ့ရေသးတယ္။ ႏိုင္ငံျခား သြားပါတယ္ဆိုမွ ေဒၚလာတစ္ျပားမွ မပါဘူးဆိုျပီး ေျပာထြက္လာရတာ တယ္ေတာ့ မနိပ္ပါဘူး။ အေဖကလဲ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း သံုးလို႔ရေအာင္ဆိုျပီး စာအိပ္တစ္လံုးမွာ သူမ်ားကို လူၾကံဳစာပါးသလိုလိုနဲ႔ ထည့္ေပးလိုက္ေသးတာမွာ ေလဆိပ္အထဲေရာက္ေတာ့ မိေသးတယ္ဗ်ာ။ ဖမ္းမယ္ဆီးမယ္လုပ္ေနတာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပိုေနတဲ့ဗမာပိုက္ဆံ တစ္ေသာင္းကယ္မွဘဲ လြတ္ေတာ့တယ္။

ေလဆိပ္မွာ ပစၥည္းေတြခ်ိန္ေတာ့ ေပါင္ပိုေတြမ်ားေနလို႔ အနားက ပစၥည္းနဲတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို အကူသယ္ခိုင္းရေသးတယ္။ အလကားလား ဘယ္ရပါ့မလဲ ေလးေသာင္းေပးလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚေရာက္မွဘဲ စိတ္တစ္ခ်မ္းေအးႏိုင္ေတာ့တယ္။ ေလယာဥ္ေပၚလား ေကၽြးတာစားျပီး ႏွပ္မေနအားပါဘူး။ ဟိုဘက္ေရာက္ရင္ ေနထိုင္ခြင့္ တစ္လရပါေစေၾကာင္း ဆုေခၽြေတာင္းျပီး ေခၽြးေတြေတာင္ ျပန္လို႔။ ေၾကာက္မယ့္သာ ေၾကာက္ေနတာ၊ ေရာက္ေတာ့လဲ အားလံုးေခ်ာလို႔။ ရက္သံုးဆယ္တံုးကေလး ထုေပးလိုက္မွဘဲ စိတ္ေအးေတာ့တယ္။

အထဲေရာက္ေတာ့ ဆရာၾကီးလုပ္ျပီး ဆင္တဲလ္ ဆင္းကဒ္ႏွစ္ကဒ္ဝယ္တယ္။ ဖံုးအခြံက ရန္ကုန္ကလာကထဲက ယူလာၾကျပီးသား။ အလုပ္ရရင္ တခါတည္းဝယ္စရာမလို အသင့္သံုးယံုဘဲဆိုျပီး ႏွစ္ေယာက္သား သယ္လာလိုက္တဲ့ ပစၥည္းေတြက အိမ္ေျပာင္းလာသေလာက္ရွိတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္း အလုပ္လာရွာတဲ့ လူေတြဆို ဘယ္မွာအစံုပါလို႔တုန္း၊ ခရီးသြားသလိုလာၾကတာ။ ကိုယ္ေတြလဲ ပစၥည္းေတြၾကည့္ျပီး အလုပ္မရရင္ေတာ့ သယ္လာတာေတြအတြက္ ရွက္စရာဆိိုျပီး စိတ္ေတြေတာင္ လႈပ္ရွားလို႔။

ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ေရာက္တာနဲ႔ အေကာင္းဆံုးဆိုျပီး ျပင္လာတဲ့ Resume ကို စင္ကာပူစံခ်ိန္စံညႊန္းနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ ျပန္ျပင္ရတာေပါ့။ Laptop တစ္ေယာက္တစ္လံုးစီပါၾကတာနဲ႔ အိမ္အနီးအနားက အေလအလြင့္ အင္တာနက္လိႈင္းေလးေတြ အားကိုးျပီး လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ သံုးရတာေပါ့။ အဲဒါကလဲ ရံဖန္ရံခါမွ ေကာင္းတာဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ရွိခိုက္လု႔ံလစိုက္ရေအာင္ စီးတီးေဟာက အင္တာနက္ဆိုင္ကို သြားသံုးရတယ္။ အဲဒီတုန္းက တစ္ဆိုင္ဘဲရွိေသးတယ္။ အဲဒါလဲ သြားရတာ ေဝးေတာ့ အိမ္အနီးအနားမွာ ဆိုင္ရွိမလားရွာရတယ္။ စင္ကာပူမ်ား ညံ့ပါ့။ ရန္ကုန္မွာဆို အင္တာနက္ဆိုင္မ်ား ကြမ္းယာဆိုင္လိုေပါတယ္။ ဒီမွာ ရွားပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကေလးေတြ အြန္လိုင္းဂိမ္းေဆာ့တဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ အင္တာနက္သံုးျပီး အလုပ္ေလွ်ာက္ရတယ္။ ကေလးေတြက ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႔ေပါ့။

ဖံုးကလဲ အင္တာဗ်ဴးေခၚတာ မရေပမယ့္ ကို္ယ္ေတြက အိမ္လြမ္းျပီး ဆက္ဆက္ေနၾကလို႔ ကဒ္ကလဲ ခဏခဏျပန္ျဖည့္ရေသးတယ္။ ေရာက္တဲ့ညေနက ဆရာၾကီးလုပ္ျပီး ကလီမင္တီ NTUC ေဘးနားက ေဟာ္ကာစင္တာက ၾကက္ဆီထမင္းဆိုင္ကို ခ်ီတက္သြားျပီး ညစာစားၾကတယ္။ ၾကက္ကင္တခ်မ္းနဲ႔စားျပီး ဗိုက္ကားသြားၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဗမာေငြနဲ႔ ျပန္တြက္ျပီး ႏွေျမာေနၾကေသးတာ။ ဖံုးကဒ္ေတြ ျဖည့္ျဖည့္ျပီးရင္လဲ လြတ္မျပစ္ရက္ၾကဘူး။ ဒါနဲ႔ သိမ္းထားၾကေသးတာ။ အဲဒါကေနာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အက်ဳိးရွိသြားတယ္။ အလုပ္ရျပီးေတာ့ တစ္ရက္ စင္ကာပူထံုးစံ ဆင္တဲလ္ကဒ္ သံုးကဒ္ကို KFC ၾကက္ေၾကာ္ႏွစ္တံုး အေအးတစ္ခြက္ဆိုျပီး လုပ္ပါေရာလား။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ႏွစ္ေယာက္သား ႏွေျမာျပီး သိမ္းထားတဲ့ ကဒ္ေတြနဲ႔ သြားလဲလိုက္တာ အဲဒီေန႔က တစ္ေယာက္ကို ၾကက္ေၾကာ္ ေျခာက္တံုးနဲ႔ အေအးသံုးခြက္စီ ရပါေရာလား။ ဒါေတာင္ ရွက္လို႔ ခ်န္ထားတဲ့ ကဒ္ရွိေသးတယ္။

တည္းတဲ့အိမ္က အန္တီၾကီးကလဲ အင္မတန္သေဘာေကာင္းပါတယ္။ စေနေန႔ေတြဆို သူက မုန္႔ေတြခ်က္ခ်က္ေကၽြးေသးတာ။ မုန္႔ဟင္းခါး အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါဘဲ။ ၾကားရက္ေတာ့ သူလဲ အလုပ္သြားရေသးေတာ့ မခ်က္ႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ လြယ္လြယ္ကူကူ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေပါ့။ ေခါက္ဆြဲ ေရေႏြးစိမ္ဆို ပိုမွန္မယ္။ အိမ္ကသယ္လာတဲ့ ဆတ္သားေျခာက္၊ မုန္ညွင္းခ်ဥ္ စတာေတြနဲ႔ ေန႔တိုင္းနီးပါးတြယ္ၾကတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ အလုပ္ရျပီး သံုးလေလာက္အထိေနေသးတယ္။ ေနေနတုန္းသံုးလမွာ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဘဲ စားၾကတာမ်ားတယ္။ ရံဖန္ရံခါမွ ေအာက္ကဝယ္စားလာခဲ့ၾကတယ္။

အလုပ္ရေတာ့လဲ ထူးဆန္းတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အလုပ္ရွာရတာ အင္တာနက္ခက္မွန္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သိသြားေတာ့ သူ႔အိမ္ေသာ့ကို ေပးထားတယ္။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း သူ႕အိမ္မွာ အင္တာနက္သြားသံုး ညေနမွ တည္းအိမ္ကို ျပန္လာ။ အဲလိုလုပ္ရတယ္။ အလုပ္ရွာေတာ့လဲ ႏွစ္ေယာက္အတူ သူေတြ႔တာ ကိုယ္ပါေလွ်ာက္ ကိုယ္ေတြ႔တာ သူပါေလွ်ာက္နဲ႔၊ ခုေနာက္ပိုင္း အတူလာၾကတဲ့လူေတြမွာ တစ္ေယာက္က အလုပ္ရသြားတာေတာင္ အရင္သူေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေတြက အင္တာဗ်ဴးေခၚတာေတာင္ အတူလာတဲ့ လူကိုလိပ္စာမေျပာခ်င္ၾကဖူးလို႔ ၾကားၾကားေနရတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔က အသက္ေရာလုပ္သက္ေရာ နဲနဲကြာေတာ့ တခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြမွာေတာ့ ေလွ်ာက္တာမတူၾကဘူး။

မွတ္မိေသးတယ္ အင္တာဗ်ဴးစေခၚေတာ့ သူ႕ကိုအရင္ေခၚတယ္ အလုပ္တစ္ခုက။ သူက ဟန္ဟန္ပန္ပန္ Suit ေတြဝတ္လို႔သြားတာေပါ့။ ျပန္လာေတာ့ ေခၽြးေတြျပန္ျပီး ျပန္ေရာက္လာတယ္။ ညေရာက္လို႔ အလုပ္ေလွ်ာက္စရာ မရွိေတာ့ရင္ ႏွစ္ေယာက္သား စက္ႏွစ္လံုးကို နက္ဝတ္ခ္ခ်ိတ္ျပီးေတာ့ C&C စစ္တိုက္ၾကေသးတာ။ ဟုတ္ကဲ့ နက္ဝတ္ခ္ၾကိဳးပါ သယ္လာတာ ဘာမွတ္သလဲ။ အစံုပါပါတယ္ဆို။ ျပီးရင္ ညဖက္ ေလ့က်င့္စရာရွိတာေလးေတြ ျပန္ေလ့က်င့္နဲ႔ေပါ့။ အလုပ္ကို ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ အျပင္းအထန္ရွာလိုက္ရတယ္။ သံုးပါတ္ေျမာက္ထဲမွာ အလုပ္ရပါတယ္။

အလုပ္ရေတာ့လဲ ထူးျခားပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးကို ကုပၼဏီတစ္ခါထဲက အင္တာဗ်ဴးေခၚထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္နာရီေစာျပီးေခၚတယ္ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွာ ေခၚထားတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား မသြားခင္ကထဲက ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာသြားၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုး မရရင္ေတာင္မွ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ဖို႔ တစ္ေနရာထဲ ႏွစ္ေယာက္ခန္႔မွာကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်သိပ္နည္းတယ္ေပါ့။ အေကာင္းဆံုးသာ ၾကိဳးစားၾကတာေတပါ့ ရသြားလဲ မုဒိတာပြားၾကတာေပါ့နဲ႔ စိတ္ဝမ္းမကြဲေအာင္ ေသခ်ာတုိင္ပင္ထားၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေရာက္ေတာ့ ကုပၼဏီက ေသးေသးေလး၊ Boss တစ္ေယာက္ဘဲေတြ႔တယ္။ က်န္တာမရွိဘူး။ သူကတစ္ခုခိုင္းတယ္ သေဘာေကာင္းပံုက အင္တာနက္မွာ အေထာက္အကူေတြ ရွာျပီး လုပ္ခ်င္လဲ လုပ္ပါဆိုျပီး စိတ္ၾကိဳက္ဖြင့္ေပးသြားတယ္။ ဘယ္ေနမလဲ Googling လုပ္ျပီး Code ေတြ Copy & Paste လုပ္ေပးလိုက္တာ သူလိုခ်င္တဲ့ ပံုစံ တစ္နာရီအတြင္းရပါေလေရာ။

အဲဒီအခ်ိန္ အိမ္ကတစ္ေယာက္ကလဲ ေနာက္ကေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္ဆက္သြယ္ပါမယ္ဆိုျပီး ျပန္လႊတ္လိုက္တယ္။ Boss ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနပံုေထာက္ေတာ့ ဟန္က်ပဟဲ့လို႔ေတာ့ ထင္သား။ ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြလဲ ကၽြန္ေတာ္က မပိတ္ခဲ့ဘူး။ အိမ္ကတစ္ေယာက္ကိုလဲ အဲဒါဘဲျပန္လုပ္ခိုင္းျပီး နဲနဲထပ္ကြန္႔ခိုင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ေရးလက္စကို သူက ျပန္ျပင္ရတာဆိုေတာ့ ဘယ္ေနလိမ့္မလဲ သူေဌးကေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ အဲဒီမွာဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး အလုပ္ရခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္မွသိရတာက အရင္ေရွ႕မွာလုပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္က အခုသူေဌးခိုင္းတဲ့ ပေရာဂ်က္ကို မလုပ္ႏုိင္လို႔ ႏွစ္ပါတ္အၾကာမွာ အလုပ္ထုပ္လိုက္လို႔ လူတအားလိုေနတာတဲ့ေလ။ ကုပၼဏီက ေသးလြန္းေတာ့ ဒီလိုဘဲ အစအနေလးေတြ လိုက္လုပ္ရတာေပါ့။ တစ္ခုေကာင္းတာက ဂူးဂယ္မွာ ရွာျပီးလုပ္လိုက္လို႔ ရတာေတြခ်ည္းဘဲဆိုေတာ့ ဟန္ကိုက်ေနၾကတာေပါ့။

ေလးလေလာက္ေနေတာ့ အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းပါတဲ့အိမ္တစ္လံုး သီးသန္႔ငွားျပီး တစ္ခန္းစီေနၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား ရံုးပိတ္ရက္လဲ ဘယ္မွမသြားၾကဘူး။ အိမ္မွာ Stay Home Saturday Movies ဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ သီးသန္႔လာသလား ေအာက္ေမ့ရေအာင္ အိမ္မွာဘဲ ေနၾကတယ္။ ညဖက္ ေဒါင္းလုပ္လုပ္ျပီး ေန႔ဖက္ဆို စက္တစ္လံုးစီနဲ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ၾကတယ္။

ခုေတာ့လဲ သံုးႏွစ္အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္လဲ အလုပ္သံုးခုေျပာင္းလို႔ (သူလဲသံုးခုဘဲ) သူလဲအိမ္ေထာင္ျပဳလို႔ အခုဆိုသူ႔မိန္းမေတာင္ ဒီမွာေရာက္ေနျပီ။ သံုးႏွစ္အတြင္းမွာ ရန္ကုန္ရံုးက လူေတြလဲ ကုန္သေလာက္ရွိျပီ။ လာသမွ်လူေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အိမ္္မွာဘဲ အလုပ္လာရွာၾကတယ္။ စားတယ္ေသာက္တယ္နဲ႔ ခုေတာ့လဲ အားလံုး အေျခၾကကုန္ပါျပီ။ သံုးႏွစ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျမန္တာဘဲေနာ္။ ေနာက္ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္မ်ား ေနရဦးမလဲ။ ေရွ႔ကို ဆက္လွမ္းတဲ့ လူေတြလဲ လွမ္းကုန္ၾကျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ တစ္ခုခုေတာ့ ၾကိဳးစားရပါဦးမယ္။ 

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 25 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%9e%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%ac/feed/ 25 မုန့်ဟင်းခါး http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8/#comments Mon, 01 Jun 2009 15:57:27 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=712

ကျွန်တော်မုန့်ဟင်းခါး အလွန်ကြိုက်ပါသည်။ ငယ်ငယ်ကထည်းက မနက်စာကို မုန့်ဟင်းခါးစားလျှင်စား မစားလျှင် ထမင်းကြော်စားရသောကြောင့် မုန့်ဟင်းခါးကို ဘယ်လိုပုံစံဖြင့်ချက်ချက် ကျွန်တော်မညီးမညူစားပါသည်။ ဒီနေ့လဲ မဒမ့်အတွက် ဆေးခန်းသွားပြရင်း ပင်နီဆူလာမှာ မုန့်ဟင်းခါး စားဖြစ်ခဲ့သေးသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင်ဖြင့် မုန့်ဟင်းခါးကို စင်ကာပူတွင် ဆိုင်မှာဝယ်မစား၊ ထမင်းတစ်ပွဲစာမျှ ပေးရသဖြင့် ထမင်းသာဝယ်စားသည်။ မုန့်ဟင်းခါးကိုတော့ စိတ်ကြိုက်စားနိုင်ရန်အတွက် အိမ်တွင်သာ ချက်စားသည်။ သို့သော် ခုတလော မုန့်ဟင်းခါး ချက်မစားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ဝယ်စားလိုက်ခြင်းလဲ ဖြစ်သည်။

ငယ်ငယ်တုန်းက မနက်စောစော လမ်းထိပ်တွင်ရောင်းသော မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်သို့ အမြဲတမ်း မုန့်အဝယ်တော်ထွက်ရသည်မှာ ကျွန်တော်ပင်ဖြစ်သည်။ ဝန်ထမ်းမိသားစု ဖြစ်သဖြင့် မိသားစုလေးယောက်စာ မုန့်သုံးပွဲဝယ်ရသည်။ ဟင်းရည်ကို အပိုအမြဲတမ်းတောင်းရသည်။ သိပ်မပေးချင်ပါက ဟင်းရည်အပိုဝယ်ရသည်။ အဖေက အိမ်ဦးနတ်ဖြစ်သောကြောင့် မုန့်တစ်ပွဲ သီးသန့်စားရပြီး အမေနှင့် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကတော့ ကျန်သောမုန့်နှစ်ပွဲကို ထမင်းကြမ်းဖြင့်ရောကာ စားကြသည်။ ငယ်ငယ်ကဆိုလျှင် မုန့်ဟင်းခါးချည်း သီးသန့်စားရပါက တစ်ခုခုလိုနေသလိုပင်ဖြစ်ဖူးသည်။ ထမင်းကြမ်းလေးပါမှ အစပ်အဟပ်တည့်သလို ခံစားရသည်။ အမေသည် အင်မတန်တော်သော အမေတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်တော်တို့နယ်ဖက်တွင် အနှီမုန့်ဟင်းခါးသည် ပွဲတိုင်းကျော်သော မုန့်ဟင်းခါးဖြစ်ပါသည်။ အလှုပွဲလည်းသူပါသည်၊ နာရေးလဲ သူပါသည်၊ မင်္ဂလာပွဲများတွင်လည်း မုန့်ဟင်းခါးကို တစ်ဝတစ်ပြဲကျွေးသည်။ ကျွန်တော်က မုန့်ဟင်းခါးကြိုက်သလောက် အလှုပွဲများတွင် စားသောအခါ မုန့်လိုက်ပွဲထပ်ထည့်ရတာကို ရှက်တတ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မုန့်စားကြသောအခါ ဘယ်သောအခါမှ ယောကျာင်္းဝိုင်းတွင် အဖေနှင့်မထိုင်ပါ။ အမေနှင့်သာထိုင်ပါသည်။ ကျွန်တော်မုန့်လိုက်ပွဲ ယူမယ်ဆိုလျှင် အမေကအလိုက်တသိ မုန့်ထည့်ပေးတာကြောင့်လဲ ဖြစ်ပါသည်။ နာရေးတွင်ကျွေးသော မုန့်ဟင်းခါးကိုတော့ တစ်ဝတစ်ပြဲစားလို့ မဖြစ်ပါ။ ထို့ကြောင့် အလှုပွဲများတွင်သာ အားရပါးရ စားပါသည်။သို့သော် မုန့်ဟင်းခါးကို တစ်ဝစားရသော်လည်း ကံမကောင်းပါက အလှုလာသောလူများ ဖိနပ်မှားစီးခြင်းကို ခံရပါက ဖိနပ်ဆုံးနိုင်ပါသေးသည်။

မုန့်ဟင်းခါးကို ငယ်ငယ်ကနယ်တွင်နေသောကြောင့် နယ်ချက် ခပ်ပြစ်ပြစ်ကိုသာ စားဖူးသည်။ ဒါကြောင့် မုန့်ဟင်းခါးဆိုလျှင် ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ်ရှိမှဟု အစွဲရှိ်ထားဖူးသည်။ ကျွန်တော်က သူများတွေလို အရည်များများနှင့်စားတာထက် အဖတ်များများဖြင့် ပြစ်ပြစ်ထွေးထွေးစားရသည်ကို နှစ်သက်တတ်သည်။ ဘူးသီးကြော်နှင့်စားရတာကို ပိုကြိုက်သည်။ ရန်ကုန်သူ ရန်ကုန်သားများကတော့ ပဲကြော်ဖြင့် ကြီးပြင်းလာကြသောကြောင့် ဘူးသီးကြော်ကြိုက်မည်မထင်။ အညာသားဖြစ်သူအဖေက အိမ်တွင်စိတ်ပါလက်ပါ ချက်ပေးလျှင်တော့ ပဲကိုကြိုပြီး သေသေချာချာ ကျေအောင်ထောင်းကာ အညာချက် ချက်ပေးတတ်သည်။

မုန့်ဟင်းခါးဆိုပါက မြန်မာလူမျိုးတို့တွင် အချိန်အခါမရွေး စားချင်ကြသည်။ ဗိုက်ပြည့်နေလျှင်တောင်မှ အရည်ကလေးတော့ သောက်သွားလိုက်ဦးမယ် ဆိုသူတွေချည်းသာ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်လဲ မုန့်ဟင်းခါးတစ်မျိုးတည်းရောင်းပြီး ကြီးပွားချမ်းသာသွားကြသူတွေ ရှိကြတာဖြစ်မည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် မုန့်ဟင်းခါးမှာစားရတာနှင့် မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ ထိုင်ပြီး မုန့်ဟင်းခါးစားရတာ အရသာခြင်း မတူကြပေ။ မနက်မိုးလင်း မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ မုန့်ဝယ်ရင်း ကိုယ်ကျိတ်ပိုးနေသော ကောင်မလေးနှင့် အကြည့်သူခိုးလုပ်ရသော အရသာမျိူး ကြုံဖူးသူများရှိလျှင် ကောင်းကောင်းသိပါမည်။

နောက်ပိုင်း ရန်ကုန်ရောက်တော့မှ ရန်ကုန်ပုံစံ အရည်ကျဲကျဲစားဖူးတော့သည်။ သူလဲ တစ်မျိုးပေပင်။ စားရတာ ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်တာပေါ့။ မုန့်ဟင်းခါးကို ဒေသလိုက်လို့ အမျိုးမျိုးတွဲဖက်စားကြသည်။ ပဲသီးကိုသေးသေးလေးတွေ ပိုင်းပြီးထည့်စားကြသည်၊ အီကြာကွေးညှပ်စားကြသည်၊ ကောက်ညှင်းပဲကပ်ကြော်နှင့်တွဲဖက်လို့တစ်မျိုး စားကြသည်။ ဘဲဥ ဘဲသွေးထည့်စားကြသည်။ အိုးဘဲဥဟုခေါ်သော ဟင်းရည်ထဲတွင် ကြာရှည်ထည့်ချက်ထားသော ဘဲဥတစ်မျိုးကိုလဲ ထည့်စားကြသေးသည်။ ရန်ကုန်မှာနေတုန်းက ဆောင်းရာသီတွင် မနက်မိုးလင်းလျှင်  အဖေနှင့်ကျွန်တော် ကျွန်းတောလမ်းကနေ လွှတ်တော်ရှေ့ ရင်ပြင်အထိ လမ်းလျှောက်ကြသည်။ အပြန်မှာတော့ စမ်းချောင်းလမ်းထိပ်က တင်တင်အေးဆိုင်တွင် မုန့်ဟင်းခါးစားကြသည်။ အလွန်စားကောင်းလှသည်။ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ တင်တင်အေးသော ဘာသောမဟုတ် ကျွန်းတောစျေးထဲက အပျိုကြီး မုန့်ဟင်းခါးလဲ ကြိုက်တာပါဘဲ။

မုန့်ဟင်းခါးမုန့်ဟင်းခါးသည် လူတန်းစားမရွေးကြိုက်ကြသော မြန်မာ့အစားအစာဖြစ်ပါသည်။ သူသည် စားသုံးသော လူကိုလိုက်၍လည်း အနုပညာမြောက်စွာ လှပတတ်သေးသည်။ မုန့်ဟင်းခါးပလိန်းကို ဘာမှချယ်သမထားသော မိန်းမပျိုလေးအဖြစ်ကြည့်မည်ဆိုပါက။ အကယ်၍ မုန့်ဟင်းခါးကို ငရုတ်သီးများများ အကြော်မပါ အလွတ်စားမည်ဆိုပါက တောသူမလေးနှင့်တူသွားမည်။ ငါးဖယ်၊ ပဲကြော်၊ ဘဲဥဖြင့်စားကြည့်ပါက မြို့ဆန်ဆန် မိတ်ကပ်အဖွေးသားတွေ့ရမည်။ ဘဲသွေး အီကြာထည့်စားပါက တရုတ်မလေးဖြင့်တူသွားသည်။ မန်းကြော်(ကောက်ညှင်းပဲကပ်ကြော်) ဖြင့်စားပါက ညိုညက်ညက် အညာသူလေးဖြစ်သွားမည်။ ကျွန်တော်မုန့်ဟင်းခါးသိပ်ကြိုက်ကြောင်း မိတ်ဆွေယုံပြီမဟုတ်လား။

ကျွန်တော်နယ်မှာ ကျောင်းသွားတက်တော့ မနက်မိုးလင်း အချစ်နှင့်အတူတူစားတာလဲ ဒီမုန့်ဟင်းခါးပင်။ ပြည်မုန့်ဟင်းခါး၊ ကျောင်းနားက ဆည်မြောင်းဝင်းထဲတွင်ရောင်းသော မုန့်ဟင်းခါးကို အချစ်နှင့်အတူစားပြီးမှ စာသင်ခန်းထဲဝင်သည်။ ညနေကျောင်းဆင်းတော့ ကျောင်းနောက်ဖက်ကနေထွက်ပြီး ကားကြီးဂိတ်နားက ရန်ကုန်မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်တွင် သူငယ်ချင်းများနှင့် နေ့တိုင်းနီးပါးစားသည်။

တကယ်တော့ မုန့်ဟင်းခါးသည် မြန်မာလူမျိုးများကြားတွင် အသည်းစွဲ အစားအစာဖြစ်သည်ဟုပြောလျှင် လွန်မည်မထင်ပါ။ ဟင်းရည်ပူပူနွေးနွေး အငွေ့တစ်ထောင်းထောင်းဖြစ်နေလျှင် ဆိုင်ကြီးကနားကြီးမှာ မဟုတ်လျှင်တောင်မှ စားဖို့ရာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ကျွန်တော်လည်း ဖြစ်နိုင်လျှင် လူတန်းစားမရွေး နှစ်သက်ကြသော၊ ပွဲတိုင်းကျော် မုန့်ဟင်းခါးလို အသုံးတည့်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ပါသည်။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 32 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/06/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b7%e1%80%ba%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8/feed/ 32 အေနာက္မွ အေရွ႕သို႔ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%bd%e1%82%95%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94/ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%bd%e1%82%95%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94/#comments Mon, 25 May 2009 16:30:35 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=697

တစ္ေန႔က ပန္းျခံေလးခုျဖတ္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္အျပီးမွာေတာ့ တိုးတိုးတဖံု က်ယ္က်ယ္တစ္ဖံု အဘယ္သို႔ သြားရမည္နည္းဟု သတင္းေမးလာသူ ျပည္သူမ်ားအတြက္ နတ္လမ္းညႊန္လုပ္ေပးရပါဦးမယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီေန႔က သြားဖူးတဲ့တစ္ဦးက ဦးေဆာင္သြားလို႔ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ ေရာက္သြားေပမယ့္ အခုလိုသူမ်ားကို လမ္းညႊန္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အင္မတန္လက္ေပါက္ကပ္သြားပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ လူကိုယ္တိုင္သာ လိုက္ပို႔လိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္။ တကယ္ပါ ရင္ထဲကလာတဲ့ ဆႏၵေတြပါ။ ေရွ႕ေရွ႕ကိုလဲ ခုလိုဘဲ ပန္းျခံျဖတ္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲေတြ ဆက္လက္စီစဥ္သြားဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲေလမွားလို႔။ အားလပ္ရက္စေနတစ္ေန႔ေတာ့ အခုလိုဘဲ လူဝၾကီးမ်ားအဖြဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကဦးမွာပါ။ စိတ္ဝင္စားသူမ်ား လိုက္ပါႏိုင္ပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ အပါတ္က သြားခဲ့တာကေတာ့ Kent Ridge Park ကေန Vivo City အထိ၊ Hort Park, Alexandra Arch, Henderson Waves စသည္တို႔ကို ေက်ာ္ျဖတ္၍ Vivo City အေရာက္သြားခဲ့ၾကတာပါ။ စုစုေပါင္းလမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္ ၃နာရီၾကာတဲ့ (နားခ်ိန္ နာရီဝက္ႏႈတ္ႏိုင္ပါတယ္)  ဒီခရီးကို အစကေတာ့ ဒီထက္ပိုေဝးတဲ့ Clementi Wood Park ကေနစလို႔ West Coast Park ကေနတဆင့္ သြားၾကဖို႔ပါ။ ဒီလိုသြားဖို႔အတြက္ကေတာ့ Clementi Wood Park ကိုေရာက္ေအာင္ အရင္သြားရပါမယ္။ ပထမဦးစြာ Clementi MRT ကေနျပီးေတာ့ 189 ဆိုတဲ့ ကားကို West Coast သြားမည့္ဘက္ ေစာင့္စီးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သံုးမွတ္တိုင္ စီးျပီးရင္ေတာ့ Clementi Wood Park မွတ္တိုင္ကိုေရာက္ပါျပီ။ အကယ္လို႔ Jurong East Interchange ကေန 51 စီးလာခ်င္တယ္ဆိုရင္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 51 လဲ အဲဒီမွတ္တိုင္ကိုေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီကေနမွတဆင့္ ေျမပံုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္း West Coast Park ကိုဆင္းလို႔ ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္ Pasir Panjang Road အထိေလွ်ာက္ျပီး South Buona Vista Road ကိုဝင္လို႔ Kent Ridge Park ကိုဝင္ရမွာပါ။ (ဒီလမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ မသြားျဖစ္ခဲ့လို႔ ဘယ္ေလာက္အဆင္ေခ်ာမယ္ မေခ်ာမယ္ မေသခ်ာပါဘူး။ ေျမပံုအရေတာ့ သြားလို႔ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားခဲ့တာက 51 စီးျပီး South Buona Vista Road နားေရာက္မွာ ဆင္းျပီး Kent Ridge Park ကိုတန္းသြားခဲ့တာမို႔ ခရီးလဲ အနည္းငယ္တိုပါတယ္။)

 Clementi wood park to Kent Ridge park

Kent Ridge Park ကိုေရာက္သြားျပီဆိုရင္ေတာ့ ပန္းျခံထဲမွာျပထားတဲ့ လမ္းျပေျမပံုေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း သူနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ပန္းျခံေတြကို သြားတဲ့လမ္းေလးေတြအတိုင္း လိုက္သြားရင္ Hort Park, Alexandra Arch, Henderson Waves စသည္တို႔ကို ေရာက္မွာပါ။

ေနာက္တစ္နည္းသြားႏိုင္တာကေတာ့ ကားနံပါတ္ 200 ကို Buona Vista MRT ကေနစီးလို႔ National Leadership Institute နားမွာဆင္းျပီးေတာ့ Kent Ridge Park ကေန Vivo City အထိ၊ Hort Park, Alexandra Arch, Henderson Waves စတာေတြကို ျဖတ္ျပီး သြားႏိုင္ပါတယ္။ (ပံုတြင္ၾကည့္ပါ။)

Kent Ridge to Vivo

Opposite Buona Vista MRT မွတ္တိုင္ကေနစီးရင္ ၇မွတ္တိုင္စီးျပီးလွ်င္ National Leadership Institute မွတ္တိုင္ေရာက္ပါျပီ။ ေအာက္တြင္ ကားမွတ္တိုင္ ဇယားပါတြဲျပထားပါသည္။ 

 ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ 51စီးျပီး လမ္းေလွ်ာက္သြားတာဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း ေဘးနားက ကားနံပါတ္200 ျဖတ္သြားတာကိုေတာ့ ေတြ႔လိုက္ပါသည္။

ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့ Vivo City ကိုအရင္သြားျပီး opposite Harbour Front MRT ကေန Mount Faber ေတာင္ေပၚအရင္တက္။ ျပီးမွ Henderson Waves ဖက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ရင္လည္း ရပါေၾကာင္း။ ေရွ႕တစ္ပါတ္မွာေတာ့ 164 meters အျမင့္ရွိတဲ့ Bukit Timah ေတာင္ကုန္းေလးေပၚ တက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္ကြယ္။ ၾကားရတဲ့ သတင္းအရေတာ့ ေလွကားတစ္ထစ္ကို တစ္ေတာင္ေလာက္ ျမင့္တယ္တဲ့။ အဲဒီကေနမွတဆင့္ Bukit Batok Nature Park ကိုဆက္သြားပါမယ္။ ဘဝအေမာေတြေျဖရင္း လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 4 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%bd-%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%bd%e1%82%95%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94/feed/ 4 ဝက္ျခံကို ဘာထင္သလဲ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9d%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%b6%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%91%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%9c%e1%80%b2/ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9d%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%b6%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%91%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%9c%e1%80%b2/#comments Mon, 25 May 2009 08:40:45 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=691

ဝက္ျခံ ဟုဆိုလာသျဖင့္ ဝက္ေမြးျမဴေရးလုပ္ေသာ ဝက္ျခံကို ေျပးမျမင္ၾကပါႏွင့္။ ဝက္တုတ္ေကြးအခ်ိန္ၾကီးတြင္ အႏွီဝက္ကို ယခင္လိုေတာင္ အားရပါးရ မစားရဲတဲ့ ဘဝပါ။ တကယ္ေတာ့ တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ေမြးျမဴေရး လုပ္ႏိုင္လွ်င္ အႏွီဝက္သည္ အင္မတန္ အျမတ္မ်ားေသာ လုပ္ငန္းျဖစ္ပါသည္။ ေခတ္မွီဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ သန္႔ရွင္းသစ္လြင္ေသာ ဝက္ျခံၾကီးမ်ားျဖင့္ ဝက္ေမြးျမဴေရးလုပ္လိုက္ရလွ်င္ အဘယ္မွ် ေကာင္းလိုက္မည္နည္း။ ႏိုင္ငံျခားကို တင္ပို႔ႏိုင္သည့္အထိ ေမြးျမဴရလွ်င္ ပိုမေကာင္းေလာ။

သို႔ေသာ္ စားလို႔မရေသာ လူ႔မ်က္ႏွာေပၚတြင္ေပါက္ေသာ ဝက္ျခံဟုဆိုလာလွ်င္ေတာ့ ေယာက်ာၤးေလးမ်ားမွာ အထူးရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ျပီးေတာ့ မိန္းခေလးမ်ား အလြန္မုန္းတီးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဘဝတစ္သက္စာတြင္ ဝက္ျခံ မေပါက္ဘူးေသာ လူဟူ၍ ရွိမည္မထင္ပါ။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အာရွသားမ်ား ပိုပင္ေပါက္ႏိုင္ပါသည္။ ေယဘူယ်အားျဖင့္ ဝက္ျခံသည္ စိတ္ဖိစီး၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မ်က္ႏွာေခၽြးေပါက္ပိတ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေသြးသားေျပာင္းလဲစ အခ်ိန္မ်ားတြင္လည္းေကာင္း ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိသည္ဟု ထင္ပါသည္။

အႏွီဝက္ျခံထြက္လာလွ်င္ ေယာက်ာၤးေလးမ်ားမွာ ထူးျပီးမစိုးရိမ္သေလာက္ မိန္းခေလးမ်ားမွာ အလွပ်က္မွာကို စိုးရိမ္တတ္ၾကပါသည္။ ေယာက်ာၤးေလးမ်ားကေတာ့ ေဆာ့စရာတစ္ခုရသည့္အလား အားအားရွိ ဝက္ျခံညွစ္ေနတတ္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႔မ်ား ဝက္ျခံကို ေသေသခ်ာခ်ာအခ်ိန္ေပး၍ မွန္တစ္ခ်ပ္ျဖင့္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ညွစ္တတ္ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ့လဲ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ထားလိုက္ၾကကာ အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ သူဘာသာေပါက္ျပီး ေပ်ာက္သြားၾကတတ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္လဲ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ထံုးစံအရ ဝက္ျခံေပါက္ခဲ့ဘူးသည္။ ဒီလိုဘဲ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားခဲ့တာပါဘဲ။ သို႔ေသာ္ အႏွီဝက္ျခံသည္ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝထဲကို ဒုတိယံပိ ထပ္မံဝင္ေရာက္လာျပန္သည္။ စင္ကာပူေရာက္စက ျဖစ္ပါသည္။ ပထမဆံုးဝင္ရတဲ့ အလုပ္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ လုပ္ကိုင္လာခဲ့တဲ့ လုပ္နည္းကိုင္နည္းေတြနဲ႔ နဲနဲကြာျခားတဲ့ အခါမွာ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြ နင္းကန္ျမင့္မားလြန္းတဲ့ ဒီက သံုးစြဲသူေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရတဲ့ အခါမွာ၊ အလုပ္ေနာက္ကို လူက တရြတ္တိုက္လိုက္ျပီး စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားကို ဝက္ျခံေတြထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ထားလို႔ မရေတာ့ဘူးဗ်။ သူ႕အလိုလိုတိုးတိုးလာလိုက္တာ အရင္က ႏုပ်ိဳေခ်ာမြတ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးဟာ (အဟိ) ဝက္ျခံဖု ေလးငါးဆယ္ဖုနဲ႔ အလြန္စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရပါတယ္။ သူ႕ဘာသာ ခပ္ေသးေသးဆိုရင္လဲ စိတ္ထဲဘယ္လိုမွ ေနမွာ မဟုတ္ေပမယ့္ သူကတစ္လံုးတစ္လံုးကို ခပ္ၾကီးၾကီးျဖစ္ေနျပီးေတာ့ အခ်ိန္တန္လို႔ ျပည္မွည့္ျပီး ေပါက္သြားရင္ေတာင္မွ အနာဟာ ေပ်ာက္မသြားဘဲ အနီေရာင္ အဖုအေနနဲ႔ ဆက္က်န္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။

အဲဒီမွာဘဲ ဝက္ျခံေအာ္ပေရးရွင္းလုပ္ဖို႔ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ မိသားစုမ်ားနဲ႔ တိုင္ပင္ျပီးတဲ့သကာလ ေဆးသနပ္ခါးတစ္မ်ိဳးကို ပို႔လိုက္ပါတယ္။ အဲဒါကို စြဲစြဲျမဲျမဲ ညအိပ္ယာဝင္တိုင္း လိမ္းေပးလိုက္တာ မၾကာပါဘူး။ မူလပထမ အသားအေရအတိုင္း ျပန္ျဖစ္သြားျပီး ဝက္ျခံမ်ားလဲ ေပ်ာက္ကင္းကုန္ေတာ့တာပါဘဲ။ အလုပ္ကလဲ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လုပ္ေနတာ၆လေက်ာ္သြားျပီမုိ႔ အလုပ္ကိုႏိုင္လာတာလဲ ပါမွာေပါ့ေလ။

အဲဒီဝက္ျခံဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝထဲကို တတိယံပိ ထပ္မံဝင္ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို တည့္တည့္လာတာ မဟုတ္ဘဲ ေကြ႔ဝိုက္ျပီး ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြႏု္ပ္ခ်စ္ခ်စ္ မဒမ္ဒီဘီဆီကို ေရာက္လာတာပါ။ ျမန္မာမိန္းခေလးမ်ား ဝက္ျခံေပါက္ခဲပါတယ္။ ေပါက္ရင္လဲ ေသြးသားေျပာင္းလဲစ အခ်ိန္မွာဘဲ ေပါက္တတ္တာပါ။ သူတို႔ေလာက္ မ်က္ႏွာကို ဂရုစိုက္တာ သူတို႔ဘဲ ရွိပါတယ္။

သူနဲ႔ၾကမွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္လို႔ ေျပာရမလိုပါဘဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးလေလာက္ကေပါ့။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က မ်က္ႏွာသန္႔စင္ေဆးရည္မ်ားဆိုျပီး တြဲဖက္လိမ္းရေသာ အတြဲလိုက္တစ္တြဲကို လက္ေဆာင္ေပးလာပါတယ္။ ဘဝမွာ မက္စ္ဖက္တာနဲ႔ ပရိုမီနာေလာက္သာ စြဲစြဲျမဲျမဲသံုးဖူးတဲ့ မဒမ္ဟာ အဲဒီဟာေတြရျပီး သံုးျပီးကထည္းက မ်က္ႏွာမွာ ျဖဴျဖဴအဖုေသးေသးေလးေတြ စထြက္လာပါတယ္။ အစကေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးဘဲ အခ်ိန္တန္ ႏြားပိန္ကန္လိမ့္မယ္ဆိုျပီး အသာေနေနရာကေန ခုေတာ့အဖုေလးေတြဟာ ၾကာဆူးဖုေလးေတြလို ခဲခဲမာမာျဖစ္လာပါတယ္။ သူကလဲ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ မ်က္ႏွာသစ္တိုင္း ရင္ဆိုင္ေနရတာဆိုေတာ့ စိတ္ပင္ပန္းရွာမွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခ်ိန္တန္ ေပ်ာက္သြားမယ္ ကၽြန္ေတာ့္တုန္းက လိမ္းတဲ့ ေဆးသနပ္ခါးကို လိမ္းခိုင္းရင္း ႏွစ္လေလာက္ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔သား အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္သြားလို႔ သူ႔ပါးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ပါး မေတာ္တဆ ခလုပ္တိုက္မိၾကတဲ့အခါ .. (ဒန္ တန္႔တန္) ဒီအဖုေတြကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္မုန္းသြားတယ္။ သူမေျပာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ တုန္လႈပ္သြားတယ္။ မျဖစ္ေျခဘူးဆိုျပီး ဝက္ျခံဟု ယူဆရေသာ ထိုအဖုမ်ား ႏွိမ္နင္းေရးအတြက္ ေလ့လာေရးထြက္ရပါေတာ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာရွိတဲ့ မ်က္ႏွာျပဳျပင္ေရး ကလင္းနစ္မ်ားကို အျပင္ကေန မေယာင္မလည္နဲ႔ ေလ့လာရပါတယ္။ (အထူးသျဖင့္ေစ်းႏႈန္းေပါ့) တစ္ရက္ေတာ့ စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ျပီး အိမ္နားက ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို ႏွစ္ေယာက္သားဝင္ၾကတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာက အဖုေလးေတြျပရင္း ဘာလုပ္လို႔ရမလဲ ေမးၾကည့္ၾကတယ္။ တရုတ္မ လွလွေလးေတြက မ်က္ႏွာကို ေဆးေတြလိမ္းလို႔ ျပီးတဲ့အခါ ၂နာရီၾကာထားလို႔ မ်က္ႏွာေပၚက အညစ္အေၾကးေတြကို သန္႔စင္ပစ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေစ်းႏႈန္းေတြ စံုစမ္းၾကေတာ့ တစ္ခါလုပ္ရင္ စင္းဖြတ္ကလိ ဒဂၤါး အျပား ၁၅၀က်မွာျဖစ္ျပီးေတာ့၊ အနည္းဆံုး ၆ၾကိမ္ေလာက္ လုပ္ေပးရမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒါကို ၆ၾကိမ္စာ Package ယူျပီးအလုပ္အပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေလွ်ာ့ေစ်းေပါ့ေစ်း စဥ္းစားေပးမွာျဖစ္လို႔ တစ္ၾကိမ္ကို ၁၂၀ ေလာက္ဘဲ က်သင့္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာျပၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္မေျပာနဲ႔ ေရာဂါျဖစ္ေနသူ မဒမ္ေတာင္ တုန္လႈပ္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ခပ္သင့္သင့္ လက္ပေတာ့တစ္လံုးဝယ္လို႔ရတဲ့ေငြေၾကး။ ရန္ကုန္ကို လူႏွစ္ေယာက္ ေလယာဥ္နဲ႔ အသြားအျပန္သြားလို႔ရမည့္ ေစ်းျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ လွည့္ပတ္ေျပာျပီး ႏွစ္ေယာက္သား ဆိုင္ထဲကျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ေပ်ာက္မယ္မေပ်ာက္မယ္လဲ ကိုယ္ေတြက အေတြ႔အၾကံဳမရွိေတာ့ မသိ။ အိုႏွမ ညိဳျမ အစ္ကိုကေတာ့ အခ်စ္မေလ်ာ့ပါဘူးကြယ္၊  မကုခ်င္လဲ မကုပါနဲ႔လား။ ႏို႔ေပတဲ့ သူကေပ်ာက္ခ်င္ေနေတာ့ကာ ထပ္မံစဥ္းစားရျပန္ပါတယ္။ 

ဒီလိုနဲ႔ ဗမာလိုေျပာလို႔ရတဲ့ ဗမာဆိုင္ေတြသြားရင္ အနဲဆံုးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာေမးျမန္းေျပာျပလို႔ ရမွာဘဲဆိုျပီးေတာ့ စီးတီးေဟာက မ်က္ႏွာအလွျပဳျပင္ေရးဆိုင္ေတြဆီ ခ်ီတက္ၾကျပန္တယ္။ အဲဒီမွာဘဲ ကၽြမ္းက်င္သူ အႏွီအမၾကီး ေျပာျပလိုက္တာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုျပီး တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားရျပန္တယ္။ သူက မ်က္ႏွာကို ၾကည့္တဲ့ျပီးေနာက္ အေတာ္ဆိုးေနျပီျဖစ္လို႔ အထဲကအဆံမ်ားကို အပ္နဲ႔ဘဲ တစ္ခုခ်င္း ထြင္းရမွာျဖစ္ေၾကာင္း။ ကိုယ္လဲ ၾကားဖူးနာဝေလးနဲ႔ ဟိုေလ စက္နဲ႔စုပ္ထုပ္တာတို႔ ဘာတို႔မလုပ္ဖူးလားဆိုေတာ့ မရဘူးတဲ့၊ ေတာ္ေတာ္ရင့္ေနျပီျဖစ္လို႔ အပ္နဲ႔ဘဲ ထြင္းရမယ္တဲ့။ အက်ိဳးေတာ့နဲေတာ့မွာဘဲ ဆိုျပီး ႏွစ္ေယာက္သား ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

ေၾသာ္ ႏိုင္ငံျခား ႏိုင္ငံျခား ပိုက္ဆံရွိမွ ေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံျခားပါလားေနာ္။ ရန္ကုန္မွာဆို ဘယ္သြားျပမလဲ ေရႊဘံုသာလမ္းထဲမွာ ေပါမွေပါ။ ခုတစ္ေလာ ရန္ကုန္လြမ္းေနတဲ့အထဲမွာ အဲဒါေတြလဲပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ေခါင္းေလးငိုက္စိုက္ငိုက္စိုက္နဲ႔ စီးတီးေဟာ ငါးထပ္ကိုတက္အလာမွာ။ ေလွခါးအတက္မွာဘဲ ျမန္မာေဆးခန္းၾကီး ဘြားခနဲေတြ႔လိုက္တယ္။ ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ပါတ္သက္တာေတြလဲ ကုတယ္ဆိုတာနဲ႔ အလွျပင္ဆိုင္မွာ မ်က္ႏွာေဆးရံုနဲ႔ ေပ်ာက္မွန္းမေပ်ာက္မွန္းမသိ၊ မ်က္ႏွာကို အပ္နဲ႔ထြင္းမွာကို သြားလုပ္မယ့္အစား တတ္ကၽြမ္းသူ ဆရာဝန္မနဲ႔ဘဲ ျပၾကည့္ၾကတာေပါ့ေလဆိုျပီး ေလးဖင့္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေဆးခန္းထဲ ဝင္ခဲ့ၾကေတာ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဆရာဝန္မၾကီးနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမယ္ သူကလဲ သူ႔ရဲ႕ Track Records ေတြျပလို႔၊ ပံုေတြၾကည့္ၾကတဲ့အခါ မဒမ္မ်က္ႏွာဟာ သူ႔ဆီလာကုၾကတဲ့ လူေတြေလာက္ ဆိုးဆုိးရြားရြားၾကီး မဟုတ္တာကို သိလိုက္ရတယ္။ မဒမ္ကေတာ့ မ်က္လံုးအေရာင္ေတြ ေတာက္ေနတာေပါ့။ ဆရာဝန္မရဲ႕ အေျပာအရေတာ့ ေရာဂါအႏုအရင့္လိုက္လို႔ သံုးေလးၾကိမ္ေလာက္ ကုသလိုက္တာနဲ႔ ေပ်ာက္ကင္းသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း စိတ္ပါမွကုပါဆိုတာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္လိုက္ၾကျပီး ကုၾကတာေပါ့လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ညေနမွာဘဲ ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာကို စိန္သြားပါတဲ့(ဆရာဝန္မက မဒမ့္ကို ေဆးေၾကာေပးေနရင္း ေျပာျပခ်က္မ်ားအရ) တံစည္းနဲ႔ တိုက္ပါတယ္။ (ေၾကာခ်မ္းစရာဗ်ာေနာ္။) ေနာက္ျပီး အက္ဆစ္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ ထပ္မံေဆးျပန္ပါတယ္။ အားလံုးအျပီးမွာေတာ့ ဆက္လက္ေသာက္ရန္ေဆးမ်ား၊ လိမ္းရန္ေဆးမ်ားေပးလို႔ ေနာက္တစ္ပါတ္မွာ ထပ္မံျပရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ စင္ကာပူဖြတ္ကလိဒဂၤါး အျပားႏွစ္ရာေက်ာ္ ဖလြတ္ဆို ထြက္သြားပါတယ္။ ေရွ႔လာမယ့္ တနလာၤမွာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ေတြ႔ရဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ စားေဆး လိမ္းေဆးမ်ားေပးလိုက္လို႔ တစ္ပါတ္စာအိမ္မွာ ဆက္ကုရမည့္သေဘာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ သံုးၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ သြားေတြ႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။ ေနာ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ 85 mm EF Lens ေလးဝယ္ဖို႔ က်ိတ္စုထားတာေလး ခ်သံုးလိုက္ရေတာ့မွာေပါ့။ (အားလံုးကုသျပီးသြားရင္ ဆက္လက္ေျပာျပေပးပါဦးမယ္ကြယ္။)

ေၾသာ္ ဝက္ျခံဝက္ျခံ၊ ဝက္ျခံကို ဘာမ်ားထင္ၾကပါသလဲ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 26 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9d%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%b6%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%91%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%9c%e1%80%b2/feed/ 26 MrDBA http://mrdba.info/2009/05/mrdba/ http://mrdba.info/2009/05/mrdba/#comments Sun, 24 May 2009 10:17:04 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=667

ခုတစ္ေလာ တဂ္တာေတြ ေခတ္စားလာျပန္ပါတယ္။ တက္လဲ တက္ႏိုင္ၾကပါေပတယ္ကြယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ တဂ္ပို႔စ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ်လက္ေရွာင္တာမ်ားပါတယ္။ တဂ္တဲ့လူေတြကလဲ ခင္ေနတဲ့ လူေတြဆိုေတာ့ အျပစ္မဆိုၾကတာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။ ကိုယ္ကသာ ေရွာင္ေနတာ သူမ်ားေတြ ေရးၾကတာေတြေတာ့ လိုက္ဖတ္လို႔ သေဘာက်လို႔ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကို တဂ္လာရင္ေတာ့ ေရွာင္ေျပးတာ မ်ားပါတယ္။

ဟိုုတစ္ေလာက တဂ္ၾကတဲ့ အေတြ႔ခ်င္ဆံုး ၁၀ေယာက္ဆိုတာကေတာ့ အမွန္တစ္ကယ္ ေခ်ာက္ၾကႏိုင္တဲ့ ေခါင္းစဥ္မ်ိဳးပါ။ ကၽြန္ေတာ့္လို ေထာင္ေသာင္းခ်ီ မိတ္ေဆြေပါတဲ့ လူအဖို႔ေတာ့ ၁၀ေယာက္ေရးျပရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေသတြင္း ကိုယ္တူးသလို ျဖစ္သြားမွာပါ။ (အဟိ လြတ္ေစသတည္း) တဂ္ပို႔စ္ဆိုတာကလည္း အခ်ိန္နဲ႔ေရးရတာဆိုေတာ့ နဲနဲ အေမ့ခံထားလိုက္ရင္ ဒိတ္ေအာက္သြားတာဆိုေတာ့ကာ အလိုလိုလြတ္သြားတတ္ပါတယ္။ နဲနဲေတာ့ အသည္းမာတတ္ဖုိ႔ေတာ့ လိုတယ္ေပါ့ေလ။

ဒီလိုနဲ႔ သူမ်ားဘာသာ သူမ်ား ေအးေဆးသာယာေနတုန္း ေႏြးေနျခည္ ဆိုသူ ဘေလာ့ေရးသူ ျပည္သူတစ္ဦးမွ ခင္လို႔တဂ္တယ္ ေရးေပးကြယ္ ေရးေပးကြယ္ လုပ္သြားပါတယ္။ မညာတမ္းေျပာရရင္ သူလဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို လာဖတ္ေနသူတစ္ဦးျဖစ္မွာပါ။ ကိုယ္လဲ လိပ္စာသိသမွ် ဘေလာ့ေတြကို Google Reader နဲ႔ဖတ္ေနၾကဆိုေတာ့ သူ႔ကို ဘေလာ့ေရးသူအျဖစ္သိပါတယ္။ သို႔ေသာ္ စီေဗာက္ေတြမွာ စလိုက္ေနာက္လိုက္နဲ႔ ေသာင္းက်မ္းေနၾကလူေတြ မဟုတ္ေလေတာ့ကာ သူ႔ရဲ႕ အားက်ိဳးမာန္တက္ တဂ္လာတာကို မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္လုပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဖို႔လမ္းစရွိတဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ေလ်ာ့နည္းသြားမွာ စိုးတဲ့ အတြက္ ေရးဖို႔စဥ္းစားရပါတယ္။ (လြယ္တာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။)

နစ္နိမ္းေတြနဲ႔ ပါတ္သက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ရွည္လ်ားပါတယ္။ ပံုဂံရာဇဝင္က ျပန္စရမလိုပါဘဲ။ အလုပ္ဝင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ အရင္းေတြထက္ ခင္မင္ရတဲ့ ညီေတြ ညီမေတြရွိပါတယ္။ ဘယ္သြားသြား ဘယ္လာလာ မီးရထားတြဲၾကီးလို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရွ႕ကထားျပီး တစ္ဖြဲ႔လံုးသြားၾကလည္ၾကတဲ့လူေတြပါ။ ျမန္မာျပည္ တႏွံ႕တလ်ား အဲဒီအဖြဲ႔ၾကီး ခရီးေတြထြက္ခဲ့ၾကဖူးတယ္။ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ လူေတြပါ။ 

ဒီလိုနဲ႔ အလုပ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အင္တာနက္ စသံုးဖူးတယ္။ တစ္ေယာက္ေသာ ညီငယ္ကေတာ့ သူ႔မိဘမ်ားက အရာရွိမင္းၾကီးေတြ ဆိုေတာ့ကာ အိမ္မွာရံုးစရိတ္နဲ႔ အင္တာနက္တတ္ႏိုင္တဲ့လူေတြဆိုေတာ့ အင္တာနက္ကို သူကကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ သံုးတတ္ေနပါျပီ။ ဒီလိုနဲ႔ ဂ်ီေမးအေကာင့္ ဖြင့္ဖို႔အေၾကာင္းဖန္လာပါတယ္။ သူကအေကာင့္ဖြင္ဖူးတဲ့ လူဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကူညီပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔အေကာင့္နာမည္က smart acrobat လို႔ေပးထားတာဆိုေတာ့ က်န္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြကလဲ မီးရထားတြဲၾကီးလို အေကာင့္ေတြမွာ smart ပါေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါတယ္။ ေၾကာင္ရုပ္ၾကိဳက္တဲ့ ညီမတစ္ဦးက smart gaga, တကၠသိုလ္တက္တုန္းက အလွဘုရင္ဘြဲ႔ရဖူးတဲ့ တစ္ေယာက္ေသာ ညီငယ္တစ္ဦးက smart king ဆိုျပီးေပးတယ္။ မႏၱေလးက ျပာယိျပာယာႏိုင္လွေသာ ညီမတစ္ေယာက္က smart nyimalay ဆိုျပီးေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အားလံုးထဲမွာ အၾကီးဆံုးဆိုေတာ့ smart brother ဆိုျပီးေပးတယ္။ ပထမဆံုးေသာ နစ္နိမ္းျဖစ္လာပါတယ္။

အဲဒီလိုေနတုန္း ဖိုရမ္ေတြကို သြားၾကည့္ဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာပါတယ္။ ပထမဆံုး ဝင္ဖူးတဲ့ ဖိုရမ္ကေတာ့ ျမန္မာမွ်ားနတ္ေမာင္ပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က နာမည္ၾကီး ေမာ္ဒယ္မင္းသမီး ဂႏၶဝင္ရဲ႕ ေရစိုအလွဓါတ္ပံုကို ၾကည့္ခ်င္လို႔ပါကြယ္။ ျပဖူးတဲ့ညီငယ္က သူ႕အေကာင့္နဲ႔ ဝင္ျပီးဖြင့္ျပတာဆိုေတာ့ သူ႕အေကာင့္ကိုလဲ ျမင္ဖူးသြားတာေပါ့။ သူက Mr.Alien ဆိုျပီးေပးထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႕လိုခပ္ဆင္ဆင္နာမည္ေပးဖို႔ စိတ္ကူးရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ အဲဒီတုန္းကေတာ့ စဥ္းစားလို႔ မရခဲ့တာေၾကာင့္ အီးေမးမွာသံုးတ့ဲအတိုင္းဘဲ ေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဘေလာ့လား ဘာမွန္းေတာင္ မသိေသးပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္လာေတာ့ e-Book ေတြ Sharing လုပ္ေပးတဲ့ ျမန္မာဝက္ဘ္ဆိုဒ္တစ္ခုကို သြားေတြ႔တယ္။ ဗမာစာအုပ္ေတြေရာ နည္းပညာစာအုပ္ေတြေရာ အစံုတင္ေပးေနတာဆိုေတာ့ ကိုယ္လဲဝင္ျပီး စာအုပ္ေတြတင္ေပးခ်င္တာနဲ႔ အသင္းဝင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ နာမည္ေပးဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာျပန္တယ္။ အဲဒီမွာ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ဒီနာမည္ရလာပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အလုပ္က ပရိုဂရမ္ေလးေတြ ေရးရတာဆိုေတာ့ ေခါင္းစားလြန္းတဲ့ အလုပ္ကို စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ အခ်ိန္၊ တျခားလုပ္ငန္းေတြဘက္ကို စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အလုပ္ထဲမွာ ျမင္ေနရတဲ့ နက္ဝတ္ခ္သမားေတြ DBA (Database Administrator) ေတြကို သေဘာက်ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူဘဲ MrDBA လို႔ေပးျဖစ္သြားတာပါ။

တခ်ိဳ႕ကလာလာေမးၾကပါတယ္။ အစ္ကိုၾကီးက Business Administration လုပ္ေနတာလားတဲ့ေလ။ ဒီပလိုမာရထားတာလားတဲ့။ အျမဲရွင္းရွင္းျပရပါတယ္။ နာမည္ေပးလိုက္တုန္းကေတာ့ ဖိုရမ္မွာ ဝင္ေနဖို႔ေလာက္ဘဲ စိတ္ကူးထားတာပါ။ ေနာက္ပိုင္း ဘေလာ့ေလးဘာေလး စေရးၾကည့္ေတာ့ တျခားနာမည္နဲ႔ပါ။ လူလဲ ေပးမသိထားပါဘူး။ စာေတြေရးတယ္ ကိုယ့္ဘာသာဖတ္တယ္။ မေကာင္းဘူးထင္တာနဲ႔ ဘယ္သူ႕မွ ေပးမသိဘဲ ထားခဲ့တာေပါ့။ အဲဒီလိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျမွာက္ေပးတာနဲ႔ ဘေလာ့ေရးဖို႔ (အဲလူသိရွင္ၾကား ျဖစ္ဖို႔) ဆံုးျဖတ္လိုက္တာမွာ နာမည္ေပးဖို႔ စဥ္းစားရျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ မ်ားမ်ားမစဥ္းစားရေတာ့ပါဘူး။ ဖိုရမ္မွာ သံုးေနတဲ့ ဒီနာမည္ကိုဘဲ သံုးလိုက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး MrDBA ကို လူအသိခံလိုက္တာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

သိပ္လွလွပပၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ နည္းပညာသမားဆိုေတာ့ နည္းပညာႏြယ္တဲ့ နာမည္ေပးလိုက္တာပါဘဲ။ ကဲေက်နပ္ေလာက္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲ၊ ၊ ကိုဘြိဳက္လဲ ဒါဖတ္ျပီး ေက်နပ္မယ္ထင္ပါရဲ႕။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 18 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/05/mrdba/feed/ 18 Mount Faber သို႔ေျခလွမ္း ၁၅၀၀၀ အပိုင္း(၂) http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%85%e1%81%80%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%ad/ http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%85%e1%81%80%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%ad/#comments Tue, 19 May 2009 15:52:11 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=642

သစ္သားတံတားေပၚမွာ အနားယူတဲ့အေနနဲ႔ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾက၊ အပင္ေတြၾကည့္ၾကနဲ႔ ခဏတစ္ျဖဳတ္ အနားယူျပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Hort Park ဘက္ကိုသြားဖို႔ တံတားေအာက္ကို ဆင္းၾကပါတယ္။ ေအာက္မွာျပထားတဲ့ ပံုကေတာ့ Hort Park သြားရန္အတြက္ တံတားအဆင္းက လမ္းကေလးျဖစ္ပါတယ္။ ေမျမိဳ႔က လမ္းေတြလို အေကြ႔အေကာက္ေလးနဲ႔မို႔ အမိအရရိုက္ယူလာခဲ့ပါေသးတယ္။ အေပၚကၾကည့္ေတာ့ ေျမနိမ့္နိမ့္ေလးကို အလွေကြ႕ဝိုက္ထားတယ္ထင္ေနတာ ေအာက္ေရာက္လို႔ လမ္းေကြ႕အတိုင္းသြားရမွာ ပ်င္းတာနဲ႔ ျဖတ္ဆင္းဖို႔လုပ္တာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကားၾကီးႏွစ္စီးက ေတာ္ေတာ္ သတိထားဆင္းလိုက္ရပါတယ္။ ဂီယာၾကီးနဲ႔ ဆင္းဖို႔ဟာမွာ ဂီယာကလဲ တစ္မ်ိဳးထဲပါေတာ့ တစ္ခါထဲ စည္ပိုင္းလွိမ့္ခ်သလိုပါဘဲ။ ဟိုႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သတိေပးၾကပါတယ္။ ကင္မရာကို သတိထားတဲ့ေလ။ လူျဖစ္တာ အေရးမၾကီးဘူးတဲ့။

လမ္းကေလးရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ့ Hort Park ကိုသြားရန္အတြက္ လူေနရပ္ကြက္ၾကားထဲကေန ျဖတ္ရပါေသးတယ္။ လမ္းထိပ္မွာ ပန္းမာန္စိုက္ပ်ဳိးေရးျခံတစ္ခု ေတြ႔ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီေန႔က တျခားအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔လဲ ေလ့လာေရးလာၾကတယ္ထင္တယ္။ လူအုပ္စုၾကီးတစ္စု နဲ႔ဆံုလိုက္ေသးတယ္။ ဒီမွာလဲ ရံုးပိတ္ရက္ေတြမွာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းနဲတဲ့လူေတြ သြားလာလည္ပတ္ႏိုင္ေအာင္ ရပ္ကြက္သာယာေရး အဖြဲ႔က စီစဥ္ေပးတယ္ထင္ပါတယ္။

တံတားေပၚက ျမင္ခဲ့ရတဲ့ AIA Building ပါ။

ဒီလိုနဲ႔ Hort Park အဝင္ဝကို ေရာက္လာခဲ့တယ္လို႔ဘဲ တိုတိုေျပာၾကပါစို႔ရဲ႕။ ကံမ်ားေကာင္းခ်င္ေတာ့ ခုနက ပံုမွာျမင္ရတဲ့ လူစုလူေဝးၾကီး စုေဝးခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ Milo ကားၾကီးလာျပီး အေအးအလကား ဘူေဖး အဝတိုက္ေနတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္မ်ား သံုးေယာက္သား အေဖာ္ညွိေနစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ သြားတန္းစီပစ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါမွ မိုင္လိုအေအး မေသာက္ဖူးဘူး။ အပူလဲ မေသာက္။ အဲဒီေန႔ကေတာ့ ဘယ္လိုေသာက္ေကာင္းမွန္းမသိဘူး။ တစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ခြက္လို႔ထင္တာဘဲ ဆြဲပစ္လိုက္တယ္။ (ေကာင္းထွာ)

လာသမွ်လူ အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး အကုန္တိုက္တယ္။ ျမက္ခုတ္တဲ့ မူတူးလဲ လာေသာက္တယ္၊ အမိႈက္ေကာက္ေနတဲ့ အာပနားလဲ လာတန္းစီတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ အန္ကယ္ၾကီးေတြလဲ မေယာင္မလည္နဲ႔ လာေသာက္ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးေယာက္လဲ ဘာၾကည့္ေနရဦိးမလဲ ေနာက္က်တဲ့ ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္။ ျပီးတာနဲ႔ အနီးအနားက ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ့တို႔ အထဲက ေမာ္ဒယ္ပိန္ပိန္ပါးပါး ေကာင္ေလးကိုဘဲ အမ်ိဳးမ်ဳိး ေခ်ာ့ေမာ့ျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ရတာေပါ့။ သူ႕ထိုင္ခိုင္းျပီး ေနာက္က တရုတ္မေလးေတြ ခိုးရိုက္ရတာေပါ့။ (ခြိ)

အင္မတန္လွတဲ့ သားေနၾကာခင္းေလး ေတြ႔တာနဲ႔ ငုတ္တုပ္ထုိင္ျပီး ရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။ (အမွန္ေတာ့ စေကာဝိုင္းေလာက္ဘဲ ရွိတဲ့ ပန္းျခံဳေလးပါ။) Hort Park က တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ အျမင္မွာေတာ့ ပန္းျခံနဲ႔ မတူဘဲ ကေလးကစားကြင္းနဲ႔သာ တူေနပါတယ္။ ကစားစရာမ်ိဳးစံုရွိသလို ကေလးေတြ စိတ္ဝင္စားမယ့္ အရုပ္မ်ဳိးစံုလဲ ခ်ထားတာေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီကေလးေတြ အၾကိဳက္လုပ္ထားတဲ့ ပန္းျခံထဲမွာလာျပီး မဂၤလာေဆာင္ ဓါတ္ပံုလာရိုက္တဲ့ လူေတြကလဲ ရွိေသးတယ္ဗ်။ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပလာလုပ္တာ ျဖစ္ရမယ္။

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ံံHort Park  ဟာ ေရွကပန္းျခံမ်ားလို စိမ္းလန္းစိုေျပေနတာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေနပူက်ဲက်ဲမွာ ကေလးေတြ ကစားဖို႔ေကာင္းသေလာက္ဘဲ ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကုိ ေက်ာ္လာခဲ့တာနဲ႔ အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနတဲ့ Alexandra Arch သို႔တက္ေသာ ေလွကားရင္းကို ေရာက္ေပါေတာ့တယ္။

ဒီေနရာကို လာခဲ့ခ်င္ေနတာ ၾကာျပီ။ ၅၁ စီးျပီး အဲဒီလမ္းမဖက္ေရာက္ရင္ တံတားၾကီးေဆာက္ေနတာကို ေတြ႔ကထဲက စိတ္ဝင္စားျပီး သြားခ်င္ေနတာ။ ခုမွဘဲ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ေတာ့တယ္။ ခုနက ပန္းျခံထဲမွာ ဓါတ္ပံုအရိုက္ခံေနၾကတဲ့ လင္မယား အသစ္စက္စက္ တစ္စံုတြဲ တိတိဟာလည္း ဒီတံတားၾကီးေပၚ ေရာက္လာျပန္ေသးတယ္။

ဗိသုကာလက္ရာေၾကာင့္လို႔ ေျပာရမလား၊ ကိုယ္သြားခ်င္ေနတဲ့ ေနရာကို ေရာက္သြားလို႔ ၾကည္ႏူးသြားတာလား၊ ဘာမွန္းေသခ်ာမသိတဲ့ ပီတိလိႈင္းအဟုန္ကို ေျပာမျပတတ္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ပံုေတြခဏၾကည့္လိုက္ေနာ္။

ႏွစ္ေယာက္ေသာသူေတြကေတာ့ ကင္မရာသမားကို မေစာင့္ဘဲ ေရွ႔ကေန ခက္သြက္သြက္ ခ်ီတက္ေနၾကတဲ့ အတြက္ ပါတ္ဝန္းက်င္ကို ယစ္မူးမေနႏိုင္ဘဲ ခက္သြက္သြက္ ေနာက္ကေနလိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ေရွ႕ေလ်ာက္ေတြ႔ရတာကေတာ့ စိမ္းလန္းစိုေျပေနတဲ့ သစ္ေတာကို အေပၚစီးကေန ၾကည့္ႏိုင္တဲ့ ဘဝသံသရာတံတားၾကီးပါဘဲ။ သစ္ပင္အဖ်ားေလးေတြကို ေသခ်ာၾကည့္ႏိုင္တယ္။ ေလတျဖဴးျဖဴးခံစားႏိုင္တယ္။

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ကေတာ့ ခုပံုမွာျမင္တဲ့အတိုင္း အပင္ေတြၾကားထဲမွာပါဘဲ။ Alexandra Road နဲ႔ေျဖးေျဖးခ်င္း ေဝးလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ျမိဳ႕ျပရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြ ေပ်ာက္သြားျပန္ျပီး ေတာထဲေတာင္ထဲ ျပန္ေရာက္သြားျပန္ပါတယ္။ သြားရင္းလာရင္း စိတ္ကူးထဲေပၚလာတာကေတာ့ က်ဳိက္ထီးရိုးေတာင္မွာ ဒီလိုလမ္းသာ ေဖာက္လိုက္ရရင္ ဒီထက္ပိုၾကည့္လို႔ ေကာင္းမွာဘဲလို႔ေပါ့။ တစ္ေယာက္ထဲ ေနာက္က်န္ေနခဲ့လို႔ ဟိုႏွစ္ေယာက္ဆီ အမွီကူးမိတာမွာေတာ့ သူတို႔ဘာေတြေျပာေနၾကလဲ ဆိုေတာ့ ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွ အားမနာ၊ Jbuilder အေၾကာင္းတဲ့၊ C++ တဲ့၊ IDE ေတြအေၾကာင္းတဲ့ အသာေလး ေနာက္ျပန္ဆုတ္ေနလိုက္တယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ သဘာဝအလွကို ခံစားေတာ့မယ္။ ဒါေတြက သူရို႕လူငယ္ေတြ အားရပါးရ လုပ္ရမယ့္ကိစၥေတြ တို႔ေတာ့ ပင္ပန္းသြားျပီ။

ဒါက တစ္ပင္ထည္း ရင္ထဲကႏြယ္။ တို႔လူၾကီးေတြက ဒါမ်ိဳးဘဲ စိတ္ဝင္စားေတာ့တယ္။ (ဟိဟိ) ၾကည့္စမ္းပါဦး။ လွမ္းေနလိုက္တဲ့ သူ႔ေျခလွမ္း ေရွ႕ကို အားမာန္ပါပါနဲ႔ တိုးထြက္ေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူ႔လို လြတ္လပ္ခ်င္လိုက္တာဗ်ာ။ ေလအသြဲ႕မွာလည္း ႏြဲ႔ႏြဲ႔သြားလိုက္ေသးတယ္ခင္ဗ်။ ရင္ထဲကႏြယ္ကို ခံစားေနတုန္း ေရွ႕ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆရာႏွစ္ေယာက္ေစာင့္ေနလို႔ ႏြယ္ကေလးကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ျပီး ေရွ႕ဆက္ရျပန္တယ္။ ကိုယ္တစ္ေခါက္ျပန္လာခဲ့ဦးမယ္ ႏြယ္။ (ဟမ္!)

သူတို႔သိပ္ရက္စက္ၾကတယ္၊ ႏြယ့္အနားက အတင္းေခၚသြားျပီး Henderson Waves နားေရာက္ခါနီး လမ္းေၾကာအေရာက္မွာ တစ္ေရာက္ေသာသူက ေလ်ာက္လမ္းကို ေလ်ာက္ေနရတာ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး ဆိုလာသျဖင့္ အေကြ႔အေကာက္မ်ားမ်ားရွိတဲ့ေနရာအေရာက္မွာ ျဖတ္လမ္းတဲ့ မတ္ေစာက္ေစာက္ ေလွခါးထစ္က်ဥ္းက်ဥ္း အထစ္ ၅၀/၆၀ ေလာက္ကို တက္အျပီးမွာေတာ့ အေပၚဆံုးကို ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ တကယ္ကို ရင္မွာလႈိက္ဖိုရပါတယ္။ ေမာတာကို စာဖြဲ႕ျပရမွာေတာင္ ျပန္ေမာေနတဲ့ အတြက္ ေျပာမျပေတာ့ပါဘူး၊ အကယ္လို႔ေရာက္ခဲ့ရင္ အဲဒီျဖတ္လမ္းကသာ တက္ၾကည့္လိုက္ပါ။

ဒီေန႔အျပီးေရးလိုက္ရေကာင္းမလား။ ဆက္ရန္လုပ္လိုက္ရေကာင္းမလား။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဇြဲရွိျခင္းရဲ႕ အက်ဳိးေက်းဇူးအေနနဲ႔ ပန္းတိုင္ကို လွမ္းႏိုင္ပါေတာ့မယ္။ ဒါကေတာ့ Henderson Waves ရဲ႕ အစ လမ္းျပမွ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ပံုမွာျပထားတဲ့ ထိုင္ခံုေလးေတြမွာ ခဏထိုင္ျပီး တေထာက္နားရပါေသးတယ္။ အသက္ေတြကလည္း ၾကီးျပီမဟုတ္လား။ တံတားေပၚေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၁၂နာရီထိုးခါနီးေနပါျပီ။ မနက္ ၁၀နာရီစြန္းစြန္းကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ၊ လမ္းေျဖာင့္ေျဖာင့္ၾကီးမွာ ေလွ်ာက္စမ္းဆို ဘယ္ေလွ်ာက္ႏိုင္မလဲ၊ ပါတ္ဝန္းက်င္ အလွအပေတြရဲ႕ လွည့္ဖ်ားမႈေၾကာင့္သာ ဒီခရီးနီးခဲ့တာေပါ့။

ေနာင္လာေနာက္သားေတြ သြားခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ လွတပတ အလန္းေလးေတြေတာ့ ေခၚသြားဗ်။ ဘာရယ္ညာရယ္မဟုတ္ဘူး အေမာေျပတာေပါ့။ (အမ္)

ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ ရင္ခုန္စရာမေကာင္းတဲ့ လူေတြနဲ႔ အတူသြားရေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ ေျခလွမ္းမွန္မွန္လွမ္း ေလကေလး နားနားရႈရင္းနဲ႔ အေမာခံႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ဒီခရီးကို ေရာက္ခဲ့ရတယ္ေပါ့ေလ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အၾကမ္းအတမ္းခံႏိုင္တဲ့ လူေတြခ်ည္းသြားေတာ့လဲ ေနာက္ဆံငင္ေနစရာေတာ့ မလိုဘူးေပါ့ေလ။ တစ္ေယာက္ေသာသူကလဲ သူ၏မန္းတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက ေတာင္ေပါင္းမ်ားစြာကို မိန္းခေလးေတြနဲ႔ ဘယ္လိုသြားခဲ့ေၾကာင္းကိုလဲ သည္းခံျပီးေတာ့ နားေထာင္ေပးရေသးတာေပါ့ေလ။

ေရာက္ပါျပီခင္ဗ်ာ။ ပရိတ္သတ္ၾကီး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ Henderson Waves ဆိုတာရဲ႕ အစခရီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက သစ္ဘယ္ႏွစ္ပင္ ပါသြားလဲမသိႏိုင္ဘူး။ အေတာ္ေတာ့ အကုန္ခံျပီး ေဆာက္ထားပါတယ္။

ရႈစားပါ အေဆြ၊ အားရပါးရရႈစားသြားပါ။ စိတ္ကူးေလးနဲ႔ ေလထဲပ်ံဝဲ ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ သင္ပ်ံဝဲေနရင္ ကၽြႏု္ပ္ပ်ံဝဲေနရသလိုပါဘဲ။

ေနာ့ ၾကည့္ပါဦး။ ဒီသစ္ေတြကို ဗမာျပည္ သစ္ေတာထဲက တစ္ပင္ေလးေတာင္ မပါဘူးဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ေန႔လည္ ၁၂နာရီတီးသြားျပီျဖစ္လို႔ ေနပူက်ဲတဲမွာ ဘယ္လိုမွ ကဗ်ာမဆန္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ႏို႔ညာပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ Mount Faber ရွိရာဆက္လက္ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ဒီခံုေလးေတြမွာ ထိုင္ခဲ့ၾကတယ္၊ အေၾကြေစ့မပါၾကလို႔ မွန္ေျပာင္းကို မေခ်ာင္းလိုက္ရဘူး။ အဲဒီမွာ စတုတၳအၾကိမ္ ေရကိုင္တယ္၊ ေျခေထာက္ေသြးၾကတယ္ဆိုျပီး မိုးျပိဳမွာေၾကာက္တဲ့ ငွက္ေတြလို ေျခေထာက္ေတြကို ေရွ႕က သံပန္းမွာတင္ျပီး ေျခပစ္လက္ပစ္ နားခဲ့ၾကတယ္။ ခါးမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ ေျခလွမ္းတိုင္းတဲ့ မီတာေလး ၾကည့္မိတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေျခလွမ္း ၁၃၀၀၀ ေက်ာ္လွမ္းျပီးခဲ့ျပီတဲ့ေလ။ အဲဒီမီတာကလဲ ဇတ္လမ္းနဲ႔။ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္လာေတာ့ ခ်စ္ေသာဖခင္ၾကီးက သားေမာင္ မင္းအလုပ္က အျမဲထိုင္ေနရတာဆိုေတာ့ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ကို က်မ္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေစရန္ ေျခလွမ္း ၃၀၀၀ ကေန ၆၀၀၀ အတြင္းလွမ္းေပးရတယ္ ဆိုတဲ့အတြက္ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆဘဲ ေျခလွမ္းမ်ားလွမ္းႏိုင္ေစရန္ ထည့္ေပးလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း သံုးႏွစ္အတြင္း သုညကေနမတက္ခဲ့ရရွာပါဘူး ချမာေလးမွာ။ သူလဲ ဒီေန႔ေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ၾကီးကို တာဝန္ေက်စြာ ေကာင္တာေတြ တက္ေပးေနပါတယ္။

အဲဒီေနရာမွာ ကြမ္းတစ္ယာညက္ခန္႔ ေဗဒင္အေၾကာင္း ျပကၡဒိန္အေၾကာင္းမ်ားကို အာရႊီးျပီးတဲ့ သကာလ၊ ဗိုက္လဲဆာလွျပီျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ Vivo City ဘက္ဆီ လွမ္းခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ ေနရစ္ေတာ့ ေမာင့္ေဖဘာ။

 

ဒါကေတာ့ စင္ကာပူလာတဲ့လူတိုင္း အမွတ္တရစီးသြားၾကတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကိဳး ကားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာက ဂိတ္စျဖစ္ပါတယ္။ ဂိတ္စကစီးေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ ေနရာရတာေပါ့ကြယ္။ အို မရီနာေဘးက ရထားပတ္စီးတာနဲ႔ ေရာကုန္ပါျပီေလ။

လမ္းညႊန္ေနာက္ကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ဆင္သြားလိုက္ပါတယ္။

ေတာင္ဆင္းလမ္းေလး အတိုင္းလိုက္သြားလိုက္ရင္ အေကြ႔အေကာက္ေလးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္အျပီးမွာေတာ့ ျမိဳ႔ျပဟာ မင္းဘယ္ေျပးမလဲ မိခ်ိဳသဲဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ၾကိဳဆိုခဲ့ပါတယ္။ ခုေလးတင္ ျငိမ္းခ်မ္းခဲ့၊ ေအးေဆးခဲ့၊ စိမ္းလန္းခဲ့တာပါ။

ေတာလမ္းေလးရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ့ Vivo City ဟာ မိတ္ကပ္အေဖြးသားနဲ႔ ဆီးၾကိဳေနပါတယ္။ အေပၚထပ္ကို ဆက္တက္ခဲ့ၾကတယ္၊ ခရီးစဥ္အရ အေပၚဆံုးထပ္က စားေသာက္ဆိုင္ခန္းေတြကို ေရာက္ေအာင္ "တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ေပါ့ အိုအဆံုးေတာ့ေလ ႏြမ္းခဲ့သမွ် ျငိမ္းေစမယ္" ဆိုတဲ့ ခင္ေမာင္တိုးသီခ်င္းထဲကလိုဘဲ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အားလံုးက We Love Food ျဖစ္ကုန္ပါျပီ။

အစားအေသာက္ေတြလား မရိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ စားမယ္ဝါးမယ္ဆိုတာဘဲ သတိရေတာ့တယ္။ ငါးစပါဂတီစားတယ္၊ မိႈဟင္းခ်ိဳေသာက္တယ္၊ အီၾကာေကြးတစ္ေခ်ာင္း၊ လက္ဖက္ရည္ ေပါ့ဆိမ့္တစ္ခြက္ေသာက္တယ္။ သစ္သီးစံုတစ္ပြဲမွာျပီးစားၾကတယ္။ မ်က္စိထဲ ေခၽြးေတြဝင္သြားေတာ့ ဘာမွေသခ်ာမျမင္ရေတာ့ဘူး။ ေန႔လည္ ၂နာရီခြဲမွာေတာ့ အားလံုး လမ္းခြဲျပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။

အိမ္ေရာက္ေတာ့ မီတာေလးကိုျဖဳတ္ အနားေပး စစ္ေဆးလိုက္တာ ဒီေန႔ ေျခလွမ္းေပါင္း ၁၅၀၂၀ ပါတဲ့။ ေပါင္းခ်င္း ၉ ျဖစ္ေအာင္ ေနာက္တစ္လွမ္းေလာက္လွမ္းလိုက္ရေကာင္းသား။

ဤတြင္ ခရီးသြားျခင္း ျပီး၏။

အပိုင္း (၁)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 36 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%85%e1%81%80%e1%81%80%e1%81%80-%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%ad/feed/ 36 Mount Faber သို႔ေျခလွမ္း ၁၅၀၀၀ http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-15000/ http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-15000/#comments Mon, 18 May 2009 15:24:39 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=616

အင္မတန္ေနသာျပီး သာယာလွပတဲ့ စေနေန႔တစ္ေန႔မွာေပါ့။ စိတ္တူကိုယ္တူ (တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ ပိန္ပါတယ္) လူသံုးေယာက္ဟာ အေနာက္ကေန အေရွ႕ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ဖို႔ စိုင္းျပင္းေနၾကတယ္။ ၾကိဳတင္ခ်ိန္းဆိုထားတဲ့ ဂ်ိဳေရာင္းအေရွ႕ ဘူတာမွာ မနက္ ၈နာရီဆံုၾကျပီးေတာ့ မန္းျမိဳ႔ေတာ္ေပါက္စီနဲ႔ ေကာ္ဖီေသာက္ျပီးတဲ့အခါမွာ ၈နာရီခြဲေက်ာ္သြားျပီ။ အဲဒီကေနမွတဆင့္ ကားနံပါတ္ ၅၁ ကိုစီးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ခရီးကို စခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

ကြမ္းတစ္ယာညက္ခန္႔ ကားစီးျပီးေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္မွ ဆင္းၾကစို႔ဆိုေသာေၾကာင့္ ဆင္းျပီးသကာလ ကားမွတ္တိုင္မွ မႏၱေလးအထြာ တစ္ျပခန္႔လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေသာ္ Kent Ridge Park အဝင္ဝသို႔ေရာက္ေလသည္။ ခန္႔မွန္းေျခ မနက္ ၁၀ နာရီထိုးလုလု ပင္ျဖစ္သည္။ ရာသီဥတုမွာ အေတာ္ပင္ သာသာယာယာ ရွိလွသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ခရီးစဥ္အစပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ခရီးစဥ္မွာ Kent Ridge Park မွေန၍ Mount Faber ထိုမွတဆင့္ Vivo City အထိျဖစ္သည္။

ဒါကေတာ့ ခရီးစဥ္ လမ္းေၾကာင္းျပ ေျမပံုပင္ျဖစ္သည္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ပန္းျခံမ်ားကို ဆက္စပ္ေဖာက္လုပ္ထားသျဖင့္ Kent Ridge Park, Hort Part, Telok Blangah Hill Park ထိုမွတဆင့္ Alexandra Arch ႏွင့္ Henderson Waves တို႔သို႔ဆက္သြားရန္ျဖစ္သည္။ နံနက္ခင္းသည္ ေလေျပေလညင္းေလးမ်ားျဖင့္ အလြန္လွပေနေတာ့သည္။

ပန္းျခံတစ္ခုလံုးတြင္လဲ ပန္းေတြပန္းေတြ အဆုပ္လိုက္ အခိုင္လိုက္ပြင့္ေနကာ ပန္းရန႔ံမ်ားျဖင့္ ေမြးၾကိဳင္လို႔ေနပါတယ္။ အဲဒီထဲကမွ အပင္ၾကီးတစ္ပင္ရဲ႕ အုပ္ဆိုင္းသာယာေနပံုကေတာ့ ေရွ႕ဆက္လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ဘဲ အပင္ေအာက္မွာသာ လွဲအိပ္လိုက္ခ်င္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

 ေနသာတယ္ သို႔ေသာ္ ပါတ္ဝန္းက်င္ဟာ ေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သဘာဝအလွကို မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္ေလာက္ ေငးေမာျပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးရွည္အတြက္ စတင္လမ္းေလွ်ာက္ရပါျပီ။

ဒီေန႔ခရီးစဥ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုက လမ္းေလွ်ာက္မယ္ ဟိုဟိုဒီဒီၾကည့္မယ္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စကားေျပာၾကမယ္ဆိုေတာ့ သံုးေယာက္သား စကားတစ္ေျပာေျပာနဲ႔ သြားၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကင္မရာတစ္လံုး ထမ္းလာမိေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်က္ရိုက္ရပါေသးတယ္။ kent Ridge Park ထဲမွာကိုဘဲ ေတာင္ကုန္းေလးေတြ အတက္အဆင္းနဲ႔ ခဏအၾကာမွာေတာ့ ေခၽြးေတြလဲ စတင္ထြက္စျပဳလာပါျပီ။ ဒါနဲ႔ဘဲ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေရဘူးဖြင့္ဖို႔ ခဏထိုင္ၾကပါတယ္။ 

ဒီလိုနဲ႔ ပန္းျခံထဲက အျမင့္ဆံုးေတာင္ကုန္းကေလးေပၚမွာ ခဏထိုင္ၾကပါတယ္။ ပထမအၾကိမ္ ေရကိုင္အျပီးမွာေတာ့ Canopy Walk ကိုသြားရန္အတြက္ ေတာလမ္းကေလးကေနတဆင့္ ခရီးဆက္ၾကျပန္ပါတယ္။

အခုေတာလမ္းကေလးကို ေရာက္ေတာ့ လူေတြစေတြ႔ရပါျပီ။ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့လူ အေျပးေလ့က်င့္တဲ့လူ ေခြးလမ္းေလွ်ာက္ေပးတဲ့လူနဲ႔ အတန္အသင့္ စည္ကားလာပါျပီ။ တခ်ိဳ႔လဲ မိသားစုလိုက္ တခ်ိဳ႕လဲ ကေလးတြန္းလွည္းေလးေတြနဲ႔ ျမိဳ႕ျပကေန ေတာတန္းဘက္ဆီကို ခရီးဆန္႔ေနၾကပါတယ္။ ငွက္သံေလးေတြကလဲ စီစီညံညံနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဘဲ သာသာယာယာပါ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သစ္ေတာကေလးရဲ႕ အေပၚကေန ျဖတ္ေဖါက္ထားတဲ့ သစ္သားတံတားေလးဆီကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။

သစ္သားတံတား တစ္ေလွ်ာက္ေဘးတစ္ဖက္မွာလဲ ပန္းေတြပြင့္ေနလိုက္တာဟာ လမ္းေတာက္ေလ်ာက္ကို ေမႊးေနေတာ့တာပါဘဲ။

"ေတာင္ေတာရယ္သာ မာလာကငံုဖူး တစ္ပင္ကို ႏွစ္ပင္ယွက္တယ္ ေက်းငွက္ကျမဴး" ဆိုတဲ့ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာကေလးကိုေတာင္ ျပန္သတိရမိပါေသးတယ္။ ျမိဳ႔ျပအလည္မွာ အခုလို ေတာအုပ္ကို ထိမ္းသိမ္းထားတာကိုေတာ့ အေတာ္ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ပန္းျခံႏွစ္ခုကို ဆက္သြယ္ေပးထားေသာ တံတားေပၚမွာ ေရာက္ေနပါျပီ။ တံတားေပၚကေန လွမ္းၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အလက္ဇႏၵရား လမ္းေပၚက AIA Building ကိုလွမ္းျမင္ရပါတယ္။

 ဒါကေတာ့ AIA Building နဲ႔အျပိဳင္ တြဲရရြဲက်ေနတဲ့ ဆင္တုန္းမႏြယ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။(ဟမ္!)  နကၡတၱေရာင္ျခည္မွာ သူမ်ားရိုက္ရိုက္ျပတာေတြ သတိရသြားတာနဲ႔ သြားရင္းလာရင္း အမိအရရိုက္လာခဲ့တာပါ။

သူကေလးကေတာ့ တစ္လမ္းလံုး ေမာရမွန္းမသိေအာင္ ေမႊးၾကိဳင္ေပးေနတဲ့ အမည္မသိပန္းတစ္မ်ိဳးဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္းကၽြမ္းက်င္သူမ်ား အကဲျဖတ္ၾကပါကုန္။

(ဆက္ပါဦးမည္။)

အပိုင္း (၂) ဖတ္ရန္

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 36 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/05/mount-faber-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94-%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%81%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b8-15000/feed/ 36 We are the Champions (Again) http://mrdba.info/2009/05/we-are-the-champion-again/ http://mrdba.info/2009/05/we-are-the-champion-again/#comments Sat, 16 May 2009 15:46:46 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=607

ခ်န္ပီယံျဖစ္ျပန္ျပီ။ ေပ်ာ္ထွာ။

[youtube TRvbqciCMNA]

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 6 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/05/we-are-the-champion-again/feed/ 6 MC http://mrdba.info/2009/05/mc/ http://mrdba.info/2009/05/mc/#comments Tue, 12 May 2009 16:47:22 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=593

အလို..ဘာလိုလိုနဲ႔ အလုပ္သစ္မွာ မရပ္မနား အလုပ္လုပ္လာလိုက္တာ ၆လေတာင္ရွိပါေပါ့လား။ ဒီ၆လအတြင္းမွာ တစ္ခါမွ  ေဆးခန္းမသြား ျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္က်မ္းမာေရး ေကာင္းေနပါ့လား။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ လကၡဏာေပဘဲ။ သို႔ေသာ္ တစ္ႏွစ္မွာ၁၂ၾကိမ္ ေဆးခန္းအလကားျပခြင့္ၾကီး အလကားျဖစ္ရွာေပေရာ့မယ္။ ဒီေတာ့ကာ ၾကံစည္ေလမွ ေတာ္ကာၾကေပေရာ့မယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေနသာတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာေပါ့၊ ကံအားေလ်ာ္စြာ ေခါင္းကိုက္လာတယ္၊ ကိုက္မွာေပါ့ ညညေတာ္ေတာ္နဲ႔မအိပ္ဘဲ ညဥ့္နက္နက္ေနတာကိုး။ အဲဒီလိုနဲ႔ ရံုးမွာေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆး လိုက္ေတာင္းမိတယ္။ ကံအားေလ်ာ္စြာဘဲ ဘယ္သူ႔ဆီမွာမွ ေဆးကမရွိဘူး။ ေန႔လည္ေန႔ခင္းျဖစ္တာေၾကာင့့္ ရံုးတြင္းေဆးခန္းလဲ ပိတ္သြားျပီ။ ဒီလိုနဲ႔ ဖ်ားခ်င္ေနသလားမသိဘူး ေခါင္းေတြတအားကိုက္တယ္ဆိုကာ ေဆးခန္းျပဖို႔ ရံုးေစာေစာ ဆင္းလာခဲ့တယ္။

နတ္တို႔ဖန္ ေရကန္အသင့္ ၾကာအသင့္တဲ့။ ဒီလိုေန႔မ်ိဳးဟာ ေဆးခန္းသြားျပဖို႔ အခြင့္အခါေကာင္းေပါ့။ သို႔ေသာ္ လူကရံုးအျပင္ေရာက္တာနဲ႔ ေခါင္းကိုက္တာ ထက္ဝက္သက္သာသြားတယ္။ ဒီလိုေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ အဲဒါနဲ႔ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အလုပ္ဝင္တုန္းက ေပးထားတဲ့ စာရြက္စာတမ္းအထုပ္ထဲက ျပခြင့္ရွိေသာ ေဆးခန္းမ်ား စာရင္းကို ရွာျပီးသကာလ။

ေဆးခန္းက အိမ္နားမွာပါဘဲ ရွိေနတယ္။ ဒီလိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းသြားလို႔ မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ။ မုဒ္အျပည့္သြင္းဦးမွပါ။ အရင္ဆံုး လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနတဲ့ စိတ္ေတြကို ျပန္ခ်ဳပ္တီး၊ မ်က္ႏွာကို ေဝဒနာခံစားေနရတဲ့ ပံုစံျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ယူ။ ေဝဒနာ အေျဖမရွာႏိုင္ရန္ အေၾကာင္းျပခ်က္ စဥ္းစား၊ ေလးဖင့္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေဆးခန္းထဲကို တလွမ္းခ်င္း လွမ္းဝင္သြားလိုက္တယ္။

လူနာမွတ္ပံုတင္ခ်င္းကိစၥ ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဆရာဝန္ႏွင့္ ေတြ႔ရဖို႔အေရး ခပ္ေအးေအးဘဲ ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ေျဖစရာအေျဖေတြကလဲ အဆင္သင့္ ေလ့က်င့္ျပီးသား။ ဒီလိုနဲ႔ တရုပ္မေလးရဲ႕ မပီမသနာမည္ေခၚသံၾကားေတာ့ ရုတ္တရက္ ရင္ခုန္သြားေသးတယ္။ ေအးေလ ခုန္ေတာ့လဲ ေကာင္းတာေပါ့ အနဲဆံုးေတာ့ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ တက္ေနႏိုင္တာေပါ့။

ဆရာဝန္အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခ်ိဳသာတဲ့ အျပံဳးနဲ႔ ဆီးၾကိဳေနလို႔ ကိုယ္ကလဲ ဝမ္းသာအားရ ျပန္ျပံဳးျပမိေတာ့မလို႔၊ မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ လူမမာဆိုတာ မ်က္ႏွာသိပ္လန္းေနလို႔ ေကာင္းတာမဟုတ္ေတာ့ အားနာပါးနာနဲ႔ဘဲ မျပံဳးခ်င္ ျပံဳးခ်င္ ျပံဳးျပႏႈတ္ဆက္လိုက္ရတယ္။ သ႑န္လုပ္ သရုပ္တူရမယ္ မဟုတ္လား။ တခ်ိဳ႔လဲ ခပ္ေအးေအးေက်ာ္လႊားခဲ့ၾကမွာပါ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ေမးသမွ်ေတြကို မလံုမလဲေျဖပံု မျဖစ္ရေလေအာင္ အထူးသတိထား ေျဖၾကားရပါတယ္။

ၾကိဳစဥ္းစားထားတဲ့ အတိုင္းပါဘဲ၊ ညေနက ခံစားထားရတဲ့ ေခါင္းကိုက္ေဝဒနာကို မုဒ္ျပန္သြင္းထားရတယ္။ ေခါင္းတအားကိုက္တယ္ ပန္နေဒါ အိတ္စ္ထရာလဲ မကယ္ႏိုင္ဘူး၊ ဒီေန႔ေတာ့ တိုးျပီး တစ္ကိုယ္လံုးလဲ ကိုက္ခဲေနတယ္ လို႔ေျဖျပစ္လိုက္တယ္။ ကဲစမ္းေပေရာ့။ မ်က္လံုးကို ဓါတ္မီးနဲ႔လာထိုးတယ္။ ဘယ္လိုေနလဲတဲ့။ အျပင္းအထန္စဥ္းစားလိုက္တယ္ ဘာေျဖရင္ေကာင္းမလဲ။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အနီးစပ္ဆံုး အေျဖေပးလိုက္တယ္။ သူကေဘးေစာင္းေလး မီးနဲ႔ထိုးတာဆိုေတာ့ ခုေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနဘူးဆရာ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔လံုးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ ေမာ္နီတာ ၾကည့္လို႔မရဘူးခင္ဗ်ာ လို႔ေညာင္နာနာေလး ေျဖလိုက္တယ္။

နားထဲကို အပူခ်ိန္တိုင္းတဲ့ ကိရိယာေလးနဲ႔ တိုင္းျပန္တယ္။ အပူေတာ့ မရွိပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူဘာသာဆက္ေျပာျပန္တယ္။ အပူမရွိေပမယ့္တဲ့ ေရာဂါလကၡဏာဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိႏုိင္တာမို႔ သတိေတာ့ထားရမယ့္ အေၾကာင္း။ ကိုယ္လဲ ဝမ္းသာသြားတယ္ ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္လို႔ ကမန္းကတန္း ဝင္ေထာက္ခံေပးလိုက္တယ္။

လူပံုကလဲ ေညာင္နာနာျဖစ္ေနတာရယ္ ဒီကလူေတြအေၾကာင္း ေနာေက်ေနတဲ့ ဆရာဝန္မို႔လား မသိပါဘူး။ စာေတြေရးေနရင္းက ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့ျပီး ပန္နာေဒါေသာက္ေနတာ ရပ္လိုက္ဖို႔၊ သူကဒီထက္ပိုျပီး အစြမ္းရွိတဲ့ ေဆးကိုေပးမွာျဖစ္လို႔၊ ေနာက္ျပီး အဓိကကေတာ့ အနားယူလိုက္ရင္ ေကာင္းသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပေနပါတယ္။ လွစ္ခနဲ ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြ အေရာင္လက္သြားသလားဘဲ။ နားဖို႔ ဟုတ္တယ္ ေနာက္ဆံုး ကုသခ်က္ကို အၾကိဳက္ဆံုးဘဲ။ ကိုယ္လဲ ကမန္းကတန္း အေရာက္လက္သြားတဲ့ မ်က္လံုးကို ခ်က္ခ်င္း အေရာက္ျပန္မွိန္လိုက္ရတယ္။ သိသာသိေစ မျမင္ေစနဲ႔ ဆိုတဲ့စကားကလဲ ရွိတယ္မဟုတ္လား။

ကိုယ္လဲ ဒီလိုနဲ႔ ျပီးရေတာ့မွာလားဆိုျပီး နားရေတာ့မွာလဲ ေသခ်ာေနေတာ့ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ေလး မတိုင္းေတာ့ဘူးလားခင္ဗ်ာ ဆိုျပီး အကဲပုိလိုက္ေသးတယ္။ ဒီေတာ့မွ သူလဲ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တိုင္းဖို႔ ျပင္ဆင္တယ္။ ကိုယ္လဲ အားနာသြားတာနဲ႔ ဒီလိုပါဆရာရယ္ အသက္ကလဲ ၃၀ ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ့ ေသြးတိုးေလး ဘာေလးမ်ားရွိေနမလားလို႔ စမ္းသပ္ၾကည့္ခ်င္လို႔ပါဆိုျပီး စကားေလ်ာခ်ရတယ္။ သူတိုင္းျပီးေတာ့ မ်က္ေမွာင္နဲနဲက်ဳ႔ံသြားတယ္။ စိုးရမ္ေရမွတ္နားေတာ့ ကပ္ေနတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာလို႔ရတယ္တဲ့ေလ ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔ အခုက ေဝဒနာခံစားေနရတာဆိုေတာ့ ေသြးကလဲနဲနဲတက္တာေနမွာပါဆိုျပီး နားခ်ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ တစ္လတစ္ခါေလာက္ေတာ့ ပံုမွန္ ေသြးလာတိုင္းၾကည့္ဖို႔ အၾကံျပဳသြားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ သူနဲ႔ ေဆြးေႏြးခန္းျပီးသြားလို႔ ေရွ႕ကေကာင္တာမွာ ျပန္ေစာင့္ေနရတယ္။

ခဏေနေတာ့ ေဆးေကာင္တာက ပရင္တာ တဂ်စ္ဂ်စ္ရိုက္ေနသံကို သာယာနာေပ်ာ္ဘြယ္ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ေသခ်ာတယ္ နက္ျဖန္ နားရျပီ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 29 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/05/mc/feed/ 29 ကၽြန္ေတာ့္အေမအေၾကာင္း http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/#comments Sun, 10 May 2009 08:37:28 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=577

အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ကို ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ ေၾကာက္ရပါသည္။ အေမကလည္း အေမပင္ လူၾကားထဲ မဆူခ်င္လွ်င္ သူ႔သားေတြကို ဘာမွမေျပာ၊ တခ်က္စိုက္ၾကည့္လိုက္ရံုသာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုကလည္း သူစိုက္ၾကည့္ျပီး။ မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ၾကည့္လိုက္လွ်င္ သေဘာေပါက္ရပါသည္။ လုပ္ေနေသာအလုပ္ ေျပာေနေသာစကား အကုန္ရပ္။ ျငိမ္ကုတ္ေနလိုက္ရပါေတာ့သည္။ သူသိပ္စိတ္မဆိုးလွ်င္ေတာ့ အဲဒီေလာက္ႏွင့္ ျပီးေပမယ့္ စိတ္ဆိုးေနေသးလွ်င္ေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္လွ်င္ ဒါမွမဟုတ္ ဧည့္သည္ျပန္သြားမွသာ ဆက္ဆူခ်င္ဆူမည္ ရိုက္ခ်င္ရိုက္မည္။

ငယ္ငယ္က အေဖေရာ အေမပါ ဝန္ထမ္းမ်ားျဖစ္ၾကသျဖင့္ နယ္မွာအေနမ်ားၾကပါသည္။ မ်ားဆို ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္ေသာ အခ်ိန္အထိပင္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ညီအစ္ကိုမွာ အေမ့ကို မီးဖိုေခ်ာင္တာဝန္မ်ား ကူညီရပါသည္။ သူရို႕မနက္ခင္း အလုပ္ခ်ိန္မွီေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ရတာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ညီအစ္ကိုမွာ က်ရာတာဝန္ယူကာ ကူညီရပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ အၾကီးျဖစ္သူအစ္ကိုက ခ်က္ျပဳတ္ေရးအတြက္ ကူညီရျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လက္တိုလက္ေတာင္း လိုတာသြားဝယ္ေပးတာမ်ိဳး၊ မနက္ခင္း မုန္းဟင္းခါးေျပးဝယ္တာမ်ိဳးမ်ားကိုသာ လုပ္ေပးရတတ္ပါသည္။ တျခားအခ်ိန္မ်ားတြင္ အဆင္ေျပေပမယ့္ ေဆာင္းတြင္းလိုရာသီတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မထခ်င္ေသးပါ။ မွတ္မိေသးေတာ့သည္ ငယ္ငယ္က စက္ရံုေဘးက လယ္ကြင္းၾကီးထဲမွာ စပါးဒိုင္လုပ္ေတာ့ စပါးဒိုင္မွာ လာျပီးေၾကာ္ေရာင္းေသာ အေၾကာ္သည္ထံတြင္ အေၾကာ္သြားသြား ဝယ္ေပးရေသးသည္။ စပါးေတာင္လိုပံုဟူေသာ ေခတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳခဲ့ပါေသးသည္။

အေမသည္ ငယ္ငယ္က အေတာ္ပင္စိတ္ဆိုးလြယ္ေသာ၊ စိတ္ဆိုးသေလာက္ လက္ျမန္ေသာ၊ စိတ္ဆိုးသေလာက္ အသံက်ယ္ေသာ မိန္းမမ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုမွာ အေမ့ကို အေတာ္ေၾကာက္ေသာသူလည္းျဖစ္ပါသည္။ သူေၾကာက္ျပီး အေယာင္ေယာင္ အမွားမွားလုပ္ေနလွ်င္ အေမ့မွာ အျမဲစိတ္တိုင္းမၾကဘဲ ဆူခ်ည္းဆူေနရပါေတာ့သည္။ မနက္မိုးလင္းလွ်င္ မီးဖိုထဲမွာ စိန္ေဗဒါပြဲ ဆင္ႏြဲေနသလိုပါပင္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အငယ္ဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့မဆိုးလွေပ။ ကၽြန္ေတာ့က ေရွ႕ကတစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ျပီး ပါးပါးနပ္နပ္ေနတတ္တာလဲပါမည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုဆိုလွ်င္ ခုအခ်ိန္အထိ အေမက သူ႕သားငယ္ကိုသာ အခ်စ္ပိုသည္ဟု ေတြးထင္ထားေတာ့သည္။

အေမသည္ စိတ္ဆိုးလြယ္သေလာက္ မ်က္ရည္လြယ္ေသာ သူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ အေမစိတ္ဆိုးျပီး ရိုက္ေနျပီဆိုလွ်င္ ေဒါသထြက္ေသာလူတစ္ေယာက္၏ မ်က္ႏွာတြင္ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းတစ္ခုပါ အပိုတြဲပါတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ အေမသည္ စိတ္ထားအလြန္ေပ်ာ့ေသာ သူတစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါသည္။ သူ႔အေၾကာင္းသိသူမ်ားသည္ သူ၏ အတံုးအတစ္လိုက္ေျပာေသာစကားကို အသာခံကာ စားစရာရွိတာ စားသြားၾက၍ လိုခ်င္တာရွိတာကို ေတာင္းသြားၾကကာ မည္သူမွ် မရလိုက္ဆိုတာ မရွိေပ။ သူမွန္တယ္ထင္ေသာ ကိစၥမ်ဳိးတြင္လည္း အထက္လူၾကီးမွန္းမသိ ဘာမွန္းမသိ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုး မ်က္ရည္ေတြက်ကာ ေျပာခ်င္ရာကိုသာ အကုန္ေျပာေတာ့သည္။ စက္ရံုမွ လူမ်ားသည္ အေမစိတ္ဆိုးေနလွ်င္ ဘာမွထပ္ေျပာ၍မရမွန္း သိၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူမ်ားေတြက အေမတူသားဟု ေျပာရေလာက္ေအာင္ အေမကခ်စ္ေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အေမ့အရိပ္အေျခ ၾကည့္တတ္တာ ပါမည္ထင္ပါသည္။ စိတ္ကေတာ့ အေမေလာက္ မဆိုးတတ္ပါဘူး။ အေမသည္ သားႏွစ္ေယာက္ကိုထိမ္းရေသာ အေမပီပီ သားေတြ၏ အရိပ္အကဲကိုသိေလသည္။ အိမ္၏အေနအထား အားလံုးကို တိတိက်က်မွတ္တတ္ေသာ အက်င့္လဲရွိေလသည္။ ကေလးမ်ားကို မကိုင္ေစခ်င္ေသာ ပစၥည္းမ်ားရွိလွ်င္ မကိုင္ရန္မွာထားျပီးရံုမွ်မက သူကပစၥည္း၏ ေနရာအေနအထားကိုလည္း မွတ္ထားေသးသည္။ အထားအသိုနဲနဲလြဲေနလို႔ကေတာ့ အဲဒါ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ အစစ္ခံရျပီသာ။ အျမဲလဲ ဝန္ခံရတာပါဘဲ။ ေနာက္ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ညီအစ္ကိုက အေမ၏စြမ္းရည္ကို သိသြားေသာအခါ ဘယ္ပစၥည္းကိုင္ခ်င္ခ်င္ ေနရာအထားအသိုကို အလြတ္မွတ္မိေအာင္က်င့္၍ ေနရာတက် ျပန္ထားတတ္ေအာင္ လုပ္ၾကပါေတာ့သည္။

ငယ္ငယ္ကေတာ့ အေမသည္ စိတ္ဆိုးတတ္ေသာ အေမတစ္ေယာက္ဟုသာ နားလည္ထားလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုမေျပာႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ပင္လွ်င္ အစ္ကို႔အား အေမသိပ္မခ်စ္ဖူးလား ထင္ျမင္ခဲ့ဖူးေသးသည္။ သို႔ေသာ္တစ္ေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုသည္ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးေနာက္ တကၠသိုလ္သြားတက္ျပီး ဒုတိယႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ ပိုက္ဆံေတြျပန္သိမ္းေသာ ကိစၥေတြျဖစ္ျပီး ေက်ာင္းေတြ ခဏပိတ္ေလသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုသည္လည္း ရန္ကုန္တြင္ ေက်ာင္းသြားတက္ေနရာမွ နယ္သို႔ျပန္လာရေတာ့တာေပါ့။ အစ္ကိုကား ေျပာင္းလဲလာေတာ့သည္။ အေမဆူလွ်င္ အရင္လို ေၾကာက္ေနသာသူ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ သူလည္းျပန္စိတ္ဆိုးခ်င္လာသည္။ ျပန္၍ကား မေျပာေသး။ သူ႕စိတ္ထဲတြင္ ၾကိတ္မွတ္ထားတတ္သည္။ စိတ္နာေနသည္ဟု ေျပာလွ်င္ ပိုမွန္မည္။

ထိုႏွစ္တြင္ အေမ့ အေဖ၊ ကၽြန္ေတာ့အဖိုး၊ လည္ေခ်ာင္း ကင္ဆာျဖစ္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္အကိုႏွင့္ ေနာက္ထပ္ ရန္ကုန္မွ အစ္ကိုဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္၊ အေမတို႔ဇာတိျမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ေပ်ာ္ဘြယ္မွာ သြားျပီးျပဳစုရပါသည္။ အဖိုးတို႔အိမ္တြင္ အေမအထက္က အမတို႔မိသားစု အတူေနၾကပါသည္။ သူကလည္း သမီးေတြခ်ည္းေမြးထားသျဖင့္ ေက်ာင္းပိတ္ထား၍ အားေနေသာ ေျမးေယာက်ာၤးႏွစ္ေယာက္ သြားေရာက္ေနထိုင္ကာ အနီးကပ္ျပဳစုၾကရပါသည္။ အေဒၚသည္ သမီးေတြခ်ည္း ေမြးထားေသာေၾကာင့္ တူေတြကိုအလိုလိုက္ကာ ခ်စ္ရွာသည္။ အစ္ကိုသည္ အေမ့ထံတြင္မရေသာ အလိုလိုက္ခ်င္းကို ထိုအေဒၚထံတြင္ရေလသည္။ အစ္ကိုသည္ ထိုႏွစ္က အဖိုးကို ျပဳစုရင္း ကၽြန္ေတာ့္မရီးျဖစ္လာမည့္ အစ္မႏွင့္ သမီးရည္းစား ျဖစ္ေလသည္။

သားရွင္အေမ့အေနျဖင့္ သားရည္းစားထားျခင္းကို မထူးဆန္းေပမင့္ အခ်ိန္မတိုင္ခင္ လမ္းမွားသြားမွာ အလြန္စိုးရိမ္ပံုရပါသည္။ သူစိုးရိမ္လြန္း၍လားေတာ့ မေျပာတတ္၊ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေက်ာင္းပင္မျပီးေသး ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုသည္ ေယာကၡအိမ္တက္ သားမက္လုပ္ရန္ မိဘမ်ားအိမ္မွ အျပီးဆင္းသြားေလေတာ့သည္။ ထိုႏွစ္က အဖိုးလည္းဆံုးေလသည္။ အေမသည္ တစ္ပူေပၚ ႏွစ္ပူဆင့္ အေတာ္ပင္ ပင္ပန္းလွပါသည္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္ ရွစ္တန္းေက်ာင္းသား အရြယ္ေပါ့။ အိမ္မွာလည္း မိသားစု သံုးေယာက္ထဲျဖင့္ ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ႏုိင္လွေလသည္။ အေမသည္ ဒီတစ္ခါေတာ့ စိတ္ဆိုးတာထက္ စိတ္ပူပင္ကာ အေတာ္ပင္ပန္းမွန္းသိသာေလသည္။ ေဗဒင္ၾကည့္ရတာ ယၾတာေခ်ရတာႏွင့္ မ်ိဳးစံုလုပ္ေလေတာ့သည္။ သူ႕သားျပန္လာဖို႔အေရး နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ၾကိဳးစားေလသည္။

ကၽြန္ေတာ့အစ္ကို အထင္လြဲမည္ဆိုလဲ လြဲစရာပင္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အငယ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ကအမွားကို နမူနာယူ၍ ကၽြန္ေတာ့္အလွည့္ ေရာက္ေသာအခါ ေနာက္ထပ္မမွားရေစရန္အတြက္ အထိုက္အသင့္ေသာ အလိုလိုက္မႈမ်ားရလာသည္။ ရည္းစားမထားရန္ ကိစၥကို ရာဇဝတ္မႈၾကီးတစ္ခုကို က်ဴလြန္သလို မေျပာၾကေတာ့ဘဲ နားဝင္လြယ္ေသာစကားမ်ား၊ နမူနာမ်ားေပး၍ နားဝင္ေအာင္ေျပာၾကသည္။ ရံဖန္ရံခါဆိုသလိုလဲ ရပ္ကြက္ထဲက ရြယ္တူမိန္းခေလးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ သူတို႔ကပင္ စေနာက္ေနတတ္ေသးသည္။

အေမသည္ စိတ္ထဲရွိတာကို ဗြင္းဗြင္းေျပာတတ္ေသာ စကားခ်ိုဳေအာင္ မေျပာတတ္ေသာ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္၊ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုက ရင္ထဲရွိတာကို အျပင္မထုပ္ဘဲ စိတ္ထဲေတးထားတတ္ေသာ သူျဖစ္သည္။ သူရို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး တနဂၤေႏြသားမ်ားျဖစ္ၾကေလသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ကာ ကၽြန္ေတာ္သည္ အေမဆူေငါက္တာကိုလဲခံ၍ ကိုယ္လိုျခင္တာကိုလည္း အရိပ္အခ်ည္ၾကည့္ကာ ေတာင္းတတ္ေသာ၊ ကိုယ္ျဖစ္ျခင္တာကို အေမလက္ခံေအာင္ ေျပာတတ္ေသာ အေလ့အက်င့္ရလာခဲ့ေလသည္။ အေမသည္ သူကသာ ေဒါသၾကီးတာ သူ႕ကို ေဒါသၾကီးတယ္ဟု ေျပာလွ်င္လဲ မၾကိဳက္ေပ။ အတင့္တို႔မ်ား သားေတြကို တခ်က္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ မီးေသတယ္ဟု ေျပာလွ်င္ မၾကိဳက္ေပ။ ေရွ႕မွာသာ အသာျငိမ္ေနခဲ့ေပမယ့္။ အိမ္ေရာက္လွ်င္ ပြစိပြစိလုပ္ေနေတာ့သည္။

သားႏွစ္ေယာက္ထဲ ေမြးထားေသာ အေမ့တြင္ ရံဖန္ရံခါ သူ၏ စိတ္ဆင္းရဲမႈမ်ားအတြက္ (အထူးသျဖင့္ သူ႕ေယာကၡမ၊ ကၽြန္ေတာ့္အဖြား၊ အေဖ့၏အေမႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားတြင္) ရင္ဖြင့္စရာလူအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္မွ ပင္တိုင္နားေထာင္ေပးရေလသည္။ သူရို႔လင္မယား ထိုကိစၥမ်ိဳးႏွင့္ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ျပီဆိုလွ်င္ မင့္အေမကိုထိမ္းဦး ဟု ဆိုကာ အေဖမွ စကားနဲရန္စဲ တစ္ေနရာ သြားထိုင္ေန၍ ကၽြန္ေတာ့္မွာသာ အေမ့အနားထိုင္ကာ ငိုယို၍ေျပာသမွ်ကို မ်က္ႏွာေသေလးျဖင့္ နားေထာင္ေပးရတတ္ေလသည္။ ေျပရာေျပေၾကာင္း သြားေျပာ၍ မရေပ။ သြားေျပာမိလွ်င္ နင္ကဘာသိလို႔လဲဟုဆိုကာ ေရွးျဖစ္ေဟာင္းမ်ားကို ျပန္ေျပာကာ ငိုလို႔မဆံုးႏိုင္ေတာ့ေပ။ အခန္႔မသင့္လွ်င္ သူ႔ေဒါသက ကိုယ့္ဖက္ေရာက္လာႏိုင္သည္။ ဒီေတာ့အေကာင္းဆံုးက ေျပာသမွ်အသာ ျငိမ္နားေထာင္ေနတာဘဲ ျဖစ္သည္။ သူေျပာလို႔ဝသြားလွ်င္ ပြဲျပီးသြားျပီျဖစ္သည္။ ယခုအထိလဲ သူရင္ဖြင့္ခ်င္ေသးလွ်င္ ၾကားရက္ထဲ အေဖအိမ္မွာ မရွိတဲ့ အခ်ိန္မ်ားမွာ ဖုန္းေခၚခိုင္းတတ္ပါေသးသည္။

ေနာက္ပိုင္း အေဖဝန္ထမ္းဘဝက အနားယူ၍ ျပင္ပမွာလုပ္ေသာအခါတြင္မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု အတန္အသင့္ စုေဆာင္းမိေလသည္။ ဒါေတာင္အေဖသည္ ဝန္ထမ္းဘဝကနားခ်င္တာမဟုတ္၊ အေမ့ေက်းဇူးပင္ျဖစ္ပါသည္။ သူအင္မတန္ တပူပူတညံညံလုပ္လြန္း၍ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းျပီး၍ အိမ္ျပန္လာလ်ွင္ ျမိဳ႕ျပတြင္ေနမွသာ တိုးတက္ဖို႔လမ္းျမင္သည္ဟု အတန္တန္ေျပာလြန္း၍သာ အေဖသည္ အစိုးရအလုပ္မွ နားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အေဖသည္လည္း အလြန္ေပးခ်င္ကမ္းခ်င္ေသာသူျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေတာင္းမွေပးသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ လိုေတာ့လိုခ်င္သည္ ေတာင္းရမွာကို သားအဖခ်င္းပင္ အင္မတန္မွ အားနာတတ္သူျဖစ္သည္။ မလိုအပ္ဘဲ ရွက္ေနတာလဲ ျဖစ္မည္။ အေမသည္ ထိုကိစၥကို သိေသာေၾကာင့္ အျမဲၾကားဝင္ေပးရသူျဖစ္သည္။ ရွင့္သားကေတာ့ ဘာလိုခ်င္လို႔တဲ့ဟု စကားစလိုက္၍ အေဖက ဟုတ္သလားဟု ေမးလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က ဟုတ္ကဲ့ဟုသာ ေျဖစရာလိုေပသည္။

ထိုစကားႏွစ္ခြန္း ဆံုျဖစ္ရန္ အေမမွ အျမဲစကားစရေသာသူျဖစ္ေလသည္။ ထို႔အတူပင္ အေဖကလဲ တခါတရံ မလိုအပ္ဘဲ သားကိုခိုင္းစရာရွိတာကို မေျပာေပ။ သူ႕ဘာသာ လုပ္ဖို႔ၾကိဳးစားသည္။ ဥပမာ၊ ကားေရေဆးေသာ ကိစၥမ်ိဳး၊ အေဖသည္ သူ႕သားကို လမ္းေဘးတြင္ထိုင္ကာ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ေရယူ၍ ကားေရေဆးရမွာကို ရွက္မွာစိုးသည္ထင္ပါသည္။ သူဘာသာ ဖံုသုတ္သလိုလို ဖုန္ခါသလိုလိုျဖင့္ အိမ္ေအာက္ဆင္းသြားျပီး ေရေဆးတတ္ေလသည္။ ထိုအခါတြင္လဲ အေမမွသာ ၾကားဝင္ေပးရေပသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လူကဝေတာ့ သူကလဲ မခိုင္းရက္တာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ေနာက္ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကားကို အရိပ္အေျခၾကည့္ကာ ေရေဆးသင့္ေသာ အခ်ိန္ေရဆင္းေဆးရပါသည္။ မဟုတ္လွ်င္ အေဖကေတာ့ ခိုင္းလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်ေသာ အခါတြင္လဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနႏိိုင္ရန္ အိမ္ငွားေနၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူရို႕အိမ္နားတြင္သာ ငွားေစပါသည္။ ညေနတိုင္း သူတို႔အိမ္ကို လာမွၾကိဳက္သည္။ မလာလွ်င္ စိတ္ဆိုးတတ္ေသးသည္။ အိမ္ေထာင္ၾကေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ အေမတို႔၏ အေထာက္အပံ့မလြတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကမေတာင္းေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့ လခႏွင့္စားေလာက္ရံုသာရွိသျဖင့္ အပိုသံုးႏိုင္ရန္ အေမသည္ အေဖ့ဆီမွ ေတာင္းေပးေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ကြန္ပ်ဴတာအလုပ္လုပ္သည္မွ သံုးေသာင္းသာရသည္။ အေမက တစ္လလွ်င္ ငါးေသာင္းမုန္႔ဖိုးေပးေလသည္။ အေမက လစဥ္ေပးမည္ဟု အေဖ့ကို တခါတည္း သူမ၏ဆံုးျဖစ္ခ်က္ကို ေျပာထားေလသည္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အစပိုင္းေတာ့ ယူရတာဘယ္လိုမွ မေနေပမယ့္ ၾကာလာေသာအခါ အလြတ္ၾကီးယူေနရသျဖင့္ မယူလိုေတာ့ေပ။ သို႔ေသာ္ စိတ္ၾကီးေသာ အေမသည္ မယူလိုေၾကာင္းေျပာေသာ အခါ ငိုယို၍ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖင့္ မ်ိဳးစံုေျပာေတာ့သည္။ အင္မတန္လဲ နာေအာင္ေျပာတတ္ပါသည္။ ဥပမာတစ္ခုေျပာပါမယ္။ မင္းက ငါေပးတဲ့ ပိုက္ဆံကို မယူခ်င္တာက မင္းၾကီးပြားတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ျပန္ျပီး မေထာက္ပံ့ခ်င္လို႔လား ဟူသတည္း။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူစိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ဆက္ယူေနရပါေတာ့သည္။ ႏိုင္ငံျခားထြက္မွပင္ ရပ္ပါေတာ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္လစဥ္ အတိုင္းအတာတစ္ခု သတ္မွတ္ျပီး အျမဲမပ်က္မကြက္ပို႔ပါတယ္။ လႈလိုတာလႈ သံုးလိုတာသံုးၾကပါဟု ေျပာေသာ္လည္း သူတို႔ မသံုးၾကေပ။ မပို႔မွာလည္း စိုးရိမ္ေသးသည္၊ ပို႔ျပန္ေတာ့လည္း မသံုးၾကေပ။ သို႔ေသာ္ အေမသည္ သားတို႔အတြက္ အေမစုထားေပးတယ္ေနာ္ဟု နားဝင္ပီယံျဖစ္စြာ ေျပာလိမ့္မည္မဟုတ္၊ သူစိတ္ထဲ မၾကိဳက္တာေျပာလို႔ ကိုယ္က အက်ိဴးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ျပန္ေျပာလွ်င္ေတာ့ သူက ျပန္ေျပာေပမည္။ နင့္လုပ္စာ ငါစားတာမဟုတ္ တခြန္းမွ ျပန္မေျပာနဲ႔ဟုေတာ့ ေျပာမွာေသခ်ာပါတယ္။ အင္မတန္လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာ အေမပါေပ။

Bonus:

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 19 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/feed/ 19 ရင္ခုန္ေနေသာ အိပ္မက္ငယ္ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Wed, 06 May 2009 13:08:11 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=567

၁) အၾကင္နာလႊမ္းတဲ့ … ညိွဳ႕အနမ္းေလးတစ္ရာ … ရင္မွာအရိုင္းေတးသံမ်ား … ကုေဋကုဋာ ….

    စြဲစြဲ ျမဲျမဲေထြးေပြ႔လ်က္ … အျမဲမခြဲပါ .. တိမ္မ်ားၾကား … ေျပး၍ကစားသလိုပါ။

 

၂) ေရၾကည္စမ္းေလး .. ေျခာက္ခမ္းသြားရာ … ေႏြေနရူး မင္းမူဆဲအခ်ိန္အခါ

    ေဝးေဝးခြဲလို႔ ..မသြားနဲ႔ေမာင့္အခ်စ္ေမတၱာ … အေနေဝးေတာ့ ေဆြးရတဲ့သူမွာ ..

 

၃) ေရာင္စံုပန္းေလး ေၾကြႏြမ္းသြားရာ … မေျဖသာဘူး ကိုယ့္ရင္ထဲ ေဝဒနာ .

    လန္းဆန္းေမြးပ်ံ႕ ..ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ထပ္ဆင့္ကာ .. ကိုယ့္အသည္းေလး ေတြးရွက္လို႔ေနတာ ..

 

၄) အလြန္အကၽြံအခ်စ္နဲ႔ .. ႏြံနစ္ခဲ့ရာ …  ၾကာႏြယ္ရိုးပိုင္းျဖတ္ခ်ိဳးမလြယ္ပါ ..

    ေထြးေထြးေလးပဲ .. အသည္းထဲကျဖင့္ ခ်စ္မွာ … ေၾကြလြင့္မယ့္ အျဖစ္နဲ႔ မထားခ်င္ပါ။

ေတးေရး။ ။ တင္ေမာင္လိႈင္ ၊ ေတးဆို။ ။ ခင္ေမာင္တိုး


Bonus:


[wp_youtube]XEhAXQ5QQzs[/wp_youtube]

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 12 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/05/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 12 ပိေတာက္တစ္မ်က္ႏွာကို ေတြ႔ရွိျခင္း http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%b1%e1%80%90/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%b1%e1%80%90/#comments Fri, 24 Apr 2009 14:47:29 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=556

 ပိေတာက္တစ္မ်က္ႏွာ အေၾကာင္းဆိုေတာ့ ကိုဒီဘီၾကီး သၾကၤန္ပိုး မေသေသးဘူး ထင္ေနၾကမွာဘဲေနာ္။ ပိေတာက္တစ္မ်က္ႏွာ သီခ်င္းဆိုတာ အားလံုးသိၾကတဲ့ အတိုင္းပါဘဲ။ ကိုေနဝင္းေရးျပီးေတာ့ မင္းသားၾကီး ေဇာ္ဝမ္းသီဆိုထားတဲ့ သၾကၤန္သီခ်င္းပါ။ သၾကၤန္မိုး ဇာတ္ကား ထြက္ေတာ့မွ ဇတ္ဝင္သီခ်င္း အေနနဲ႔ထြက္လာတာ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီသၾကၤန္မိုး ေအာင္ျမင္ပံုကေတာ့ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္မွာ ဇာတ္ကားဆု၊ ဒါရိုက္တာဆု၊ ရုပ္ရွင္ဓါတ္ပံုဆု ဆိုျပီး အကယ္ဒမီဆု သံုးဆုခ်ိတ္ခဲ့တဲ့ ကားေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ဘဲ ရွိေသးတာေပါ့။ ခုထိလဲ ဘယ္အခ်ိန္ျပျပ ၾကိဳက္ေနတုန္းပါဘဲ။ အဲဒါေတြက သိျပီးသားေတြပါေလ ခုမသိေသးတာေလး (ကၽြန္ေတာ္မသိတာဘဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာပါ) ေျပာျပဦးမယ္။

ျပန္ေျပာင္းေျပာရရင္ေပါ့ေလ အေမရိကားမွာ ဟိုးအရင္တုန္းက Jim Reeves (August 20, 1923 – July 31, 1964) ဆိုတဲ့ နာမည္ၾကီး အဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဘူးသတဲ့ကြယ္။ ကၽြန္ေတာ္လား မသိပါဘူး။ ခုမွရွာလိုက္တာ။ အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဝီကီမွာ သြားဖတ္ေတာ့ဗ်ာေနာ္။ အဲသူက ၁၉၆၄ ခုႏွစ္မွာ ေလယာဥ္ပ်က္ၾကျပီး အနိစၥသေဘာနဲ႔ ကိစၥေခ်ာသြားခဲ့တာေပါ့။ Elvis Presley နဲ႔ ေခတ္ျပိဳင္ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့ေလ။ သူ႕သီခ်င္းေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပံုဘဲ။ အသက္၄၀အရြယ္မွာ သူဆံုးပါးသြားျပီးတာေတာင္ သူ႕သီခ်င္းေတြဟာ ေအာင္ျမင္ ေၾကာ္ၾကားေနဆဲဘဲေပါ့။ မိတ္ေဆြတို႔ကို သူ႔သီခ်င္းေတြထဲက နားေထာင္လို႔ေကာင္းမည့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ မိတ္ဆက္ေပးလိုပါတယ္။ ပူကပူ ပ်င္းကပ်င္းနဲ႔ ေရွးသီခ်င္းေတြ နားမေထာင္ခ်င္ပါဘူး လို႔ေတာ့ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔ဦး။ ခဏေလာက္ေတာ့ နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ မိတ္ေဆြ နားယဥ္ျပီးသားလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ယံုပါတယ္။

နားေထာင္ျပီးသြားျပီ ေပါ့ေနာ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေန႔ အသိတစ္ေယာက္က သိပ္နားေထာင္ေကာင္းျပီး သေဘာက်မယ့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ သူ႕မွာရွိတယ္ ဆိုတာနဲ႔ နားေထာင္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြမ်ားကိုလဲ ေပးနားေထာင္ခ်င္တာေၾကာင့္ အခုလို ျပန္လည္မွ်ေဝလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကဲ အဂၤလိပ္သီခ်င္းျပီးရင္ သၾကၤန္သီခ်င္းဘက္ ျပန္လွည့္လိုက္ရေအာင္။

သၾကၤန္ေရာက္တိုင္း ဟိုလူျပန္ဆိုလိုက္ ဒီလူျပန္ဆိုလိုက္နဲ႔ နားေထာင္ေကာင္းတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ။ ပိေတာက္တစ္မ်က္ႏွာ တဲ့ေလ။ မရိုးႏိုင္ေအာင္ နားေထာင္ေကာင္းေနဆဲပါ။ ျပန္နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါဦး။ ေသခ်ာပါတယ္ ၾကိဳက္မွာပါ။ ပထမဆံုးဆိုထားတဲ့ ေဇာ္ဝမ္းဗားရွင္း မရလို႔ ရွိတာေလးဘဲ နားေထာင္လိုက္ပါေနာ္။

[youtube yDCnxGXrKas]

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ပူလြန္းလို႔ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ထူးဆန္းပါတယ္။

Bonus:

ေဇာ္ဝမ္းသီဆိုထားေသာ ဗားရွင္းကို ေတာင္ငူသားမွ လက္ဆင့္ကမ္းပါသျဖင့္ နားေထာင္ႏိုင္ပါျပီခင္ဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 25 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%b1%e1%80%90/feed/ 25 အပူဒါဏ္ေၾကာင့္ ျပန္႔ထြက္သြားေသာ အေတြးမ်ား http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%b0%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%94%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%b0%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%94%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80/#comments Wed, 22 Apr 2009 16:29:57 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=539

ပူတယ္ ပူတယ္နဲ႔၊ ခုတေလာ စင္ကာပူမွာ တအားပူပါတယ္။ ညဘက္အိမ္မွာလဲ ပူတယ္၊ ေန႔ဘက္ရံုးမွာလဲ ထမင္းထြက္စားရင္ ပူတယ္။ အိမ္က အဲယားကြန္းကလဲ တေန႔က အိမ္ရွင္ အပူအေအး လာညိွသြားတာ အရင္လိုမေအးေတာ့ဘူး။ ပန္ကာေလထက္ သာတယ္ဆိုရံုေလာက္ဘဲ။ ရံုးကလြဲရင္ ရထားေပၚမွာ နဲ႕ ကားေပၚမွာေလာက္ဘဲ အေအးဓါတ္ကို ခံစားရတယ္။

ဒါနဲ႔တေန႔က အပူဒါဏ္ ေရွာင္ရေအာင္ဆိုျပီး ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္မိတယ္၊ မင္းသားကလဲ နာမည္ၾကီးဆိုေတာ့ ၾကည့္ေကာင္းမွာဘဲေလ ဆိုျပီးၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္၊ အပူဒါဏ္ေတာ့ သက္သာသြားပါရဲ႕ ဒါေပမယ့္ ရင္ထဲ မေကာင္းဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္လဲ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားသြားမိတယ္။

ဇတ္လမ္းကေတာ့ တိုတိုေျပာရရင္ ကမၻာပ်က္တဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။ လူေတြ လူေတြ ရုပ္ရွင္ကို အက္ရွင္မ်ိဳးစံု ရိုက္လာၾကတာ စစ္ပြဲေတြ သဘာဝေဘးအႏၱရယ္ေတြ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကမၻာၾကီးကို မီးေလာင္တိုက္ သြင္းလိုက္ၾကေတာ့တာဘဲ။

ဇတ္ကားၾကည့္ေနရင္း ျဖတ္ခနဲ ျဖတ္ခနဲ ဘုရားေဟာထားတာေလးေတြလဲ သြားသြားသတိရမိပါရဲ႕။ ငယ္ငယ္တုန္းကထဲကပါ မွတ္သားမိတာေလးေပါ့ က်ဳပ္တို႔ကမၻာၾကီးဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မီးေလာင္ျပီး ပ်က္စီးမယ္ ေနာက္ေတာ့ လူသားေတြျပန္ျဖစ္ေပၚလာျပီး ဘုရားပြင့္ဦးမယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဒါကို ပံုျပင္လိုဘဲ ဖတ္မွတ္လာခဲ့တာ။ ခုေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး ပ်က္စီးဖို႔ဆို ခုရုပ္ရွင္ထဲကလို မီးေလာင္သြားမွဘဲ ျဖစ္ႏိုင္မယ္။

မင္းသားေျပာသြားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါတယ္ "Everything has purpose" တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုရားကလဲ ေဟာသြားတယ္မဟုတ္လား အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားျဖစ္လာတာ ဆိုတာေလ။ ငယ္ငယ္ကထဲက မွတ္သားခဲ့ဖူးတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘုရားဟာ ေရွ႕ကိုအေဝးၾကီး ၾကိဳျမင္ျပီး ေဟာထားခဲ့တယ္ဆိုတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ မိရိုးဖလာမို႔ ယံုထားလိုက္တာဘဲရွိတယ္။ ကိုယ္လဲ မၾကံဳေတြႏိုင္ေတာ့ စိတ္ထဲ သိပ္အမ်ားၾကီးမထားဘူး။ ခုေနာက္ပိုင္းဆို သိပၸံပညာရွင္ေတြေတာင္မွ ဗုဒၶဘာသာကို ေလ့လာေနတယ္လို႔ ၾကားေနရတယ္။ သူတို႔ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘုရားက ၾကိဳေဟာထားတာမ်ားကို ေျဖးေျဖးခ်င္း သိလာတာေၾကာင့္လို႔ ေျပာတာဘဲဗ်။

ေၾသာ္ မီးဘယ္လိုေလာက္လဲဆိုေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ ခုေနာက္ပိုင္း လူေျပာမ်ားလာတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေၾကာင့္ပါဘဲ။ ဇတ္လမ္းထဲမွာေတာ့ ေနက ေပါက္ကြဲမႈေတြဟာ ျပင္းထန္လြန္းလို႔ အပူလိႈင္း မီးညြန္႔ေတြ ကမၻာဆီကို ေရာက္လာျပီး ကမၻာမီးေလာင္သြားတာပါဘဲ။ ဒါဟာ ျဖစ္လာႏိုင္ေခ်ရွိတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာ့ ၾကံဳစရာမရွိပါဘူးေလ။ နာဆာနဲ႔ တျခား ေနကိုေလ့လာေနေသာ အဖြဲ႔ေတြဟာ ဒီကိစၥကို မသိဘဲေနမလား။ ေနရဲ႕အျပဳအမူကို ေလ့လာေနၾကတာဘဲဟာ အနဲဆံုးေတာ့ တေန႔ဘာျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းေျခေတာ့ ထုတ္လို႔ရေကာင္းတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီး ၾကာမွ ျဖစ္လာႏိုင္မယ့္ ကိစၥဆိုေတာ့ လူထုကို လွႈပ္လႈပ္ရွားရွား မျဖစ္ေစျခင္တာေၾကာင့္ ဖြင့္ခ်မျပေသးတာ ျဖစ္ရမယ္။ (သဗၼန္ခတ္တဲ့ တရုတ္ၾကီ္းေျပာသလို ကိစၥရွိရင္ ဝေျပာမယ္ ဆိုတာလိုမ်ား လုပ္ေနလားမသိ။)

ေနာက္တစ္ခ်က္ စဥ္းစားၾကည့္မိတာက သူတို႔ အဂၤါျဂိဳလ္ကို လူသြားႏိုင္ေရး ၾကိဳးပမ္းေနၾကတာဟာ အလကားေတာ့ မဟုတ္ႏိုင္ဘူး။ (ပိုက္ဆံေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုန္တာေပါ့လို႔ေတာ့ မေျပာနဲ႔။) ဒီအေရးေတြျမင္ထားလို႔ ငါတို႔ေတာ့မၾကံဳႏိုင္ေပမယ့္ ေနာင္လာမယ့္ လူသားေတြအတြက္ ေရွာင္စရာေနရာ ရေအာင္ဆိုျပီး ၾကိဳးပမ္းေနၾကတာျဖစ္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေကာ ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲ။ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးကေတာ့ တရားနာနာထိုင္ျပီး သံသရာက လြတ္ေအာင္လုပ္တာဘဲေကာင္းတယ္။

အဲဒါနဲ႔ ရုပ္ရွင္လဲျပီးေရာ လူကေတာ္ေတာ္စိတ္ထဲ မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ကိုယ္ၾကံဳရမွာလဲ မဟုတ္ေပမယ့္ (ၾကံဳရင္လဲ ၾကံဳမွာေပါ့ မသိႏိုင္ဘူး) ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း မီးလိႈင္းၾကီးလာျပီး မီးေတြေလာင္ကုန္တာျမင္ေတာ့ တကယ္စိတ္မေကာင္းဘူး။ အခံစားရဆံုး ေနာက္တစ္ကြက္က မင္းသားရဲ႕ကေလးကို ျဂိဳလ္သားေတြလို႔ ယူဆရတဲ့ အေကာင္ပေလာင္ေတြက ကမၻာၾကီးေပၚကေန ေခၚသြားေတာ့မယ့္ အခန္းမွာ သူတို႔က ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့လူဘဲ လိုက္ခြင့္ရွိတာေၾကာင့္ မင္းသားလိုက္ခြင့္မရတဲ့ အခန္းမွာေပါ့။ မီးေတြေလာင္ျပီး ကမၻာပ်က္ေတာ့မွာ သိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လြတ္လမ္းေလး ရွိတာေတာင္ အခြင့္အေရး မရႏိုင္တဲ့အျဖစ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔ရဲ႕မိဘေတြရိွရာကို ျပန္ျပီး မိသားစုေတြ အတူတူဆံုျပီး ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို ရင္ဆိုင္လိုက္ၾကတယ္။ အဖိုးၾကီးက ခုမွျပန္လာတဲ့ သားကို ဖက္ျပီး မီးလံုးၾကီးေတြလာေနတဲ့အခါ ေျပာလိုက္တယ္စကားတစ္ခြန္း "This is the end my son" တဲ့ေလ။ ရုပ္ရွင္ရိုက္ျပထားမွန္း သိရက္နဲ႔ကို တုန္လႈပ္သြားတယ္။

ဒီရက္ပိုင္း တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားေနတာနဲ႔ ဘေလာ့ေတာင္မေရးျဖစ္ဘူး။ (ဟမ္ ..ဘလိုင္းၾကီးပါလား။ အေၾကာင္းျပတာ။) ဒီလိုေနတုန္း ျဗဳန္းဆို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေလးသန္းလာတယ္။

ကမၻာနဲ႔ တူႏိုင္ေသာ ကမၻာလိုလူေနလို႕ ရႏိုင္ေသာ ကမၻာလို ျဂိဳလ္လဲရွိႏိုင္ေသာ အျခားစၾကာ၀ဠာ တစ္ခုကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိပါေၾကာင္းတဲ့ေလ၊ ဒီေနရာမွာလဲ ဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ အထဲမွာ စၾကာ၀ဠာ အနႏၱ ရွိတယ္ဆိုတာကိုလဲ သတိသြားရလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ အဂၤါျဂိဳလ္ေတာင္ မနဲသြားေနရတာ အဲဒီ တျခားစၾကာ၀ဠာ ဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မ်ား ေရာက္ၾကမလဲ မသိပါဘူး။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ပူတာဘဲသိတယ္ဗ်ာ။ ပူတယ္ပူတယ္ တအားပူတယ္။ မိုးရြာလိုက္ ျပန္ပူလိုက္ သူႏိုင္ ကိုယ္ႏိုင္ အျပိဳင္က်ဲေနၾကသလား ေအာက္ေမ့ရေလာက္ေအာင္ ပူလိုက္ ရြာလိုက္ပါဘဲ။ ပူရတဲ့ အထဲ ဒါျပီးေအာင္ ထုိင္ေရးေနရေတာ့ ဖင္ပါပူလာျပီ။ မိတ္ေဆြလဲ မ်က္စိပူလာမွာ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 20 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%95%e1%80%b0%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%82%94%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80/feed/ 20 အဆင္မေျပမႈအား ေတာင္းပန္ျခင္း http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%99%e1%82%88%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%99%e1%82%88%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/#comments Mon, 20 Apr 2009 01:20:57 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=535

အခုရက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့ဘေလာ့ကို လာဖတ္ၾကပါကုန္ေသာ မိတ္ေဆြမ်ား ခဏခဏ ရင္ဆိုင္ေနရတာကေတာ့ Internal Server Error ဆိုတဲ့ ခပ္စိမ္းစိမ္း အသိေပးခ်က္ၾကီးပါဘဲ။ သိၾကတဲ့အတိုင္း နဂိုကထည္းက အတက္ေႏွးတဲ့ ဘေလာ့ကို သည္းခံျပီး လာဖတ္ေပးၾကတာ ေက်းဇူးတင္လို႔မဆံုးပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ေႏွးထွာ ဆိုျပီး သူမ်ားေတြနဲ႔ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း ဝိုင္းသံုးေနရတဲ့ ဆာဗာ (Shared Server) ကေန နဲနဲမ်ားပိုျမန္လာမလားဆိုျပီးေတာ့ သီးသန္႔အိုင္ပီ (Dedicated IP Service) ဝယ္လိုက္တာမွာ ခုလိုအခက္အခဲေတြ မ်ိဳးစံုျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပါဘဲ။ ပထမတစ္ရက္ အိုင္ပီတစ္ခုေပးတယ္ ခဏခဏဝင္မရျဖစ္တယ္ ဒါနဲ႔ ကြန္ပလိန္႔ျပန္တက္တယ္ မေန႔ကေနာက္ထပ္ အိုင္ပီတစ္ခု ထပ္ေပးျပန္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီတစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အိုင္စက္စ္ပီေတြရဲ႕ DNS List မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ရဲ႕ အိုင္ပီအသစ္က ေနရာမယူရေသးေတာ့ ဝင္ရတာ ခက္ေနဦးမွာပါ။ ေနာက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ အဆင္ေျပေကာင္းပါရဲ႕။ သည္းခံျပီး လာၾကပါကုန္ေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားပါရေစခင္ဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 13 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%86%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%99%e1%82%88%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9/feed/ 13 ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း http://mrdba.info/2009/04/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/#comments Fri, 17 Apr 2009 00:58:36 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=532

ဒီႏွစ္သစ္မွာေတာ့ မႏွစ္ကနဲ႔မတူတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ား လန္းဆန္းေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား ရရွိပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ား။

မိတ္ေဆြေဟာင္းမ်ားနဲ႔လဲ ခ်စ္ၾကည့္ရင္းႏွီးမႈ မပ်က္ဆက္လက္ခ်စ္ခင္ႏိုင္ၾက၍ မိတ္ေဆြသစ္မ်ားလဲ တိုးပြားပါေစဗ်ား။

ဘေလာ့ဖတ္လာမိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ျမဲပါေစဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8/feed/ 3 ေနာင္ႏွစ္ခါလဲဆီးလို႔ၾကိဳကြယ္ .. http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%9c%e1%80%b2%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%81%be%e1%80%80/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%9c%e1%80%b2%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%81%be%e1%80%80/#comments Wed, 15 Apr 2009 14:24:24 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=516

မိုးလင္းကထဲက ေကာင္းကင္တစ္ျပင္လံုး မိႈင္းအံု႔အံု႔ျဖစ္ေနသည္။ ဒီပံုအတိုင္းဆို ပြဲမ်ားပ်က္ေလမလား။ သြားစရာေတြကလဲ မ်ားလွသည္။ ဘယ္ကိုအရင္သြားလွ်င္ေကာင္းမလဲ။ စဥ္းစားေနရင္းမွာဘဲ လူးလဲကာ အိပ္ယာမွထရသည္။ မေန႔ညက မေတြ႔တာအေတာ္ၾကာေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စားၾကေသာက္ၾကရင္း မိုးခ်ဳပ္သြားခဲ့ေသးသည္။ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေတာ့ ၁၀ နာရီထိုးျပီးျပီ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္နားနီးတဲ့ ဆမ္ဘာဝမ္း သၾကၤန္ကို အရင္သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ဆမ္ဘာဝမ္းပန္းျခံေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၁ နာရီထိုးျပီ။ မိုးအံု႔ေနတာေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္က ေမျမိဳ႕ေရာက္သြားသလိုခံစားရသည္။ ပန္းျခံအဝေရာက္တာနဲ႔ ဘာမွအားငယ္စရာမရွိ ကိုယ့္ဗမာသံေတြ အမ်ားၾကီးၾကားေနရသည္။ ပန္းျခံတြင္ ဂိတ္ဆံုးေသာ ဘတ္စ္ကားနံပါတ္ ၈၈၂ သည္ထိုေန႔က လူေတြျပည့္က်ပ္သိပ္ေနေတာ့သည္။ အငွားကားသမားေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ တအံ့တၾသျဖစ္လို႔ေနၾကသည္။ ယခင္က ငါးဖမ္းေသာလူေလာက္သာ လာေလ့ရွိေသာ ပန္းျခံကို ယေန႔ဘာေၾကာင့္ လူေတြအမ်ားၾကီးလာၾကသလဲ နားမလည္ႏိုင္ၾက။ ဘတ္စ္ကားကလဲ အသြားေရာ အျပန္ပါ လူေတြျပည့္က်ပ္သိပ္ကုန္ၾကသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ပန္းျခံထဲေရာက္ေတာ့ လူအသြားအလာကိုၾကည့္ျပီး လိုက္သြားလိုက္တာ ေရာက္ပါျပီ သၾကၤန္ပြဲက်င္းပရာ ကမ္းေျခကို။ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာက သၾကၤန္သီခ်င္း ၾကားေနရတာက ဗမာလွ်ာျဖင့္သီဆိုေနေသာ တရုတ္သီခ်င္း။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီသီခ်င္းသံၾကားလို႔ ေနရာကိုဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္လာရတာ မဟုတ္လား။

ဗမာလွ်ာျဖင့္ တရုတ္သီခ်င္း သီက်ဴးေနၾကေသာ ဆမ္ဘာဝမ္းမွ သၾကၤန္ေမမ်ား။

လူေတြေတြ႔ရျပီ ထင္ထားသေလာက္ေတာ့ အမ်ားၾကီးမဟုတ္ေသး။ ဒီေန႔က သံုးေနရာေလာက္ ရွိတာဆိုေတာ့ လူေတြေနရာကြဲသြားလို႔ျဖစ္မည္။ တိုပါးရိုးမွာလဲရွိသည္ ယူးႏို႔စ္မွာလဲရွိသည္ ဆမ္ဘာဝမ္းကလဲ လုပ္သည္ဆိုေတာ့ လူေတြတေနရာထဲမွာ အမ်ားၾကီးမရွိ။ စတုဒီသာေကၽြးသည္မ်ားကို လူေတြအားပါးတရစားေနၾကတာ ျမင္ရေတာ့ ဝမ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလွသည္။ ဝမ္းနဲစရာေကာင္းတာက ကိုယ္ဘာမွမစားလိုက္ရ။ လူကိုႏိုင္ေအာင္မတိုးႏိုင္ ကင္မရာတစ္ကားကားႏွင့္ လူတိုးရခက္လွသည္။ ဒါနဲ႔ဘဲ စိတ္ကို အရွင္းထားကာ သူမ်ားေတြ ေရကစားေနတာ ေသခ်ာၾကည့္ေနလိုက္ေတာ့သည္။ ေသခ်ာတာေတာ့ ေန႔လည္မွာစမည့္ စီးတီးေဟာေရွ႕က ကြင္းျပင္ပြဲစည္မွာေသခ်ာတယ္။ ခရီးဆက္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားလိုက္တယ္။ လက္မွတ္ကလဲ ခုထိမဝယ္ရေသး။

တစ္နာရီသာသာေလာက္ ဆမ္ဘာဝမ္းသၾကၤန္တြင္ ေနျပီးေသာအခါ စီးတီးေဟာဘက္သို႔ ဆက္ခ်ီတက္ခဲ့သည္။ တိုပါရိုး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ဝင္မယ္ စိတ္ကူးထားေသးေသာ္လည္း ေန႔လည္၁၂နာရီ ေက်ာ္ေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူေတြမရွိေလာက္ေတာ့ ဟုစဥ္းစားကာ ရထားေပၚမွ မဆင္းျဖစ္ေတာ့ေပ။ စီးတီးေဟာရွိ ပန္နင္ဆူလာပလာဇာသည္ ထံုးစံအတိုင္း ဗမာမ်ားျဖင့္ စည္းကားသိုက္ျမိဳက္လို႔ေနသည္။ သၾကၤန္ပြဲ လက္မွတ္ေရာင္းေသာ ေအာင္ခ်မ္းသာဆိုင္ေရွ႕ ဆိုက္ဆုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္ေသာအခါ လက္မွတ္မ်ား ေရာင္းခ်ေနဆဲျဖစ္၍ လက္မွတ္ဝယ္လိုက္ေတာ့သည္။ ေသခ်ာေအာင္ ဘာေကၽြးမလဲေမးေတာ့ ဘာမွမေကၽြး ဟိုက်မွကိုယ့္ဘာသာ ဝယ္စားရမည္တဲ့ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရျပီဟဲ့လက္မွတ္။

အထဲမွာေစ်းၾကီးေလာက္တယ္ အျပင္ကေနဝယ္သြားၾကမယ္ ဆိုတဲ့အသံေတြၾကားလို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေၾသာ္ဘီယာဘူးေတြ သိုသိပ္ဝယ္ေနၾကတာပါလား။ စီးတီးေဟာ တစ္ဝိုက္ဒီေန႔ကေတာ့ ဗမားမ်ားျဖင့္အတိျပီးေသာ ေန႔လို႔ေျပာရမလိုပါဘဲ။ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ဗမာမ်ားျဖင့္သာ ေနရာယူလို႔ထားၾကသည္။ တစ္မ်ိဳးေတာ့ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းသည္ တစ္ခါမွဒီေလာက္ ဗမာေတြမ်ားမ်ားေတြ႔လို႔ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းဘူးေသး။ အားလံုး၏ရင္ထဲမွာ တူညီေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ စီးဝင္ေနတာျဖစ္ရမည္။ ဘယ္သူ႕ေတြ႔ေတြ႔ အခ်င္းခ်င္း ရယ္ျပလို႔ေနၾကသည္။ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကလဲ ဒီလိုမ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး သိသိမသိသိ တစ္ေယာက္တစ္လက္ ေဆးေပါ့လိပ္ကမ္းၾကသည္ ေသာက္လက္စ ေဆးလိပ္တိုကမ္းၾကသည္။ အင္မတန္ကပ္ေစးနဲေသာ လူမ်ားပင္လွ်င္ သၾကၤန္အခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ ကိုယ့္ရွိတာခ်ေကၽြးတတ္သည္ မဟုတ္ပါလား။

ဒီလိုႏွင့္ ပြဲက်င္းပရာ ကြင္းနားေရာက္သြားေတာ့ ေန႔လည္ ၁နာရီေက်ာ္ျပီျဖစ္သည္။ အျပင္မွေန၍ သီခ်င္းသံေတြ စတင္ၾကားရျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကြင္းထဲမေရာက္ခင္ ပန္နီဆူလာႏွင့္ ပြဲက်င္းပရာ ကြင္းၾကားရွိ ခရာဇ္ယာန္ ဘုရားေက်ာင္းဝင္းထဲတြင္ ေရႊဗမာမ်ား အုပ္စုဖြဲ႔ထုိင္တာထိုင္ ေသာက္တဲ့လူေသာက္ မူးျပီးလဲေနေသာလူေတြကလဲလို႔ ျမင္မေကာင္းေအာင္ ျဖစ္လို႔ေနၾကသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ပြဲက်င္းပရာ ကြင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကြင္းထဲသို႔အဝင္တြင္ လူတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီးျဖစ္သည္။ အထဲမွာေတာ့ အဆိုေတာ္ေတြ သီခ်င္းစဆိုကုန္ၾကျပီျဖစ္သည္။ ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီဝင္ ဗမာမ်ားက ကြင္းအဝင္ဝတြင္ ေစာင့္ကာ လက္မွတ္သိမ္းသည္။ စင္ကာပူရဲကလည္း အကူအညီေပးကာ အင္အားျပထားသည္။ အဝင္ဂိတ္ေပါက္တြင္ ေက်ာပိုးအိပ္ပါေသာ သူမ်ားကို လံုျခံဳေရးအရ ခဏတာ စစ္ေဆးသည္မွအပ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါသည္။

ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ ပြဲစခ်ိန္ကေန႔လည္ ၁၂နာရီမွ ညေန၆နာရီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဆိုေတာ္မ်ား သီခ်င္းမ်ားျဖင့္ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖကုန္ၾကျပီ ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ပိုင္းက မိုးရြာထားေသးေသာေၾကာင့္ ကြင္းထဲမွာ ရြံ႕ဗြက္ေတြထလို႔ေနသည္။ ဟိုဟိုဒီဒီ အရင္ေလွ်ာက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သီခ်င္းဆိုၾကေသာ စင္မွာ အေတာ္ပင္နိမ့္ေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဖက္မွၾကည့္လွ်င္ သီခ်င္းဆိုသူမ်ားကို ေသခ်ာမျမင္ရေတာ့ေပ။

လူေတြက ေအာ္ရင္းဟစ္ရင္း ကရင္းခုန္ရင္းျဖင့္ ေရွ႕ေရာက္ေရာက္သြားၾကသျဖင့္ စင္ေပၚမွ အေနာင့္ဇာကလဲ လူေတြေရွ႕သိပ္မတိုးၾကဖို႔ ခဏခဏေျပာရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ ေဇာ္ဝမ္းဆိုေနသည္။ လူေတြသာမန္ဘဲ ရွိေသးသည္။ ဝင္လာမစဲ တစ္ဖြဲဖြဲရွိတုန္း၊ ဒါေတာင္ ေရွ႕နားမွာ ေနရာရထားေသာ လူမ်ားမွာ အေတာ္ပင္ အရွိန္ရေနၾကပံုရသည္။ ခဏေနေတာ့ အေနာင္ဇာက အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းကို ပြဲထုတ္လိုက္သည္။ တကြင္းလံုး ဆူညံသြားသည္။ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းႏွင့္ ပရိတ္သတ္ၾကီး အေပးအယူတည့္ၾကသည္။ စက္ေတြက ရန္ကုန္ရိႈးပြဲေတြမွာ သံုးေသာ စက္ေတြေလာက္ မေကာင္းေသာေၾကာင့္ တခါတရံအသံေတြ လံုးေနတတ္သည္။ ထင္ရတာကေတာ့ တီးဝိုင္းမွာ ဟန္ျပသက္သက္သာျဖစ္၍ စီဒီအေခြထည့္ဖြင့္ျပီး ဆိုၾကရပံုေပၚသည္။ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းသည္ ပရိတ္သတ္ကို အေတာ္သေဘာက်ေနပံုရသည္ “မိုက္တယ္ကြာ ..” ဆိုေသာစကားကို ပါးစပ္ဖ်ားကမခ်ေပ။ ရန္ကုန္ပြဲေတြလို မိုက္ကုိ ပရိတ္သတ္ဘက္ လွည့္ျပီး သီခ်င္းဆိုခိုင္းေသာ္လည္း စက္မွာ သိပ္အေကာင္းၾကီး မဟုတ္လွသျဖင့္ ေအာက္မွေအာ္ဆိုသံကို ေဆာင္းေဗာက္တြင္ ထြက္မလာေပ။ အဆိုေတာ္မွ မိုက္ကို ပရိတ္သက္ဖက္ လွည့္ေပးလိုက္လွ်င္ သီခ်င္းသံေပ်ာက္သြားသည္။

တိုက္ဂါးဘီယာသည္ သူေဌးျဖစ္ၾကံၾကပံံုရသည္။ တစ္ပုလင္းလွ်င္ စင္ကာပူ ၆ေဒၚလာသာသာေပးရခ်ိန္တြင္ သူက ကြင္းထဲတြင္ မတ္ခြက္တစ္ခြက္စာသာဝင္မည့္ ပလတ္စတစ္ခြက္ျဖင့္ တစ္ခြက္ကို ၆ေဒၚလာျဖင့္ေရာင္းသည္။ မေသာက္ဘူး ထင္ပါသလား။ တက္တက္စင္ေအာင္ မွားသြားပါမည္ ေယာက်ာၤးေလးမ်ားသာမက မိန္းခေလးမ်ားပင္ ေရငတ္ေျပေသာက္ၾကသည္။ ညေနဘက္ေရာက္ေလ လူေတြပိုျမဴးလာေလ ဘီယာႏွင့္ေရခ်ိဳးသလား ေအာက္ေမ့ရေအာင္ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ား ဘီယာခြက္ေတြေလထဲေျမွာက္ကာ ကၾကသျဖင့္ ဘီယာမ်ားမွာ ေသာက္ရတာထက္ ဖိတ္ၾကတာက မ်ားေနသည္။ စင္ကာပူရဲမ်ားမွာ ယခုလို ဗမာမ်ား၏ သၾကၤန္ပြဲကို ျမင္ဘူးၾကပံုမရ။ တအံ့တၾသျဖင့္ ၾကည့္ၾကသည္။ ေခါင္းတယမ္းယမ္းျဖင့္လည္း ရွိၾကသည္။ ဘီယာမ်ားျဖင့္ ကခုန္ေနၾကပံုကို ၾကည့္၍ ႏွေျမာေနၾကပံုလဲရသည္။

ဆာဆာႏွင့္ လွ်မ္းထမင္းဝါတစ္ပြဲ အရင္တီးလိုက္သည္။ ဖါလူဒါတစ္ပြဲ အဆစ္ထည့္လိုက္ျပီးေသာအခါ ကြင္းထဲေလွ်ာက္ၾကည့္ရန္ အားျပည့္သြားျပီျဖစ္သည္။ “ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ အလုပ္မဆင္းဘဲ လာတာဗ်။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ ႏွစ္ဆရတဲ့ ဆန္းေဒးမို႔ မလိုက္လာၾကဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သၾကၤန္ဆိုရင္ ေရမေဆာ့ရေတာင္ ခုလိုသီခ်င္းဆိုတာ သူမ်ားေတြ ေပ်ာ္ၾကတာကို ၾကည့္လို႔ေကာင္းလို႔ကို အလုပ္မဆင္းဘဲ လာတာ။ အလုပ္က စူပါဗိုက္ဇာကေတာင္ သိပ္မၾကည္ခ်င္ဘူး အကိုေရ႕ အလုပ္မဆင္း္လို႔တဲ့ေလ။ ဒီတစ္ပါတ္မလုပ္ရင္ ေနာက္တစ္ပါတ္လဲ ဆန္းေဒး မဆင္းနဲ႔လို႔ ေျပာလိုက္ေသးတယ္..” သေဘာၤက်င္းတစ္ခုတြင္ အလုပ္လုပ္ေသာ သၾကၤန္ပြဲလာ ဗမာတစ္ေယာက္မွ သူ၏ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြစြာျဖင့္ သၾကၤန္ပြဲလာခဲ့ပံုအေၾကာင္း ယခုလိုေေျပာျပသြားသည္။

“သမီးလား ေရေဆာ့မယ္ေလ သီခ်င္းနားမေထာင္ခ်င္ပါဘူး အိမ္မွာလဲနားေထာင္လို႔ရတာဘဲ ခုလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရေဆာ့လို႔ရဖို႔က ဒီမွာလြယ္တာမဟုတ္၊္ အရင္ႏွစ္ေတြကဆို ေနရာက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မဟုတ္ေတာ့ ေရေဆာ့ရတာ မေကာင္းဘူး မလြတ္လပ္ဘူး၊ ခုလို ကြင္းျပင္ထဲမွာဆိုေတာ့ အားရပါးရေဆာ့လို႔ရတယ္။ လူလား ပက္စရာမရွိလဲ ဟိုက ကေလးေတြနဲ႔ ေဆာ့မွာေပါ့ ေရပက္ေနရရင္ ေရစိုေနရင္ သမီးအၾကိဳက္ဘဲ။ ေဖၾကီး ေမၾကီးတို႔လဲ ပါတယ္ေလ ဟိုးေနာက္က ခံုတန္းမွာထိုင္ေနၾကတယ္” စင္ကာပူတြင္ ပိုလီေက်ာင္းျပီး၍ အလုပ္ခြင္ဝင္ေနျပီျဖစ္ေသာ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္မွ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ေပ်ာ္ႏိုင္ပံုအေၾကာင္းကို ကေလးမ်ားျဖင့္ ေဆာ့ကစားေေနရာမွ ကမန္းကတန္း ေျပာျပသြားသည္။

ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္သည္။ ယခင္က တိုပါးရိုးျမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရွ႕မွာ လုပ္ၾကေတာ့ လမ္းကက်ဥ္းက်ဥ္း အိမ္ေတြၾကားထဲမွာ ေဆာ့ရတာ မလြတ္လပ္။ ဒီၾကားထဲ မူးေနသူမ်ားကလဲ ရွိေသးသျဖင့္ ေရေဆာ့ခ်င္သူ သက္သက္သမားေတြ စိတ္မေျဖာင့္ၾက။

“ကၽြန္ေတာ္လား ပိုက္ဆံေတာ့ သိပ္ေပါလြန္းလွတယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ တစ္ႏွစ္မွတစ္ခါ ျပီးေတာ့ ဒီႏွစ္ကလဲ ထူးထူးျခားျခား ျမိဳ႕လယ္ေခါင္က ကြင္းျပင္ထဲမွာလုပ္တာဆိုေတာ့ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဂုဏ္ယူျပီး လာခဲ့တာဘဲဗ်။ ဒီေန႔ေတာ့ လက္မွတ္က ၁၅ က်ပ္ မုန္႔စား ဘီယာေသာက္နဲ႔ဆိုရင္ အနဲဆံုး ၅၀ ေလာက္ေတာ့ ကုန္မယ္ အစ္ကိုရာ၊ ကိစၥမရွိပါဘူး ျပန္ရွာလို႔ရပါတယ္ ဟဲဟဲ၊ ဆန္းေဒးႏွစ္ရက္ဆင္းလိုက္ရင္ ျပန္ေက်ျပီဗ်” သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ဘီယာေသာက္ရင္း ကခုန္ေနသူတစ္ေယာက္မွ သူ၏အသံုးစရိတ္ကို ခန္႔မွန္းျပသည္။

တစ္ရက္ထဲ ေငြ၅၀သံုးခ်င္းဆိုတာ သူတို႔လို WP အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ေတာ့ မ်က္စိမွိတ္သံုးျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ စင္ကာပူအစိုးရက လူျမင္ကြင္းတြင္ ခုလိုပြဲက်င္းပခြင့္ေပးျခင္းကို အမွတ္တရလာၾကသူမ်ားပင္။

ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ မ်က္ခင္းထဲ လဲမၾကေစရန္ သူ၏အေဖာ္ ေယာက်ာၤးေလးမွ ထိမ္းေပးေနရပံု ျမင္ရသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ မေယာင္မလည္ ကပ္သြားလိုက္ေသးသည္။ “မေန႔ညကထဲက ေဆးရံုမွာ ညဂ်ဴတီဆင္းထားလို႔ ခုထိမအိပ္ရေသးတာခင္ဗ်၊ မနက္ကလဲ အိပ္ပါဆိုတာ မအိပ္ဘဲ မုန္႔ေတြလိုက္စားၾကတယ္ေလ၊ မုန္႔ကလဲဗ်ာ လူတိုးေနရေတာ့ ေသခ်ာဝေအာင္ စံုေအာင္မစားရပါဘူး၊ အဲဒါခုလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေသာက္ေတာ့ သူလဲေသာက္မယ္ဆိုလို႔ တိုက္လိုက္တာ ခုလိုျဖစ္သြားတာဘဲဗ်ာ၊ ခက္တာဘဲ လူေတြၾကားထဲ ရွက္စရာၾကီး၊ ခင္ဗ်ာ မမ်ားပါဘူး ႏွစ္ခြက္ထဲပါ ဟီးဟီး။ အစာမရွိလို႔ ပိုမူးသြားတယ္ထင္တယ္” လက္တစ္ဖက္က ေျမၾကီးေပၚက ျမက္ပင္ေတြကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုတ္ထားေသာ သူ႔အေဖာ္ မိန္းခေလးကို ေပြ႔ထားရင္းမွ ခုလိုရွင္းျပသြားပါတယ္။

ညေနေလးနာရီေလာက္ရွိေသာအခါ ကြင္းထဲရွိလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမူးကုန္ၾကျပီ။ တစ္ခ်ိဳ႕လဲ ဒိုင္လွ်ိဳသြင္းလာေသာ အျပင္မွယူလာေသာ ဘီယာမ်ားျဖင့္ အားျဖည့္ၾကသည္။ အမူးလြန္ေနေသာ ဗမာႏွစ္ေယာက္ ရဲကတြဲျပီးေခၚသြားတာ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ “မင္းတို႔ဆီက နာမည္ၾကီး အဆိုေတာ္ေတြလား သီခ်င္းေတြက ႏိုင္ငံျခားသီခ်င္းေတြေနာ္ ငါၾကားဖူးတယ္ကြ။ မင္းေရာမကဘူးလား မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ဘီယာေတြအလကားျဖစ္ေအာင္ လုပ္ကုန္ၾကျပီ၊ မင္းတို႔ေတြ သူေဌးေတြဘဲကြ..” အစခ်ီကာ အထူးအဆန္း ျဖစ္ေနေသာ စင္ကာပူရဲတစ္ေယာက္မွ စကားလုပ္ေျပာလာပါေသးသည္။

“ကၽြန္ေတာ္လား ဒီေရာက္တာ သံုးႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ရွိျပီဗ် တစ္ႏွစ္မွ အျပင္မထြက္ဖူးဘူး။ အိမ္မွာဘဲနားတာမ်ားတယ္၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေလာက္ေတာ့ လူပါးသြားတဲ့ ေန႔လည္ပိုင္းေလာက္ေတာ့ သြားျဖစ္တယ္၊ ဒီႏွစ္ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကြင္းျပင္ထဲမွာလုပ္မယ္ဆိုလို႔ ေနာက္ျပီး ၁၅က်ပ္ဆိုတာကလဲ မဆိုးလွတဲ့ ႏႈန္းထားေပါ့ေလ အဲဒါေၾကာင့္ ၾကံဳဖူးတယ္ရွိေအာင္ လာလိုက္တာပါ။ မူးတာေတာ့ဗ်ာ ရန္ကုန္မွာလဲ ဒီလိုမူးၾကတာဘဲ၊ ဒီမွာေတာ့ နဲနဲသတိထားသင့္တယ္ထင္တယ္၊ ရဲကလဲ အနားရွိေနေတာ့ေလ ဒီကရဲက ေသခ်ာလုပ္မွာဗ် ကုိယ့္အလုပ္လုပ္ခြင့္ ပတ္စ္ေလးေတြ မထိခုိုက္ေအာင္ ေပ်ာ္ၾကရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးၾကည့္ရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ပံုပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ပိုေပ်ာ္လို႔ေကာင္းေအာင္ ႏွစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္ေသးတယ္ဗ်” ဟု စင္ေရွ႕တည့္တည့္ ကြင္းေနာက္နားရွိ ေဆာင္းေဗာက္စ္မ်ား အနားတြင္ရပ္လ်က္ သီခ်င္းမ်ားကို အားရပါးရလိုက္ပါသီဆိုေနသူ ေအာ္တိုကက္ဒ္ ပံုဆြဲပညာျဖင့္ အလုပ္လုပ္ေနသူ တစ္ေယာက္မွ သူ၏အေပ်ာ္မ်ားကို ေျပာျပသြားသည္။
ကြင္းေနာက္ဘက္ရွိ ယာယီအိမ္သာမွာ လူစည္ကားလွသည္။ လူတန္းၾကီးမွာ အရွည္ၾကီးျဖစ္လို႔ေနသည္။ တခ်ိဳ႕ မေစာင့္ႏိုင္သူမ်ားကေတာ့ အိမ္သာေဘးတြင္ ကပ္ျပီးပန္းျပစ္လိုက္ၾကသည္။ ပန္းျပီးသကာလ ဘီယာဆိုင္ေရွ႕ ျပန္ဝင္ျပီး တန္းစီၾကျပန္သည္။ သံသရာလည္ေနၾကတာျဖစ္ရမည္။

ကင္မရာတကားကားျဖင့္ ကြင္းထဲပါတ္ေနရေသာေၾကာင့္ သူမ်ားေသာက္သလိုလဲ ကိုယ္မေသာက္ရေသး။ ေျခေထာက္မ်ားမွာလဲ ရြံ႕ေတြဗြက္ေတြျဖင့္ ညစ္ပါတ္ေပေရေနသည္။ ရြံ႕ေတြေပေနတာကေတာ့ လူအားလံုးျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႔လဲ ကိုယ္က ျငိမ္ျငိမ္ၾကည့္ပါလွ်က္ ေဘးကလူက ခုန္ေပါက္ေနေသာေၾကာင့္ ေျခေထာက္မ်ားမွာပါမက ေဘာင္းဘီေတြအထိပါ တက္စင္ကုန္ၾကသည္။

ညေနကလဲ ေတာ္ေတာ္ေစာင္းလာျပီ။ ၆နာရီပြဲျပီးလို႔ လူေတြလႊတ္လိုက္ရင္ တိုးမေပါက္ျဖစ္ေတာ့မည့္အေရး ေတြးမိေသာေၾကာင့္ ၅နာရီေလာက္တြင္ ကြင္းထဲမွ ျပန္ထြက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ရေတာ့သည္။ အမွတ္တရျဖစ္ေစေသာ ၂၀၀၉ သၾကၤန္ဘဲျဖစ္ပါေတာ့သည္။ စီးပြားေရးအရဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗမာမ်ားရဲ႕ သၾကၤန္ပြဲကို ခုလို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ က်င္းပခြင့္ေပးတာကိုေတာ့ ေက်နပ္မဆံုးျဖစ္မိပါေတာ့သည္။

 

Bonus: ပံုထဲတြင္ စင္ကာပူအေျခစိုက္ နာမည္ၾကီး ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ ေရေဆာ့ေနပံုပါသည္။ ေတြ႔ေအာင္ရွာပါ။ အမွန္က သြားခဲ့ေသာေန႔ကတည္းက သူမ်ားေတြလို အျပိဳင္အဆိုင္တင္ဖို႔ပင္ ပင္ပန္းလာတာရယ္နဲ႔ မေရးျဖစ္၊ ရံုးျပန္တက္ရေတာ့လဲ ပင္ပန္းျပန္လာတာႏွင့္ မေရးျဖစ္၊ ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ မတိုင္ခင္ ကမန္းကတန္းေရးလိုက္ရပါေပတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 26 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%9c%e1%80%b2%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%81%be%e1%80%80/feed/ 26 တီးၾကဆိုၾက ကၾကရလိမ့္ဦးေတာ့ျပန္ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%90%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%81%be%e1%80%80-%e1%80%80%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9b%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%90%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%81%be%e1%80%80-%e1%80%80%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9b%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8/#comments Sat, 11 Apr 2009 02:33:08 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=504

သၾကၤန္ပိုးေတြ ထကုန္ၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဧျပီမွာဘာရွိလဲ သၾကၤန္ပြဲ စသျဖင့္ထဟဲသူေတြက ဟဲကုန္ၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္ေသာ အေပါင္းအသင္း ေရာင္းရင္းေတြကလဲ သၾကၤန္အေၾကာင္းျပျပီး ဆံုၾကဖို႔ ရက္ေတြညွိကုန္ၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ Gtalk ထဲမွာ ေရေတြေလာင္းကုန္ၾကျပီ။ ခြက္ေစာင္းေတြခုတ္ကုန္ၾကျပီ ပူေပါင္းေတြနဲ႔ ေပါက္ကုန္ၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ အံမယ္တခ်ိဳ႕မ်ား လာေသးတယ္ ဗြမ္းကနဲပက္ျပီးေတာ့ ဖတ္ခနဲရိုက္သြားသည္တဲ့။ ဘာလဲဟေမးေတာ့ ေရစိုအလွကို လက္နဲ႔သမလိုက္တာပါတဲ့။ အိုးမဲမ်ားသုတ္လို႔ရရင္ေတာင္ သုတ္ၾကမလားမသိ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္လာတာေတာ့ အမွန္။

ျမန္မာျပည္မွာေနတုန္းကလဲ ေသခ်ာေလွ်ာက္မလည္ျဖစ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ အိမ္မွာေနတယ္ အေမလုပ္ေကၽြးတဲ့ မုန္႔ေတြစားတယ္ သူမ်ားအိမ္က လာပို႔တဲ့မုန္႔ေတြစားတယ္ အိမ္ကိုလာလည္တဲ့ ဦးေလးေတြနဲ႔ အိမ္တြင္းဝိုင္းကေလးလုပ္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ႏွစ္မွာေတာ့ တရားစခန္းသြားဝင္ျဖစ္တယ္။ တရားစခန္းမဝင္တဲ့ႏွစ္ဆိုရင္ အိမ္မွာဘဲ ဘာျဖစ္လို႔ေနျဖစ္မွန္းမသိဘူး။ ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းမရွိတာလဲပါမယ္။ ကၽြႏ္ေတာ့္ဘဝမွာ ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းဆိုလို႔ ၁၀တန္းတုန္းကရယ္ GTI ေက်ာင္းသြားတက္တုန္းကရယ္ဘဲရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းတက္တဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ လူငယ္ေတြခ်ည္းဘဲဆံုေတာ့တယ္။ အလုပ္ဝင္ေတာ့ ခင္ၾကတဲ့ ေဘာ္ဒါေတြကလဲ ကိုယ့္ထက္ငယ္တဲ့လူေတြဘဲမ်ားတယ္။ ဆိုေတာ့ ခုလိုသၾကၤန္ပြဲေတြ လည္ဖို႔ကိစၥေတြမွာ သူတို႔နဲ႔မဆံုျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

နဲနဲငယ္တုန္းကေတာ့ မႏၱေလးသၾကၤန္ေရာက္ဖူးတယ္။ အေဒၚတစ္ေယာက္က မႏၱေလးမွာေနတာဆိုေတာ့ သူ႔အိမ္တည္းရင္း သြားၾကတာေပါ့။ ေမျမိဳ႕ေရာက္တယ္ သၾကၤန္တြင္း ေနာက္ညဖက္ အလွျပကားေတြၾကည့္ရတယ္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္မွာဆိုလဲ ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြမိသားစုေတြနဲ႔ ကားငွားျပီးထြက္လည္ၾကတယ္။ ကိုယ္ကကေလးဆိုေတာ့ သူတို႔လို ေသာက္လို႔လဲမရ ေအာ္လဲမေအာ္တတ္ဆိုေတာ့ ေရစိုလို႔ေပ်ာ္ေနတာဘဲ သိတယ္။ ကိုယ္ကဲႏိုင္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ သူတို႔ကလူၾကီးေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့ အိမ္တြင္းဘဲေအာင္းၾကေတာ့တယ္။ ကိုယ္လဲ လမ္းပိတ္ေတာ့တာဘဲ။

ဒီေတာ့ အိမ္မွာစားတယ္ေသာက္တယ္ ဝရန္တာကေန ေအာက္ကကားေတြျဖတ္သြားတာ ၾကည့္တယ္။ သူမ်ားေတြကစားတာၾကည့္တယ္ နဲနဲရြလာရင္ အေပၚကေန ေရေလာင္းခ်တယ္။ သူမ်ားေတြ ကားနဲ႔လာျပီး ကိုယ့္တိုက္က တျခားအခန္းက သူတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို လာေခၚၾကျပီဆို သိပ္ေပ်ာ္တာဘဲ လိုက္ခ်င္လိုက္တာေလ။ လည္တယ္ဆိုတာကလဲ ကုိယ့္လူေတြခ်ည္းသြားမွ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာဆိုေတာ့ လက္မွတ္ေတြဘာေတြ လာေရာင္းရင္ေတာင္မွ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ မပါေတာ့ မလိုက္ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။

ကဲခုေတာ့ စင္ကာပူေရာက္တာ သံုးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္ ဒီကသၾကၤန္ပြဲေတြ တစ္ခါမွမသြားဘူးေသး။ ဟိုးအရင္တစ္ေခါက္လာတုန္းကေတာ့ တိုပါးရိုးသၾကၤန္သြားဖူးတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အၾကီးအက်ယ္ ဝွဲခ်ီးက်င္းပမည္ဟု ေၾကာ္ျငာထားတာေတြ ေတြ႔ရသည္။ လက္မွတ္ဝယ္ရမည္တဲ့ ခုထိေတာ့ မဝယ္ရေသး။ မွီႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။ ဘေလာ့ဂါေဘာ္ဒါေတြလဲ သြားၾကမည္သတင္းရထားသည္။ လက္မွတ္ရဖို႔အေရး ၾကိဳးစားလိုက္ဦးမယ္။

တကယ့္သၾကၤန္ရက္မွာေတာ့ ရံုးျပန္တက္ေနရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ျပီး သၾကၤန္ၾကရမယ္ထင္ပ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 18 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%90%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%81%be%e1%80%80-%e1%80%80%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9b%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%99%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a5%e1%80%ae%e1%80%b8/feed/ 18 အိုနာဂိုင္း ဆိုတဲ့ Online [English Myanmar] Dictionary http://mrdba.info/2009/04/online-dictionary-english-myanmar/ http://mrdba.info/2009/04/online-dictionary-english-myanmar/#comments Thu, 09 Apr 2009 09:45:42 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=502

ကၽြန္ေတာ္တို႔ MZ ကမင္ဘာမ်ားရဲ႕ အင္အားနဲ႔ ဝိုင္းဝန္းျပီး Data Entry လုပ္ထားတဲ့ Online Dictionary ေလးဟာ ခုေတာ့စာလံုးေတာ္ေတာ္ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိေနလို႔ မိတ္ေဆြမ်ားကို မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ မင္ဘာေတြ အားတဲ့အခ်ိန္ေဒတာေလးသြင္းလိုက္ ၾကာေနလိုက္နဲ႔ျဖစ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားလာေတာ့ ကိုေစတန္က အခုေနာက္ဆံုးျဖစ္လာမယ့္ Online Dictionary Version ကို သူ႔ဘာသာေရးပါတယ္။ မင္ဘာေတြ သြင္းထားတဲ့ ေဒတာေလးေတြနဲ႔ အရင္စမ္းၾကည့္ေနျပီးေတာ့ တေန႔က ျမန္မာ NLP က English Myanmar Translator ဆိုျပီးထုပ္လိုက္တာမွာ သူက ေဒတာေတြအလကားသံုးလို႔ရေအာင္ ဖြင့္ထားေပးတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ Dictionary ထဲေပါင္းထည့္လိုက္တာဆိုရင္ ခုေတာ့ စာလံုးေရဟာ English To Myanmar 3 ေသာင္း ေက်ာ္နဲ႕ Myanmar To English ၅ ေသာင္း ေက်ာ္ ျဖစ္သြားပါျပီ။

ornagaiအဲဒီ အိုနာဂိုင္း (www.ornagai.com) ဟာ ဂ်ပန္နာမည္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုေစတန္ရဲ႕ အသည္းစြဲစာလံုးျဖစ္တဲ့ born again ကို ဒိုမိန္းအေနနဲ႔ဝယ္ရာမွာ မရလိုက္လို႔ ေရွ႕တစ္လံုး ေနာက္တစ္လံုးျဖဳတ္ျပီး နာမည္ေပးထားလိုက္တာပါ။ Google လည္းအစကအဲဒီလို နာမည္မွားတာလို႔ ၾကားဖူးပါသည္။ Google လိုတမင္သက္သက္ လိုက္မွားေလသလားမသိ။ Google က မွားၿပီး နာမည္ေက်ာ္လာသည္။ ကိုေစတန္၏ Ornagai လည္း မွားၿပီး နာမည္ေက်ာ္ပါေစဟု ဆုေတာင္းမိပါသည္။

စာလံုးေတြမ်ားေနျပီဆိုေသာ္လည္း တကယ္တန္းမွာေတာ့ အမ်ားၾကီးလိုပါေသးသည္။ ရွာပံုရွာနည္းကေတာ့ Eng to MM ရွာမယ္ဆို ရွာခ်င္ေသာ Eng စာလံုးကို ရိုက္ထည့္ရမွာျဖစ္ျပီးေတာ့ ျမန္မာကေန Eng ရွာခ်င္တာဆိုလွ်င္ေတာ့ ျမန္မာလို (ေဇာ္ဂ်ီစာလံုးျဖင့္) ရိုက္ထည့္ကာ ရွာႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အသံထြက္မ်ားကို လင့္ခ်ိတ္ေပးထားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ အသံုးတည့္မွာပါ။ အကယ္လို႔မ်ား ကိုယ္ရွာေသာ စာလံုးကို Dictionary ထဲတြင္မရွိပါက မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ ကူညီျပီးေတာ့ စာလံုးဝင္ျဖည့္ေပးသြားႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

မင္ဘာတစ္ေယာက္ျဖစ္သူ ကိုသာသာမွလဲ Mobile Dictionary အျဖစ္ထပ္မံၾကိဳးစားေပးထားတာေၾကာင့္ Online အျပင္ Offline Version ပါရေနပါျပီ။ http://www.ornagai.com/site/mobile ဒီေနရာမွာ အေသးစိတ္သြားေရာက္ ဖတ္ႏိုင္ျပီးေတာ့ Download မ်ားလဲ ရယူႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားအရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးျမန္ဆန္ေပါ့ပါးတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ Mobile version ကိုပါ Open Source အျဖစ္ခ်ေပးမွာျဖစ္လို႔ ဝါသနာပါသူမ်ားအေနန႔ဲ ထပ္မံျဖည့္စြက္ေရးသားႏိုင္ေတာ့မွာပါ။

mobile dictmobile 2mobile 3

ေနာက္ထပ္ Offline Version အေနနဲ႔ကေတာ့ babylon Addon ေလးပါလုပ္ေပးထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာေရာက္ေနတဲ့ လူမ်ားဘဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံတြင္းကလူဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရံုးမွာ ေက်ာင္းမွာကြန္ပ်ဴတာရွိလို႔ အင္တာနက္ရတယ္ဆိုရင္ အရင္ကလို Eng to Eng Dictionary ၾကီးမ်ားနဲ႔ အလုပ္ရႈတ္မေနေတာ့ဘဲ လြယ္လင့္တကူ အသံုးျပဳႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ထားတာပါ။ အမွားအယြင္းမ်ား အဆင္မေျပမႈမ်ား အၾကံဥာဏ္ေကာင္းမ်ားကို ေပးခ်င္တယ္ဆိုပါက ကၽြန္ေတာ္မ်ား Official Web Site ျဖစ္တဲ့ http://www.ornagai.com/site/ မွာလာေရာက္ ေရးသား အၾကံျပဳေပးသြားႏိုင္ပါတယ္။ စမ္းသပ္ျပဳလုပ္ထားခါစျဖစ္လို႔ လိုအပ္ခ်က္မ်ားလဲ ရွိေနဦးမွာပါ။ မိတ္ေဆြတို႔ အသံုးျပဳမွ ဒီလိုလုပ္ထားရၾကိဳးလဲနပ္မွာပါ။ စမ္းသပ္သံုးၾကည့္ၾကပါဦးလို႔ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 19 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/04/online-dictionary-english-myanmar/feed/ 19 အေပ်ာ္စီး http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8/#comments Sat, 04 Apr 2009 19:00:17 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=460

ဒီမွာအလုပ္ေတြပင္ပန္းၾကေတာ့ လူေတြကစိတ္ေျဖရာ အေပ်ာ္ခရီးေလးေတြထြက္ၾကတယ္၊ တေန႔တာ ေလွ်ာက္လည္တာတို႔ ကမ္းေျခမွာသြားထိုင္ၾကတာတို႔ စတာေတြလုပ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႔လဲ ပူလာအူဘင္ဆိုတဲ့ ကၽြန္းကိုသြားျပီး ေတာလမ္းေလးမွာ စက္ဘီးစီးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ဒီလိုဘဲစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ဆိုျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးအေပ်ာ္စီးၾကတာေလးေတြရွိတတ္ၾကသည္။ ငယ္ငယ္ကဆိုလွ်င္ ညေနတိုင္ စက္ဘီးကေလးထုတ္ျပီး ရပ္ကြက္ကို ဘယ္ႏွစ္ပတ္မွန္းမသိေအာင္ စီးသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြပါသည့္ အခါလည္းရွိသလို ရံဖန္ရံခါလည္း ကိုယ့္စိတ္ကူးေလးနဲ႔ကိုယ္စီးသည္။ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး အစီးေကာင္းလို႔ အစအေနာက္သန္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္က ေရွ႕ဘီးစမုတ္တိုင္ေတြၾကားထဲ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းပစ္ထည့္လိုက္လို႔ ဟတ္ထိုးျဖစ္သြားဖူးေသးသည္။ ငယ္ငယ္က မိဘမ်ားအလုပ္ရွိရာ သာယာဝတီ ပန္းကန္စက္မွာေနေတာ့ တခါတေလလဲ ရန္ကုန္-ျပည္ ကားလမ္းေပၚထြက္စီးတတ္ေသးသည္။ ျမိဳ႔ေပၚကလူေတြ ညေနဆို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကုိ စက္ဘီးကိုယ္စီနဲ႔ထြက္ၾကသလို မိန္းခေလးမ်ား ညေနတိုင္ စာအုပ္ဆိုင္ ကက္ဆက္ေခြအငွားဆုိင္ေတြကို ထြက္ၾကသလိုေပါ့။ ဒါမ်ိဳးေတြက နယ္ျမိဳ႕ေတြမွာ ေနခဲ့ဖူးတဲ့လူေတြဘဲ ခံစားႏိုင္ၾကမယ္ထင္တယ္။ တျခားနယ္မွာ ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့လဲ ညေနတိုင္လွ်င္ ခ်စ္ခ်စ္ကို စက္ဘီးေပၚတင္ကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလညွင္းခံထြက္တတ္ေသးသည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ေပၚကလူေတြ ဒါမ်ိဳးမရႏိုင္။ (မန္းေလးမွာေတာ့ ရႏိုင္သည္ လူပ်ိဳၾကီးလာျငင္းမွာစိုးလို႔ ၾကိဳေျပာထားရတယ္။)

နယ္ျမိဳ႕ေတြမွာ ညေနတိုင္ အဲဒီလိုစက္ဘီးစီး ထြက္ၾကျပီဆိုရင္ ကိုယ္စိတ္ဝင္စားေနတဲ့ ေကာင္မေလးမ်ား ထြက္လာလို႔ကေတာ့ စက္ဘီးေလးစီးျပီး လိုက္စကားေျပာၾကတာေလးေတြကလဲ ညေနေစာင္းမ်ားတြင္မွ ျဖစ္တတ္ၾကေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္စက္ဘီးစီးတတ္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ျမိဳ႕ေပၚမွာေနတာမဟုတ္ေတာ့ ကိုယ့္စက္ရံုဝင္းထဲက အိမ္ယာေတြရွိရာ ရပ္ကြက္ထဲစီးလွ်င္စီး မစီးလွ်င္ရန္ကုန္-ျပည္ ကားလမ္းေပၚ အစီးထြက္ရသည္။ ညေနေစာင္း ေလညင္းခံရင္း စက္ဘီးစီးရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ႔မွမလဲႏိုင္။ (ညက်လွ်င္ေတာ့ စာက်က္ရင္းငိုက္ေတာ့သည္။) ရန္ကုန္က တတ္ႏိုင္သူမ်ားၾကေတာ့ ညေနေစာင္းလွ်င္ ကန္ေတာ္ၾကီးေစာင္း ကားပတ္ေမာင္းတာတို႔ သန္လ်င္တံတားဘက္ ကားေမာင္းထြက္ၾကတာတို႔လုပ္ၾကသည္။

တခ်ိဳ႔မ်ားၾကေတာ့လဲ ရန္ကုန္ျမစ္ထဲ ညေနေစာင္းလွ်င္ သေဘာၤစီးကာ ေလညင္းခံၾကသည္။ ဟိုးအရင္ေခတ္ကေတာ့ သန္လ်င္ကိုဘုရားဖူးသြားရင္းနဲ႔ သေဘာၤစီးလို႔ရေသးသည္။ ရုပ္ရွင္ေတြဘာေတြထဲမွာေတာင္ သေဘာၤစီးရင္း စင္ေယာ္အစာေကၽြးတာတို႔ကို ထည့္ရိုက္လိုက္ရမွ ေခတ္မွီသည္။ ခုေခတ္ၾကေတာ့ တိုက္ၾကီး(ဥတို)ဘက္မွာရွိတဲ့ သဘာဝစိုက္ခင္းလား အဲဒီဘက္ကုိ ေလွစီးဖို႔သြားၾကသည္တဲ့။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ပဲခူးဘက္မွာရွိတဲ့ မိုးယြန္းၾကီးအင္းထင္တယ္ အဲဒီဘက္ကိုလဲ သြားလို႔ေလွအေပ်ာ္စီးကာ ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ ၾကည့္လို႔ရေသးသည္။ ျမန္မာMTVေတြထဲ ေတြ႔ဖူးလို႔ပါ။ မေရာက္ဖူးေသးပါဘူး။ ကေလးဘဝတုန္းက ရန္ကုန္အလည္လာရင္ အမ်ိဳးေတြအိမ္မွာတည္းတဲ့အခါ သူတို႔ကိစၥရွိလို႔ အျပင္သြားစရာရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္အျမဲလိုက္တယ္။ ကားေလွ်ာက္စီးရလို႔ေလ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲ သူတို႔သြားတဲ့ေနရာေလးေတြ လိုက္ၾကည့္လို႔ရတာေပါ့။

ခုေတာ့စင္ကာပူေရာက္လို႔ေနသည္။ ေဟာ သူတို႔ကျမစ္လို႔ေခၚတဲ့ ေျမာင္းသာသာ ေခ်ာင္းကေလးထဲမွာ ေမာ္ေတာ္စီးမလား၊ အမိုးဖြင့္ထားတဲ့ ဘတ္စ္ကားကို အေပၚထပ္ကေနစီးျပီး စင္ကာပူရဲ႕ အလွကို လိုက္ၾကည့္မလား။ ဆင္တိုဆာသြားရင္း ေကာင္းကင္ၾကိဳးကေနသြားတဲ့ ကားစီးမလား။ ခုေနမ်ားတတ္ႏိုင္ရင္ လန္ဒန္မွာရွိတဲ့ ရဟတ္လိုဟာၾကီးစီးမလား။ အပ်င္းေျပ အေပ်ာ္စီးေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္ပါသည္။ ဒါေတြထဲကမွ ထူးထူးဆန္းဆန္းအေနနဲ႔ မိတ္ေဆြတို႔ ဓါတ္ေလွခါးကို အေပ်ာ္စီးဖူးၾကပါသလား။ မယံုမရွိပါႏွင့္ အေပ်ာ္စီးစရာ အလြန္ေပါေသာ စင္ကာပူတြင္ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ဓါတ္ေလွခါးကို အေပ်ာ္စီးခဲ့ဖူးေလသည္ဆိုပါက အသင္စာဖတ္သူ ရယ္ေနမွာေသခ်ာပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀ ႏွစ္ခန္႔ကျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဂ်ီတီအိုင္ေက်ာင္းကေလးျပီးကာစ၊ အင္ဂ်င္နီယာ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ကြန္ပ်ဴတာကုပၼဏီတြင္ လုပ္ကိုင္ေနရင္း လစာကလဲ အဲဒီတုန္းက ဆီဒိုးနားေဟာ္တယ္ၾကီးေဆာက္ေနစ ကိုယ္နဲ႔အတူတူေက်ာင္းျပီးတဲ့လူေတြ အဲဒီမွာဝင္လုပ္တာေတာင္ အဲဒီေခတ္က လစာ ၂ေသာင္းေလာက္ရေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကကြန္ပ်ဴတာကုပၼဏီမွာ လစာ၆၀၀၀ နဲ႔စလုပ္တယ္။ ကိုယ္ၾကိဳက္တာလုပ္ေနရရင္ ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီလိုနဲ႔ေနတုန္း စင္ကာပူက သေဘာၤက်င္းၾကီးတစ္ခုက ရန္ကုန္မွာလူလာရွာတယ္။ အင္ဂ်င္နီယာေတြ လိုေနတယ္ဆိုလို႔ ႏိုင္ငံျခားသြားရင္ေကာင္းမလား စိတ္ပါသြားျပီး အင္တာဗ်ဴးလိုက္တာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီေရာက္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။

ေနရတာကေတာ့ Bukit Batok ဘက္မွာ အလုပ္ကေန သူ႔ဝန္ထမ္းေတြကိုထားတဲ့ အိမ္ယာအၾကီးၾကီးရွိတယ္။ လံုျခံဳေရးေတြနဲ႔ ဘီယာအရက္ အထဲသြင္းလို႔မရဘူး။ ည၁၂ ေက်ာ္ရင္ အျပင္ထြက္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး။ အျပင္ကသူစိမ္းကို အလည္ေခၚလို႔မရဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႔ေနရတာ ေနာက္တစ္ခန္းမွာ လူက ၆ေယာက္ေလာက္ေနရတာဆိုေတာ့ က်ဥ္းက်ပ္တယ္လို႔ခံစားရတယ္။ ေနာက္ျပီး ရန္ကုန္ကိုဖံုးေတြဘာေတြဆက္ခ်င္ရင္လဲ ကဒ္ကေလးေတြဝယ္ျပီး လမ္းေဘးဖံုးကေနဆက္ရတာ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက SterHub ကစျပီးတည္ေထာင္တုန္းရွိေသးတယ္။ ဆင္တဲလ္တစ္ခုဘဲရွိေသးတယ္ထင္တယ္။ ကိုယ္ေတြကလဲ ဖံုးကိုမကိုင္ႏိုင္ပါဘူး။ ဆက္စရာလဲမရွိမဟုတ္လား။

ရန္ကုန္ကိုဖံုးဆက္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္အိမ္ယာထဲ ေအာက္ထပ္ေတြမွာရွိတဲ့ ကဒ္ဖုန္းေလးေတြမွာ သြားသြားေျပာရတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကုလားေတြ တရုတ္ေတြေျပာေျပာေနတာနဲ႔ ဖုန္းေတြက မအားတာမ်ားပါတယ္။ ကိုယ္ကလဲ ပံုမွန္ခ်ိန္းထားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ရန္ကုန္ကလူေတြ ဖုန္းေစာင့္ရတာ မၾကာရေလေအာင္ အခ်ိန္ကိုက္ဖုန္းေခၚႏိုင္ဖို႔လိုတယ္ေလ။ အဲဒါဆိုကိုယ့္အိမ္ယာထဲမွာ ဖုန္းေတြမအားေတာ့ဘူးဆို အျပင္ဘက္ထြက္ျပီး ရပ္ကြက္ထဲအိမ္ယာေတြေအာက္မွာရွိတဲ့ ဖုန္းအိမ္ေလးေတြဆီေျပးရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက လူေတြကလဲ လစာကမ်ားမ်ားရတာလဲမဟုတ္၊ တပါတ္မွာ ၇ရက္လံုးလုပ္ပါမွ လစာေလး၁၀၀၀ေက်ာ္ေလာက္ထြက္တာဆိုေတာ့ နားရက္ကိုမရွိသေလာက္ဘဲ။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီတုန္းက တစ္လကို ေငြလႊဲႏႈန္း ၂၀၀က်ပ္ ရတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားတဲ့လဗ်။ ဆိုေတာ့ ဖုန္းေတြဘာေတြဆက္ျပီးရင္ အိမ္ကိုလဲမျပန္ခ်င္ေသးရင္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သေဘာေပါ့ အဲဒီမွာေတြ႔တာဘဲ။ ဓါတ္ေလွကားဗ်ာ သိပ္စီးၾကည့္ခ်င္တာဘဲ။ ရန္ကုန္မွာကလဲ ေရႊတိဂံုဘုရားမွာေလာက္သာ စီးႏိုင္တာဆိုေတာ့ ဒီကဓါတ္ေလွကားေတြျမင္ရင္ စီးၾကည့္ခ်င္တာ တားလို႔မရဘူး။ စက္ေလွကားနဲ႔မတူဘူးဗ်။ စက္ေလွကားကေတာ့ ေစ်းဝယ္ထြက္ရင္တို႔ ျမိဳ႕ထဲထြက္လည္ျဖစ္ရင္တို႔မွာ ရထားဘူတာတို႔မွာ စီးႏိုင္တာကိုး။ ဒီလိုနဲ႔တစ္ရက္ လူရွင္းတုန္း ဓါတ္ေလွကားထဲဝင္ျပီး စီးၾကည့္ဖို႔ျပင္ေတာ့တာဘဲ။

အထပ္ေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ျမင့္တယ္ဗ် အထပ္၂၀တို႔ အထပ္၃၀တို႔ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္စီးလို႔ေကာင္းတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို  အျမန္တက္ၾကတာဆိုေတာ့ အိုဘာေျပာေကာင္းမလဲ သိမ့္ခနဲ႔ေအးခနဲနဲ႔ အေပၚေရာက္သြားတာဘဲ။ အေပၚေရာက္ရင္ မေယာင္မလည္နဲ႔ ဝရန္တာကေနလဲ ေအာက္ငံု႕ၾကည့္ေသးတာဗ်။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အပ်င္းေျပ စိတ္လက္ၾကည္ႏူးစရာေလးပါဘဲ။ အဲဒါစီးလို႔အားရရင္္ အိမ္ျပန္အိပ္တာဘဲ။ ခုေနမ်ား စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တယ္ေနာ္။ မေတာ္အိမ္ေတြထဲက မသကာၤလို႔ဆိိုျပီး ရဲလွမ္းေခၚလိုက္ရင္ တစ္ဒုကၡ။ ခုေတာ့လဲ ဓါတ္ေလွကား အမုန္းစီးရလြန္းလို႔ တစ္ခါတစ္ေလ ၁၁ထပ္ကို ဒီအတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္တက္လိုက္ေသးတယ္။ က်မ္းမာေရးဆိုျပီးေတာ့။ လူေတြဟာ ကိုယ္စိတ္ေက်နပ္တာလုပ္ေနရရင္ စိတ္ေတာ့ခ်မ္းသာေနၾကတာပါဘဲေနာ္။

ေနာက္ဆက္တြဲ။ ။ ၂၀၀၀ခုႏွစ္ေလာက္ၾကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေပ်ာ္ပိုက္ေတာ့တာနဲ႔ ရန္ကုန္ျပန္လာျပီး ေက်ာင္းဆက္တက္၊ အရင္ကြန္ပ်ဴတာကုပၼဏီမွာဘဲျပန္လုပ္ရင္း ကိုယ္စိတ္ေပ်ာ္ရာအလုပ္မွာဘဲ ျပန္ေဇာက္ခ်ခဲ့ပါတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 24 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%b8/feed/ 24 သီခ်င္းမ်ားျဖင့္ႏႈတ္ဆက္သူ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%82%8f%e1%82%88%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%80/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%82%8f%e1%82%88%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%80/#comments Sat, 04 Apr 2009 07:08:28 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=466

မႏွစ္ကလုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ေဟာင္းမွာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုပၼဏီက ေမလဆိုရင္ ပါေဖာမင့္ေဘာနပ္ဆိုျပီး ေပးတတ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မတိုင္ခင္မွာ အကဲျဖတ္တယ္ အမွတ္ေပးတယ္နဲ႔ အဲဒါမ်ိဳးေတြ လုပ္တတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ မားကတ္တင္းလိုလို after sales support လိုလိုနဲ႔ မေလးတရုတ္မေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္ဗ်။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကထဲက တစ္ကုပၼဏီထဲ အတူတူအလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဗမာႏွစ္ေယာက္ရယ္ ေနာက္ထပ္တရုတ္ကေလးတစ္ေယာက္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ အဲဒီတရုတ္မေလးရယ္က စိတ္ဝင္စားစရာတစ္ခုခု ေတြ႔ရင္ျဖစ္ျဖစ္ သီခ်င္းေကာင္းတာမ်ိဳး ေတြ႔တာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရံုးအီးေမးနဲ႔ အျပန္အလွန္ပို႔ေပးေနၾကတဲ့ ရုပ္တည္ၾကီးေတြနဲ႔ထိုင္ျပီး အီးေမးေတြနဲ႔ ဘရုတ္က်ေနၾကတဲ့ အဖြဲ႔ေတြေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ့ အကဲျဖတ္အမွတ္ေတြကို လူကိုယ္တိုင္ကိုသီးသန္႔ေခၚေျပာ လက္မွတ္ေတြထိုးခိုင္းလုပ္တဲ့အခါမယ္ သူကေက်နပ္ခဲ့ပံုမရဘူး။ အဲဒါျပီးေတာ့ သူစိတ္နာတယ္ထင္ပါတယ္ အလုပ္ထြက္မယ္ေျပာေတာ့တာဘဲ။ အဲဒီမွာ ထြက္ခါနီးေတာ့သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ႏႈတ္ဆက္တာ၊ ပထမတစ္ရက္ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ ပို႔လိုက္တယ္ (One Republic ရဲ႕ Stop and Stare) ဆိုတာေလး။ ရုတ္တရက္နားမလည္ဘူး။ ရိုးရိုးသီခ်င္းပို႔တယ္ဘဲေအာက့္ေမ့တာ။ က်န္တဲ့လူေတြကလဲ ဘာမွျပန္မေျပာၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္နဲနဲ စာသားေလးလိုက္ရွာၾကည့္ေတာ့မွ သူေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ကိုရတယ္။ ခဏေနေတာ့ စာျပန္လိုက္တယ္ မင္းဘာေျပာခ်င္တာငါသိတယ္ေပါ့၊ သူခ်က္ခ်င္းဘဲ စာျပန္လာတယ္ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ ႏွလံုးသားတူတယ္ ဘာညာေပါ့ (အဟိ)။ သီခ်င္းေလး နားေထာင္ၾကည့္လို႔ရေအာင္ ထည့္ေပးလိုက္တယ္ဗ်ာ။ ကုပၼဏီကို မေက်နပ္လို႔ ထြက္ေတာ့မယ္ ေနာက္က်န္ေနခဲ့မယ့္လူေတြကိုလဲ သတိေပးခဲ့ျခင္တယ္ဆိုရင္ ဒီသီခ်င္းေလးသာ နားေထာင္ခိုင္းလိုက္။

[youtube LuEk3d-R9ds]

ဒါနဲ႔ မျပီးေသးဘူး ေနာက္ဆံုးတစ္ပါတ္လဲေရာက္ေရာ ေနာက္တစ္ပုဒ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကို ပို႔ျပန္တယ္။ 17 Again တဲ့၊ သီခ်င္းနာမည္က။ လာျပန္ျပီဟဆိုျပီး စာသားလိုက္ရွာရျပန္တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္သူမွသူ႔ဆီကို စာမျပန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုးေန႔မွဘဲ ဝိုင္းျပီးႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကတယ္။ တစ္ခုသတိထားမိလိုက္တာက သီခ်င္းၾကိဳက္တတ္တဲ့လူေတြဟာ သူမ်ားထက္ပိုျပီး ခံစားတတ္ၾကသလားဘဲလို႔။ ဒီကလူေတြဟာ ကိုုယ့္လူမ်ိဳးေတြေလာက္ ခံစားၾကပါမလားလို႔ ထင္ထားတာေလးေတာင္ သူနဲ႔ၾကမွလြဲေတာ့တယ္။ နားေထာင္ၾကည့္ၾကပါဦး။

[youtube n_TXsiWiHBQ]

17 Again ရုပ္ရွင္ဒီမွာ ျပေတာ့မယ္လို႔ ေၾကာ္ျငာေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေလး ျပန္သတိရသြားလို႔ ဆားတစ္အိုးခ်က္ရင္း ေရးလိုက္ရပါေပတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 11 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%9e%e1%80%ae%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%82%8f%e1%82%88%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%80/feed/ 11 ေမာတယ္ ေတာအလယ္ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%9c%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%9c%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Sat, 04 Apr 2009 00:46:59 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=454

ခုရက္ပိုင္း မအားတဲ့ၾကားက က်ည္ေပြ႔မွာ အတက္တစ္ခု ထပ္ထြက္ခ်င္တာရယ္ ေနာက္တစ္ခုက အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ ေလွ်ာက္ရျပန္တာဘဲ ဆိုသလိုေပါ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ကိုေလွ်ာက္မိတယ္။ အဲဒါမွာ ဗမာျပည္ကဘြဲ႔အေနနဲ႔ သခ်ာၤရထားေတာ့ ေပးလိုက္တဲ့ စာရြက္စာတန္းေတြထဲမွာ အမွတ္စာရင္း မပါသြားလို႔တဲ့ ေက်ာင္းကလွမ္းေတာင္းတယ္။

မႏွစ္က တျခားေက်ာင္းတစ္ခုကို ေလွ်ာက္ဖူးတာမွာေတာ့ သခ်ာၤနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ ဘြဲ႔လက္မွတ္ကလြဲလို႔ က်န္တာမေတာင္းဖူးေတာ့ ေတာင္းထားရေကာင္းမွန္း သတိကမရတာလဲပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းက စာလာေတာ့ နဲနဲစိတ္ညစ္သြားတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ကို လွမ္းျပီးေျပာရေတာ့မယ္။ ျပီးေတာ့ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ ရပါ့မလားလို႔လဲ စိတ္ပူသြားတာပါတယ္ေပါ့။ ရန္ကုန္အိမ္မွာကလဲ လူငယ္လူရြယ္ရွိတာမဟုတ္ေတာ့ လူၾကီးေတြကို ဒုကၡေပးရဦးမယ္ဆိုျပီးေတာ့ စိတ္နဲနဲအိုက္သြားတယ္။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရန္ကုန္ကိုဖံုးလွမ္းဆက္ျပီး လိုအပ္တာေလး ေျပာျပရတယ္။ လူၾကီးေတြကလဲ စေနမွာခရီးသြားစရာရွိတယ္ဆိုေတာ့ ေသာၾကာေန႔ေလာက္ရမွ အဆင္ေျပမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေရေလာင္းဖို႔လိုက မ်ားမ်ားသာေလာင္းဖို႔အေၾကာင္း မွာၾကားရပါတယ္။ မယံုမရွိနဲ႔ ျမန္တယ္ခင္ဗ်။ မနက္ကသြားတာ ေန႔လည္မွာ ရမယ္တဲ့ ေသာ့ခ်ိတ္ကေလးဘဲ ဝယ္ရဆိုဘဲ။ နိပ္ဟ။ အဲဒါကို သတိတရေမးရွာပါတယ္ ကိုယ္ေတာင္ေမ့ေနတာ ႏိုၾတီျပန္ေပးလိုက္ရမလားတဲ့။ ဟုတ္ေပသားဘဲ။

အဲဒီမွာ စေတြ႔တာဘဲဗ်။ ႏိုၾတီျပန္မယ့္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဒီလိုအမွတ္စာရင္းမ်ိဳးက အတုေတြလဲရွိလို႔တဲ့ ေအာင္လက္မွတ္ မိတၱဴျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းသားကဒ္ေလးျဖစ္ျဖစ္ျပမွ လုပ္ေပးႏိုင္မယ္တဲ့။ ဟမ္ ေက်ာင္းတံဆိပ္ၾကီးနဲ႔ ေက်ာင္းကထုပ္ေပးတဲ့ စာရြက္ညိဳညိဳေလးနဲ႔ဟာကို မယံုဘူးဆိုဘဲ။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား။ လာလာေသးတယ္ တနလာၤေန႔ကမွ ညႊန္ၾကားထားလို႔ဆိုဘဲ။ ကုိယ္နဲ႔ၾကမွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆိုသလိုပါဘဲ။ ဒါနဲ႔ ဘြဲ႔လက္မွတ္က ကိုယ္ကဒီယူလာခဲ့ျပီ ဟိုမွမက်န္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ မိတၱဴေလးေတာင္ မေပးမိခဲ့ဘူးဖူးထင္တာဘဲ၊ ဒါနဲ႔ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ဒီမလာခင္ အိမ္ရွင္းေတာ့ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ အတိုအစ စာရြက္စာတမ္း ေက်ာင္းသားကဒ္အေဟာင္းေလးေတြ အိပ္တစ္လံုးနဲ႔ သိမ္းေပးထားခဲ့တယ္ဆိုတာျပန္မွတ္မိတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္က အတုိအစေတြသိပ္သိမ္းတတ္တာ။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မပစ္လိုက္တတ္ဘူး။ ဒီမွာဆိုရင္ ဥပမာ ဘဏ္မွာေငြထုပ္တယ္ေပါ့ စာရြက္ကေလးထြက္လာရင္ သူမ်ားေတြဖတ္ျပီးရင္ ေဘးနားက အမိႈက္ပံုးထဲပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ယူယူလာျပီး စုစုထားတတ္တယ္။ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အက်င့္။ ေနာက္ပိုင္းမ်ားလာေတာ့လဲ စုျပီးလြတ္ပစ္ရတာပါဘဲ။)

ဒီလိုနဲ႔ လူၾကီးေတြ ေက်ာင္းသားကဒ္ အစုတ္ကေလး (သံုးခုေတာင္။ သံုးႏွစ္စလံုးစာ မေပ်ာက္မပ်က္သိမ္းထားတာသာၾကည့္ေတာ့) ရွာေတြ႔သြားၾကတယ္ ညေနမွာဘဲ ႏိုၾတီဆိုင္ကို ျပန္သြားၾကတယ္ ကဒ္အစုတ္ကေလးကို ၾကည့္ျပီးေတာ့မွ ယံုၾကည္သြားေတာ္မူၾကတယ္ေလ။ ဒီလိုနဲ႕ ႏိုၾတီျပီးသြားတယ္။ ေနာက္ေန႔မွ စကန္ဖတ္ျပီး ပို႔လိုက္မယ္ဆိုေတာ့မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္တယ္။ ဒါေတြကို ဖံုးနဲ႔ဆက္ျပီးေမးေန ေျပာေနရင္ ေတာ္ေတာ္ကုန္မွာဆိုေတာ့ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဂ်ီေတာ့မွာ အဆက္မျပတ္ေမးေနရတယ္ သူကအိမ္ကလူၾကီးေတြကို ဖံုးနဲ႔ဆက္ေမးေပးတယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ႏိုၾတီကိစၥကို သူဘဲတာဝန္ယူျပီး သြားလုပ္ေပးမယ္ သူဘဲစကန္ဖတ္ျပီး ပို႔ေပးမယ္လုပ္လိုက္လို႔ လူၾကီးေတြ နဲနဲသက္သာသြားတယ္။

ေနာက္ေန႔ၾကေတာ့ စကန္ဖတ္ျပီးတာကို ပို႔လိုက္တယ္ေပါ့ေလ။ စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတြ႔တာဘဲ။ ဗမာလို ေက်ာင္းကေပးလိုက္တာမွာ GP လို႔လက္ေရးေလးနဲ႔ လုပ္ေပးလိုက္တာကို ႏိုၾတီဆရာက ဘာလုပ္လိုက္လဲဆိုေတာ့ Marks Obtained out of 100 ဆိုျပီးလုပ္လိုက္တယ္။ ပံုမ်ားတြင္ရႈ။

မူရင္း

ႏိုၾတီ

ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကို ျပန္ေျပာရတယ္။ GP နဲ႔ Marks Obtained out of 100 နဲ႔မတူဘူးလို႔။ ငါ့ကုိ ၁၀၀ မွာ ၂ မွတ္ဘဲရတယ္လားလို႔ ဒီကေက်ာင္းက ေမးၾကမွာေပါ့လို႔။ ျပန္ျပင္ေပးပါလို႔။ ဆိုင္ကဘာျပန္ေျပာတယ္ထင္ပါသလဲ ျပင္မေပးႏိုင္ပါဘူးတဲ့ ဒါသူတို႔ပံုစံဘဲတဲ့ လူတိုင္းဒီလိုထုပ္ေပးေနၾကတဲ့။ ဟမ္ ၁၀ တန္းအမွတ္စာရင္း မဟုတ္ဘူးလို႔ ဒါတကၠသိုလ္ အမွတ္စာရင္းလို႔ အမွတ္၁၀၀ ေပၚမွာအေျခခံျပီး ထုပ္ေပးတာမဟုတ္ဘူး ဂရိတ္နဲ႔ေပးတာ ဒါေၾကာင့္ ျပန္ျပင္ေပးရမယ္လို႔ ဒီကေန သူငယ္ခ်င္းကိုတြန္းရတယ္။ သူလဲေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ေနျပီ။ ႏိုၾတီျပန္တယ္ဆိုတာ ဗမာလိုျမင္သမွ်ကို အဂၤလိပ္လို ျပန္ရတာဘဲေလ ဘာလို႔ရွည္ကဲျပီး မပါတဲ့စာသားေတြ ထပ္ထည့္ရလဲ ဘာညာနဲ႔ ရန္ေတြ႔ျပလိုက္မွ သူငယ္ခ်င္းလဲ ထပ္ၾကိဳးစားေပးမယ္ဆိုျပီး ညေနရံုးဆင္းေတာ့ ထပ္သြားေပးရွာပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေသာၾကာေန႔မွာ အားလံုးေခ်ာခ်ာေမာေမာ (တကယ္ေမာတယ္ဗ်) ျပီးသြားတယ္။ ဒါေတာင္ ျပင္ေပးခ ထပ္ယူလိုက္ေသးတယ္တဲ့။ မလြယ္ဘူးဗ်ာ လုပ္ကိုင္စားရတာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 13 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%a1%e1%80%9c%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 13 ဧပရယ္ဖူး ..သိပ္ဆိုးတယ္ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a7%e1%80%95%e1%80%9b%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%96%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a7%e1%80%95%e1%80%9b%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%96%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Wed, 01 Apr 2009 14:11:40 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=445

အဟမ္း .. မေၾကာက္ပါနဲ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဆင္ဆာလြတ္တာဘဲေရးမွာပါ။ ဒါေပသည့္ နာမည္ကိုေတာ့ လွတပတေလးဘဲေပးထားလိုက္တယ္။ ယုန္ထင္ေၾကာင္ထင္ ထင္ေနေအာင္လို႔။ အမွန္ျဖစ္ရမွာက ဧျပီဖူးလ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒီရက္ေရာက္ရင္ လူေတြက သူ႔အတြက္နဲ႔ အင္မတန္ရူးၾကတာဆိုေတာ့ သူ႔ကိုနာမည္လွလွေလးေပးထားတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္လို ခံစားၾကည့္တာပါ။ ေၾသာ္ ဧပရယ္ဖူး သိပ္ဆိုးတယ္ကြယ္။

မေန႔ကထဲက ေသခ်ာတယ္ ဒီေန႔မွာေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေခ်ာက္ခ်ေတာ့မွာဘဲဆိုျပီး သတိအေနအထားနဲ႔ ေစာင့္ေနတယ္ဆိုလဲ မမွားဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္လဲ ဘာေခ်ာက္ခ်ရင္ေကာင္းမလဲ မေန႔ညက စဥ္းစားေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမ်ားဘာေတြလုပ္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့မယ္ ဆိုျပီးေတာ့ အိပ္လိုက္တယ္။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဘယ္သူေတြအသစ္တက္လဲ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အင္မတိ အင္မတန္ သတိထားတဲ့ၾကားထဲက ဝမ္းေျမာက္စရာ သတင္းေကာင္းမ်ား ဆိုတာနဲ႔ စဖြင့္လိုက္တယ္။ ပါသြားတယ္ တစ္ဝက္ေလာက္အထိ။ သံပါတ္တင္းထားတဲ့ သတိက ေဟ့ေရာင္ဆိုေတာ့ ေနပါဦးကြာ ဒါျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုျပီး ဆက္ဖတ္တယ္။ ေအာက္ဆံုးမွာ အရူးလုပ္တာလို႔ မေရးလိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ္လွမယ္။ မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးဘူး ေစ်းဦးေပါက္ခံလိုက္ရျပီ။

ဒီလိုနဲ႔ ရံုးေရာက္သြားေတာ့ အလုပ္ေလးဘာေလး လုပ္ေနတုန္း SMS ဝင္လာေသးတယ္။ ရန္ကုန္က ဘဘၾကီး မာလကာသီးစားလို႔တဲ့။ ဘီဘီစီ သတင္းမွာပါဆိုဘဲ ဒါကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ဆႏၵေတြ ေစာေနၾကတာေနမွာ (အဟီး)။ ငါးခူျပံဳးေလးျပံဳးလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ လြတ္သြားတယ္တစ္ခု။

ေတာ္ေနၾကာေတာ့ နဲနဲအားသလိုလိုရွိတာနဲ႔ Google Reader ထဲဖြလိုက္တယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ဖုန္းအလကားေခၚလို႔ရမယ္တဲ့။ ေရးတဲ့လူကလဲ ယံုေလာက္စရာရွိတာနဲ႔ ဖတ္လိုက္တယ္။ အလဲ့ သူညြန္းတဲ့ သတင္းဆိုဒ္ကလဲ ဖတ္ဖူးေနၾက။ ဟုတ္ေလာက္တယ္ဆိုျပီး သူ႕ပို႔စ္ထဲမွာ သူမ်ားကြန္မန္႔ေပးထားတာကို ျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ သူညႊန္းထားတဲ့ဆီ လိုက္သြားတယ္။ မိတယ္ခင္ဗ်ာ။ ႏွစ္ခါရွိသြားျပီ။

ဒီေန႔ ဘာၾကားၾကား မယံုဘူးလို႔ အားတင္းထားတဲ့ၾကားက ထိတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ခုဖတ္ျဖစ္တယ္။ မွန္းထားတဲ့ ပံုစံဝင္ေနလို႔ (ကိုယ္ေတာင္ မေန႔ညက ေရးမယ္စဥ္းစားထားတဲ့ ပံုစံ) အဲဒီႏွစ္ခုမွာ ငါးသေလာက္ျပံဳးေလးနဲ႔ ေရွာင္လို႔လြတ္ခဲ့တယ္။

ေန႔လည္ေလာက္ၾကေတာ့ ရန္ကုန္ကလူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ခ်င္တာနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ ပုန္းျပီးေစာင့္ေနတယ္။ ဒီလိုေနတုန္း ရံုးက ညီမတစ္ေယာက္ Customer site မွာ ႏွစ္ပါတ္ရွိေနျပီ သြားလုပ္ေနရတာ ေတြ႔တာနဲ႔ကိုယ္က စကားလွမ္းေျပာတယ္။ သူ႔ညီမဒီေရာက္ေနတာ အလုပ္ရတာမွ ႏွစ္လေတာင္ မျပည့္ေသးဘူး ျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုလို႔ အၾကီးအက်ယ္ ဝမ္းနည္းသြားတယ္။ ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္တဲ့ ကုန္စင္ေမးျပီးေတာ့ ရုတ္တရက္ သတိရလိုက္တယ္ ငါမယံုသင့္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ခုနက ဝမ္းပန္းတနည္းျဖစ္ေနတဲ့ ေလသံကေန ရုတ္တရက္ တူတူပုန္းတန္း ကစားရင္ လူမိတဲ့ အခါေအာ္တဲ့ ပံုစံန႔ဲ နင္အရူးလုပ္ေနတာ မဟုတ္လားဆိုျပီး ေမးလိုက္ရတယ္။ သူကလဲ အဲလိုျဖစ္ရင္ေကာင္းမွာပါ ကိုဒီဘီရယ္ဆိုေတာ့ ဟုတ္တာ မဟုတ္တာ အသာထား ကုိယ္ရွိန္တန္႔လိုက္ရတယ္။ စြတ္ျငင္းလို႔ေကာင္းတာမဟုတ္ သူမ်ား ဝမ္းနည္းေနတာကို။

ရုတ္တရက္ မန္ေနဂ်ာက ငါတို႔စားသံုးသူမ်ားနဲ႔ သေဘာတူ စာခၽြန္လႊာအရ ဧျပီ ၁၅ မွာ Alpha Version Release လုပ္ရမယ္လဲဆိုေရာ အားလံုး လန္႔ျဖန္႔ကုန္ၾကတယ္။ မေနာက္နဲ႔ေနာ္။ Alpha အသာထားလို႔ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မသိေသးဘူး။ စိတ္ပ်က္တဲ့ အထဲမွာ အဲဒါေတြပါတယ္။ သံုးႏွစ္အတြင္း အလုပ္သံုးခုလုပ္ခဲ့ဘူးတယ္ တစ္ခုမွ စိတ္တိုင္းက်တဲ့ Management Team နဲ႔မၾကံဳဘူးေသးဘူး။ ရန္ကုန္မွာတုန္းက လုပ္ခဲ့ၾကသလိုဘဲ။ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ဘူး။ ဟိုျပန္လုပ္ရင္ေကာင္းမလား ေတြးေနေသးတယ္။ အဲ စကားျပတ္သြားတယ္ ဒါနဲ႔ေသခ်ာနားစိုက္ေထာင္လိုက္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ဗ်ာ တကယ္အပ္ရမွာတဲ့။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ ဘယ္လိုပတ္တီးရိုက္ရင္ေကာင္းမလဲ ေဆြးေႏြးတာတစ္ဖြဲ႔ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ဒီဇိုင္းခ်တာ တစ္ဖြဲ႔ျဖစ္သြားျပီးသကာလ ေသခ်ာသြားတာက ေရွ႕အပါတ္ အလုပ္မ်ားေတာ့မယ္။ ေၾသာ္ ဧပရယ္ဖူးေလးျဖစ္လိုက္ပါေတာ့လား။

ေနာက္ဆံုးပိတ္ ညေနေရာက္သြားတယ္ ျပီးပါျပီေလဆိုျပီး စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္တယ္။ ကြန္ျပဴတာဗို္င္းရပ္စ္ အေၾကာင္းေရးထားတာ တစ္ခုသြားဖတ္တယ္ ပံုကေလးနဲ႔ျပထားေတာ့ ကိုယ္ကလဲ ကြန္ပ်ဴတာသမားဆိုေတာ့ ငါးရံ႕ျပံဳးေလးနဲ႔ ဖတ္သြားတယ္။ ေတာ္ေသးရဲ႕။ ဒါန႔ဲ သူမ်ားစီေဘာက္မွာ ေၾကာ္ျငာထားတဲ့ လင့္တစ္ခုကို သိသိၾကီးန႔ဲ သြားႏွိပ္တယ္။ ထိျပန္တယ္။ အမွန္က မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ လင့္ၾကည့္ရံုနဲ႔သိႏိုင္တယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အရူးလုပ္ခံၾကည့္မယ္ဆိုျပီး ႏွိပ္ထည့္လိုက္တာပါဘဲ။

ဒီစာမေရးခင္မွာ သူမ်ားအလုပ္ပါးလို႔ စိတ္ညစ္ေၾကာင္း ေရးထားတာေလးတစ္ခု သြားဖတ္မိတယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သနားသြားတယ္ အေသအခ်ာ အားေတြေပးလိုက္ျပီးမွ ဟုတ္မွဟုတ္ပါေလစ ဆိုျပီးျဖစ္သြားေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ဧပရယ္ဖူးရယ္ကြယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ မေန႔ညကေတာ့ သူမ်ားကို ဘယ္လိုအရူးလုပ္ရင္ေကာင္းပါ့မလဲ စဥ္းစားရာကေန ညေနမွာေတာ့ ကိုယ္အရူးအလုပ္ခံလိုက္ရတာေလးေတြကို ခ်ေရးရင္း ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ေတာင္စဥ္ေရမရစာေတြကို လာဖတ္မယ့္လူေတြကို အရူးျပန္လုပ္လိုက္ရပါတယ္။ မယံုဘူးမဟုတ္လားဟင္။

ေရွ႔လာမယ့္ရက္ေတြ တကယ္အလုပ္မ်ားမွာဗ်။ စာေရးအားေလာက္ဘူး။ PG 13 ဆိုတာၾကီးကိုလဲ ေနာက္ေရာက္သြားေအာင္ လုပ္ခ်င္ေသးတယ္။ ေတာ္ေနၾကာ စာတစ္အုပ္ေလာက္ေရးပါဆို ဒြတ္ခ။

စက္ရပ္သတင္း။ ။ ခုေလးတင္ မသြားတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ Forumw.org ဆိုတာကို ဘာေလးညာေလးရွာဖို႔ အသြားမွာ ေနာက္ဆံုးပိတ္ အိပ္နဲ႔လြယ္ ထိျပန္တယ္။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား ဧပရယ္ဖူးလ္ရယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ပုဒ္ရတယ္ေလ နည္းလားေနာ့။

 

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 13 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/04/%e1%80%a7%e1%80%95%e1%80%9b%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%96%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 13 ရင္ခုန္သံ .. ျမန္တယ္ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%b6-%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%b6-%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Sat, 28 Mar 2009 09:42:29 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=421

PG-13 rating symbol

PG-13 – Parents Strongly Cautioned

Some material may be inappropriate for children under 13. May contain moderate language, minimal strong language, some explicit nudity, intense violence and/or gore, or mild drug content.

 

အမွာစာ။ ။ အကယ္၍သင္သည္ မိဘအုပ္ထိမ္းသူလက္ေအာက္မွ မလြတ္ေသးသူျဖစ္က မိဘခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္သာ ဖတ္ရန္။ အကယ္၍သင္သည္ ဆက္လက္ဖတ္မည္ဆိုပါက ယင္တေလာင္းေလာင္းျဖစ္ေနမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းေဆာင္ထားရန္။ အရွက္အေၾကာက္ၾကီးသူျဖစ္က ဆက္မဖတ္ပါရန္။

(၁)

ကိုရင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ရံုးဆင္းတာနဲ႔ မေမ့မေလွ်ာ့ လုပ္စရာရွိတာတစ္ခုကို သတိတရလုပ္ရမည္။ အိမ္ကမိန္းမက မနက္ကထဲက သတိတရမွာလိုက္သည္။ ႏိႈးစက္ပါေသာ နာရီတစ္လံုး ဝယ္ခဲ့ပါမည့္အေၾကာင္း။ သူ႕မိန္းမက ရိုးသည္။ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ႏိႈးစက္ေပးထားလဲရေၾကာင္း ေျပာသည္ကို လက္မခံ၊ ႏိႈးစက္ဆိုတာ နာရီတစ္လံုး သတ္သတ္ရွိရမည္ဆို၍ ေဈးေပါေပါတစ္လံုး မျဖစ္မေနဝယ္လာရန္မွာလိုက္ေလသည္။ ေဈးတန္းထဲက ေပါေခ်ာင္ေကာင္းတစ္ဆိုင္မွာ ၅က်ပ္တန္နာရီတစ္လံုး ဝယ္အျပီးမွာေတာ့ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္လိုက္သည္။ နာရီဝယ္ျပီးေၾကာင္း ဒီေန႔ည အိမ္အျပန္ေနာက္ၾကမည့္ အေၾကာင္း၊ ထမင္းစားမေစာင့္ဖို႔ အေၾကာင္း စသျဖင့္ေတြေပါ့။ ဒီေန႔ည ရံုးအဆင္းတြင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္သို႔ သြားရန္ရွိသည္ကိုေတာ့ သူ႕မိန္းမသိျပီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထံုးစံအတိုင္း မိန္းမကိုေတာ့ ဂရုစိုက္ေၾကာင္းျပသည့္အေနျဖင့္ သတင္းပို႔ရေပေသးသည္ေပါ့။

(၂)

မေန႔က တင္ေမာင္ဖံုးဆက္လာသည္။ ရန္ကုန္တြင္ အစိုးရအလုပ္ဝင္လုပ္ေနေသာ ခင္ေမာင္တစ္ေယာက္ စင္ကာပူသို႔ အစည္းအေဝးလာတက္ရမည္။ မေတြ႔ရတာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာ ငယ္ေပါင္းမ်ား ေက်ာင္းျပီးကထဲက ကြဲကြာေနၾကတာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယေန႔ည သူ႕အိမ္တြင္ လူစံုတက္စံုဆံုၾကမည္ လာခဲ့ပါဟု ဆိုထားသည္။ တင္ေမာင္ ခင္ေမာင္ ရင္ေမာင္ ဆိုသည္မွာ ေက်ာင္းတုန္းကထဲက နာမည္အတြဲလိုက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူစိတ္ဝင္စားေသာ အတြဲေတြျဖစ္ကာ လူေတြကလဲ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေတြထဲကျဖစ္သည္။ ကိုရင္ေမာင္ကေတာ့ သူတို႔ေလာက္မဆိုး သူက ဟိုႏွစ္ေယာက္ႏွင့္တြဲမိေသာ္လည္း လူကေတာ့ ခပ္ေအးေအး စကားနဲနဲဆိုတဲ့ အမ်ိဳးအစားထဲကျဖစ္သည္။ ဘယ္သြားသြား အျမဲတစ္တြဲတြဲျဖစ္ကာ ဟိုႏွစ္ေယာက္၏ အႏြံအတာကို အျမဲခံရသူျဖစ္ေလသည္။ သူ႔မိန္းမကေတာ့ မွာလိုက္ေသးသည္ သိပ္မကဲခဲ့ဖို႔ ညသိပ္မနက္ဖို႔၊ ဒီေန႔က ေသာၾကာေန႔ဆိုေတာ့ ေနာက္ေန႔ရံုးသြားစရာ မလိုတာေၾကာင့္လဲ မီးကုန္ယမ္းကုန္ကဲၾကမွာ စိုးရိမ္ပံုလဲရပါသည္။ သူ႔မိန္းမကလဲ သူတို႔ႏွင့္ တစ္ေက်ာင္းထဲဆင္းျဖစ္သျဖင့္ ဒီေမာင္ေတြ အေၾကာင္းကို အတြင္းသိျဖစ္သည္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေမာင္ေတြ ေကာင္းမႈေၾကာင့္လဲ ကိုရင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ဒီမိန္းမႏွင့္ နီးစပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုရင္ေမာင္ ခပ္ေအးေအးသမားတစ္ေယာက္ ရည္းစားရပါမည့္အေရး ဒီေမာင္ေတြ ေဘးတီးခဲ့ၾကတာဆိုလွ်င္လဲ မမွားေပ။

(၃)

တင္ေမာင္သည္ ယခုအခ်ိန္အထိ လူပ်ိဳၾကီးျဖစ္ကာ ေပ်ာ္လို႔ေကာင္းေနတုန္းပင္။ သူ၏အလုပ္က ဝန္ထမ္းေတြအတြက္ အိမ္ယာေပးေသာ္လည္း စည္းႏွင့္ကမ္းႏွင့္ အေစာင့္အေရွာက္ လံုျခံဳေရးေတြႏွင့္ ထားတာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မလြတ္လပ္ဟုဆိုကာ စိတ္တူကိုယ္တူ အေပါင္းအပါမ်ားႏွင့္ အျပင္တြင္ အိမ္ငွားေနသူျဖစ္သည္။ ခင္ေမာင္ကေတာ့ ေက်ာင္းျပီးကထဲက အစိုးရအလုပ္ဝင္လုပ္ကာ ခုေတာ့ အရာရွိတစ္ဦးျဖစ္ေနျပီ။ အိမ္ေထာင္ၾကကာ ကေလးတစ္ေယာက္ပင္ရေနေပျပီ။ ကိုရင္ေမာင္ကေတာ့ ယခုအခ်ိန္အထိ လူဦးေရ မတိုးေသး။ သူငယ္ခ်င္းေတြေတြ႔ၾကျပီဆိုလွ်င္ အျမဲအေမးခံရသည္ ညံ့လိုက္တဲ့ေကာင္ဟုလဲ အျပစ္တင္ခံရတတ္ေသးသည္။ ကိုရင္ေမာင္တို႔ ဒီကိုမလာခင္ကလဲ ရန္ကုန္တြင္ အားလံုးစစ္ေဆးၾကည့္ျပီးသား ႏွစ္ဦးစလံုး က်မ္းမာေရးေကာင္းၾကသည္ သို႔ေသာ္ တိုင္ပင္လြဲေနတာျဖစ္မည္။ ဆရာဝန္၏ အကူအညီျဖင့္ အခ်ိန္ဇယားေတြဘာေတြျဖင့္ ၾကိဳးစားဖူးသည္ မေအာင္ျမင္ေပ။ ၾကာေတာ့လဲ လာမည့္ခေလးကိုေစာင့္မေနေတာ့ဘဲ စီးပြားေရးဖက္လွည့္ကာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး ဒီကိုထြက္လာခဲ့ၾကေတာ့သည္။

ဒီေရာက္ေတာ့ ပုိဆိုးသြားသည္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အလုပ္ကိုသာမဲေနၾကရသျဖင့္ က်န္တာသိပ္ျပီးေတာ့ စိတ္မဝင္စားအားျဖစ္သြားသည္။ သူကျပီးေတာ့ညေရာက္လွ်င္လဲ ကြန္ပ်ဳတာတစ္လံုးျဖင့္ ေလ့လာစရာ ဖတ္စရာ မွတ္စရာေတြ လုပ္လုပ္ေနတတ္သျဖင့္ အျမဲအိပ္ယာဝင္ေနာက္က်တတ္သလို သူ႔မိန္းမမွာေတာ့ အခ်ိန္ျဖင့္ အိပ္တတ္သူျဖစ္ကာ အိပ္ယာဝင္ေစာေလသည္။ မနက္ၾကျပန္ေတာ့လဲ အလုပ္ကေဝးသျဖင့္ ေစာေစာထသြားရသူ ျဖစ္ေလရာ ေစာေစာအိပ္ယာဝင္ဖို႔အတြက္ အေလ့အက်င့္ျဖစ္လာသည္။ ဒီလိုတိုင္ပင္ မကိုက္တာေတြရွိလာသျဖင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တြင္ ယခုအခ်ိန္အထိ လူဦးေရမတိုးႏိုင္ခဲ့ေပ။ တခါတရံ အေပါင္းအသင္းတစ္ေယာက္ ကေလးေမြးသည္ဆို၍ ကေလးသြားၾကည့္မိပါမွ ကိုယ္လဲကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ရွိသင့္ျပီမွန္း လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး သတိရၾကသည္။

(၄)

ဒီလိုႏွင့္ တင္ေမာင္ေနေသာ အယ္ဂ်ဴးနီဖက္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ လူေတြစံုေနၾကေလျပီ။ ဂ်ဴတီဖရီးမွ ဝယ္လာေသာ ပုလင္းပင္စေဖာက္ေနၾကျပီ။ ကိုရင္ေမာင္ေရာက္သြားေတာ့ စကားဝိုင္းက ပိုျမိဳင္သြားသည္။ သူတို႔စေနာက္စရာ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသလို သေဘာထားကာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာၾကဆိုၾက ေသာက္ၾကႏွင့္ အေတာ္ပင္ စည္စည္ကားကားျဖစ္လို႔ေနၾကပါသည္။ တင္ေမာင့္အိမ္သည္ ေထာင့္ခန္းျဖစ္သျဖင့္ လူသြားလူလာ နဲပါးကာဒီလူအုပ္အတြက္ အေတာ္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဒီလူအုပ္ စကားေျပာသံႏွင့္ဆို ၾကာလွ်င္ ေဘးခန္းက ရဲကိုပင္ေခၚေလာက္သည္။ ဒီလိုႏွင့္ ဒုတိယပုလင္း စဖြင့္ျပီးေတာ့ ခဏနားမည္ဟု တင္ေမာင္ကေျပာကာ အိမ္ေရွ႕တံခါးသြားပိတ္သည္၊ တရုတ္ကပ္မွန္ေတြ သြားခ်သည္။ ဘာလုပ္မွာတုန္းဟုေမးေတာ့ ခင္ေမာင္ၾကီးအတြက္ စပါယ္ရွယ္ဟုဆိုလိုက္ေသးသည္။ ဒီဗြီဒီေအာက္စက္ကို ဖြင့္ေလသည္။ အင္တာနက္ကေန တကူးတက ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ထားရတာဟုလဲေျပာေသးသည္။ တင္ေမာင့္ အခန္းေဖာ္ေတြကေတာ့ ျပံဳစိစိလုပ္ေနၾကသည္။

ခဏၾကာေသာအခါ လူေတြအာေစးကပ္ထားသလို ျငိမ္ၾကသြားၾကေတာ့သည္။ တီဗြီအသံကိုလဲ တတ္ႏိုင္သမွ် အတိုးဆံုးလုပ္ထားလိုက္ေသးသည္။ ဒါကိုေတာင္ စိတ္မခ်ေသးဟုဆိုကာ အခန္းေဖာ္တစ္ေယာက္မွ သူ၏ကြန္ျပဴတာကိုဖြင့္ကာ သီခ်င္းဖြင့္ထားလိုက္ေသးသည္။ လူေတြစီးကရက္ကို ဖိဖြာေနၾကသလားမသိ။ အခန္းတြင္းတြင္ မီးခိုးမ်ားျဖင့္ မြန္းၾကပ္လာသည္။ ကိုရင္ေမာင္တစ္ေယာက္လည္း အစိမ္းသက္သက္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ ဒါမ်ိဳးကိုငယ္ငယ္က ေက်ာင္းသားဘဝတုန္းကသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖင့္ ရပ္ကြက္ဗြီဒီယိုရံုတြင္သြားၾကည့္ခဲ့ဖူးပါသည္။ အားလံုးေသာက္လက္စခြက္ေတြကိုေမ့ေနၾကသည္။ ခုနက ကိုရင္ေမာင္တို႔ ေသာက္စားေနတုန္းက ဘာသိဘာသာ ကိုယ့္အခန္းတြင္းကိုယ္ လုပ္စရာရွိတာေလးေတြ လုပ္ေနၾကေသာလူမ်ား ထြက္လာၾကသည္။ ကိုရင္ေမာင္ အာေခါင္ေတြေျခာက္လာသည္။ မင္းတို႔စီးကရက္မီးခိုးေတြကလဲ မြန္းတယ္ကြာ အသက္ရႈက်ပ္တယ္ဟု ကေယာင္ကတန္းေျပာလိုက္ေသးသည္။

အိမ္ေထာင္ရွင္ပင္ ျဖစ္ေပျဖစ္ညားေသာ္လည္း ကိုရင္ေမာင့္အတြက္ အထူးအဆန္းေတြ ျပန္ျဖစ္ေနသည္။ ယခင္ကေမ့ေလ်ာ့ေနေသာ စိတ္ခံစားမႈေတြ ျပန္ဝင္လာသည္။ ကိုရင္ေမာင္ ေရွ႕မွာခ်ထားေသာ ခြက္ကို ဂြတ္ခနဲ ေမာ့ခ်လိုက္ေသာအခါ ေဟ့ေကာင္ရင္ပူေနျပီလားဟု တင္ေမာင္မွ လွမ္းေနာက္ေလသည္။ ၾကည့္ရတာေမာလာသည္ သူမ်ားေတြကိုမသိမသာၾကည့္ေတာ့လဲ ကိုယ့္အာရံုႏွင့္ကိုယ္ျဖစ္ေနသည္။ သူသာမူပ်က္ေနတာလားဟုေတြးမိကာ အသာေလးျပန္ျငိမ္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ ဇတ္လမ္းျပီးသြားသည္။ ခုမွနဲနဲစိတ္ျပန္ေပါ့သြားသည္။ လူေတြပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ကုန္ၾကျပီ၊ အိမ္ေရွ႕တံခါးကိုျပန္ဖြင့္ၾကသည္ တီဗြီကို လိုင္းနံပါတ္၅သို႔ေျပာင္းလိုက္ၾကသည္။ လူေတြအေသာက္ဖက္ျပန္လွည့္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူရင္ေတြခုန္ေနတာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ေသာက္ရတာစိတ္မပါေတာ့ အိမ္ျပန္လွ်င္ေကာင္းမလား။

(၅)

ခဏေနေတာ့ တင္ေမာင္မွ အျပင္သြားရေအာင္ဟု စကားဆိုလာသည္။ ခင္ေမာင့္ကို နတ္မိမယ္ေတြဆီပို႔ရဦးမယ္ဟု ဆိုေလသည္။ တင္ေမာင္မွသူ၏ နတ္မိမယ္မ်ားေနေသာ ေနရာအေၾကာင္း ခင္ေမာင္အား ေျပာျပေနေလသည္။ ခင္ေမာင္မွ ငါလဲၾကားေတာ့ၾကားဖူးပါတယ္ကြာဟုဆိုကာ သိခ်င္သည္မ်ား ေမးျမန္းျပန္သည္။ သူတို႔ေျပာၾကသည္မ်ားတြင္ ပန္းေရာင္မီးအိမ္ေလးေတြပါသည္၊ မ်က္ႏွာက်က္တြင္တပ္ထားေသာ မွန္အဝိုင္းေတြအေၾကာင္းပါသည္။ တီးလံုးျငိမ့္ျငိမ့္ေလးေတြပါသည္။ ခင္ေမာင္ အားတက္လာကာ သြားရေအာင္ဟု ဆိုလာေတာ့ ငါမလိုက္ေတာ့ဘူး ျပန္ေတာ့မယ္ဟု ကိုရင္ေမာင္ဆိုေသာ္လည္း ခင္ေမာင္မွတားေလသည္။ သူေရာက္တုန္း ငယ္ငယ္ကလို သြားအတူ လာအတူ လိုက္ခဲ့ပါဦးဟုဆိုေလသည္။ မိန္းမကိုလဲ ေျပာထားျပီးသားဆိုတာ သိၾကေတာ့ ဘယ္လိုမွ အေၾကာင္းျပလို႔မရေပ။ တင္ေမာင့္ထံမွ မင္း..မိန္းမဆီကိုျပန္ျခင္ေနတာ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ ငါသိပါတယ္ကြာဟု စပ္ျဖီးျဖီးေျပာေသာအခါ အကုန္လံုး ဝိုင္းရီၾကေလသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ကိုရင္ေမာင္ မျပန္ျဖစ္ေပ။ ညကလဲ နက္လာျပီ။ အျပင္သြားဖို႔လုပ္ၾကေတာ့ ကိုရင္ေမာင္ဝယ္လာခဲ့ေသာ နာရီကိုလိုက္ရွာေနရေသးသည္။ ကိစၥျပီးလ်င္ အိမ္ကိုတန္းျပန္မယ္ဟု သေဘာတူညီခ်က္ထားကာ လိုက္ခဲ့ရသည္။

စကားတစ္ေျပာေျပာႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကသည္။ အိမ္မွေနာက္ထပ္ႏွစ္ေယာက္ကလဲ အစ္ကိုတို႔နဲနဲမူးေနတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထိမ္းရေအာင္နဲ႔ အျမည္းၾကည့္ရေအာင္ လုိုက္ခဲ့မယ္ဟုဆိုကာ ႏွစ္ေယာက္လိုက္လာခဲ့ၾကသည္။ လူေတြကလဲ စည္ဘဲစည္ကားလြန္းေတာ့၊ ဒီလိုႏွင့္ အိမ္ပုပုေလးေတြခ်ည္းသာရွိေသာ လမ္းၾကားေလးေတြေရာက္လာသည္။ အို .. လွဘဲလွေခ်ေသးေတာ့ဟု ခင္ေမာင္မွေျပာေသာအခါ ဟိုေရာက္ရင္ပိုလွမယ္ ခုဟာေတြက စိတ္မခ်ရဘူး၊ အတုေတြလဲရွိေသးတယ္ဟု ရွင္းျပေနေသးသည္။ ကိုရင္ေမာင္ ရင္ေတြျပန္ခုန္လာသည္။ ငါငယ္ငယ္က သူတို႔ေတြ ဘယ္ေရာက္ေနၾကသလဲဟု စကားသြက္ဆိုလိုက္ေသးသည္။ မင္း စိတ္ပါလာျပီမဟုတ္လားဟု တင္ေမာင္မွ ေနာက္လိုက္ျပန္ေသးသည္။

ဒီလိုႏွင့္ေရာက္ၾကသည္၊ အို ကိုရင္ေမာင္ ရင္ေတြေျဗာင္းဆန္ကုန္သည္။ မွန္ခန္းထဲတြင္ အရြယ္အစားစံု ဆိုက္စံုဂိုက္စံုျဖင့္ ေမာ္ဒယ္မ်ားစီတန္းထားသလို ျပထားေလသည္။ ခါးတြင္နံပါတ္မ်ားလဲ ခ်ိတ္ထားေသးရာ ဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္ေနေသးေတာ့သည္။ ကိုရင္ေမာင္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ အံ့ၾသတၾကီးၾကည့္ေနသည္။ တင္ေမာင္၏ ဟိုေရာက္ရင္ ပိုလွမယ္ဆိုေသာစကား မွန္ေၾကာင္းလက္ခံသြားသည္။ ခင္ေမာင္ႏွင့္ တင္ေမာင္ကေတာ့ တီးတိုးတီးတိုး သဖန္းပိုးလုပ္ကာ လူေရြးပြဲလုပ္ေနသည္။ ကိုရင္ေမာင္ အာေခါင္ေတြျပန္ေျခာက္လာသည္။ နားထင္တြင္ေသြးေတြ တထိမ္းထိမ္းျဖစ္လာသည္။ ဘယ္လိုလဲဟု မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ တင္ေမာင္မွလွမ္းၾကည့္သည္။ ဒီေတာ့မွ ဟင့္အင္း ငါအျပင္မွာေစာင့္ေနခဲ့မယ္ဟု ကေယာင္ကတန္းေျဖရသည္။ သူစပြန္ဆာလုပ္ပါမည့္အေၾကာင္း ခင္ေမာင္မွဆိုလာေသးသည္။ ဒီလိုႏွင့္ အတင္းတြန္းလႊတ္ေနသျဖင့္ ေနပါဦး စိတ္ၾကိဳက္ေလးၾကည့္ပါရေစဦးဟုဆိုကာ မနဲတားထားလို္က္ရသည္။

အထဲမွလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးဟန္ေရးျပေနၾကသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ကိုရင္ေမာင္ကိုစိတ္မရွည္ဟုဆိုကာ ခင္ေမာင္မွနံပါတ္တစ္ခုကိုေရြးကာ လိုက္ပါသြားေတာ့သည္။ အေဖာ္လိုက္လာေသာ ႏွစ္ေယာက္ကလဲ အလန္းေလးေတြေနာ္ အစ္ကို တခါတေလေပါ့ဗ်ာ ဟုဆိုကာ ကိုရင္ေမာင့္ကို တိုက္တြန္းၾကသည္။ ဒီလိုႏွင့္တင္ေမာင္ပါ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ပါသြားေတာ့သည္။ ကိုရင္ေမာင္ ခက္ေခ်ျပီ။ ကိုရင္ေမာင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။ မင္းတို႔ဟိုႏွစ္ေကာင္ထြက္လာရင္ ငါျပန္သြားျပီလို႔သာ ေျပာလိုက္ကြာဟုဆိုကာ ကိုရင္ေမာင္ ကမန္းကတန္းေျပးထြက္လာခဲ့ေလသည္။ အျပင္ေရာက္ေတာ့ အငွားကားတစ္စီး အသင့္ေတြ႔သည္ႏွင့္ အိမ္ကိုျပန္ေလသည္။ အေရးထဲ ကားသမားက ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလား ဘာလားညာလားေမးေနေသးေတာ့သည္။ စကားသိပ္မေျပာဘဲ ျငိမ္ေနလိုက္၍ သူလဲသီခ်င္းတေအးေအးျဖင့္ ေမာင္းေလေတာ့သည္။

(၆)

အိမ္ေရာက္ေတာ့ မနက္၂နာရီရွိျပီ။ တံခါးကိုအသာဖြင့္ကာ ဝင္ေလသည္။ အိမ္တြင္လင္ကိုယ္မယား ႏွစ္ဦးတည္းသာေန၍ ေတာ္ေသးေတာ့သည္။ အိပ္ခန္းထဲဝင္ေတာ့ သူ႕မိန္းမႏိုးေလသည္။ ဝယ္လာေသာ နာရီကို အသာအယာ သူမေခါင္းရင္းက ကုတင္တန္းေလးေပၚတြင္ တင္ေပးထားလိုက္သည္။ ကိုရင္ေမာင္တြင္ အက်င့္တစ္ခုရွိသည္။ ျပင္ပတြင္မည္မွ် စားေသာက္ခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ေရာက္လွ်င္ အိမ္ကမိန္းမခ်က္ေသာ ထမင္းဟင္းကို ထပ္စားလိုက္ရမွ ေက်နပ္တတ္ေသာေၾကာင့္ သူ႕အက်င့္ကိုသိေသာမိန္းမသည္ ဟင္းေႏြးျခင္းအမႈကိုျပဳရန္အတြက္ အိပ္ယာမွထေလသည္။ ကပိုကရိုျဖစ္ေနေသာ ဆံပင္ေတြကို စီးေႏွာင္သည္၊ နာရီကေလးကို တခ်က္ကိုင္ၾကည့္ျပီး ေဈးေမးလိုက္ေသးသည္။ သိပ္မမ်ားပါဘူးကြာဟုသာေျပာလိုက္သည္။ သူ႕မိန္းမ၏ ကပိုကရိုအလွကို သူခုမွ ေသေသခ်ာခ်ာခံစားမိေလသည္။ ကိုရင္ေမာင္ေက်နပ္သြားသည္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအခ်ိန္တြင္ သူ႔မိန္းမဆက္အိပ္ေနမွာကို သူစိုးရိမ္ေနတာအမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ကိုရင္ေမာင္ ေယာင္နနလုပ္ေနလို႔ သူ႕မိန္းမက ေရသြားခ်ိဳးလိုက္ေလဟု ေျပာ၍ေရခ်ိဳးခန္းထဲသာဝင္လာရသည္။ တကယ္ေတာ့ သူေရမခ်ိဳးခ်င္ေတာ့ေပ။ ေရခ်ိဳးလိုက္လွ်င္ အရွိန္ေျပသြားမလားဟု စိုးရိမ္ေနတာလဲပါသည္။ ခုလက္ရွိဖီလင္ေလးကို သူသိပ္ၾကိဳက္ေနသည္။

ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ထြက္လာေသာသူ႕ကို ေရသုတ္ပုဝါကိုင္ကာ ေစာင့္ေနေသာသူမကို ကိုရင္ေမာင္ တခ်က္စိုက္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ မ်က္လံုးကေလးေထာင့္ကပ္၍ ဘာျဖစ္လာတာလဲဟု သူမဆိုေလသည္။ ကိုရင္ေမာင္ ေရကိုကမန္းကတန္းသုတ္ကာ မေျပာမဆိုျဖင့္ အခန္းမီးအား ပိတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။

(၇)

စေနမနက္တြင္ ေခါင္းၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖင့္ သူႏိုးလာေလသည္။ အိပ္ယာထကာ မ်က္ႏွာသစ္ ေရခ်ိဳးျပီးေသာအခါ သူ႔မိန္းမ အခန္းထဲျပန္ေရာက္လာသည္။ မနက္စာျပင္ျပီးသြားျပီျဖစ္သျဖင့္ မႏိုးေသးက ႏိႈးရန္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုရင္ေမာင္မ်က္လံုးက အခန္းထဲမွ အမိႈက္ပံုးဆီသို႔ေရာက္သြားသည္။ ညကဝယ္လာေသာ နာရီကေလးသည္ အမိႈက္ပံုးထဲတြင္ အကြဲအေၾကဘဝျဖင့္ ေရာက္ေနေလသည္။ ကိုရင္ေမာင္ၾကည့္တာကို သူ႔မိန္းမလဲျမင္ေလသည္ ဘာျဖစ္တာလဲေမးရန္ သူမဘက္လွည့္လိုက္ေသာအခါ သူမက ျပံဳးစစျဖင့္ ဒီေန႔အသစ္တစ္လံုးထပ္ဝယ္ေပေတာ့ဟု ေျပာကာ အခန္းတြင္းမွထြက္သြားေလေတာ့သည္။

 

ဝန္ခံခ်က္။   ။ မင္းလူ၏ ဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္ဖတ္ျဖစ္ရာမွ စိတ္ကူးရ၍ ဇတ္လမ္းေက်ာရိုးယူကာ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဟိုေရးဒီေရးလုပ္ထားပါသည္။ ဖတ္မေကာင္းပါက ကၽြႏု္ပ္ည့ံ၍ ျဖစ္ပါသည္။ စံုစမ္းေမးျမန္းျခင္းသည္းခံပါ။ :P

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 29 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%b6-%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 29 ရပ္ကြက္ထဲက ကားျပိဳင္ပြဲ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2/#comments Mon, 23 Mar 2009 16:01:09 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=407

စင္ကာပူမွာ Formula One ကားျပိဳင္ပြဲျပီးတာမွ မၾကာေသးဘူး မေန႔ကရပ္ကြက္ထဲမွာ ကားျပိဳင္ပြဲတစ္ခု ၾကံဳခဲ့ရေသးတယ္။ ဒီကစားနည္းကို ညေနတိုင္းလိုလိုေတြ႔ေနတာ ဒီလိုၾကီးက်ယ္လာလိမ့္မယ္လို႔မထင္ထားဖူး။ တနဂၤေႏြေန႔က ေန႔လည္ပိုင္း အိမ္ေအာက္ခဏဆင္းေတာ့ လူေတြအမ်ားၾကီး အံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္ျဖစ္ေနလို႔ ဘာမ်ားလဲလို႔ သြားစပ္စုတာ အဲဒီေတာ့မွ ျပိဳင္ပြဲၾကီးက်င္းပေနမွန္းသိရေတာ့တယ္။

ၾကည့္ၾကပါဦး အိမ္ေအာက္ထပ္တစ္ျပင္လံုးကို ျပိဳင္ကြင္းေဆာက္ျပီး အားရပါရေဆာ့ၾကတာ။ ခဏဆင္းတာဆိုေတာ့ ကင္မရာကလဲ မပါလာေတာ့ အေပၚျပန္တက္ ကင္မရာမယူေတာ့ဘဲ တယ္လီဖုန္းေလး ဆြဲလာခဲ့တယ္။ ဖုန္းနဲ႔ဘဲ မသိမသာရိုက္ေတာ့မယ္ေပါ့။ ေတာ္ၾကာ ကင္မရာၾကီးတကားကားနဲ႔ဆို စိတ္ဆိုးေနၾကမလား ေၾကာက္တာလဲ ပါတာေပါ့။ ဒါနဲ႔ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေအာက္မွာ အဲဒီျပိဳင္ကားေလးေတြေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ကေလးတစ္ဆိုင္ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီဆိုင္ကၾကီးမႈးက်င္းပေပးတဲ့ ကားျပိဳင္ပြဲပါတဲ့။ လက္မွတ္တစ္ေစာင္ (ဝင္ျပိဳင္ခြင့္) ကို စင္ကာပူတစ္ေဒၚလာတန္နဲ႕ တစ္ေဒၚလာခြဲတန္ဆိုျပီး ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိဆိုဘဲ။ ဆုအေနနဲ႕ကေတာ့ ျပိဳင္ကားေပးမယ္တဲ့။

ကေလးေတြခ်ည္းဘဲေဆာ့မယ္ထင္ေနသလား မွားသြားမယ္။ ကေလးကနဲနဲ လူငယ္လူလတ္ပိုင္းကမ်ားမ်ားျဖစ္ေနတယ္။ မိန္းမေတြေတာင္ေဆာ့တယ္ဗ်ာ။ အံ့ၾသလို႔။ အမယ္တစ္ခ်ိဳ႕မ်ား အဖြဲ႔လိုက္လာျပိဳင္တာရွိေသး။

ပံုတြင္ရႈစားပါ။ သူတို႔အဖြဲ႔ကကို လူဆယ္ေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ဆုရရင္ အဲဒီကားတစ္စီးကိုဘယ္လိုခြဲျပီးေဆာ့ၾကမလဲ စဥ္းစားလို႔မရဘူး။

ျပိဳင္တာမွ အားရပါးရဗ်။ ကစားဖို႔လာတဲ့လူေတြရဲ႕ မိသားစုေတြကလဲ မလွမ္းမကမ္းမွာ အခင္းေတြခင္းျပီး စားေသာက္လို႔။ အားေပးၾကလို႔။ ပံုထဲကလို ကားျပင္ဆရာေတြကလဲ အဖြဲ႔လိုက္တစ္မ်ိဳး တစ္ဦးခ်င္းတစ္မ်ိဳးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စည္စည္ကားကားဗ်ာ။ လူၾကီးေတြတင္ ျပင္တတ္တာမဟုတ္ဘူး ေဆာ့ေနတဲ့ ကေလးအဖြဲ႔ထဲမွာကိုဘဲ ပစၥည္းကိရိယာ စံုစံုလင္လင္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုျပင္ေပးေနတဲ့ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ေတြ႔တာနဲ႔ အသာေလးဝင္ေရာျပီး ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔ ခြင့္ေတာင္းျပီး သူ႕ကားေလးကို ဓါတ္ပံုရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။

 

ျပိဳင္ပြဲမွာစည္းကမ္းလဲပါေသးသဗ်။ Tamiya ဆိုတဲ့ ကားအမ်ိဳးအစားနဲ႔ဘဲျပိဳင္ရမယ္၊ Sanyo Alkaline ဓါတ္ခဲဘဲသံုးရမယ္ဆိုတာကလဲ သတ္မွတ္ထားေသးတယ္။ ဓါတ္ခဲႏွစ္လံုးသံုးရတယ္။ အရွိန္အေႏွးအျမန္က ရီမုဒ္နဲ႔ထိမ္းတဲ့ အမ်ိဳးအစားမဟုတ္ေတာ့ ကစားကြင္းအေနအထားကိုလိုက္လို႔ ကိုယ္ကတြက္ခ်က္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ထားရတယ္တဲ့။ ျမန္လြန္းရင္လဲ ကြင္းအျပင္ထြက္မယ္။ ေႏွးလြန္းရင္လဲ အျမင့္တက္တဲ့ အပိုင္းေတြၾက မတက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကြင္းက သံုးပတ္ရွိေတာ့ သံုးပတ္လံုးအမွားအယြင္းမရွိသြားႏိုင္ျပီး ပန္းဝင္ရင္ ႏိုင္တဲ့သေဘာရွိတယ္။

အေပၚတက္ ေအာက္ဆင္း ကံုးေက်ာ္ေလးေတြပါတဲ့ ကားျပိဳင္ကြင္း။

ဒါကတာလြတ္တဲ့ေနရာ တာဖမ္းတဲ့ေနရာေပါ့ အႏိုင္ရသူစာရင္းလဲရွိေသး ဘယ္သူက ဘယ္ႏွစ္စကၠန္႔နဲ႔ သံုးပတ္ျပီးလဲဆိုတာေပါ့။  အိတ္စ္က်ဴမီဆိုလို႔ ငမ္းေနရာက ဓါတ္ပံုကမန္းကတန္းရိုက္ျပီးၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဲဒီလက္ေမာင္းအနီေရာင္နဲ႕ဟာက မိန္းမၾကီး။ သူလဲကားျပိဳင္ပြဲဝါသနာၾကီးပံုရတယ္။

ဒါနဲ႔ Google မွာရွာၾကည့္ေတာ့…

ဒီလိုကြင္းေတြနဲ႔ ကစားလို႔ရပါတယ္တဲ့။ ရန္ကုန္ျပန္ျပီး လုပ္စားစရာတစ္ကြက္ေတြ႔သြားျပီ။ ေသခ်ာတယ္ ကစားမွာဘဲ။ ေဘးနားမွာ ကြမ္းယာဆိုင္ အေအးဆိုင္ပါတြဲဖြင့္လိုက္ရင္မိုက္ျပီ။

ဒါကသူ႔ကုပၼဏီမွာေရာင္းတဲ့ ကားအမ်ိဳးအစားနမူနာပါ။

ဒါေလးက ျပိဳင္ကြင္းမွာ အပါတ္ေရတိုင္းတဲ့ တိုင္မာေလးေပါ့။

ေသခ်ာစီးပြားျဖစ္လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီမွာေလ့လာၾကပါခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့ ရွယ္ယာခြဲေပးရမယ္ေနာ္ အလုပ္ျဖစ္ရင္။ www.tamiya.com/english/e-home.htm

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 33 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%9b%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%91%e1%80%b2%e1%80%80-%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%bc%e1%80%b2/feed/ 33 ခ်ဳပ္ေႏွာင္ၾကသူမ်ား http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%b3%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9e%e1%80%b0%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%b3%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9e%e1%80%b0%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Sun, 22 Mar 2009 07:27:01 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=402

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မိုးရြာထဲေရမခ်ိဳးရ၊ ေဘာလံုးမကန္ရ၊ ေနပူထဲမထြက္ရ၊ သူမ်ားအိမ္သြားမလည္ရနဲ႕ စံုေနတာပါဘဲ လူၾကီးမိဘေတြကတားျမစ္ၾကတာ။ ကေလးဆိုေတာ့လဲ ဘယ္ေလာက္တားတား အထုအရိုက္ခံျပီး လုပ္ျခင္တာလုပ္ခဲ့ၾကတာပါဘဲေလ။ ေက်ာင္းတက္တဲ့အရြယ္ေရာက္ေတာ့လည္း ကာတြန္းမဖတ္ရ စာက်က္ပါ၊ သူ႕ဘာသာသူအိပ္ငိုက္လာတာေတာင္ မငိုက္ရ စာက်ိဳးစားက်က္ရမယ္တဲ့ေလ။ ဒီထက္နဲနဲၾကီးလာျပန္ေတာ့ ရည္းစားမထားရ (ဒါေတာ့ အဆိုးဆံုးဘဲ)။ ေဆးလိပ္မေသာက္ရ အရက္မေသာက္ရမ်ိဳးစံုဘဲေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္တန္းၾကေတာ့လဲ လူၾကီးမိဘေတြဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေခတ္အဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းလာခဲ့တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈအရ မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာညႊန္လတ္ ဆိုသလို ေကာင္းေစျခင္လို႔တားျမစ္ၾကတယ္လို႔ ကိုယ္တိုင္အသက္ေတြရလာလို႔ မိဘေနရာေရာက္လာေတာ့ နားလည္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ေပါ့ဗ်ာ .နားမလည္ႏိုင္ေသးတဲ့ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေလးေတြကို ခုတေလာ ရွတတျဖစ္ေနမိတယ္ဗ်။ သတိရၾကမွာပါဗ်ာ၊ ရြာမွေနစဥ္အခါက မီးခဏခဏလာတဲ့ကိစၥေတြ၊ အင္တာနက္သံုးရင္း ရင့္က်က္တည္ျငိမ္လာတာေတြ၊ သည္းခံႏိုင္စြမ္းအားေတြတက္လာတာ၊ ေရဖိုးမီးဖိုးသြားေဆာင္ရင္း မိတ္ေဆြသစ္ေတြရႏိုင္တာ၊ အမိႈက္ပစ္ရင္းနဲ႔လဲ အိမ္နီးခ်င္းေတြစကားစျမည္ေျပာႏိုင္တာ၊ လူမႈဘဝေတြနဲ႔နီးစပ္ေသာ လိုင္းကားေတြစီးႏိုင္တာ၊ ဒါမ်ိဳးေတြကိုခဏတာ ေရွာင္ေျပးလာခဲ့ၾကတယ္ေပါ့ အဆင္ေျပမယ္ၾကံခါရွိေသးတယ္ ခုတေလာဟိုကဒီကေန ၾကားေနရတယ္ဗ်။

တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြမွာ တီဗြီရီမုဒ္ကိုသိမ္းထားျပီးေတာ့ ညက်မွတီဗြီဖြင့္ေပးတာတို႔၊ အဲယားကြန္းရီမုဒ္ကို အိမ္ရွင္ကကိုင္ထားျပီး ည၁၀နာရီထိုးမွလာဖြင့္ေပးတာတို႔၊ မနက္ဆို အျပင္ကေနရီမုဒ္နဲ႔ပိတ္သြားတာတို႔ေပါ့။ တခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ့ နဲနဲအဆင့္ျမင့္တယ္ဗ်။ အဲယားကြန္းမွာ Timmer Setting လုပ္သြားတယ္။ ည ၈နာရီေက်ာ္မွ ရီမုဒ္နဲ႔ဖြင့္လို႔ရတယ္ မနက္၄ခြဲေလာက္ဆို သူ႕အလိုလိုပိတ္ျပီးသား။ တစ္ပါတ္မွာ လဲတစ္ၾကိမ္ဘဲ အဝတ္ေလွ်ာ္ရမယ္တဲ့။ မီးပူအၾကာၾကီးတိုက္ေနရင္ အနားကေန ခဏခဏျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားျပီး မ်ားလိုက္တာေနာ္လို႔လဲ ေျပာတတ္ေသးသတဲ့။ ဟင္းသံုးခြက္ေလာက္ခ်က္စားမိရင္ ဟင္းေတြဒီေလာက္အမ်ားၾကီး မခ်က္ပါနဲ႔လို႔လဲ တစ္ခ်ိဳ႔က ကန္႔ကြက္တတ္ေသးတယ္တဲ့။ အိမ္ကိုမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေခၚလို႔မရတာကေတာ့ မထူးဆန္းေတာ့သလိုလိုျဖစ္ေနပါျပီ။ ဟီးဟီး တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္မ်ား တစ္ပတ္မွာ ေလးရက္ဘဲထမင္းဟင္း ခ်က္စားပါဆုိတာမ်ိဳးလဲရွိေသးသဗ်။ အံမယ္ ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္ဆိုတာေတာင္ ရက္သတ္မွတ္လိုက္ေသးသတဲ့။

ေရဖိုးမီးဖိုး အျပီးအစီးပါတယ္ ဆိုတဲ့မက္လံုးေအာက္မွာ ဒီလိုခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြနဲ႔ ေနေနရတဲ့ဘဝမ်ားကိုလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါရဲ႕။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား ကိုယ့္လြတ္လပ္ခြင့္ကို ကိုယ္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾကဦးမွာလဲ။ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ကိုယ့္ေျမကိိုယ့္အိမ္မွာ ေနရပါ့မလဲ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 21 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags: ,

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%b3%e1%80%95%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%82%8f%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%9e%e1%80%b0%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 21 MZ Technical Festival http://mrdba.info/2009/03/mz-technical-festival/ http://mrdba.info/2009/03/mz-technical-festival/#comments Sun, 22 Mar 2009 05:11:32 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=396

MYSTERY ZILLION Second Anniversary အထိမ္းအမွတ္ ႏွင့္ Technology Festival ကို ဧျပီလ ၅ရက္(တနဂၤေႏြ) ေန႔တြင္ Myanmar Info-Tech ပင္မအေဆာင္ ရွိ Confrence Hall တြင္ နံနက္ ၁၀ နာရီမွ ညေန ၅နာရီအထိ က်င္းပသြားမည္ျဖစ္သည္။ စာတမ္းဖတ္ပြဲ ၊ေဟာေျပာပြဲ၊ ျမန္မာ Open source Product မ်ားကို ခင္းက်င္းျပသျခင္းမ်ားအျပင္ MZ Mobile Dictionary ကိုပါ အခမဲ့ install လုပ္ေပးျခင္း MZ open source product မ်ားကို install လုပ္ေပးျခင္းမ်ားပါ ပါဝင္မည္ျဖစ္သည္။ Web 2.0, Cyber Security, Open Technology, Ethical Hacking, Digital Forensic စသည္တို႔ တို႔ ကို ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားမည္ျဖစ္သည္။

နည္းပညာပြဲေတာ္ က်င္းပရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ Open Source Technology မ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ား ရင္းႏွီးမႈရွိေစရန္၊ အဆင့္ျမင့္နည္းပညာမ်ားကို တိုးတက္ေလ့လာႏိုင္ၾကေစရန္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ Open Source Product မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ႏိုင္မႈ ပိုမိုတိုးတက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

စိတ္ပါဝင္စားသူ မည္သူမဆိုတက္ေရာက္ ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။ ပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ သိလိုသည္မ်ားႏွင့္ ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ ေဆြးေႏြးလိုသူမ်ား စာတမ္းဖတ္လိုသူမ်ားသည္ စည္သူေအာင္(MYSTERY ZILLION) ဖုန္း ၀၉ ၈၅၁၅၂၃၅ သို႔ဆက္သြယ္ စံုစမ္းႏိုင္ပါသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ : MZ talk အေနနဲ႕ Freelance for Myanmar ကို IT လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးနဲ႕ ေဆြးေႏြးရန္ ၾကိဳးစားေနပါသည္။

Site: http://www.mysteryzillion.org

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | No comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/mz-technical-festival/feed/ 0 ၈/၈၂ အင်းလျား http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%88%e1%81%88%e1%81%82-%e1%80%a1%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%88%e1%81%88%e1%81%82-%e1%80%a1%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Sat, 14 Mar 2009 15:52:07 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=379

ခုရက်ပိုင်းဗျာ စိတ်တွေညစ်နေလို့ သီချင်းနားထောင်ဖြစ်တာနဲ့ ငယ်ငယ်ကသိပ်ကြိုက်ခဲ့တဲ့ သီချင်းဟောင်းလေးတွေ နားထောင်ဖြစ်တာနဲ့ နှောင်းလူများ နားထောင်လို့ရအောင် မျှလိုက်ပါတယ်။ (ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဆားတစ်အိုးတော့ ကျက်သွားတယ်။)

သီဆိုနေမယ် မင်းဖို့သီချင်းတွေ တစ်ညလုံးဘဲ အင်းလျားလမ်းမပေါ်မှာလေ .. (တစ်ကယ်တော့ ကိုယ်နေတာက နယ်မှာပါ။ သို့သော်လဲ ဆိုလို့ကောင်းတယ်ဗျ။ အင်းလျားလမ်းလဲ ရောက်ဖူးသေးပါဘူး အဲဒီတုန်းက လှည်းတန်းနားက တက္ကသိုလ်ကြီး လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေတာတော့ တွေ့ဖူးတယ်။)

အချစ် …… မင်းကိုလွမ်းရတဲ့ညတွေ လွန်ပါစေ …

ဒါကို ပြည်မှာကျောင်းတက်ကြတော့ ကျောင်းတွင်းက ငုရွှေဝါဆောင်ဆိုတာရဲ့ နောက်ကျော ဘောလုံးကွင်းကြီးထဲကနေ ခြင်တွေအကိုက်ခံပြီးဆိုခဲ့ကြတာ ပြန်မြင်ရောင်မိသေး။ တကယ်ဆို ကိုယ့်ကောင်မလေးက အဲဒီမှာနေတာမဟုတ်ဘူး သူကအပြင်ဆောင်နေတာ။ ရပ်ကွက်ထဲက အဆောင်ရှေ့သွားဆိုရင် ရန်ဖြစ်မှာစိုးလို့ ကိုယ့်ကျောင်းဝင်းထဲက မိန်းခလေးဆောင်မှာသွားဆိုတာ။ အရှေ့မှာဆိုလို့ ရဘူးဗျ သူတို့က ဝင်းနဲ့ခြံနဲ့ထားတာဆိုတော့ အနီးဆုံးဖြစ်မည့် အဆောင်နောက်ဖက် ဘောလုံးကွင်းထဲက လှမ်းအော်ရတာ။ မှတ်မှတ်ရရ တစ်ညလားဘဲ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ။ ခြင်ကိုက်လို့ နောက်မသွားတော့ဘူး။ အဲဒီလိုဇွဲကောင်းကြတာ။

မိုးလုံးမှိုင်းလို့  .. ဒို့သိခဲ့တဲ့ ..ဗင်ဒါတွေ …….

ဒါလေးကတော့ ၁၀ တန်းကျောင်းသားလောက်က စိတ်လေနေရင် တီင်္းတီးပြီးဆိုလေ့ရှိတယ်ဗျ။ ငယ်တုန်းကတော့ ဘာလို့လဲမသိဘူး။ ဒါလေးဆိုလိုက်တဲ့အခါမယ် ကြက်သီးတွေထလာပြီး ခွန်အားတွေပါလာတယ်လို့ခံစားရတယ်။

ဒီတစ်ညတော့ မင်းရင်ခွင်မှာအိပ်ဖို့ရောက်လာပြီ … တံခါးဖွင့်တော့ကွယ် …

Bonus:

ချိုသာတဲ့ မင်းရဲ့စကားသံတွေ … ကြင်နာတဲ့ မင်းအယုအယတွေရယ် …. သာယာစွာမူးရစ်ခဲ့ပေမယ့် … ဟိုတခါကချစ်ခဲ့လေသမျှ …. ရင်နာစွာမုန်းမေ့ရက်သူ ယုရေ. ..

(ဒါလေးက ယုဆိုတဲ့လေဒီတစ်ယောက်ကို သွားကြူခြင်ရင် အကိုက်ဘဲဗျ။ မိုးအေးအေးမှာ နားထောင်လိုက်ကြရအောင်လား။)

လိုက်ခဲ့ဖို့လိုတယ်ဆို .. စာရေးလိုက်အရောက်လာမယ် အဝေးကြီးလို့ဆိုပေမယ့် ကိုယ်ကြိုးစားအရောက်လာမယ် ……. …..

နံနက်စောစော…. နေခြည်အလာတွင် …. လေပြေညှင်းနဲ့ ယိမ်နွဲ့လူးတဲ့ … ဖူးပွင့်စပန်ခင်းထဲက အမွှေးဆုံးကို ကိုယ်တိုင်ရွေးလို့ ……… စပါယ်ပန်းတွေ …. သင်းပျံ့တဲ့အခါညရောက်ရင် ….

(ဆောင်းတွင်းများ ဒီသီချင်းကို ဖီလင်အပြည့်နဲ့ဆိုပြီးလို့ကတော့ ကျွန်တော့်မှာသီချင်းပြီးရင် မျက်ရည်တွေလဲဝဲ နှပ်တွေလဲရွှဲပေါ့ဗျာ။ အဲဒီလောက်ကောင်းတာပါ။)

မွန်းအောင်သီချင်းများ လိုချင်လျှင် ဒီမှာယူသွားပါတော့

[download id="1"]

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 18 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%88%e1%81%88%e1%81%82-%e1%80%a1%e1%80%84%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 18 ၆ ကြိုးကဝေ သို့မဟုတ် လက်ချောင်းများနှင့်ကခုန်ခြင်း http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%86-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%9d%e1%80%b1/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%86-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%9d%e1%80%b1/#comments Sun, 08 Mar 2009 04:22:17 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=363

ဟော်တယ်ကာလီဖိုးနီးယား(Hotel California) ဆိုတာကိုနားထောင်လိုက်ရပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော်ဟာဘယ်လိုမှဒီအကြောင်းကို မရေးဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး။ သူကလေးဟာ တော်တော်ပါရမီရှိပြီး တော်တော်လေ့ကျင့်နိုင်စွမ်းအားကောင်းတဲ့ သူလေးတစ်ယောက်ဆိုတာကို အသိအမှတ်မပြုဘဲမနေနိုင်တော့ဘူးဗျာ။ သူ့ရဲ့ဟန်ပန်ဟာ တကယ့်ဝါရင့် ကျွမ်းကျင်ဂီတသမားတစ်ယောက်လို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ တီးခတ်ပုံတွေကိုကြည့်ရတာဟာ ကလေးတစ်ယောက်လို့ကိုထင်ရက်စရာမရှိတော့ဘူး။ နောက်တစ်ပုဒ် Bonjovi ရဲ့ Living on a prayer ကို Base တွဲလုံးလေးတွေနဲ့တီးခတ်သွားတာကိုကြည့်ပြီးတဲ့ အခါမှာလည်းသူဟာ တကယ့်ဝါရင့်တစ်ယောက်လို တီးခတ်သွားတာကိုတွေ့နိုင်ပါတယ်။ သူဟာဂီတာကိုလက်ချောင်းလေးများဖြင့် တစ်လုံးချင်းတီးခတ်ရတဲ့ ပုံစံကိုနှစ်ခြိုက်သဘောကျသူဖြစ်တဲ့ အတိုင်းဟော်လိုဂစ်တာသီးသန့်ကိုသာ မိုက်တစ်လုံးနဲ့သာတွဲဖက်ပြီးတီးခတ်တာဖြစ်တဲ့အတွက် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုနည်းပြီး ဂီတာသံသီးသန့်နားထောင်ရတဲ့ အရသာဟာ တော်တော်လေးနားဝင်ချိုပြီး နှစ်ချိုက်စရာကောင်းလှပါတယ်။

sungha jungသူ့ရဲ့သီချင်းလေးတွေကို ကြည့်ဘူးတာတော့မနှစ်ကတည်းကတစ်ခါကြည့်ဘူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့်မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။ မနေ့ကတော့ ကိုကေရဲ့ click of the day လေးမှာ သူ့ရဲ့သီချင်းတစ်ပုဒ်ကိုတင်ထားတာ တွေ့လိုက်မိပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူ့အကြောင်းကိုပြန်သတိရပြီး အကုန်ပြန်ရှာနားထောင်ဖြစ်ပါတော့တယ်။ သူကလေးကတော့ Sungha Jung ဆိုတဲ့ တောင်ကိုရီယားကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ပါဘဲ။ သူဟာ ၂၀၀၇ ခုနှစ်ကမှ အသက်၁၁နှစ်ပြည့်ထားသူလေးပါ။ ခုဆိုရင် ၁၃နှစ်ထဲရောက်ရောပေါ့။ သူကလေးရဲ့ဖခင်ကလည်း သူ့လိုဘဲဂီတာတီးပုံရပါတယ်။ သူဟာ၉နှစ်သားလောက်မှာ သူ့အဖေဂီတာတီးတာကိုကြည့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့  ဂီတာတီးဖို့စတင်ခဲ့ပါတော့တယ်။ သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်ကတော့ ပရိုဂီတာသမားဖြစ်လာရေးပါဘဲတဲ့။ လောလောဆယ်မှာတော့သူဟာ တစ်နေ့လျင်၂နာရီနှုန်းနဲ့ ကျောင်းဖွင့်ရာသီမှာ လေ့ကျင့်မှုလုပ်ငန်းများကိုလုပ်ဆောင်ပြီးတော့ ကျောင်းပိတ်ရက်မှာတော့ တစ်နေ့သုံးနာရီ လေ့ကျင့်မှုတွေပြုလုပ်ပါတယ်။ သူ့အဖေဆီက တီးခတ်လေ့ကျင့်မှုအမွေကိုရရှိခဲ့ပုံပါဘဲ။ သူဟာအစပိုင်းမှာတော့ နားအကြားအာရုံ နောက်ပြီးတော့ တီးခတ်မှုဗွီဒီယိုတွေကြည့်ခြင်းဖြင့်သာ ဘယ်လိုတီးခတ်တယ်ဆိုတာကို မှတ်သားပြီးပြန်လည်တီးခတ်ခဲ့ပေမယ့် ရံဖန်ရံခါမှာတော့ ဂီတနုတ်စ်များရှာဖွေလို့ရခဲ့မယ်ဆိုရင် မူရင်းဂီတနုတ်စ်နဲ့တီးခတ်ပါတယ်။ သူတီးခတ်တဲ့ဂီတာကို သူ့အရပ်အမောင်းနဲ့အဆင်ပြေစေရန် သေသေချာချာပြုလုပ်ထားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့်သူ့ရဲ့လက်ချောင်းလေးတွေကို သတိထားကြည့်မိမယ်ဆိုရင် သွယ်လျှရှည်မျောတဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရမှာပါ။

ကဲစာဖတ်တာလေးခဏနားလို့ သူ့လက်ရာလေးတွေမြည်းစမ်းကြည့်လို်က်ကြရအောင်လား။ ဒါလေးကတော့ လူတိုင်းနားထောင်ဖူးကြတဲ့ Hotel California ဆိုတာလေးဘဲဖြစ်ပါတယ်။ သတိထားကြည့်မိမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့သွယ်လျပြီး မြူးကြွနေတဲ့လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်တီးခတ်ဟန်လေးကိုတွေ့ရမှာပါ။

httpv://www.youtube.com/watch?v=0ZbZRWINje4

နောက်ထပ်တစ်ပုဒ်ကြည့်စေခြင်တာလေးကတော့ Ob-la-di Ob-la-da ဆိုတာလေးပေါ့ဗျာ။ တကယ်ဗျာ ငယ်ငယ်တုန်းက ပလေးဘွိုင်း သန်းနိုင်တို့အဖွဲ့ကိုပြန်သတိရသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ငယ်ငယ်ကဂီတာတီးသင်တော့ ဆရာကဒီလိုမျိုးတီးလုံးတွေအမြဲတီးတီးပြလေ့ရှိတယ်လေ။ ဒီသီချင်းလေးဟာ ကျွန်တော့်ကိုငယ်ငယ်ကအချိန်လေးတွေဆီကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။

httpv://www.youtube.com/watch?v=2uG_y8_FiKM

Yesterday Once More ဆိုတာလေးနားထောင်လိုက်ရတဲ့ အခါမှာလည်း ငယ်ငယ်ကရေဒီယိုမှာ ညဖက်မြန်မာပိုင်းအစီအစဉ်များပြီးရင် အင်္ဂလိပ်သီချင်းများ အစီအစဉ်မှာနားထောင်ရတဲ့ ဘဝလေးပြန်မြင်ယောင်သတိရမိတယ်။ အဲဒီအစီအစဉ်မှာလည်းဘဲ ယခုလိုတီးလုံးသီးသန့်လာလေ့ရှိတယ်လေ။ နွဲ့ယဉ်ဝင်းတောင်မှ ဆိုသေးတယ်လေ …. "ငယ်ရွယ်စဉ်အခါမှာ..♫♪..♫♪စိတ်ကိုညှိ့ယူဖမ်းစားတယ် ..♫♪♫♪..ရွှေသမင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်ရာ ♫♪…. " အစချီသီချင်းလေးပေါ့။

httpv://www.youtube.com/watch?v=w_nF551TSlc

သူ့ရဲ့အခြားသောသီချင်းများကို နားဆင်ခံစားခြင်တယ်ဆိုရင်တော့ http://www.youtube.com/jwcfree မှာအများကြီးရှိပါကြောင်း ပြောကြားရင်း ခဏနားပါရစေဗျာ။

Bonus:

httpv://www.youtube.com/watch?v=FRWU2DysF30

httpv://www.youtube.com/watch?v=LhTLWw3vvFA

httpv://www.youtube.com/watch?v=5IXa2pNGVj8

httpv://www.youtube.com/watch?v=RZzaHi-5lk0

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 16 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%81%86-%e1%80%80%e1%80%bc%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%80%e1%80%9d%e1%80%b1/feed/ 16 Singlish http://mrdba.info/2009/03/singlish/ http://mrdba.info/2009/03/singlish/#comments Fri, 06 Mar 2009 16:01:00 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=347

[youtube NIW8WfqoJUA]

တခ်ိဳ႕လဲ သိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ ခုရက္ပိုင္း အလုပ္ပင္ပန္းေနလို႔ အားရပါးရရီလိုက္မိတာေလး။ စင္ကာပူမွာေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာသေဘာေပါက္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ၾကည့္ၾကဗ်ာေနာ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 9 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/singlish/feed/ 9 ထမင္းမစား ဟင္းမစား http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Fri, 06 Mar 2009 12:31:17 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=355

မေန႔ညကေစာေစာအိပ္ဖို႔ၾကိဳးစားေသာ္လည္း ဒီေန႔လုပ္စရာရွိတဲ့အထဲက မသိတာေလးတစ္ခုကို ၾကိဳးစားရွာေဖြေနတာရယ္ စိတ္လႈပ္ရွားေနတာရယ္နဲ႔ လူက ၁၂ နာရီေက်ာ္မွအိပ္ျဖစ္တယ္။ မနက္ကိုေစာေစာလာဖို႔ အဖြဲ႔ကိုမွာထားတယ္ေလ။ ေက်ာင္းေတြက ၈ နာရီမွာစျပီး အသက္ဝင္မွာျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က မနက္ ၇နာရီကတည္းက ရံုးမွာျပင္ဆင္ၾကဖို႔ မေန႔ကေျပာလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔နာရီကိုမနက္ ၅နာရီခြဲမွာခ်ိန္လိုက္တယ္။ ေရွ႕ကပို႔စ္မွာေရးခဲ့သလိုဘဲ ဘုရားရွိခိုးအမ်ိဳးမ်ဳိးေတာ့ရြတ္ဖတ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ၾကိဳးစားရတာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အားနည္းခ်က္ကအဲဒါဘဲဗ်။ အျမဲစိုးရိမ္တတ္တယ္။ အဆင္မေျပမွာကိုေတြးေတြးပူတတ္တယ္။ ရံုးမွာလဲဌာနမန္ေနဂ်ာက ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာမွာၾကားထားတယ္။ အားလံုးအဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ကိုင္ၾကဖို႔။ ငါတို႔ရဲ႕ Reputation ကိုထိမ္းသိမ္းဖို႔လိုေၾကာင္း ဆိုတာၾကီးထည့္ေျပာလိုက္ေတာ့၊ စကားလံုးအၾကီးၾကီးကို ထမ္းထားလိုက္ရသလိုျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီမွာဘဲ ေတြးေတြးျပီးစိုးရိမ္လာတာပါဘဲ။

ဒီလိုနဲ႔ မ်က္စိမိွတ္သြားျပီးခဏအၾကာမွာ နာရီကက်ယ္ေလာင္က်ယ္ေလာင္နဲ႔ ျမည္လာတယ္။ မၾကာလိုက္သလိုဘဲ တကယ္ဆိုအခ်ိန္ဆြဲထားခ်င္တာ။ ေရခ်ိဳးတယ္ အိမ္သာတက္တယ္၊ ဘုရားရွိခိုးတယ္၊ ပုတီးစိတ္တယ္၊ ေမတၱာပို႔အမွ်ေဝျပီးေတာ့ ၆နာရီခြဲသြားျပီ။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လံုးနဲ႔ တြဲဖက္စားျပီးတဲ့အခါမယ္ အလွည့္က်ေတာ့ မႏြဲ႔စတမ္းကြဆိုျပီး အားတင္းကာ ကားဂိတ္ထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ကားဂိတ္နားက ကြက္လပ္က်ယ္က်ယ္မွာေတာ့ အဖိုးၾကီးအဖြားၾကီးေတြဟာ အီေညာင္ေညာင္တီးလံုး ေလးဖင့္ဖင့္ၾကီးေတြဖြင့္ျပီးေတာ့ ၾကည့္ေနမိရင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားမယ့္ အားကစားတစ္ခုကို ေျဖးေျဖးမွန္မွန္လုပ္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီတီးလံုးကို မၾကိဳက္ဖူး။ စင္ကာပူေရာက္စက အလုပ္လာရွာေတာ့ ငွားေနတဲ့အိမ္ရဲ႕ေအာက္မွာ Community Centre ရွိတယ္။မနက္မနက္ဆိုရင္ အဲဒီတီးလံုးသံၾကားရပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိပ္ေကာင္းေနခ်ိန္ တီးလံုးသံနဲ႔ႏိုးတယ္၊ ႏိုးရင္သတိရသြားတာက ငါအလုပ္သြားရေတာ့မွာပါလားဆိုျပီး ေၾကာက္ေနတယ္။ အလုပ္လုပ္စက ေတာ္ေတာ္ရုန္းကန္ေနရတာဆိုေတာ့ ရံုးသြားရမွာဆို သိပ္ေၾကာက္တယ္။ (ခုေတာ့လဲ သံုးႏွစ္ေတာင္ၾကာခဲ့ျပီ)

မိုးလင္းအဖြင့္မွာကတည္းက မၾကိဳက္တဲ့တီးလံုးနဲ႔စေနျပီဆိုျပီေတာ့ အယူေတာ္မဂၤလာကိုယ့္ဘာသာဖြင့္လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ဆက္ၾကည့္တယ္။  ကားဂိတ္နားေရာက္ေတာ့ ရထားေပၚက မိသားစုတစ္စု ကားဂိတ္ကိုေျပးလာၾကတယ္၊ သူတုိ႔စီးခ်င္တဲ့ကားကေရာက္ေနတယ္။ လူေတြကတက္ျပီးစျပဳေနျပီ သူတို႔မမွီလိုက္ရင္ အနည္းဆံုး ၁၀ မိနစ္ထပ္ေစာင့္ရမယ္။ ရန္ကုန္ကကားသမားေတြလိုမဟုတ္ပါဘူး လူတက္လို႔ျပီးျပီဆိုတာနဲ႔ ကားကဘီးစလွိမ့္ပါတယ္။ မွတ္တိုင္ဧရိယာေက်ာ္သြားျပီဆိုတာနဲ႔ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျပးလာေနေန မရပ္ေတာ့ပါဘူး။ တစ္ခါတေလတစ္ခ်ိဳ႕မ်ား ကားကမွတ္တိုင္ကခြာေနေပမယ့္ လမ္းမေပၚတက္လို႔မရေသးေတာ့ ကားတံခါးကိုသြားပုတ္ျပီး တက္လိုေၾကာင္းအရိပ္အေယာင္ျပေသာ္လည္း ကားသမားက တံခါးဖြင့္ေပးမည္မဟုတ္ပါ။ ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီမိသားစု ကားမမွီလိုက္ပါဘူး။ အဆင္မေျပျပန္ဘူးေပါ့ ေတြးလိုက္မိျပန္ျပီ။ (ရန္ကုန္မွာတုန္းက နကၡတၱဖတ္တဲ့ အက်ိဳးေတြေပါ့)

ကိုယ့္ကားေရာက္လာေတာ့ လိုက္စီးသြားလိုက္တယ္ ၇ နာရီစြန္းစြန္းမွာရံုးေရာက္သြားတယ္။ စိတ္ထဲသတိရလိုက္တာက ကိုယ့္ကဒ္ကတံခါးဖြင့္လို႔ရပါ့မလားလို႔။ တစ္ခါသား ည ၈နာရီေလာက္ ေရေသာက္စရာကုန္သြားလို႔ ေရဗူးေရသြားျဖည့္တာ ျပန္ဝင္ေတာ့ Invalid Time Zone ဆိုျပီး ကိုယ့္ဝန္ထမ္းကဒ္ကို အျဖတ္မခံေတာ့လို႔ အကုန္ထားခဲ့ျပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့ရပါေရာလား။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲက်န္ေတာ့တာေလ။ ရံုးအဝင္မွာ ေရွ႕ကလူတစ္ေယာက္ဖြင့္သြားလို႔ ျပန္ပိတ္လုဆဲဆဲတခါးကုိ အသာဆက္တြန္းဖြင့္ျပီးဝင္လာခဲ့တယ္။ အဖြဲ႔ထဲကတစ္ေယာက္လဲေရာက္ေနျပီ။ ဘယ္လိုဖြင့္ဝင္လဲမေမးလိုက္ရဘူး။ စက္ေတြဖြင့္ ခဏထိုင္ျပီး ေရဗူးေရသြားထည့္မလို႔လုပ္ရင္းစဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္။ ထြက္ျပီးရင္ ျပန္ဝင္လို႔ရပါ့မလားလို႔။ ဒါနဲ႔စမ္းၾကည့္မယ္ကြာဆိုျပီး ေရဗူးေလးကိုင္ထြက္လိုက္တယ္။ ျပီးကဒ္နဲ႔ဖြင့္ၾကည့္တယ္မရဘူး။ ဟိုက္နာျပီ ဘယ္ေတာ့မွရမွာလဲ ေတြးပူသြားတယ္။ ၈နာရီေတာ့ထန္ကုန္ပါပဲေလဆိုျပီး ေရသြားထည့္လိုက္တယ္။ ျပန္လာတယ္ ၇နာရီခြဲမွ တခါးဖြင့္လို႔ရသြားတယ္။ ငါ့ကိုေတာ့ ေႏွာက္ေနျပီဆိုျပီး ေတြးမိတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ၈နာရီနားနီးလာေတာ့ လူေတြစံုလာျပီ။ ကုပၼဏီနက္ဝပ္က အျပင္ကိုတိုက္ရိုက္ခ်ိတ္လို႔မရတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းေတြရဲ႕Database Server ေတြကိုခ်ိတ္ဖို႔ ဝါယာလက္ကြန္နက္ရွင္းေတြတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ Hot Line ေခၚလို႔ရေအာင္ဆိုျပီ SingTel Hi Card ေလးေတြေပးထားတာရွိတာနဲ႔ အဲဒီ SIM Card ကိုကိုယ့္ဖုန္းမွာလဲတပ္ရတယ္။ ၈နာရီမွာစျပီးေခၚျပီ ေက်ာင္းတစ္ခုက။ ကၽြန္ေတာ္ကိုင္ထားတဲ့ေက်ာင္းမဟုတ္ဘူး။ ဒီေနရာမွာဒိတ္ေအာက္ေနတဲ့ အျဖစ္ကေလးတစ္ခုေျပာရဦးမယ္။ ဒီေလာက္နည္းပညာထြန္းကားေနတဲ့ေခတ္ၾကီးမွာ အရာရာသံုးႏိုင္တယ္လို႔ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ MOE ကေအာင္စာရင္းအၾကမ္းထုပ္ေပးတဲ့ေနရာမယ္ Text File ကို Diskette နဲ႔ေက်ာင္းေတြကို ပို႔ပါသတဲ့ေလ။ ေက်ာင္းေတြကမွာ အဲဒီ Diskette မွာပါတဲ့ဖိုင္ကို ကြန္ပ်ဳဳတာစနစ္ထဲကို ထည့္ရမွာေပါ့။ အေတြ႔အၾကံဳအရ အဲဒီဖိုင္မွာ ႏွစ္စဥ္အခက္အခဲရွိတယ္ဆိုဘဲ။ Special Character တစ္ခုခုပါလာလို႔ စနစ္ကဖတ္လို႔မရလိုက္တာတို႔ စနစ္ထဲမဝင္သြားတာတို႔ျဖစ္ေနၾကဆိုဘဲဗ်။ ခုေတာ့အဲဒီလိုဟာမျဖစ္ပါဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ျဖစ္ေနတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အေတြ႔အၾကံဳရေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ အနားသြားေလ့လာတာေပါ့။

ခဏေနေတာ့ ေနာက္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကဖုန္းဝင္လာတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ စျပီးလွႈပ္ရွားေနျပီ။ အဖြဲ႔ထဲကစီနီယာႏွစ္ေယာက္ ေအာ္ဟစ္ေမးျမန္းကုန္ၾကျပီ။ ဟိုေဒတာစစ္ျပီးျပီလား ဒီဟာေတြဖ်က္ျပီးျပီလား သတိေတြေပးကုန္ၾကျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လား ခုထိေငါင္ေငါင္ေလးထိုင္ေနရတုန္းဘဲ။ ညကအျပီးမသတ္ခဲ့ရတဲ့ ရီပို႔တစ္ခုကို ဆက္ေရးေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလလက္မအားလို႔ တျခားဝက္ဘ္ဆိုက္က တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးၾကည့္စရာလိုလာရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလွမ္းလွမ္းေခၚျပီး ဘယ္ဆိုဒ္က ဘာေဒတာၾကည့္ေပးစမ္းပါနဲ႔ နဲနဲကူေပးရတယ္။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကလဲ ေဒတာေတြတစ္ျပံဳၾကီးကိုင္ဘူးပါတယ္။ မေၾကာက္ခဲ့ပါဘူး။ ကုိယ္ကစနစ္ကို ကၽြမ္းေနတာကိုး။ ခုကေတာ့ ကိုယ္ကဝင္တာလပိုင္းဘဲရွိေသးေတာ့ သူတို႔လိုေတာ့ ဘယ္ေနရာဘာရွိတယ္ အကုန္မသိေသးေတာ့ ေႏွးဖင့္မွာေၾကာက္တာပါ။ ၉ နာရီမွာနဲနဲတည္ျငိမ္လာျပီ။ GCE A-Level Result ကိုကၽြန္ေတာ္တို႔ အရင္ၾကည့္လို႔ရေနျပီ။ ၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းကို သူမ်ားထက္အရင္ၾကည့္ရသလိုေနမွာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလိုဘဲခံစားမိပါတယ္။ သူတို႔လဲကၽြန္ေတာ္တို႔လိုဘဲဗ်။ ေအာင္စာရင္းၾကည့္ျပီး ဘယ္ေက်ာင္းကေတာ့ ဂရိတ္ေအ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ဘီဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ ဒီေက်ာင္းကေတာ့ ေအေတာင္မပါဘူးဘာညာနဲ႔ၾကည့္ေနၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၁၀နာရီျမန္ျမန္ထိုးပါေစဘဲဆုေတာင္းေနပါတယ္။ ၁၀နာရီေက်ာ္ရင္ အကုန္ျပင္ဆင္ျပီးျပီဆိုေတာ့ ဘာမွလုပ္စရာမလိုေတာ့ဘူးေလ။ စိုးရိမ္ေနစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့။ စိတ္ထဲမွာေတာ့နဲနဲသံသယျဖစ္ေနျပီ။ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုဘဲေပါ့။ ဒီေလာက္ေတာ့ ကံေကာင္းပါ့မလားေပါ့ေလ။ ဟိုႏွစ္ေယာက္လဲေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈတ္ေနၾကျပီ။ ကုိယ္လဲသူတို႔လက္မအားလို႔ မလုပ္ႏိုင္တာေလးေတြ လိုက္ကူေပးေနတယ္။ ေလ့လာရင္းေပါ့။ ကိုယ့္ေက်ာင္းကေတာ့ဘာမွအသံမထြက္။ ဒီလိုေနတုန္းတစ္ေယာက္ကလာေမးတယ္။ မင္းဆီကို တယ္လီဖုန္းေခၚေသးလားေပါ့။ ဟင့္အင့္လို႔ေျပာေတာ့ စီနီယာကေျပာတယ္။ သူ႔ဖုန္းနံပါတ္ကိုတဲ့ေက်ာင္းကို ေပးမထားဘူးတဲ့။ (ဟမ္) ေခၚမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့ စိတ္မပူနဲ႔တဲ့။ ဘာၾကီးတုန္း။ သံုးရက္ေလာက္ရွိျပီ ဒီ user support အတြက္အိပ္မေပ်ာ္တာ။ အားေတြတင္းထားလိုက္ရတာ လက္ေတြေျခေတြတုန္ခဲ့ရတာ။ ၁၀နာရီနားနီးေတာ့ မပူပါနဲ႔တဲ့ မင္းကိုမ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ခံစားသိေစျခင္လို႔ ဘာမွမေျပာဘဲထားတာတဲ့။ ေနာင္ႏွစ္ေတြၾကရင္လဲ ၾကံဳဦးမွာဘဲေပါ့ေလ။ အနီးဆံုးေတာ့ ဇြန္လမွာတစ္ခုရွိေသးေတာ့ အဲဒီအခါက်ရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္က်ဲရမယ္ေပါ့။ ဟား … လူဟာေပ်ာ့ေခြက်သြားခ်င္သလိုလိုျဖစ္သြားတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ျပင္ဆင္ထားခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပူထားခဲ့တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကကၽြန္ေတာ္တို႔ကစားၾကရင္ ကေလးေတြလဲဝင္ကစားျခင္ၾကတဲ့အခါ သူတို႔လဲပါေစ ငါတို႔လဲကစားမပ်က္ေစတဲ့နည္းနဲ႔ ထမင္းမစား ဟင္မစားလို႔ေခၚျပီး ဝင္ကစားခိုင္းခဲ့တာကိုျပန္သတိရသြားတယ္။ ကေလးေတြမွာကစားေနရရင္ျပီးေရာနားမလည္ဘူး။ စိမ္ေျပးတမ္းကစားလို႔ဖမ္းတဲ့လူက သူတို႔အနားေရာက္သြားလဲ အမိမခံရဘူး။ ထုတ္ဆီးတိုးတမ္းကစားလို႔ ထမင္းေရပူစည္းနင္းမိလဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လဲဒီေန႔ အဲဒီလိုကစားခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ ဝိုင္းအားေပးခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာင္အားနာသြားတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားဘေလာ့ဖတ္ျပီး SMS ပို႔ျပီးအားေပးၾကတယ္ အဟုတ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လာလာဖတ္ျပီးစိတ္ဝင္ပူေပးၾကတဲ့စာဖတ္သူမ်ားကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အေတြ႔အၾကံဳတစ္ခုရသြားပါတယ္။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လားကြယ္ရို႕။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 7 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8-%e1%80%9f%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8/feed/ 7 အျပာႏုေရာင္ျဖစ္ခ်င္ေသာ … http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac/#comments Thu, 05 Mar 2009 15:03:57 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=345

မနက္ျဖန္ဟာ အားလံုးေမွ်ာ္လင့္တၾကီးေစာင့္ဆိုင္းေနေသာ အမ်ားျပည္သူခ်စ္ေသာ ေသာၾကာေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ အျပာႏုေရာင္ဟုတ္ပါ့မလား။

မနက္ျဖန္ဟာ စင္ကာပူမွာ GCE A-Level Exam Result ထြက္ေပးမည့္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာင္ဒီဘီ မင္းနဲ႔ဘာဆိုင္သလဲကြယ္ေမးရင္ ဟုတ္ကဲ့ မႏွစ္ကအထိေတာ့ မဆိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ယခုလက္ရွိအလုပ္က Future School Pilot Project ရထားေတာ့ ေက်ာင္းေတြကို ကြန္ပ်ဴတာစနစ္ေတြသံုးဖို႔ ေရာင္းထားေတာ့ကာ သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းေတြရဲ႕ ေအာင္စာရင္းေတြကို ကြန္ပ်ဴတာစနစ္ကေနထုပ္ေပးရပါေတာ့မယ္။ MOE ကေနမနက္ ၈ နာရီမွာ ေအာင္စာရင္း အၾကမ္းကို သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းေတြကုိ ထုပ္ျပန္ေပးမွာျဖစ္ျပီးေတာ့ သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းေတြကေန အသီးသီးဆက္လက္ထုပ္ျပန္မွာက ေန႔လည္ ၁ နာရီျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အျပာႏုေရာင္ ေသာၾကာမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာလာပါျပီ။ ေက်ာင္းေတြက မနက္ ၈ နာရီမွ ၁၀ နာရီအတြင္း အေရးတၾကီးလိုအပ္ေသာ Reports မ်ားကို ကြန္ပ်ဴတာစနစ္မွ အဆင္သင့္မထုပ္ေပးႏိုင္တာမ်ိဳးရွိလာပါက ကၽြန္ေတာ္တို႔က ခ်က္ခ်င္းျပဳစုထုပ္ေပးရမယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ စနစ္မွာ အဆင္မေျပတာေတြရွိလာရင္လဲ ဒီ၂ နာရီအတြင္းမွာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔သြားေအာင္ ျပင္ဆင္ကူညီေပးရမယ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ စိမ္ေခၚမႈၾကီးပါဘဲ။ လုပ္ခဲ့ဘူးသမွ် အေတြ႔အၾကံဳမွာ ခုလို အခ်ိန္အကန္႔အသတ္နဲ႔ ေျဖရွင္းေပးရမယ္လုိ႔ တစ္ခါမွ မၾကံဳဘူးေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ေတြလွဳပ္ရွားေနတယ္ဗ်ာ။

ဒီေန႔ညေနေတာ့ ပဏာမအေနနဲ႔ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြက သေဘာေကာင္းစြာ ညေနကထဲက နက္ျဖန္လိုခ်င္တဲ့ Report ကိုပို႔လာတယ္။ စနစ္မွာ အသင့္မပါတာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔ထိုင္လုပ္ေနရတာ ည၉နာရီထိုးမွ ျပန္ၾကရပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေက်ာင္းေလးေက်ာင္း ေထာက္ပံ့ရမွာျဖစ္လို႔ လူေလးေယာက္တာဝန္ခြဲယူထားရပါတယ္။ တိုေတာင္းလွတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ သူ႕မကူႏိုင္ ကိုယ့္မကူႏိုင္ျဖစ္ေနမလားလဲ ေတြးပူေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘုရားရွိခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးကို အကုန္ေတာ့ ရြတ္ေနတာပါဘဲ။ ဘုရားသၾကားမလို႔ အားလံုးအဆင္ေခ်ာပါေစဗ်ိဳး။

အရင္ကဆိုရင္ ေသာၾကာေန႔ေရာက္ရင္ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ ရင္ခုန္ေနတယ္ဗ်ာ။ ရင္ခုန္ရင္ အခ်စ္လို႔ ဘယ္သူမ်ားေျပာၾကတာပါလိမ့္။ အနီရင့္ရင့္ ေသာၾကာမျဖစ္ရင္ဘဲ ေက်နပ္ပါျပီ။

 

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 10 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%a1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%82%8f%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac/feed/ 10 ေျပာင္းၾကျပန္ျပီဟဲ့ ..တစ္ေခါက္ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%9f%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%90%e1%80%85/ http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%9f%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%90%e1%80%85/#comments Sun, 01 Mar 2009 01:06:29 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=321


လမ္းအထြက္မ်ားတဲ့လူ ခရီးအထြက္မ်ားတဲ့လူဆို ေျခေထာက္မွာေဗြပါသလားလို႔ ေမးတတ္ၾကပါတယ္။ သဟာလိုဆိုရင္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေက်ာမွာေဗြေပါက္ေနတာလား မသိ။ ဒီႏွစ္အတြင္းမွာ ၂ ခါအိမ္ေျပာင္းရပါျပီ။ အခုလက္ရွိေနတဲ့အိမ္မွာ ေလးလၾကာေနျပီးသကာလ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာဆိုသလိုဘဲ ေနရာေျပာင္းရပါဦးမယ္။

အရင္ေနခဲ့တဲ့အိမ္မွာ တရုတ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူေနခဲ့တာဆိုေတာ့ သူက ညညဆိုရင္ သူ႕ေဘာ္ဒါေတြေခၚေခၚလာျပီး မာေဂ်ာင္းကစားတယ္ ျပီးရင္ ဧည့္ခန္းမွာ တန္းစီျပီးအိပ္ၾကေရာ။ မနက္မိုးလင္းလို႔ ရံုးမသြားခင္ကိုယ္က ဘုရားရွိခိုးေတာ့မယ္ဆို စိတ္ကမလြတ္လပ္ေတာ့ဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း သူ႕မိန္းခေလးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အခန္းထဲတစ္ေနကုန္ဝင္ေနၾကျပီး ျငိမ္သက္ေနၾကျပန္ေရာ (တရားထိုင္ေနၾကသလား မသိဘူးေနာ္)။ ညညဆိုလဲ ဂိမ္းကစားတတ္သူေလးဟာ သူ႕ေကာင္မေလးေရာက္ေနရင္ လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔ ေစာေစာအိပ္ယာဝင္တတ္ေသးသဗ်။

သူ႕အေမၾကီးနဲ႔ သေဘာတူစာခ်ဳပ္မွာ ထမင္ဟင္းခ်က္ျပဳတ္စားၾကဖို႔ ခြင့္ျပဳထားျပီးျဖစ္ေသာ္လည္းဘဲ မီးဖိုခန္းနဲ႔ အဝတ္ေလွ်ာ္ခန္းက နီးေနတာရယ္ ေကာင္ေလးကလဲ တစ္ပါတ္တစ္ခါ အဝတ္ေလွ်ာ္ျပီးရင္ တစ္ပါတ္ေလာက္ အဝတ္မရုပ္ဘဲပစ္ထားတတ္တာရယ္နဲ႔ အဝတ္မ်ားမွာ ဟင္းနံ႕ရပါတယ္ဆိုျပီး သူ႕အေမကို ကြန္ပလိမ္းတက္ပါတယ္။(ပလိန္းေတြထဲမွာ ကစြန္းပလိန္းေလာက္မေကာင္းေသာ ကြန္ပလိန္းေပါ့)။ သူ႕အေမၾကီးကေတာ့ သူ႕သား ေမာင္တစ္ရုတ္ အနံ႕ခံသိပ္ေကာင္းေၾကာင္း၊ ျပီးေတာ့ ေတာ္ရံုအနံကို မခံႏိုင္ေၾကာင္းေတာ့ ေျပာထားျပီးသားျဖစ္ေပမည့္ သူ႕သားအကဲပိုမွန္းလဲ သိေနတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့ကို အျပစ္မေျပာရွာပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ သံုးၾကိမ္ေလာက္ ကြန္ပလိန္းျပီးတဲ့အခါမယ္ေတာ့ အဘြားၾကီးဟာ ဝမ္းပန္းတနဲေျပာလာရွာပါတယ္။ သူ႕သားကိုလည္း သူ႕အိမ္ျပန္ေခၚေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ဒီအိမ္ကိုလဲ သူ႔အစ္ကိုေတာ္ၾကီးက လက္ရွိေနေနေသာ ကြန္ဒိုမွ အဆင့္ေလွ်ာျပီး ျပန္ဆင္းလာမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ အိမ္ေျပာင္းေပးဖို႔ပါ။ ေမွ်ာ္လင့္ျပီးသားစကားေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ သိပ္မအံ့ၾသခဲ့ပါဘူး။ အံ့ၾသသြားတာက သူအိမ္ရွာေပးပါ့မယ္ ေအးဂ်င့္ခလဲသူဘဲေပးပါ့မယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ သူရွာေပးလွ်င္ ခုလိုတရုတ္အိမ္တြင္သာေနရဦးမည္ျဖစ္ျပီး ဒီထမင္းဟင္းကိစၥေတြထပ္ျဖစ္လာႏိုင္တာေၾကာင့္ ျမန္မာမ်ားႏွင့္သာ ျပန္လည္ေနၾကည့္ရန္ စိတ္ကူးရတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘာသာရွာပါမည့္အေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္လိုက္ရပါတယ္။ 


ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ရွာျခင္းအမႈကို ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ အျပင္းအထန္ျပဳလုပ္ျပီးသကာလ (အေတြ႔အၾကံဳမ်ားကို ေရးပါဦးမယ္) ယခုေနမည့္ အခန္းကိုရပါေတာ့တယ္။ အစကေတာ့ တစ္အိမ္လံုးငွားျပီး လူရွာတင္ဖို႔စိတ္ကူးမိေသာ္လည္းဘဲ လူထက္ အခန္းမ်ားပိုေနေသာ ကာလၾကီးျဖစ္ရကား ခဏေတာ့ေစာင့္ၾကည့္ဦးမွပါဆိုျပီး အခန္းတစ္ခန္းကိုသာ ငွားလိုက္ပါတယ္။ စာရင္းခ်ဳပ္ေသာ္ ယခင္အိမ္ေဟာင္းမွ အဖြားၾကီးက အိမ္ရွာခဟုဆိုကာ အခန္းငွားခ၏ တစ္ဝက္ကို ေအးဂ်င့္ခ အေနျဖင့္ေပး၍ သူ၏အိမ္မွ Light Truck ကားျဖင့္ အိမ္ေျပာင္းေသာေန႔တြင္ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ (ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ အိမ္ရွင္လဲေနာ္ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မေတြ႔ဘူးပါဘူး။ 


မေန႔ကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာန႔ဲ အိမ္ေျပာင္းျခင္းအမႈကို ျပီးစီးခဲ့ပါတယ္။ ယခုေနမည့္ အိမ္အနီးအနားတြင္ေနေသာမမီမွ သတင္းၾကားသျဖင့္ အိမ္ေရႊ႕ျခင္းအမႈကို လာေရာက္ကူညီသြားပါတယ္။ ပထမတစ္ခါအိမ္ေရြ႕တုန္းက လိုက္ပါကူညီခဲ့သူမ်ားမွာ စေနအလုပ္ဆင္းရသျဖင့္ ဘယ္သူ႕ေခၚရတုန္းဟု စိတ္အိုက္ေနဆဲ ရံုးမွညီမေလး အိေဝျဖိဳးက ကူညီပါရေစ ကူညီပါရေစရွင့္ ဆိုလာသျဖင့္ ေရငတ္တုန္းေရတြင္းထဲက်သလို အားရဝမ္းသာ လက္ခံလိုက္ရပါတယ္။ ယခင္အၾကိမ္အိမ္ေျပာင္းတုန္းက လိုက္မပို႔လိုက္ရရွာေသာ ေနာက္ထပ္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္မွလည္း ကူညီပါရေစဆိုလာျပန္သျဖင့္ လူအင္အားေတာင့္သြားပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ .. အားလံုးမွာ မိန္းခေလးမ်ားခ်ည္းျဖင့္သျဖင့္ အိမ္ေပၚမွ ပစၥည္းမ်ား ေအာက္ခ်ေသာ အမႈတြင္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ဒိုင္ခံသယ္သျဖင့္ အိမ္အသစ္ေရာက္ေသာအခါ ပင္ပန္းေနေလျပီ။ 


အိမ္အသစ္သည္ ၅ ထပ္တြင္ရွိကာ ဓါတ္ေလွကားမွာ ၆ ထပ္သို႔သာေရာက္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ား ပင္ပန္းၾကပါသည္။ ပင္ပန္းၾကကုန္ေသာ မိန္းခေလးမူ႔ဗာ(Mover) မ်ားကို ေက်းဇူးအထူးပင္တင္ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာၾကားပါရေစ။ အို အသင္တို႔ကံဆိုးျခင္းပါေပ။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ေသာ္ ေန႔လည္ ၂ နာရီတြင္ အိမ္အတြင္းသို႔ ပစၥည္းမ်ား ပို႔ျခင္းလုပ္ငန္းမ်ား ျပီးစီး၍ ေန႔လည္စာ ငါးေခါင္းဟင္း၊ ၾကက္ခ်ိဳခ်ဥ္ေၾကာ္၊ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္၊ ဘဲကင္မ်ားျဖင့္ ေသာက္စားၾကျပီးလွ်င္ အိမ္ေျပာင္းျခင္းအမႈကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးစီးခဲ့ေပသည္။ စိတ္တူကိုယ္တူ အတူေနမည့္ သူငယ္ခ်င္ေကာင္း ေယာင္းမတို႔ရမည္ဆိုလွ်င္ကား အကၽြႏ္ုပ္သည္ တစ္အိမ္လံုးငွားရမ္း၍ ေနထိုင္ဦးမည္ဟု ဆႏၵရွိေနေပေသးသည္ျဖစ္ရကား အသင္သူငယ္ခ်င္းတို႔ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ထားၾကပါေလာ့ ….။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 22 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/03/%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%9f%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%90%e1%80%85/feed/ 22 ထြက္မေျပးနဲ႔ http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94/ http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94/#comments Thu, 26 Feb 2009 13:01:05 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=313

Photo Credit goes to: http://www.flickr.com/photos/kantor/2100971325/

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 9 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%91%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b1%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94/feed/ 9 ေခါင္းစဥ္မဲ့ http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%a5%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b2%e1%80%b7/ http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%a5%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b2%e1%80%b7/#comments Wed, 25 Feb 2009 15:32:06 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=307

တရုတ္ႏွစ္ကူးေက်ာ္ျပီးကတည္းက အလုပ္မ်ားလာလိုက္တာ ခုရက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အျမင့္ဆံုးကုိေရာက္သြားျပီ။ လူလဲခံႏိုင္ရည္ ရွိသေလာက္လုပ္လိုက္ဦးမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ကာ အားတင္းျပီးလုပ္ေနတာပါဘဲ။ ဒီလိုအလုပ္မ်ားလာေတာ့ ငါအရင္အလုပ္ကေလးမွာ ထိုင္ေနေကာင္းသားလို႔ေတာင္ ေတြးမိလာတယ္။ အလုပ္သစ္ေျပာင္းေတာ့ ကိုယ္ကလူသစ္ျပန္ျဖစ္ျပီးေတာ့ အားလံုးရဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္မႈေတြေအာက္မွာ ေနသားက်ေအာင္ ယံုၾကည့္မႈေတြရလာေအာင္ ျပန္လုပ္ေနရတယ္ေပါ့။

တကယ္လည္း အရင္အလုပ္ကေလးကို ျပန္လြမ္းပါတယ္။ ဟိုမွာဆို ေအးေအးေဆးေဆးဘဲ။ ဘေလာ့လဲေရးလို႔ရတယ္ ကိုယ့္အထက္မွာလဲ အမ်ားၾကီးမရွိေတာ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတာ္ေတာ္ရတယ္။ ခုအလုပ္လား ကိုယ့္ေနာက္မွာ တစ္ေယာက္ဘဲ ရွိျပီး အကုန္လံုးကိုယ့္အထက္မွာခ်ည္းဘဲ။ အားလံုးက လက္ညွိဳးလာထိုးမည့္လူေတြခ်ည္းေပါ့။ ႏို႔ ဘာေၾကာင့္ေျပာင္းေသးလဲဆိုေတာ့ အင္း … ေျပာင္းခ်င္လို႔ေပါ့ေလလို႔ ျပန္ေျဖရေတာ့မွာဘဲ။ ဒီေတာ့လဲ ဘာလာလာလက္ခံရမွာေပါ့ေနာ္။ အလုပ္မ်ားခ်က္ကေတာ့ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ရွိျပီ ဆက္တိုက္တြန္းလုပ္ေနရတာ။ ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္မ်ားတာဘဲ ဂုဏ္ယူေနရမည့္ အခ်ိန္မဟုတ္ေပဘူးလား။ သို႔ေပသည့္ ဒါဏ္မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ ခံႏိုင္ရည္ေနာက္ဆံုးဘဲလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိလာတယ္။ အစည္းအေဝးလုပ္ရင္း လူကမူးေနာက္ေနာက္ျဖစ္လာတယ္။ ညေတြအိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနတာ ႏွစ္ပါတ္ရွိေနျပီ။ အိမ္ေရာက္ရင္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ဘေလာ့လည္ရေသးတယ္။ မေရးတာၾကာလို႔ ဟိုဟိုဒီဒီကလဲ ေျပာကုန္ၾကျပီ။

လူကစိတ္ညစ္ေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ေနထိုင္ခဲ့ရတာကို ျပန္ျပန္သတိရေနတယ္။ ရန္ကုန္မွာဆို မနက္ဆို ၉ နာရီမွ ရံုးေရာက္လို႔ရတယ္။ ညေန ၅ နာရီဆို ျပန္ကုန္ၾကျပီ။ ေန႔လည္ ၃ နာရီေလာက္ဆို လဘက္ရည္ေသာက္ဆိုျပီး ဆင္းၾကေသးတာ။ အလုပ္လား လုပ္တာေပါ့။ သို႔ေသာ္ ဒီမွာလို ဘက္စံုလုပ္စရာမလိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဝန္ေပါ့တာကလား။ ခုအလုပ္မ်ားေနေတာ့ အိမ္ေရာက္ရင္လဲ ဘာမွေသခ်ာ မစားႏိုင္ဘူး။ ေန႔လည္စာ စားလဲ ေသေသခ်ာခ်ာမစားျဖစ္ဘူး။ မ်က္စိထဲဝင္လာတဲ့ဟာ လက္ညိွဳးထိုးျပီး ျပီးျပီးေရာ စားတယ္။ စားေနတုန္းလဲ အလုပ္ဘဲေတြးေနမိေတာ့ အရသာလဲ မေတြ႔မိပါဘူး။ ဂိေထာင္က အာလူးထမင္းေလး သတိရတယ္၊ လဘက္ထမင္းေလး သတိရတယ္။ လဘက္ရည္က်ဆိမ့္ တိုင္ကီကိုသတိရတယ္။ တာေကာ လို႔ေခၚၾကတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကိုသတိရတယ္။ လမ္းထဲကိုယ္ဝင္လာရင္ ခုန္ခုန္တက္တဲ့ ကြားကြားလို႔ေခၚတဲ့ ေခြးကေလးကို သတိရတယ္။

စိတ္ထဲရုတ္တရက္ဝင္လာတာက ငါဘယ္ေလာက္အခ်ိန္အထိ ဒါေတြလုပ္ေနရမွာလဲ အထိပါေတြးမိလာတယ္။ တကယ္ဆိုျငီးေငြ႔လာျပီ။ တေန႔တေန႔ေရးလိုက္ရတဲ့ ပရိုဂရမ္ေတြ ျပင္လိုက္စစ္လိုက္ေရးလိုက္နဲ႔ အနီေရာင္လိုင္းေတြ ခဏခဏျမင္ေနရေတာ့  လူကအနီေရာင္မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူးျဖစ္လာတယ္၊ တစ္ရက္ေပါ့ စိတ္ရႈတ္လို႔ ေခါင္းေမာ့ျပီးေလကိုတစ္ဝၾကီးရႈလိုက္တယ္ ေခါင္းကအေပၚေမာ့ၾကည့္သလိုျဖစ္သြားေတာ့ အစိမ္းေရာင္ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုကို ျမင္သြားတယ္။ အရင္ကသတိမထားမိတာေလးက ခုေတာ္ေတာ္ၾကည့္လို႔ေကာင္းေနတယ္။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး တခါးေပါက္ကို သြားႏုိင္ဖို႔အတြက္ ထြက္ေပါက္လို႔ေရးထားတာေလးပါ။ အစိမ္ေရာင္ေလးပါေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္လို႔ေကာင္းတယ္။ ဒါငါ့ကုိ လမ္းျပေနတာလားလို႔ေတာင္ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြးလိုက္မိေသးတယ္။

ကိုေပါကတခါေရးဘူးတယ္ ဧရာဝတီျမစ္ထဲမွာ ေလွျပန္ေလွာ္ခ်င္တယ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ အိပ္ေရးမဝတာရယ္ ပင္ပန္းေနတာရယ္နဲ႔ ေလာေလာဆယ္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆႏၵကေတာ့ အညာမွာရွိတဲ့ အဖြားအိမ္ဝင္းထဲက တမာပင္ေအာက္ကကြတ္ျပစ္မွာ ေမာင္ေမာင္ဇာ ကာတြန္းဖတ္ျပီး အိပ္ခ်င္တယ္။ စိတ္ရႈတ္တယ္ဆို ဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္လာတယ္လား မသိဘူး။ အေဖတို႔ဆီကို ဘာအေၾကာင္းမွမရွိဘဲ ၾကားရက္မွာ (ဆက္ေနၾကရက္မဟုတ္ဘဲ) ဖုန္းဆက္တယ္။ ကံဆိုးတယ္ ေခၚမရဘူး။ ေခၚမရဘူးနဲ႔ ဖုန္းကဒ္စားသြားတယ္ ကုန္ေရာ။

စိတ္ရွႈတ္တယ္ စိတ္ရႈတ္တယ္နဲ႔ ရံုးမွာမေနႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပင္ပန္းလာျပီဆို အိမ္ထျပန္လာတယ္။ လမ္းမွာလဲ ဘာမွမခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တေန႔ကေတာ့ ညီမတစ္ေယာက္နဲ႔ဖုန္းေျပာျဖစ္ေတာ့ ငါ့ကြယ္ ပင္ပန္းလိုက္တာ ရန္ကုန္ျပန္ျပီး ဝက္သားဒုတ္ထိုးေရာင္းစားရေကာင္းမလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိတယ္လို႔ေျပာေတာ့ သူကရီတယ္။ ေနာက္ေနတယ္လို႔သူကထင္ေနတယ္။ ဒီလိုညစ္ေနတုန္း တစ္ရက္ အိမ္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာတုန္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ အိုင္ေပါ့ေလးနားေထာင္ျပီး လာေနတယ္။ ပါးစပ္ကလဲ လႈပ္ရြလႈပ္ရြနဲ႔ဆိုေတာ့ သီခ်င္းညည္းလာပံုရပါတယ္။ အနားလည္းေရာက္လာေရာ သူဆိုေနတာ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ေမဆြိသီခ်င္းေပါ့ဗ်ာ .. ဘာတဲ့ "စိတ္ညစ္ရင္ဂီတာ တီးပါလားကိုကိုရယ္" တဲ့ေလ။ ရုတ္တရက္ ငါ့မ်ားေစာင္းဆိုသြားသလား ေတြးလိုက္မိေသးတယ္။ ကိုယ္ကလဲ စိတ္ညစ္ေနတာ မဟုတ္လား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 18 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/02/%e1%80%b1%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%85%e1%80%a5%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%b2%e1%80%b7/feed/ 18 20 years of Anniversary http://mrdba.info/2009/02/20-years-of-anniversary/ http://mrdba.info/2009/02/20-years-of-anniversary/#comments Sat, 31 Jan 2009 16:35:20 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=295

လြန္ခဲ့ေသာ ၇ ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရံုးက ဝန္ထမ္းေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လႈပ္ရြလႈပ္ရြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္ေလ။ ႏွစ္စဥ္က်င္းပျမဲမဟုတ္ေပမယ့္ စီးပြားေကာင္းရင္ ေကာင္းသလို ဝန္ထမ္းေတြကုိ စိတ္အပင္ပန္းေျပေစရာ ခရီးတစ္ခုခုပို႔တာတို႔ ညစာစားပြဲလုပ္ေပးတာတို႔လုပ္ေပးတတ္ေပမယ့္ ဒီလိုအစီအစဥ္မလုပ္ေပးတာ ၂ ႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသစ္အဆန္းလိုျဖစ္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတယ္။ ပိုျပီးေပ်ာ္ေနၾကတာက အဲဒီအခ်ိန္က အေတာ္ေလးေခတ္စားေနတဲ့ ရန္ကုန္ျမစ္ထဲ သေဘာၤစီးျပီး ညစာစားရမယ္ဆိုေတာ့ ပိုေပ်ာ္ၾကတာေပါ့။ ဟုတ္တယ္ သေဘာၤတစ္စီးလံုး တစ္ေခါက္စာငွားျပီး ျမစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္ အသြားအျပန္စီးရမွာေလဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ Analyst Team ကေတာ့တစ္မ်ိဳးဗ်။ အဲဒီသေဘာၤစီးၾကမယ္ဆိုတာထက္ ညဘက္အကင္စုကင္စားၾကဖို႔စီစဥ္ထားတာကို စိတ္ပိုဝင္စားေနၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ မလိုက္ေတာ့ဘူးလိုလိုျဖစ္ေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မန္ေနးဂ်င္းက ခင္ဗ်ားကို သေဘာၤေပၚမွာ တာဝန္တစ္ခုေပးစရာရွိတယ္ မျဖစ္မေနလိုက္ရမယ္ဆိုေတာ့ အဖြဲ႔သားေတြ အလုပ္မ်ားကုန္ၾကတယ္။ အစက ကၽြန္ေတာ္မလိုက္ေတာ့ရင္ အကုန္မလိုက္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ရွိတဲ့ လူေလး ငါး ေယာက္ေလာက္က တိုင္ပင္ထားၾကတာေလ။ ခုေတာ့လိုက္မွရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မိန္းခေလး သံုးေယာက္ကလဲ ဘာဝတ္ရင္ေကာင္းမလဲ တိုင္ပင္ကုန္ၾကျပီ။ ေယာက်ားေလးႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကလဲ ေအးေအးေဆးေဆး။ ကၽြန္ေတာ္သာ ဘာဝတ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္။ ရံုးလာသလို ပုဆိုးနဲ႔ဘဲသြားမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးဝိုင္းကန္႔ကြက္ၾကတယ္ေလ။ စတိုင္ေလးထြားသြားေအာင္ ေဘာင္းဘီဝတ္ပါေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအခ်ိန္အထိ ေဘာင္းဘီရွည္ကို မဝတ္တတ္ေသးဘူး။ အားလံုးကလဲ ေဘာင္းဘီဝတ္ၾကမယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ စိန္ေဂဟာေျပးျပီး စတိုင္ေဘာင္းဘီတစ္ထည္နဲ႔ ရႈးဖိနပ္တစ္ရံဝယ္ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သေဘာၤေပၚေရာက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ တိုတိုေျပာၾကပါစို႔ရဲ႕။

အစီအစဥ္မ်ားအရ လူၾကီးမ်ားကလဲ အျမဲေျပာေနၾက ကုပၼဏီအေၾကာင္းကို ထပ္ေျပာျပၾက။ လူေတြကလဲ ဗိုက္ေတြ တဂြီဂြီျမည္ေနေတာ့ ျမန္ျမန္ျပီးပါေစဆုေတာင္းၾကတာေပါ့။ HR ကလုပ္ပံုေျပာပါတယ္ စမ္းေခ်ာင္း ဂြေစ်းနားက ဝက္သားတုတ္ထိုးအသယ္ကို ဗန္းလိုက္ဝယ္ျပီး သေဘာၤေပၚေခၚလာတယ္ေလ လုပ္ပံုက။ ဒီေတာ့ လူေတြအားလံုးက တုတ္ထိုးကို စိတ္ဝင္စားေနၾကျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလဲ တာဝန္ေပးမယ္ဆိုျပီးေခၚလာတာ ခုထိအဲဒီလူကေပ်ာက္ေနေတာ့ ဘီယာလဲ ရဲရဲမေသာက္ရဲ ဝီစကီပုလင္းကို မ်က္ေစာင္းတခဲခဲျဖစ္ေနရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ ဝန္ထမ္းေတြကို ရာထူးတိုးေပးတဲ့ စာကလဲအဲဒီညမွသာေပးတတ္ေလေတာ့ အခ်ိန္တစ္ခုမွာ အဲဒီအစီအစဥ္ေရာက္ပါေလေရာ။ တိုတိုေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီညက မန္ေနဂ်ာေပါက္စျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မလိုက္မွာစိုးလို႔ တာဝန္ေပးစရာရွိတယ္ဆိုျပီး ေျပာေခၚလာၾကတာပါ။

ၾကာေတာ့လဲ ၾကာခဲ့ပါျပီ။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အဲဒီကုပၼဏီနဲ႔လမ္းခြဲလို႔ စင္ကာပူကိုထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔ညမွာေတာ့ျဖင့္ ပံုမွန္ထက္တစ္လေနာက္က်လို႔ ဝန္ထမ္းမ်ားညကို လုပ္ျဖစ္ျပန္ပါတယ္။ ကုပၼဏီတည္ေထာင္ခဲ့တာ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ေရာ ေပါင္းျပီးေတာ့ ပြဲကိုက်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီညမွာေတာ့ MICT Park ရဲ႕ ျမက္ခင္းျပင္မွာဘဲ သူတို႔က်င္းပလိုက္ၾကတယ္။ MCC 20 Years Anniversaryမတိုင္ခင္ သံုးရက္ေလာက္က အရင္က လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္က အီးေမးပို႔လာတယ္။ ဒီညမွာေတာ့ျဖင့္ ဝန္ထမ္းေတြ ညစာစားပြဲရွိတယ္ဗ်ာ၊ ညေန ၆ နာရီကေန ၈နာရီပါ။ အဲဒါ ႏိုင္ငံျခားမွာေရာက္ေနၾကေသာ ဝန္ထမ္းေဟာင္းေတြကိုလဲ ပါဝင္ေစျခင္လို႔ပါ လိုဆိုလာေတာ့ ကိုယ့္မွာ ရုတ္တရက္ ရင္ေတြဘာေတြခုန္လို႔။ ဟယ္ ေလယဥ္လက္မွတ္ဝယ္ရမွာနဲ႔ အလုပ္သစ္မွာကလဲ ဝင္တာမၾကာေသးေတာ့ ခြင့္ကလဲ ယူလို႔ရမွာ မဟုတ္ေသးေတာ့ ႏွစ္ရက္ထဲျပန္ရမွာလားေပါ့ေလ ေတာ္ေတာ္ အေျပးအလႊားစဥ္းစားလိုက္ရေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေသခ်ာျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ သူက Virtual လုပ္ေပးမယ္၊ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနေသာ ဝန္ထမ္းေဟာင္းမ်ားနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာဆံုၾကမယ္ဆိုေတာ့မွ ေၾသာ္သြားစရာမလိုဘဲကိုးလို႔ နားလည္လိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ေတြးလိုက္မိတာက ကၽြန္ေတာ့မွာ Web Cam မရွိဘူးဆိုေတာ့ ဝယ္ရျပန္ဦးေတာ့မယ္ေပါ့ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ ဒီေန႔မနက္မွာ ျမိဳ႕ထဲဘက္ထြက္ရင္းနဲ႔ Web Cam တစ္လံုးဝယ္ခဲ့ရျပန္ေသးတယ္။ ေမာင္ဒီဘီတို႔က VZO လဲမသံုးျဖစ္ဘူးဆိုေတာ့ ဘာမွကို မရွိတာပါ။ အလုပ္လာရွာတုန္းက သယ္လာတဲ့ လက္ပ္ေတာ့ေလးတစ္လံုးရယ္ အင္တာနက္တတ္တံုးက အလကားေပးတဲ့ ပီစီတစ္လံုးရယ္ ဒါဘဲရွိပါတယ္။ ခုဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့စာရင္းထဲေရာက္ေနပါျပီ။

Live Chatဒီလိုနဲ႔ စင္ကာပူကေနကၽြန္ေတာ္၊ အဂၤလန္ကတစ္ေယာက္ရယ္ မေလးရွားကတစ္ေယာက္ရယ္ သံုးေယာက္ကေတာ့ Web Cam နဲ႔ဝင္ေျပာၾကဖို႔ ဂတိေပးထားၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔လဲ နီးစပ္ရာကေန သတင္းရျပီး အင္တာနက္လိပ္စာသိတဲ့ လူမ်ားကလဲ Live Chat ထဲဝင္လာၾကပါေသးတယ္။ စင္ကာပူကေနာက္တစ္ေယာက္ကလဲ စီးတီးေဟာကေန ဝင္လာပါေသးတယ္ သူကေတာ့ ခဏဲဘဲေျပာႏိုင္ျပီး ဆိုင္ပိတ္မယ္ဆိုလို႔ ဆန္႔ငင္ငင္နဲ႔ ျပန္သြားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာဦးတင္ဝင္းေအာင္နဲ႔လဲ ေသေသခ်ာခ်ာ စကားေျပာလိုက္ရတယ္။ ဟိုကပြဲလုပ္ေနတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို Live ၾကည့္ခိုင္းထားသလိုေတာင္ျဖစ္ေနေသးတယ္။ သူတို႔ကပြဲေတြလုပ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အြန္လိုင္းက သံုးေယာက္က စကားေတြထိုင္ေျပာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဟုတ္ေနတာ။ ဆရာေျပာတာတစ္ခုရိွတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကုပၼဏီဝန္ထမ္းေတြဟာတဲ့ တစ္ေလွထဲစီး ခရီးသြားေတြေပါ့ဗ်ာ လွဳိင္းေလေတြ ေတြ႔လဲ အတူတူ ညီညီညြတ္ညြတ္ ပူးေပါင္းေလွာ္ခတ္သြားရမယ္ေပါ့။ အဲဒီအိုင္ဒီယာေလးနဲ႔ Staff Night လုပ္တိုင္း သီခ်င္းဆိုၾကရင္ Rod Stewart ရဲ႕ Sailing ဆိုတာကို အျမဲဆိုရတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြအားလံုးနဲ႔ သံျပိဳင္ဆိုၾကတာေနာ္။ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ ၾကက္သီေမႊးညွင္းေတြေတာ့ ထကုန္တာဘဲ။ ဒါနဲ႔ဒီညမွာ သူတို႔သီခ်င္းေတြဆိုၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီသီခ်င္းမဆိုၾကဘူးလားလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ တစ္ေခါက္ဆိုျပီးသြားၾကျပီတဲ့။ ဟုတ္တယ္ဗ် ၾကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကြန္နက္ရွင္းျပတ္ျပီး နာရီဝက္ေလာက္ အဆက္အသြယ္ျပတ္လိုက္ေသးတယ္ေလ။ ဘယ္ကျဖစ္လဲေတာ့ မသိဘူး ဘယ္သူ႔မွကိုမျမင္ရေတာ့တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ ခဏခဏဝင္ဝင္ၾကည့္ျပီး ျပန္တက္လာမယ့္ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနၾကရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျပန္အဆက္အသြယ္အရမွာ ေမးၾကည့္တာပါ။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အြန္လိုင္းက လူေတြ မပါလိုက္ရဘူးဆိုျပီး တစ္ေခါက္ျပန္ဆိုၾကမယ္ဆိုလို႔ သူတို႔ သံျပိဳင္ဆိုတာေလး နားေထာင္လိုက္ရေသးတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ၾကက္သီးေမြးညွင္း ထပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သံေယာဇဥ္မျပတ္ေသးဘူးထင္တယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူတို႔မပါတဲ့ အျခားသေဘာၤေပၚမွာ ရြက္လႊင့္ေနရေသးတယ္မဟုတ္လားဗ်ာ။ ခုခ်ိန္ဟာ လွိဳင္းေလေတြ ထန္ေနတဲ့ အခ်ိန္လို႔လဲ ေျပာရင္ရႏုိင္တာဘဲမဟုတ္လား။ သေဘာၤေမွာက္တဲ့သူ ရြက္ေတြျပတ္ကုန္တဲ့သူေတြမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္လဲအားရွိသြားေအာင္ သူတုိ႔နဲ႔အတူ လိုက္ဆိုျဖစ္လိုက္ပါေသးတယ္။

ေဘာ္ဒါတို႔လဲ ခံစားၾကည့္ဦးမလား။

တျခားဖတ္ႏုိင္တာ : သက္တမ္းရင့္ညေနတစ္ခု (အိမ္မက္ရွင္)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 16 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/02/20-years-of-anniversary/feed/ 16 Going Camping http://mrdba.info/2009/01/going-camping/ http://mrdba.info/2009/01/going-camping/#comments Tue, 27 Jan 2009 16:31:04 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=290

အလုပ္အသစ္ေျပာင္းျပီးကထဲက မအားလိုက္တာ မနားလိုက္ရတာေတြ မ်ားေနေတာ့ လူကေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ နားလိုက္ခ်င္ေနတယ္။ ပံုမွန္ရံုးပိ္တ္ရက္ေတြဆိုရင္လဲ အဂၤလိပ္စာေလ့လာရတာနဲ႔၊ ဘေလာ့လိုက္ဖတ္တာနဲ႔ ဖိုရမ္ကိစၥေတြနဲ႔မအားလပ္ နဲနဲအားျပန္ရင္လဲ တီဗြီထိုင္ၾကည့္ေနတာေလာက္နဲ႔ဘဲ အပန္းေျဖေနရေတာ့ လူကညီးစီစီျဖစ္လာတယ္။ မ်က္စိကိုေသေသခ်ာခ်ာ အနားေပးခ်င္ေနတယ္။ ဟိုအရင္ကဆိုရင္ စေနတစ္ရက္ကို ကေလးတစ္ေယာက္ကို စာသင္ေပးရေသးေတာ့ သူ႕သင္ဖို႔စာကလဲဖတ္ရေသးတယ္။ ေနာက္အားျပန္ရင္လဲ တီဗြီကအစီအစဥ္ေတြ အကုန္ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနတာဆိုေတာ့ မ်က္စိကို အိပ္မွဘဲ အနားေပးရသလိုျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ခုလိုစီစဥ္ျဖစ္သြားတယ္။

Going Campingစင္ကာပူမွာေနတာ သံုးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ ညအိပ္တစ္ခါမွ မသြားဖူးေသးဘူး။ ဒီလိုန႔ဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ လေလာက္ကထဲက ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္တဲ့ အေနနဲ႔ ေစ်းေတြေလွ်ာ့တဲ့ အခါမယ္ မွတ္မွတ္ရရ Camping ထြက္ရင္သံုးတဲ့ တဲမ်ိဳးကိုေတြ႔တာနဲ႔ ဝယ္ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ တရုတ္ႏွစ္ကူးရံုးရက္ရွည္ပိတ္မွာကိုသိထားေတာ့ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔တိုင္ပင္ကာ ၾကိဳတင္ အစီအစဥ္ဆဲြပါတယ္။ ပထမေတာ့ ေလဘတၾကီးနဲ႔ ေသာၾကာညေန (၂၃) ရက္ေန႔မွာ သြားျပီးညအိပ္မယ္ေပါ့ ရံုးပိတ္ရက္စတာနဲ႔သြားမယ္ ေနာက္ေန႔ေတြမွာ တျခားအစီအစဥ္ေတြ လုပ္ၾကမယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးခဲ့ေပမယ့္ ကမ္းေျခမွာ ၾကားရက္ညအိပ္မယ္ဆို ခြင့္ေတာင္းရဦးမယ္ ဆိုတာနဲ႔ စိတ္ကူးကိုဖ်က္ စေနညမွဘဲသြားၾကဖုိ႔ စီစဥ္လိုက္တယ္။ ႏွစ္ပါတ္အလိုေလာက္ကထဲက အကင္ ကင္စားဖို႔ ကမ္းေျခက အကင္မီးဖိုကို အင္တာနက္ကေန ၾကိဳတင္စာရင္းေပးတာေတာင္ မရေတာ့ပါဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႔ဘဲ အကင္ ကင္စားဖို႔အစီအစဥ္ကိုလဲ လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ဘဲ အတူလိုက္ၾကမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး ကိုယ္တိုင္စီစဥ္လို႔ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဝယ္လာလို႔ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ စားစရာ တစ္ခုခုစီစဥ္ခဲ့ၾကဆိုျပီး တိုင္ပင္လိုက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မဒမ္ကေတာ့ ဝက္နဲ႔ရိုးကင္ရယ္ ၾကက္ကင္ရယ္ ဝယ္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ မဒမ္ဒီဘီရယ္ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရယ္ ေလးေယာက္က တင္ၾကိဳသြားႏွင့္ၾကဖို႔အတြက္ ညေန ၃ နာရီမွာ Bedok MRT မွာခ်ိန္းၾကျပီး အဲဒီကေနမွတဆင့္ ကားငွားျပီး သြားၾကပါတယ္။ ဘတ္စ္ကား စီးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၄၀၁ ကိုစီးလို႔ရပါတယ္။

area D mapေနရာကိုေတာ့ ယခင္ကထဲက ၾကိဳတင္ၾကည့္ထားတာရယ္ သြားဖူးျပီးသားလူမ်ားကို ေမးၾကည့္ထားတာရယ္နဲ႔ ေပါင္းျပီး စားစရာလြယ္လြယ္ဝယ္လို႔ရမည့္ေနရာ မ်က္ႏွာသစ္ ေရခ်ိဳးလုပ္လို႔ရမည့္ေနရာနဲ႔ နီးနီးနားနား ျဖစ္မယ့္ Area D ကိုဘဲ ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီခြဲ။ ေနရာလိုက္ရွာျပီးေတာ့ ေနပူက်ဲတဲမွာဘဲ တဲကိုထိုးလိုက္ပါတယ္။ အရိပ္လိုခ်င္ေနပူကေစာင့္ရမယ္ မဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္ ေနကေတာ္ေတာ္ပူေတာ့ ေနပူကေနေတာ့ မေစာင့္ႏိုင္ပါဘူး တဲထိုးျပီးသကာလ အရိပ္ေအာက္ျပန္ဝင္ေနျပီး ေနာက္လာမယ့္လူမ်ားကို ထုိင္ေစာင့္ေနတာေပါ့။ ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာေတာ့ လူေတာ္ေတာ္စံုစံုလင္လင္ေရာက္ရွိလို႔ လာၾကျပီမို႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလာပါတယ္။

အားလံုးကလဲ အလုပ္မ်ားၾကတဲ့လူေတြခ်ည္းဆိုေတာ့ ခုလိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး စကားမေျပာရတာ၊ မဆံုရတာ  ေတာ္ေတာ္ၾကာေနၾကေတာ့ အားရပါးရ စားၾကေသာက္ၾက ေျပာၾကဆိုၾကနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ တရုတ္ႏွစ္ကူးပိတ္ရက္မွာ ကမ္းေျခလာအိပ္ၾကတာ မေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အနားမွာေတာ့ မေလးမိသားစု ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ အဖြဲ႔ကလဲ ေတာ္ေတာ္ေတာင့္ၾကပါတယ္။ တစ္စု တစ္စုကို လူႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရွိပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အနားမွာ တဲေတြက သိပ္အနီးကပ္ၾကီးမဟုတ္ေတာ့ ဆူညံမေနၾကပါဘူး။ ပင္လယ္ကလာတဲ့ေလကိုရႈရတာဟာ ေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္ေပါ့ပါးသြားေစပါတယ္။ ေနာက္လိႈင္းသံေတြနားေထာင္တယ္။ ပင္လယ္ထဲမွာေတာ့ ေရေပၚျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕အလား ထင္မွတ္မွားရေလာက္ေအာင္ ပင္လယ္ကူးသေဘာၤေတြရဲ႕ မီးေတြနဲ႔ လင္းထိန္ေနပါတယ္။ အဲဒါေလးတစ္ခုဘဲ အျပစ္ေျပာစရာရွိတယ္။ ေခ်ာင္းသာလိုေတာ့ ေလအားမေကာင္းဘူးဗ်။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုစုေပါင္း တဲေလးလံုးထိုးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိပ္ဖို႔လာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ည ၁၂ နာရီေက်ာ္တာနဲ႔ လိႈင္းသံနားေထာင္ရင္း အိပ္ဖို႔ၾကိဳးစားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လဲ စကားဆက္ေျပာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးဗ်။ မနက္ ၆နာရီေလာက္မွာ မိုးဖြဲေလးနဲနဲက်လာတာနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႔ႏိုးလာရင္း ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာထလိုက္တယ္။ မ်က္ႏွာသစ္ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျပီးေတာ့ ၇ နာရီေလာက္ရွိေနျပီ။ သူငယ္ခ်င္းေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေရထဲဆင္းဖို႔စိုင္းျပင္းၾကတယ္။ ေဘးနားက တဲက မေလးအဖြဲ႔က ေလးေယာက္ေလာက္ေတာ့ ေရထဲေရာက္ေနျပီ။ ၇နာရီခြဲမွာေတာ့ မရေတာ့ဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရထဲေရာက္ကုန္ၾကျပီ။ ၉ နာရီထိုးတဲ့အထိ မနားမေန ေရေဆာ့ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားတဲ့ မနက္ခင္းပါဘဲ။

တနဂၤေႏြမွာေတာ့ ပင္ပန္းလာတာေတြအတြက္ေန႔လည္မွာ အိမ္ျပန္နားၾကတယ္။ အမွန္က ညေနအထိဆက္ေနရင္ ေကာင္းမွာျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႔လဲ တျခား အစီအစဥ္ေတြရွိေနတာရယ္ မိုးကလဲ ရြာမလိုလို ျဖစ္ေနတာရယ္နဲ႔ အိမ္ျပန္လာခဲ့ၾကေတာ့တယ္။ ေနာက္ေန႔အတြက္ အစီအစဥ္တစ္ခုကလဲ ရွိေနေသးတယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ HSBC Tree Top Walk ကိုသြားၾကဖို႔ အားေမြးရဦးမယ္မဟုတ္လား။

တိုပါးရိုးေနေဘာ္ဒါတစ္ေဘြမွ သူ႕အိမ္ႏွင့္နီးသည္ဟုဆိုလာသျဖင့္ သူ႔အိမ္ကိုစုရပ္လုပ္ကာ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ထိုသစ္ပင္ထိပ္ျဖားတက္ေရး ကိစၥလံုးပန္းၾကျပန္သည္။ သူ႕အိမ္မွ ဘတ္စ္ကား ငါးမွတ္တိုင္ေလာက္စီးျပီးသကာလ MacRitChie Reservoir Park ကိုေရာက္သည္။ ထိုမွစ၍ စတင္ေတာတိုးၾကပါေတာ့သည္။ အဲ ေတာလမ္းေလွ်ာက္တာေျပာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပံုတြင္ျမင္ရေသာ ေတာလမ္းအတိုင္း သြားၾကရတာျဖစ္ပါသည္။ က်ိဳက္ထီးရိုး ေတာလမ္းလိုေတာ့ ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးဖြယ္မေကာင္းပါ သို႔ေသာ္ စင္ကာပူလို ျမိဳ႕ျပမ်ိဳးတြင္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးရွိေနျခင္းကိုေတာ့ သေဘာက်မိပါသည္။ ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ အမွန္တကယ္ ခံစားလို႔ရသည္ အေကာင္ေလးေတြ ေအာ္သံမ်ိဳးစံုကို သင္ၾကားရမည္။ နကၡတၱေရာင္ျခည္ထဲမွ ႏြယ္လိမ္မ်ား ႏြယ္ေခြမ်ား ကိုသင္ျမင္ရမည္။ နားနားေနေနေလွ်ာက္တာေတာင္မွ ၾကာေတာ့ေတာ္ေတာ္ေမာပါသည္။ ထိုေနရာကိုလာ၍ အေျပးေလ့က်င့္ခန္း လုပ္သူမ်ားပင္ ရွိေသးသည္။ က်ိဳက္ထီးရိုးလို လူေတြမမ်ားျခင္းကလဲ ေတာထဲတြင္သြားေနရေသာ ခံစားမႈမ်ိဳးကို အမွန္တစ္ကယ္ ခံစားရေစသည္။

location mapအဲဒီလိုနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး စကားေလးတေျပာေျပာနဲ႔ ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ ႏွစ္နာရီေလာက္ ရွိတဲ့အခါမယ္ နားေနစခန္းတစ္ခုကိိိုေရာက္ပါတယ္။ ေမ်ာက္ကေလးေတြလဲ ရွိသဗ်။ ခဏတစ္ျဖဳတ္နားၾက ျဖည့္စရာရွိတာျဖည့္ ေလွ်ာ့စရာရွိတာမ်ား ေလွ်ာ့ျပီးသကာလ သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားထက္ ေရာက္ရန္ သိပ္မလိုေတာ့ျပီမို႔ ခရီးဆက္ၾကျပန္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာနားမယ္ သစ္သားတံတားေလးေတြ သစ္သားေလွခါးေလးေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လမ္းေတြကို အလွဆင္ထားတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပုပၸါးေတာင္မၾကီးေပၚက အပန္းေျဖစခန္းနဲ႔ ေမျမိဳ႕ရုကၡေဗဒဥယာဥ္က ရႊ႕ံညြံ႕ေတာ ဆိုတာကိုဘဲ မ်က္စိထဲ ျပန္ျပန္ျမင္ေနေတာ့တာဘဲ။ ေလကေတာ့ ေတာ္ေတာ္တိုက္တဲ့ေနရာပါဘဲ။ ျမိဳ႕ျပထဲကေန ဒီလိုေတာထဲ တစ္ေနရာကို ေရာက္ေအာင္လုပ္ေပးထား သဘာဝကို ထိမ္းသိမ္းေပးထားတာကိုေတာ့ အသိအမွတ္မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ပါဘူး။

Tree Top Walk Viewဒီလိုနဲ႔ဘဲ အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနတဲ့ HSBC Tree Top Walk ဆိုတဲ့ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ၾကိဳးတံတားဆီကို ေရာက္ပါတယ္။ လွ်ိဳအေသးစားေလးလိုျဖစ္ေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေလးႏွစ္ခုကို ဟိုမွာဘက္ ဒီမွာဘက္ ၾကိဳးတံတားတန္းလိုက္သလိုပါဘဲ သိပ္အျမင့္ၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သို႔ေပတဲ့ အသည္းေအးေအာင္ေတာ့ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၾက အားရေအာင္ ေလရႈၾကျပီးတဲ့ အခါမယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ၾကပါတယ္။ ေျမပံုထဲက အတိုင္း တစ္ပါတ္ၾကီး ျပန္မပတ္ေတာ့ဘဲ နားေနစခန္းကိုျပန္လာတယ္ ေနာက္ေတာ့ နားေနစခန္းကေန အနီးဆံုးထြက္ေပါက္ကေနဘဲ ကားလမ္းမေပၚကို ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ေခၽြးေလးတစ္စိုစိုနဲ႔ အပင္ပန္းၾကီး မဟုတ္ေပမယ့္ ၾကာၾကာေလွ်ာက္တဲ့အခါ ဖေနာင့္ေတာ့နာလာပါတယ္။ ကိုယ္ကလဲဝိတ္မ်ားတာကိုး။ ဒါေတာင္ေတာတိုးရမယ္ဆိုတာသိလို႔ ကင္မရာလဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အေသးစား၊ ေရဗူး အေသးတစ္လံုး ေဘာင္းဘီအိပ္ထဲထည့္လုိ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးသြားခဲ့တာပါ။ အျပန္မွာေတာ့ တိုပါးရိုးက သူငယ္ခ်င္းအိမ္ျပန္စုကာ သူ႕အိမ္မွာဘဲ ရွိတာေလးေတြ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကပါေသးတယ္။ အျပင္မွာလဲ ဘာမွမရွိ္ဘူးေလ။

ဒါေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တရုတ္ႏွစ္ကူးရံုးပိတ္ရက္မွာ အနားယူ အပင္ပန္းေျဖျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးကို မိတ္ေဆြမ်ား သိသာေစရန္ ခရီးသြားမွတ္တမ္းေလး ေရးရျခင္းျဖစ္ပါေပတယ္ခင္ဗ်ား။

 

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 24 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/01/going-camping/feed/ 24 ေက်းဇူး အထူးပါ http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%b1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%91%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab/ http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%b1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%91%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab/#comments Mon, 26 Jan 2009 16:53:44 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=288

ယခင္က ေျပာခဲ့သလိုပါဘဲ၊ အဂ္လိပ္ႏွစ္ကူးတုန္းက မအားလပ္လို႔ ႏွစ္ကူးပို႔စ္ေလး မေရးလိုက္ရေတာ့ တရုတ္ႏွစ္ကူးမွေရးေတာ့မယ္ဆိုတာေလး။ အဲဒါအခုေရးပါတယ္၊ ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႔ ရံုးရက္ရွည္ပိတ္မွဘဲ ေရးျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဘာမွထူးထူးျခားျခားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘေလာ့ဆိုေတာ့ ဘေလာ့မွာ ထူးျခားခဲ့တာေလးဘဲေရးပါမယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာမွာဆိုရင္ မမွားပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ လူေပးမသိခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ေလးတစ္ခုကို Blogspot မွာ စလုပ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ အစကေတာ့ စာေရးဖို႔ထက္ သူမ်ားေတြ ဘေလာ့ဘယ္လိုလုပ္သလဲဆိုတာေလး ေလွ်ာက္စမ္းၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔လုပ္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီကေနမွ WordPress ေပၚလာေတာ့ wordpress ကိုေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအထိလူမသိေသးပါဘူး။ ဘေလာ့ဖတ္တာေတာ့ ေတာ္ေတာ္တတ္ေန စြဲေနျပီေပါ့။ စာေတာ့ မေရးေသးပါဘူး။ ဘေလာ့စေရးစလူမ်ား ထံုးစံအတိုင္း ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ေလးေတြေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္က ဘေလာ့ထက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ အတူလုပ္ေနတဲ့ ဖိုရမ္ ဘက္မွာဘဲ အခ်ိန္ေပးေနျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့၊ အဲဒီမွာ ေရးသားရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အက္ဒမင္အဖြဲ႔ထဲက ကိုပီဇီ က ခင္ဗ်ားဘေလာ့မွာ စာေရးပါလားဗ်ာ ဆိုျပီး သူတို႔ဘဲသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ေလးမွာ လာလာျပီးစာမေရးေသးရင္ လာလာတြန္းေနတတ္ပါတယ္။ ခုလဲဘဲ သူအားလို႔ ဘေလာ့ေတြလိုက္ဖတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာျပီး အသစ္မေတြ႔တာနဲ႔ ေအာ္တာပါဘဲ။ သူ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္စာစေရးဖို႔ အားေမြးလာရတယ္ေပါ့။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ေရးျပီးရင္ သူလာလာဖတ္ျပီး ေကာင္းတယ္ဗ်ာလို႔ ေျပာရာကေန အားတက္ျပီး ဆက္ေရးျဖစ္ေတာ့တာပါဘဲ။ ေနာက္အျပင္ free hosting တင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ လူမသိတဲ့ဘေလာ့ကို စီေဘာက္မွာပထမဆံုး လာႏႈတ္ဆက္သြားသူမ်ားကေတာ့ ကိုသင္ကာနဲ႔ မပန္ဒိုရာပါ(မ်က္စိလည္လာတယ္လို႔ယူဆရပါတယ္)။ သူတို႔မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီတစ္ခါႏႈတ္ဆက္သြား ကထည္းက အားကပိုရွိလာျပီး ေနာက္ပိုင္း mzblog မွာ ဘေလာ့ ဆားဗစ္စေပးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့ကို အဲဒီမွာေဆာက္ျပီး စာ အေသအခ်ာစေရးျဖစ္သြားပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္အရင္က ဘေလာ့ေတြသြားလည္ေပမယ့္ ကြန္မန္႔ေပးတာ စီေဘာက္မွာ ႏႈတ္ဆက္တာ မရွိပါဘူး။ တိတ္တိတ္ကေလးဖတ္ျဖစ္တယ္ ေနာက္ Google Reader ကေနဖတ္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ႏႈတ္မဆက္ျဖစ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့မွာ စာေတြဆက္ေရးေနေတာ့လဲ ေၾကာ္ျငာသိပ္မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ ပင္ကုိယ္ဗီဇက အဲဒီလို လိုက္ေၾကာ္ျငာရမွာ ရွက္ေနတယ္။ (မွားရင္လဲမွားေနမွာပါ) ကိုယ့္ဘာသာလဲ အားမရတာပါသေပါ့ေလ။ လူလာၾကည့္ျပီး ေလာက္ေလာက္လားလားမဟုတ္မွာ မဖတ္သြားလိုက္ရမွာ အားနာတယ္။ ဒါနဲ႔ဘဲ ေရးေနတယ္ဆိုတာဘဲလုပ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ၾကာေတာ့ လူမလာတဲ့ ဘေလာ့မွာ စာေရးေနရတာ အားငယ္လာတယ္ ဒါနဲ႔ ေရးလိုက္ မေရးလိုက္ျဖစ္ျပန္ေရာ။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႔ ထံုးစံအတိုင္း ဘေလာ့မွာ လူအဝင္အထြက္စာရင္းကို ၾကည့္လိုက္တာ လူမ်ားေနတယ္။ ဘယ္ကညႊန္းတာလဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ wesheme ဆီကျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕ရဲ႕ Google Reader ကေန မွ်ခ်င္တာေလးေတြ ျပေပးတဲ့ စာရင္းထဲပါလာတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ဘေလာ့ရဲ႔ ပရိတ္သတ္ဗ်။ သူ႔ညီတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတာရယ္ အိုင္တီသမားခ်င္း အားက်ေလးစားတာရယ္ဆိုတာနဲ႔ အျမဲဖတ္ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သူမွန္း ဘေလာ့ေရးမွန္းသူမသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့ကို လူသိမ်ားလာေစတာရဲ႕ ပထမဆံုးေက်းဇူးတင္ရမွာကသူပါ။ သူ႔ဘေလာ့ေဘးက Feed Peek ေလးထဲမွာ ပါတဲ့ေန႔ဆို လူတစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ဝင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ Feed peek ဆိုတာကလဲ သူအရင္လုပ္တာဆိုေတာ့ အဲဒါေလးက အထူးအဆန္းျဖစ္ျပီး သူ႕ဆီလာတဲ့လူတိုင္း အျမဲသြားသြား ကလစ္ျဖစ္တဲ့ေနရာေလးလဲျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာစာလဲ (ဘေလာ့) အေတာ္ဖတ္ႏိုင္တဲ့လူပါ။ ကၽြန္ေတာ့ကိုသူဘယ္လိုရွာေတြ႔လဲ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ သူ႕ေၾကာင့္လူပိုလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ တာဝန္ၾကီးျပီး စာလဲေသခ်ာပိုေရးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကဆို ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပန္းတိုင္ဟာ သူ႔ Feed Peek ထဲပါေရးလို႔ ေျပာရရင္လြန္မလားမသိဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အျခားဘေလာ့မ်ားမွာ ေၾကာ္ျငာလိုက္ဝင္တတ္တဲ့ လူမဟုတ္ေတာ့ သူ႔ feed peek ထဲပါမွ လူအဝင္မ်ားမွာကိုးဗ်။ အဲဒီေလာက္အထိ သူ႔ Feed Peek ကစြမ္းပါတယ္။

ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ မမဂြိ လို႔ေခၚၾကတဲ့ မခင္ဦးေမ ပါ။ ဘေလာ့ေတြမွာ ဘေလာ့စာရင္းေလးေတြကို ေဘးနားမွာ ေဖၚျပေပးတတ္တယ္ေလ။ လူကသာ ေသျခာ မေၾကာ္ျငာတာ အဲဒီလို စာရင္းထဲေတာ့ ပါခ်င္သားဗ်။ သူမ်ားဘေလာ့ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ့ လင့္ကေလးဘယ္ေတာ့မ်ား မ်က္စိလည္ပါလာမလားဆုိျပီး သတိထားၾကည့္ရတာလဲ အျမဲပါ။ ဒီလိုနဲ႔ ပထမဆံုးေတြ႔ရတာကေတာ့ မခင္ဦးေမဆီမွာပါ၊ သူ႔လိုလူဖတ္မ်ားတဲ့ လူရဲ႕ဘေလာ့မွာ လင့္ပါလာေတာ့ မ်က္စိလည္လို႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ အပ်င္းေျပဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကလစ္ၾကည့္စရာ အခြင့္အေရးပိုရတယ္ေပါ့။ တကယ္လဲ လူလာၾကပါတယ္ အဲဒီလင့္ကေန။ မခင္ဦးေမဟာလဲ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္ဖတ္ႏိုင္တဲ့လူပါဘဲ။ သူ႔စကားအရဆိုရင္ ဆိုင္းဘုတ္ေတာင္ ဖတ္ပါတယ္ဆိုေတာ့။ သူ႕ဆီကေန ဘေလာ့အသစ္ကေလးေတြ အျမဲသိရတတ္ပါတယ္။ လူငယ္ေျခတက္ကေလးေတြကို ပရိတ္သတ္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးေနတဲ့ အက်ိဳးေဆာင္ၾကီးေပါ့။ ယုတ္စြအဆံုးကိုယ့္ဘာသာ တစ္ေနရာကေန သိလာတဲ့ ဘေလာ့အသစ္တစ္ခုသြားလည္ၾကည့္တယ္ မမဂြိ မေရာက္ေသးတာ မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ သူ႔စာရင္းထဲမပါေသးရင္သာေနရမယ္ သူမေရာက္ေသးတာ မရွိဘူးလားလို႔ေတာင္ ထင္ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္ကေလးနဲနဲျပင္ျပီး သူမ်ားဘေလာ့ေတြမွာ ကြန္မန္႔ေပးဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္။ စီေဘာက္မွာ လင့္မထည့္ဘဲ (ေၾကာ္ျငာတယ္ထင္မစိုး၍) ႏႈတ္ဆက္ၾကည့္တယ္။ မိတ္ေဆြဖြဲ႔တယ္ေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ အျပင္မွာလူခ်င္းရင္ႏွီးျပီးသားလူရင္းမိတ္ေဆြေတြက ဘေလာ့ေရးေနမွန္းေတြ သိလာရတယ္။ ယိမ္းႏြ႔ဲပါးက ကိုမိုးၾကယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႔ ညီပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဘာ္ဒါေတြ ေက်ာင္းျပီးခါစက ရန္ကုန္မွာ ကဲၾကရင္ သူက အျမဲေဘးကေနပါတယ္ (သူကေဘးကေန အျမီးစားတယ္ေလ) သူ႕ကို ကေလးလို႔ကိုထင္ေနေသးတာ။ ခုေတာ့သူက ကဗ်ာေတြေရးလို႔။ ေနာက္ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ဝင္ေတာ့လဲ ၃ ႏွစ္ေလာက္ အတူအလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္ ပေရာဂ်က္တစ္ခုထဲမွာ ၆လေလာက္ ယူဆာဆိုက္မွာ သြားေနခဲ့ရတယ္ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္ဟာ လူအဖတ္မ်ားတ့ဲ အိမ္မက္ရွင္ ၾကီးျဖစ္ေနခဲ့မယ္လို႔ မထင္ထားခဲ့ဘူး။ သူတို႔ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို စာေရးဖို႔ အျမဲအားေပးၾကပါတယ္။ တိုက္တြန္းၾကပါတယ္။ အျမဲလာလာဖတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လို ကြန္မန္႔မေရး စီေဘာက္မေအာ္တဲ့ လူမ်ားကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္အားနာေက်းဇူးတင္ရျပန္ပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီဖက္ႏွစ္ထဲေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အေရးက်ဲသြားပါတယ္။ အလုပ္သစ္က မလစ္တာလဲပါသေပါ့ေလ။ အရင္ဆို အလုပ္မွာ ေရးလို႔ရေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မနားေသးပါဘူး။ (ဟိဟိ) သူမ်ားေတြလို ပို႔စ္ ၂၀၀/ ၃၀၀ ရေအာင္ ဟစ္ ၂ သိန္း သံုးသိန္းျပည့္ေအာင္ ေရးေနပါဦးမည့္ အေၾကာင္းနဲ႔ ႏွစ္သစ္မွာ ေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္းေလး ေျပာလိုက္ခ်င္တာပါဗ်ာ။

အားေပးၾကတာ ေက်းဇူးပါ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 12 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%b1%e1%80%80%e1%80%ba%e1%80%b8%e1%80%87%e1%80%b0%e1%80%b8-%e1%80%a1%e1%80%91%e1%80%b0%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ab/feed/ 12 ဘာမွန္းမသိေလွ်ာက္ေရးျခင္း http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%81/ http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%81/#comments Fri, 09 Jan 2009 16:07:10 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=257

ဘေလာ့ေရးျခင္းကို ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာၾကီး ပစ္ထားလိုက္ေသာအခါ ဘယ္ကစ၍ ဘယ္လိုျပန္ေရးရမွန္းမသိေတာ့ေပ။ သူမ်ားေတြလို ႏွစ္ကူးပို႔စ္ေရးရန္ကလဲ အခ်ိန္ေက်ာ္သြား၊ အဲဒီတုန္းက ဘေလာ့ေျပာင္းေရးလံုးပန္းေနရတာနဲ႔ေခၽြးေတာ္ေတာ္ျပန္သြားသည္၊ တရုတ္ႏွစ္ကူးၾကမွဘဲ ေရးလိုက္ေတာ့မည္။ (စကားမစပ္ကၽြန္ေတာ္က ႏြားႏွစ္ဖြား။ ငယ္ငယ္က ႏြားကေလး ႏြားကေလးဟု အေမဆူတာေတာင္ ျပန္သတိရမိေသးေတာ့သည္။) သူမ်ားဘေလာ့ေတြဖတ္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ အေျပးအလႊား ဖတ္ခဲ့ရသည္။ စာမေရးျဖစ္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အားေနရင္ ဘေလာ့မွာ ေလွ်ာက္ေဆာ့ေတာ့သည္။ ယခင္က အသည္းတယားယားႏွင့္ လုပ္မရခဲ့တာေတြ ခုေတာ့ အားရပါးရ ေလွ်ာက္လုပ္ေတာ့သည္။ တလြဲမေတြးပါႏွင့္ ဘေလာ့တြင္ ဟိုတတ္ ဒီတတ္လုပ္ျခင္းမ်ားကိုေျပာတာပါ။

နဂိုကတည္းက စာအေရးၾကဲရတဲ့အထဲ ဘေလာ့လိပ္စာပါေျပာင္းလိုက္ေသာအခါ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ၾကမည္ပင္။ ေရးႏိုင္ေသာသူမ်ားကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ပင္အားက်ရပါသည္။ ေဟာတစ္ပုဒ္ ေဟာတစ္ပုဒ္ စက္ႏွင့္ထုတ္သလို ေရးႏိုင္ၾကသည္။ အႏုပညာခြန္အား ေတာ္ေတာ္ေကာင္းၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ႏွင့္စကားစမည္ ေျပာၾကည့္ေသာအခါ ေရးစရာေတြက ရင္ႏွင့္မဆန္႔ေအာင္ရွိေနၾကသည္ ဟုေျပာပါသည္။ ကိုယ့္မွာအားေတာင္ေတာ္ေတာ္ငယ္သြားရသည္။ ကုိယ္လဲဘယ္လိုေရးစရာထြက္ပါ့မယ္စဥ္းစားရတာက ရံုးမွာ Program ေရးသေလာက္ ဦးေႏွာက္ေခ်ာက္ရပါသည္။ ဒီလိုႏွင့္ ဝမ္းစာျဖည့္ဦးမွပါဟုေတြးကာ ရန္ကုန္ခဏျပန္သြားေသာ ဘေလာ့ဂါညီမငယ္တစ္ဦးကို စာအုပ္တစ္ခ်ိဳ႕ယူလာေပးရန္ အကူအညီေတာင္းလိုက္ေသာအခါ ယခုအခ်ိန္အထိျပန္မလာေတာ့ေပ။ ေနာက္ဆံုးၾကားရသည္မွာ ဝါကၽြတ္သြားသည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူလဲဘဲမလြန္ဆန္ႏိုင္ေတာ့ပါျပီတဲ့။ ျပန္မွလာပါဦးမလားမသိ။

ဘာမွန္းမသိေလွ်ာက္ေရးျပီး စိတ္အလွ်င္ေရးနည္းဟု ေခါင္းစဥ္တတ္လိုက္ရင္ေကာင္းမလားဘဲ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ဆက္ေရးပါဦးမည္။ ခုေတာ့နားျပီ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 21 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/01/%e1%80%98%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ad%e1%80%b1%e1%80%9c%e1%80%bd%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%bb%e1%80%81/feed/ 21 ၾကိဳဆိုပါတယ္ http://mrdba.info/2009/01/%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2009/01/%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Mon, 05 Jan 2009 07:40:35 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=253

ၾကြေရာက္လာေသာ မိတ္သဟာအေပါင္းကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာစြာနဲ႔ ၾကိဳဆိုပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီေန႔ေတာ့ ရံုးမွာ လူနဲနဲလစ္တာနဲ႔ ဘေလာ့ေျပာင္းခ်င္း လုပ္ငန္းၾကီးကို အျပီးတိုင္အေခ်ာသပ္ျပီးသကာလ စိတ္တုန္းတုန္းက်သြားရပါျပီ။ ဆိုေတာ့ ခဏနားလိုက္ဦးမယ္။

ခုလို တကူးတက လာျပီးအားေပးၾကလို႔ ဝမ္းသာမဆံုးျဖစ္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားျပီးေရးေနပါ့မယ္ခင္ဗ်။ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2009. | Permalink | 7 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2009/01/%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%90%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 7 ငယ္ငယ္တုန္းက ခရစ္စမတ္ http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%99%e1%80%90%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%99%e1%80%90%e1%80%b9/#comments Tue, 23 Dec 2008 03:08:35 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=249

ငယ္ဆို ၈တန္းေလာက္ကျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က နယ္မွာမိဘမ်ား အလုပ္ရွိရာ နယ္စက္ရံု၏ စက္မွဳရပ္ကြက္တြင္ၾကီးျပင္းခဲ့ရပါသည္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ခရစ္စမတ္တြင္ အနီးအနားမွ ခရစ္ယ်ာန္မ်ား ညတိုင္လာျပီး ဆုေတာင္းေပးၾက သီခ်င္းဆိုေပးၾကနဲ႔ အလြန္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါသည္။ ျပီးေတာ့ လူၾကီးမ်ားက စာအိပ္ေလးေတြထုပ္ထုပ္ေပးၾကသည္။ ဒါလဲၾကည္ႏူးစရာေကာင္းသည္ပင္။ ဒီလိုနဲ႔  ထိုႏွစ္က စက္ရံုမွဴး အျဖစ္တာဝန္ၾကသူသည္ ကရင္လူမ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဗုဒၶဘာသာမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ သူတို႔မိသားစုတြင္ သားတစ္ေယာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္ျဖင့္ အေတာ္အုပ္ေတာင့္ေသာ မိသားစုျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဂစ္တာတီးစသင္ေတာ့ ထိုစက္ရံုမွဴး၏သားလဲ ပါပါသည္။ ရပ္ကြက္ထဲက တီးတတ္ေသာ သူထံတြင္သင္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္တီးတတ္လာခ်ိန္နဲ႔ ခရစ္စမတ္ အခါသမယနဲ႔ က တဲ့တဲ့ၾကလို႔လာသည္ေပါ့။ အဲလိုနဲ႔ ခရစ္စမတ္နားနီးလာေတာ့ စက္ရံုမွဴးသားက အဆိုျပဳလာသည္၊ ခရစ္စမတ္သီခ်င္းလိုက္ဆိုရေအာင္ဟု။ သူတို႔က ရန္ကုန္ကေနေျပာင္းလာၾကတာ ေနတာကလဲ ၾကည့္ျမင္တိုင္ဆိုေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳရွိသည္တဲ့၊ အရင္က ဂစ္တာသာ မတီးတတ္တာ ခရစ္ယ်ာန္မ်ား သီခ်င္းလိုက္ဆိုၾကလွ်င္သူက လိုက္ေနၾကဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္မ်ား ခရစ္ေတာ္ကိုခ်ီးမႊန္းရန္ သီခ်င္းဆိုဖို႔ျဖစ္လာပါေတာ့သည္။

ဒါနဲ႔ သူကဘဲဦးေဆာင္လို႔ စက္ရံုဝန္ထမ္းထဲက ခရစ္ယ်ာန္တစ္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းကာ သီဆိုမည့္သီခ်င္းမ်ား အတြက္စာအုပ္ေတာင္းပါသည္။ လူလဲတစ္ေယာက္ေလာက္လိုက္ပါေပးရန္ ေျပာၾကပါသည္။ ဒီလိုနဲ႔ သီခ်င္းစာအုပ္ရလာေတာ့ လူစုကာ သီခ်င္းအဆိုက်င့္ၾကသည္ေပါ့။ ေမာင္ဒီဘီတို႔ အၾကီးအက်ယ္ ဟာေလလူးရာ လိုက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဆိုက်င့္သည္ဆိုရာဝယ္ သီခ်င္းမ်ားက ခက္သည္မဟုတ္ ႏွစ္စဥ္ၾကားဖူးေနၾက၊ သို႔ေသာ္ကိုယ္တိုင္ လိုက္ဆိုေတာ့မည္ဆိုေသာ အခါ စာသားမ်ား မေမ့ရန္၊ ဂစ္တာလက္ကြက္မ်ား မေမ့ရန္၊ ညီညီညာညာရွိရန္ က်င့္ၾကပါသည္။ လူကေတာ့ မမ်ား၊ သူရို႕ ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္၊ ေနာက္ လက္ေထာက္စက္ရံုမွဴးသားႏွစ္ေယာက္ ဒါဘဲျဖစ္သည္။ ဂစ္တာက ႏွစ္လက္။ လက္နာလွ်င္ အလွည့္ႏွင့္တီးၾကမည္ေပါ့။

တကယ္ဆိုၾကမည့္ညေနေရာက္ေသာအခါ ရွိန္းတိန္းဖိန္းတိန္းျဖစ္လာသည္။ ကိုယ္ကလဲ သူရို႔ဘာသာမဟုတ္၊ အေပ်ာ္လိုက္ဆိုသလိုျဖစ္ေနေတာ့ သူရို႔က စိတ္မဆိုးၾကဘူးလား၊ စသျဖင့္အျငင္းပြားလာၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ သူရို႕ဘုရားကို ေကာင္းခ်ီးေပးတာဘဲေလဟု သေဘာပိုက္ကာ စုရပ္အိမ္တြင္စုၾကပါသည္။ ေမာင္ဒီဘီတို႔ အဖြဲ႔ကို မဆိုႏိုင္မွာစိုး၍ ဂ်င္းကိုပါးပါးရိတ္ရိတ္လွီး၍ ေလွ်ာက္ရည္ျဖင့္နယ္ဖတ္ထားေသာ အသံေကာင္းေဆးၾကီးကိုလဲ မထြက္ခင္ေကၽြးၾကပါေသးသည္။ ပူ၍ ခ်ဥ္ျပီးဆင္းသြားတာ ဘာၾကီးမွန္းကိုမသိပါ။ သို႔ေသာ္ တကယ္အလုပ္ျဖစ္ပါသည္။ ႏွင္းထဲတြင္ တစ္ညလံုး ေအာ္လာေသာ္လည္း လည္ေခ်ာင္းမနာ အသံမေျပာက္ပါ။

ပထမေတာ့ အေတာ္ပင္ရွက္ၾကပါသည္။ ကိုယ့္ရပ္ကြက္ထဲက အိမ္ေတြသြားဆိုေသာ အခါအျမဲျမင္ေနၾကလူေတြျဖစ္၍ အေတာ္ပင္ရယ္ၾကပါသည္။ ခပ္တည္တည္ပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ “Merry Christmas to you all” ဟု သံျပိဳင္စတင္ ႏႈတ္ဆက္ကာ အလြတ္က်က္ထားေသာ သီခ်င္းမ်ားထဲမွ ေလးပုဒ္ေလာက္ကို တန္းစီျပီး ဆိုသြားၾကပါသည္။ တီးခ်က္ကေတာ့ တကယ္နာတယ္ ေျပာရမလိုပင္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားတြင္ ဂီတာၾကိဳးရာမ်ားမွာ ေတာ္ေတာ္ပင္နက္ပါသည္။ ပလက္တရြန္ျပားမ်ားမွာလဲ က်ိဳးတာက်ိဳး ေပ်ာက္တာေပ်ာက္နဲ႕ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုသာ က်န္ေတာ့မွန္းသိေသာ အခါမွသာ အတင္းဆုတ္ကိုင္ျပီး မေပ်ာက္ေအာင္ တီးရပါသည္။

ခရစ္ယ်ာန္မ်ား၏ အိမ္ေတြကို သြားဆိုၾကေသာ အခါတြင္လည္း တအံ့တၾသျဖင့္ ဝမ္းသာအဲလဲျဖစ္ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာသာျခား မဟုတ္လား။ စက္ရံုမွဴးသား မ်က္ႏွာလည္းပါမည္ပင္။ ေနာက္ဆံုးဆိုရေသာ သီခ်င္းသည္ အေပ်ာ္ဆံုးပင္၊ အသို႔ဆိုေသာ္ သူျပီးလွ်င္ စာအိပ္လာမည္၊ ျပီးေနာက္အိမ္ေရႊ႕ၾကရမည္။ ကေလးဆိုေတာ့ ကေလးအေတြးသာ။ လက္ေတြကလဲ နာလွျပီ။ ေပ်ာ္ေနေသးေတာ့ ဆက္ေတာ့ဆိုခ်င္ေနေသးသည္ေပါ့။ လမ္းတြင္လဲ ဟိုအဖြဲ႔ ဒီအဖြဲ႕ေတြႏွင့္ဆံုေသာ အခါ ဝမ္းသာအဲလဲ အားေပးၾကသည္။ အေတာ္ပင္သေဘာၾကၾကပံုရပါသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ သူရို႕ခရစ္ယ်ာန္သင္းအုပ္ဆရာတစ္ေယာက္၏အိမ္တြင္ ခရီးဆံုးသြားကာ အလွဴရရွိလာသည္မ်ားကို ေပးအပ္လွဴဒါန္း သူရို႕ခ်က္ေကၽြးေသာ ဝက္သားခ်က္ျဖင့္ ထမင္းပူပူမ်ားစားကာ ခရစ္စမတ္အၾကိဳညကို ကုန္လြန္ျဖစ္သန္းခဲ့ၾကပါေတာ့သည္။

တျခားဖတ္ရန္ ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးဘဝအရြယ္

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%84%e1%80%9a%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b8%e1%80%80-%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%99%e1%80%90%e1%80%b9/feed/ 3 အားနာလို႔ေရးတဲ့စာ http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ac/ http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ac/#comments Fri, 05 Dec 2008 02:57:00 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=247

အားနာျခင္းၾကီးစြာျဖင့္ဒီစာစုကိုေရးပါတယ္။ အခက္အခဲကေတာ့ ဒီလိုပါတဲ့။
ယခု ဘေလာ့တည္ေဆာက္ထားေသာ ေနရာမွာ စာမ်က္ႏွာမ်ား အတက္ေႏွးေကြးေသာေၾကာင့္ ဘေလာ့ဖတ္လာ မိတ္သဟာမ်ား  အခ်ိန္ပိုေပးရျခင္း၊ ေနာက္ ဟိုေအာ္ဒီေအာ္ ေအာ္ရန္ စီဗံုးထားပါဟုခဏခဏေျပာၾကျခင္း၊ သို႔ေသာ္လည္း ဒီေနရာသည္ ဘေလာ့ကို ဟိုျပင္ဒီျပင္ ျပင္ရန္ အခြင့္မရျခင္း၊ အစရွိေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားျဖင့္ ဘေလာ့ေနရာေျပာင္းရန္ စိတ္ကူးထားသည့္ အတိုင္း ေနရာသစ္ရွာေဖြျခင္း၊ တန္းပလိတ္မ်ား ရွာေဖြျခင္း၊ သူမ်ားေျမွာက္ေပးလို႔ ဒိုမိန္းနိမ္းပါ ဝယ္ထားလိုက္ျခင္း၊ အစရွိသည္မ်ား လုပ္ကိုင္ျပီးသြားေသာ အခါ ေနရာသစ္တြင္ ဘေလာ့အသစ္ကို ေဆာက္ပါတယ္၊ ေနာက္ လက္ရွိေနရာမွာ ေရးထားေသာ ပို႔စ္မ်ားကို ေရႊ႕ဖို႔ၾကံရပါတယ္။ အဲဒီအခါမယ္ ဒုကၡေတြ႔ေတာ့တာပါဘဲ။


Wrodpress ျဖစ္တဲ့အတြက္ ပို႔စ္မ်ားကို Export လုပ္ျပီး အသစ္ေနရာမွာ Import ျပန္လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဘာျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ Export လုပ္တာမွာ ပို႔စ္အကုန္ပါမလာဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ၁၀ ၾကိမ္ေလာက္စမ္းၾကည့္တဲ့အခါ မရတာနဲ႔ ပို႔စ္ေတြမ်ားေနတာလား ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ စိတ္ကိုတုန္းတုန္းခ်ကာ ဟိုးအရင္က ေလွ်ာက္လက္ေဆာ့ထားတဲ့ ပို႔စ္အေဟာင္းေတြကို ဖ်က္ပါတယ္။ ဖ်က္တာလဲ သတိထားျပီးဖ်က္ရပါေသးတယ္၊ ပို႔စ္ ၃၀ ေအာက္ ေရာက္မသြားေအာင္ ၾကိဳးစားရပါေသးတယ္။ ပို႔စ္ ၃၀ မျပည့္ေတာ့ရင္ ဘေလာ့ဂါ မျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ (အဟိ)။ အဲဂလိုနဲ႔ ၃၃ ခုေလာက္မွာ ရပ္ထားျပီး Export တစ္ခါျပန္လုပ္ပါတယ္။ အကုန္မပါျပန္ဘူး။ စက္တင္ဘာလ အထိေရးထားတဲ့ စာေတြဘဲပါတယ္။ ထပ္မတက္ေတာ့ဘူး။ ေအာက္တိုဘာ ႏိုဝင္ဘာ ႏွစ္လစာ ေပ်ာက္ေနတယ္။


တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ Hosting Account ရွိရင္ ဘေလာ့ Database ကို Backup လုပ္ျပီး ေနရာသစ္မွာ ျပန္သံုးလို႔ရေပမယ့္ ဒီေနရာက အဲလိုအခြင့္ေပးမထားျပန္ဘူး။ ဆိုေတာ့ကာ ၾကံရာမရ လက္မိႈင္ခ်ျပီး ေနာက္ထပ္ပို႔စ္အသစ္မ်ားလဲ မတင္ရဲေသးဘဲ ထိုင္ေနရပါတယ္။ ဒီေနရာေလးကို အလကားေပးထားတဲ့ အက္ဒမင္ဆိုတဲ့ လူၾကီးကလည္း ခုတစ္ေလာ ဘယ္ေပ်ာက္ေနမွန္းမသိေတာ့ ဘာမွဆက္လုပ္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ သူရွိမွ ကၽြန္ေတာ့္ေဒတာေလးေတြ ဘက္ကပ္လုပ္ျပီး ေနရာသစ္မွာ ျပန္တင္မွရေတာ့မယ့္ သေဘာမွာရွိေနပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ပို႔စ္ေတြအကုန္မပါေတာ့မယ့္သေဘာမွာရွိေနပါတယ္။ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ပို႔စ္တစ္ခုျခင္းကို ျပန္ကူးျပီးတင္မလားလဲ စဥ္းစားေသးတယ္။ ခက္တာက ကြန္မန္႕ေတြၾကေတာ့ ျပန္ကူးရတာ မူရင္းအတိုင္းဘဲေကာင္းမယ္ထင္တာနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္နဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး ရသေလာက္ပို႔စ္မ်ားနဲ႔ဘဲ အသစ္ျပန္စမလား စိတ္ကူးမိပါေသးတယ္။ လာလာၾကည့္ေနၾကတဲ့လူေတြကိုလဲ ျမင္ပါရဲ႕။ အားလဲနာပါရဲ႕။ မေန႔ကေတာ့ ၾကည့္လိုက္တာ RSS Feed ယူထားတဲ့လူစာရင္းထဲက တစ္ေယာက္ေလွ်ာ့သြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္စိတ္မရွည္ေတာ့တဲ့ သေဘာမွာရွိပါတယ္။ သူ႕ကိုလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာပါရဲ႕။ တခ်ိဳ႕လဲ လာေခ်ာင္းသြားတယ္ေနာ္ဆိုတာကို တရားဝင္လာေအာ္ၾကပါတယ္။


ဒါနဲ႔ဘဲ နဲနဲေတာ့ေျပာျပမွျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ဆားခ်က္တယ္ဘဲဆိုဆို ဒီဟာေလးေရးပါတယ္။ အားလံုးဘဲက်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ အလုပ္အကိုင္မ်ားလဲ အဆင္ေျပၾကပါေစဗ်ာ။ ေမာင္ဒီဘီေမတၱာေဝတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/12/%e1%80%a1%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%ac%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%80%85%e1%80%ac/feed/ 2 တို႔ကလဲ ေရႊပါဘဲ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%b2-%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%98%e1%80%b2/ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%b2-%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%98%e1%80%b2/#comments Mon, 24 Nov 2008 04:11:37 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=245

တစ္ေန႔ေသာ ေနသာရက္ စေနရံုးပိတ္ရက္တစ္ရက္တြင္ ကၽြႏု္ပ္ေမာင္ဒီဘီသည္ ရန္ကုန္ျပန္မည့္ အသိတစ္ေယာက္အား ဆံုေတြ႔ရန္အလို႔ငွာလည္းေကာင္း၊ မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္စာအုပ္မ်ား ဝယ္ႏိုင္ရန္အလို႔ငွာလည္းေကာင္း  စီးတီးေဟာရွိ ျမန္မာဆိုင္တစ္ဆိုင္တြင္ ခ်ိန္းဆိုထားသည္ကို ေတြ႔ရန္သြားရေလသည္။ ေန႔လည္စာထမင္းစားေသာက္၊ လဘက္ရည္ေသာက္ ေလပြား ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္မ်ား ေျပာဆို္ၾကေလ၏။ အခ်ိန္တစ္နာရီခန္႔ စကားေျပာဆို၍ အားရၾကေသာအခါ လူခ်င္းခြဲၾက၍ ကၽြႏ္ုပ္လည္း အလိုရွိေသာ မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္မ်ား ဝယ္၍ အိမ္သို႔ျပန္ရန္အလို႔ငွာ ဘူတာရံုသို႔ဆင္းရေလ၏။

ဘူတာရံုတြင္ကား လူမ်ား မ်ားျပားလွသည္မွာ ၾကက္ပ်ံမက်၊ ငွက္ပ်ံမၾက၊ ဆီေဈးျပန္မက်၊ ဆန္ေဈးျပန္မက် (အဲေလ) လူမ်ား မ်ားျပားလွေပသည္။ ကၽြႏ္ုပ္လည္း အနီလိုင္းစီးမည့္ဘက္တြင္ အသာရပ္ကာ တန္းစီရေလသည္။ ရထားလာေသာအခါ အသီးသီး အသက ထိုင္စရာေနရာရရန္အလို႔ငွာ ေနရာယူေနေသာ လူမ်ားႏွင့္လြတ္ေစရန္ကိုလည္း သတိထားကာ ေရွာင္ရွားရေလ၏။ တခ်ိဳ႕မ်ားၾကေတာ့လည္း ေမာင္ဒီဘီတို႕ ရန္ကုန္တြင္ အင္းစိန္ကား ပတ္စီးသလိုပင္ မရင္နာေဘးသို႔ အရင္စီးၾကေလသည္။ ထိုမွတဖန္ျပန္ထြက္ေသာ ရထားကိုမွ ထိုင္စရာေနရာ အျငိမ့္သားျဖင့္စီးႏိုင္ၾကေလသည္။

သို႔ျဖင့္ရထားလာေသာအခါ ေမာင္ဒီဘီလည္း လူအုပ္စုၾကီးျဖင့္ အထဲသို႔ မနဲပါႏိုင္ေအာင္ လိုက္ပါရေလ၏။ ထို႔ေနာက္ သင့္တင့္ေသာ ေနရာတစ္ခုတြင္ အသာရပ္ျပီးေနရာယူရေလ၏။ ရထားေပၚသို႔အတက္တြင္ ေနရာရရန္ကိုအလြန္စိတ္၀င္စားၾကသည္မွာ အသက္အရြယ္ၾကီးေသာ အဖိုးအဖြားၾကီးမ်ားျပီးလွ်င္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားထဲတြင္ ဘဂၤလားကုလားမ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။ အႏွီဘဂၤလားကုလားမ်ားသည္ စကားေျပာလွ်င္လည္း အလြန္က်ယ္ေလာင္စြာေျပာ၍ ေနရာတစ္ခုေတြ႔လွ်င္လည္း မိန္းခေလးမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ကာလုထိုင္ရန္ ဝန္မေလးေၾကာင္းကိုလည္း သတိထားမိေလသည္။ ေမာင္ဒီဘီလိုက္ပါလာေသာ တြဲတြင္ ေမာင္ဒီဘီရပ္ေနေသာ ေနရာနားတြင္ ရထားေပၚတက္ၾကေသာ လူမ်ားထဲမွ မိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ကုလားေလးတစ္ေယာက္တို႔ ပါလာၾကေလသည္။ တြဲေပၚေရာက္ေသာအခါ မိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္ထဲမွ တစ္ေယာက္သာေနရာရ၍ သူ႔ေဘးတြင္ ေနရာအလုေကာင္းေသာ ကုလားေလးတို႔ထိုင္ရေလသည္။ ေမာင္ဒီဘီလည္း သူတို႔အနားတြင္ရပ္စရာရေလ၏။

ခဏေနေသာအခါ ေဘးတြင္ရပ္ေနေသာ မိန္းခေလးထံမွ မေက်နပ္သံစကားထြက္လာေလ၏။ သူတို႔မိန္းခေလးအခ်င္းခ်င္း ေျပာေနၾကတာျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းအရာမွာကား အႏွီကုလားမွာ မိန္းခေလးကို ဦးစားမေပးဘဲ ေနရာလုထိုင္ေၾကာင္း၊ မေက်မနပ္ျဖင့္ ဘာကုလား ညာကုလား စသျဖင့္ အၾကီးအက်ယ္ အတင္းတုတ္ၾကေလ၏။ စကားသံထြက္လာ၍သာ ေမာင္ဒီဘီတို႔လူမ်ဳိး ေရႊဗမာမေလးမ်ားမွန္းသိရေလသည္။ တခ်ိဳ႕မိန္းခေလးမ်ား ဗမာမေလးမ်ားဟုပင္မထင္ရ၊ အေတာ္ပင္ရုပ္ေျပာင္းၾကေလသည္။ ေမာင္ဒီဘီလည္း ထိုမိန္းခေလးမ်ား မေက်မနပ္ေျပာေနၾကသျဖင့္ မသိမသာ ဗမာမွန္းမသိေအာင္ ဟန္ေဆာင္ကာ နားေထာင္ရေလသည္။

သူရို႔သည္ ေျပာရင္းကလည္း ထိုလူကို မ်က္ေစာင္းထိုးထိုးၾကည့္ကာ ရုပ္ကဘယ္လို ဘယ္ညာ စသျဖင့္ မျပီးႏိုင္မစီးႏိုင္ အတင္းတုတ္ၾကေလသည္။ ထိုလူမွာလည္း ဘာမွမသိသလိုပင္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ကာ လိုက္ပါလာေလသည္။ ထိုလူတည္ျငိမ္ေလ မိန္းခေလးမ်ားမွာ အသည္းယားေလျဖစ္ေနသလား မသိပါ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုျဖင့္ ဘယ္အထိလိုက္မွာလည္းမသိဘူး၊ ဘြန္ေလးအထိဆိုလွ်င္ျဖင့္ သြားပါျပီ၊ ကုလားမ်ား ဘြန္ေလးတြင္အေနမ်ားသည္ဆိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားသည္ ဘာညာစသျဖင့္ ေျပာ၍မျပီးႏိုင္ရွိၾကေလသည္။

သို႔ျဖင့္လိုက္ပါလာရင္း ဘူတာတစ္ခုအေရာက္တြင္ အႏွီကုလားေလးမွာ ဆင္းမည့္ဟန္ျပင္သျဖင့္ ထိုမိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္မွာ ျပန္လႈပ္ရွားအသက္၀င္လာျပီး၊ ဆင္းေတာ့မည့္လူအား ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အေနျဖင့္ တဖန္ေျပာၾကျပန္ေလသည္။ ထိုလူမွာ မတ္တတ္ရပ္လိုက္ျပီးမွ ရုတ္တရက္ မိန္းခေလးမ်ားဘက္သို႔လွည့္၍ စကားတစ္ခြန္းေျပာလိုက္ေလ၏၊ ထိုအခါတြင္မွ ထိုလူ၏ေနရာတြင္ထိုင္ရန္ အာရံုစိုက္ေနေသာ မိန္းခေလးႏွင့္ သူ႕အေဖၚမိန္းခေလးတို႔မွာ မ်က္လံုးမ်ားျပဴးက်ယ္သြားၾကေလေတာ့၏။

ထိုသူေျပာလိုက္ေသာ စကားမွာကား .. "ညီမတို႔ရယ္ ဒီေလာက္လဲ မေျပာၾကပါနဲ႔ အစ္ကိုကလည္း ေရႊကုလား ပါဘဲ" ဟူသတည္း။ ေမာင္ဒီဘီလည္း တိတ္တိတ္ကေလးက်ိတ္ရယ္ရပါေလေတာ့သည္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 6 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%80%e1%80%9c%e1%80%b2-%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%98%e1%80%b2/feed/ 6 သတိ ခါးပိုက္ႏိႈက္တတ္သည္ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9e%e1%80%90%e1%80%ad-%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%ad%e1%82%88%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9e%e1%80%90%e1%80%ad-%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%ad%e1%82%88%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/#comments Fri, 14 Nov 2008 05:24:52 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=243

စိတ္မေကာင္းစရာလဲျဖစ္ သတင္းထူးလဲျဖစ္လို႕ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြမ်ားကို အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခု ေျပာျပျခင္ပါတယ္ဗ်ာ။ အစကေတာ့ အက္ေဆးေလးတစ္ပုဒ္လိုေရးမလို႕ပါဘဲ ေနာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခံစားေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိသားစုကို အားနာတာနဲ႔ သတင္းအေနနဲ႔ဘဲေရးလိုက္ေတာ့မယ္။


မထူးဆန္းဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္သလို ထူးဆန္းတယ္လို႔လဲ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေန အခ်ိန္အခါအရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိထားရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေနျပီလို႔ေတာ့ ထင္ပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ မေန႔က ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕မိသားစု ဒီကိုအလည္လာရင္း ေလွ်ာက္လည္ရာမွာ ခါးပိုက္အႏိႈက္ခံလိုက္ရျပီး မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ Passport နဲ႔ ေငြတစ္ခ်ိဳ႕ ပါသြားတာပါဘဲ။ သူတို႔ အျဖစ္က ျဖစ္ခ်င္လို႔ကို ျဖစ္တာလို႔ ေျပာရမလားဘဲ ေနာက္ကေနလဲ လိုက္ေခ်ာင္းေနပံုဘဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ပင္နီဆူလာေအာက္က Money Changer မွာေငြလဲ ဝင္လဲခဲ့ၾကေသးတယ္တဲ့ေလ။ အဲဒီကထြက္ေတာ့ Robinson မွာေစ်း၀ယ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ပင္နီဆူလာမွာ ဝယ္စရာက်န္ေသးတယ္ဆိုျပီး တစ္ေခါက္ျပန္လာတာမွာ ခုလိုျဖစ္ေတာ့တာဘဲဗ်ာ။


ပင္နီဆူလာမွာျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ရုတ္တရက္စိတ္ထဲမေကာင္းျဖစ္သြားပါတယ္၊ မရဲတရဲနဲ႔ ေမးရေသးတယ္ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးလဲလို႔ ေတာ္ေသးတယ္ေျပာရမလား ထူးဆန္းတယ္ေျပာရမလားဘဲ။ ကၽြန္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ သူ႔အေမနဲ႔ ပင္နီဆူလာ ေျမညီထပ္မွာ ဆိုင္ေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ေနတုန္း တရုတ္မတစ္ေယာက္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲ အတင္းဝင္တုိးသြားလို႔ သံသယရွိတာနဲ႔ အိတ္ထဲျပန္စစ္လိုက္ေတာ့ ပိုက္ဆံအိပ္ပါသြားေတာ့တာပါဘဲ။ ေလာေလာဆယ္လဲထားတဲ့ ေငြေတြနဲ႔ passport စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ပါသြားတယ္ဗ်ာ။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းလဲ မသိနဲ႔ ေအာ္တာေတြဘာေတြ မလုပ္ျဖစ္လိုက္ဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ နီးရာရဲစခန္းမွာ passport ေပ်ာက္ေၾကာင္းသတင္းပို႔၊ ဟိုကေတာ့ စာအုပ္ေပ်ာက္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳစာကေလး ေပးလိုက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ အဓိကကေတာ့ ျမန္မာသံရံုးကို သြားျပီးဆက္သြယ္ခိုင္းတာပါဘဲ။ ဒါနဲ႔သူတို႔ဖုန္းဆက္ျပီးေမးၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။


စာအုပ္ေပ်ာက္လို႔ အသစ္ျပန္လုပ္ျခင္ရင္ လုပ္လို႔ရမယ္ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္အသစ္ျပန္ရခ်ိန္က သံုးလေတာင္ ၾကာပါဦးမယ္တဲ့။ ဒါကလဲပံုမွန္ၾကာခ်ိန္ပါတဲ့။ ဒီၾကားထဲ ဘယ္လိုေနၾကမလဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ မသိေသးဘူး။ ဒီေန႔ေတာ့ သူတို႔ သံရံုးသြားၾကမယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္မွသတင္းသိရမယ္ဗ်။ ေၾသာ ေနာက္ထပ္ေရြးခ်ယ္စရာတစ္ခုရွိေသးတယ္ဆိုဘဲခင္ဗ် အကယ္၍ passport အသစ္ကို ဒီမွာမလုပ္ဘဲ ရန္ကုန္ျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ခရီးသြားလက္မွတ္ထုတ္ေပးမယ္ဆိုဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းကလဲ ICA မွာသူ႕မိဘမ်ားအတြက္ long stay pass ေလွ်ာက္ထားတာဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့ ဗ်ာမ်ားေနတာေပါ့ဗ်ာ။ လူၾကီးေတြဆိုေတာ့လဲ စိတ္ပူတတ္ေတာ့ သြားေလရာ passport ယူသြားတတ္တာမဟုတ္လား၊ ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္လာရွာတုန္းကေတာ့ ေပ်ာက္မွာစိုးလို႔ White Card သာပိုက္ဆံအိပ္ထဲ ထည့္ထားျပီး Passport ကေတာ့ အိမ္မွာဘဲ သိမ္းထားခဲ့တာဘဲ။ ၾကည့္ျခင္လို႔ စစ္ခ်င္ရင္ေတာ့ အိမ္လိုက္ၾကည့္လို႔ ေျပာမွာဘဲ အေပ်ာက္ေတာ့ မခံႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ၊ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား။


ဟိုတစ္ေလာကလဲ ဗမာေတြငွားေနတဲ့ အိမ္တစ္အိမ္ကို သူခိုးဝင္ခိုးတာ လက္ပေတာ့တစ္လံုးပါသြားဆိုဘဲဗ်။ စီးပြားက်ေနတာရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲေတြျဖစ္လာတယ္ထင္ပါတယ္။ ေသေၾကာင္းၾကံစည္ၾကတာေတြလဲ မ်ားလာတယ္မဟုတ္လား။ ဘာဘဲေျပာေျပာဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို အငွားလာေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ေရွ႔ေလွ်ာက္သတိထားေနၾကရေအာင္လို႔ ႏိုးေဆာ္လိုပါတယ္။ အရင္ကလို ညမိုးခ်ဳပ္မွာ ရဲရဲတင္းတင္းေလွ်ာက္မသြားနဲ႔ေတာ့၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ား အိပ္ထဲ မထည့္နဲ႔၊ အိမ္မွာလဲ တံခါးမ်ားကို လံုလံုျခံဳျခံဳပိတ္လို႔ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔လဲ တည့္ေအာင္ေပါင္းကာ ေနၾကရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။

စာၾကြင္း။ ။

သူငယ္ခ်င္းမိသားစုမွ ေတာင္းဆိုပါသျဖင့္ တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာမ်ား ျပန္လည္ဖ်က္ထားလိုက္ပါသည္။ သူရို႕ကိစၥမ်ား မျပီးေသးပါ၍ အခက္အခဲရွိမည္စုိးပါသည္။

ေမာင္ဒီဘီ

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 4 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9e%e1%80%90%e1%80%ad-%e1%80%81%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%95%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%b9%e1%82%8f%e1%80%ad%e1%82%88%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/feed/ 4 ေမွာင္ေသာညမွာ လမသာပါ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%8a%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac-%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab/ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%8a%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac-%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab/#comments Mon, 10 Nov 2008 04:16:57 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=240

ရုတ္တရက္ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားသည္မွာ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးမ်ား၏ေျခသံကို ၾကားႏိုင္ေလာက္သည့္အထိပင္၊ လူကလဲ ေလဟာနယ္ဟင္းလင္းျပင္ထဲ လြင့္ေျမာသြားသလို ေပါ့ပါးလြတ္ထြက္သြားသည္။ ခဏေလာက္ေတာ့ လူႏွင့္စိတ္ႏွင့္ ကြဲသြားသလိုျဖစ္သြားသည္။ ခဏေနေတာ့ နားရြက္မ်ား ပူလာသည္ကိုသိလိုက္ရသည္၊ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလံုးလဲ ထူပူလာသည္ဟုထင္ရသည္၊ မ်က္လံုးထဲျမင္သမွ်တို႔ တစ္ေျဖးေျဖးေဝဝါးလာသည္ဘဲေလ။ ခ်က္ခ်င္းၾကီး ပတ္ဝန္းက်င္က ပိုလို႔ဆူလာသည္ဟုထင္ရသည္၊ ရီသံတို႔ ပိုက်ယ္လာသလား၊ ငါ့ကိုေလွာင္ေနတယ္ပါလား၊ အို .. မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ငါမွ သူတုိ႔နဲ႔ မသိဘဲဟာ။ မျဖိဳးဘယ္လိုလုပ္မလဲဟု ေဘးမွာပါလာေသာ သူငယ္ခ်င္းမွ လက္ေမာင္းကိုကိုင္လႈပ္ကာ ေမးလာမွ စိတ္နဲ႔ လူနဲ႔ျပန္ကပ္လို႔သြားရသည္။

အားနာေနေသာ မ်က္ႏွာတစ္ခုျဖင့္ တစ္ခုခုလုပ္ေပးရန္ အလြန္စိတ္အားထက္သန္ေနေသာ ပံုစံေၾကာင့္သာ စိတ္ထဲရွိသမွ် ေျပာမထြက္ႏိုင္ျဖစ္ရသည္။ ဒီေလာက္ေတာင္ ေပါ့ဆရသလား ဟုလည္း အားမလိုအားမရျဖစ္မိသည္။ ပတ္စ္ပို႔္စ္ ကိုလည္းေပးထားပါရက္၊ ဓါတ္ပံုကိုလည္း ေသခ်ာၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါရက္နဲ႔ ဒီလို မိန္းမ ေယာက်ာၤး လြဲမွားျခင္း အျဖစ္ကို ျဖစ္ရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ မျဖိဳးရဲ႕ ကံကပင္ ေမွးမိွန္ေနတာျဖစ္ရမည္။

တစ္ကယ္ဆိုရင္ ဒီခရီးကိုထြက္ခဲ့ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကိဳးစားခဲ့ရသည္။ လက္ရွိလုပ္ေနေသာ အလုပ္မွလဲ ေခတ္အေျခအေနကို နားလည္သျဖင့္ စကားအမ်ားၾကီးေျပာဆိုကာ မတားၾကေပမင့္ လူေတာ္တစ္ေယာက္ လက္လႊတ္လိုက္ရျပီ၊ ေနာက္လူတစ္ေယာက္ ျပန္ေမြးယူရဦးမွာေပါ့ ဟူေသာစကားမ်ိဳးျဖင့္သာ မိမိကိုတန္ဖိုးထားေၾကာင္း အသိေပးၾကေလသည္။ မတားေလအားနာရေလပင္။ ရင္ခုန္သည္မွာေတာ့ အမွန္ပင္။ ဟိုမွာရွိေနေသာ မမစံဆီမွ မီးစိမ္းျပေနေသာေၾကာင့္ စိတ္ကိုတံုးတံုးခ်ကာ လာဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

မိခင္အိုဟု မဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ပင္စင္ယူျပီးျဖစ္ေနေသာ မိခင္ႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္တည္းေနေသာေၾကာင့္ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မက် ေနႏိုင္သည္ဟုသာ ဆိုႏိုင္ေသာ အေျခအေနတြင္ ယခုလိုခရီးထြက္မည္ဆိုေသာ အခါ ခရီးလမ္းတြင္ အသံုးျပဳရန္ ေငြစုေဆာင္းရသည္မွာ လြယ္သည္ေတာ့မဟုတ္။ လိုလိုမယ္မယ္ သံုးလစာ ၁၅၀၀ ေလာက္ေဆာင္သြားႏိုင္ရန္ စုေဆာင္းထားတာေလးေတြ ထုခြဲရေတာ့မည္။ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနေသာသူ႕အား အေမ့၏ယံုၾကည္မႈ ခြန္အားျဖည့္စကားမ်ားေၾကာင့့္ ေရွ႔ဆက္တိုးျဖစ္ခဲ့ေလသည္။

ေလယဥ္ေပၚမွဆင္းကထဲက လူကတက္ၾကြမႈမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္လို႔ေနသည္။ နီယြန္မီးမ်ားျဖင့္ လွပေနေသာ ဒီလိုျမိဳ႕ျပ၏ညအလွ ကို မေတြ႔ဘူးသည္မွာ မိမိတစ္သက္ျဖစ္သည္။ အိုလွလိုက္ပါဘိေတာ့ကြယ္။ မင္းရဲ႕ အလွေတြ ဒီထက္တည္တန္႔လွပ အသက္ဝင္ေနဖို႔ ငါလည္း တစ္ဖက္တစ္လွမ္းက ကူညီႏိုင္ဖို႔ ငါလာခဲ့ျပီကြယ္။ ငါ့ကိုေတာ့ အခြင့္အေရးေပးပါ ျမိဳ႕ျပေရ၊ ငါ့ရဲ႕ အစြမ္းအစေတြကို မင္းဆီမွ ဖြင့္ျပခြင့္ေပးပါကြာ။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေလယဥ္စီး ခရီးအတူတူသြားခဲ့ၾကေသာ ခရီးေဖၚေတြကို နႈတ္ဆက္အျပံဳးေတြ ျပံဳးျပေနမိသည္ဘဲ။ သဲမႈန္ေလးတစ္ပြင့္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ငါေတာ့ေရာက္လာခဲ့ျပီ မင္းရဲ႕တိုးတက္မႈေရစီးမွာ ေျမာစီးဖို႔ ငါ့ကိုတစ္ေနရာေတာ့ေပးပါေနာ္။

ရန္ကုန္မွာ မက္ေသာအိပ္မက္ႏွင့္ ဒီေနရာမွာ မက္ေသာ အိပ္မက္တို႔ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ျခားနားမွန္း ေရာက္ျပီး တစ္ပါတ္အၾကာမွာ မျဖိဳး ခံစားလို႔ရလာသည္။ ယံုၾကည္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးတယ္ဆိုတာ အရင္က ဝတၳဳေတြထဲမွာသာ ဖတ္ခဲ့ဘူးသည္။ ကိုယ့္ဆီေရာက္လာမယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိခဲ့။ ဒီမွာေနရသည္ကလဲ ေက်ာင္းတုန္းက မိန္းခေလးေတြ စုျပီးအေဆာင္ေနၾကသလို မဟုတ္၊ ဘယ္လိုအရာမွ အမွားမခံေသာ ေနထိုင္မႈျဖစ္သည္။ အသက္အရြယ္ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားေၾကာင့္သာ ဒီလိုေနထိုင္မႈမွာ ခဏေတာ့ စီးေျမာလို႔ ရႏိုင္ေသးသည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားေကာင္းၾကပါသည္ေလ၊ တတ္ႏိုင္သမွ်ေလးေတြ လာလာျပီး ကူညီၾကသည္၊ ကိုယ္တတ္ေသာ စာရင္းကိုင္ပညာသည္လဲ ဒီမွာ ေရာင္းပန္းပြင့္ေသာ လုပ္ငန္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုေသာေၾကာင့္သာလာရသည္၊ ဒီေရာက္ေတာ့မွ လိုအပ္ခ်က္ေတြက ကိုယ့္မွာရွိေနေသးမွန္းသိရသည္။ စီဗြီကိုလဲအလိုက္အထိုက္ လိုက္ေျပာင္းေနရသည္မွာ အလုပ္ကိုလိုက္၍ သံုးေလးၾကိမ္ေလာက္ရွိေနျပီ။ ေရာက္သည့္အခ်ိန္မွ ႏွစ္ပါတ္အတြင္း အင္တာဗ်ဴး ႏွစ္ၾကိမ္ဘဲရသည္မွာ နဲသည္ဟုခံစားလိုက္မိသည့္ အခ်ိန္တြင္ လူကေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္လႈပ္ရွားလာသည္။ နင္တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အလုပ္ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားေလွ်ာက္လဲဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားေမးေသာအခါ ေလးငါး ေျခာက္ခုေပါ့ဟု ေျဖရသည္၊ ဟာ ဒါဆိုနဲတယ္ အနည္းဆံုး တစ္ေန႔ ဆယ္ခုကေန အခုႏွစ္ဆယ္ ေလာက္ေလွ်ာက္ဟု ဝိုင္းေျပာၾကသည္။ ႏို႔ ..အဲေလာက္မွ အလုပ္မေတြ႔တာကို သူတို႔ကေတာ့ သူတို႔လာခဲ့တုန္းကအခ်ိန္ႏွင့္ ႏွိႈင္းယွဥ္ကာေျပာတာျဖစ္မည္ဟု နားလည္ေပးလိုက္ရပါသည္။ လုပ္ငန္းသဘာဝကလဲ မတူတာပါမည္။ တရုတ္ႏွစ္ကူးျပီးမွ လာရန္လဲအၾကံေပးသူမ်ားကမူ ယခုလို အီလည္လည္ျဖစ္ေနေသာ မျဖိဳးကိုအျပစ္ေျပာျခင္ၾကေလသည္၊ သို႔ေသာ္ လြန္ေနျပီမို႔သူတို႔လဲတတ္အား သေရြ႕ေတာ့ ဝိုင္းဝန္းအၾကံဥာဏ္ေပးၾကပါသည္။

ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ခုလိုအျဖစ္အပ်က္နဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ဖို႔ျဖစ္လာရသည္ဟု ေျပာရေတာ့ေပမည္။ လူကစိတ္ပူေနတာလဲပါသည္၊ ဒီရက္ပိုင္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလဲ ညဆိုင္းဆင္း ေန႔အိပ္သူ၊ ခြင့္ရက္ရွည္ျဖင့္ ရန္ကုန္အလည္ျပန္သူတို႔ႏွင့္ျဖစ္လာသည္။ ေနထိုင္ခြင့္က ျပည့္ေတာ့မည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ေနာက္ထပ္တစ္လကေတာ့ အသာေလး ထပ္ရဦးမည္ဟုေျပာကာ စိတ္ခ်ေနရန္ ေျပာထားၾကျပီး သူတို႔ကလဲ သူတို႔အလုပ္မ်ားျဖင့္ မအားမလပ္ျဖစ္လို႔ေနခဲ့ၾကသည္။ ကံၾကမၼာက ဖန္လာသည္ဟုပင္ အျပစ္ပံုခ်ရေပေတာ့မည္။

အြန္လိုင္းမွ ေနထိုင္ခြင့္သက္တမ္းတိုးလိုက္ဟု အိမ္မွအိမ္သူၾကီးမမ အၾကံေပးလမ္းညႊန္လုပ္ေပးမႈျဖင့္ ပင္နီဆူလာသို႔ေရာက္လာခဲ့သည္။ လူကလဲခုတေလာ ပ်ာယိပ်ာယာႏိုင္လွသည္ဟုထင္သည္။ အလာတုန္းကထည္းက ရထားေပၚမွာ ေကာင္မေလးတစ္ခ်ိဳ႔ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနၾကတာတာကို သတိထားမိခဲ့သည္၊ ကိုယ္လဲကိုယ့္အပူနဲ႔မို႔ သူတို႔ကို ဂရုမစိုက္အား မိန္းမတို႔သဘာဝဘဲဟု စိတ္ထဲေမ့ထားလိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေဘးမွထိုင္ေနေသာ အဖြားၾကီးမွ ဝတ္ထားေသာ စကတ္ကိုလက္ညိွဳးထိုးျပသျဖင့္ ၾကည့္ရေသးသည္။ သိတ္ေတာ့ထူးသည္မထင္ ေနာက္ေတာ့ ေသခ်ာသိသြားသည္၊ ေျပာင္းျပန္ဝတ္လာခဲ့သည္ဘဲ။ ခက္ေတာ့ခက္ေနျပီ စိတ္ညစ္ရတဲ့အထဲ ကမန္းကတန္းထြက္လာခဲ့မိတဲ့ မိမိအျပစ္သာျဖစ္ေတာ့သည္။ ပင္နီဆူလာေရာက္မွ ေရအိမ္ဝင္၍ ျပဳျပင္ရေတာ့မည္။ ေရာ .. ခုနက ေကာင္မေလးေတြ ၾကည့္ေနသည္မွာ ဒါေၾကာင့္ျဖစ္ရမည္။ အင္း ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ယံုသာျဖစ္သည္ အရွက္ေတာ့ လံုေသးသည္သာဘဲမဟုတ္လား၊ ဂရုမစိုက္ေပါင္။

ပင္နီဆူလာ အေပၚေရာက္ လမ္းညႊန္လိုက္ေသာ ဆိုင္သို႔တည့္တည့္သြား အတူသက္တမ္းတိုးမည့္သူကိုလဲ အဲဒီဆိုင္မွာ အဆင္သင့္ ေရာက္ႏွင့္ေနတာေတြ႔ရသည္ဆိုေတာ့ နဲနဲေတာ့အားရွိသြားျပန္သည္။ ဒီလိုႏွင့္ ပတ္စ္ပို႔စ္ေတြထားခဲ့လို႔ အိမ္ျပန္ကာ သူျပန္ခ်ိန္းတဲ့ရက္ကို ေရာက္ေအာင္ ခပ္ေမာေမာနဲ႔ ေစာင့္ရျပန္ေတာ့တာပါဘဲေလ။

ဒီေန႔ဘုရားရွိခိုးျပီးတာနဲ႔ ပင္နီဆူလာကို သြားေစာင့္ေနလိုက္တယ္၊ တစ္ကယ္ဆိုရက္က ၆ ရက္ေလာက္က်န္ေသးတယ္၊ လူကစိုးရိမ္ေတာ့ ၾကိဳျပီးလုပ္လိုက္တဲ့ သေဘာပါဘဲ။ ခဏေနဆိုင္ဖြင့္ေတာ့ တေန႔က အလုပ္လက္ခံလိုက္တဲ့ အန္တီၾကီးကို သြားေမးၾကသည္။ မေန႔က အတူလက္ခံလိုက္ေသာ လူသံုးေယာက္မွ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ သက္တမ္းတိုးလို႔ ရျပီး ကိုျဖိဳးသက္က ေတာ့ မရဟုေျပာေသာအခါ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္အအ ျဖစ္သြားရသည္။ ကၽြန္မနာမည္ မျဖိဳးသက္ဟု ပတ္စ္ပို႔တြင္လဲ ထင္ထင္ရွားရွားေရးထားပါရက္၊ လူခ်င္းလဲ တေန႔က ေတြ႔လိုက္ၾကပါရက္နဲ႔ အဘယ္ကိစၥေၾကာင့္ ကၽြန္မမွသည္ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္သြားရပါသလဲ၊ ေပါ့ဆမႈေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ရရွိလိုက္တဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကေတာ့ ေနထိုင္ခြင့္ဆက္လက္မရေတာ့ျခင္းပါဘဲ။

ကၽြန္မ ဘာမွဆက္မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။ ဘာမွလဲ မၾကံစည္တတ္ေတာ့ပါ၊ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္သြားသည္မွာေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%8a%e1%80%99%e1%80%bd%e1%80%ac-%e1%80%9c%e1%80%99%e1%80%9e%e1%80%ac%e1%80%95%e1%80%ab/feed/ 1 လာျပီ လာျပီ ေမာင္ဒီဘီ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/ http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/#comments Sun, 09 Nov 2008 04:06:19 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=238

ခ်စ္စြာေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္ၾကီးခင္ဗ်ား (အဟိ ရွိလွ ေလးငါးေယာက္ေပါ့) အျဖစ္ကေတာ့ မႏွစ္ကနဲ႔ မတူလို႔ ေျပာရမလိုပါဘဲ။ ရန္ကုန္က ျပန္လာျပီး ကတည္းက အလုပ္လဲ ေျပာင္းလိုက္ျပန္၊ အိမ္ကိုလဲ အလုပ္နဲ႔ နီးမည့္ အနီေရာင္လိုင္းေပၚေျပာင္းရျပန္နဲ႕ ယားလို႔ေတာင္မွ မကုတ္အားေအာင္ အလုပ္မ်ားလွပါတယ္ဗ်ာတို႔။

အိမ္ေျပာင္းေတာ့ အင္တာနက္ အဆက္ျပတ္၊ အလုပ္ေျပာင္းေတာ့ (မလစ္ေသးလို႔) ဘေလာ့ျပတ္၊ခ်က္ (chat) ျပတ္နဲ႔ ခ်စ္လွစြာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလဲ အင္တာနက္စာ တဖြတ္ဖြတ္နဲ႔ ခ်က္ကင္းလုပ္ေနၾကလို႔ မနဲကို လုျပီးရွင္းျပေနရပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ ဒီပို႔စ္က ရေသ့စိတ္ေျဖသေဘာမ်ိဳးလဲျဖစ္၊ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကမယ့္ စာဖတ္သူမ်ားလဲ သတိတရျဖစ္ေအာင္လို႔ အင္တာနက္ ျပန္ရလွ်င္ ရခ်င္း ရီပို႔တက္ရခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။

ေမာင္ဒီဘီတစ္ေယာက္ ယခင္ အစိမ္းေရာင္လိုင္းေပၚကေန အနီေရာင္လိုင္းေပၚကို အလုပ္ေရာ အိမ္ေရာ ေျပာင္းလိုက္တဲ့ အတြက္ အနီေရာင္လိုင္းတြင္ေနၾကပါကုန္ေသာ ေနာ္ေတာ္ ညီေတာ္ အမေတာ္ ညီမေတာ္ ဘေလာ့ဂါမ်ား ေမာင္ဒီဘီကို နဲနဲေလာက္ ဂရုစိုက္ျပီး ဝိုင္းဝန္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါလို႔ အပ္ပါရေစ။

ယခင္က ဦးေဆာင္၍ တစ္လႊာလံုး ငွားကာေနထိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ေခတ္ႏွင့္ေလွ်ာ္ညီေစရန္အတြက္ ေဒါင္းဂရိတ္ခ်ကာ ခ်င္ကာပူယီရန္၏ အိမ္တြင္ အခန္းတစ္ခန္းငွားကာ ေနထိုင္ပါေသာၾကာင့္ ပါတ္၀န္းက်င္သစ္တြင္ ေနသားမက်ႏိုင္ျဖစ္ေနရပါသည္။ ကံေကာင္းသည္မွာ အိမ္ပိုင္ရွင္မွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ထဲေနေသာေၾကာင့္ သူလဲသူ႕အခန္းထဲေန ကိုယ္လဲ ကိုယ့္အခန္းထဲေနကာ စတိုင္ေတာ့က်လွပါသည္။ ေရမီး အစံုအလင္ျဖင့္ ဘယ္မွာမွ မရႏိုင္ေသာေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ရထားေသာေၾကာင့္ ေဘးေပါက္မ်ား ပိုရလာႏိုင္ေသးေသာေၾကာင့္ ေဒါင္းဂရိတ္ရလဲ မဆိုးလွေသးပါ။ သို႔ေသာ္ ယခင္က အိမ္ေနရာေပါတိုင္း စြတ္ရြတ္ဝယ္ျပီး ပံုထားေသာ ပစၥည္းမ်ားမွာ ယခုလို ေဒါင္းဂရိတ္ခ်လိုက္ေသာအခါ လူမွာ အမိွဳက္ပံုထဲ ေနရသလို ပါတ္ပါတ္လည္တြင္ အထုတ္မ်ားနဲ႔ ဝိုင္းဝိုင္းလည္လို႔ေနရပါသည္။

ေနာက္မ်ားမွဘဲ ေရးရပါဦးမည္။ ယခုေတာ့ အင္တာနက္ရရခ်င္း သတင္းလႊင့္ျခင္လို႔ အတင္းကာေရာ ေရးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အားလံုးအဆင္ေျပပါသည္ခင္ဗ်ား (အဲ ဘာျဖစ္သြားမလဲ မသိဘူး၊ အဲလိုေအာ္တာ တစ္ေနရာဘဲရွိတယ္)

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/11/%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%9c%e1%80%ac%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%ae-%e1%80%b1%e1%80%99%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%92%e1%80%ae%e1%80%98%e1%80%ae/feed/ 1 ဆီျဖည့္ရတဲ့ ဒုကၡ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%9b%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%92%e1%80%af%e1%80%80%e1%81%a1/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%9b%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%92%e1%80%af%e1%80%80%e1%81%a1/#comments Fri, 24 Oct 2008 09:49:34 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=235

တေန႔သ၌ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မိသားစုသည္ ညေနေစာင္းအခ်ိန္ကာလ ေန၏အပူခ်ိန္ေလွ်ာ့ပါးသည္က တစ္ေၾကာင္း အိမ္ရွိကားကို ဓါတ္ဆီျဖည့္တင္းရန္ရက္ ၾကေရာက္သည္က တစ္ေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ထုတ္ ဂ်ပန္ကား မစုတ္တစုတ္ကို ဖုတ္ဖက္ခါ၍ အိမ္မွထြက္လာၾကေလသည္။ ေနသည္က စမ္းေခ်ာင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သံုးရက္တြင္မွ တစ္ၾကိမ္ဆီျဖည့္သည္မို႔ အားအားယားယား ကားေလွ်ာက္စီးႏိုင္ရန္အလို႔ငွာ လည္းေကာင္း၊ ထိုေန႔တြင္မွ ဟိုဟိုဒီဒီ အျပင္ထြက္ျဖစ္သည္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း နီးနီးနားနား စမ္းေခ်ာင္းဆီဆိုင္တြင္ ဆီစာအုပ္ယူမထားဘဲ တာေမြ သိမ္ျဖဴတင္းနစ္ကြင္းနားရွိ ဆီဆိုင္တြင္သာ ဆီထည့္ၾကေလသည္။

ဦးစြာပထမ ျဖည့္တင္းရေသာ ဆီဖိုးသက္သာေစရန္အလို႔ငွာ တိုင္ကီအတြင္းမွဆီလက္က်န္အခ်ိဳ႕ကို ေရာင္းထုတ္ရန္ ၾကိဳးပန္းရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရာင္းေနၾကေနရာျဖစ္ေသာ ဗဟိုစည္အိမ္ယာနားရွိ ဆီဝယ္ေသာ ေနရာတစ္ခုသို႔ အရင္ဝင္ရေလ၏။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သားအဖလည္း မိေအးႏွစ္ခါနာ မျဖစ္ေစရန္အတြက္ ဆီထုတ္ေသာ ခ်ာတိတ္မွ ဆီပိုယူမသြားေစရန္ ေစာင့္ၾကည့္ရျပန္ေလသည္။ အေဖသည္မ်ားေသာအားျဖင့္ ရံုးတြင္ကား ရပ္ရပ္ထားသည္ျဖစ္ရာ ဆီသိပ္မကုန္လွေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ၄ ဂါလံမွ ၅ ဂါလံ အထိျပန္ေရာင္းႏိုင္ေလသည္။ ဆီျပန္ထုတ္ေသာ ဆိုင္မွပံုးမ်ားမွာ ဘယ္ေတာ့မွ စံခ်ိန္ကိုက္ဆီပံုးမ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ ပလတ္စတစ္ပံုးမ်ားတြင္သာ အမွတ္အသားျပ၍ ဘယ္ႏွစ္ဂါလံဆိုတာကို နားလည္ယူရေလသည္။ တခါတရံတြင္ေတာ့ ဖုထား ေဖာင္းထားေသာ စံခ်ိန္ကိုက္ ဆီပံုးမ်ားျဖင့္ လက္ခံယူေလသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္မ်ားပါသြားသည္ကမ်ားေလသည္၊ သိႏိုင္တာမွတ္လို႔။

ထိုမွတဖန္ ဆီျဖည့္တင္းရန္အတြက္လည္းေကာင္း ဟိုဟိုဒီဒီပတ္ၾကည့္ရန္လည္းေကာင္း ေရႊတိဂံုေတာင္ဘက္မုဒ္မွတဆင့္ ကန္ေတာ္ၾကီးေဘးအတိုင္း သိမ္ျဖဴသို႔သြားရေလသည္။ သိမ္ျဖဴဆီဆိုင္မေရာက္မွီ ဆီျဖည့္ေသာ ကားတန္း ရွည္မေနေစရန္လည္း ဆုေတာင္းရေသးသည္။ ဆုေတာင္းျပည့္သည္ျဖစ္ေစ မျပည့္သည္ျဖစ္ေစ ေရာက္ေသာေနရာမွ စတင္တန္းစီရျပန္ေလသည္။ ထိုမွတဖန္တန္းစီျပီးသကာလ အင္မတန္မွ မ်က္ႏွာေက်ာမာလွေသာ စီေရာင္းစာေရး ေယာက်ာၤးၾကီးထံ စာအုပ္ႏွင့္တကြ က်သင့္ေငြအား ေပးရေလသည္။ ဆီဆိုင္တြင္ ေဘာင္ခ်ာျဖတ္တုန္း ေလ့လာမိသည္မွာ ဆီကို FEC ျဖင့္ လိုအပ္သေလာက္ လိုအပ္ခ်ိန္တြင္ ေရာင္းခ်ေပးပါမည့္ အေၾကာင္း ေသခ်ာခ်ာေရးထားေလသည္။ ယေန႔ေပါက္ေစ်းဟုလည္း အျဖဴေရာင္ သင္ပုန္းတြင္ 3 FEC ဟုေရးေလသည္။ ေနာက္ထပ္စာတန္းတစ္ခုမွာ ေၾကနပ္မႈ မရွိပါက စံခ်ိန္ခြက္ျဖင့္ ခ်င္တြယ္ၾကည့္ႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း ဝင့္ဝင့္ထည္ထည္ေရးထားေလသည္။ မည္သူမွ ခ်င္တြယ္ၾကည့္ပံုလည္းမရပါေခ်။ ဆီမ်ားျပည့္ပံုရေလသည္ သို႔မဟုတ္ မထူးပါဘူးဆိုကာ မခ်ိန္ၾကေလသလား မသိ၊ ကၽြႏု္ပ္ကေတာ့ က်လိကလိျဖင့္ ခ်ိန္တြယ္လို႔ ၾကည္ခ်င္ေနမိသည္။

ဆီျဖည့္ေသာ အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သားအဖမွာ စတိုင္က်က် ကားထဲတြင္ထိုင္မေနႏိုင္ပါေခ်။ တစ္ေယာက္မွာ ဆီျဖည့္ေသာ ဆီျဖည့္ဆရာနားတြင္ရပ္ကာ စကားမ်ား ဟိုဟုိဒီဒီေျပာ၍ ဆီျဖည့္လက္ကိုင္အား အျပည့္ညွစ္၍ ဆီထည့္မထည့္ကို မသိမသာေလ့လာရေလသည္။ လူရပ္ေနလွ်င္ မလုပ္ရဲေလာက္ဟုလည္း ယူဆရသည္မဟုတ္လား။ ေနာက္တစ္ဦးမွာကား ဆီျဖည့္စက္ ေကာင္တာမွတ္ေသာအနားတြင္ ရပ္ရေလသည္။ အင္မတန္လွေသာ လုပ္ကြက္ျဖစ္ပါေပသည္။ အႏွီသေကာင့္သား ႏွစ္ေယာက္မွာ တိုင္ပင္ကိုက္လုပ္ႏိုင္ပါမွ သူရို႕အတြက္ဆီက်န္ေလမည္။ ေကာင္တာမွတ္ေသာသူမွ တက္ေနေသာ ေကာင္တာအားၾကည့္ကာ ျဖည့္လိုေသာ အတိိုင္းအတာေရာက္ပါက ျပည့္ျပီျဖစ္ေၾကာင္းေအာ္ရေလသည္၊ ေအာ္ျပီးျပီးခ်င္း သူကလည္း ခလုပ္တစ္ခုအား ပိတ္ရေလသည္။ ထိုခလုပ္သည္ ဆီကိုမႈတ္ထုတ္ေသာ ခလုပ္လား၊ ေကာင္တာကိုသာလည္ေစေသာ ခလုတ္လား မည္သူမွ် မသိႏိုင္ေပ။ ထိုသူေအာ္ပါက ေရွ႔မွ ဆီျဖည့္ေနေသာ ပုဂိၢဳလ္မွလဲ ဆီျဖည့္လက္ကိုင္အား လႊတ္ရေလသည္။ ထိုအခါတြင္မွ ပိုက္ထဲရွိဆီမွာ တစ္စက္ကေလးမွ ပိုဝင္သြားေတာ့မည္မဟုတ္ေပ။

မည့္သို႔ဘဲ ေခ်ာင္းၾကည့္ ေခ်ာင္းၾကည့္ ဆိုင္မွကားထြက္၍ ဆီတိုင္ကီ အမွတ္အသားတြင္ ဆီမွတ္တက္လာပါက မျပည့္သည္က မ်ားေလသည္။ ရံဖန္ရံခါမ်ားတြင္ေတာ့ အေဖတို႔လူၾကီးမ်ားသည္ ညစ္ညစ္ႏွင့္ မန္ေနဂ်ာဟူေသာ ပုဂိၢဳလ္အား သြား၍ရန္ရွာၾကေလသည္။ ဆီမျပည့္တာ ဘယ္ႏွစ္ပါတ္ရွိျပီ ဒီတစ္ခါမျပည့္လွ်င္ေတာ့ တိုင္သင့္တာ တိုင္ရမည္ ဘာညာ သြားေျပာလွ်င္ ဆီျဖည့္ေသာ ေနရာအထိလိုက္လာ၍ ဦးေလးၾကီးကို ၾကည့္လုပ္ေပးပါကြာ ဟုေျပာေပးတတ္ပါသည္။ ထိုအခါမ်ားတြင္ေတာ့ ဆီေကာင္တာဖတ္ေသာသူမွေန၍ လာၾကည့္ေနေသာ အေဖအား ထည့္လိုေသာ အေရအတြက္ထက္ ၅ မွတ္ေလာက္ ပိုထည့္ေပးတတ္ၾကပါသည္။ ထိုအခါတြင္မွ ကားထြက္၍ ဆီမွတ္ၾကည့္လွ်င္ ျပည့္ရံုသာရေလေတာ့သည္။

ဤသည္မွာကား ကၽြႏု္ပ္၏ ရန္ကုန္ျပန္စဥ္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ မေျပာင္းလဲေသးေသာ ဆီျဖည့္ရေသာ အေတြ႔အၾကံဳမ်ား ျဖစ္ပါေခ်သည္တမံု႔။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%86%e1%80%ae%e1%80%bb%e1%80%96%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%9b%e1%80%90%e1%80%b2%e1%80%b7-%e1%80%92%e1%80%af%e1%80%80%e1%81%a1/feed/ 3 ေပါ့ပါးေပ်ာ္ရႊင္ အဂၤလိပ္စာသင္ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%82%e1%81%a4%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%95/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%82%e1%81%a4%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%95/#comments Fri, 24 Oct 2008 05:42:54 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=233

ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ ဒါဏ္ရာမ်ားနဲ႔ျမိဳ႔ထဲက အနာတရမျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေလ့လာသင္ယူေနၾကတဲ့ ဖိုရမ္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္းကို မိတ္ဆက္ျခင္ပါတယ္။ တစ္လသားဘဲ ရွိေသးတဲ့ ဒီဖိုရမ္ေလးဟာ အဂၤလိပ္စာကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေလ့လာ ေဝမွ်သင္ယူခ်င္သူမ်ား အတြက္ ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ စတင္ေဆြးေႏြးၾကတာက စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႔ကဆိုေတာ့ ဒီေန႔မွာျဖင့္ တစ္လ တိတိ ရွိသြားျပီျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါကေတာ့ သူတို႔စတင္ရျခင္းရဲ႕ အဓိက စိတ္ရင္းေစတနာပါဘဲ။

အသိပညာနယ္ပယ္မွာ ျမန္မာေတြ ဘာသာစကားဆိုတဲ့ ၾကားခံႀကီး မရွိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ ဒီဆိုက္ကို တည္ေထာင္ထားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်

MMEnglishMMEnglish လို႔ေခၚတဲ့ ဖိုရမ္ေလးကို MZ Team မွမင္ဘာမ်ားနဲ႔ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာေနေသာ ဝါသနာရွင္မ်ားမွ စုေပါင္းတည္ေထာင္ လိုက္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာေလ့လာေရး ဖိုရမ္မ်ား ပံုစံအတိုင္း 4 Skills ကိုေလ့လာႏိုင္ရန္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။ ဘာသာစကားေနာက္ခံတတ္ကၽြမ္းမႈအရ အဂၤလိပ္စာ ဘြဲ႔ရမ်ား၊ IELTS ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ထားေသာ လူငယ္မ်ား၊ ျပင္ပတြင္ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းဖြင့္ သင္ၾကားေပးေနေသာ ဆရာမ်ားမွ ဦးေဆာင္၍ ေဆြးေႏြးခန္းမ်ား၊ ေမးျမန္းမႈမ်ားကို ျပန္လည္ေဝမွ်ေျဖၾကားေနၾကပါတယ္။

ဖိုရမ္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ စာသင္ေနသလို မျဖစ္ဘဲ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာရာတြင္ေတြ႔ၾကံဳရေသာ အခက္အခဲမ်ား ေလ့လာရန္ပံုစံမ်ား အျပန္အလွန္ ျငင္းခံုမႈမ်ား အသိပညာဖလွယ္ေသာ ပံုစံမ်ားျဖင့္ ေလ့လာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အထူးသျဖင့္ ေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ျမန္မာျပည္တြင္ သင္တန္းဖြင့္ကာ အဂၤလိပ္စာသင္ေပးခဲ့ဘူးေသာ Mr Ian CARTER မွလဲ ေမတၱာျဖင့္ Ask The Teacher ဆိုေသာ က႑တြင္ ပါဝင္ကူညီေနတာျဖစ္ပါတယ္။

ထို႔အျပင္ သီခ်င္းေလးမ်ား နားေထာင္ကာ သီခ်င္းစာသား ျပန္ျဖည့္ရေသာ နည္းမ်ား၊ ဥာဏ္စမ္း ပေဟဠိေလးေတြ ေျဖရင္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေလ့လာၾကေသာ နည္းမ်ား၊ စာစုဖတ္ျပီး ဘာသာျပန္ျခင္းမ်ား၊ အျငင္းအခုန္ဝါသနာပါသူမ်ား အတြက္ အဂၤလိပ္လို ျငင္းခုန္ျခင္းမ်ား စသျဖင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာသြားႏိုင္မယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ အဂၤလိပ္စာေတြကို ခ်ျပမယ္။ သိတဲ့သူေတြက ဝင္ျပင္ေပးမယ္။ အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၾကမယ္။ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာသင္ယူေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာသင့္တဲ့ Web Site အညႊန္းေတြကို မွ်ေဝႏိုင္မယ္ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ေတြ၊ ဗီဒီယိုဖိုင္ေတြ၊ အသံဖိုင္ေတြ၊ သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းေတြ မွ်ေဝၾကမယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ကဲ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဖတ္လာ မိတ္သဟာထဲက အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာေဝမွ်ခ်င္သူမ်ား ရွိရင္ေတာ့ အဲဒီဖိုရမ္ေလးမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး ဝင္ေရာက္ကူညီသင္ျပ ေျဖၾကားေပးသြားၾကပါဦးလို႔ တိုက္တြန္းျခင္ပါတယ္ခင္ဗ်၊ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေလ့လာစရာ ေနရာရွာေနသူျဖစ္ပါကလည္း အဲဒီဖိုရမ္ေလးမွာ ဝင္ေရာက္ေလ့လာသြားႏိုင္ပါေၾကာင္း အသိေပးရပါတယ္ မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b7%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%b8%e1%80%b1%e1%80%95%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%84%e1%80%b9-%e1%80%a1%e1%80%82%e1%81%a4%e1%80%9c%e1%80%ad%e1%80%95/feed/ 1 ဒါဏ္ရာမ်ားနဲ႔ျမိဳ႕(၂) http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95%e1%81%82/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95%e1%81%82/#comments Tue, 21 Oct 2008 07:35:27 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=230

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးပူတာ မေျပာႏွင့္ အပင္ေတြကလဲ မရွိေတာ့ဘူး၊ အပင္ေတြသာ မရွိတာ ျခံဳေတြကပိုထူလာတယ္။ စင္ကာပူမွာ wild life ကိုသီးသန္႔ သြားၾကည့္ရတယ္။ ရန္ကုန္မွာေတာ့ ေန႔စဥ္ခံစားလို႔ရေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတယ္။ မဆိုးဘူး အကုန္အက်သက္သာႏိုင္တယ္။ လူေတြကေနပူလဲ လမ္းေပၚမွာဘဲမ်ားေနတယ္၊ ရွာရေဖြရတာ တယ္လြယ္လွပံုမေပၚဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းက နယ္မွာေနတုန္း ရန္ကုန္က အဖိုးအဖြားေတြအိမ္ကို ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္တုန္း လာလည္ရင္ ေန႔လည္ေန႔ခင္း လမ္းေပၚလူေတြ သိပ္မေတြ႔မိပါဘူး။ ခုေတာ့လဲ လူေတြမ်ား ကား(စုတ္)ေတြမ်ားနဲ႔ ကားေတြကလဲ ဓါတ္ေငြ႔ကားေတြျဖစ္ကုန္ၾကျပန္ျပီ။ Taxi ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဓါတ္ေငြ႔ကားေတြျဖစ္ကုန္ျပီ။ ဓါတ္ဆီကားျဖစ္ရတာကိုပင္ ဂုဏ္ယူရမယ့္ ေခတ္ျဖစ္လို႔ေနပါသည္။ ကားငွားရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္က ဓါတ္ဆီကားမို႔လို႔ မေလွ်ာ့ႏိုင္ပါဘူးဆိုတာက ပါလာေသးသည္။ ဓါတ္ေငြ႕ကားၾကေတာ့လဲ ဘာမွပိုထူးျပီး သက္သာသြားတာမဟုတ္။ ေဈးအတူတူသာ ေတာင္းၾကသည္။

ဓါတ္ေငြ႔ကား ေပါက္ထားတာေတြဖတ္မိထားေတာ့ ဓါတ္ေငြ႔ကားကို စီးရမွာ ခတ္လန္႔လန္႔ျဖစ္လို႔ေနသည္။ လိုင္းကားေတာ့ မစီးျဖစ္လိုက္ဘူး အျပင္လဲ သိတ္မထြက္ျဖစ္တာပါသည္။ စီးမိတိုင္းလဲ ေတြးေနမိတတာက ငါသည္ အခ်ိန္မေရြးထေပါက္ကြဲႏိုင္ေသာ ဓါတ္ေငြ႔အိုးေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္ေပါ့။ ဂ်ီတီအိုင္ တက္တုန္းက ေခ်ာက္က သူငယ္ခ်င္း အလည္ေခၚသျဖင့္ ေခ်ာက္ျမိဳ႕သို႔ေရာက္ဖူးသည္၊ တစ္ျမိဳ႕လံုးလား ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ခဲ့ေသာ ရပ္ကြက္တြင္သာလားေတာ့ မသိ အိမ္ဝင္းေတြထဲ အိမ္ေအာက္ေတြထဲ အထိပါ ဓါတ္ေငြ႔လိုင္းေတြ ျဖတ္သြားေနၾကတာျမင္ေနရသည္။ ေျမျပင္ေပၚမွာ တီေကာင္ေတြလို ပိုက္တန္းေတြျမင္ေနရတာျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ အသည္းယားစြာ သူ႕ကိုေျပာခဲ့ဘူးသည္။ မင္းတို႔ျမိဳ႕က ဓါတ္ေငြ႔ဗံုးၾကီး ဖင္ခုထိုင္ထားတဲ့ျမိဳ႔လို႔။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အဲဒီစကား ျပန္ၾကားေယာင္လာရသည္။ ကိုယ္လဲ ဓါတ္ေငြ႔အိုးၾကီးဖင္ခုထိုင္ထားရသည္ဘဲ။ တခ်ိဳ႔ဗင္ကားမ်ား ေနာက္ခန္းမွာ ဓါတ္ေငြ႔အိုးထားတာျမင္ရေတာ့ ေနာက္ေစ့နဲ႔ေတာ့ တည့္တည့္ဘဲဟု ေတြးမိေသးသည္။ အျပင္မွာေနကလဲ ပူကိုပူလြန္းပါတယ္ဗ်ာ။ ကားသမားတစ္ေယာက္ကေတာ့ မ်က္ေစ့မ်က္ႏွာမေကာင္းေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို သေဘာေပါက္သလားမသိပါ။ ရွင္းျပေနျပန္ပါသည္။ CNG ဆိုတာ သူ႔ဘာသာထမေပါက္တတ္ပါတဲ့၊ အိုးကိုဖြင့္ျပီး မီးပံုထဲ ပစ္ထည့္ေတာင္ ဂက္စ္ ရွိသေလာက္သာ ေလာင္ပါသည္တဲ့ ေပါက္သြားတာ မရွိပါတဲ့။ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္ေသာ အလုပ္မဟုတ္သျဖင့္ သူဘာေျပာေျပာ လန္႔တာေတာ့ လန္႔သည္ပင္။

ကားေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ခ်ဳန္းခ်ဳန္းၾကသြားၾကသည္။ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ Wall-E ထဲက အမိႈက္ပံုၾကီး ေျပးျမင္လိုက္ေသးသည္။ ငါတို႔ဆီကမ်ား စမလားမသိလို႔ေပါ့ေလ။ အေဖတို႔အိမ္က ေရကန္သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေပးခ်င္လို႔ ေၾကြျပားေခ်းခၽြတ္ေဆး ဝယ္ရန္အျပင္ထြက္ရင္း ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြဘက္ ေရာက္ခဲ့ေသးသည္။ စမ္းေခ်ာင္းေနတာဆိုေတာ့ ဒဂံုစင္တာနဲ႔ ဂမုန္းပြင့္ ေနာက္ စီးတီးမတ္တုိ႔သာ ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ စီးတီးမတ္တြင္သာ လူမ်ားျပီး က်န္စင္တာမ်ား ေရာင္းေသာသူမ်ားသာ ရွိၾကေလသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္က လမ္းသလားေနၾကေသာလူမ်ား စင္ကာပူေရာက္ကုန္ၾကတာျဖစ္မည္။ :P ဝယ္သူမေတြ႔ရေတာ့။ ဒီျပန္လာခါနီး ယုဇန ပလာဇာလဲ ေရာက္ေသးသည္။ ထံုးစံအတိုင္း ေဈးေရာင္းသူမ်ားသာ ေတြ႔ခဲ့သည္။ ၾကားရက္ျဖစ္လို႔မ်ားလား ေျဖေတြးလိုက္ေသးသည္။ စီးတီးမတ္ကလည္း လူသာမ်ားတာ ဆိုင္ထဲ ပတ္ေနတဲ့ သူ႔ဝန္ထမ္းေတြကလဲ မနည္းလွဘူး၊ တစ္တန္းမွာ တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ေနတတ္တယ္။ ဒီၾကားထဲ ပစၥည္းလာလာခ်တဲ့ လူေတြကလဲရွိေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ္ေတာ္ ေပါေပါမ်ားမ်ား ေတြ႔တတ္ေသးတဲ့ လူတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးစက္ကေလးေတြ ဖင္ၾကားညွပ္ညွပ္ထားတတ္ျပီး ဆိုက္ကယ္နဲ႔တစ္မ်ိဳး လမ္းေလွ်ာက္လို႔တစ္မ်ိဳး ေတြ႔ရတတ္ပါေသးတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ဘယ္ေခ်ာင္ကထြက္ထြက္လာမွန္း မသိရတဲ့ နာမည္ၾကီး မ်က္မွန္တံဆိပ္တတ္ထားတဲ့ ကားျပာၾကီးေတြလဲ ေတြ႔ရတတ္ေသးတယ္ဗ်။ စိတ္ေအးလက္ေအးေနႏိုင္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတာေနမွာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 3 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95%e1%81%82/feed/ 3 ကၽြက္စီကၽြက္စီ ပီေအစီ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae-%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%b1%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ae/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae-%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%b1%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ae/#comments Tue, 21 Oct 2008 06:30:25 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=226

ရန္ကုန္မွာ အင္တာနက္သာေႏွးတာ ပီေအစီ ဆိုင္ေတြ၊ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ အေတာ္ေပါသား။ ကြမ္းယာဆိုင္ေတြေပါသေလာက္ကို ေပါတယ္။ ဟိုနားမွာလဲ အင္တာနက္၊ ဒီနားမွာလဲ အင္တာနက္၊ ျမန္မာျပည္မွာ လူေတြကုန္သေလာက္ရွိိေအာင္ ႏိုင္ငံျခားထြက္ကုန္မွေတာ့ ဒီလူေတြကို ဆက္သြယ္စရာ အင္တာနက္ဆိုတာ လိုလာတာေပါ့။ တခ်ိဳ႔မ်ား ဆိုင္နာမည္ကို စတားဟပ္ဖ္ ဆိုျပီး လိုဂိုပါ အတူတူ ေသခ်ာယူျပီး ေပးထားေသးတယ္။ ဆိုင္တံခါးဝေတြမွာလဲ pfingo, skype, Gtalk စေသာ ခ်က္စရာ၊ စကားေျပာစရာ သံုးလို႔ရပါမည့္အေၾကာင္း အေသအခ်ာ လိုဂိုေလးေတြနဲ႔ ေၾကာျငာၾကျပန္တယ္။ အင္တာနက္ဟာ ခ်က္တင္းအမ်ားဆံုးအသံုးျပဳစရာ ေနရာအျဖစ္ေပၚျပဴလာ ျဖစ္လို႔ေနတယ္။

ေမာင္ဒီဘီလဲ ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း အင္တာနက္ကို သံုးၾကည့္ဖို႔ တစ္ရက္ၾကိဳးစားလိုက္တယ္။ အရင္ဒီကိုမလာခင္က သံုးဖူးတဲ့ဆိုင္မွာဘဲ သံုးျဖစ္လိုက္တယ္။ ဆိုင္ေတြကလဲ မလာခင္ကတည္းက ေဘာ္ေဘာ္ေတြေျပာေနၾကလို႔ ၾကားဘူးေနတာက keylogger ထည့္ထားတတ္တယ္၊ တစ္မိနစ္တစ္ခါ screen shoot လုပ္ထားတတ္တယ္ စသျဖင့္ ၾကားေနရေတာ့ သံုးရတာ စိတ္မေျဖာင့္တာရယ္နဲ႔ သံုးရမွာ မဝံ့မရဲျဖစ္ေနေသးတယ္။ ေဆးစြဲသူလိုဘဲ အခ်ိန္ၾကရင္ အင္တာနက္ကို ၾကည့္ခ်င္ေနမိတယ္။ ဒါကလဲ ပထမ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ပါ၊ ေနာက္ေတာ့လဲ ေနတတ္သြားတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ အနားရတယ္ေျပာရမယ္။

ဒါနဲ႔တစ္ရက္ေတာ့ သြားသံုးျဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ဆိုင္မွာ ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေနတာ၊ ေကာင္တာထိုင္တာ အားလံုးက မိန္းခေလးေတြဆိုေတာ့ ေယာက်ာၤးေလးေတြေလာက္ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြ အင္စေတာ မလုပ္ေလာက္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္မိတာလဲပါသေပါ့ေလ။ ေသခ်ာေအာင္ ေဈးေမးရေသးတယ္၊ ဂ်ာနယ္ဝယ္တဲ့ ကိစၥျပီးသြားကတည္းက မွတ္သြားတာ။ တစ္နာရီ ၅၀၀ တဲ့ မတက္တာဆိုလို႔ ဒါဘဲရွိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ကလဲ ၅၀၀ ဘဲ၊ မဆိိုးဘူး။ ႏို႕႔ မဆိုးဆိုဗ်ာ F5 ႏွိပ္ႏွိပ္ေနရတာနဲ႔ စာမ်က္ႏွာ အျပည့္ျမင္ရဖို႔ထိုင္ေစာင့္ရတာနဲ႔ အင္တာနက္သံုးတာ နာရီဝက္ ေစာင့္ရတာ နာရီဝက္ေလာက္ရွိမယ္ ထင္တာဘဲ ကိုယ္လဲ စိတ္ညစ္လာတာနဲ႔ တစ္နာရီထဲ သံုးခဲ့ပါတယ္။

မသံုးခင္ ဗမာစာလံုးရတဲ့ စက္ေပးပါေျပာရေသးတယ္၊ ေနရာေရာက္ေတာ့ စာလံုးေတြပ်က္ေနတဲ့ ကီးဘုတ္ေလးက ေစာင့္ေနတယ္။ ကီးေတြ အလြတ္သိေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကိုဘဲ ယံုၾကည္ျပီးသံုးခဲ့ရတယ္။ ဒါေတာင္ မွားမွားရိုက္မိေသးတယ္။ စာမ်က္ႏွာ အျပည့္ေပၚမည့္ အခ်ိန္ကို ထိုင္ေစာင့္ရင္း ေဘးဘီက အသံေတြလဲ နားထဲဝင္ဝင္လာေသးတယ္။

အေမက သားကို လိမၼာဖို႔၊ အားတင္းျပီး အလုပ္ၾကိဳးစားဖို႔ ေနာက္မွာညီေလး ညီမေလးေတြရွိေနေသးလို႔ သားေလးပို႔ေနတာေလးနဲ႔ အဆင္ေျပ ေခ်ာင္လည္ေနလို႔ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားလုပ္ပါမည့္အေၾကာင္း အားေပးေနတဲ့ အသံ။

ပတ္စ္ပို႔လက္ဝယ္ရထားျပီးလို႔ လာေတာ့မယ္ တဂ်ီဂ်ီ ပူေညာင္ပူေညာင္လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံ။ တစ္ေယာက္ကလဲ ငါေတာ့ ေအာ္တိုကတ္ဒ္လဲ တက္ထားတယ္၊ စာရင္းကိုင္လဲ တက္ထားတယ္၊ ကြန္ပ်ဳတာလဲသင္ထားတယ္၊ စကားေျပာလဲ တက္ေနတယ္၊ (စကားေျပာေတာင္ ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္ဗ်) စသျဖင့္ ဘာလာလာ အကုန္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ all-in-one ေလ့က်င့္ထားတဲ့ အေၾကာင္း အားရပါးရ ဟိုဘက္က သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာျပေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ သူ႕ေလာက္မတတ္လို႔ အားေတာင္ငယ္သြားေသးတယ္။ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လိုင္းေတြေတာ့ ပူးကုန္ျပီလို႔ေတာင္ စိတ္မေကာင္းခ်င္းၾကီးစြာနဲ႔ ေတြးမိေသးတယ္။ အထဲမွာေနဖို႔ အဲေလာက္ေတာင္ ခက္ကုန္ျပီလား ။ ေနာက္ career path way ကို စိတ္ပါတာ မေရြးႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးလား။

တစ္ေယာက္ကေတာ့ လူေခၚသမွ်ေက်ာင္းေတြ အကုန္ေလွ်ာက္ေပးဖို႔ စာရြက္စာတမ္းေတြ အကုန္ အခုဘဲ ပို႔လိုက္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာေနသံၾကားရျပန္တယ္။ ဟိုဘက္ကလူကေတာ့ register fee ေတြ အေတာ္ကုန္က် လိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း။

ေခတ္ေတြကေျပာင္းကုန္ၾကျပီ။ အရင္ကဆို ဆိုင္သြားရင္ ဟိုဖက္ဒီဘက္ ခ်က္ထဲမွာ ဆဲတာအားမရလို႔ ပါးစပ္ကပါ အသံထြက္ထြက္လာလို႔ တစ္ဆိုင္လံုး ဆဲသံေတြဆူညံေနတာ၊ ေဆးလိပ္မီးခိုးေတြ မႊန္ထူေနတာကို သည္းခံျပီး သံုးခဲ့ရတာ။ ခုေတာ့ စင္ကာပူသြားမယ္ ေက်ာင္းတက္မယ္ အလုပ္လုပ္မယ္ စသျဖင့္ ေျပာကုန္ၾကတဲ့ေခတ္ ျဖစ္သြားျပီ။

ေမာင္ဒီဘီလဲ ေဘးဘီက အသံေတြ နားေထာင္လိုက္ စာေလးဖတ္လိုက္နဲ႔လုပ္ေနရာကေန သတိေမ့ျပီး ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆိုင္အတြက္ pfingo ပိုက္ဆံျဖည့္ေပးပါဦးဆိုတာနဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း ဆိုက္ထဲဝင္ ပိုက္ဆံေခ်ျပီးသြားမွ Keylogger မ်ားတတ္ထားေသးသလား သတိရသြားျပီး ကိုပီဇီကိုေမးၾကည့္ ရေသးတယ္။ ကိုပီဇီကေတာ့ တားရွာပါေသးတယ္ မလုပ္ဖို႔အေၾကာင္း သို႔ေသာ္လည္းတဲ့ေပါ့ေလ ကိုယ္က သတိလက္လြတ္ လုပ္ျပီးသြားျပီဆိုေတာ့ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ဘဲ ဆိုင္ထဲက ျပန္ထြက္ခဲ့ရပါေၾကာင္း။ ဆိုင္က ေကာင္မေလးေတြ မလုပ္ထားပါေစနဲ႔ဘဲ ဆုေတာင္းရေတာ့ တာေပါ့ဗ်ာ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%80%e1%80%b9%e1%80%85%e1%80%ae-%e1%80%95%e1%80%ae%e1%80%b1%e1%80%a1%e1%80%85%e1%80%ae/feed/ 1 ေတြ႔ခဲ့ၾကေပ ခ်စ္မိတ္ေဆြ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%94%e1%80%81%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%b1%e1%80%95-%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%bc/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%94%e1%80%81%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%b1%e1%80%95-%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%bc/#comments Tue, 21 Oct 2008 04:28:31 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=224

ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္ျပီး သကာလ MZ မွ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ရန္ ျပင္ဆင္ရျပန္သည္။ အႏွီပဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ အြန္လိုင္းတြင္ အတူအလုပ္တြဲလုပ္လာသည္မွာ ၁ ႏွစ္ေၾကာ္ၾကာခဲ့ျပီ ခုလို အခြင့္သာတုန္းမွာ ေတြ႔ဆံု ဂါရဝ ျပဳရေပဦးမယ္။ (ျမန္မာသတင္းစာမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံျခားမွလူမ်ား ျမန္မာျပည္မွလူကို လာေရာက္ ေတြ႔ဆံုလွ်င္ ဂါရဝ ျပဳသည္ဟုေရး၍ ျမန္မာျပည္မွလူမ်ား ႏိုင္ငံျခားသြား၍ လူေတြ႔လွ်င္ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုသည္ဟု ေရးၾကသည့္အတိုင္း)

ပထမဦးဆံုးသြားျဖစ္တာက ကိုတီြတီ၊ သူရွိရာရံုးကို အေရာက္သြားလိုက္ပါတယ္။ ရံုးခန္းအေရာက္မွာေတာ့ မႊန္ထူေနတဲ့ ေဆးလိပ္နံ႔က အရင္ဆံုးဆီးလို႔ၾကိဳပါတယ္။ ဒီလူ အေတာ္ေဆးလိပ္ေသာက္ပံုရေလသည္။ ေနာင္တြင္ ေမးၾကည့္ေသာအခါ တေန႔ တစ္ဗူးပံုမွန္ ေသာက္သံုးသည္ဆို၏။ ကၽြန္ေတာ္လဲ လက္ေဆာင္အျဖစ္ငွာဝယ္လာေသာ ေဆးလိပ္ ၁၀ ဗူးေတာင့္အား ေပးရေလ၏။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖိုရမ္အေၾကာင္း အိမ္တြင္ျပရန္ ဂ်ာနယ္အေဟာင္းေလးအား အမွတ္တရရွာေပးေသးသည့္ အတြက္လဲ ေက်းဇူးျပန္တင္ရျပန္ေလသည္။ ကၽြႏု္ပ္လဲ ဂ်ာနယ္ေပၚတြင္ပံုႏွိပ္ထားေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ နာမည္အား အားရပါးရၾကည့္မိေလသည္။

ထိုမွတဖန္ တစ္ရက္တြင္ ေစတန္မွ အိမ္သို႔လာကာ ေပးစရာရွိသည္ဆိို၍ ေစာင့္ရျပန္ေလသည္။ ေနာင္တစ္ေခတ္ကို ေခါင္းေဆာင္မည့္လူငယ္မ်ားသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေရေဆးပံုမေပၚသည့္ ကိုယ္ပိုင္ကားျဖင့္ ခ်ိန္းထားသည့္ အခ်ိန္ထက္ ၁ နာရီေနာက္က်မွ ေရာက္ေလ၏။ ဒါေတာင္ အိမ္ကိုေက်ာ္သြားေသး၍ ကၽြႏု္ပ္မွာ အိမ္ေအာက္ဆင္းေစာင့္ရျပန္ေလသည္။ MZ မွ အက္ဒမင္ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ေစတန္ႏွင့္ စည္သူ အျပင္အတူပါလာသူမွာ တရုတ္တန္းမွ ဝက္သားကင္ေရာင္းေသာ တရုတ္ၾကီးတစ္ေယာက္ပံုစံျဖင့္ ပုပုဝဝ ေဘာင္းဘီတိုဝတ္ထားေသာ လူၾကီးတစ္ေယာက္ပါလာေလသည္။ ရုတ္တရက္ေတြးမိသည္မွာ ဒီေကာင္ေလးေတြ ေဘာ္ဒီဂတ္မ်ား ငွားထားသလားဟုပင္။ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းမွ ေဘာ္ဒီဂတ္ ဇတ္လမ္းအား ဗီြဒီယိုျပန္ရုိက္မည္ဟူေသာ သတင္းကို ဖတ္မိထားေသာေၾကာင့္ ကိုယ့္လူမ်ားလဲ ေခတ္မွီေအာင္ ေဘာ္ဒီဂတ္ထားသလား ေတြးမိခ်င္းပါ။

သူရို႔အား အိမ္ေအာက္ရွိ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္တြင္ ဧည့္ခံရျပန္ေလသည္။ အႏွီ ပုပုဝဝမွာ MZ မွမင္ဘာ ကိုကီလို ဆိုသူျဖစ္ေလသည္။ သူကား သေဘာၤသားျဖစ္ေလသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ကား ျမန္မာျပည္တြင္ပူသည္ဟု ေျပာမိမွားေခ်၍ ထိုသူမွ ေအး၍အေညာင္းေျပေသာ ေနရာကိုေခၚသြားေပးမည္ဟု ကမ္းလွမ္းလာေသာ offer အား လွည့္ပတ္ျငင္းပယ္ရျပန္ေလ၏။ (ကေလးေတြကြယ္ရာ ေျပာလွ်င္ေတာ့ စဥ္းစားဦးမွာေပါ့)။ လဘာ္ရည္ေသာက္လွ်င္ တိုင္ကီေလာက္ခြက္ႏွင့္ေသာက္ခ်င္တယ္ေျပာဖူးေသာ ေစတန္သည္ အမွန္တကယ္ပင္ တစ္ဦးတည္း လဘက္ရည္ ႏွစ္ခြက္ဆင့္ကာ ေသာက္သြားေလသည္။ ေရေသာက္သလို ဂြတ္ခနဲေသာက္ခ်င္းပါ။ ေျပာၾကေသာ စကားမ်ားထဲတြင္ သူ႕ေကာင္မေလးအေၾကာင္းကလဲ ညွပ္ညွပ္ပါလာေသးသည္။ စကားၾကံဳတာနဲ႔ သူ႕ေကာင္မေလးအေၾကာင္းက ေရာက္ေရာက္လာသည္။ လူငယ္ေတြတယ္ခက္တာဘဲ။ နာရီဝက္ေလာက္ထိုင္ၾကတာမွာ သူ႕ေကာင္မေလးဖံုးကလဲ တစ္ခါလာေသးသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ MZ မွာ အက္ဒမင္မ်ား ေမာ္ေမာ္မ်ား တစ္ရက္ဆံုၾကရန္ တုိင္ပင္ၾကပါသည္။ ေတြ႔ဆံုရန္ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာ ေနရာကား ျပည္လမ္း အင္းယားကန္ေဘာင္ေရွ႔ရွိ မြန္းဟုေခၚေသာ ကိတ္မုန္႔၊ ေကာ္ဖီႏွင့္ အျခားစားစရာမ်ား ေရာင္းခ်ေသာ ဆိုင္ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ အခ်ိန္ကား ညေန ၄ နာရီေတြ႔မည္ သူတို႔မွ ကၽြန္ေတာ့ကို ဝင္ေခၚမည္ဟု ေျပာၾကပါသည္။

ေတြ႔ၾကရန္ခ်ိန္းဆိုထားေသာေန႔တြင္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ျမိဳ႔ထဲေရာက္ေနသျဖင့္ ဝင္မေခၚၾကရန္ႏွင့္ ဆိုင္သို႔သာ လာခဲ့မည္ဟုေျပာကာ ညေန ၄ နာရီအေရာက္ အႏွီ ေကာ္ဖီဆိုင္သို႔ အေဖ့အား လိုက္ပို႔ခိုင္းရေလသည္။ ကားမဝယ္ခင္ကတည္းက ယဥ္ေမာင္းလိုင္စင္ရထားေသာ၊ အသက္ ၃၅ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား အေဖသည္ ကားဝယ္ျပီးကတည္းက စိတ္မခ်ဟုဆုိကာ တစ္ခါမွ မေမာင္းခုိင္းေပ။ ဘယ္သြားခ်င္ခ်င္ မညီးမညဴ လိုက္ပို႔ေလသည္။ အားနာ၍ ကားငွားစီးမည္ေျပာေသာ္လည္း တတြတ္တြတ္ လိုက္ပို႔ပါမည့္ အေၾကာင္းအျမဲေျပာေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အေဖ့ကားအား သံုးေလးခါသာ တက္ေမာင္းဘူးေပသည္။ ျပန္ဆက္ရလွ်င္ျဖင့္ မြန္း ေကာ္ဖီဆိုင္သို႔ ညေန ၄ နာရီေရာက္သြားေသာ အခါ မည္သူမွ် မေရာက္ၾကေသးေပ။ ဖံုးထပ္ဆက္ၾကည့္ေသာ အခါ ေစတန္ သြားကိုက္ေန၍ ေဆးခန္းျပေနသည္ ေျပာပါသည္။ ခက္ကဘီ ေစာေစာစီးစီး ဘာလို႔ၾကိဳတင္ျပင္မထားသနည္း။

ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေသာအခါ လသာတြင္ေဆးခန္းျပတုန္းဆို၍ အိမ္ျပန္ ေစာင့္ရမလား စဥ္းစားေနတုန္း ငိုက္စိုက္ ငိုက္စိုက္ျဖင့္လာေနေသာ အိတ္ဆစ္တာဆိုေသာ လူငယ္အား ေတြ႔ရေလသည္။ ထိုမွတဖန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္သား ဆိုင္အတြင္း၀င္ကာ မလာေသးေသာလူမ်ားကို ေစာင့္ၾကရျပန္ေလသည္။ အြန္လိုင္းတြင္ အာသြက္ၾကသေလာက္ အျပင္တြင္ေတြ႔ေသာ အခါ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္မွာ အာေစးကပ္ထားသလိုျဖစ္ေနၾကေလသည္။ အသက္ကလဲ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ကြာၾကေသာအခါ သူကလဲ လူၾကီးကို သူငယ္ခ်င္းလို ေျပာရမွာ အားနာေနသလားမသိ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ သမီးရည္းစားေတြ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ခ်ိန္းေတြ႔ၾကသလို ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကေလသည္။ လူစံုမွ မွာစားၾကမည္ဟု သေဘာတူျပီးသကာလ စားပြဲေျပာင္ေျပာင္တြင္ ႏွစ္ေယာက္သား မ်က္လံုးခ်င္းဆံုၾကလွ်င္ သြားျဖဲျပၾက၊ ဟိုဟိုဒီဒီေျပာၾကႏွင့္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ရွိေသာအခါ ေကာ္ဖီမွာေသာက္ထားၾကရန္ သေဘာတူညီၾကျပန္ေလသည္။ အႏွီ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ႏွင့္ မအိပ္ရေသးေသာပံုေပါက္ေနေသာသူငယ္မွာ အက္စ္ပရက္ဆို ဆိုေသာ ေဆးခါးၾကီးႏွင့္တူေသာ ေကာ္ေကာ္အားမွာေသာက္၍ ကၽြႏု္ပ္မွာ နဲနဲေပ်ာ့ေသာ ကာပူခ်ီႏို အမည္ရေသာ ေကာ္ေကာ္အား မွာေသာက္ရေလသည္။

ခဏေနေသာ္ မဂၤလာဒံုအေျခစိုက္ အက္ဒမင္ျဖစ္ေသာ ကိုပီဇီ ဆိုသူေရာက္လာေလ၏။ မိသားစုလိုက္ခ်ီတက္လာေလသည္။ ရႊန္းရႊန္းဟု အမည္ရေသာ အင္မတန္သြက္ေသာ သမီးကေလးတစ္ေယာက္ ပါလာေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ စကားေျပာရတာအလွ်င္မျပတ္ရွိၾကေလသည္။ လူၾကီးအခ်င္းခ်င္း ေျပာၾက ကေလးကိုေျပာၾကႏွင့္ရွိၾကေလသည္။ အႏွီကေလးႏွင့္ စကားေျပာရင္း ကေလးမွာ သူ႕ရွိပစၥည္းေလးမ်ား တစ္ခုျပီးတစ္ခုျပေလရာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အားၾကမခံ သူႏွင့္အျပိဳင္ၾကြားရေလသည္။ သို႔ေသာ္ မၾကာပါေခ် ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေခ်ာက္ၾကရေလေတာ့သည္ ကေလးမေလးမွ ေနာက္ဆံုးအႏိုင္ႏွင့္ပိုင္းသြားသည္မွာ ေဘးရွိသူ႔အေမအား လက္ညိွဳးထိုး၍ မီးမီးရဲ႕ ခ်ိဳခ်ိဳႏို႔ကဒီအထဲမွာဟု ေျပာေသာအခါ ေမာင္ဒီဘီ ဟိုက္ကနဲျဖစ္၍ ဆက္မျပိဳင္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ထို ကေလးအေမအား အားပင္နာရေပေသးသည္။ ကိုပီဇီမွာေတာ့ သူ႔သမီးအသြက္ကေလးအား တဟားဟားႏွင့္ သေဘာအေတာ္က်ေနေလသည္။ ထိုလူသည္ သူမ်ားအားလဲ အကြက္တက်ခိုင္းတတ္ပံုရေလသည္။ စင္ကာပူမွ ေခတၱ အလည္ျပန္လာေသာ ကၽြႏု္ပ္အားလည္း အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္း မေကာင္းဟူေသာ အေၾကာင္းျပကာ သူတာဝန္ယူ တည္ေဆာက္ ထိမ္းသိမ္းေပးေနေသာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဝက္ဘ္ဆိုက္ တစ္ခုအတြက္ MP3 တရားေတာ္မ်ား ဆာဗာေပၚေရာက္ေအာင္ တင္ခိုင္းရန္အလို႔ငွာ စီဒီခ်ပ္ အျပား ၂၀ ေလာက္သယ္လာေလသည္။

အႏွီလင္မယားမွာ ဘာေကၽြးေကၽြးမစားေသာေၾကာင့္ ေကာ္ေကာ္တစ္ခြက္ႏွင့္ အေအးတစ္ခြက္အား မနဲတိုက္ေကၽြးလိုက္ရေပသည္။ ေစတန္တို႔ႏွင့္ကြာပံုေျပာပါတယ္။ ခ်ိန္းထားေသာအခ်ိန္ထက္ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၂ နာရီတိတိေနာက္က်ျပီးသကာလ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားရပါေသာ ဘုဒ္အက္ဒမင္ၾကီး ေစတန္ႏွင့္ အေပါင္းအပါမ်ား ေရာက္လာၾကေလသည္။(တကယ္လာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ထဲပါ) သြားေဆးခန္းျပေနတာရယ္ ကိုတီြတီကို သြားေခၚေနတာရယ္ စသျဖင့္ အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုျပကာ လွည့္ပတ္ေျပာၾကေလသည္။ ေစတန္တို႔ေရာက္လာေသာေၾကာင့္ မဂၤလာဒံုအထိ ျပန္ရမည္ျဖစ္ေသာ ကိုပီဇီတို႔ မိသားစု ျပန္ၾကေလသည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔လဲ ထိုမွစ၍ ေၾကးအိုးမ်ား ဂ်ပန္အာလူးကပ္တလိပ္ဆိုေသာဟာမ်ား မွာစားၾက၍ စကားမ်ား ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ေျပာျဖစ္ၾကေလသည္။ စင္ကာပူမွဝယ္လာေသာ အင္မတန္ အဖိုးၾကီးလွေသာ ေသာ့ခ်ိတ္မ်ားကိုလဲ လက္ေဆာင္အျဖစ္ကၽြႏု္ပ္မွ ေပးရေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက အေဖတို႔ ႏိုင္ငံျခားမွ မိတ္ေဆြမ်ားလာပါက အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံမွ လူမ်ားက ဧည့္ခံေကၽြးေမြးၾကတာေတြ႔ဘူးသည္၊ ကၽြန္ေတာ့္အလွည့္ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေကၽြးေနရသည္။ သိတ္ေတာ့ မမိုက္ေပ။ သို႔ေသာ္ ကေလးမ်ားျဖစ္ေန၍ ဝင္ေငြရေသာ အလုပ္လဲ မရွိၾကသူမ်ား ျဖစ္ရကား ေဘြမယူပါေခ်။ ေကၽြးရသည္မွာ ေပ်ာ္ဖို႔ပင္ေကာင္းေသးေတာ့သည္။ တစ္ခုဘဲ ဒုကၡေရာက္ရပါသည္။ ေဈးႏႈန္းမ်ားကို မမွန္းတတ္၍ အျပင္တြင္ ပိုက္ပိုက္သံုးရေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ကိုယ့္တြင္ပါလာေသာ ေငြေၾကးႏွင့္ေလာက္မည္ မေလာက္မည္ကို ရင္ထိတ္ရျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုန္ေရာက္စ မနက္က ပိုက္ပိုက္ တစ္ေထာင္ကိုင္ျပီး ဂ်ာနယ္ဝယ္မယ္ လဘက္ရည္ဝယ္မယ္ဆိုျပီး အိမ္ေအာက္ဆင္းသြားတာ ဂ်ာနယ္ဆိုင္မွာ ဖတ္ခ်င္တာေတြေတာင္ အကုန္မရလိုက္ပါဘူး ႏွစ္ေစာင္ထဲရျပီး တစ္ေထာင္ကုန္သြားလို႔ လဘက္ရည္ပါ မေသာက္လိုက္ရဘဲ အိမ္ေပၚျပန္တက္ခဲ့ရပါေသးတယ္။ ေဈးၾကီးလိုက္တာဗ်ာ။

စားေသာက္ျပီးၾကေသာ အခါ ညေန ၇ နာရီရွိေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ အသီးသီးႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္ၾကေလေတာ့သည္။ ေစတန္တို႔မွာ ျမိဳ႕ထဲျပန္ၾကမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္အား လိုက္ပို႔ေပးၾကေလသည္။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာ မိတ္ေဆြမ်ား ေတြ႔ဆံုပြဲျဖစ္ပါသည္။ မေတြ႔ျဖစ္လိုက္ေသာ ညမီးအိမ္ႏွင့္ ကိုတီြတီအား ဒီစာမ်ားဖတ္၍ သေရက် ၾကပါေလ။

တျခားဖတ္ရန္။

ကိုဒီဘီေအ၊ အိတ္ဇစ္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးေယာက္

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%bc%e1%82%94%e1%80%81%e1%80%b2%e1%80%b7%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%b1%e1%80%95-%e1%80%81%e1%80%ba%e1%80%85%e1%80%b9%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%90%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%86%e1%80%bc/feed/ 1 ဒါဏ္ရာမ်ားနဲ႔ျမိဳ႕ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95/#comments Mon, 20 Oct 2008 04:00:03 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=222

ေလဆိပ္အျပင္ေရာက္ေတာ့ ပူလိုက္တာဟာ နံနက္ ၁၀ နာရီေနလို႔မထင္ရေလာက္ေအာင္ပူတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေပၚက အဆီေတြ ပြက္ပြက္ဆူလာေတာ့မွာထင္ပါရဲ႔။ MZ ေဘာ္ဒါမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ အေဖ့ကားေပၚတက္ ေရွ႔ဆက္ထြက္ေတာ့ သတိထားလိုက္မိတာ ကား ဒက္ရွဘုတ္ေပၚက အရင္ကဆို ေတာင္းစားသူမ်ားရဲ႔ ခြက္ထဲမွာေလာက္သာ ျမင္ရတတ္တဲ့ ေတာ္ေတာ္စုတ္တဲ့ ၁၀၀ တန္အစုတ္ကေလးတစ္ရြက္။ ဒါေတာင္ ေတာ္ေတာ္ရွား ဆိုဘဲ။

ရန္ကုန္ ျပည္လမ္းေပၚက ခ်ိဳင့္ခြက္မ်ားဟာ အရင္ကထက္ပိုမ်ားလာတာ ေသခ်ာတယ္။ မိုးတြင္းမို႔ ျဖစ္တာေနမွာလို႔ ျပန္ေတြးလိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့လို႔ ပါးစပ္က အသံထြက္သြားေတာ့ "ဒီလိုပါဘဲကြာ ၾကာပါျပီ" လို႔ အေဖ့ဆီက စိတ္ပ်က္ျငီးေငြ႔သံနဲ႔ ျပန္ေျဖတယ္။ ျမန္မာျပည္ကလူမ်ားဟာ ဆပ္ကပ္ အတတ္ပညာကို အလုပ္သင္တတ္ေျမာက္ေနၾကပံုဘဲ ကားလမ္းမေပၚမွာ ဖင္ေလး လိမ္ေကာက္ျပီး သြားေနၾကတာ အသည္းယားမိပါရဲ႕။ လူမ်ားမွ မဟုတ္ပါဘူး သြားေနေသာ ကားမ်ားဟာလည္း အခ်က္ျပမီးကို ေခၽြတာၾကပံုရတယ္ လက္ကေလးေတြ တျပျပနဲ႔ အေပးအယူလုပ္ျပီး ဟိုေက်ာ္ ဒီေက်ာ္ လုပ္ၾကတယ္။

ေျပာင္တလင္းခါေနတဲ့ လွည္းတန္းနားက တကၠသိုလ္ဝင္းၾကီးရယ္ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာကြယ္။ ေျပာင္တလင္းခါေနတဲ့ ျပည္သူ႔ဥယာဥ္ ပန္းျခံျမင္ျပန္ေတာ့လဲ အကာအကြယ္မဲ့ရွာေတာ့မယ့္ အတြဲမ်ား ကိုလဲေျပးျမင္မိျပန္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ လူေတြ အတြဲလိုက္ အျပံဳလိုက္ ၾကိဳက္သလို လမ္းကူးၾကတာကို ေနာက္ေတာ့ သေဘာေတာင္ က်လာေသးတယ္။ အေဖကေတာ့ ေျပာပါတယ္ ကားေမာင္းရတာ ကားၾကည့္ လူၾကည့္နဲ႔ ပင္ပန္းေၾကာင္းေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ထားကာ ေမာင္းလာရင္းနဲ႔ အေမ့အိမ္ကို ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ အေဖနဲ႔ အေမဟာ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ဘယ္ေလာက္ ပ်င္းေနလိုက္မလဲ ကၽြန္ေတာ္မရွိတဲ့ ဒီ ၂ႏွစ္မွာ။

ေရာက္ျပီးခဏမွာ ညေနစင္ကာပူကိုျပန္မယ့္ အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီကို အျမန္ဖံုးဆက္လိုက္ရေသးတယ္။ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အ၀င္အထြက္ပါဘဲ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%92%e1%80%ab%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%94%e1%80%b2%e1%82%94%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%ad%e1%80%b3%e1%82%95/feed/ 2 ေရႊတိဂံုကိုျမင္ရင္ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%82%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%82%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9/#comments Sun, 19 Oct 2008 15:30:03 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=220

ဘေလာ့ဖတ္လာ မိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကိုစိတ္ျမဲပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ဒီဘီဟာျဖင့္ ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးစဥ္ ေခ်ာေမာစြာျပီးဆံုးလို႔ မေန႔က စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ ည ၈ နာရီခြဲမွာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလို႔လာခ့ဲပါတယ္ခင္ဗ်။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေဆာက္နဲ႔ထြင္း (အဲေလ) အေတြ႔အၾကံဳမ်ား ဖတ္ခ်င္ပါသဗ်ိဳ႔ဟု ေတာင္းဆိုေသာသူမ်ား ရွိလာတာေၾကာင့္ ျပန္ေရာက္စ အေမ့အိမ္ကို လြမ္းလြမ္းနဲ႔ ဘေလာ့အေၾကြးမ်ား ဟိုဖတ္ ဒီဖတ္ ႏွပ္ေနလို႔ မရေပေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။

ေျပာရမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ၂ ႏွစ္ေၾကာ္ၾကာမွ ပထမဦးဆံုးျပန္ျဖစ္တာဆိုေတာ့ လူက အင္မတန္တက္ၾကြေနတာကလား။ ခရီးသြားမည့္ မနက္ (ေအာက္တိုဘာ ၄ ရက္) ၄ နာရီကတည္းက အိပ္ယာကႏိုးေနျပီး မ်က္ႏွာသစ္ ေရခ်ိဳး တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ျပီး သကာလ ဟိုျပန္ေရာက္ရင္ သံုးျဖစ္မယ္ မေသခ်ာေသာ အင္တာနက္ ကိုတခုတ္တရသံုးခ်င္ေသးတာေၾကာင့္ ကြန္ျပဴတာေလးဖြင့္ ဘေလာ့ေလးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ နံနက္ ၄ နာရီမွာ မအိပ္ေသးဘဲ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့မွာ ကြန္မန္႔လာေပးသြားသူကိုလဲ ေျပးျပီး ေက်းဇူးတင္စကားဆိုရ၊ MZ ဖိုရမ္မွာလဲ ေမြးေန႕႔ဆုေတာင္းေပးထားသူမ်ားကိုလဲ အျမန္ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာရနဲ႔ အားရသြားေတာ့ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ကေန နံနက္ ၅ နာရီမွာ အထုတ္ဆြဲျပီး ထြက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ အိမ္ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ကားငွားျပီး စီးလာလိုက္တာ ေလဆိပ္ကို ၅ နာရီခြဲ သာသာေလာက္ေရာက္ပါေရာလား။ ၆ နာရီ check-in ဆိုေပမယ့္လဲ လူက တရြရြျဖစ္ေနေတာ့ ခဏေနဆိုရင္ဘဲ ပစၥည္းေတြ သြားခ်ိန္လိူက္ေတာ့တာပါဘဲ။ အားလံုး အပိုအလိုမရွိ ကြက္တိဆိုရေအာင္ပါဘဲ။ တိဆို ၀တ္စရာေတြဘာမွမသယ္ေတာ့ဘဲ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားသာ သယ္တာကိုးဗ်ာ။ (တကယ္ပါ ဟိုေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ပါတ္လံုး အိမ္မွာခ်န္ထားခဲ့တဲ့ အက်ၤီ အေဟာင္းေလးေတြနဲ႔ဘဲ သြားလာခဲ့ရပါတယ္။ ဘုရားစူး စင္ကာပူကလာတဲ့လူလို႔ ေျပာရမလိုပါဘဲ)

ပစၥညး္ခ်ိန္ျပီး အျပင္မွာ ဖင္ပူေအာင္ မထိုင္ျဖစ္ပါဘူး လ.ဝ.က ကိုျဖတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ အထဲေရာက္မွ ဆိုင္ေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ျဖံဳးလိုက္ရေသးတယ္။  အဆံုးသတ္ေသာ္ ဂိတ္ဖြင့္ေသာအခါ ေလယဥ္ေပၚ ကၽြန္ေတာ္ အရင္ေရာက္ေလသည္။ ေကၽြးတာစား ေပးတာယူထား၍ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရင္ခုန္သံအျမန္နႈန္းအား ထိမ္းႏိုင္ရန္အလို႔ငွာ လည္းေကာင္း ရန္ကုန္ေလဆိပ္ အရာရွိမင္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး အဆင္ေခ်ာေစရန္လည္းေကာင္း ဘုရား တရား အာရံုျပဳကာ လိုက္ပါရေလ၏။ ကံဆိုးသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္သည္ သံုးေယာက္ထုိင္ခံုတြင္ လူသြားလမ္းေဘးရသျဖင့္ ျပဴတင္းေပါက္မွေန၍ အျပင္သို႔ မရႈစားႏိုင္ခဲ့ပါ။ ထိုမွတဖန္ကား ေနရာထိုင္ခံုမွာ နံပါတ္ ၁၅ ျဖစ္သျဖင့္ ျပဴတင္းေပါက္မွၾကည့္လွ်င္ အေတာင္ပံကိုသာျမင္ရေလသည္။ အေတာင္ပံပါရင္မင္း ဆီကို ဆိုေသာ သီခ်င္းအား စိတ္နာနာႏွင့္ ဆိုရမလိုပင္။ စိတ္နာနာနဲ႔ ေကၽြးတာေတြေသေသခ်ာခ်ာ စားျပစ္လိုက္တယ္ ဆာေနတာလဲ ပါသေပါ့ေလ။ လိေမၼာ္ရည္ေတာင္းေသာက္လိုက္ ေကာ္ဖီေတာင္းလိုက္နဲ႔ ျပီးေတာ့ တန္ေအာင္လို႔ ေလေပၚ အျမင့္ေပ ၃၆၀၀၀ (ထင္ပ) မွာ ရႈးရႈးပန္းခဲ့ေသးတယ္ ..ဟိဟိ။ ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္တာ ေရက pressure ျပင္းေတာ့ ငါ့စင္ပလားဟဲ့လို႔ လန္႔ေတာင္ လန္႔သြားေသးတယ္။

ေရွးဦးမဆြက စိတ္ကူးယဥ္ထားသည္မွာ ရန္ကုန္ေရာက္ခါနီးလွ်င္ ရုပ္ရွင္ထဲကလို ပေလးဘက္ကေလးခံျပီး ေပ်ာ္ၾကည့္မယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သီခ်င္းကလဲ ေရြးျပီးသား ငယ္ငယ္က နံနက္ခ်ိန္ခါ ေတးသံသာ သီခ်င္းမ်ား လာျပီးလွ်င္ အျမဲလာေနၾက သန္းျမတ္စိုးဟုထင္ပါသည္ "ေရႊတိဂံုကို ျမင္ရင္" ဆိုေသာ သီခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ စာသားေလးက "ေရႊတိဂံုကို ျမင္ရင္ .. ေရႊတိဂံုကို ျမင္ရင္ .. ကိုယ့္ေရ ကိုယ့္ေျမ ျပန္ေရာက္ျပီလို႔ စိတ္အား အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ …. " စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ .. ဘယ္မွာ ျမင္ရလို႔တုန္း ေရႊတိဂံု။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ေလယဥ္ၾကီးကဆိုက္ေရာက္သြားေတာ့ အထုတ္ကေလးဆြဲလို႔ ထြက္ခဲ့လိုက္ေတာ့တယ္။ အေဖတို႔ အေမတို႔ MZ ကေဘာ္ေဘာ္တို႔ ေမာင္ဒီဘီလာျပီဗ်။

အမယ္ အထဲေရာက္ေတာ့ ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ေတြေတြ႔သဗ်။ စိတ္ထဲ ၾကည့္ညိဳတာနဲ႔ ပတ္စ္ပို႔စာအုပ္ထဲမွာ သူတို႔ တံုးထုရမယ့္ေနရာ သိပ္မရွာရေအာင္ဆိုျပီး ေစတနာနဲ႔ စင္ကာပူ ဖြတ္ကလိဒဂၤါး ၁၀ တန္ တစ္ရြက္ကို အသာေလးညွပ္ေပးထားလိုက္တယ္။ စာအုပ္လွန္ရတာ သက္သာပါေစေတာ့လို႔ပါဗ်ာ။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ့ ပံုစံကို နဲနဲ ရွိန္ေနပံုရတယ္။ လူကလဲ ဝဝခန္႔ခန္႔ဆိုေတာ့ ဟိဟိ။ အဲဒါဗ်ာ စာရြက္ညွပ္ထားတဲ့ေနရာကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မလွန္ဘူး ဟိုလွန္ဒီလွန္လုပ္ေနျပီးမွ အဲဒီေနရာကို ေရာက္သြားတယ္ ေဖာင္ကေလးျဖည့္ ျပီးေတာ့ အစ္ကိုၾကီး ဒါေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္လားလို႔ ဆိုေခ်ေသးတယ္ဗ် သူကကၽြန္ေတာ့္ထက္ေတာင္ၾကီးပံုရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဟုတ္ကဲ့ဗ်ာလို႔ ေျပာျပီးသကာလ သူကလဲ နံပါတ္တစ္ခုကို ေအာ္ေျပာ ေဘးနားက တစ္ေယာက္က စာအုပ္ထဲ စာရင္းမွတ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ ျဖတ္သန္းလာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ဗ်ာ။

Custom ေရာက္ေတာ့လဲ မအူမလည္ ပထမဆံုးေရာက္တာဆိုေတာ့ ေဖာင္မျဖည့္ရေသးလို႔ ျဖည့္ရတာေလးကလြဲလို႔ MZ က exiter ကလာၾကိဳေပးတဲ့ အတြက္ ေလဆိပ္ custom က မမမ်ားနဲ႔ အဖြဲ႔ၾက ၾကပံုရပါတယ္ ပစၥည္းေတြေတာင္ ဖြင့္မျပလိုက္ရပါဘူး အျပင္ေရာက္သြားေတာ့တာပါဘဲ။ လာၾကိဳၾကေသာ MZ မွ ေဘာ္ေဘာ္မ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ခဏေလးအတြင္းမွာ လူေတြကို အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးပုပုတစ္ေယာက္ကလဲ ညမီအိမ္အနားမွာ ကပ္ေနတာဆိုေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလးပါလာတယ္ေပါ့ ထင္ေနတာ။ အဟီး ဘယ္ဟုတ္လို႔တံုး MZ က အက္ဒမင္ စည္သူရဲ႕ ညီမမွန္းေနာက္မွ သိရတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ မွားေတာ့မလို႔။

အေမဟာ ၂ ႏွစ္အတြင္း ပိုမိုအိုစာသြားတယ္လို႔ ခံစားလိုက္ရတယ္။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | 2 comments | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%b1%e1%80%9b%e1%82%8a%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%82%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%bb%e1%80%99%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%9b%e1%80%84%e1%80%b9/feed/ 2 ျပန္ပါဦးမယ္ ျပန္ဦးမယ္ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9/ http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9/#comments Fri, 03 Oct 2008 15:55:30 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=218

အိမ္ျပန္မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုနဲ႔ လုပ္စားလိုက္တာ ဘေလာ့ပို႔စ္လဲ သံုးခုေလာက္ရလိုက္တယ္။ :P အိမ္ျပန္မယ္ဆိုကထဲက အလုပ္ေတြ အျမန္ျဖတ္၊ လူစားထားခဲ့ဖို႔ကလဲ လူကနဲေန၊ အားလံုးကလဲ ခုရက္ပိုင္းၾကမွ မအားဘူးျဖစ္ေနၾကေတာ့ ကိုယ့္လုပ္လက္စေတြ ျမန္ျမန္ျဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ၂ ႏွစိခြဲေလာက္ စက္ရုပ္လို လႈပ္ရွားေနရတာ သတိထားမိလာတာက ဘာမွတီထြင္ႏိုင္စြမ္း ထြက္မလာေတာ့တာဘဲ။ ေခါင္းထဲမွာ ထံုေနသလိုဘဲ စိတ္ကူးဥာဏ အသစ္မထြက္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ေၾကာက္လန္႔တၾကား သတိတရျဖစ္လိုက္တာက နားမွရေတာ့မယ္လို႔ေပါ့။

ဒါနဲ႔ဘဲ အိမ္ျပန္ဖို႔စိတ္ကူးရလိုက္တာပါဘဲ။ လက္ေဆာင္ေတြလဲ က်ိတ္မွိတ္၀ယ္ပလိုက္ျပီ။ အစပိုင္းကေတာ့ စိတ္ထဲခ်င့္ခ်ိန္ျပီး ဝယ္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ေတာ့တယ္။ ဝယ္ေတာ့ကြာလို႔ မထူးပါဘူး ဆိုျပီး ေပးခ်င္တဲ့လူစိတ္ထဲေပၚလာ ဝယ္လိုက္နဲ႔ လုပ္ေနတာ ခုဆို ပစၥည္းဝယ္တာကတင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ လူႏွစ္ေယာက္ အသြားအျပန္ တစ္ေခါက္ရေသးတယ္။ မလြယ္ဘူးေနာ္။ သံရံုးေပးရ ဟိုေပးရ ဒီေပးရနဲ႔ အိမ္ျပန္တာေတာင္ မလြတ္လပ္ဘူး။ က်န္ေသးတယ္ ဟိုေရာက္ရင္ စင္ကာပူ ပိုက္ပိုက္ မျမင္ဘူးတဲ့လူေတြရွိေသးတယ္။ အလိုက္တသိ ျပရတယ္တဲ့။ ေနာက္ ျပန္မေပးပါနဲ႔လို႔လဲ ေျပာရဦးမတဲ့။

ကဲ ..သို႔ေသာ္လဲ အဲတဲ့ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္ဒီဘီ ျမန္မာျပည္ကို ၂ ပါတ္ အလည္ျပန္ပါဦးမယ္ခင္ဗ်။ အဆင္သင့္လို႔ကေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳေလးမ်ားကို ျမန္မာျပည္မွ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါ့မယ္။

ဘေလာ့ဖတ္လာ မိတ္သဟာမ်ား ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ျမဲပါေစဗ်ာ။ ေမာင္ဒီဘီ တစ္ေယာက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ ျဖစ္ေနမွာကို ျမင္ေယာင္ၾကည့္ၾကပါလို႔ ညေတြမ်ားမွာ ခလုပ္ခဏခဏ တိုက္ဦးမယ္ထင္ပါရဲ႔။ စကား မစပ္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ့္ေန႔က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေမြးေန႔ျဖစ္လို႔ေနေသးတယ္ဗ်။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွာေတာ့ မိဘမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ကန္ေတာ့ခြင့္ရျပီေပါ့ဗ်ာ။ ဆုေတာင္းေပးၾကတဲ့ MZ ကေဘာ္ေဘာ္မ်ား ေက်းဇူးပါဗ်ိဳ႕။

ကဲ MZ က ေဘာ္ေဘာ္မ်ား ေစာင့္စားေနၾကပါေတာ့ဗ်ိဳ႕။ ဒီဘီလာျပီ။

ကျွန်တော့ ဘလော့က ပို့စ်တွေကို Subscribe လုပ်ပြီးဖတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘလော့မှာ တခြားဖတ်ကောင်းမယ့် ဘလော့အညွှန်းလေးတွေလဲ ထည့်ပေးထားတာမို့ MrDBA Blog. ကိုလာလည်ရင်း တခြားကောင်းနိုးရာရာလေးများကိုလည်း ဖတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ အချိန်ပိုလေးများရရင် ဘလော့ကို လာလည်ပါဦးလို့ ဖတ်ခေါ်ပါရစေ။

စာဖတ္သူမိတ္ေဆြအေနနဲ႔ အထက္ပါ ပို႔စ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မျမင္ရဘူးဆိုလွ်င္ မိတ္ေဆြစက္ထဲမွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု မရွိ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မိတ္ေဆြအေနျဖင့္ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုခု (Myanmar3, Yunghkio, Parabike) ကို မိမိစက္ထဲ သြင္းမထားႏိုင္ပါလွ်င္ ဘေလာ့ပို႔စ္ ေခါင္းစဥ္ကို ႏွိပ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္ျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားကို ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြရဲ႕စက္မွာ ယူနီကုတ္စံ လိုက္နာထားေသာ ေဖာင့္တစ္ခုမွ မရွိေသာ္လည္း ဖတ္၍ရႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားပါတယ္။

© mrdba for MrDBA Blog., 2008. | Permalink | One comment | Add to del.icio.us | Share on Facebook
Post tags:

]]> http://mrdba.info/2008/10/%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%95%e1%80%ab%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9-%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%a6%e1%80%b8%e1%80%99%e1%80%9a%e1%80%b9/feed/ 1 ပထမဆံုးဆိုေသာ အရာမ်ား http://mrdba.info/2008/09/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/ http://mrdba.info/2008/09/%e1%80%95%e1%80%91%e1%80%99%e1%80%86%e1%80%b6%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b1%e1%80%9e%e1%80%ac-%e1%80%a1%e1%80%9b%e1%80%ac%e1%80%99%e1%80%ba%e1%80%ac%e1%80%b8/#comments Sun, 28 Sep 2008 09:59:12 +0000 mrdba http://mrdba.info/?p=215

ညမီးအိမ္ မညွာမတာ တက္ဂ္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ခုတေလာ ခြင့္ရက္ရွည္ယူထားေတာ့ အလုပ္ေတြျဖတ္ေနရတာနဲ႔ ေရွ႔က အေၾကြးေတြေတာင္ ေက်ေအာင္မဆပ္ရေသးတာ။ ဒါေပမယ့္လဲ တက္ဂ္တယ္ဆိုတာကလဲ သူ႕အခ်ိန္နဲ႔သူေရးရတာဆိုေတာ့ ေရးဦးမွပါဆိုျပီး ခုလိုေရးလိုက္ရတာပါဘဲ။ တကယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကို Tag ခံရတာ ၀မ္းသာတယ္ေျပာလို႔ရသလို မအားေတာ့ သူ႕အခ်ိန္နဲ႔သူေရးရတဲ့ ဒီလိုပို႔စ္မ်ိဳးကို ေသေသခ်ာခ်ာ မေရးႏိုင္မွာလဲ စိုးပါတယ္။ အေၾကြးေတြမ်ားေနမွာစိုးလို႔ အိမ္မျပန္ခင္ ရသေလာက္ေရးလိုက္ပါျပီ။

မူၾကိဳ

မူၾကိဳတက္ေတာ့ မိဘမ်ား အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ပဲခူးတိုင္း သာယာဝတီ ပန္းကန္စက္ အမွတ္(၂) ရဲ႔ ဝန္ထမ္းအိမ္ယာမွာ ဖြင့္တဲ့ မူၾကိဳေက်ာင္းပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေရွ႔တည့္တည့္မွာ ျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းသြားရတာ အလြန္အဆင္ေျပပါတယ္။ စက္ရံုကလဲ ေဆာက္ျပီးစဆိုေတာ့ အရာအားလံုးဟာ သစ္လြင္ေတာက္ပျပီး ပစၥည္းစံုစံုလင္လင္ရွိလွပါတယ္။ ေဒၚေဘတီညာ ဆိုတဲ့ ကရင္ဆရာမေလးက ကေလးမ်ားကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကလဲ အေထာက္အပံ့ရေတာ့ ကစားစရာမ်ားကလဲ သူ႔ေခတ္ သူ႔အခါနဲ႔ေတာ့ ေဆာ့လို႔ေကာင္းတဲ့ ဟာေတြပါဘဲ။ ေန႔လည္ဆုိ မုန္႔တခုခု စားရေလ့ရွိျပီး တေရးအိပ္ရပါတယ္။ ခုေခတ္မူၾကိဳမ်ားလိုပါဘဲ ဝန္းနဲ႔ျခံနဲ႔ဆိုေတာ့ ေျမျပင္မွာ ကစားစရာေလးေတြနဲ႔ (ဒန္းကေလးေတြ၊ စီးေဆာေလးေတြ၊ ေလွ်ာစီးစရာေလးေတြ) ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။

ေက်ာင္း

ေက်ာင္းစတက္ေတာ့ သာယာဝတီျမိဳ႔ေပၚက အ.ထ.က(၁) မွာပါ။ အဲဒီကေန ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့ အထိေနခဲ့ပါတယ္။ ၁၀တန္းကို ၁၉၉၂ မွာေအာင္ခဲ့ပါတယ္။ ပထမတန္းရဲ႔ လက္ဦးဆရာကေတာ့ ေဒၚေမရီအုန္း ဆိုတဲ့ အတန္းပိုင္ ကရင္ဆရာမၾကီးပါ။

သူငယ္ခ်င္း

မိန္းခေလး သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ မူၾကိဳတုန္းကထဲက အတူတူတက္ခဲ့တဲ့ စက္မႈရပ္ကြက္ထဲက ဝင့္ဝင့္ေဇာ္၊ ျဖိဳးျဖိဳးသက္နဲ႔ စီေလးမူဆိုတဲ့ မိန္းခေလးေတြပါဘဲ။ သူတို႔နဲ႔က ၁၀ တန္းေအာင္တဲ့ အထိ အခန္းတူလဲေပါင္း မတူလဲ အျပန္ေက်ာင္းကားတူတာရယ္ ရပ္ကြက္ထဲျပန္ေရာက္ေတာ့လဲ ညေနေတြ ေဆာ့ေနၾကဆိုေတာ့ ေျပာမနာ ဆိုမနာ ေပါင္းခဲ့ၾကတဲ့ မိန္းခေလးသူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ ေယာက်ၤားေလးထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ထြန္းဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ ေဘာ္ဒါရင္းၾကီးလို မေပါင္းခဲ့ေပမည့္ တူတူေဆာ့ရင္ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ကို သတ္မွတ္ရမယ္။ တစ္ကယ္တန္း ေျပာမနာ ဆိုမနာ သူ႕ရွိကိုယ္စား ကိုယ့္ရွိသူစား ေယာက်ၤားေလး သူငယ္ခ်င္းရတာေတာ့ ၁၀ တန္းေရာက္မွပါ။ (ၾကည့္ရတာ မိန္းခေလး ေဘာ္ဒါ အရင္ရပံုေပၚတယ္ေနာ္) ၁၀ တန္းေရာက္ေတာ့မွ ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းကလဲ အဆန္း။ သူက ေဘးအိမ္ကမိသားစုထဲက တူတစ္ေယာက္ မႏၱေလးကေန ၁၀ တန္းက်လို႔ သူ႕အေဒၚရွိတဲ့ သာယာဝတီမွာ လာေနရင္း အိမ္ကေဘးခ်င္းကပ္ေနေတာ့ ခင္သြားတာပါ။ ေနာက္သူက မႏၱေလးကဆိုေတာ့ သူ႕ဒိုင္ေတြထဲမွာေျမာသြားတာလဲပါမယ္။ သူ႕ဆီကေန ကဗ်ာေရးနည္းတတ္သြားတယ္၊ ေဆးေပါ့လိပ္ဖြာနည္းတတ္ခဲ့တယ္၊ က်ဆိမ့္ေသာက္တတ္သြားတယ္ (ေသာက္တတ္တယ္ဆိုတာ တစ္ငံုခ်င္း ဇိမ္ဆြဲေသာက္တာကို ဆိုလိုပါတယ္၊ အရင္ကေတာ့ ေသာက္ရင္ ဂြတ္ခနဲ႔ တစ္ခါ ႏွစ္ခါေသာက္ရင္ ကုန္ေရာ) ေနာက္ ဂ်ဴးဖတ္တတ္သြားတယ္ (အမွတ္တရနဲ႔ စဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္)၊ ညီပုေလးၾကိဳက္တတ္သြားတယ္၊ လူထုတိုက္ဆိုတာကို နားရည္ဝေနခဲ့တယ္၊ ေယာနသံဇင္ေယာ္ဆိုတာ သူ႕ေၾကာင့္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ခင္ေမာင္တိုးသီခ်င္းေတြ စၾကိဳက္တတ္သြားတယ္။ အမ်ားၾကီးပါဘဲ သူ႕ေၾကာင့္လူေတာင္ ကဗ်ာဆရာျဖစ္ျခင္ခဲ့ေသးတယ္။ ခုေတာ့ မရွိရွာေတာ့ပါဘူး လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ေလာက္က ဆံုးပါးသြားခဲ့ပါျပီ။ နာမည္က ေအာင္ေက်ာ္ဦးပါတဲ့၊ အိမ္နာမည္ ေပါင္မုန္႔တဲ့ဗ်။

စာအုပ္

ပထမဆံုး စြဲစြဲျမဲျမဲဖတ္တာေတာ့ ေရႊေသြး၊ ေတဇ နဲ႔ မိုးေသာက္ပန္းစာအုပ္ေတြပါဘဲ။ စိတ္ေမ်ာက္ေမ်ာက္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အသည္းစြဲပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဦးစိတ္တိုနဲ႔ ေမ်ာက္ညိဳ၊ ကာတြန္းေသာ္က ရဲ႔ အရိုင္း။ ေနာက္ေတာ့ ေတြ႔သမွ်ကာတြန္းအကုန္ဖတ္ေတာ့တာဘဲ။ ငယ္ငယ္က ေတြ႔သမွ်အကုန္ဖတ္တယ္။ ငယ္ငယ္ကၾကိဳက္တာေလးတစ္ခုက သုတစြယ္စံုဂ်ာနယ္။ ပထမဆံုး ဝတၳဳစာအုပ္က ေစာညိဳေရးတဲ့ စံုေထာက္ လွ်ိဳ႔ဝွက္သည္းဖို အပစ္အညွစ္(:P) ကၽြန္ေတာ့္ အစ္ကိုဖတ္ေနတာေတြ႔လို႔ ဖတ္စရာမရွိတုန္း ေကာက္ကိုင္ဖတ္လိုက္တာ စြဲသြားပါေရာ။ ေနာက္ ၾကည္ေမြးရဲ႔ ဟာသ ဝတၳဳေတြဆက္ဖတ္တယ္။ ေနာက္ ေနလင္းေအာင္ရဲ႔ အတြဲလိုက္ေရးတဲ့ သိုင္းဝတၳဳေတြေပါ့။ ငယ္ငယ္က ကံေကာင္းတာက စက္ရံုမွာေနရေတာ့ စက္ရံုစာၾကည့္တိုက္ကေန စာအုပ္ေတြအျမဲအေမတို႔ ငွားငွားဖတ္ေနေတာ့ ကုိယ္လဲဖတ္ျဖစ္သြားတာပါတယ္။ ေနာက္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလးရွိေနတာ၊ ဆိုင္ရွင္နဲ႔ခင္ေနတာေတြဟာ စာအုပ္အမ်ားၾကီးဖတ္ျဖစ္ေစခဲ့တယ္၊ ဆိုင္မွာ ထိုင္ဖတ္ရင္ အလကားဖတ္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ထိုင္ဖတ္ရင္ ေန႔တစ္ဝက္ကုန္တယ္။ ဖတ္စရာမရွိေတာ့လို႔ ေလွ်ာက္ရွာရင္ ဖတ္မိသြားတဲ့ စာေဟာင္းေပေဟာင္းကေတာ့ သိန္းေဖျမင့္ေရးတဲ့ အေရွ႔ကေနဝန္းထြက္သည့္ပမာ စာအုပ္။ အေဖ့မွာ စာအုပ္ေသတၱာရွိတယ္ သူလူပ်ိဳေက်ာင္းသားဘဝက ဝယ္စုထားတာေလးေတြ။ အဲဒါေတြဟာ စာအုပ္အငွားဆိုင္မွာ ဖတ္စရာကုန္ေတာ့ အေဖ့ေသတာၱဖြရင္း ဖတ္မိသြားတဲ့ စာအုပ္ေတြပါဘဲ။ ငယ္ငယ္ထဲက ၾကိဳက္မိတာေလးက ဆရာ သာဓုေရးတဲ့ ခ်စ္စံနမူ ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလးပါ။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဖတ္ရင္းနားလည္လိုက္တာက မုန္႔ဟင္းခါးသည္က သူေဌးသမီးန႕ဲ႔ရတဲ့ ဇတ္လမ္းမို႔ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ေနာက္ နဲနဲစဥ္းစားတတ္လာေတာ့ သူေပးခ်င္တဲ့ ပညာက သား သမီးေတြကိုဘယ္လိုနားလည္ေပးရမယ္ ဆက္ဆံေနရာေပးရမယ္ မိဘေမတၱာ ဆိုတာေတြပါ။

ကက္ဆက္ေခြ

ပထမဆံုး စတင္ပိုင္ဆိုင္ေသာ ကက္ဆက္ေခြကေတာ့ လက္ေရြးစင္ အဂၤလိပ္သီခ်င္းမ်ား စုစည္းမႈပါ၊ နယ္မွာေနေတာ့ ညပိုင္းေရဒီယိုကလာတဲ့ အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြကိုနားေထာင္ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ အေသအခ်ာလိုက္မွတ္ ေနာက္ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ယင္းမာေတးသံသြင္းမွာ စာရင္းေပးျပီး ကူးတဲ့ သီခ်င္းေတြပါ။ ခုထိ ရန္ကုန္အိမ္က သံေသတၱာေလးထဲမွာရွိပါေသးတယ္။

မိသားစုခရီး

မိသားစုခရီးထြက္တာေတြထဲမွာ မွတ္မွတ္ရရရွိေနခဲ့တာကေတာ့ ေတာင္ၾကီး အင္းေလး ခရီးပါဘဲ။ က်န္တာဘာမွ မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ညမွာ တည္းတဲ့အိမ္က ဂ်စ္ကားကို တက္ထိုင္ျပီး တဝူးဝူးနဲ႔ လက္ကိုင္ၾကီးလွည့္လွည့္ေနခဲ့တာကိုပါဘဲ။ မွတ္မိတဲ့ မိသားစုခရီးကေတာ့ စက္ရံုကလိုက္ပို႔တဲ့ က်ိဳက္ထီးရိုး ဘုရားဖူးပါဘဲ။ စက္ရံုကေနညေနခင္း စက္ရံုပိုင္ဘီအမ္ကား သံုးစင္းနဲ႔ ဝန္ထမ္းမိသားစုေတြ ခရီးထြက္ၾကတာပါ။ ညၾကီးမွာေရာက္တယ္ ေရာက္တာနဲ႔ ညတြင္းခ်င္းတက္ၾကတယ္ ေရေျမာင္ၾကီးလား၊ ကင္ပြန္းစခန္းလား မသိပါဘူး ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ခင္ရာခင္ရာ မိသားစုအဖြဲ႔ေတြစုျပီး လမ္းေဘးမွာ ညအိပ္ၾကတယ္၊ ေစာင္ေတြျခံဳလို႔ေပါ့။ ခ်မ္းလိုက္တာမ်ားဗ်ာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ အိမ္ကေန ေပါင္မုန္႔ေတြ၊ ငါးပိေၾကာ္၊ အမဲေၾကာ္ေတြထည့္လာျပီး လမ္းမွာစားၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကို႔ အိပ္ထဲမွာ လိေမၼာ္သီးေတြ ထည့္ေပးလိုက္တာ သူကလဲ ငိုက္ငိုက္ နဲ႔ေလွ်ာက္လိုက္တာ နားတဲ့ေနရာလဲေရာက္ေရာ တစ္လံုးမွကို မက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ခ်မ္းရတဲ့ အထဲသူက အတီးခံလိုက္ရေသးတယ္။

ပထမဦးဆံုး ကိုယ္ပိုင္ဝင္ေငြ

ငယ္ငယ္က ေလာက္စာလံုး လံုးျပီးေရာင္းတာ ၁၀က်ပ္ လားရဖူးတယ္။ နာမည္ၾကီး ခ်န္ၾကီးဂ်င္လို႔ေခၚတဲ့ သစ္အမာစားနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ အမဲေရာင္ ဂ်င္တစ္လံုးျပန္ဝယ္တယ္၊ မိုးတြင္း အိမ္ေရွ႔ေရေျမာင္းထဲ ေဆာ့ဖို႔ ေရေႏြးေငြ႔နဲ႔ေမာင္းတဲ့ သံျဖဴ သေဘာၤတစ္စင္းဝယ္တယ္။

ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္း

၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ အေဖက စိတ္ေလမွာစိုးလို႔ဆိုျပီး ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းတစ္ခု လုပ္ကြာဆုိျပီး ရန္ကုန္ သကၤန္းကၽြန္းကေန ဖေယာင္းတိုင္ လုပ္စက္ ႏွစ္လံုးဝယ္ေပးျပီး ဖေယာင္းတိုင္ ထုပ္ဖူးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အုန္းပင္တံဆိပ္က နာမည္အၾကီးဆံုးအခ်ိန္ေပါ့။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔လုပ္တာက သာယာဝတီေစ်းထဲနဲ႔ အနီးအနားရြာေတြေလာက္ ျဖန္႔တာပါ) ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ ရန္ကုန္ကို ပန္းကန္ေတြသြားပို႔တဲ့ စက္ရံုကားနဲ႔လိုက္လာတယ္ စဥ့္အိုးတန္းမွာ ဖေယာင္းဝယ္တယ္ ညေနစက္ရံုကားနဲ႔ ျပန္လိုက္လာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္ အစ္ကိုက တကၠသိုလ္တက္ေနျပီဆိုေတာ့ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲ ရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကို အိပ္တဲ့ အခန္းထဲမွာ စက္ႏွစ္လံုး ထည့္တယ္ ဖေယာင္းၾကိဳတဲ့ အိုးထားတယ္၊ တစ္ေနကုန္ ဖေယာင္းစက္နင္းေနေတာ့တာပါဘဲ ညေရာက္ေတာ့ မိသားစုသံုးေယာက္ ဖေယာင္းတိုင္ေတြ အိပ္သြတ္ရတယ္။ တစ္ပါတ္တစ္ခါ အေဖ့တပည့္တစ္ေယာက္က ရြာေတြလိုက္ျဖန္႔ေပးတယ္။ သာယာဝတီေစ်းထဲ ေစ်းသြားစပ္ရင္ေတာ့ အျမဲမ်က္ႏွာငယ္ရပါတယ္။ ဝန္ထမ္းမိသားစုကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့ အေဖကလဲ ေစ်းကြက္ကိုနားမလည္၊ ပညာတတ္ဆိုတဲ့ မာနကလဲရွိေသး သူမ်ားလို ေခါက္ျပန္ေပးဆိုတာလဲ မေပးႏိုင္ဆိုေတာ့ ေစ်းထဲက အုန္းပင္နဲ႔ တျခားဖေယာင္းတိုင္ေတြကို မယွဥ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ အနီးအနားက ရြာေတြကိုဘဲ အားကိုးခဲ့ရတယ္ ေနာက္ေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးတဲ့ အေဖ့တပည့္က လုပ္ငန္းရွင္လိုျဖစ္လာခဲ့လို႔ လုပ္ငန္းကို ၆ လေလာက္လည္ပါတ္ျပီးေတာ့ ရပ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ GTI တက္ဖို႔ စာေရာက္လာတာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။

ေဆးလိပ္

စေသာက္ဖူးတာက ၁၀ တန္းႏွစ္မွာပါ။ Lucky Strike ပါ၊ ေၾကာ္ျငာေကာင္းတာပါလိမ့္မယ္ ေနာက္ ေသာက္ရတာ ခ်ိဳခ်ိဳေလး။ စေသာက္ေတာ့ မရႈိက္တတ္ဘူး ပါးစပ္ထဲငံုျပီး ျပန္မႈတ္ထုတ္တယ္။ ရႈိက္ရတယ္ဆိုလို႔ ရႈိက္ၾကည့္တာ သီးသြားလို႔ လည္ေခ်ာင္းနာသြားေသးတယ္။ အဆင့္ေတာ့ျမင့္တယ္ဗ် ေနာက္ေသာက္တတ္သြားေတာ့လဲ Lucky Strike ဘဲ။ ပိုက္ပိုက္နဲေနရင္ XinXing ဆိုတာေသာက္တယ္။ ေနာက္ စေသာက္ဖူးတဲ့ ေဆးေပါ့လိပ္ကေတာ့ ဂ်ိဳးသိန္း။ သူငယ္ခ်င္းကသင္ေပးလို႔ ပလတ္စတတ္စေလးခြာျပီးရင္ လြတ္မျပစ္ဘဲ ဖင္စီခံကို ျပန္ပါတ္ျပီး ဟိုေခါက္ဒီေခါက္နဲ႔ ေသာက္တာမ်ိဳးေပါ့။ ေသာက္သာေသာက္တာေနာ္ အေဖကဆိုငယ္ငယ္က သူေသာက္လို႔ရွိရင္ သားႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚျပီး လက္မလက္သည္းခြံေပၚကို ေဆးလိပ္ေငြ႔ေတြ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ကပ္မႈတ္ျပီး ေဆးလိပ္ဂ်ိဳးေတြျပကာ ဒီအေငြ႔ေတြ ရႈိက္ရင္ အဆုတ္မွာ ဒီေဆးဂ်ိဳးေတြကပ္လို႔ အဆုတ္ၾကီးက မာလာမယ္၊ ေနာက္ျပီး အသက္ရႈရတာလြယ္လြယ္ကူကူမျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ ေရာဂါရတတ္တယ္ဆိုတာကို ပညာေပးျပီးသား။ ကိုယ့္ အလွည့္ေရာက္ေတာ့လဲ စမ္းျခင္တာပါဘဲ မရဘူး။ GTI တက္ခါနီးေတာ့ ေဆးလိပ္ခိုးေသာက္ေနတာသိလို႔လား ေသာက္ေတာ့မွာဘဲဆိုတာကို သိလို႔လားမသိဘူး ငါ့သားေဆးလိပ္ကို ေသာက္ရင္ေတာ့ေသာက္ကြာ အမ်ားၾကီး မရႈိက္နဲ႔ ေနာက္ျပီး သိပ္တိုသြားတဲ့အထိ ဖင္စီခံထိတဲ့အထိမေသာက္နဲ႔လို႔ေတာ့ သတိေပးမွာၾကားျပီး ေသာက္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ေဆးလိပ္ခိုးေသာက္လို႔ အရိုက္မခံခဲ့ရပါဘူး မသိတာလားေတာ့ မသိဘူး။

ဂီတ

ပထမဦးဆံုး ကိုယ္တိုင္အားစိုက္လို႔ျဖစ္ေပၚတဲ့ ဂီတကေတာ့ ပုေလြပါ။ ေက်ာင္းက ဘင္ခရာ အဖြဲ႔မွာ ပုေလြသမားတစ္ေနရာပါခဲ့ပါတယ္။ ဂီတ သေကၤတေတြေတာ့ မဖတ္တတ္ခဲ့ပါဘူး။ 1,2,3,4 နံပါတ္ေတြနဲ႔ကိုယ္စားျပဳျပီး သင္သြားခဲ့ေတာ့ အဲဒါနဲ႔ပဲ ၾကည့္တတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၈ တန္းႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ဂစ္တာ အတီးစသင္ပါတယ္။ ပထမဆံုးသင္တဲ့ လက္ကြက္က C, Am ပါ။ သီခ်င္းကေတာ့ ခင္ေမာင္တိုးရဲ႔ ႏွင္းဆီပန္သူ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းပါ။ လက္ကြက္ႏွစ္ကြက္ထဲပါလို႔ပါ။ အဲဒါေလးကို အတီးရယ္ အဆိုရယ္ကို အ၀င္အထြက္မွန္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ လုပ္ယူခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒီသီခ်င္းဟာ ဂီတာ အတီးတတ္သြားတာေတာင္ ဆက္ဆိုလို႔ေကာင္းေနေသးတဲ့ သီခ်င္းပါ။ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လာတာက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က မူၾကိဳေက်ာင္းကို တျခားေနရာေရြ႔သြားျပီး အဲဒီအိမ္ကို ရန္ကုန္က ေျပာင္းတာတဲ့ မိသားစုတစ္စုကို ေနရာေပးပါတယ္။ သူတို႔မွာ သိမ့္သိမ့္ေအးရယ္ စိမ့္စိမ့္ေထြးရယ္ ဆိုတဲ့ ညီအမႏွစ္ေယာက္ပါလာပါတယ္။ ရန္ကုန္က ေျပာင္းလာတယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ေတာသားအတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္လွေနပါျပီ။ ခုနက သီခ်င္းထဲမွာက "ထာဝစဥ္ရင္္မွာ တသိမ့္သိမ့္စြဲနစ္တယ္ ခ်စ္မိျပီကြယ္ … တစိမ့္စိမ့္ရင္မွာ လႊမ္းခဲ့ေမာင့္ရင္ထဲ ဖြင့္ဟခက္ဆဲ .. " အဲလိုစာသားပါေတာ့ အကိုက္ဘဲ။ အိမ္ေရွ႔က ႏွစ္ေယာက္ကို သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲနဲ႔ အပီက်ဴလို႔ရတယ္။

ဘီယာ၊ အရက္

အေဖက အိမ္မွာေနရင္း သမဆိုင္က ဘီယာဝယ္လို႔ရခဲ့ရင္ ေနာက္ျပီး စား/ေဖ်ာ္က ဝယ္လို႔ရလာခဲ့ရင္ မႏၱေလးဘီယာကို အိမ္က ေရတိုင္ကီထဲ ႏွစ္ျပီး ေသာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုနဲ႔ အေမ့ကို အျမဲျမည္းခိုင္းပါတယ္။ ဘီယာဆိုတာ မူးယစ္ေစတတ္ေပမဲ့ ႏိုင္ငံျခားမွာေတာ့ ေရေသာက္သလို ေသာက္ၾကတယ္လို႔ အျမဲေျပာတတ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး သူအျမဲေသာက္တာက မႏၱေလး ဘရမ္ဒီပါ၊ ၾကက္ဥေလးထဲ့ေသာက္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္ဆိုဘဲ အေနာ္လဲနားမလည္ပါဘူး။ အဲဒါမိ်ဳးလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကို ကိုေခၚျမည္းခိုင္းျပီး ဒါကို အရက္ေခၚေၾကာင္း သူက ဘီယာနဲ႔ မတူဘဲ ေသာက္ရင္မူးေၾကာင္း မ်ားမ်ားေသာက္ရင္ အသိစိတ္နဲ႔ လူနဲ႔မကပ္ေတာ့ေအာင္အထိ ျဖစ္တတ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီခါးပူပူၾကီးကို ဘီယာ ေအးေအးေလာက္ မၾကိဳက္ပါ။ အေမကေတာ့ အျမဲေျပာပါတယ္ ကေလးေတြကို အတတ္ေကာင္းေတြသင္ေနတယ္လို႔။ အေဖကေတာ့ ေနာက္လဲ ခိုးလုပ္မယ့္တူတူ ခုလိုျမည္းခိုင္းျပီး သတိေပးထားေတာ့ ေနာက္ေသာက္ခ်င္လဲ မမွားေတာ့ဘူးေပါ့ကြာလို႔ အျမဲေျပာပါတယ္။

ကိုယ့္ဘာသာ စျပီး မူးတာကေတာ့ ၉ တန္းတုန္းက သမိုင္းဆရာစားတဲ့ ဗမာေဆးနဲ႔ကြမ္းကိုမွားစားမိတာမွာပါဘဲ။ ေခၽြးေတြျပန္တဲ့အထိကိုမူးတာပါ။ လူကလဲတုန္ေနတာဘဲ ေသျပီလားေတာင္မွတ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ GTI သြားတက္ေတာ့ ေက်ာင္းနားမွာဖြင့္တဲ့ တပ္တြင္းစားေသာက္ဆိုင္မွာ Army Run ေသာက္တာမွာပါ။ အဲဒါကေတာ့ ပထမဆံုး ကိုယ့္ဘာသာေသာက္တဲ့ အရက္လို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ကစြန္းပလိန္းေလးနဲ႔ ေသာက္လို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်။ (ဂလု)

တရားထိုင္ျဖစ္တာ

၉ တန္းႏွစ္မွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိိတ္ရက္မွာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တာဝန္က်ေနတဲ့ စက္ရံုမွဴးက ရန္ကုန္က။ သူက အင္းစိန္ မဟာစည္ၾသဝါဒခံ ေညာင္ကန္ေအး ဖုန္းၾကီးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္နဲ႔ ခင္တာနဲ႔ စက္ရံုကဝန္ထမ္းမိသားစုထဲက စိတ္ဝင္စားတဲ့လူေတြ သကၤန္းစည္းလို႔ရေအာင္ စက္ရံုကပန္းကန္ေတြေရာင္း ေငြရွာျပီးေထာက္ပံ့ အလွဴလုပ္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေဖနဲ႕ ေညာင္ကန္ေအးမွာ တစ္လ သကၤန္းစည္း တရားထိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ လူကစုစုေပါင္း သံုးဆယ္ေလာက္ပါမယ္ စက္ရံုကေန။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာဘဲသိတယ္။ ဘာမွလဲ ဟုတ္တိပတ္တိ မသိလိုက္ပါဘူး။ အခ်ိန္တန္ဆြမ္းခံထြက္ ျပန္လာဆြမ္းဖုန္းေပး၊ အခ်ိန္နဲ႔ တရားထိုင္ (တရားငိုက္) ဒီလိုနဲ႔ တစ္လျပည့္သြားတာပါဘဲ။

ရင္ခုန္သံ

ပထမဆံုးရင္ခုန္တာေတာ့ ၆ တန္းလို႔ထင္ပါတယ္။ ၇ တန္းမွာတက္ေနတဲ့ ကိုယ့္စက္မႈရက္ကြက္ထဲက ပန္းကန္ကုန္သည္တစ္ေယာက္ရဲ႔ သမီးကိုပါ။ ပံုကေလးေတြ ကဗ်ာအတိုအစေလးေတြ ပါတဲ့ ပန္းေရာင္စာရြက္ေတြနဲ႔ စာစေရးဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာထဲမွာ သမီးရည္းစားျဖစ္ဖူးတယ္ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ေလးလေလာက္ပါဘဲ ထံုးစံ အတိုင္းလူၾကီးေတြသိေတာ့ အေဖ့ရဲ႔လက္ခ်က္ နာရင္းႏွစ္ခ်က္ အအုပ္ခံလိုက္ရျပီး အေမ့ရဲ႔လက္ဝါးစာ ေက်ာေအာင့္သြားေအာင္ အေဆာ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ထဲကလို ၾကိဳးစားျပီးေတာ့ ေဆြးၾကည့္ေသးတယ္။

ဘဝရည္မွန္းခ်က္ 

ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဗ်။ အတတ္ပညာဘက္မွာ ပထမဆံုးျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာက အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေနာက္ အဲဒီကာလက ကိုယ္စိတ္ဝင္စားေနတဲ့လူေတြက စာေရးဆရာဆို ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)၊ အဆိုေတာ္ဆိုရင္ တူးတူး လူရႊင္ေတာ္ဆိုရင္ ဇာဂနာ၊တက္တူ၊အရိုင္း(အမွတ္မွားေနတာ ျပင္ေပးလို႔ဖ်က္ထားပါတယ္) အားလံုးကလဲ အင္ဂ်င္နီယာေတြဆိုေတာ့ ကိုယ္လဲ အင္ဂ်င္နီယာဘဲျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ အမွတ္သိပ္မေကာင္းေတာ့ လြယ္လြယ္အေလွ်ာ့မေပးဘဲ အငယ္တန္း အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္လို႔ရေသးတာဘဲဆိုျပီး (GTI) ဝင္ခြင့္ေျဖလိုက္တယ္။ ဂီတဘက္မွာကလဲ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပါေနေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ေသးတာက Lead Guitarist.

ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာ

ပထမဆံုး ကြန္ပ်ဴတာျမင္ဘူးတာက ၁၉၉၅ ခုေလာက္က ျပည္ GTI မွာ ကိုလံဘိုစီမံကိန္းဆိုျပီး Windows 3.1 သံုးထားတဲ့ စက္တစ္လံုးကို EC ဌာနက ေက်ာင္းသားေတြျမင္ဘူးေအာင္ ၅ ေယာက္တစ္လွည့္စီနဲ႔ အလွည့္က် ေခၚျပတာပါ။ ဆရာမက DIR ဆိုတာေလးနဲ႔ CLS ဆိုတာေလးကို သံုးျပသြားပါတယ္။ ေနာက္ WIN လို႔ ရိုက္လိုက္တာနဲ႔ Windows တက္လာတာေလးျပပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အရမ္းမထိနဲ႔လို႔ ေျပာတာေလးလဲ မွတ္မိလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာအသံုးျပဳနည္းသင္တန္းဆိုျပီး တစ္ေယာက္ ၅၀၀ က်ပ္ေတာင္းကာ သင္တန္းဖြင့္ေတာ့ တစ္လကို စတုိင္ပင္ ၃၀၀ ေပးတဲ့ေခါတ္ကေတာင္ ဝန္ထမ္းသား ျဖစ္တာေတာင္ စတိုင္ပင္မရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဲဒီကြန္ပ်ဴတာ ကိုင္နည္းသင္တန္းကို မတက္ခဲ့ႏိုင္ပါဘူး။ အငယ္တန္း အင္ဂ်င္နီယာ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကြန္ပ်ဴတာကို ေတာ္ေတာ္ အျငိဳးအေတးၾကီးသြားခဲ့တယ္။ ေနႏွင့္ဦးေပါ့ကြာလို႔။ အဲဒါဟာ ခုလို အိုင္တီသမားျဖစ္လာေစခဲ့မယ္လို႔ မထင္ခဲ့ေသးဘူး။