ေမာတယ္ ေတာအလယ္
ခုရက္ပိုင္း မအားတဲ့ၾကားက က်ည္ေပြ႔မွာ အတက္တစ္ခု ထပ္ထြက္ခ်င္တာရယ္ ေနာက္တစ္ခုက အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ ေလွ်ာက္ရျပန္တာဘဲ ဆိုသလိုေပါ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ကိုေလွ်ာက္မိတယ္။ အဲဒါမွာ ဗမာျပည္ကဘြဲ႔အေနနဲ႔ သခ်ာၤရထားေတာ့ ေပးလိုက္တဲ့ စာရြက္စာတန္းေတြထဲမွာ အမွတ္စာရင္း မပါသြားလို႔တဲ့ ေက်ာင္းကလွမ္းေတာင္းတယ္။
မႏွစ္က တျခားေက်ာင္းတစ္ခုကို ေလွ်ာက္ဖူးတာမွာေတာ့ သခ်ာၤနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ ဘြဲ႔လက္မွတ္ကလြဲလို႔ က်န္တာမေတာင္းဖူးေတာ့ ေတာင္းထားရေကာင္းမွန္း သတိကမရတာလဲပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေက်ာင္းက စာလာေတာ့ နဲနဲစိတ္ညစ္သြားတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ကို လွမ္းျပီးေျပာရေတာ့မယ္။ ျပီးေတာ့ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ ရပါ့မလားလို႔လဲ စိတ္ပူသြားတာပါတယ္ေပါ့။ ရန္ကုန္အိမ္မွာကလဲ လူငယ္လူရြယ္ရွိတာမဟုတ္ေတာ့ လူၾကီးေတြကို ဒုကၡေပးရဦးမယ္ဆိုျပီးေတာ့ စိတ္နဲနဲအိုက္သြားတယ္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရန္ကုန္ကိုဖံုးလွမ္းဆက္ျပီး လိုအပ္တာေလး ေျပာျပရတယ္။ လူၾကီးေတြကလဲ စေနမွာခရီးသြားစရာရွိတယ္ဆိုေတာ့ ေသာၾကာေန႔ေလာက္ရမွ အဆင္ေျပမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေရေလာင္းဖို႔လိုက မ်ားမ်ားသာေလာင္းဖို႔အေၾကာင္း မွာၾကားရပါတယ္။ မယံုမရွိနဲ႔ ျမန္တယ္ခင္ဗ်။ မနက္ကသြားတာ ေန႔လည္မွာ ရမယ္တဲ့ ေသာ့ခ်ိတ္ကေလးဘဲ ဝယ္ရဆိုဘဲ။ နိပ္ဟ။ အဲဒါကို သတိတရေမးရွာပါတယ္ ကိုယ္ေတာင္ေမ့ေနတာ ႏိုၾတီျပန္ေပးလိုက္ရမလားတဲ့။ ဟုတ္ေပသားဘဲ။
အဲဒီမွာ စေတြ႔တာဘဲဗ်။ ႏိုၾတီျပန္မယ့္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ဒီလိုအမွတ္စာရင္းမ်ိဳးက အတုေတြလဲရွိလို႔တဲ့ ေအာင္လက္မွတ္ မိတၱဴျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းသားကဒ္ေလးျဖစ္ျဖစ္ျပမွ လုပ္ေပးႏိုင္မယ္တဲ့။ ဟမ္ ေက်ာင္းတံဆိပ္ၾကီးနဲ႔ ေက်ာင္းကထုပ္ေပးတဲ့ စာရြက္ညိဳညိဳေလးနဲ႔ဟာကို မယံုဘူးဆိုဘဲ။ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား။ လာလာေသးတယ္ တနလာၤေန႔ကမွ ညႊန္ၾကားထားလို႔ဆိုဘဲ။ ကုိယ္နဲ႔ၾကမွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆိုသလိုပါဘဲ။ ဒါနဲ႔ ဘြဲ႔လက္မွတ္က ကိုယ္ကဒီယူလာခဲ့ျပီ ဟိုမွမက်န္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ မိတၱဴေလးေတာင္ မေပးမိခဲ့ဘူးဖူးထင္တာဘဲ၊ ဒါနဲ႔ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ဒီမလာခင္ အိမ္ရွင္းေတာ့ သိမ္းဆည္းထားတဲ့ အတိုအစ စာရြက္စာတမ္း ေက်ာင္းသားကဒ္အေဟာင္းေလးေတြ အိပ္တစ္လံုးနဲ႔ သိမ္းေပးထားခဲ့တယ္ဆိုတာျပန္မွတ္မိတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္က အတုိအစေတြသိပ္သိမ္းတတ္တာ။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မပစ္လိုက္တတ္ဘူး။ ဒီမွာဆိုရင္ ဥပမာ ဘဏ္မွာေငြထုပ္တယ္ေပါ့ စာရြက္ကေလးထြက္လာရင္ သူမ်ားေတြဖတ္ျပီးရင္ ေဘးနားက အမိႈက္ပံုးထဲပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ယူယူလာျပီး စုစုထားတတ္တယ္။ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အက်င့္။ ေနာက္ပိုင္းမ်ားလာေတာ့လဲ စုျပီးလြတ္ပစ္ရတာပါဘဲ။)
ဒီလိုနဲ႔ လူၾကီးေတြ ေက်ာင္းသားကဒ္ အစုတ္ကေလး (သံုးခုေတာင္။ သံုးႏွစ္စလံုးစာ မေပ်ာက္မပ်က္သိမ္းထားတာသာၾကည့္ေတာ့) ရွာေတြ႔သြားၾကတယ္ ညေနမွာဘဲ ႏိုၾတီဆိုင္ကို ျပန္သြားၾကတယ္ ကဒ္အစုတ္ကေလးကို ၾကည့္ျပီးေတာ့မွ ယံုၾကည္သြားေတာ္မူၾကတယ္ေလ။ ဒီလိုနဲ႕ ႏိုၾတီျပီးသြားတယ္။ ေနာက္ေန႔မွ စကန္ဖတ္ျပီး ပို႔လိုက္မယ္ဆိုေတာ့မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္တယ္။ ဒါေတြကို ဖံုးနဲ႔ဆက္ျပီးေမးေန ေျပာေနရင္ ေတာ္ေတာ္ကုန္မွာဆိုေတာ့ ရန္ကုန္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဂ်ီေတာ့မွာ အဆက္မျပတ္ေမးေနရတယ္ သူကအိမ္ကလူၾကီးေတြကို ဖံုးနဲ႔ဆက္ေမးေပးတယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ႏိုၾတီကိစၥကို သူဘဲတာဝန္ယူျပီး သြားလုပ္ေပးမယ္ သူဘဲစကန္ဖတ္ျပီး ပို႔ေပးမယ္လုပ္လိုက္လို႔ လူၾကီးေတြ နဲနဲသက္သာသြားတယ္။
ေနာက္ေန႔ၾကေတာ့ စကန္ဖတ္ျပီးတာကို ပို႔လိုက္တယ္ေပါ့ေလ။ စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတြ႔တာဘဲ။ ဗမာလို ေက်ာင္းကေပးလိုက္တာမွာ GP လို႔လက္ေရးေလးနဲ႔ လုပ္ေပးလိုက္တာကို ႏိုၾတီဆရာက ဘာလုပ္လိုက္လဲဆိုေတာ့ Marks Obtained out of 100 ဆိုျပီးလုပ္လိုက္တယ္။ ပံုမ်ားတြင္ရႈ။
မူရင္း
ႏိုၾတီ
ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကို ျပန္ေျပာရတယ္။ GP နဲ႔ Marks Obtained out of 100 နဲ႔မတူဘူးလို႔။ ငါ့ကုိ ၁၀၀ မွာ ၂ မွတ္ဘဲရတယ္လားလို႔ ဒီကေက်ာင္းက ေမးၾကမွာေပါ့လို႔။ ျပန္ျပင္ေပးပါလို႔။ ဆိုင္ကဘာျပန္ေျပာတယ္ထင္ပါသလဲ ျပင္မေပးႏိုင္ပါဘူးတဲ့ ဒါသူတို႔ပံုစံဘဲတဲ့ လူတိုင္းဒီလိုထုပ္ေပးေနၾကတဲ့။ ဟမ္ ၁၀ တန္းအမွတ္စာရင္း မဟုတ္ဘူးလို႔ ဒါတကၠသိုလ္ အမွတ္စာရင္းလို႔ အမွတ္၁၀၀ ေပၚမွာအေျခခံျပီး ထုပ္ေပးတာမဟုတ္ဘူး ဂရိတ္နဲ႔ေပးတာ ဒါေၾကာင့္ ျပန္ျပင္ေပးရမယ္လို႔ ဒီကေန သူငယ္ခ်င္းကိုတြန္းရတယ္။ သူလဲေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ေနျပီ။ ႏိုၾတီျပန္တယ္ဆိုတာ ဗမာလိုျမင္သမွ်ကို အဂၤလိပ္လို ျပန္ရတာဘဲေလ ဘာလို႔ရွည္ကဲျပီး မပါတဲ့စာသားေတြ ထပ္ထည့္ရလဲ ဘာညာနဲ႔ ရန္ေတြ႔ျပလိုက္မွ သူငယ္ခ်င္းလဲ ထပ္ၾကိဳးစားေပးမယ္ဆိုျပီး ညေနရံုးဆင္းေတာ့ ထပ္သြားေပးရွာပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေသာၾကာေန႔မွာ အားလံုးေခ်ာခ်ာေမာေမာ (တကယ္ေမာတယ္ဗ်) ျပီးသြားတယ္။ ဒါေတာင္ ျပင္ေပးခ ထပ္ယူလိုက္ေသးတယ္တဲ့။ မလြယ္ဘူးဗ်ာ လုပ္ကိုင္စားရတာ။
RSS
Twitter
Facebook
Oh! you got only 2 marks in english.
အားက်ၿပီး အခုႏွစ္ ေက်ာင္းေလွ်ာက္ေတာ့မလားလို႔ စဥး္စားထားတာ။ မႏိုင္ေလာက္ေသးဘူးနဲ႕ တူပါရဲ႕။ စာရြက္စာတမ္းကိစၥကေတာ့ ထံုးစံၾကီးကို ျဖစ္ေနတာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေထာက္ခံခ်က္ေတြပဲ နည္းနည္း ျပႆနာေပးတတ္တာ။ ဌာနသေဘာတစ္ခုပဲ ဆိုေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း အင္း……….. 
အဟား..ကိုဒီဘီ.. အတိုအစေတြသိမ္းတတ္တဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္လဲ ဒီအတိုင္းပဲ။ စာရြက္စာတမ္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ က်ေနာ့္မွာ psycho ရွိတယ္။ စာရြက္စာတမ္းေတြ နည္းနည္းေလးမ်ားလာလိုက္တာနဲ႔ ဖင္ၿပန္ေခါင္းၿပန္ၾကည့္ၿပီး စီလို႔မၿပီးေတာ့ဘူး။ မိတၱဴကူးတဲ့အခါ ပိုဆိုးေပါ့.. အဓိကကေတာ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ထိန္းသိမ္းတဲ့ေနရာမွာ စိတၱဇ ၿဖစ္လာတာပဲ။ အကိုဒီဘီ ေက်ာင္းေလွ်ာက္တယ္ဆိုေတာ့ ပိုလီတကၠနစ္ေတြကဖြင့္တဲ့ ညေနပိုင္း advanced diploma တန္းေတြလား? အလုပ္တဖက္ ေက်ာင္းတဖက္နဲ႔ ဆို ကိုဒီဘီ ဘေလာဂ့္နဲ႔ ပိုေဝးသြားဦးမယ္။
စိတ္ေမာခဲ့ဘူးလို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္က အဲဒီ့လို စာရြက္စာတမ္းၿပႆနာဆိုရင္ sensitive ၿဖစ္တတ္လြန္းလို႔..။
စာရြက္စာတမ္းကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္လဲ (ပိုးစိုးပက္စက္)
ေၾသာ္…. အတက္ထြက္ေတာ့မယ္ေပါ့.. ေကာင္းပါ၏။
တို႕မွာေတာ့ အမွတ္စာရင္းမွန္သမွ် ဒီကိုပါလာတယ္.. ႏိုၾတီက မျပန္ရေသး… ဘာမွ လုပ္လို႕မရ..
စာရြက္အတိုအစသိမ္းတတ္သူမ်ားအဖြဲ႔ ဖြဲ႔လို႔ရျပီဗိ်ဳ႔။
ကိုဒီဘီရယ္၊ ခပ္ျမင့္ျမင့္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သံုးေယာက္ရျပီ။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီအတိုအစသိမ္းတာေလးေတြက အလုပ္ရွဳပ္ အမွိဳက္ရွဳပ္ေပမယ့္
လိုအပ္လာတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ အေတာ္ေလး အသံုးဝင္ေလ့ရွိတယ္ခင္ဗ်
[...] ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ကိုဒီဘီၾကီးေရးတာကို ဖတ္မိတာေၾကာင့္လည္း [...]
ေက်ာင္းကိစ္စ မဟုတ္ေပမယ့္ အမ္အိုအမ္မွာ ၾကံဳဖူးေတာ့ ခံစား နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဒြတ္ခ ဒြတ္ခ၊ ေနာက္ဆံုး အဆင္ေျပတယ္ ဆိုလို ့ ၀မ္းသာပါတယ္။
အဟဲ အတုိအစလည္း သိ္မ္းတတ္တယ္ .. ျမန္မာမွာ စာရြက္စာတမ္းလုပ္ရတာ ခက္တတ္တယ္… အင္း.. း)
Bro,
I also want to apply school, my major is same as urs, could u tell me ur school/uni name pls?
ဧျပီ ၁ ရက္ေန႔ကေနာက္ဆံုးေဖာင္ပိတ္တဲ့ေန႔ပါကြယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတာ့ မွီေကာင္းပါရဲ႕။ ဒါနဲ႔ ဘယ္သူမ်ားလဲဟင္။ သိေနတယ္ဆိိုေတာ့။
စာရြက္စာတမ္းကိစၥကိုေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ၊ စိတ္ညစ္ဖို႔အင္မတန္ေကာင္းတာ။
black list ထဲ ပါသြားခ်င္လို႕လား ကလိုေတြ ျပန္ေျပာင္းေရးေနတာ ကိုဒီဘီႏွယ္… သူမ်ားထမင္းစားေပါက္ေလးကို
သူမ်ားထမင္းစားေပါက္ ပိတ္ေစပြင္႕ေစမဟုတ္ အဲဂလို ဖစ္ဖစ္ေနတာကေတာ႕ အဟုတ္ဗ်ိဳ..
ၾကတ္တဲ႕ဆိုင္ကၾကတ္ေပသိ ေခ်ာင္တဲ႕ဆိုင္လဲေခ်ာင္သဗ်ိဳ တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက်လဲ နာမည္လြဲ က်မ္းက်ိန္ရေသး
တခ်ိဳ႕က်လဲ အေဟးေဟး…
ဘုိင္ဒေဝး ကုိဒီဘီၾကီး ဘာေလွ်ာက္ျပန္သတုန္း… အေနာ႕ကိုလဲ လက္တို႕ဘူးေနာ္.. ဟြန္႕..ေထာ္ေတာ႕ဘူး ထုမွသိလို႕ ခ်ိတ္ေကာက္ပစ္လုိက္ပီ ဒါဘဲ