အိမ္ခဏျပန္မယ္
ျပန္လာမယ္ေျပာလိုက္ ပ်က္သြားလိုက္၊ ျပန္လာမယ္ေျပာလိုက္ အလုပ္ေျပာင္းလိုက္နဲ႔ ဒီေရာက္တာ ၂ ႏွစ္ခြဲ ၾကာသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ပထမဦးဆံုး အၾကိမ္ အိမ္ျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါျပီ။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၾကသြားကတည္းက လူဟာေတာ္ေတာ္ေပါ့ပါးျပီး ရႊင္ျပသြားလုိက္တာ ေပါင္ႏွစ္ရာေလာက္ရွိတဲ့ လူဟာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြ ျဖစ္လို႔ေနတယ္။
ဒီေန႔ခြင့္ Application ကို ရံုးက Portal မွာ၀င္ျပီးျဖည့္ေနတဲ့အခါ ေမာက္စ္ကိုင္တဲ့ လက္ေတြေတာင္ တုန္ေနသလိုခံစားရတယ္။ ဒီကိုစေရာက္တဲ့ ပထမတစ္ႏွစ္ စင္ကာပူရဲ႔ အလုပ္မ်ားေျမာင္မႈၾကားမွာ ေနသားၾကေအာင္ေနရင္း အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိ ကုန္ခဲ့တယ္။ ပိုေကာင္းတဲ့ အလုပ္ကေလးတစ္ခု ေျပာင္းရင္း အိမ္ျပန္မယ့္ အခ်ိန္ကို အလုပ္သစ္နဲ႔ လဲလွယ္ခဲ့ရတယ္။ ခုေတာ့ တကယ္ျပန္ျဖစ္ေတာ့မယ္။ ခြင့္တင္ထားတဲ့ ႏွစ္ပါတ္တာ အခ်ိန္ေလးကို Leave Application ရဲ႕ ျပကၡဒိန္မွာ ၾကည့္ရင္း ငါေတာ့ ျပန္ႏိုင္ျပီဟဲ့ဆိုတဲ့ ရင္ခုန္ပီတိဟာ ၁၀တန္းႏွစ္ေလာက္က က်ိတ္ပိုးေနတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႔ အတန္းေဘးက ျပတင္းေပါက္ကေန သြားေခ်ာင္းေတာ့ သူမျမင္သြားျပီး ေဘးက သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္လုပ္ခါ ကိုယ့္အေၾကာင္းေတာ့ ေျပာေနျပီဟဲ့လို႔ ရင္ခုန္ရသလိုမ်ိဳး။ ညေနရံုးဆင္းရင္ေတာ့ ပင္နီဆူလာမွာ ေလယဥ္လက္မွတ္ ၾကိဳတင္သြားလုပ္ထားေတာ့မယ္။
စင္းျမန္မာက မဇာရဲ႕ အျပံဳးဟာ ဒီတစ္ခါေတာ့ ငါ့အတြက္ဘဲလို႔ဆိုတာကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကသူ႕ေရွ႔က ထိုင္ခံုမွာ ထိုင္မိလွ်က္သားျဖစ္ေနျပီ။ ရန္ကုန္ကေန စင္ကာပူလာခါနီး လက္မွတ္၀ယ္သလိုမ်ိဳးဘဲ လွ်ာေတြေတာင္ ခလုတ္တိုက္လို႔ ၊ ေလယဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ခ်င္လို႔ဆိုလား ျမန္မာျပည္ျပန္ခ်င္လို႔ဆိုလား ဘာမွန္း မသဲကြဲလိုက္တဲ့ အေမးက ထြက္သြားျပီးတဲ့ အခ်ိန္ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ မဇာရဲ႕ ေမးခြန္းေတြေအာက္မွာ ေျမာပါသြားလိုက္တာ အစ္ကို ၂၀ ရက္ေန႔ လက္မွတ္လာယူလို႔ ေျပာလိုက္မွဘဲ ငါေတာ့ လက္မွတ္ရျပီဟဲ့လို႔ အေပ်ာ္ေတြပိုဆင့္လာခဲ့ရျပန္တယ္။
ပင္နီဆူလာရဲ႔ ေက်ာက္ျပားခင္းလက္စ ၾကမ္းျပင္ဟာ ျမန္မာျပည္ျပန္ခ်င္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျမန္မာျပည္အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ ၾကိဳဆိုေနသလိုဘဲ။ ကြမ္းယာဗန္းေတြေတာင္မွ ပိုအသက္၀င္လာသလိုလို။ ဆိုင္ထဲက ထြက္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အားလံုးက အားက်သလို အၾကည့္ေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနတယ္လို႔ေတာင္ ခံစားရတယ္။
သူမ်ားေတြလို ဘာစားရမလဲ စာရင္းလုပ္ရင္ေကာင္းမလား၊ ဘယ္သြားရမလဲ စာရင္းလုပ္ရင္ေကာင္းမလား အျပန္ရထားေပၚမွာ စဥ္းစားလာခဲ့မိေသးတယ္။ ဘယ္သြားသြား မသြားသြား အလုပ္မလုပ္ဘဲ ၂ ပါတ္နားရမွာေတာ့ ေသျခာေနျပီ၊ အဲဒါကကို ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းေနျပီ။ ေနာက္တစ္ခု ေသျခာတာေတာ့ လူစာရင္းခ်ျပီး လက္ေဆာင္ပစၥည္း၀ယ္ရေတာ့မွာ။ DISO ဘဲေျပးရင္ေကာင္းမလား။ ပိုက္ပိုက္ေတြကေတာ့ အျပင္ထြက္ရေတာ့မွာမို႔ ေပ်ာ္ေနမွာေသခ်ာတယ္။ သူတို႔လဲ ဘဏ္ထဲေအာင္းေနရတာၾကာျပီေလ။ သူတိ္ု႔အေဖၚတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ ျမန္မာသံရံုးမွာ က်န္ခဲ့ၾကရတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
ေသခ်ာေအာင္ေလ့လာရမွာ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အရင္ျပန္ထားဘူးတဲ့ လူေတြဆီမွာ ျမန္မာျပည္ေလဆိပ္ အ၀င္နည္းလမ္းေလးေတြ ေမးျမန္းထားရဦးမွာ။ စကားအေျပာမတတ္လို႔ ျမန္မာျပည္ ၀င္ခြင့္မေပးရင္ ဒြတ္ခ ေနာ္။
RSS
Twitter
Facebook
ေလဆိပ္မွာ ညီတစ္ေယာက္လံုးရွိေနတာကို …..
ေမ့ေနၿပီလားဗ်…
ကိုၾကီးေရ က်ေနာ္လည္း ျပန္ခ်င္လာျပီေနာ့္.. လူကုိ ျပန္ခ်င္ေအာင္လုပ္ေနတယ္ေပါ့.. ကုိၾကီး DBA ေရ ငုိလုိက္မွာေနာ့္
ေပါင္(၂၀၀)၊ လူကလဲ အရပ္(၆)ေပေလာက္ရွိတယ္ဆိုေတာ့… တစ္တုံးတစ္ခဲၾကီးေပါ့ေနာ္ .. ဟိ ဟိ
ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့… ရက္(၂၀)ေက်ာ္ရင္
အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနတာကို အားက်မိတယ္။ ကၽြန္မလည္း ဒီလကုန္ေလာက္ အိမ္ျပန္မယ္ စိတ္ကူးခဲ့ေပမယ့္ တကယ္ ျပန္ျဖစ္အံုးမယ္ မထင္ဘူး။
အခုေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္မ အရင္ႏွစ္ျပန္တုန္းက အခြန္ေဆာင္ထားေပမယ့္ အလုပ္က ခြင့္ေပးတယ္ဆိုတဲ့ စာရြက္မပါလို ့ ျပည္ေတာ္အ၀င္မွာ အေတာ္အရစ္ခံ လိုက္ရေသးတယ္။ အခြန္ေဆာင္ထားတဲ့ စာရြက္ မိတ္တူနဲ ့အတူ ဘယ္ရက္ကေန ဘယ္ရက္အထိ ခြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စာမ်ိဳးကို လိုရမယ္ရ ၾကည့္စီစဥ္သြားလိုက္ပါ။
exiter>>
ေတာင္ေပၚသား >>
ကိုတီြတီ >>
N3 >>
အဟင့္ အဟင့္…ဟီး…ရႊတ္ ဖတ္။ သူမ်ားေတြ အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္တဲ့။ အီး ဟီး ဟီး … ငိုခ်င္တယ္။ ဒါနဲ႕ သံရံုးသြားထားတာပဲကြယ္ ။ စိတ္ခ် Immigration က ျပံုးၿပံဳးၾကီး ၾကိဳေနပါလိမ့္မယ္။ မဟုတ္ရင္သာ … ဒန္ တန္႕ တန္ ..။
အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ့္ဆိုတဲ့ အသိက အျမဲလူကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစတတ္ၾကပါတယ္။ အမိေျမမွာ ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို အျပည့္အ၀ ခံစားရပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ကုိယ့္အလွည့္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေသးတာကိုလည္း ေတြးမိသြားတယ္။
ျပန္ႏိုင္တဲ့လူေတြ ျပန္ၾကေပါ့ဗ်ာ. က်ေတာ္ကေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ေလာက္မွ ျပန္ျဖစ္မယ္နဲ႔တူပါတယ္.ကိုၾကီး ဒီဘီေရ.. စလုံး ၅က်ပ္ ၁၀ေလာက္ ေဆာင္သြားေနာ္. ဟိုကအေကာက္အခြန္ကလူေတြက စလုံးပိုက္ပိုက္ကို မျမင္ဘူးလို ဆိုၿပီးေတာင္းၾကည္႔တက္တယ္. ျပန္ေတာ့ ေပးဘူးဗ်….
အားက်တယ္ဗ်ာ။
ေလဆိပ္အ၀င္မွာ ျပရမယ္႔ စာရြက္စာတမ္း အားလံုး မိတၱဴ ကူးသြားရင္ ေတာင္းတဲ႔အခါ အဆင္သင္႔ ျဖစ္တာေပါ႔။
ကြန္မန္႔ေရးလာ/မေရးလာ မိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ျမဲပါေစ..။
အဟီး ၀မ္းသာလိုက္တာ အမ်ားၾကီးဘဲ။ အရင္က ကိုယ္သြားသြားေခ်ာင္းၾကည့္ခဲ့ရတဲ့ လူေတြကလဲ လာအားေပးၾကလို႔ ဖိန္းတိန္းတိန္းေတာင္ ျဖစ္တယ္။ ေက်းဇူူး အၾကိမ္ တစ္သန္း ဗ်ာ လာဖတ္ၾကလို႔။
ေက်းဇူး အထူးကေတာ့ ကိုအန္ဒီရဲ႕ WeSheMe ပါဘဲ။ သူ႕ဆီက Feed Roll ေၾကာင့္လာၾကတဲ့လူေတြမ်ားပါတယ္။ MyBlogLog မွာသြားၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ ဒီပို႔စ္ရဲ႔ ကလစ္အေရအတြက္က 128 ဆိုဘဲ။
ေမာင္ဒီဘီတစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ရမွာမို႔ ေပ်ာ္ေနတုန္း ဘေလာ့ကလဲ ေရာင္းေကာင္းေတာ့ အထူးေျပာစရာမလိုေအာင္ကို ေပ်ာ္ေနေတာ့တာပါဘဲ။
ေပ်ာ္ေနရင္ ေကာ္ေကာ္တုိက္
ျပိးေတာ႕ အ၀င္လြယ္ အျပန္လြယ္မဲ႕နည္းလမ္းေကာင္းလိုခ်င္လဲ ေကာ္ေကာ္တုိက္
ျမန္မာမွာ ဘာေတြစားလာ လုပ္လာ လည္လာရင္ ေကာင္းလဲ ၀ယ္လာရင္ ေကာင္းလဲ စာရင္း လိုခ်င္ရင္ ေကာ္ေကာ္တုိက္
ဒီဘေလာ႕ကို တုိက္ရိုက္လာလာဖတ္လို႕လဲ ေကာ္ေကာ္တုိက္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာ္ေကာ္တုိက္ အဟိဟိ
MMITPros meet up တုနး္က တုိက္တဲ႕ ေကာ္ေကာ္ကို အရသာေတြ႕ေနတုန္းပဲမို႕ ေကာ္ေကာ္တိုက္
im goin bac in Dec as well. Im thinkin to go back 2 weeks or 3 weeks..
the feeling before goin back is really good.
The feeling when coming bac to Singapore is like really really bad, although I go back to YGN like every year
အစ္ကိုဘယ္ေန႔ေ၇ာက္မွာလည္း
ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ေနာ္အစ္ကို
ျပန္ရတဲ့အရသာကို ျပန္ေတြးတိုင္းေပ်ာ္ေနတုန္းဘဲ။ တကယ္ဘဲၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပန္လာခါနည္း ႏွစ္ရက္ေလာက္အလိုက်ေတာ့ ခံစားလာရပါလိ္မ့္မယ္။ တနလာၤေန႔ေရာက္ေတာ့မဲ့ တနဂၤၤေႏြညလိုေပါ။ လူၾကံဳလည္းထည့္ေပးလိုက္ဦးမယ္ေနာ့..ဟီး.ဟီး…
သူမ်ားေတြေပ်ာ္စရာအေၾကာင္းေျပာေနတုန္းစိတ္ညစ္စရာေလးေျပာလိုက္ပါဦးမယ္။ အစ္ကိုေရ ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရင္ေတာ့ အင္တာနက္ကို သည္းခံျပီးေတာ့ သံုးရမယ္ေနာ္။
၂ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ခဲြေနခဲ့ရတဲ့အိမ္ကုိ ျပန္ႏိုင္ေတာ့မယ္ဆုိလုိ႕ ထပ္တူထပ္မွ် ေပ်ာ္႐ႊင္မိပါတယ္ဗ်ဳိ႕။ ဆုံခ်င္ပါေသးတယ္။
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ တြယ္…..